In een tijd van toenemende individualisering is er maar weinig voor nodig om het egoïsme aan te sporen. Een sterk heersend egoïsme onder de mensen is voor diverse belanghebbenden, een wenselijk verschijnsel. Immers het versnippert en splijt de samenleving.

Divide et impera, verdeel en heers.

De mens van deze tijd is mondig, wil zijn leven zelf vorm geven en wil zijn eigen keuzes maken. Dat is goed, het is het streven naar individuele zelfstandigheid.
Een van de consequentie daarvan is echter wel dat het grotere geheel, spreek groep of samenleving, ook steeds minder directe invloed heeft op de moraliteit van de enkeling. Ook dit stuk moet het individu meer en meer zelf verzorgen en vorm geven en wordt in afnemende mate door de groep bepaald. De individuele mens moet zelfstandig zijn verhouding tot de samenleving bepalen.
Ook dat is goed, immers het groeps- voelen en denken is een uitloop model. Het individu moet zelf in vrijheid zijn verhouding met de groep bepalen.

In het verleden waren de individuele belangen ondergeschikt aan het grote geheel, nu wordt het grote geheel steeds meer afhankelijk van de verzameling aan individuen. Dit is weliswaar een belangrijke ontwikkeling zodat we ons tot vrije wezens kunnen ontwikkelen, het grotere geheel wordt echter steeds lastiger controleerbaar.

Deze ontwikkeling is voor belanghebbenden, waaronder ook machthebbenden, zeer onwenselijk. Op vele manieren wordt bewust de vrije ontplooiing van de mens en de natuurlijke ontwikkeling naar een toenemende individualisatie tegengewerkt. Op deze webpagina is hierover veel te vinden.

 

Waarvan we allen betroffen- en door beïnvloed zijn en hoe het egoïsme gevoed wordt:

  • De theorie van Darwin leert ons reeds op heel vroege leeftijd dat de sterkste overleeft. We doen hier geen uitspraak over de juistheid van deze theorie, maar let wel: het is een theorie. Dat is niet erg, zolang we ons dit bewust zijn. We werken met een model dat, zolang het werkt, een functie heeft. De wetenschap zelf, is er echter al lang achter gekomen dat het Darwinisme alleen, de evolutie niet in alle opzichten kan verklaren. Dat wordt onze kinderen op school natuurlijk niet verteld. Zij leren dat je met boxen en ellebogenwerk de beste kansen maakt.
  • Het aanvankelijk goed bedoelde neoliberalisme is geleidelijk omgevormd tot neokapitalisme. Hiervan is de belangrijkste boodschap dat wanneer elk individu naar zijn eigen, grootst mogelijke voordeel streeft de maximale welvaart binnen het geheel bereikt wordt. Dat dit pure misleiding is, maakt de groeiende kloof tussen arm en rijk wel duidelijk. De aanvankelijke uitspraak klopt wel: De som van de rijkdom stijgt, zegt echter niets over de verdeling hiervan.
    Dat het welzijn van een geheel van samenwerkende mensen des te groter zal zijn naarmate de enkeling minder aanspraak maakt op zijn eigen prestaties, vindt u hier.
  • Hoe beter je je best doet en hoe harder je werkt, om zo meer bereikt je in het leven, hoe meer je verdient. Dit wordt ons geleerd en is, zoals iedereen weet, niet waar.
  • Eveneens op zeer jonge leeftijd wordt het kind op school geconfronteerd met cijfers en toetsen. Het kind leert dat je goed of slechter bent. Het kind leert ook dat wanneer je slecht bent, je ongewenst dreigt te worden en dat de school geneigd zal zijn je te laat vallen, en zal proberen van je af te komen.
    Of was dit bij u onbekend?
    Scholen streven naar een hoge cito-toets score. Kinderen met een lage score halen het school gemiddelde omlaag waardoor de school een lagere ranking krijgt. Veel ouders maken hun schoolkeuze afhankelijk van de schoolranking.
    Zie ook :Vrijheid van onderwijs

Gevangen in ons egoïsme zullen we ons niet tot vrije wezens kunnen ontwikkelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.