Vrijheid van onderwijs

Een noodzakelijkheid

Wanneer we in de toekomst een menswaardig bestaan op onze planeet willen, dan moeten we niet alleen de milieuvraagstukken serieus nemen en hiervoor duurzame oplossingen vinden, maar bovendien en minsten zo belangrijk is om de noodzaak van vrijheid van onderwijs te onderkennen.

Dit is natuurlijk nogal een dikke uitspraak en is voor sommigen misschien zonder directe samenhang.

Bij de verschillende milieuvraagstukken is het, onafhankelijk hoe ernstig je deze neemt, wel te begrijpen dat we hiermee de basis van ons fysieke aardebestaan ondermijnen. De opwarming van de aarde, grondstoffen verspilling, landbouwgrond vergiftiging enz. enz.

Het Aralmeer is een van de grootse door mensen veroorzaakte milieu catastrofen. Begin twintigste eeuw had het meer nog een oppervlakte van ca. 130.000 km².
Daarvan zijn er nu nog ongeveer 7.000
km² over.

Zonder Vrijheid van Onderwijs zal de mensheid op geestelijk niveau zichzelf de nek omdraaien. Door middel van het huidige onderwijs maken we het kind klaar voor de bestaande samenleving. Dat heet: klaar maken voor het “oude”, het verleden. Namelijk, de stand van de samenleving waarin het kind opgroeit, bestaat niet meer wanneer het kind volwassen is.
Geestelijke verstarring dus.

In het onderwijs zou ons hoogste streven moeten zijn dat de in het kind sluimerende vaardigheden, het unieke wat elke nieuwe wereldburger in zich draagt, tot ontplooiing kan komen.
Ons streven zou er op gericht moeten zijn de voorwaarden te scheppen waarbinnen elk kind zijn eigen unieke aanleg kan ontwikkelen.
Alleen dan kunnen werkelijk nieuwe ideeën, werkelijk nieuwe impulsen de wereld verrijken.

Dit zal niet mogelijk zijn wanneer de staat uniforme leerdoelen voorschrijft.

School de Hofakker.
Een jonge, staatsvrije school
Bezoek de website

Gelijke kansen

Tevens zou dit streven tot werkelijke kansengelijkheid kunnen leiden. Ieder kind is uniek, ieder kind is anders, ieder kind heeft andere behoeften. Gemeenschappelijk hebben allen de enorme honger naar leren. Plezier aan het leren neemt in de veel gevallen af naarmate het kind de school doorloopt.

De zogenaamde, rechtvaardigheid en gelijkheid van kansen zoals we deze nu invullen, berust op het aanbieden van een eenheidsbrij. Iedereen moet van de staat hetzelfde voorgeschoteld krijgen. Uniformiteit, de laagst gemeenschappelijke deler en voor elk kind behapbaar, terwijl de grootst mogelijke diversiteit noodzakelijk is. Alleen zo ontwikkelen kinderen zich als intelligente wezens die op volwassenen leeftijd het onbekende adequaat tegemoet kunnen treden.

Ook het motto “Gelijke kansen” gebruikt de staat om steeds meer verplichtingen op te leggen en vrijheden te nemen.

Staatsonderwijs in Rusland, het rijk van Putin

Onder dreiging van gevangenisstraf, worden Russische ouders verplicht hun kinderen op vijfjarige leeftijd af te geven in een staatsgecontroleerde school. Door deze maatregel verschaft de Russische overheid zich meer controle over de inhoud van het onderwijs. Ruslands staatsvisie zal hierbij natuurlijk het leidende principe zijn. Dit zal het onderwijs vooral een zeer staatsvriendelijk gezicht verschaffen en daardoor een grote acceptatie van staatsbemoeienis in het algemeen, in een vroeg stadium bij de kinderen, tot gevolg hebben.
Maar ook leerkrachten zullen strenger worden afgerekend op de prestaties van hun kinderen. Leerlingen die niet voldoen aan de door de staat opgelegde doelstellingen, dreigt de doorstroom naar vervolg onderwijs te worden ontzegt.
Dit is een zuivere vorm van staatsopvoeding en indoctrinatie.

De wakkere lezer zal bemerkt hebben dat we het hier niet over Rusland- maar  over ons Nederland hebben.

Vanzelfsprekend

Beetje bij beetje zijn in het onderwijs, maar ook in ons denken hierover, zaken geslopen die we inmiddels als normaliteit ervaren. Bij nadere beschouwing echter blijkt veel hiervan volkomen absurd en volledig onterecht te zijn. Wanneer iets algemeen geaccepteerd is of wanneer we iets vanzelfsprekend vinden bestaat het gevaar dat we dit niet meer of veel te weinig op juistheid toetsen.
Ouders worden door de leerplichtwet verplicht hun kind met 5 jaar naar school te sturen. Dit is geen wassen neus. Deze ouderplicht geldt onder dreiging van boetes, vrijheidsstraf en wanneer dit allemaal niet helpt: het ontzeggen van de ouderlijke macht.

