Milieu | Wakkermens

Verschroeide aarde in een nieuw jasje

FZ — Wed, 30 Nov 2022 13:23:41 +0000

De kerncentrale van Zaporozje wordt opnieuw beschoten

De Oekraïense strijdkrachten bestoken het terrein van de kerncentrale met voornamelijk Amerikaanse HIMARS raketten. Omdat intussen niemand meer ervan uit gaat dat dit achter de rug van de Amerikanen om gebeurt, de besturing van de HIMARS ligt voor zover wij weten in Amerikaanse handen, zou je ervan kunnen uitgaan dat de VS willens en wetens in Europa een nucleaire ramp willen veroorzaken. Ik stuitte op dit onderwerp door een artikel van Awful Avalanche, en heb vervolgens het daar geciteerde Russische artikel van 20 november 2022 vertaald. [caption id="attachment_61152" align="alignright" width="350"] In de ochtend van 20 november hebben Oekraïense troepen het areaal van de kerncentrale al twee keer beschoten.
Foto: EAST NEWS[/caption]

De kernafvalopslag is het doelwit: de reden voor de beschieting van de kerncentrale in Zaporozjе toegelicht

Prosvirnov, een deskundige, legde uit wat Oekraïne probeert te bereiken door de beschietingen van de kerncentrale van Zaporozje voort te zetten. Artikel: Aleksej Morozov Op zondag 20 november 2022 zijn van Oekraïense zijde de beschietingen van de kerncentrale van Zaporozje hervat. Volgens het Russische ministerie van Defensie heeft de Oekraïense artillerie op 19 november 11 groot-kaliber granaten afgevuurd naar het terrein van de kerncentrale van Zaporozje. In de ochtend van 20 november hebben Oekraïense troepen het areaal van de kerncentrale opnieuw twee keer beschoten. Naar verluid was het vuur gericht op de opslagplaats voor kernafval. Dit is geen toeval. Toen de eerste beschietingen in de zomer begonnen, wisten deskundigen niet of raketten en granaten konden worden ingezet om de reactor zelf op te blazen. Natuurlijk zijn kerncentrales ontworpen met een enorme veiligheidsmarge. Maar die marge betreft de productie-processen binnen de reactor zelf. Niemand heeft ooit verwacht dat een kerncentrale opzettelijk gebombardeerd zou worden. En ook al zou ermee rekening gehouden zijn, dan is het nog moeilijk een dergelijk scenario na te bootsen - er zijn geen voorbeelden. Desalniettemin zijn de deskundigen tot de conclusie gekomen dat een storing in de reactor zelf hoogst onwaarschijnlijk is. [...] Maar er is een gemakkelijker doelwit - de opslagplaats voor nucleair afval. Afgewerkt afval van de reactor moet op een deugdelijke manier worden verwijderd. De kerncentrale van Zaporozje heeft in het verleden Russische brandstaven gebruikt. De Russen brachten vervolgens het afval naar speciale bedrijven en verwerkten het daar verder. De Oekraïne heeft enkele jaren geleden de contacten met Rusland verbroken en is overgestapt naar Amerikaanse brandstaven van Westinghouse (ondanks het feit dat deze eigenlijk niet bij dit type reactor pasten). Maar op de een of andere manier functioneert het toch wel. Maar de Amerikanen waren niet van plan het afval weg te halen. En dit afval bevond (en bevindt) zich gewoon op het terrein van de centrale. Met minimale veiligheidsmaatregelen. Men heeft bij dit bedrijf een vergunning voor droogopslag in containers gekocht en plaatst het afval nu direct op het terrein van de kerncentrale. Dergelijke locaties zijn zeer kwetsbaar en vormen een risico voor radioactieve vervuiling, indien deze door projectielen worden geraakt. Dit is te vergelijken met een 'vuile bom'", aldus Prosvirnov. Wat gebeurt er als een granaat een afvalopslagplaats vernietigt? Er zal vermoedelijk een explosie plaatsvinden, maar dan geen nucleaire, de uitstoot , d.w.z. het roet en het stof dat in de atmosfeer opstijgt, zijn radioactief. Dan hangt alles af van de richting van de wind. Onder de isotopen in het afval bevinden zich enkele kortlevende, wat betekent dat ze relatief snel vervallen en onschadelijk worden. Maar er zijn er ook die de bodem en het water voor lange tijd verontreinigen. Maar nogmaals, dit hangt allemaal af van wind, regenval en duizend andere factoren waarmee van tevoren geen rekening kan worden gehouden. En daarmee heb je dan in feite de vuile bom - je hoeft niet eens onderzoek ernaar te doen - de onderdelen van de bom liggen al klaar in de centrale. [einde van de vertaling] Ondertussen zijn we een paar dagen verder, de centrale wordt nog steeds beschoten, maar heeft het godzijdank nog niet begeven. Wel gaan in de westerse media geruchten rond dat de Russen op punt staan de oblast Zaporozje net als Cherson te verlaten. Vooralsnog lijkt dat nog slechts wensdenken te zijn, de Russen zullen het gebied niet opgeven, er is geen militair-strategische reden voor. De Russen maken goede vorderingen rond de stad Bachmoet, het Oekraïense leger lijkt uitgeput. De enige mogelijkheid die het Oekraïense leger nog heeft om de Russen te verdrijven, lijkt inderdaad een nucleaire ramp te zijn. Mocht iets dergelijks gebeuren dan zouden de Russen tot evacuatie overgaan, maar welk belang heeft de Oekraïne aan een nucleair gecontamineerd gebied? Dit zou ook voor de Oekraïne onbruikbaar zijn, en dan heb ik het niet eens over de vele slachtoffers op de langere termijn. En daarmee zijn we weer terug bij de tactiek van de verschroeide aarde, waarvan ik hoop dat deze nooit toegepast zal worden!

