Geld & Banken | Wakkermens

De toestand wordt steeds gevaarlijker

FZ — Thu, 02 Dec 2021 19:26:48 +0000

Een commentaar van Ernst Wolff, o.a. verschenen bij Apolut De gebeurtenissen van de afgelopen dagen en weken moeten voor ons allen een waarschuwing zijn. Enerzijds zijn er steeds meer tekenen dat wij nog voor het einde van deze winter met een ernstige energiecrisis te maken zullen krijgen, en anderzijds neemt het verval van de koopkracht als gevolg van de inflatie steeds grotere afmetingen aan. Daar komt nog bij dat er vermoedelijk nog meer beperkende maatregelen zullen komen, waardoor nog verdere bevoorradingsketens zullen worden verbroken en er opnieuw tekorten zullen ontstaan. Men realiseert zich pas echt hoe gevaarlijk dit mengsel is, als men bedenkt dat de wereldeconomie al zwaar gehavend is en het financiële systeem met de tot nu toe beschikbare middelen niet meer in leven kan worden gehouden en dat we bovendien te maken hebben met een bevolking die de afgelopen twintig maanden in het kader van een gezondheidscrisis zo doodsbang is gemaakt dat de meerderheid van hen momenteel niet in staat is rationeel te denken en te handelen. Laten we de problemen één voor één doornemen: De energiecrisis tekent zich weliswaar duidelijk af, maar wordt momenteel niet door de regeringen bestreden, maar zelfs doelbewust verergerd. Het vasthouden aan het terugdringen van fossiele brandstoffen, dat gemotiveerd wordt door de dreiging van een klimaatramp, het sluiten van kerncentrales zonder te hebben gezorgd voor vervanging door hernieuwbare energiebronnen, het voortdurende wapengekletter ten opzichte van Rusland en Belarus zijn slechts enkele van de aanwijzigingen dat de situatie met opzet verergerd wordt. Dat de inflatie momenteel sterker stijgt dan in decennia het geval is geweest, is niet, zoals ECB-chef Lagarde beweert, een tijdelijk verschijnsel. Het is het gevolg van een te lang volgehouden slap monetair beleid, dat nu al meer dan tien jaar wordt gevoerd en vorig jaar maart een rode lijn heeft overschreden: sinds de verlaging van de basisrente naar nul of bijna nul, beschikken de centrale banken alleen nog over de mogelijkheid om geld dat niet aan verdere voorwaarden gebonden is uit het niets te scheppen. Om te kunnen functioneren, roept een dergelijke geldschepping, net als een verslaafde, om steeds meer en kan op gegeven moment niet langer beheerst worden. Het resultaat is dat we nu aan het begin staan van een globale devaluatie die niet meer is te stoppen. Voeg daarbij de dreiging van een nieuwe lock-down die als een zwaard van Damocles boven ons allen hangt: de daling van de olieprijs met 13% op 26-11-2021, doet vermoeden dat de gewoonlijk goed geïnformeerde financiële sector daar alvast rekening mee houdt. Ter herinnering: door de lagere energievraag als gevolg van reisbeperkingen en productieonderbrekingen is, de olieprijs tijdens de eerste lock-down in maart/april 2020 gedaald tot min veertig dollar. Vooral de middenklasse zal het de komende weken steeds moeilijker krijgen. De planningsonzekerheid als gevolg van de gezondheidsmaatregelen is enorm, de reserves van het midden- en kleinbedrijf zijn grotendeels uitgeput en de banken zijn nauwelijks nog bereid leningen te verstrekken aan noodlijdende bedrijven. Het beeld dat ons thans wordt geschetst is somber en zal niet spoedig verbeteren. De wereld is in de wurggreep van een elite die weet dat het huidige systeem zijn langste tijd heeft gehad en die het derhalve bekwaam ook nog tot op de laatste cent uitkleedt. Tegelijkertijd wordt er op de achtergrond op volle kracht een nieuw stelsel voorbereid. De spil vormt het digitale geld van de centrale banken, waarmee de elite volledige controle over de bevolking hoopt te krijgen, en tevens haar eigen macht te behouden. Maar aangezien de invoering van dit nieuwe geld onder normale omstandigheden door de meerderheid van de mensen zou worden afgewezen, wordt er momenteel alles aan gedaan om een zo groot mogelijke economische, financiële en sociale chaos te veroorzaken. Vervolgens zal dan het nieuwe geld vermoedelijk gepresenteerd worden in de vorm van een universeel basisinkomen, en zodoende zal de invoering ervan niet de schijn hebben van een nieuwe financiële slavernij, maar zich als een humaan gebaar jegens de hulpbehoevenden voordoen. Het succes van dit plan - door Klaus Schwab in zijn boek The Great Reset omschreven als "creatieve vernietiging" - hangt uitsluitend af van de vraag hoe lang de bevolking nog in de huidige toestand zal verkeren. Aangezien de verlamming door de schoktoestand spoedig voorbij zou kunnen zijn, zet de elite momenteel alles op alles. Zij tracht van de huidige situatie te profiteren om haar eigen belangen genadeloos door te zetten. Er is ook een goede kant aan deze verslechterende situatie, namelijk de belangrijkste steunpilaar van de macht van de elite is het feit dat een meerderheid hun spel niet doorziet. Maar als de leugens in tijden als de onze steeds duidelijker worden, bereidt de elite zelf de voedingsbodem voor waarop haar geloofwaardigheid afbrokkelt en de waarheid kan zegevieren. Daarom is er op dit moment geen belangrijkere taak dan de tegenstellingen waarin de machthebbers verstrikt zijn geraakt zo maximaal te benutten om mensen zo goed mogelijk voor te lichten over de ware achtergronden van de huidige crisis en zo tenminste te proberen de overgang naar de geplande digitaal-fascistische monetaire dictatuur te voorkomen.

Welkom in Dystopia: mag ik uw Burger Slaven Nummer?

rovanov — Sat, 20 Nov 2021 06:47:47 +0000

Een artikel van Gerrit Welbergen Bron: Biflatie

Soms wordt Utopia een “Dystopia.” We dromen graag over een aangename toekomst met liefde en geluk, welzijn en welvaart. Helaas krijg ik ’s nachts vaak andere beelden op mijn dromerige netvlies. Van een samenleving waar ik niet in wil leven. Ik zie enge plaatjes van gemaskerde mensen, van priemende injectiespuiten, van controlerende boa’s, van controles bij theaters, bioscopen, evenementen en zelfs op het terras en in de kroeg wil men weten of ik gezond ben. Of de kroegbaas dat uit beleefdheid vraagt betwijfel ik. Het was logica dat je gasten gezond waren. Je vroeg hooguit naar iemands gezondheid wanneer je een bekende lange tijd niet had gezien. Puur uit beleefdheid, maar ja tijden veranderen.

Regeldrift overheid

Nu bepaalt de overheid onze gezondheid. Het besmettelijke coronavirus was een prima aanleiding om zich van de goede kant te laten zien. In plaats van strenge controles op foutjes bij aanvragen voor toeslagen maakt de regering zich nu zorgen over de volksgezondheid. Er valt nogal wat goed te maken na de dramatische toeslagenaffaire. Pas na jaren procederen door toeslagenslachtoffers kwam aan het licht tot welke (geestelijke) gezondheidsschade de overdreven regeldrift van de overheid had geleid. Bij voorbaat stopzetten en terugvorderen van toeslagen bij twijfel over rechtmatigheid leidde tot ingrijpende gezinsdrama’s. Van drukke gezinnen met kinderen werden de werkende ouders geconfronteerd met een bemoeizuchtige overheid die ieders doopceel lichtte om te beoordelen of een aanvraag rechtmatig was. Dat wekte negatieve energie op. Administratieve rompslomp is zeer vermoeiend voor jonge gezinnen die alle aandacht nodig hebben om hun koters op te voeden. Opgevraagde informatie kwam daardoor vaak te laat en veroorzaakte stress.

Emotie en de media

Na jaren toeslagenellende is pijnlijk duidelijk geworden dat de voor- en nacontrole op inkomensafhankelijke toeslagen voor zowel de burger als de overheid onuitvoerbaar is. Een controlerende overheid voelt niet goed in een democratie. Het wekt wantrouwen op. Onprettige correcties geven gevoelens van onvrede over een overheid die haar controletaken steeds strenger uitvoert. Hoe meer controle, hoe meer ambtenaren. Goed voor de managementslagen. Veel burgers denken dat de overheid om ons geeft en ons daarom moet controleren. De toeslagenaffaire heeft de nodige bedenkingen opgeleverd. Toch is de controledwang verder opgevoerd. Nu worden we gecontroleerd op onze gezondheid en dat voelt goed bij velen. De overheid waakt over onze gezondheid om te voorkomen dat we bij bosjes omvallen vanwege een agressief virus dat net zoals de influenza elk jaar slachtoffers maakt. Corona is erger, dus worden de opgelegde beperkingen omarmd door bange burgers die via emotionele beelden de ellende zien van uitpuilende hospitalen. Emotie en de media helpen de overheid bij de uitvoering van hun “beschermende” beleid.

Uitgewerkte vaccins

Nu komt de overheid op voor onze gezondheid in plaats van te zeuren om geld en het terug vorderen van toeslagen. Het demissionair kabinet had wat recht te zetten, corona komt nu goed van pas. Het aanbieden en afdwingen van gratis (experimentele) vaccins is een gebaar en de maatregelen zijn voor ons eigen bestwil. De vraag rijst hoe lang een demissionair kabinet kan volhouden dat alle maatregelen puur zijn bedoeld voor de volksgezondheid. Sommige mensen worden kritisch als vrijheden worden ingeperkt. Na 20 maanden corona-ellende doen bedenkelijke geluiden de ronde die er op wijzen dat net als bij de toeslagen ellende er iets niet deugt met de versnelde uitrol van vaccins. Ze raken uitgewerkt en de oproep voor derde en vierde prikrondjes en boosterprikken klinken luidkeels aan de talkshowtafels. De aantallen ziekenhuisopnames van gevaccineerde coronapatiënten zijn nu hoger dan van ongevaccineerde patiënten, terwijl 85 procent van de bevolking is ingeënt. Bij de start van het vaccinatieprogramma was toegezegd dat bij bereiken van “kudde immuniteit” de maatregelen en de noodwet konden worden opgeheven.