Nadat de leerplicht is ingevoerd, worden scholen verplicht om precies dat te onderwijzen wat de staat voor nodig acht.

Verschillende onderzoeken wijzen erop dat het overgrote deel van kleine kinderen geniaal is. Met toenemende schoolleeftijd verliest het opgroeiende kind deze genialiteit.

De knevel

Een werkzaam systeem

Leerplicht dan Subsidie dan Eisen

Onder dreiging van boetes en/of gevangenis straf moeten we onze kinderen dagelijks naar een staatserkende school sturen. Wanneer deze dreiging geen werking heeft, heeft de staat uiteindelijk het recht ons de ouderlijke macht te onttrekken.

Doordat de staat het onderwijs “voor onze kinderen” zo belangrijk vindt, neemt zij met belastinggeld de schoolkosten op zich.
Door ons financiële belastingstelsel, hebben wijzelf niet genoeg geldmiddelen meer over om de schoolkosten voor ons kind te betalen. We zijn afhankelijk gemaakt van de financiële herverdeling van de staat, en daarmee ook overgeleverd aan haar willekeur. Ook scholen krijgen alleen subsidie wanneer zij de staat gehoorzamen.

Nu de staat de leerplicht heeft geregeld, wijzelf ons financieel afhankelijk hebben gemaakt kan de staat vanuit haar staatsvisie alles binnen het onderwijs voorschrijven wat haar goeddunkt. In toenemende mate wordt de lesinhoud door de staat bepaalt.
De staat zal in de toekomst, en zeker wanneer er niet genoeg wakkerheid onder de mensen heerst, haar invloed op de opvoeding van onze kinderen versterken. De leerplicht zal naar het 4e levensjaar vervroegd worden en de vrije schoolkeuze zal ingeperkt worden. Dit laatste onder de oh zo begrijpelijke dekmantel, segregatie. Het tegen gaan van zwarte en witte scholen. Daar kan toch niemand tegen zijn?

Wat betekent vrijheid van onderwijs?

Waarom vertrouwen we eigenlijk de staat toe om te weten wat goed voor ons kind is?

Staat bij de staat het belang van het kind centraal of spelen er geheel andere interesses een rol?

Vrijheid van onderwijs gaat over één van de belangrijke grondrechten van de mens, namelijk de vrijheid van denken. Als het om kinderen gaat, betekent dit vooral: hoe denk je als ouder over de ontwikkeling van een kind, de mens en de wereld überhaupt. Aansluitend stelt de ouder zich de vraag: wat is in dat licht goed onderwijs voor mijn kind? Vrijheid van onderwijs betekent dat je het onderwijs zo kan inrichten, zodat het kind krijgt aangeboden wat in deze visie de eigen ontwikkeling daadwerkelijk ondersteunt.

Dit is een grondrecht wat de staat aan zijn laars lapt. (zie verder beneden)

De staat moet m.b.t. het onderwijs ingeperkt worden tot een onvoorwaardelijke financiering. Voorlopig nog, want in een gezond functionerende samenleving zou deze financiering niet door herverdeling van staatswege uit moeten plaats vinden maar direct door ouders en burgerij zelf opgebracht moeten kunnen worden. Elke vorm van inmenging moet vermeden worden want deze leidt tot dictatuur!

Ouders bijten zichzelf in de staart

De staat noemt de lesinhoud die zij voorschrijft kerndoelen. Kerndoelen klinkt zo minimalistisch, iets waar niemand toch tegen zou kunnen zijn want een beetje leren moeten ze op school natuurlijk wel. Door vervolgens toetsen voor te schrijven wordt voor de inspectie het rendement zichtbaar. (Taalgebruik inspectie)

Dat inmiddels deze zgn. kerndoelen voor het grootste deel de inhoud van het onderwijs bepaalt, van wat uw kind gedurende de gehele schooltijd als eenheidsbrij te slikken heeft, is niet iedereen direct zo duidelijk.

De beoordeling van de schoolinspectie, in welke mate scholen deze kerndoelen vervullen noemt zij het rendement. Dit rendement, vastgesteld door bijvoorbeeld Cito-toetsen, wordt in de schoolinspectie rapporten gepubliceerd. Door deze rapporten ontstaan er goed- en minder goed scorende scholen. Er zijn ouders die deze rapporten als basis nemen voor hun schoolkeuze.