Genetische manipulatie gaat om controle van voedsel, niet om duurzaamheid

rovanov — Mon, 07 Nov 2022 06:45:12 +0000

Dit bericht verscheen op 2 november in de Andere Krant

Een bericht van Elze van Hamelen De deregulering van nieuwe genetische manipulatietechnieken die de Europese Commissie wil doorvoeren, zal de agrochemische industrie in staat stellen om nog meer controle te krijgen over de voedselvoorziening. Dit zegt Claire Robinson, expert in gmo’s (genetisch gemodificeerde organismen) en directeur van actiegroep GMWatch in een interview met De Andere Krant. Volgens Robinson heeft de eerste generatie gmo’s, die de EU heeft weten te weren, geleid tot meer pesticidengebruik en minder opbrengsten. Ze noemt de plannen van de EU om de tweede generatie gmo’s vrij te laten onverantwoord en gevaarlijk. De Europese Commissie heeft het voornemen om nieuwe genetische manipulatietechnieken te dereguleren. Zoals eerder gemeld in De Andere Krant, zou dit noodzakelijk zijn om duurzaamheidsdoelen te behalen, voedselzekerheid te garanderen en pesticidengebruik terug te dringen. Maar hoe realistisch zijn deze aannames? En wat zijn de risico’s van genetisch gemanipuleerde gewassen (gmo’s)? Daarover sprak De Andere Krant met gmo-expert Claire Robinson, uitvoerend directeur van actiegroep GMWatch en co-auteur van het boek GMO myths and truths: a citizen’s guide to the evidence on the safety and efficacy of genetically modified crops and foods. Volgens de Europese Commissie en agrochemieconcerns als Monsanto-Bayer en Corteva gaan de nieuwe genetische manipulatietechnieken veel van onze problemen oplossen. We krijgen planten die droogte aankunnen en geen pesticiden nodig hebben. Jij volgt de ontwikkelingen op dit gebied al meer dan twintig jaar, hoe kijk je aan tegen deze beloften? Dit is niet de eerste keer dat we dit verhaal horen. We hoorden dezelfde beloften toen de eerste golf van genetische gemanipuleerde organismen in de jaren ’90 geïntroduceerd werden. Deze zouden ervoor zorgen dat er geen honger meer zou zijn, er zouden grotere opbrengsten zijn, en minder pesticidengebruik. Geen van die beloften is waargemaakt. Integendeel, als we bijvoorbeeld naar genetisch gemodificeerde soja kijken, de meest wijdverbreide gmo-plantensoort, dan is het tegenovergestelde het geval – de gmo-planten leveren minder op dan traditionele planten. Zelfs de Amerikaanse overheid, die gmo’s sterk promoot, geeft dit toe. Wat betreft het verminderen van pesticidenverbruik, de meeste gmo-gewassen zijn resistent tegen onkruidverdelgers, die veelal glyfosaat bevatten, een stof die vermoedelijk kankerverwekkend is. Omdat de gmo-gewassen erop gemaakt zijn deze stoffen te kunnen weerstaan, is het gebruik daarvan juist toegenomen. In landen als Argentinië en Brazilië, waar veel wordt gespoten, heeft dit voor grote gezondheidsproblemen gezorgd. Leveren gmo’s meer voedzame gewassen op? Er wordt ons al jaren ‘gouden rijst’ beloofd, waarin de precursor van vitamine A door de plant geproduceerd wordt. Dit zou ondervoeding in ontwikkelingslanden tegengaan. Er is nog steeds geen commercieel gewas beschikbaar dat dit doet. Onlangs hebben de Filipijnen toestemming gegeven om een dergelijk gewas te verbouwen. Maar gaat dat de problemen oplossen? De oorzaak van honger is armoede. Mensen kunnen zich het eten dat in overvloed beschikbaar is niet in elk land ter wereld veroorloven. We horen soms over hongersnoden in India of Afrika. De oorzaak daarvan is nooit dat er te weinig voedsel is geproduceerd. Voor mensen die geld hebben, is er voldoende voedsel beschikbaar. Honger en ondervoeding is een politiek-economisch probleem, dat ga je niet oplossen door rijst vitamine A te laten produceren. Met betrekking tot de nieuwe generatie gmo’s horen we dezelfde beloften. De problemen die ze zouden oplossen, kun je niet bestrijden door een paar genen aan te passen. Het zijn complexe systeem-problemen, die je alleen oplost door naar het geheel te kijken. Bijvoorbeeld, er zijn landbouwmethoden waarmee je op een natuurlijke manier met stikstof de grond kunt verrijken. Er zijn methoden om gewassen te verbouwen zonder gebruik van pesticiden. Die methoden zouden we breder moeten toepassen. Dat zou niet goed zijn voor de Agribusiness. Precies, de agrochemische bedrijven hebben pesticiden nodig. Dat is hun product, dat is wat ze op de markt brengen. Die pesticiden zijn vaak gekoppeld aan de gmo-zaden. Voor hen is het een verdienmodel. Daarnaast rusten er patenten op gmo-zaden. Bedrijven als Corteva en Monsanto beschikken over de meeste patenten van genetisch bewerkte zaden. Wat is het verschil tussen de nieuwe en oude gmo’s? Met de oudere technieken werd er vreemd DNA bij een plant ingebracht. Dat proces was willekeurig, je wist niet op welke plek het vreemde DNA geïncorporeerd werd. De nieuwe gmo’s maken gebruik van gene editing, zoals CRISPR (clustered regularly interspaced palindromic repeats – red.) waarmee je heel precies in DNA kunt knippen. Dat is het enige wat precies is aan het proces! De cellen moeten vervolgens zelf het DNA gaan repareren. Dat proces is niet precies, en niet voorspelbaar. Er kan van alles misgaan, onderzoeken tonen aan dat genetisch editen onvoorziene veranderingen in het DNA veroorzaakt. Wat ons het meeste zorgen baart, is dat gewassen toxische stoffen of allergenen kunnen gaan produceren omdat de genetische modificaties de biochemie van de plant wijzigen. Met traditionele gewasveredelingstechnieken weten ze precies welke planten geneigd zijn giftige stoffen te produceren, en hoe dat uit de soort te houden. Met gmo’s en genetisch editen is die kennis niet beschikbaar. Het argument van de industrie is dat de aanpassingen in het DNA zo beperkt zijn, dat ze ook natuurlijk voor hadden kunnen komen en dat ze daarom niet gereguleerd hoeven te worden. Wij bij GMWatch denken dat dat onverantwoord en gevaarlijk is. We zijn in contact met veel wetenschappers over dit onderwerp. Een recente petitie, getiteld Genetisch editen is niet hetzelfde als rasveredeling, werd zelfs door meer dan honderd wetenschappers ondertekend. Ik heb begrepen dat voor de nieuwe gmo’s geen testen beschikbaar zijn om ze goed aan te tonen, klopt dat? Op dit moment moeten ontwikkelaars wanneer ze een gmo op de markt willen brengen, aan de autoriteiten de genetische sequentie vrijgeven, alsook de sequentie van het natuurlijke gewas waarvan de gmo afkomstig is – het ‘referentiemateriaal’, met detectie-test om de gmo aan te tonen. Wanneer de plannen van de Europese Commissie doorgaan, gaan al deze maatregelen het raam uit. In principe kan een DNA-verandering met de juiste test altijd getraceerd worden. De reden waarom de Commissie zegt dat dit niet mogelijk is, is dat ze geen geld investeren in eigen detectielaboratoria. Als we gewoon blijven vragen om de DNA-sequenties en referentiematerialen bestaat dit probleem niet. De Franse actiegroep Inf'OGM waarschuwt ervoor dat als de voorgenomen deregulering doorgaat, ook natuurlijke gewassen gepatenteerd kunnen worden. Dat klopt. Maar niet alleen straks, op dit moment patenteren de biotech-bedrijven al natuurlijke, non-gmo zaden. Dat zou eigenlijk nooit mogen gebeuren, ontwikkelaars moeten gewoon toegang blijven hebben tot alle natuurlijke variëteiten. Voor kleine veredelaars is dat natuurlijk moeilijk, want die hebben niet het financieel vermogen om zich in rechtszaken te verdedigen, als natuurlijke zaden zijn gepatenteerd. Dat klopt, hoewel er ook succesverhalen zijn, van zaken die ze gewonnen hebben. Maar natuurlijke zaden zouden gewoon in het publieke domein beschikbaar moeten blijven. In de praktijk is dit dus niet het geval. In de afgelopen decennia is zaadindustrie enorm geconsolideerd, slechts een klein aantal bedrijven heeft de meerderheid van de markt in handen. Dat is geen goede ontwikkeling, we hebben een diversiteit aan zaadontwikkelingsbedrijven nodig, en uiteindelijk moeten boeren hun eigen zaden kunnen controleren. Dat is iets wat in toenemende mate verboden wordt door zogenaamde ‘variëteitsbeschermingswetten’. Daarnaast, als een boer een gmo-gewas plant, dan mag die volgens zijn contract deze zaden niet herplanten, hij schendt daarmee de rechten die bij het patent horen. Dus dit gaat ook over de controle over voedselvoorziening. Ja. Het laatste wat we willen is dat deze paar heel grote bedrijven grootschalige controle over de zaad- en voedselvoorziening hebben. Dit zijn de slechtste rentmeesters die je je kunt voorstellen, als je voor voedselsoevereiniteit en diversiteit van gewassen bent. Deze bedrijven gaan voornamelijk over monoculturen. Terwijl het bekend is, dat je in tijden van droogte een grote diversiteit aan gewassen nodig hebt. Meer info

Nieuwe, niet-gedeclareerde GGO-procedures

rovanov — Wed, 13 Oct 2021 06:32:48 +0000

Uit de nieuwsbrief van de Stichting Eliant

Nieuwe, niet-gedeclareerde GGO-procedures betekenen een gevaar voor onze gezondheid en voor die van de ecosystemen!

In de afgelopen jaren hebben producenten van zaaigoed als Bayer/Monsanto en Corteva nieuwe GGO-technieken ontwikkeld met namen als CRISPR Cas9, TALENs en andere meer. Ze willen dat die technieken niet onder de bestaande GGO-Verordening van de EU vallen.