Controle dient de mens

Wat blijkt? Er is een extra persconferentie aangekondigd waar meer beperkingen worden aangekondigd in onze bewegingsvrijheid. De winter nadert en de griep neemt zoals gebruikelijk toe. Ondanks vaccinatie met nieuwe (experimentele) mRNA-vaccins dus ook onder gevaccineerde personen. Hoe vreemd is het dan dat de QR-pas de norm blijft voor toegangscontroles. Volgzame burgers waren blij om na veel digitaal gepruts hun groene vinkje te ontvangen. Ach, we hebben toch allemaal een BSN(Burger Slaven Nummer) zodat alle overheidsinstanties, van Belastingdienst tot GGD, ons via internet kunnen verbinden voor een goeie controle. “Iedereen een rugnummer is heel handig.” Teamspelers op het veld dragen rugnummers, voertuigen en bromfietsen een nummerbord en noem maar op. Puur voor het gemak en de controle. Gemak dient de mens, net zoals de overheid de mens dient, toch? Dat is de cruciale vraag die we ons dringend moeten stellen. We hebben nu de technologie van Big Tech waardoor digitale controles eenvoudig zijn uit te voeren. Dus gaan we die gebruiken. De eerste testcase, controle op onze gezondheid loopt. De meerderheid van de bevolking is tevreden en voelt zich beschermd. Oké, het kost wat van je vrijheid, je moet er wat voor over hebben.

Nieuw EU-slavennummer

De volgende controlestap, de invoering van de digitale euro, staat al op de agenda. Nu bij de monetaire autoriteiten. Dus niet de Belastingdienst en/of de GGD maar de monetaire beleidsmakers van de ECB. Betreft de invoering van de toekomstige CBDC (Central Bank Digital Currency). Bij de opening van een rekeningnummer bij de ECB is controle op je inkomsten en uitgaven een voorwaarde en zal het BSN of een nieuw EU-slavennummer ons koppelen aan het internationale betalingsverkeer conform de ideeën van de Agenda 2030 van WEF/VN. Daar komt dan ook het Klimaat met hoofdletter “K” aan te hangen. Behalve inleveren van vrijheid ten gunste van onze gezondheid is een offer voor “ons” Klimaat een vereiste om als mensheid te overleven. Wat meer toezicht op ons betalingsverkeer moeten we accepteren. Strafpunten voor ‘foute’ uitgaven en pluspunten voor gezonde uitgaven. Ach, zomaar een ideetje van een slaafse burger die de aardkloot wil redden van de ondergang. Niet verder vertellen.

Spaarplan

rovanov — Sat, 25 Jul 2020 22:32:51 +0000

Dit bericht verscheen bij Driegonaal

Banken hebben een mooi verdienmodel. U en ik hebben er ons geld in bewaring staan: op de rekening waar ons inkomen binnenkomt en misschien daarnaast nog wel op een spaarrekening. Kijkend naar het saldo op uw spaarrekening ziet u het misschien niet direct terug, maar Nederlanders hebben samen een bedrag van 370 miljard euro op de bank. De banken lenen dat bedrag weer uit, sterker nog: lenen een veelvoud daarvan uit; bijvoorbeeld in de vorm van krediet aan ondernemingen, of in de vorm van een hypotheek aan huizenkopers. U en ik ontvangen, als rente – op ons spaargeld – afhankelijk van uw bank 0 tot 0,03% rente. Niet zo veel dus. Aan de andere kant, waar de banken ons spaargeld in veelvoud uitlenen, incasseren zij 3 tot 5% rente. Een rekenvoorbeeldje: u spaart € 1.000 en ontvangt per jaar € 3,- rente. De bank leent uw € 1.000 tien keer uit en ontvangt daarover 4% rente, dat is 0,04 maal 10.000 is € 400,-. Als je dan als bank je zaakjes een beetje efficiënt georganiseerd hebt, hou je best wel wat over aan het verschil van €397,- (het verschil tussen door de bank betaalde en ontvangen rente). De netto rente-inkomsten van de banken blijven de laatste jaren (want misschien maakte u zich vanwege de lage rentestand ongerust over de banken?) goed op peil, zij stegen licht in 2019. In de eerste helft van 2019 verdienden de banken (netto rente-inkomsten): ABN Amro: ruim 3,5 miljard Rabobank: circa 4,5 miljard ING: net geen 7 miljard.* Let op: de kosten van de bank zijn er al af, het gaat hier om de rente-opbrengst als aandeel in de winst van de banken. Als we het nu eens zó zouden doen: de aandeelhouders (bij Rabobank: de leden) ontvangen over de waarde van hun aandelen of coöperatie-inbreng 1% op jaarbasis (dat is drie tot tien maal meer dan de spaarder als rente ontvangt) – en de rest van de winst gaat – huppetee! – in één keer naar: inkomens in de zorg, in het onderwijs, in de kunst… Dan kunnen de mensen die daar werken ook weer wat meer sparen, kunnen de banken nog meer uitlenen, stijgen de rente-opbrengsten nog meer, kan er huppetee nóg meer geld naar het geestesleven, kunnen de mensen die daar werken,… (jh) Verschenen op Driegonaal

ECB vreest voor deflatie

rovanov — Mon, 29 Jun 2020 09:57:31 +0000

Madelon Praat over de ‘zeer diepe crisis in aantocht’! Bron: biflatie Joost van Buuren zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen. Ook onze Nederlandsche Madelon Vos waarschuwt, net als Biflatie zoveel maal deed. Zou er dan toch iets van waar zijn? En wij zijn daarmee niet de enigen die de donkerste bui zien hangen… ...

Lees verder

Het bericht ECB vreest voor deflatie verscheen voor het eerst op Wakkermens.

The Wolff of Wall Street: De lockdown en het digitaal-financiële complex

FZ — Fri, 05 Jun 2020 22:20:37 +0000

[aiovg_video id=54017]

Origineel bericht op KenFM Vertaling door: Franziska

Heden, op 30 mei 2020 gaat de wereld een onzekere toekomst tegemoet. De wereldwijde lockdown wordt geleidelijk opgeheven en veel mensen hopen terug te keren naar hun oude leven. Maar die hoop is bedrieglijk: in de afgelopen 3 maanden werd er in het wereldwijde economische en financiële systeem een proces in gang gezet, waardoor een terugkeer naar het oude leven niet langer mogelijk is. 2020 begon al met het inzetten van een recessie en een zwaar gehavend globaal financieel stelsel en begin maart daalde de olieprijs meer dan 50 procent. Dat alleen al zou genoeg zijn geweest om het hele stelsel te doen wankelen. Toen kwam er de wereldwijde lockdown vanwege de pandemie. En dit veroorzaakte een heuse aardverschuiving op de financiële markten en talloze records werden gebroken. In maart kwam het binnen drie weken tot de grootste instorting ooit op de aandelenmarkten. De centrale banken brachten vervolgens enorme bedragen bijeen om het systeem voorlopig te stabiliseren, en in april vond vervolgens de snelste stijging ooit op de aandelenmarkten plaats. Omdat de mainstream-media en de politiek tijdens deze gebeurtenissen voortdurend de aandacht van het grote publiek naar het virus hebben afgeleid, is de meeste mensen iets cruciaals ontgaan - namelijk een gigantische concentratie van rijkdom en macht die plaatsvond in 3 fasen:

Fase 1: Na de daling van de olieprijs begin maart was het al duidelijk dat de markten aanzienlijk zouden dalen. Toen steeds meer landen vanwege de pandemie hun economie zagen achteruitgaan, werd het nog duidelijker dat er een grote neergang op de aandelenmarkt op handen was. Desalniettemin hebben beurstoezichthouders wereldwijd, op enkele uitzonderingen na, short-verkopen niet verboden. Het resultaat: grote investeerders konden de crash gebruiken door op dalende prijzen te gokken en miljarden winsten te maken.
Fase 2: Nadat de dreiging van een crash steeds reëler werd, hebben de centrale banken duizenden miljarden bijeengebracht om het systeem te stabiliseren. Het leeuwendeel van dit geld ging echter niet naar degenen die het zwaarst waren getroffen door de lockdown, d.w.z. kleine en middelgrote bedrijven, maar naar degenen die al het meest hadden geprofiteerd van de renteverlagingen en geldschepping in de afgelopen 12 jaar. Het resultaat: degenen die al enorme geldvoorraden bezaten, beschikten nu over nog meer geld.
Fase 3: de investeerders, die op deze manier al twee keer hebben geprofiteerd, hebben het geld van de centrale banken niet gebruikt om de miljoenen werknemers te helpen waarvoor de bedrijven werktijdverkorting hadden verordonneerd of die werkloos geworden waren tijdens een financieel moeilijke periode, maar hebben het geld grotendeels terug laten vloeien naar de financiële markten - bijvoorbeeld door eigen aandelen terug te kopen - en hebben daardoor in april en mei wederom enorme winst gemaakt.

Deze drievoudige orgie van verrijking heeft ertoe geleid dat het nettovermogen van miljardairs in de VS, volgens het Institute for Policy Studies tussen half maart en half mei met meer dan $ 430 miljard gegroeid is naar $ 3,4 biljoen, - een stijging van 15 procent binnen slechts 2 maanden. De twee rijkste miljardairs alleen al, de bazen van Amazon en Facebook, werden in slechts acht weken tijd, ongeveer $ 60 miljard rijker. De zogenaamde "corona-crash" ging hand in hand met de grootste concentratie van rijkdom die ooit in zo'n korte tijd heeft plaatsgevonden. En niet alleen dat: parallel hieraan vond er ook een extreme machtsconcentratie plaats. Dit is het duidelijkst te zien bij Amazon, dat tijdens de lockdown 170.000 nieuwe medewerkers in dienst heeft genomen en zijn wereldwijde marktleiderschap nog meer heeft versterkt. Minder zichtbaar, maar minstens even belangrijk, is de machtsgroei van grote bedrijven zoals Microsoft, Apple, Alphabet en Facebook, die de wereldmarkt op een ongekende manier domineren en ook nog machtige bondgenoten hebben. Tot de aandeelhouders behoren niet alleen centrale banken, zoals de Zwitserse Nationale Bank, die zelf geld kunnen drukken en daardoor de aandelenkoersen met een muisklik kunnen laten stijgen, maar ook BlackRock, 's werelds grootste vermogensbeheerder, die door de Federal Reserve en de Europese Centrale Bank na de lock-down werd ingehuurd als adviseur over de verdeling van de ter beschikking gestelde fondsen. Maar dat is nog niet alles: de lockdown heeft de digitale sector ook een aanzienlijke machtswinst opgeleverd ten opzichte van de rest van de economie. Zowel het thuiskantoor als het thuisonderwijs stellen enorme nieuwe markten voor IT-bedrijven open. En bestaande markten zoals internethandel, platformeconomie en digitaal entertainment nemen momenteel een hoge vlucht, net als de financiële dienstverleners, die profiteren van het terugdringen van het contante geld. Bijna 60 jaar geleden waarschuwde de Amerikaanse president Eisenhower in zijn afscheidsrede voor het 'militair-industrieel complex'. Inmiddels is dit complex al lang overgenomen door het digitaal-financiële complex. Het verbond van de machtigste spelers op Wall Street en Silicon Valley oefent tegenwoordig wereldwijd veel meer macht uit, dan het militair-industriële complex ooit heeft gedaan - en heeft dankzij de lockdown ook de krachtigste versterking in de geschiedenis ervaren. Maar ook deze krachten zijn niet almachtig. Je moet je het digitaal-financiële complex voorstellen als een tumor die zich - dankzij de lockdown - steeds sneller verspreidt, maar die tevens steeds meer levensenergie onttrekt aan zijn gastheer - de reële economie. Maar dit betekent niets anders dan dat deze groei de tumor dwingt zijn bestaansbasis te ondermijnen. We zullen deze afbraak de komende weken en maanden nauwlettend kunnen volgen. Grote delen van de middenklasse zullen failliet gaan en overgenomen worden door “aasgier-fondsen” en uitgebeend worden. Miljoenen werknemers zullen niet naar hun baan terugkeren. De onbeperkte geldstroom van de afgelopen weken zal resulteren in ongekende bezuinigingsmaatregelen. Gelijktijdig zullen steeds meer financiële instellingen, grote bedrijven en zelfs landen met behulp van steeds grotere bedragen gered moeten worden. De levensstandaard van de overgrote meerderheid van de mensen zal instorten en daarmee ook de consumptie als aanjager van de economie. De centrale banken hebben geen andere keuze dan helikopter-geld uit te geven, waardoor een enorme inflatie op gang gebracht wordt, waardoor met name de lagere inkomensgroepen hard getroffen zullen worden en wat ongetwijfeld sociale onrust zal veroorzaken. Dit zijn allemaal sombere vooruitzichten, maar ze hebben ook een keerzijde. Deze vormen ook een historische kans. Omdat mensen als logisch gevolg van de ontwikkeling steeds vaker met dit systeem in conflict zullen komen, zullen ze ook ophouden in het officiële narratief te geloven - namelijk dat een virus verantwoordelijk zou zijn voor de instorting van de wereldeconomie en de crash van het mondiale financiële systeem. Steeds meer mensen gaan op zoek naar een uitweg en zullen daardoor in groeiende mate bereid zijn om het huidige systeem ter discussie te stellen. Dit proces zal niet rechtlijnig verlopen, maar het kan er uiteindelijk toch toe leiden dat de meerderheid beseft dat de tijd gekomen is voor een nieuw en democratisch monetair systeem.