Slecht scorende scholen worden onder toezicht gesteld. Het bestuur geeft de directeur op z’n donder. De directie roept de leerkracht op het matje voor de slechte score van zijn klas. De leerkracht speelt de slechte score naar de leerlingen door die het gemiddelde omlaag halen.

Slecht scorende leerlingen worden er uit gewerkt.
Door gebrek aan geld, motivatie en mankracht zal de school slecht scorende leerlingen niet extra aandacht kunnen geven maar proberen om zulke leerlingen te weren of eruit te werken.

Dit is de dagelijkse praktijk.

Het gevolg is wel dat onafhankelijk van de leerbehoefte van uw kind, de leerkracht zijn klas zal voorbereiden op deze toetsen. De toets wordt het leidende principe voor de invulling van de lessen.
Eigenlijk zou het kind toch centraal moeten staan?

Waarom Cito-toetsen we dan?

Heeft u wel eens een Cito-toets gezien? U kunt zichzelf een schouderklopje geven wanneer uw kind vele vragen niet begrijpt. In de regel zijn de vragen volledig wereldvreemd. De toets zegt niet meer over uw kind als dat deze in staat is een cito-toets te maken.

De Cito-toets is dus een direct drukmiddel zodat elk kind aan de uniformiteit onderworpen wordt. Uniforme lesstof die de staat voorschrijft.

Vrijheid van Onderwijs

Een algemeen belang

Het belang van vrijheid van onderwijs berust op twee aspecten. Het algemeen belang en het individuele belang, het belang van het kind dus. Het eerste komt uit het tweede voort.

Het is een beetje flauw om grote persoonlijkheden te citeren. Toch doen we het omdat deze ene zin van de heer Einstein de kern van het algemeen belang van vrijheid van onderwijs weergeeft:

“We kunnen problemen niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt.”

We staan op een punt in de wereld-ontwikkeling waar het kantje boord wordt. Op globaal niveau liggen er zeer complexe vraagstukken die op zowel materieel- maar ook op maatschappelijk gebied om oplossingen vragen.

De overheid laat zich inspireren door de bestaande wereld en déze economie, zij streeft naar uniformiteit. Zij streeft naar schoolverlaters die in déze wereld passen en bruikbaar zijn. Door dit streven, wordt elk werkelijk nieuw idee, nieuwe impuls of nieuwe vaardigheid die een nieuwe wereldbewoner in zich draagt, vernietigt. Door haar drang naar conditionering voorkomt de staat dat kinderen zich tot, vrije, unieke, zelfstandige en creatieve mensen ontwikkelen.

Waar zullen dan de werkelijk nieuwe ideeën vandaan moeten komen die tot oplossingen kunnen leiden?
De trend is uniformiteit terwijl diversiteit noodzakelijk is.

Niemand zal bestrijden dat elke nieuwe wereldburger recht heeft om op deze wereld te leven. De consequentie hiervan is dat wij diep van binnen ook elke wereldburger het recht inruimen om in zijn behoefte te voorzien door een aanspraak te hebben op een deel van wat de aarde voortbrengt.

Ditzelfde geldt ook voor de geestelijke behoeften van de nieuwe wereldburger. Maar weinigen zullen ontkennen dat elk mens uniek is. Zo leven sluimerend in elk kind unieke vaardigheden en elk kind heeft de innerlijk wens deze eigen, unieke vaardigheden in zijn leven te ontwikkelen.

Als opvoeder (ook leerkracht) moeten wij ons de opgave stellen het kind zo te begeleiden dat deze de weg naar zijn streven vindt.
Zoals de ouders hun opvoeding naar eigen inzicht invullen, moet ook de leerkracht de absolute vrijheid hebben het onderwijs naar zijn eigen inzicht, afgestemd op het kind, vorm te geven.

Uniformonderwijs, zoals de staat deze dicteert, vernietigt de latent aanwezige talenten. Uniform onderwijs is geestdodend.

Wist u dat
IT-bedrijven
de vaardigheden van ongeletterde en verwaarloosde straatkinderen gebruiken voor innovatieve doeleinden?

Ze plukken deze kinderen van de straat en laten ze in alle vormen vrij met computers en technische dingetjes “spelen”. Dit spelen wordt natuurlijk haarfijn via beeldschermen vervolgt. Deze kinderen komen namelijk door hun nog beschikbare creativiteit op de meest onvoorstelbare dingen. Ze zijn nog vrij, innovatief, creatief en nog niet geüniformeerd.

Een documentaire over de Werftklas.
Een 15 jarige staatsvrije school in Culemborg.