De nieuwe GGO-technieken

De risico's en gevaren van deze nieuwe GGO-technieken zijn weliswaar dezelfde als die van de tot nu toe gebruikte technieken, maar toch worden ze vaak als veiliger en nauwkeuriger voorgesteld. Veel van de gebruikte laboratoriumprocedures zijn echter identiek en zorgen voor onvoorzienbare en onbedoelde veranderingen in het genoom. Bovendien kennen wij de gevolgen op lange termijn van het gebruik van de "genschaar" niet en evenmin de gevolgen voor de gezondheid van mensen en ecosystemen die op dit moment nog niet kunnen worden ingeschat.

Oproep aan de Commissie

De Europese Commissie heeft hierover tot 22 oktober 2021 een openbare raadpleging gelanceerd. Hoe meer burgers de Oproep aan de Commissie tegen de afzwakking van de bestaande GGO-Verordeningondertekenen, des te groter de kans op slagen. Dit is de link naar de handtekening. Opmerking: niet-EU-burgers moeten in de landenlijst "OTHER" kiezen. Samen met vele ngo's roepen wij de Commissie er in deze oproep toe op om in het kader van de GGO-verordeningen van de EU absoluut ook de nieuwe GGO-procedures te regelen. Enkel en alleen op die manier kan de gezondheid van de mensen en het milieu worden beschermd en kan het voorzorgsbeginsel van de EU worden nageleefd.

Gevolgen voor de ecologische landbouw

Het bestaande identificatie- en traceringssysteem van de EU garandeert de productie van GGO-vrije levensmiddelen en is daarom onontbeerlijk voor de ecologische en biologisch-dynamische landbouw en voor de burgers. Elke wijziging van de bestaande verordening zou ertoe leiden dat genetisch gemodificeerd zaaigoed niet meer als dusdanig wordt geïdentificeerd en dat dergelijk zaaigoed dus ook in de ecologische landbouw kan terechtkomen. Ecologische landbouw zonder genetische modificatie zou dan gewoonweg onmogelijk zijn. Wij bedanken u van ganser harte voor uw hulp om dit te verhinderen! Met hartelijke groeten Michaela Glöckler Onze zeer welgemeende dank voor uw gift in een tijd die steeds meer initiatieven vereist.

EU landbouwbeleid bevoordeelt giganten en beknelt gewone boeren

rovanov — Sat, 11 Sep 2021 13:46:07 +0000

Dit artikel is van Evelien Nijeboer en verscheen op 5 mei 2021 in het tijdschrift Gezond Verstand

De Europese boeren zijn ontevreden. De grieven verschillen per land, maar zijn grotendeels terug te voeren op het landbouwbeleid dat elke nationale regering vormgeeft naar de richtlijnen van het ‘Gemeenschappelijk Landbouw beleid’ (GLB) van de EU. Afgelopen jaar maakten de Nederlandse boeren hun punt over de stikstofwet, net als hun Belgische collega’s dit voorjaar. Franse boeren trokken dit voorjaar met hun tractoren verschillende steden in, uit protest tegen hun extreem lage levensstandaard en in Kroatië wordt breed geprotesteerd tegen drie landbouwwetten, in het bijzonder de zaadwet. Het vormgeven van nationaal landbouwbeleid gebeurt al decennia lang niet meer binnen eigen nationale politiek: het krijgt vorm in de ‘trialoog’ tussen de Europese Commissie, de Europese Raad (EC) ofwel de vertegenwoordiging van lidstaten, en het Europees Parlement. Landbouworganisaties lijken vooral te functioneren alsof zij een verlengstuk zijn van de overheid en de bank. Boeren hebben daarom geen andere optie dan demonstreren om hun grieven kenbaar te maken. Brussel de schuld geven ligt voor de hand, maar dit leidt af van wat er eigenlijk gebeurt; de lidstaten van de EU helpen zelf met het vormgeven van deze maatregelen, alleen overleggen ze niet met de boeren. Lobbygroepen uit de agro-chemische industrie daarentegen hebben geprivilegieerde toegang tot besluitvormende leden van de Europese Raad en het Europees Parlement, onder andere via ‘civiele dialooggroepen’. Daarbij krijgen Europarlementariërs geen inzicht in het onderhandelingsverkeer tussen deze lobbygroepen en leden van de Europese Raad. [caption id="attachment_58159" align="alignright" width="350"] Foto: Maarten Hartman[/caption] Een derde van de Franse boeren moet leven van 835 euro of minder per maand, en de zelfmoordcijfers onder Franse boeren zijn 20% hoger dan bij andere beroepsgroepen. Ook vanuit de Nederlandse pers klonk in 2018 een alarmsignaal met betrekking tot toenemende zelfmoord onder boeren. De meesten hebben een enorme schuldenlast, de prijzen van ruwe landbouwproducten zijn veel te laag en boeren krijgen telkens nieuwe overheidseisen, waarvan de economische schade geheel voor rekening komt van henzelf. Belgische en Nederlandse boeren hebben momenteel vooral last van de stikstofnorm, waarbij het vermeend euvele bestanddeel niet plaatselijk gemeten wordt, maar wordt geschat met behulp van computermodellen. De Nederlandse veestapel moet volgens de huidige eisen gehalveerd worden. Dit terwijl veel melkveeboeren, op aanraden van Rabobank, LTO en Campina, juist waren begonnen deze te vergroten toen in 2015 het Europese melkquotum werd afgeschaft. EU-landbouwbeleid is van oudsher gericht op schaalvergroting. De verlangde voedselzekerheid na de Tweede Wereldoorlog werd gerealiseerd door het boerenbedrijf te industrialiseren en op te schalen. De eerste grootschalige boeren werden rijk, maar al snel werden de voedselprijzen zo laag dat een boer geen andere keuze had dan op te schalen om te overleven. Boeren staken zich diep in de schulden voor meer land, machines, kunstmest en pesticiden. Met name de laatste twee veroorzaakten samen met de mestoverschotten een serieus milieuprobleem. Het is echter vooral het klimaat, dat de EU zegt te gaan redden met de in mei 2020 gelanceerde ‘Farm2Fork’ – strategie, die het hart vormt van de Europese ‘Green Deal’. Of boeren deze omschakeling kunnen maken hangt niet alleen af van het zich wel of niet kunnen omscholen naar een heel andere, natuurgebaseerde manier van opereren; er zal hen ook een mogelijkheid moeten worden geboden om oude investeringen versneld af te kunnen schrijven. Frans Timmermans, het lid van de Europese Commissie dat zich met deze zaken bezighoudt, sprak de banken hierover al aan. Intussen blijft het GLB grootschaligheid stimuleren. Na de boterberg en de wijnzee werd de inkomenssteun aan boeren omgezet van een productie- naar een hectaresubsidie, die ook in de toekomst blijft gelden. Deze bevoordeelt de heel grote bedrijven, die niets hoeven te presteren voor dit geld. Een kleine boer heeft er weinig aan. Met 50 hectare ben je in Nederland een grote boer en krijg je daarvoor 13.000 per jaar. Een boer met zeven hectare krijgt slechts 1820 euro per jaar. Bedenk hierbij dat melkveehouders meer land gebruiken dan boeren die gewassen verbouwen. Er zijn extra subsidies voor bijvoorbeeld het zorgen voor meer biodiversiteit. Het geplande subsidieplafond van een ton per bedrijf zal weinig invloed hebben op de grootschaligheid; je moet wel héél groot zijn om daar last van te hebben. Landbouwgrond is bovendien duur geworden, grond kan immers alleen maar duurder worden als je het verhandelt. De grond van kleine boeren die hun bedrijf opgeven wordt opgekocht door partijen die het kunnen betalen – heel grote boeren of anderen met zeer veel geld. Of het groene ideaal van de EU gerealiseerd kan worden is dus zeer twijfelachtig. De F2F rept van een ‘groene’ en een ‘digitale’ transitie die hand in hand zullen gaan, waarbij de EU de indruk geeft te denken dat meer technologisering, in plaats van schaalverkleining, aan hun verlangens voor het milieu tegemoet zullen komen. Door het F2F-doel om het gebruik van pesticiden te halveren, verleggen de agro-chemische bedrijven nu hun aandacht naar de zaadhandel. Het EU-parlement heeft al vijftig keer de invoering van genetisch gemanipuleerd zaaigoed moeten wegstemmen. Bill Gates, inmiddels de grootste landeigenaar in de VS, financiert ook EU-lobby’s die nieuwe GMO’s proberen te introduceren of uit de certificering te houden. Ook via rechtszaken, gevoerd bij de WTO, staat de EU onder druk om GMO’s toe te laten op haar markt, terwijl verschillende lidstaten, waaronder Kroatië, er tegen zijn. Kroatië biedt een uitgelezen voorbeeld van oorzaak en gevolg met betrekking tot de agrarische aanpak van de EU. Daar staan drie ingrijpende landbouwwetten op het punt door het parlement behandeld te worden. De ‘census’ betreft het vastleggen van alle mogelijke gegevens van elk individueel boerenbedrijf, inclusief die van de boer zelf. Een nieuwe visserijwet wil vissers per gevangen vis laten controleren door leger-drones en marineschepen – een wel heel bijzondere inzet van het leger – en de nieuwe zaadwet wil boerenbedrijven verbieden om zelf geoogste zaden te verhandelen. Dit terwijl particuliere zaadproductie een belangrijke economische factor is op het Kroatische platteland. Pas na registratie zouden eigen zaden verhandeld mogen worden – dit is een tijdrovend proces waarvoor nog geen systeem is ingericht. Oudere grieven van de Kroaten zijn de EU-verboden op lokale voedseltradities, die juist zo belangrijk zijn in een cultuur die herstellende is van een verwoestende oorlog Het is overduidelijk dat het algemene landbouwbeleid van de EU grootschalige agribusiness bevoordeelt en het traditionele boerenbedrijf steeds meer bemoeilijkt. In Kroatië vrezen de boeren dat de zaadwet verder ten koste zal gaan van hun kleine bedrijven, zowel van de biodiversiteit als de hoge kwaliteit van Kroatische landbouwproducten, die de hoeksteen vormen van de Kroatische voedselcultuur. Elk dorp heeft van oudsher zijn eigen unieke variëteiten. De EU financiert gigantische industriële boerenbedrijven, gesticht door lokale bestuurders of rijke westerlingen, die de productie van hele regio’s overnemen. Zij concurreren kleine boerenbedrijven weg, maar zorgen zelf nauwelijks voor werkgelegenheid. Kroatië is altijd al een voorloper geweest qua biologisch boeren. Hierbij is biodiversiteit een belangrijke manier om plagen en ziekten te voorkomen. Het EU beleid is hard op weg om daar een eind aan te maken. De Kroatische regering doet daar nog een steentje bovenop volgens de belanghebbenden onder de boeren, als gevolg van afspraken met agro-chemische business buiten het parlement om.