De Grote Depressie 1929 versus De Grote Depressie 2020

rovanov — Wed, 03 Jun 2020 15:00:17 +0000

Dit bericht komt van Biflatie Joost van Buuren zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.

Edelmetaalexpert en beleggingsveteraan Mike Maloney maakt bovenstaande vergelijking. Waarom? Omdat dit belangrijk is voor ons. Zou moéten van groot belang zijn, benadrukt hij zelfs. De geschiedenis herhaalt zich altijd, maar dan met een twist. Een kleine of grotere verandering, nuance die het heden, in ons geval, toch steeds weer uniek maakt. ‘Are We Headed For The Greatest Depression?’ gooit Maloney als vraag op. Wat denkt u, beste lezer, dat het antwoord wordt? Mike kennende (nou ja)…hmm. Hij onderzoekt de fundamenten van toen, 1929, en vergelijkt ze met vandaag, 2020. Hoe zagen de wereld, Amerika, de Amerikaanse economie en samenleving er toen uit. Wat leidde precies tot de grootste economische ramp nationaal, die ook internationaal repercussies had?

Net als toen

[caption id="attachment_53555" align="alignright" width="300"] Een toonbeeld van de Amerikaanse Grote Depressie. Het onderschrift luidt: Berooide erwtenplukkers in Californië. Moeder van zeven kinderen. Leeftijd: 32 jaar. Nipomo, Californië. De vrouw op de foto is Florence Owens Thompson. Wikipedia.org[/caption] Zal in de toekomst, binnen zovele jaren, over onze tijdspanne, de jaren 2020, het volgende misschien geschreven worden? ‘De crisis van de jaren 20 of de crisisjaren (Engels: Great Depression) was de grootste economische depressie van de éénentwintigste eeuw. Deze ontstond als gevolg van de beurskrach van 2020, waarbij de aandelenkoersen op Wall Street (New York) ongekend snel kelderden. De krach werd gevolgd door een bankencrisis en een internationale schuldencrisis, waarvan de directe gevolgen vrijwel het gehele decennium voelbaar bleven.’ Want dit is op een paar woorden na, tijdsaanduidingen, precies wat op Wikipedia.org staat over 1929! The Great Depression dus. Herkent u reeds een en ander: beurscrash; bankencrisis; internationale schuldencrisis. Voeg daar ook maar een ‘vastgoedbubbel‘ aan toe, die eveneens opgeblazen was in de VS. Komt allemaal bekend voor, nietwaar? Plus nog als addendum zeker en vast een ‘massale werkloosheid‘ (40 miljoen Amerikanen in mei 2020)? Dan is er inderdaad niet veel verbeelding nodig om de schrikwekkende analogie te maken…

Alarmbellen

Hoe meer we ons verdiepen in het verleden van de Grote Depressie van 1929, hoe beter bewapend we zijn voor wat komt. Hoe meer kans we maken om heelhuids uit de Grootste Depressie te komen. Die van 2020. Dat belooft Mike en we geloven hem absoluut in deze. Nog een opvallende overeenkomst tussen toe en nu is de ongeziene ongelijkheid in de verdeling van rijkdom. De rijkste één procent van de Amerikaanse bevolking controleerde de overgrote meerderheid van ’s lands bezittingen. Meerdere tax cuts, belastingverlagingen van 1921, 1924 en 1926 droegen ook bij tot de aandelenbubbel. Dat was toen, en wat deed ene Donald Trump enkele jaren geleden? De grootste belastingverlaging ooit in de VS doorvoeren. De similariteiten zijn oh zo opvallend? Ook geld lenen werd zoveel makkelijker gemaakt. De middenklasse anno 1920 en volgende jaren kon zich heel veel permitteren…op krediet. Nu rinkelt er toch niet één belletje maar klinkt een complete kakofonie, nietwaar? Zoveel alarmbellen, plus overal vuurrode flitslichten die oplichten. Alles om ons allemaal wakker te maken!

Dinsdag 22 oktober 1929

Nog een laatste, als toemaatje.

Lees verder bij Biflatie

11e september, klimaathysterie en Corona

rovanov — Tue, 07 Apr 2020 14:38:28 +0000

de golfbeweging van de financiële wereld

De huidige Coronacrisis zou je koren op de molen van de globalisten kunnen noemen. Hierbij bedoelen we de globalisten die een One World, een One Community of een één wereld besturing verheerlijken. Zo heerlijk gemeenschappelijk met z’n allen dus. Geen oorlogen meer, eerlijke verdeling van grondstoffen, globale milieu politiek en wereldwijde vaccinaties. Het klinkt allemaal zo verleidelijk, veilig en ongelooflijk mooi. Vooral een wereldwijde vaccinatie plicht zal na Corona bejubelt worden. De werkelijk drijvende krachten achter deze globalisatie hebben een geheel andere agenda. Een barricade vrije expansie voor het bedrijfsleven en het uitschakelen van lokale regeringen, bij ons bekend onder de werknaam TTIP en CETA. De onzichtbaar werkende marktgeest die het zonder wetten en regels zal richten. Nou ja, minimale globale afspraken dan nog. Deze onzichtbare marktgeest brengt ons voorspoed en alleen maar goeds. We zullen ons zeer “prettig” gaan voelen. Ernst Wolff schreef in 2019 het boek De financiële tsunami. Hieronder een interview van 20 maart jl. met hem. Hij beschrijft hierin dat nu, ten tijde van het Coronavirus, de derde, laatste en grootste golf van deze tsunami in ons financiële systeem zal plaatsvinden.

De financiële tsunami komt

[aiovg_video id=53924]

Even hersenstormen

Zijn er parallellen te ontdekken tussen de drie tsunami golven in de financiële wereld, waarvan Ernst Wolff in het bovenstaande interview spreekt, en de (door elk Wakkermens) waar te nemen mediahypes die in de afgelopen jaren uiteindelijk tot massieve inperking van burgerrechten, privacy, vrije meningsvorming en vrije meningsuiting hebben geleid? Hierbij is tevens met de massieve meningsvorming door de media, de middenweg geëlimineerd, het gebied van waaruit de vrije, eigen en individuele meningsvorming plaats vindt. Hierdoor is de tweeledigheid gestandaardiseerd: waar – onwaar, voor – tegen, 010101, enz. enz.

Verdeel en heers

1 - Het schrappen van de burgerrechten. De eerste grote financiële crisis in 1998 en de aanslagen op 11 september 2001. De globale angst voor geweld wordt geïnstalleerd en is inmiddels vast bestanddeel van ons dagelijks leven. De gevolgen zijn het begin van de inmiddels gelegitimeerde en openlijke surveillance staat. Bush: Wie niet voor ons is, is tegen ons. Een gedifferentieerde middenweg is niet gewenst, dan ben je tegen ons. In een eerder artikel beschreven we dat de wereld sinds 1996 al werd voorbereid op de aanslagen van 9/11. Waarom 9/11 belangrijk blijft leest u hier. 2 - Collectieve meningsvorming De tweede grote financiële crisis, 2007/8 en de klimaathysterie. Al Gore begint zijn klimaat offensief in 2006 met de documentaire "An Inconvenient Truth". Sindsdien wordt de discussie over eventuele klimaatverandering niet meer rationeel – maar emotioneel gevoerd. Je behoort je schuldig te voelen wanneer je nog een auto bezit met verbrandingsmotor, over de mooie houtkachel in de woonkamer moet je je schamen. Koop een E-auto en je bent goed bezig! Daarbij is het niet heel lastig om uit te vinden dat de E-mobiliteit momenteel de meest milieu onvriendelijke mobiliteit is. Bij de hysterie die is ontbrand over het klimaat, gaat het al lang niet meer om het klimaat. Het gaat er om of je erbij hoort of niet. Het gaat om de vorming van de collectieve mening, het collectieve gevoel en het collectieve gedachtegoed. Je behoort tot dit collectief, of je ligt er uit. Wanneer je een eigen, individueel en afwijkend oordeel vormt, ben je een klimaat-veranderings-ontkenner en dus niet serieus te nemen. (Trumpofobie) We merken nu voor het eerst dat een gesprek, zelfs onder vrienden, ongemakkelijk kan worden. 3 - Het installeren van de volksgehoorzaamheid De derde financiële crisis, 2020 en de Coronahysterie. Ernst Wolff spreekt in het interview hierboven, over de laatste en grootste financiële tsunami golf. De Coronahysterie zal, wanneer we niet wakker genoeg zijn, een aanslag op de individuele soevereiniteit tot gevolg hebben. China doet het voor, Duitsland denkt er over na. De CoronaApp. De economie stort in, het monitoren van onze contacten, het bijhouden van ons bewegingsprofiel, verplichte volksvaccinatie, het zal allemaal voorbij komen. Zoals de ouderen onder ons heel duidelijk een tijd voor en na 9/11 beleven, zo zal er ook een tijd voor en na Corana zijn. Wanneer de angst groot genoeg is, zal het gros van de bevolking alle maatregelen bejubelen en omarmen om zo een economische crisis, of zo’n angst om je gezondheid niet nog eens te hoeven doormaken. Je hoort bij de gelovigen of je spoort niet meer helemaal.