Bezoek de website

De overheid lapt wetten aan de laars

Het recht op Vrijheid van onderwijs wordt door verschillende wetten en verdragen gegarandeerd.
In theorie want via achterdeur wetjes weet de staat dit grondrecht volledig te blokkeren, zodat feitelijk dit grondrecht buiten werking is gesteld.

Het is duidelijk dat de staat geen interesse heeft aan zelfstandig denkende, handelende en oordelende burgers. In tegendeel, de staat wenst zich willige, benevelde en zo min mogelijk zelf denkende mensen.

Artikel 23
Het openbaar onderwijs wordt, met eerbiediging van ieders godsdienst of levensovertuiging, bij de wet geregeld.

Lees meer…

  1. Het onderwijs is een voorwerp van de aanhoudende zorg der regering.
  2. Het geven van onderwijs is vrij, behoudens het toezicht van de overheid en, voor wat bij de wet aangewezen vormen van onderwijs betreft, het onderzoek naar de bekwaamheid en de zedelijkheid van hen die onderwijs geven, een en ander bij de wet te regelen.
  3. Het openbaar onderwijs wordt, met eerbiediging van ieders godsdienst of levensovertuiging, bij de wet geregeld.
  4. In elke gemeente wordt van overheidswege voldoende openbaar algemeen vormend lager onderwijs gegeven in een genoegzaam aantal openbare scholen. Volgens bij de wet te stellen regels kan afwijking van deze bepaling worden toegelaten, mits tot het ontvangen van zodanig onderwijs gelegenheid wordt gegeven, al dan niet in een openbare school.
  5. De eisen van deugdelijkheid, aan het geheel of ten dele uit de openbare kas te bekostigen onderwijs te stellen, worden bij de wet geregeld, met inachtneming, voor zover het bijzonder onderwijs betreft, van de vrijheid van richting.
  6. Deze eisen worden voor het algemeen vormend lager onderwijs zodanig geregeld, dat de deugdelijkheid van het geheel uit de openbare kas bekostigd bijzonder onderwijs en van het openbaar onderwijs even afdoende wordt gewaarborgd. Bij die regeling wordt met name de vrijheid van het bijzonder onderwijs betreffende de keuze der leermiddelen en de aanstelling der onderwijzers geëerbiedigd.
  7. Het bijzonder algemeen vormend lager onderwijs, dat aan de bij de wet te stellen voorwaarden voldoet, wordt naar dezelfde maatstaf als het openbaar onderwijs uit de openbare kas bekostigd. De wet stelt de voorwaarden vast, waarop voor het bijzonder algemeen vormend middelbaar en voorbereidend hoger onderwijs bijdragen uit de openbare kas worden verleend.
  8. De regering doet jaarlijks van de staat van het onderwijs verslag aan de Staten-Generaal.

Het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens
en de fundamentele vrijheden
Artikel 2. Recht op onderwijs

Niemand mag het recht op onderwijs worden ontzegd. Bij de uitoefening van alle functies die de Staat in verband met de opvoeding en het onderwijs op zich neemt, eerbiedigt de Staat het recht van ouders om zich van die opvoeding en van dat onderwijs te verzekeren, die overeenstemmen met hun eigen godsdienstige en filosofische overtuigingen.

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens
Artikel 26

  1. Een ieder heeft recht op onderwijs; het onderwijs zal kosteloos zijn, althans wat het lager en basisonderwijs betreft. Het lager onderwijs zal verplicht zijn. Ambachtsonderwijs en beroepsopleiding zullen algemeen beschikbaar worden gesteld. Hoger onderwijs zal openstaan voor eenieder, die daartoe de begaafdheid bezit.
  2. Het onderwijs zal gericht zijn op de volle ontwikkeling van de menselijke persoonlijkheid en op de versterking van de eerbied voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Het zal het begrip, de verdraagzaamheid en de vriendschap onder alle naties, rassen of godsdienstige groepen bevorderen en het zal de werkzaamheden van de Verenigde Naties voor de handhaving van de vrede steunen.
  3. Aan de ouders komt in de eerste plaats het recht toe om de soort van opvoeding en onderwijs te kiezen, welke aan hun kinderen zal worden gegeven.

De verantwoording en het recht berust bij de ouders en niet bij een overheid om te beoordelen welk onderwijs zij voor hun kind willen.

Fazit

Stop de staatsbemoeienis binnen het onderwijs!
De enige opgave die we de staat met betrekking tot onderwijs (voorlopig nog) kunnen toekennen is de onvoorwaardelijke financiering. Elke vorm van verdere inmenging is dictatoriaal.

Lijst met staatsvrije scholen in Nederland

Ideeën over de inrichting van het onderwijs.