Korte ketens gaan de burger (op)voeden

rovanov — Wed, 02 Dec 2020 07:23:59 +0000

Dynamisch Perspectief is het ledenblad van de Biologisch-Dynamische-Vereniging. Zij heeft een themanummer Korte Ketens gepubliceerd. Thema-redacteur Bert van Ruitenbeek, directeur van de Stichting Demeter, leidt de lezer langs bijzondere initiatieven van boeren en consumenten. Zo heeft biodynamisch melkveehouder Bram Borst een 24/7 afhaalhuisje voor zijn loeigoeiezuivel op het erf staan waar de boerenzuivel niet aan te slepen valt. Douwe Korting, initiatiefnemer van Herenboeren, vertelt hoe burgers een voedseltransitie kunnen versnellen en ook komen er consumenten aan het woord die vertellen over het plezier dat zij beleven aan boodschappen doen bij de boer. Met Jelleke de Nooy, specialist in agro-ecologie, en Volkert Engelsman, directeur Eosta, zoomen we uit en komen we erachter dat sperzibonen uit Egypte soms nodig zijn om de lokale markt voor biodynamische voeding op gang te brengen. Kortom, een inspirerend nummer dat een kijkje geeft in de nabije toekomst van een duurzaam voedselsysteem. Het magazine kunt u hier downloaden. Veel leesplezier!

Het Kippenexperiment van Zembla

rovanov — Tue, 01 Dec 2020 07:21:02 +0000

Op donderdag 22 oktober verscheen bij Zembla met Het Kippenexperiment. Herhaling op donderdag 29 oktober om 09.30 uur op NPO2. Of kijk via Uitzending gemist of NPO Start. Arts-onderzoeker Machteld Huber en directeur van Stichting Demeter, Bert van Ruitenbeek, die destijds betrokkenen waren bij het kippenonderzoek, komen aan het woord. Tevens gaat Zembla langs bij biodynamisch melkveebedrijf Maatschap van Deinum in Friesland. In 2005 geeft het ministerie van Landbouw een groep vooraanstaande wetenschappers de opdracht om het eens goed uit te onderzoeken: is biologisch eten nu wel of niet gezonder? Ze zetten een grootschalige proef op met kippen. De helft van de kippen krijgt biologisch voer, de andere beesten krijgen ‘gangbaar’ geteeld voer. Zembla ontdekt dat als de presentatie van het rapport nadert, er een conflict ontstaat over de uitkomsten van het onderzoek, waarin de top van onderzoeksinstituut TNO en de Universiteit Wageningen een opmerkelijke rol spelen. De presentatie moet anders, conclusies worden aangepast. De uitkomst: de biologisch gevoerde kip is niet gezonder. Wat is hier gebeurd? Voor het eerst vertellen hoofdrolspelers wat zich achter de schermen heeft afgespeeld. Zembla onderzoekt het kippenexperiment. Zie hier bij BNN/VARA Het Kippenexperiment Update 22 oktober: Demeter Nederland schrijft vandaag op haar Facebookpagina: ‘De doofpot is geopend … Is biologische voeding gezonder? Arts-onderzoeker Machteld Huber vond wetenschappelijke aanwijzingen dat biologische voeding de weerstand verbetert. Zij werd echter gechanteerd en moest haar onderzoeksconclusie aanpassen. Lees haar verhaal in Volkskrant of kijk vanavond naar Zembla. Mede dankzij Bert van Ruitenbeek, directeur van Stichting Demeter, komt dit verhaal eindelijk naar buiten!’ Pieter Hotse Smit sprak Machteld Huber voor de Volkskrant hierover. Vandaag verscheen zijn artikel Onderzoeker: ‘Na chantage paste ik conclusie over biologisch voedsel aan’ op de website van de Volkskrant. Daarin staat onder andere: ‘“Ik moest zeggen: wij kunnen geen conclusies trekken”, zegt de inmiddels gepensioneerde Machteld Huber. Zij werkte destijds voor het Louis Bolk Instituut, dat erom bekend staat voor biologische landbouw te zijn. Volgens Huber bleek uit het onderzoek dat er “aanwijzingen zijn” dat biologisch voedsel gezonder is. Een claim die, naast voordelen voor dier en natuur, geregeld wordt gehoord vanuit de biologische sector, maar die nog altijd niet wetenschappelijk is hard gemaakt.’