Kijk naar de cijfers

Blijf naar de (officiële) cijfers kijken! De meeste officiële cijfers zullen wel kloppen maar zijn vaak halve waarheden en er worden meestal appels naast peren vergeleken. We gaan er bij Wakkermens vanuit dat er in Nederland al enkele miljoenen besmette personen zijn. Dat zou heel goed nieuws zijn want dan zou blijken dat het sterftecijfer zeer laag is en dit een “normale” griep niet overstijgt. Dit wordt echter niet onderzocht. In Nederland worden alleen mensen getest met ziekteverschijnselen. De financiële crisis is geen gevolg van het Coronavirus en het Coronavirus is geen pandemie. Nou ja, de WHO heeft daarom kort geleden de definitie van een pandemie verandert, waardoor het nu een pandemie genoemd kan worden. Het aantal besmettingen speelt hierbij geen rol meer om iets een pandemie te noemen. Regeringen volgen blindelings de WHO. Neem dan ook eens de moeite om de cijfers m.b.t de financiering van de WHO te bekijken. De WHO wordt naast de grote farmabedrijven, voor meer dan 85% door stichtingen, zoals de Bill & Melinda Gates Foundation, gefinancierd. Wiens brood men eet wiens woord men spreekt.

Geen coronacrisis maar een angstcrisis

De angst is een reëel gevoel maar zij is niet rationeel. Ons zijn bij Wakkermens geen cijfers bekend die de maatregelen noch de mediahype rechtvaardigen. Sterker nog, in dit bericht laten we de Duitse microbioloog Prof. dr. med. Sucharit Bhakdi aan het woord. In deze open brief aan bondskanselier Merkel, geeft hij duidelijk aan dat er geen enkele reden is het Covid-19 virus gevaarlijker in te schatten dan de ons bekende “dagelijkse” griep, of de reeds bekende Coronavarianten. Ook geeft hij aan dat hierover geen gefundeerde cijfers beschikbaar zijn. Alleen het rond toeteren dat Covid-19 zo gevaarlijk is, maakt dit virus niet gevaarlijk. De overdreven maatregelen, die zelfs tot in de woonkamer verplichtend zijn, maken het Corona virus ook niet gevaarlijker. De maatregelen geven ons noodgedwongen wel het gevoel, dat het allemaal vreselijk moet zijn. Anders doe je dit toch niet? Gehoorzaam!

Waarom dan dit alles?

Alleen het roepen dat Covid-19 gevaarlijk is, maakt dit virus niet gevaarlijk. Maar wanneer het niet Covid-19 is, die de lading dekt, wat is het dan wel? We hebben het hierboven al geschilderd:

De aanslagen op 11 september 2001: Het schrappen van de burgerrechten. Privacy vaarwel!
De klimaathysterie 2006: Collectieve meningsvorming/manipulatie. Collectief denken!
De Coronahysterie 2020: Het installeren van de gehoorzaamheid. Slaafsheid!

Het is niet juist dat ons financiële systeem ineenstort door deze Coronacrisis. Zowel Ernst Wolff, maar ook ons artikel "Staat het financiële systeem op instorten?" van oktober 2019, wijst op zowel de waarschijnlijkheid en de noodzakelijkheid van een grote financiële reset. Deze systeem reset was al geruime tijd noodzakelijk en wenselijk. Corona wordt dankbaar als zondebok gebruikt zodat we ons vertrouwen in de wereldleiders en het heilige geloof in het kapitalistische systeem niet verliezen. Corona komt niet alleen de wereld-machthebbers zeer gelegen, zij is misschien ook noodzakelijk voor een maatschappelijke Big Reset. Dan wordt het een werkelijk kans.

Recept tegen angst

Voor al diegenen die toch een lichte besmetting van de angstepidemie hebben opgelopen, raden we aan 5 dagen geen nieuws meer te kijken. Geen overheersende kranten (mainstream heet dat bij sommigen:-)) meer te lezen en zich te concentreren op het beschikbare cijfermateriaal. Zoek als een boekenwurm in de alternatieve media en vorm een eigen onafhankelijk oordeel! Succes.

Oproep: Stop met pinnen!

rovanov — Fri, 27 Mar 2020 10:25:20 +0000

Bij Wakkermens hebben we bij veel maatregelen zo onze twijfels of deze werkelijk het “indammen” van het Coronavirus dienen of dat er een geheel andere agenda uitgerold wordt. Het verdwijnen van het contante geld bijvoorbeeld heeft bij de machthebbers een hoge prioriteit, immers het is het Laatste bastion van de privacy. Nu ken ik niet ieders gewoonten. Maar ik snuit zelf nooit mijn neus in een briefje van €20,-. Ook lik ik er niet aan, spuug erop of pulk mijn oor ermee uit. Er is dus geen enkele reden om het geld uit mijn portemonnee niet aan te nemen. Omgekeerd, nadat ik het wisselgeld weer heb aangenomen, pulk ik niet (direct) in mijn neus, ruik of lik ik er aan. Alleen wanneer al deze smerige, onwaarschijnlijke handelingen allemaal achterelkaar plaatsvinden, zou je wellicht kunnen menen dat er een mogelijke vorm van overdracht zou kunnen plaatsvinden. Maar zelfs dan, is een overdracht zeer onwaarschijnlijk. We hebben op Wakkermens meermaals gewaarschuwd voor het verdwijnen van contant geld. Ook wezen we op de treurige omstandigheid dat helaas het grootste deel van de bevolking hieraan (uit gemakzucht?) door exhibitionistisch pingedrag, meewerkt. Staat het financiële systeem op instorten? We bouwen onze eigen gevangenis Algoritmen en Big Data Cash is het laatste bastion van de privacy Corona – Een keizer zonder kleren

Geldschepping & Rente, Banken & hun eigenaren, Jouw Vrijheid.

Een informatieve film van de Handjecontantje.org

[aiovg_video id=54055]

Oproep: Stop met pinnen!

Nog is het een “advies”. Er is dus met onze oproep nog geen sprake van een oproep tot burgerlijke ongehoorzaamheid. Nog niet, dat gaat waarschijnlijk nog wel komen, we moet dus snel zijn deze dreiging af te wenden.

Deel deze boodschap op alle kanalen die je kent: Stop met pinnen, betaal contant! Redt het contante geld!

Ook kunnen we niet de winkelier verwijten dat deze een bordje heeft met het verzoek “Graag alleen pinnen”. Mensen die “geen” pinpas hebben kunnen meestal gewoon contant betalen. De winkelier doet er alles aan om zijn deuren niet te hoeven sluiten. Tenminste anders dan door een faillissement want de ordedienaren treden steeds strenger op.

De financiële tsunami komt

Hier een interview met Ernst Wolf. Het is Duitstalig en slechts de eerste 5 minuten met ondertiteling. We maken dit nog af, maar dit is veel werk. Ernst Wolf schreef in 2019 het boek: De finanz Tsunami komt.Het interview geeft belangrijke gezichtspunten over de huidige ontwikkelingen in de wereld.

[aiovg_video id=53924]

Nieuwe crisis op komst?

rovanov — Mon, 09 Mar 2020 10:26:38 +0000

Dit artikel komt van Biflatie

Er heerst al een tijdje flinke spanning op de financiële markten. De koersen stuiteren op en neer doordat beleggers gaan twijfelen. Hebben de stimulerende acties van centrale banken nog zin? Kopen op de dip, roepen de adviseurs. Ik zeg, verkopen die stukken. Gelukkig ben ik geen adviseur en kan ik alles roepen omdat ik geen bevoegdheden bezit.

Spanning loopt op

Maar ja, waar moet je met je geld heen als je kapitaal(tje) op een spaarrekening niets meer opbrengt. Of zelfs een negatieve rente genereert op deposito’s van meer dan een ton. Je zou compleet gek worden als je veel cash bezit, in dit onwerkelijke financiële tijdperk met omgekeerde rentetarieven. Geld lenen, bijna voor niks. En sparen(=uitlenen aan de bank) tegen betaling van bankkosten en inflatie. Monetaire waanzin ten top.

Saldo ineens opnemen? Vergeet het maar

Om mijn banksaldo op peil te houden moet ik zelfs meer inleggen dan ooit tevoren. Ik zou bijna nerveus worden omdat ik ook nog eens een pensioen ‘geniet’ dat vast zit in een pensioenfonds. Mijn inleg kan ik niet vrij opnemen zoals ik dat met mijn spaarcentjes wel kan doen. Maar ook al niet in één keer omdat de bank dat niet toestaat. Ik loop liever niet met wat duizendjes over straat natuurlijk. Dat heeft Piet Bandiet in de wachtrij bij de pinautomaat zo in de gaten, als ik daar 10 minuten sta te flappen tappen. En geen bank die het nog toelaat om meer dan 1000 euro per dag uit de geldmaat te rukken. De ABN/AMRO is helemaal zuinig met een max van € 500. In feite is er sprake van een kapitaalcontrole. Wij rekeninghouders worden dus beperkt in het opnemen van ons eigen geld. Hieronder een overzicht van maximaal opneembare bedragen van een paar bekende banken:

Hoeveel geld kan ik maximaal opnemen bij een geldautomaat? (info Triodosbank)

Je kunt met je Wereldpas in Nederland maximaal 1500 euro per dag opnemen.
Bij geldautomaten van de Rabobank kun je 5 keer per dag geld opnemen tot maximaal 1250 euro per dag.
Bij andere banken kun je 5 keer per dag geld opnemen tot maximaal 250 euro per dag.
Bij automaten van Geldmaat kun je 5 keer per dag geld opnemen tot maximaal 250 euro per dag.

(Het is niet mogelijk om het totaalbedrag dat je kunt opnemen te verhogen. Heb je de paslimiet verlaagd, dan kun je maximaal het bedrag van je paslimiet opnemen).

Wantrouwen in fiat geldsysteem

Nu snap ik wel dat het mondiale fiat geldsysteem zo is ingericht dat centrale banken en systeembanken hebben te zorgen voor een betrouwbaar en stabiel betalingssysteem. Echter leunt de basis van het wereldwijde fiat geldsysteem op het (spaar)geld van de bankrekeninghouders. Door ons geld uit te lenen aan een systeembank kunnen we er niet zomaar in één keer over beschikken. Echter zien we de laatste tijd een toenemend wantrouwen als het gaat om de betrouwbaarheid van het fiat geldsysteem. Veroorzaakt door de centrale banken die de broze economie volop stimuleren met goedkoop krediet. Het tijdvak van de omgekeerde prijsbepaling van het geld door de bank is ingetreden en dat baart zorgen. Als de wereld is overspoeld met krediet dan klopt er iets niet. De angst bij mensen die moeten leven van hun opgebouwde reserves, zoals pensioengelden en spaargeld, neemt toe.