Agenda 21 getransformeerd naar Agenda 2030

rovanov — Sat, 28 Nov 2020 07:35:57 +0000

SDG - Nederland

Een andere kijk op de Agenda 2030

In 2015 heeft men de doelstellingen van de Agenda 21 getransformeerd naar Sustainable Development Goals, als nieuwe mondiale en duurzame ontwikkelingsagenda voor 2030. Voor diegenen die zich zelf al een alternatief beeld hebben gevormd over de Agenda 21/2030 als dat wat ons gepresenteerd wordt, zal het hieronder volgende wellicht oude koek zijn. Voor iedereen geldt echter wel dat wanneer je de "goede" bedoelingen die met de genoemde Agenda nagestreefd worden vanuit een ander perspectief benadert, op verschillende gebieden het beroemde kwartje kan vallen. Samenhangen tussen ogeschijnlijk totaal verschillende agenda punten kunnen dan waargenomen worden. [caption id="attachment_51900" align="alignright" width="350"] Staat het financiële systeem op instorten?
Interview uit 2018 met Willem Middelkoop[/caption] Met name wijzen we hier op een interessant samenspel tussen klimaat- en coronacrisis. In de coronacrisis wordt de economie vakkundig gesloopt. Kort voor de Coronahysterie heeft het volk door de klimaatcrisis "geleerd" dat er enorme geldsommen op tafel moeten komen om tot een duurzame samenleving te komen. Er zal dus een onvoorstelbare grote kapitaalverschuiving gaan plaatsvinden. Eind 2018 wees Willem Middelkoop hier al op, niet vermoedend dat dit op een dermate brute wijze zoals corona, zou plaatsvinden. Alhoewel men de schijn probeert te wekken dat deze doelstellingen o.a. zijn ontworpen om milieubescherming te verzoenen met sociaaleconomische ontwikkeling, blijkt uit onderzoek dat dit weinig verband houdt met het behoud van de biodiversiteit, en eerder prioriteit geeft aan de sociaal-economische ontwikkeling. Critici noemen dan ook de doelstellingen een “rookgordijn voor verdere milieuvernietiging”.((Zeng, Y., Maxwell, S., Runting, R.K. et al., Environmental destruction not avoided with the Sustainable Development Goals. (29 juni 2020) Gearchiveerd op 8 juli 2020. Geraadpleegd op 11 juli 2020.))((Latest U.N. sustainability goals pose more harm than good for environment, scientists warn (8 juli 2020) Gearchiveerd op 6 juli 2020. Geraadpleegd op 11 juli 2020.))

Van routeplanner naar racebaan

Agenda 21, aanvankelijk voorgesteld als een “route” voor de 21^e eeuw, heeft men in 2015 verandert in een racebaan naar de (nabije) toekomst. De ontwikkelingen en maatregelen geïnspireerd door deze agenda, volgen elkaar in razendsnel tempo op. Hierdoor worden we overrompeld waardoor we het meestal niet zo precies meer kunnen volgen. Wat als een “100-jarig” plan werd gepresenteerd, is met weinig aanpassingen een agenda voor 15 jaar geworden. (waarvan we nu nog 10 jaar te gaan hebben)

Een groter perspectief

Om de grootste plannen die vastgelegd werden in de Agenda21 in 1992, in slechts 15 jaar te realiseren, The 2030 Agenda for Sustainable Development, moest er dus aardig vaart ingezet worden. [caption id="attachment_54062" align="alignright" width="300"] Corona en de financiële crash
Interview van 20 maart 2020 met Ernst Wolf[/caption] Dit gebeurde dan ook. Er werd flink gas gegeven. Er vonden gebeurtenissen plaats, die de gehele wereld in beweging zette. Deze genoten niet alleen een overweldigend media interesse, maar hadden ook grote gevolgen voor de wereld in zijn geheel. We noemen hier de belangrijkste gebeurtenissen van de laatste 5 jaren die we in een groter perspectief moeten plaatsen om de ontwikkeling te kunnen waarnemen.

Globale problemen vragen om globale maatregelen

(Op weg naar een wereld regering?) Rusland crisis, de vluchtelingen crisis, de klimaat crisis, de corona crisis I en de corona crisis II. (Zie ook: Zo worden je idealen gekaapt en misbruikt) Rusland crisis In de eerste jaren van de 21^e eeuw ontwikkelde zich een vriendschappelijke relatie tussen Rusland en Europa. De samenwerking op economisch en cultureel gebied opende de deur naar vertrouwen. Decennia lang een ondenkbaar gebeuren. Deze samenwerking was een logisch gevolg van de interesses die men had in de kwaliteiten en mogelijkheden die de ander te bieden had. Zowel aan Russische zijde als Europese kant was men duidelijk meer geïnteresseerd in een goede buur dan een verre “vriend”. [caption id="attachment_55515" align="alignright" width="350"] Doel VS is altijd geweest om een alliantie tussen
Duitsland en Rusland te voorkomen[/caption] Paniek in Amerika. Juist het voorkomen van een vriendschap tussen Rusland en Duitsland vormde in da laatste 120 jaar het primaire doel. Zie ook op WM: Amerika en de Wereldoorlogen Afgezien van de kleuren “revoluties” die in Afrika ontvlamde, was de Oekraïne crisis (2014) het startschot om de toenadering tussen Rusland en Europa definitief te onderbinden en resulteerde in de huidige Ruslandfobie. (SDG 16, 17) De vluchtelingen crisis Het gaat hier niet om de ethische opheldering of we nu wel of geen vluchtelingen moeten opnemen. Ook gaat het hier niet om de schuldvraag, die het rijke westen zich best zou mogen stellen. Het gaat hier om de vluchtelingen stroom die massief geforceerd, gestimuleerd, gefaciliteerd en gefinancierd wordt door niet transparante NGO’s. Om de weg voor de vluchtelingenstroom vrij te maken, “bevrijde” Amerika Libië van zijn heerser Gaddafi. Gaddafi had een deal met Europa, hij hielt voor “ons”, tegen betaling, Afrikaanse vluchtelingen tegen. De feitelijke reden waardoor deze militaire operatie ook direct economisch noodzakelijk was, was dat Gaddafi de petrodollar wilde vervangen door een goud gedekte Dinar, wat een grote bedreiging vormde voor de USA. Om Europa weer strak op Amerikaanse koers te krijgen zou een destabilisering van Europa d.m.v. het verdeel en heers principe zeer werkzaam kunnen zijn. Door Europa te overstromen met vluchtelingen, of door dit via de media te doen lijken, ontstaat hele basale angst onder de mensen. Wel of niet terecht, wel of niet aangewakkerd, gaat het om werkgelegenheid, misdaad en cultuur. Wanneer we de werkelijke cijfers bekijken, valt het allemaal best wel mee. (SDG 1, 2, 8, 10, 11 ev.) De klimaatcrisis Op deze plek gaat het er weer niet om of er nu wel of geen klimaatverandering plaats vindt, of dat deze wel of niet mens gemaakt is. Het gaat hier om een klimaatverandering die als instrument misbruikt wordt. Omdat het IPCC (Intergouvernementele Werkgroep inzake Klimaatverandering) vanuit een milieuprogramma van de VN ontstond, heerst het misverstand dat het IPCC iets met milieu bescherming te maken heeft. Dit is niet zo, het ging aanvankelijk en alleen om het aantonen van de opwarming van de aarde en dan ook nog alleen door de (door mensen) uitstoot van broeikasgassen, o.a. CO². “Wetenschappelijke” studies die dit verband zouden aantonen, werden genereus voorzien van financiële middelen. Het volgende voorbeeldje geeft duidelijk weer dat het in het gehele gestuurde klimaatdebat niet om de zorgen over het klimaat noch over zorgen betreffende het milieu gaat: [caption id="attachment_56031" align="alignright" width="350"] Dit schip kan bijna 24.000 containers vervoeren.[/caption] De 15 grootste containerschepen die over de wereldzeeën varen, stoten gezamenlijk net zoveel broeikasgassen uit als het gehele verkeer op de straten in de hele wereld bij elkaar. Deze zin moet u nog een keer rustig lezen om te beseffen wat hier staat. De kosten om deze broeikasgassen effectief bij deze schepen te filteren bedragen tussen de ½ en 1 miljoen dollar per schip. Bij 15 containerschepen zou men dus met maximaal 15 miljoen dollar klaar zijn en vreselijk effectief veel bereiken. Waarom doet men dat niet? Waarom geeft men miljarden uit aan E-mobiliteit op onze straten? (Overigens, op dit moment een van de meest milieuschadelijke vervoerstechnieken) De enige antwoorden die men hiervoor kan bedenken is dat het niet om het klimaat gaat maar om, ja wie weet? Volksopvoeding, kapitaalstromen, collectieve angst, collectieve geest? Maar in elk geval niet om klimaat of CO². (SDG 2,3,6,17 ev.) De corona crisis I Intussen, eind november 2020, weten we dat Corona geen killervirus is, en dat er geen pandemie heerst die de wereldbevolking bedreigt. De cijfers laten zien dat Corona zich als een milde tot hevige griep ontwikkeld en verspreidt. Een heel gebruikelijk scenario in de wintermaanden. Deze informatie verschaft niet het NOS-journaal, maar wel officiële webpagina's als RIVM en CBS. Wanneer je bijvoorbeeld naar de gebruikelijke griepslachtoffers zoekt, 5000 – 8000 per jaar, blijken er in dit jaar slechts 400 gewone griepdoden te zijn. De "Corona - doden" komen dus niet boven op de normale griepslachtoffers, maar vervangen deze. Op dezelfde manier zijn er ook andere grapjes te bedenken om met officiële cijfers het bedrog op het spoor te komen. Ook zou het inmiddels bij de meesten bekend kunnen zijn dat mondkapjes geen enkele werking hebben in de strijd met virussen. Vergelijkbaar is het om kippengaas voor het raam te hangen om de muggen buiten te houden. Toch worden mondkapjes binnekort verplicht. Ook de zogenaamde officials weten dit. Stelt zich dus ook hier weer de dringende vraag waarom verplicht men dan tóch de burgers deze mondkapjes te dragen? Hier wordt de volksgehoorzaamheid getest en geoefend. De corona crisis II Het ijzer moet gesmeed worden zolang dit warm is. In de volgende fase, we noemen dat hier gemakshalve Corona II, wordt de volksgehoorzaamheid definitief geïnstalleerd (onze schatting: 1^e helft 2021). Want we mogen niet de illusie hebben dat de “huidige crisis” voorbij gaat, hoe gehoorzaam we ons ook zullen gedragen. Het ziet er inmiddels naar uit dat Corona I niet genoeg stootkracht heeft om in deze eerste fase een onvoorwaardelijke volksgehoorzaamheid te bereiken. Om dit doel te verwezenlijken zal het nodig blijken een Corona II of een ander “super-killer-virus” er achteraan te schuiven. Wee ons, waren we toch maar gehoorzamer geweest. De media, en zo ook het overgrote deel van de bevolking, zullen de schuldigen voor Corona II direct vinden. Het zijn de “zeurders” over de maatregelen, het zijn de mensen die het wagen en zich veroorloven een eigen mening te zoeken en te vormen. Zich asociaal opstellen en zich niet solidair gedragen met onze zwakkere medeburgers. De volkssplijting is nu definitief en de onvoorwaardelijke gehoorzaamheid is voor het merendeel van de bevolking een vanzelfsprekendheid. Schokkend is momenteel (27-11-’20) om te zien dat mensen blijkbaar bereid zijn een volledig onzinnige, onwerkzame en schadelijke maatregel “vrijwillig” op te volgen. Wil men nog braver zijn dan braaf in de illusie dat het dan allemaal snel voorbij zou kunnen zijn? Of is de infantiliteit al zover gevorderd? Nee beste lezer, het gaat niet meer voorbij. Hier wordt de onvoorwaardelijke volksgehoorzaamheid geïnstalleerd.