Dominostenen

Juist nu er de voorbije weken volop spanningen zijn ontstaan op de financiële markten en er biljoenen aan beurskapitaal(= bedrijfswaarden) is vernietigd wordt gevreesd voor een aanhoudende neergaande spiraal. Versterkt door een virus en de angst bij beleggers en bankiers dat de economische schade door het virus niet op korte termijn valt te herstellen. Na de aanbodschok vanuit China ontstaat er vraaguitval in de landen die in toenemende mate worden getroffen door de remmende overheidsmaatregelen. De jarenlange stimulerende monetaire acties van centrale banken worden teniet gedaan. Als een Europees land als Italië zich genoodzaakt voelt om zomaar 16 miljoen mensen voor langere tijd van de buitenwereld af te sluiten dan geeft dat een schokgolf over de beurzen in Europa en 5 uur later in de VS. Het is afwachten hoe snel de twijfel bij beleggers omslaat naar een volledig wantrouwen. Een enorme verkoopgolf zou een heuse beurskrach kunnen veroorzaken. Een ongekende kapitaalvernietiging met desastreuze gevolgen. Welke dominostenen gaan het eerste vallen.

Als de beurzen openen

Er zal met grote nervositeit gelet worden op de bankaandelen. Als de koersen van de grote banken hun reeds ingezette forse daling doorzetten in de komende week dan zullen behalve de aandeelhouders ook de bankrekeninghouders nerveus worden. Als rekeninghouders ineens massaal vrezen dat hun spaarcentjes gevaar lopen dan staan er binnen de kortste keren rijen voor de geldmaten. Dat zijn de nieuwe gele pinautomaten die de banken heel slim “geldmaat” zijn gaan noemen. De flappentapper die ons maatje is. Het is je eigen geld dat ie na het kietelen van z’n gleuf er uit mikt. Het is je maatje, zeg maar je liefdespartner. Mogelijk dat de bankiers een andere gedachte hadden en meer dachten in de richting van geld opnemen op maat. M.a.w. niet teveel geld, maar een afgemeten kleine hoeveelheid.

Doemscenario

Het past precies in de lijn van de stiekem ingevoerde kapitaalcontrole. Dat is waar de banken momenteel naar toe werken. Dat we niet teveel opnemen om daarmee de kaspositie van de bank in gevaar te brengen. Als iedereen thuis op zijn geld gaat zitten, en de bank leeg trekt, dan is er simpelweg geen (digitaal) betaalverkeer meer mogelijk. Dus afblijven, mooi laten staan die spaarcenten. Dat zal het nadrukkelijk advies worden van centrale bankiers als deze de vrees voor een bankrun de kop in willen drukken. Het gaat spannend worden aan het bankenfront. Alle ogen zijn gericht op centrale bankiers en overheden. Wat staat ons te wachten in een tijd dat het sein lijkt te zijn omgezet naar onveilig. Spreken we hier over doemscenario’s of is het wijzen op de bittere realiteit.

Coronavirus neemt de macht over

Niemand zal een voorspelling durven doen in een tijd dat een virus de macht overneemt en beleidsmakers erg ongemakkelijk achter gesloten deuren de situatie bespreken. Het is opletten hoe de ‘machtige’ bankiers van de grote systeembanken zich bewegen. Als deze zich verzamelen in hun vergaderzalen en zo onopvallend mogelijk achter gesloten deuren videoconferenties organiseren in samenwerking met de ECB dan speelt er wat. Ik zie het volgende scenario. De eerste persberichten die ons bankrekeninghouders geruststellen met de mededeling dat er een EU-Bankenunie bestaat die speciaal is ingericht voor noodsituaties en de nodige banken gaat voorzien van noodkredieten.

Kapitaalcontrole

De volgende reeks persberichten dat de ECB in samenwerking met de EU-Bankenunie een noodwet voorbereid en voorlegt aan de Europese Commissie(EC) en het Europees Parlement(EP). Een noodwet waarin staat dat de EU-lidstaten worden aangesproken om met spoed extra miljarden beschikbaar te stellen om de EU-Bankenunie in staat te stellen het fiat geldsysteem van de systeembanken draaiend te houden. Nood breekt wet. In 2014 is de EU-wetgeving gewijzigd; er mag geen belastinggeld worden gebruikt om daarmee banken te redden. Misschien volgt tegelijk het “advies” om per week niet meer dan 100 euro te pinnen, alleen voor de boodschappen. Een kapitaalcontrole heet dat. Naar model Cyprus in 2013. Ach ja, dit is mijn fantasie. Gewoon een doemscenario. Ik zal wel weer overdrijven om het spannend te maken. Een saai verhaal leest nu eenmaal niet. Dit artikel kwam van Biflatie

De ware reden voor het verplichten van vaccins

rovanov — Wed, 27 Nov 2019 14:40:13 +0000

Sinds de ondertekening van het European Vaccine Action Plan (EVAP) staan de neuzen van alle Europese politieke leiders richting ‘verhogen van de vaccinatiegraad’. Het politieke streven lijkt één Europees, gelijkgetrokken, verplicht vaccinatieprogramma te zijn. En zoals we in onze buurlanden al hebben gezien streeft men ernaar dat dit niet alleen voor baby’s geldt, maar ook voor schoolgaande kinderen. Is dit medische noodzakelijk? Het onderstaande artikel is een vertaling van het artikel ‘The Real Reason for Vaccine Mandates’ van Ted Kuntz, en werd gepubliceerd in ‘The Vaccine Reaction’. Het laat zien hoe hypocriet het beleid is. Ongevaccineerde, gezonde kinderen worden geweigerd, omdat ze een “gevaar” zijn. En gevaccineerde kinderen die mazelenvirussen uit het vaccin kunnen verspreiden, hebben vrij toegang. Politici zijn er kennelijk niet in geïnteresseerd dat kinderen die worden gevaccineerd met het BMR-vaccin ingespoten worden met levende, gemanipuleerde virussen die zich in het lichaam van het kind kunnen vermeerderen. Ze kunnen zowel voor “mazelachtige” symptomen verantwoordelijk zijn, als door het gevaccineerde kind verspreid worden.

De ware reden voor het verplichten van vaccins

Het argument dat wordt aangevoerd om kinderen die gedeeltelijk of helemaal niet zijn gevaccineerd te weigeren op kinderdagverblijven en onderwijsinstellingen, is het risico dat zij zouden vormen voor kinderen die om medische redenen niet zijn gevaccineerd of die nog te jong zijn om al volgens het schema gevaccineerd te zijn. Het is een hartverwarmend verhaal dat voortkomt uit mededogen om die kinderen die medisch kwetsbaar zijn te beschermen. Of ligt het anders… Als we de voorstanders van verplicht vaccineren op hun woord zouden geloven, volgt daaruit dat we ook niet kunnen toestaan dat kinderen of volwassenen die geen ‘immuniteit’ hebben opgebouwd toegang hebben tot kinderdagverblijven en openbare onderwijsinstellingen. Het gaat niet alleen om ‘gevaccineerd’, maar om daadwerkelijk ‘geïmmuniseerd’ tegen infectieziekten, dus om een aantoonbaar niveau antilichamen. Dit roept een aantal vragen op:

Mogen kinderen die om medische redenen niet gevaccineerd kunnen worden wel naar een kinderopvang of openbare school gaan?
Mogen de 5%-10% van de kinderen die niet voldoende ‘antilichamen’ aanmaken in reactie op het eerste BMR-vaccin naar kinderdagverblijven of scholen gaan?
Mag het significante percentage van de bevolking van wie de hoeveelheden antilichamen in het bloed sterk zijn afgenomen na een aantal jaren toegang krijgen tot kinderdagverblijven of scholen?
Worden er titertests uitgevoerd om te bepalen wie voldoende hoeveelheden antilichamen heeft en dus geen gevaar is voor de omgeving?

En, als ziekteoverdracht echt is waar de voorstanders van verplicht vaccineren zich zorgen over maken, zouden die kinderen die recent zijn gevaccineerd met levende-virusvaccins niet ook van scholen en openbare ruimtes moeten worden geweerd totdat de virale verspreiding is gestopt (dus na ongeveer 15 dagen)? Als voorstanders van verplicht vaccineren niet van al deze personen eisen dat hen de toegang wordt ontzegt op kinderdagverblijven, scholen en andere openbare ruimtes, dan dient men zich af te vragen of het ‘besmettingsgevaar’ echt wel hun primaire zorg is.

Het gaat niet om een medisch risico

Ik denk dat we allemaal de antwoorden op deze vragen wel weten. Geen van de kinderen die niet gevaccineerd zijn omdat zij medische kwetsbaar zijn wordt de toegang tot een openbare ruimte ontzegd. Geen van de kinderen die niet op het vaccin reageren met het aanmaken van antilichamen wordt de toegang tot een openbare opleiding ontzegd. Geen van het significante aantal kinderen en volwassenen wiens immuniteit is afgenomen, wordt de toegang tot een openbare instelling ontzegd. Er zijn geen vereiste titertests zijn om te bepalen wie daadwerkelijk immuun is en wie niet. En het wordt niet erkend, laat staan dat er rekening wordt gehouden met de mogelijkheid van virale verspreiding van kinderen die recentelijk zijn gevaccineerd. Dit betekent dat de beperkingen die worden opgelegd aan selectief gevaccineerde of niet-gevaccineerde kinderen niet gaan over een medisch risico. Het gaat niet om de overdracht van ziekten. Het gaat niet om de veiligheid van de openbare ruimte. Als het echt om medische risico’s en de overdracht van ziekten ging, dan zouden deze andere niet-gevaccineerde en niet-geïmmuniseerde kinderen en volwassenen, evenals degenen die recentelijk zijn ingeënt met levende virusvaccins, ook geen toegang tot openbare ruimtes mogen krijgen. Maar dat zal nooit gebeuren. Wat duidelijk is, als we erover na durven te denken, is dat het verplicht stellen van vaccins voor kinderdagverblijven of scholen gaat over het afstraffen en onder druk zetten van ouders die om weloverwogen redenen ervoor kiezen om de risico’s van vaccins te vermijden. Verplichtingen gaan niet over het ‘veilig’ maken van de openbare ruimte, maar zijn eerder een harteloos middel om gezinnen te dwingen tegen hun wil in te vaccineren door de mogelijkheid van opvang of onderwijs te ontnemen aan gezonde kinderen. Wanneer je de argumenten onderzoekt die worden gebruikt voor het uithollen van de rechten die een burger heeft, is dat niet het medische risico, of de compassie voor de medisch kwetsbare. Het is een schijnvertoning van de medische industrie. Het is het bedrog van de lobbyisten van de farmaceutische industrie. Het is niet de gezondheid waar zij zich zorgen om maken. Het draait allemaal om macht, controle en het wegnemen van het recht van ouders om nee te zeggen tegen ongewilde en onveilige medische producten. De farmaceutische industrie is een bedrijf dat in de ban is geraakt van hebzucht, arrogantie en het bewust creëren van onwetendheid. Hetzelfde bedrijf dat beweert medelijden te hebben met de kwetsbaren, toont geen enkele compassie voor de kinderen die schade opgelopen hebben als gevolg van vaccinaties. Het gaat allemaal over het verkopen en toedienen van vaccins, met of zonder uw toestemming. Dus als een politicus, een medicus, of een lobbyist in de vaccinindustrie u vertelt dat verplichte vaccins nodig zijn om de kwetsbaren te beschermen, laat hen dan weten dat u hun bedrog doorziet. Vertel hen dat als ze echt medelijden hebben met de kwetsbaren, ze medelijden zouden moeten hebben met de kinderen met vaccinatieschade. Vertel hen dat ‘de keizer geen kleren aan heeft’ en u hun naakte hebzucht en gevoelloze veronachtzaming doorziet. Vertel hen dat u niet akkoord gaat en dat ook nooit zult doen. Vertaling: Door Frankema van de Stichting Vaccinvrij Bron originele artikel: ‘The Real Reason for Vaccine Mandates’ – Ted Kuntz