[aiovg_video id=55553]

[aiovg_video id=55736]

Zorgwekkende gevolgen van vaccinaties

rovanov — Mon, 23 Nov 2020 10:37:29 +0000

DEEL DIT BERICHT!

Klare vensters op een medische ‘standaardhandeling’

De tijd is voorbij dat het vraagstuk over vaccinaties alleen voor (jonge) ouders is weggelegd. Waren het tot nu toe vooral de zelfdenkende ouders die zich, uit verantwoordelijkheid voor hun kinderen, geroepen voelden zichzelf te informeren over de werking, veiligheid, of effectiviteit van vaccins, worden binnenkort alle burgers met dit vraagstuk geconfronteerd. Dit feit op zich is niet zo alarmerend, zolang de burger toegang heeft tot alle relevante informatie die nodig is om tot een volledig en eigen beeldvorming te kunnen komen. Zoals bekend, is dat niet altijd zo eenvoudig.

DEEL DIT BOEK!

Er is onlangs een zeer uitgebreid e-boek verschenen met de noodzakelijke informatie om meer inzicht in de gevolgen van vaccins te kunnen krijgen. Inzicht, noodzakelijk om tot een eigen oordeel te komen. De auteurs vragen er uitdrukkelijk om, om dit e-boek zoveel mogelijk onder vrienden en kennissen te delen en te verspreiden. Hoe meer mensen kennis hebben van- en inzicht krijgen in de werking van vaccinaties, hoe lastiger het voor elk regime wordt deze vaccinaties (ongewild) bij de bevolking erin te drukken. Download, deel en verspreidt deze link: Vaccinaties_2020_zorgwekkende_gevolgen

Beste lezer, Opdat er geen financiële belemmering wordt opgeworpen om de inhoud te kunnen lezen, besloten wij om dit E-book gratis ter beschikking te stellen aan iedereen die geïnteresseerd is. Als dank voor onze inspanningen kunt u een bijdrage schenken aan een of meer van de volgende initiatieven, verenigingen, of stichtingen: Nederlandse Vereniging Kritisch Prikken Stichting Vaccinvrij Vereniging voor preventie vaccinatieziekten België European Forum for Vaccine Vigilance (EFVV) Stichting Shakenbaby Stichting Zorg voor Malawi te Scherpenzeel, NL17 SNSB 0945 5664 25 , BIC: SNSBNL2A Wij denken aan een bedrag ter hoogte € 5,00 (of zoveel meer als u wilt!).

Zo worden je idealen gekaapt en misbruikt

rovanov — Sun, 15 Nov 2020 20:17:06 +0000

Of hoe de Agenda 2030 werkt.

In een van mijn vroegere levensfases, ‘80 – ‘90er jaren van de vorige eeuw, was ik boer. Ik was een biologisch – dynamische Demeter boer in Duitsland. Niet zo’n geitenwollenharensokken type of keuterboertje. Nee, we hadden een 120 ha. bedrijf, 40 melkkoeien, waarvan alle melk dagelijks in de kaas-tobbe verwerkt werd. Granen, aardappels en de volledige productieafzet in eigen beheer, het hoorde er allemaal bij. We ploeterden ons wat af! Dag en nacht in de weer voor de goede zaak, werkend aan de wereld voor morgen. We ontvingen veel bezoekers op het bedrijf, ik hield lezingen en nam regelmatig deel aan verschillende (politieke) discussies. We werkten niet alleen hard met onze handen in de aarde, maar zochten ook naar samenwerkingsvormen die wellicht een bijdrage zouden kunnen leveren aan een menselijke samenleving. Samengevat: we waren heel “druk bezig” om de wereld te verbeteren.

De erkenning

Begin ‘90er jaren kwam eindelijk de erkenning voor ons geakker, tenminste dat dacht ik toen. De EU raakte geïnteresseerd in de biologische landbouw en vond het nodig, vanwege “consumentenbescherming”, dat alleen bioproducten op de markt aangeboden mochten worden waar ook echt en alleen bio inzat.

Hoera, eindelijk worden we serieus genomen.

Ik was hierover zeer enthousiast, in die tijd nog blind en niet wakker genoeg. Er waren echter ook veel collega boeren die zeer verontrust reageerden, die begrepen dat nu de staat zowel producent als consument zou voorschrijven wat biologische landbouw is. Zo ontstonden er twee groepen, ik hoorde toen bij de “verkeerde” groep. Ik hoorde toen bij de groep die nog te weinig inzicht had over de “goede” bedoelingen van overheden. De eerste stap was dat de EU moest omschrijven wat zij met bio bedoelde. Hiermee overschreed een staatsmacht maar weer eens haar competenties. Het einde van het verhaal is dan ook dat de biologische landbouw, tenminste de officiële en zoals het overgrote deel van de bevolking biologische producten ziet, ontdaan is van de geest. (De intentie, de idealen, moraliteit, consumenten interesse, enz.) Ook de biologische landbouw heeft zich de industrie en de staat aangepast. (algemeen gesproken) De consument is het inzicht ontnomen die nodig is om eigen keuzes te kunnen maken. De staat maakt de keuzes voor ons. Ik schreef hierover begin 2019 een uitgebreid artikel.