Staat het financiële systeem op instorten?

rovanov — Tue, 22 Oct 2019 08:00:39 +0000

Wanneer een centrale bank een publieke mededeling doet moet men weten dat dit bijna altijd in overleg gebeurt met de spreekbuis van de Wall-Street-Bankers: de Amerikaanse centrale bank FED. De Federal Reserve als centrale bank van Amerika is alles, behalve een staats- of publieke inrichting. Zij is een privéonderneming waarvan een paar grote privébanken aandeelhouders zijn. In een artikel van De Nederlandse Bank (DNB) kwam men met de mededeling dat ‘wanneer het systeem instort, de goudvoorraad als basis kan fungeren voor de nieuwe opbouw’. Het financiële einde lijkt nabij wanneer zelfs de fiatgeldbankiers toegeven dat een monetaire reset onontkoombaar is en er daarna een goudstandaard komt. DNB geeft toe dat goud de enige redder is als het systeem door zijn hoeven gaat. In het artikel de volgende passage:

“Gold is… the trust anchor for the financial system. If the whole system collapses, the gold stock provides a collateral to start over. Gold gives confidence in the power of the central bank’s balance sheet.”

Volgens het IMF houdt DNB 615 ton goud aan voornamelijk in Amsterdam maar kondigde op 7 oktober aan dat er een groot deel overgeplaatst wordt naar een militaire basis in Zeist, Camp New Amsterdam. Dat is veiliger als de paniek aan alle kanten uitbreekt. Bronnen uit Bitcoinkringen wijzen er op dat DNB de Keynesiaanse inflatiespelletjes speelt van het globale monetaire systeem. Een systeem dat nu meer dan ooit een schuldpiramide is die op instorten staat en met kunst- en vliegwerk aan de praat wordt gehouden. De gecentraliseerde financiële krachten van de wereld weten hoe het er werkelijk voor staat. Daarom wordt er en massaal goud verzameld en opgeslagen. Burgers worden aangemoedigd om vooral veel uit te geven en zich dieper in de schulden te steken net als de overheden doen. De DNB kwam vorige week met een rapport over de financiële stabiliteit waarbij ‘een prijscorrectie op de huizenmarkt niet uitgesloten wordt’. Als oplossing om de klappen voor de banken bij een inzakkende huizenmarkt op te vangen, moeten zes banken meer reserves aanleggen. Die moeten nu 13 miljard i.p.v. 10 miljard aanhouden. De rekening daarvoor komt bij de consumenten te liggen in de vorm van hogere hypotheekrentes. Verder is DNB in het kader van de monetaire ondergang bezig om crypto valuta te muilkorven. Bedrijven die diensten aanbieden voor de wisseling van crypto naar geld en crypto wallet aanbieders moeten zich registreren bij De Nederlandse Bank. Dit zal eerder averechts werken want deze invasieve voorschriften en beperkingen van crypto door de centrale banken wakkeren de interesse van beleggers alleen maar aan. Wanneer de grote monetaire reset inzet, kan ingeschat worden via de massale repatriëring van fysiek goud van de FED in New York terug naar de verschillende Europese centrale banken zoals Nederland, Duitsland en Oostenrijk. En aan het tussen de regels doorlezen van de diverse rapporten van de centrale banken. Lees meer over het onderwerp bij Ad Broere De monetaire reset: Een gesprek tussen Willem Middelkoop & Paul Buitink wat we eerder hier op WakkerMens publiceerde ivm. de opgeblazen berichtgeving over de klimaatcrisis.

[aiovg_video id=53973] Zie hier hoe we met video trackers omgaan

Bron: ZeroHedge

OESO zet revolutionaire stap en wil geen pleisters meer plakken

rovanov — Tue, 01 Oct 2019 04:00:00 +0000

Dit bericht verscheen bij Follow the money

De OESO, een samenwerkingsverband waarin 36 landen sociaal en economisch beleid bespreken en coördineren, werkt aan een revolutionair rapport: op naar het einde van de groei, voortaan geen pleisters meer plakken, en vooruit met een nieuw economisch model. De OESO adviseert een ingrijpende hervorming van nationale en internationale instituties.

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) werkt aan een nieuw rapport: Beyond growth: towards a new economic approach. Half september verscheen daarvan een conceptversie, die revolutionair genoemd mag worden: deze organisatie van de sterkste economieën ter wereld bepleit een nieuw economisch paradigma. Later dit jaar wordt het rapport officieel vastgesteld, na goedkeuring door nationale delegaties. De auteurs stellen dat de huidige maatschappelijke uitdagingen en problemen alleen kunnen worden opgelost met een nieuw economisch paradigma. Of het nu gaat om gebrek aan ecologische duurzaamheid, stijgende ongelijkheid, het groeiende wantrouwen jegens politici en het politieke systeem, de groeiende macht van monopolistische bedrijven, snelle technologische ontwikkeling en automatisering en aanhoudende fragiliteit van het financiële systeem – een nieuwe aanpak is vereist. Het rapport is om tenminste vier redenen een belangrijke stap in de ontwikkeling van nieuw economisch denken en een nieuwe economie.

Afscheid van groei an sich

De eerste reden is dat het rapport niet alleen de huidige doelen van economische progressie bekritiseert, maar ook de onderliggende ‘orthodoxe’ neoklassieke economische theorie en het dito beleid van de afgelopen decennia weerlegt. Economische groei sec is volgens de auteurs niet langer een geschikt economisch doel, omdat die steeds vaker gepaard gaat met groeiende ongelijkheid, vaak niet leidt tot meer welzijn en dikwijls de uitputting van natuurlijke hulpbronnen behelst. De auteurs leggen uit dat het beleidsdoel van economische groei in aanzienlijke mate gebaseerd is op een specifieke economische theorie: de neoklassieke theorie. Deze theorie veronderstelt ‘rationeel’ economisch gedrag en stelt dat individuen hun nut (dienen te) maximaliseren en bedrijven hun winst. De belofte is dat optimale productie, consumptie, lonen en winsten op competitieve markten worden bereikt. Op basis van deze aannames zijn de afgelopen decennia markten geliberaliseerd en is overheidsbemoeienis ontmoedigd. Na de financiële crisis van 2007-9 is de neoklassieke theorie wel iets bijgeschaafd, maar volgens de auteurs is dit niet de oplossing. De mythe van de nutsmaximaliserende mens dient te worden verworpen. Ze wijzen erop dat veel beleid dat de afgelopen veertig jaar is geïmplementeerd, niet langer tot economische en sociale progressie leidt en beargumenteren dat we de uitdagingen en problemen van deze tijd niet kunnen oplossen met ‘business as usual’. Wat volgens hen nu nodig is, is fundamentele verandering in plaats van incrementele verandering.

Alternatieven: kwaliteit boven kwantiteit

De tweede reden is dat het rapport niet alleen bekritiseert, maar ook alternatieven formuleert. Wat de auteurs betreft zou het van nu af vooral moeten gaan om het soort economische groei, niet langer om de mate ervan. Om deze reden stellen ze vier andere doelen van economisch beleid voor: ecologische duurzaamheid realiseren, welzijn vergroten, ongelijkheid verkleinen en de veerkracht van systemen vergroten. Ze adviseren om ‘beyond growth’ tot een expliciet politiek doel te maken.

Er is een fundamenteel ander beleid nodig op terreinen als macro-economie, financiële regulering, klimaat, corporate governance en arbeidsmarkt

Om de nieuwe doeleinden te realiseren is niet alleen een dashboard van indicatoren nodig (zoals de Monitor Brede Welvaart in Nederland), maar is er bovenal behoefte aan mechanismen om de indicatoren te beïnvloeden. In de economische analyse moet voorts meer aandacht komen voor onderwerpen als macht, evolutie, complexiteit, menselijke relaties, ethiek en de rol van de staat. In de economische wetenschap wordt vaak onderscheid gemaakt tussen heterodoxe (alternatieve, afwijkende, onconventionele) theorieën en de orthodoxe (mainstream, conventionele) neoklassieke theorie. De onderwerpen die het OESO-rapport aandraagt, staan al lange tijd centraal binnen verschillende heterodoxe theorieën. Vaak worden deze inzichten genegeerd, onder het motto dat alleen de neoklassieke theorie een volledige economische theorie is; heterodoxe theorieën zouden (te) beperkt zijn. De OESO ziet dit anders. In veel gevallen versterken heterodoxe theorieën elkaar en samen geven ze een beter inzicht in de economische werkelijkheid dan de neoklassieke theorie. Tot slot stellen de auteurs dat er een fundamenteel ander beleid nodig is op terreinen als macro-economie, financiële regulering, klimaat, corporate governance en de arbeidsmarkt. Dit nieuwe beleid dient op een geïntegreerde manier ontwikkeld en uitgevoerd te worden. Het doel moet niet zijn om marktfalen aan te pakken (dat komt neer op pleisters plakken) maar ‘to change the way the engine of the economy works’. Om dit te realiseren, wordt een significante hervorming van nationale en internationale instituties geadviseerd.

Lees verder bij Follow the Money

De onzichtbare hand achter baby Pia

rovanov — Fri, 20 Sep 2019 04:00:00 +0000

Dit bericht komt van Folow the Money

Een Belgische baby die lijdt aan de zeldzame spierziekte SMA krijgt dankzij een klein miljoen verstuurde sms’jes de kans op een peperdure behandeling in de Verenigde Staten. Niemand die niet blij is met het resultaat van die acute blijk van solidariteit. Maar de medaille heeft ook een keerzijde. De échte winnaar is de farmareus Novartis. Die speelde een pervers spel, waarbij levens in de weegschaal werden gelegd om de aandelenkoers verder door het dak te jagen.