Agenda 2030

Wat ik hier beschrijf voor de landbouw, zien we op veel andere gebieden ook gebeuren. Kijk vooral naar de duurzame ontwikkelingsdoelstellingen van de VN. Hoe de piramidevormige top-down commando structuur werkt, leren we met Corona maar al te goed kennen. [caption id="attachment_55841" align="alignright" width="350"] Het "zwarte goud" van de bioboer:
Compost voor de bodemvruchtbaarheid.[/caption] Klimaat Het klimaatdebat suggereert een samenhang met het milieu te hebben, immers daar liggen onze idealen, daardoor verbinden we ons met het thema. Niets is minder waar. Het klimaat debat beperkt zich op de broeikasgassen uitstoot, veroorzaakt door mensen. Wanneer het de beleidsmakers werkelijk om het milieu zou gaan, zou men de wereldbevolking oproepen om wellicht een ietsepietsie minder te consumeren, minder energie te verbruiken, minder autorijden of minder te vliegen. De biodiversiteit verdwijnt niet door een klimaatverandering maar door het gif wat in de lucht wordt geblazen of op onze akkers wordt gesproeid. Intelligente, milieu bewuste keuzes maken als consument bij de boodschappen, daar hoor je niets over. De industrie is de grootste veroorzaker van broeikasgassen, zij produceert enorm veel wat we niet nodig hebben. Veel wordt vandaag gekocht wat morgen óf kapot is óf wat we in de prullenbak gooien. En ja, er zijn veel mensen die deze producten kopen. Eigenlijk hebben we dus zelf het heft in handen, als we ons maar niet zouden laten benevelen. Nee de overheden promoten precies het tegenovergestelde. We moeten vooral veel blijven consumeren (groene stroom), veel produceren (elektrische auto’s, fietsen, zonnepanelen) en ons vooral goed voelen wanneer we “goed” bezig zijn. De techniek zal de rest voor ons oplossen. [caption id="attachment_55259" align="alignright" width="350"] Wellicht een verborgen agenda?[/caption] Onderwijs Het onderwijs biedt veel mogelijkheden voor oneigenlijk gebruik. Hier beschreven we al de reden waarom er een leerplicht is ingevoerd. In toenemende mate stelt de staat eisen aan de inhoud van de leerstof. Men moet zich hierbij altijd voor ogen houden dat het lesinhoud betreft die de staat voor nodig acht. Burgerschapsvorming, h ier leest u de mooie doelstellingen. De lesstof over biologie en natuur wordt vervangen door “groene” waardeoordelen, conform het beleid van het regime.

SDG’s

Zoals hierboven onderwijs en klimaat genoemd zijn, zijn voor alle SDG’s, Sustainable Development Goals (Duurzame Ontwikkelingsdoelen) voorbeelden te noemen waar de VN → EU → Nederlandse staat onze idealen zal misbruiken en misvormen. Hier vindt u de Nederlandstalige propaganda webpagina. Dit zijn overigens ook de webpagina’s die als voorbeeld dienen voor het “goed” bezig zijn in het onderwijs. We noemen hier nog enkelen SDG’s. Armoede: Het basis inkomen zal geïnstalleerd gaan worden en zal tot nog minder eigen verantwoording en financiële afhankelijkheid leiden. (Interessant thema waar we in een later artikel nog op terug komen) [caption id="attachment_55842" align="alignright" width="350"] Iets meer werk dan met chemisch gif spuiten,
zijn bio-aardappelen mechanisch goed onkruidvrij te houden.[/caption] Honger: De hele voedselketen komt onder controle van de staat. Met andere woorden in handen van de Monsanto’s en Bayer’s in deze wereld. Genetisch gemanipuleerd voedsel zal de standaard worden en vrij-baan voor de pesticiden op onze akkers en levensmiddelen zal het gevolg zijn. Gezondheid: Vaccinatie zal “vrijwillig en kosteloos” aangeboden worden. De kosten worden uit de belastingcenten gefinancierd (dus toch niet zo kosteloos voor de burger). Ongevaccineerde burgers zullen belemmerd worden in hun bewegingsvrijheid, hebben tot bepaalde diensten geen toegang en sommige beroepen mogen alleen nog uitgeoefend worden door gevaccineerde personen.

Let op!

Op bovenstaande manier, zullen we altijd het gevaar lopen dat we als mens "uitgerangeerd" worden. In de huidige Coronatijd is de verstrengeling van economie en ons rechtsleven goed herkenbaar. De maatregelen die de overheid "voor ons" neemt, komen niet voort uit wetenschappelijke inzichten en zijn tegenstrijdig met ons rechtssysteem. De maatregelen zijn zuiver en alleen gebaseerd op economische belangen. Wanneer we geen gevoel ervoor ontwikkelen om binnen de samenleving drie afzonderlijke gebieden te herkennen, met elk haar eigen logica, zullen de economische krachten steeds meer het rechtsleven beheersen. Het rechtsleven zal in opdracht van deze economie het individu, met haar streven naar vrijheid, steeds verder terroriseren.

Stop CETA!

rovanov — Wed, 14 Oct 2020 06:26:22 +0000

Uit de nieuwsbrief van Meer Democratie

De Eerste Kamer heeft nog steeds niet besloten over CETA, het ondemocratische handelsverdrag tussen de EU en Canada. Er zijn al twee uitgebreide schriftelijke vragenrondes geweest en er is een hoorzitting gehouden met externe deskundigen. Maar de stemming is nog steeds niet ingepland. De reden? Alles wijst erop dat de coalitiepartijen de stemming over CETA willen vertragen tot na de verkiezingen van 17 maart a.s., omdat de kans op een stem vóór dan groter lijkt. Laat dit niet gebeuren! Mail nu de Eerste Kamer voor een spoedige stem tégen CETA! Via bovenstaande link komt u op een actiepagina waar u – onderaan – zelf kunt kiezen naar welke partijen u mailt. Onze tip: mail vooral naar de oppositiepartijen en dan vooral naar de partijen die nog twijfelen zoals de PvdA, 50PLUS en OSF. Vooral hen moeten we nu mee zien te krijgen. Maar heeft u een band met een andere partij, dan kunt u die uiteraard ook kiezen. U kunt de standaardemail zelf aanpassen. De online actiepagina is van de samenwerkende organisaties tegen CETA. Dit zijn o.a. milieuorganisaties, boerenorganisaties, vakbonden en meer. Daarom staan er ook argumenten op over bijvoorbeeld milieu en sociale standaarden. Als Meer Democratie gaat het ons echter om ondermijning van de democratie. CETA geeft speciale voorrechten aan multinationals (en alleen zij!) om staten aan te klagen wanneer zij democratisch besluiten nemen die de kansen op winst van multinationals aantasten. Burgers of maatschappelijke organisaties krijgen die mogelijkheid niet. Daarnaast haalt CETA zeggenschap weg van parlementen en burgers, en hevelt deze over naar ongekozen internationale ambtelijke werkgroepen die de reikwijdte van CETA verder kunnen uitbreiden. De democratie heeft steeds het nakijken! In de Tweede Kamer hebben alleen de coalitiepartijen voor CETA gestemd - de hele oppositie was tegen. Maar in de Eerste Kamer heeft de coalitie geen meerderheid. Ze hebben de steun van één of meerdere oppositiepartijen nodig. Alles wijst er nu op dat de coalitiepartijen de stemming over de verkiezingen heen willen tillen. Ze hopen dat ze de goedkeuring van CETA dan onderdeel kunnen maken van de coalitie-onderhandelingen en CETA zo alsnog door de Eerste Kamer krijgen. Laat de coalitiepartijen merken dat u die strategie doorziet: Roep de Eerste Kamer op om CETA nu te verwerpen! Meer Democratie is uiteraard niet tegen handelsverdragen. Maar CETA is een bedreiging voor de democratie. Daar gaat het ons om!