Misschien herinnert u zich de zaak Viktor nog wel. Eind april 2013 dook in de Belgische media plots het verhaal op van de toen zevenjarige jongen Viktor. Die eed aan een zeldzame ziekte, waarbij enkel het geneesmiddel Soliris van het Amerikaanse farmaceutisch bedrijf Alexion redding kon brengen. Net als het geneesmiddel dat baby Pia nodig heeft, is Soliris peperduur: jaarlijks kost een behandeling 220.000 euro. Goed acht jaar behandeling en de prijs voor Soliris is dus dezelfde als voor de éénmalige inspuiting die baby Pia nodig heeft. De ouders van Viktor startten een petitie om terugbetaling te vragen van Soliris via hun ziektekostenverzekering. Dag na dag werd over de zaak bericht in de media. De druk op toenmalig minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx om — tegen het advies van de bevoegde commissie in — in te stemmen met de terugbetaling, werd onhoudbaar. Het eindresultaat? Alexion kreeg een terugbetalingsregeling, in ruil voor een zeer bescheiden prijsdaling van 5 procent. De minister probeerde dat te verkopen als een overwinning, maar de simpele waarheid is dat Onkelinx in het dossier met de rug tegen de muur stond. Want wie is er nu zo hardvochtig dat hij of zij een kind de kans op levensreddende medicatie wil ontzeggen? Bovendien voor het oog van heel Vlaanderen: de media-aandacht voor de zaak-Viktor was immers overweldigend. Net zoals dat ook deze keer met baby Pia het geval is en zoals dat de voorbije jaren ook voor andere geneesmiddelen gebeurde.

Communicatiebureau

De hele zaak Viktor kreeg een bittere wending toen bleek dat het farmaceutisch bedrijf Alexion een communicatiebureau had ingeschakeld en de ouders van Viktor schaamteloos voor haar kar had gespannen om via de grootschalige mediacampagne de druk op Laurette Onkelinx op te voeren om terugbetaling te verkrijgen. U kan zich de volkswoede voorstellen wanneer de minister ‘njet’ had gezegd tegen terugbetaling, ook al was het aan de onverdedigbaar hoge prijs die de firma eiste. Het gevolg: Soliris slaat jaar in jaar uit een gat in de geneesmiddelenbegroting. Wilt u het nog perverser? Leo Neels, de toenmalige topman van de belangenorganisaties van de farmaceutische sector Pharma.be, liet officieel weten dat het gedrag van Alexion in de zaak Viktor absoluut niet door de beugel kon. De aanpak zou botsen met de deontologische code van Pharma.be en de belangenorganisatie zou zeker en vast optreden. Via een rechtszaak werd er vervolgens voor gezorgd dat er niet meer kon worden gecommuniceerd over de eventuele strafmaatregel van Pharma.be tegen Alexion.

De kassa voor het omstreden bedrijf rinkelt dag in dag uit

UIteindelijk vernam niemand er ooit nog iets over. Resultaat? Iedereen is de naam Alexion al lang vergeten. Pharma.be heeft netjes kunnen zeggen dat het echt niet kon wat Alexion deed, maar deed vervolgens helemaal niets. Alexion is nog steeds gewoon lid van Pharma.be. En dan is er natuurlijk het belangrijkste resultaat: de kassa voor het omstreden bedrijf rinkelt dag in dag uit, nadat de overheid, kreunend onder de mediadruk, instemde met een veel te hoge prijs voor terugbetaling van Soliris.

Lees het bericht verder op Folw the Money

G7 is achterhaald, maak plaats voor iets anders!

rovanov — Thu, 29 Aug 2019 09:33:45 +0000

Dit bericht komt van Novini

De grootste industrielanden van de wereld richtten ooit de Groep van zeven (G7)* op, om onderlinge consensus te bereiken over mondiale vraagstukken. Inmiddels is de consensus ver te zoeken en zijn de zeven ook niet meer de grootste economieën. Hoog tijd voor een nieuw forum dat de werkelijke verhoudingen in de wereld reflecteert. Destijds, in 1975, kwam het voor als het juiste antwoord op uitdagingen als het instorten van het wisselkoerssysteem en de oliecrisis: het creëren van een informele top voor de belangrijkste industrielanden. Zonder formele plichtplegingen zouden de staats- en regeringsleiders van de betrokken landen elkaar regelmatig treffen, om in besloten kring en in ontspannen sfeer over financiële en economische kwesties te spreken. Al snel kwamen er ook andere onderwerpen op de agenda. Steeds lieten de deelnemers zich leiden door het streven om consensus te vinden en gezamenlijk op te treden.

Consensus is ver te zoeken

Maar dat is geschiedenis. Bij de oprichting werden de G7-staten nog geleid door staatslieden als Helmut Schmidt en Valery Giscard d’Estaing. Hun plaats wordt nu ingenomen door karikaturen, die het meer om hun eigen ijdelheid en nationaal eigenbelang gaat, dan om het gezamenlijk gestalte geven aan de toekomst.De voorlaatste keer wisten ze tenminste met hangen en wurgen nog een gezamenlijke slotverklaring te bereiken. Maar ditmaal waren ze zelfs daartoe niet meer in staat. De toppen zijn geen ontmoetingen van gelijkgestemden meer, maar plichtplegingen van mensen die elkaar eigenlijk niet veel meer te zeggen hebben.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

[caption id="attachment_49228" align="aligncenter" width="500"] G7-top in Bonn, West-Duitsland, 1978, links Takeo Fukuda en Jimmy Carter, rechts Valery Giscard d’Estaing en Helmut Schmidt[/caption]

G7 zijn niet meer de grootste economieën

Lees verder bij Novini

Bretton Woods was gedoemd te mislukken

rovanov — Mon, 22 Jul 2019 08:45:11 +0000

Dit bericht is van Novini

[caption id="attachment_49321" align="alignright" width="350"] Het Mount Washington Hotel in Bretton Woods, New Hampshire, waar de conferentie plaatsvond (foto: Giorgio).[/caption] 75 jaar geleden plande men op de conferentie van Bretton Woods een fundamentele nieuwe regeling van de internationale financieel-economische betrekkingen. De deelnemers volgden daarbij in essentie de ideeën van de Amerikaanse regering. Het hieruit resulterende systeem van vaste wisselkoersen met de Amerikaanse dollar als dominante munt liet echter te wensen over. Ook zorgde het niet, zoals later wel beweerd, voor de economische opgang na het einde van de Tweede Wereldoorlog. In 1944 waren de Verenigde Staten vanwege hun wapenexport en -kredieten tot de wereldwijd grootste schuldeiser geworden. Ondertussen stond het Verenigd Koninkrijk, jarenlang de monetaire hoofdconcurrent van de VS, kort voor insolventie. Deze volstrekt verschillende posities hinderden de beide geallieerden niet om gezamenlijk naar de creatie van een nieuwe mondiale economische en monetaire orde te streven. De culminatie van deze inspanningen was de United Nations Monetary and Financial Conference, die van 1 tot 22 juli 1944 in het Mount Washington Hotel in Bretton Woods, New Hampshire, plaatsvond. Daaraan namen 730 afgevaardigden uit 44 landen deel.

Uiteenlopende belangen Britse en Amerikaanse initiatiefnemers Bretton Woods

[caption id="attachment_47077" align="alignright" width="278"] De Britse econoom John Maynard Keynes (rechts) met de Amerikaanse minister van Financiën Harry Dexter White in de marge van de inauguratie van het eerste IMF-bestuur in 1946[/caption] In de aanloop naar de conferentie hadden Britse en Amerikaanse experts voorstellen voor concrete regelingen gemaakt, die de sterk uiteenlopende belangen van de beide westerse grootmachten weerspiegelden. John Maynard Keynes, de hoofdonderhandelaar namens Londen, eiste vanwege het sterke handelstekort van het Empire zwevende wisselkoersen en de schepping van een internationale verrekeningseenheid genaamd Bancor. Alleen zo was het in de optiek van de gerenommeerde econoom immers mogelijk om de individuele economieën toereikende geldpolitieke speelruimte te geven, voor bijvoorbeeld devaluaties.

Amerikaanse dollar als wereldwijde reservemunt

Harry Dexter White, de rechterhand van de Amerikaanse minister van Financiën Henry Morgenthau, prefereerde daarentegen grotendeels vaste wisselkoersen, waarbij de Amerikaanse dollar als wereldwijde reservemunt zou fungeren. In ruil beloofden de VS dat de dollar ten allen tijde tegen een onveranderlijke koers van 35 USD voor een troy ounce goud ingewisseld zou kunnen worden.Het planeconomische voorstel van White haalde het uiteindelijk, wat voor Keynes aanleiding was Bretton Woods een ‘monstrous monkey house’ te noemen.

Britten sterk afhankelijk van Amerikaans krediet

Het succes van de VS resulteerde vooral uit de totale afhankelijkheid van het nog oorlogvoerende Empire van verdere kredieten van Washington. Daarnaast werden de kleinere deelnemende landen overgehaald de Amerikaanse lijn te steunen, door ze grote economische hulp toe te zeggen – die ze overigens maar zeer ten dele of helemaal niet zouden krijgen.

Na Bretton Woods domineerden VS wereldeconomie

Lees verder bij Novini

Bitcoin – Geopolitieke implicaties in een veranderende wereldorde

rovanov — Wed, 29 May 2019 05:05:33 +0000

Dit bericht komt van NOVINI

Dit opiniestuk zal de geopolitieke opkomst van Bitcoin als een nieuwe mogelijke reservemunt bespreken. Dit zal worden gedaan binnen de context van de aankomende turbulente transitie van de huidige unipolaire wereldorde naar een nieuwe multipolaire wereldorde die mogelijk door toenemende handelsoorlogen, devaluaties en een nieuwe financiële crisis zal worden versneld.

Het avondschemer van de unipolaire wereldorde

We bevinden ons nu in het avondschemer van de oude unipolaire wereldorde. De hegemonie van de Verenigde Staten over de huidige wereldorde zal in de komende jaren veranderen. Zeker, de Amerikaanse Dollar domineert nog steeds de internationale handel en de valutareserves van de centrale banken, maar een voorzichtig dedollarisatie proces is al een aantal jaren op gang gebracht door voornamelijk China, Rusland en Iran. Deze landen kopen gretig goud en hebben onderling bilaterale handelsverdragen waarbij de Amerikaanse Dollar meer en meer wordt vermeden in de handel van grondstoffen zoals olie. Deze bondgenootschap ondermijnt het tanende petrodollar recycling systeem, dat vooral dankzij Saoedi-Arabië, een cruciale bondgenoot van de Verenigde Staten en aartsvijand van Iran, in stand wordt gehouden. Olie en de meeste andere belangrijke grondstoffen worden bijna altijd berekend en verrekend in Amerikaanse dollars. De afwikkeling vindt bijna altijd plaats door het Amerikaanse bankwezen met New York (Wall Street) als belangrijkste financieel centrum. Veel landen willen graag deze gang van zaken veranderen aangezien het de Verenigde Staten enorme voordelen oplevert die er mede voor hebben gezorgd dat de hegemonie van de Verenigde Staten lang zonder problemen kon worden gehandhaafd.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Voor het handhaven van de hegemonie was wel het loslaten van de goudstandaard (de Nixon-schok van 1971 noodzakelijk geworden aangezien de voortslepende Vietnamoorlog het vertrouwen in een goud gedekte Dollar ondermijnde. Het Bretton Woods-systeem werd opgeheven. De invoering van een systeem van zwevende wisselkoersen kwam er voor in de plaats waarbij de Amerikaanse Dollar uiteindelijk als anker moest worden gebruikt binnen een nieuw petrodollar systeem. Deze werd in 1973 ingevoerd. Deze opzet gaf de Verenigde Staten ongelimiteerde macht over het machtigste wapen in de wereld: de geldpers van de Federal Reserve. Een unipolaire wereldorde gebaseerd op Amerikaans schuldenimperialisme en financieel-militaire overmacht was het gevolg. Mogelijke gevaren werden met de benodigde militaire ingrepen en oorlogen uitgeschakeld. De verschillende oorlogen in het Midden Oosten hebben uiteindelijk geleid tot meer chaos, terrorisme en uitputtingsslagen, die nog tot op heden voortduren en nooit gewonnen kunnen worden. Financieel en militair is de Verenigde Staten nu dan ook verzwakt. Militair heeft het zijn doelstellingen niet kunnen bereiken en alleen afkeer en vijandigheid geoogst. Kleurenrevoluties, valse vlagoperaties en couppogingen onder leiding van de CIA zijn de laatste jaren niet meer succesvol geweest. Dankzij de vrije verspreiding van informatie op het internet (bijvoorbeeld door Wikileaks) heeft de wereld het Amerikaans machtsspel door. Rusland intervenieerde in Syrië en markeerde daarmee het einde van de absolute Amerikaanse hegemonie in het Midden Oosten. Verder heeft de Amerikaanse bevolking een afkeer gekregen van het militair interventionisme en kampt ze nog steeds met de gevolgen van de financiële crisis van 2008. De Amerikaanse bevolking is verpauperd, de schulden zijn exponentieel gestegen, inkomensongelijkheid is enorm toegenomen en de landelijke infrastructuur is verouderd. De verkiezing van Donald Trump als president markeert hier ook een belangrijk keerpunt. Het beleid van Trump signaleert de transitie van een unipolaire naar een multipolaire wereldorde.

De komende transitie naar een multipolaire wereld

Deze komende transitie werd uitvoerig besproken op 14 mei 2019 tijdens een belangrijke conferentie die door de centrale bank van Zwitserland werd georganiseerd: de 9th High-Level Conference on the International Monetary System. Hier werd het verleden, het heden en de toekomst van het internationale monetaire systeem besproken. De algemene strekking is dat, ondanks het feit dat er geen goed alternatief is voor de Amerikaanse Dollar, het onwaarschijnlijk is dat de Verenigde Staten de hegemonie zal behouden. De Amerikaanse regering heeft verder het SWIFT-betalingssysteem als machtsinstrument gebruikt voor financiële repressie. Internationale financiële repressie is een symptoom van het economisch en militair verval van de Amerikaanse hegemonie. Er zal daardoor worden gezocht naar alternatieve reservemunten. Een economische-militaire herbalancering zal leiden tot een multipolaire wereldorde met verschillende reservemunten.

Lees verder bij Novini

Zonder de ECB aan te vechten komen we nergens

rovanov — Thu, 23 May 2019 07:00:00 +0000

Dit bericht komt van Follow the money

Volgens David Hollanders gaan de Europese verkiezingen niet over waar ze over zouden moeten gaan: de rol en positie van de Europese Centrale Bank. ‘Bij ontstentenis van democratische controle van de monetair-financiële nomenklatura moet elke mogelijkheid tot politisering van de ECB aangegrepen worden.’ In de stemwijzer voor de Europese verkiezingen gaan twee van de dertig stellingen over de euro. Dat zijn er twee te veel, en toch 28 te weinig. Het zijn er twee te veel, daar het Europese parlement (EP) niet over de euro gaat. De eurogroep besloot – als hoofd van het zogeheten Europese Stabiliteitsmechanisme (ESM) – over leningen aan Griekenland, opdat het land banken zou terugbetalen. Daarbij werd het deurwaarderswerk overgelaten aan de Troika (de ECB, het IMF en de Europese Commissie) die instrueerde hoeveel en op wie en wat Griekenland moest bezuinigen om de krediteurencoalitie (het ESM, het IMF, de ECB) te betalen. En het was de ECB die besloot de rente waartegen banken bij de ECB kunnen lenen, tot 0 procent te reduceren. Het EP gaat niet over de ECB, de Troika, het ESM of de eurogroep. Het gaat ook niet over Grexit of Nexit. En dus zijn de twee eurostellingen van de stemwijzer (‘Nederland moet uit de euro stappen en weer een eigen munt invoeren’ en: ‘Een deel van de Europese leningen aan Griekenland moet worden kwijtgescholden’) simpelweg niet relevant voor verkiezingen voor het EP.Dat laatste is evenwel deel van het probleem, want de nationale parlementen gaan er evenmin over (hoewel hun toestemming wel vereist is voor uittreding uit de eurozone). De notie van het ‘democratisch deficit’ is een eufemisme voor een antidemocratische praxis, waarbij de ECB en de eurogroep achter gesloten deuren de werkelijk belangrijke beslissingen nemen – en niet alleen die over Griekenland. Bij ontstentenis van democratische controle van de monetair-financiële nomenklatura moet elke andere mogelijkheid tot politisering van de ECB aangegrepen worden. De Europese verkiezingen zijn zo’n mogelijkheid. En dus zouden alle dertig stellingen over de euro moeten gaan.

De EU-instellingen opereren daarmee als de incassobureaus van banken

De ECB voert krachtens het verdrag van Maastricht het monetaire beleid uit en is in dat domein ‘onafhankelijk’. Het ECB-monopolie op de geldpers was altijd al problematisch, maar is sinds 2010 ronduit antidemocratisch. Inmiddels begeeft de ECB zich steeds meer in het fiscale domein, waarbij zij haar monopolie op de geldpers inzet. Enkele voorbeelden: Trichet zette per bij geheime brief van 9 november 2010 de Ierse minister van Financiën onder druk om de banken (lees: haar Duitse en Franse obligatiehouders) te redden, op kosten van de Ierse belastingbetalers. Zo niet, dan zou de ECB het Ierse bankenstelsel opblazen door liquiditeit te onthouden. Op 5 augustus 2011 drukte Trichet, alweer per geheime brief, de toenmalige Spaanse premier Zapatero op het hart om de lonen te verlagen. De dreiging dat Spanje uitgesloten kon worden van het Securities Markets Program (waarin Spaanse obligaties van banken werden overgenomen) maakte dat Zapatero de brief braaf uitvoerde. De Italiaanse premier Berlusconi ontving een vergelijkbare brief. Griekenland is natuurlijk al jaren de speelbal van de ECB: op 28 juni 2015 onthield de ECB Griekse banken de liquiditeit om overeind te blijven. Eén dag eerder, op 27 juni, had premier Tsipras een referendum aangekondigd over het zogeheten Memorandum of Understanding, opgelegd door de Troika.

Lees verder bij Follow the money

Wettelijk beschermd tegen bancaire wanpraktijken – totdat er schade is

rovanov — Thu, 23 May 2019 04:00:00 +0000

Dit bericht komt van Follow the money

Duizenden ondernemers, scholen, ziekenhuizen en woningbouwcorporaties leden grote financiële schade vanwege de financiële producten die ze door hun bank kregen aangesmeerd. Ze dachten op schadevergoeding te kunnen rekenen omdat ze wettelijk waren beschermd tegen financiële wanpraktijken. Dat bleek een wassen neus: toen de schadebetalingen voor de banken in de miljarden dreigden te lopen, werden wettelijke definities terzijde geschoven. Gedupeerden boven een bepaalde omvang ontvingen daardoor geen cent. De bank was altijd een vertrouwenspersoon, een partner waarmee we samenwerkten. Het klinkt raar dat nu te zeggen, want inmiddels weet ik: het zijn de grootste boeven die er zijn. Maar toen was dat anders, hoor. Zij hadden er ook belang bij dat het goed ging met mijn zaak.’ Aan het woord is een vastgoedondernemer die in 2007 voor ongeveer 20 miljoen euro meerdere renteswaps afsloot bij twee banken. Hij wil zijn verhaal met Follow the Money delen, op voorwaarde dat hij anoniem blijft: ‘Ik heb nog altijd met die banken te maken.’ Zijn eenmanszaak is een van de 22.000 ondernemingen die voor de kredietcrisis door de banken renteswaps kregen aangesmeerd. De Nederlandse grootbanken stopten het MKB, woningbouwcorporaties en semipublieke instellingen, zoals universiteiten en zorginstellingen, in die jaren vol met deze complexe financiële producten. De banken verzuimden uit te leggen hoe die producten precies werkten en misleidden hun klanten zelfs bewust; renteswaps leverden de banken mooie winsten op. Hun nietsvermoedende klanten leden vervolgens miljarden schade, omdat deze producten helemaal niet geschikt waren voor hun situatie. Op het bureau van de vastgoedondernemer ligt een stapel papier van ruim 20 centimeter: het dossier van de rechtszaak die hij begin dit jaar aanspande tegen de Rabobank, de voornaamste speler in het derivatendrama. Hij eist dik 4 miljoen euro: dat is de schade die hij heeft geleden als gevolg van de renteswaps die hij in 2007 bij deze bank afsloot om zich in te dekken tegen rentestijgingen op zijn bedrijfsleningen. ‘Het was iets nieuws. De bank zei dat het een beter alternatief was voor een lening met vaste rente.’

Renteverhogingen als gevolg van de swap

Die voorstelling van zaken was vals. Op zijn leningenportefeuille ontstond een enorme overhedge en zijn renteswaps ontwikkelden een negatieve waarde. Dat had gevolgen voor het risicoprofiel dat de bank van hem bijhield. De bank schatte zijn financiële situatie vervolgens riskanter in en verhoogde de risico-opslagen op zijn leningen stapsgewijs van 0,8 naar 2,8 procent. Hoewel de marktrente na de crisis alleen maar omlaag ging, werd de ondernemer zo juist geconfronteerd met rentelasten die liefst 2 procent hoger waren dan verwacht. ‘Dat speelde bovendien in de slechte jaren na de kredietcrisis. Ik heb ruim een miljoen extra rente betaald.’

Lees verder bij Follow the money