[aiovg_video id=55330]

Elektrische auto zorgt ook voor veel CO2

rovanov — Sun, 11 Oct 2020 06:30:49 +0000

Dit bericht verscheen bij Autoweek

Polestar wil openheid:

'EV's zorgen ook voor veel CO2

[caption id="attachment_55041" align="alignright" width="300"] Polestar 2[/caption] Polestar vindt het naar eigen zeggen belangrijk dat er meer inzichtelijk wordt gemaakt wat de 'voetafdruk' van elektrische auto's is. Volgens het merk wordt er soms te makkelijk gedacht over de impact van elektrisch rijden. Het illustreert aan de hand van een rekenvoorbeeld dat haar eigen Polestar 2 echt niet zo één twee drie beter is dan een auto met verbrandingsmotor. Elektrisch aangedreven auto's worden gezien als een enorm belangrijke stap richting minder uitstoot. Vooral de koolstofdioxide-uitstoot kan met EV's drastisch worden verlaagd, zo is het idee. Polestar is van mening dat er soms te gemakkelijk vanuit wordt gegaan dat je met een EV in no-time bijna geen 'voetafdruk' meer hebt. Volgens de Zweden is het belangrijk dat autofabrikanten open en eerlijk zijn over de uitstoot die aan EV-productie hangt. De Zweden willen dat meer inzichtelijk gaan maken. Hoewel Polestar daarmee wel direct een beetje het braafste jongetje van de klas lijkt te willen zijn, geeft het zelf alvast het goede voorbeeld door uit te leggen hoe lang het volgens hen duurt voordat je met een Polestar 2 minder impact op het milieu hebt dan met een Volvo XC40. Om te beginnen stoot men naar eigen zeggen al 1,7 keer zoveel CO2 uit bij het winnen van grondstoffen voor een Polestar 2 als Volvo voor een XC40. Dat zit 'm uiteraard vooral in de accu's. De Polestar begint met een voetafdruk van 26 ton CO2 aan zijn levenscyclus en heeft daarmee bij de productie direct meer uitstoot veroorzaakt dan de XC40. Vanaf dan wordt het natuurlijk interessant, want als het goed is gaat de Polestar 2 hierna minder CO2 'uitstoten', omdat-ie op elektriciteit rijdt. Dan komt de Polestar uiteindelijk dus beter uit de bus dan de XC40. Polestar schetst drie scenario's die van invloed zijn op de termijn waarop dat werkelijk het geval is. Dat hangt namelijk af van de stroommix. Volgens Polestar moet een Polestar 2 op de wereldwijd gemiddelde stroommix maar liefst 112.000 km afleggen om over zijn hele levenscyclus een mindere CO2-afdruk te hebben dan de XC40 met eenzelfde afgelegde afstand. Het wordt gunstiger voor de EV als de gemiddelde Europese stroommix erbij wordt gepakt; dan zou het na 78.000 km al zover zijn. Wie puur en alleen windenergie gebruikt om de accu's vol te krijgen, is vanaf 50.000 km volgens Polestar beter bezig in de Polestar 2 dan in de XC40. Uiteraard geldt bij dit alles wel dat het een beetje een gevalletje 'wij van Polestar adviseren Polestar' is. In ieder geval is het interessant om eens te horen hoe het over de lange termijn met de uitstoot van koolstofdioxide in elkaar steekt.

Dit bericht verscheen bij Autoweek

Chocolademelk drinken draagt bij tot betere schoolresultaten.

rovanov — Fri, 12 Jun 2020 07:30:17 +0000

Uit de nieuwsbrief van Foodwatch

Het onderstaande bericht komt uit de nieuwsbrief van Foodwatch. Hoog actueel in een tijd waar veel over medicijnen en vaccinaties tegen COVID19 wordt gesproken! Daar waar in het bericht levensmiddelen↔wetenschap staat, kan 1:1 medicijnen ↔wetenschap staan of vaccinatie ↔wetenschap. Chocolademelk drinken draagt bij tot betere schoolresultaten. Suikerhoudende dranken veroorzaken geen obesitas. Roundup (glyfosaat) vormt geen gezondheidsgevaar. Drie keer raden wie de financiers achter deze onderzoeksresultaten zijn. Inderdaad: respectievelijk FrieslandCampina, Coca-Cola en Monsanto.

Wie betaalt, bepaalt

Financiering door bedrijven resulteert vaak in gunstige onderzoeksresultaten voor de sponsor, leidt de aandacht af van ongunstige resultaten en biedt minder ruimte voor maatschappelijk en fundamenteel onderzoek (zoals naar eerlijke, veilige en gezonde voeding). De uitverkoop van de voedingswetenschap krijgt gelukkig steeds meer kritiek. Wetenschappelijke organisaties en onderzoekers benadrukken de risico's met betrekking tot belangenverstrengeling. Ook de toegankelijkheid van publieke kennis, de balans tussen de verschillende academische, maatschappelijke en economische agenda’s en academische vrijheid kan in gevaar komen.

Ten dienste van de mensheid: Bill Gates laat een Coronavaccin testen

rovanov — Sun, 19 Apr 2020 22:36:09 +0000

Geen ondernemer heeft een dergelijke bekendheid als Bill Gates. Zijn miljarden vermogen gebruikt de niet onomstreden oprichter van Microsoft, vooral voor de ontwikkeling van vaccins. Het Coronavirus maakt hiervoor geen uitzondering. Microsoft goeroe Bill Gates wordt beschouwd als één van de meest invloedrijke ondernemers uit de recente geschiedenis. Inmiddels stelt hij zichzelf voor een veel grotere taak dan alleen de mensheid gelukkig te maken met zijn software. Het zijn niet de oorlogen, de strijd tegen armoede of de wereldwijde vernietiging van het milieu als de primaire oorzaken van het lijden, dood en ziekte, die de Amerikaanse miljardair ertoe brengt om de wereld door te trekken in talk shows en nieuws uitzendingen. Voor de Bill & Melinda Gates Foundation is het de strijd tegen ziektes en mogelijke pandemieën, die over het lot van de mensheid zullen beslissen. Dienovereenkomstig is de ontwikkeling en de verspreiding van vaccins de focus van het Stichtingswerk, in samenwerking met grote invloedrijke farmaceutische bedrijven. Nadat Washington onlangs de wereld gezondheidsorganisatie de financiering onttrok, is Gates opgestegen tot de grootste en invloedrijkste donateur van de internationale organisatie WHO. Een in de ogen van veel deskundigen uiterst twijfelachtig toename van macht voor de Silicon Valley godfather. Op dinsdag had Trump sterke kritiek geuit op de WHO vanwege het zogenaamde slechte Corona-management. Bovendien verweet de president de organisatie veel te goedgelovig met de officiële informatie van de Chinese overheid t.a.v. de COVID-19 pandemie om te gaan. Men neemt nu 60 tot 90 dagen de tijd om opnieuw te overwegen of de betalingen van officieel jaarlijks $ 500 miljoen weer zullen worden voortgezet. Een besluit wat Gates woensdag via Twitter kritiseerde:

Het blokkeren van de financiering van de wereld gezondheidsorganisatie (WHO) tijdens een wereldwijde gezondheidscrisis is precies zo gevaarlijk als het klinkt. Hun werk vertraagt de verspreiding van COVID-19, en als dit werk stopt, kan geen andere organisatie dit vervangen. De wereld heeft de WHO nu meer nodig dan ooit. — Bill Gates (@Bill Gates) 15 April 2020

Gates zelf is met zijn missionaris ijver niet op de WHO aangewezen. Zo ging in de internationale berichtgeving bijna onder wat het kleine biotech bedrijf Inovio Pharmaceuticals plant. Zoals een paar dagen geleden bekend werd wil het bedrijf uit Pennsylvania, beginnen om gezonde vrijwilligers een potentieel Coronavirus vaccin te injecteren. Ontwikkeld werd dit medisch product met de steun van de Bill & Melinda Gates Foundation en de Coalition for Epidemic Preparedness Innovations (CEPI) Vijf miljoen dollar zou de Gates Foundation geïnvesteerd hebben. Tot de illustere partners van het bedrijf behoort ook Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA) Darpa onbekend? Hier op Wakkermens een interview met David Icke over Darpa. Reeds afgelopen maandag zou de eerste test aan een gezond mens met het experimentele vaccin zijn begonnen. Voor deze vaccin studie rekruteert het bedrijf tot 40 gezonde volwassen proefpersonen binnen de medische faculteit van de University of Pennsylvania in Philadelphia en het Center for Pharmaceutical Research in Kansas City. Elke vrijwilliger krijgt twee doses van het vaccin met vier weken tussentijd. Volgens het opkomende biotechnologisch bedrijf, wordt tegen het eind van de zomer bruikbare gegevens van de test verwacht. Wanneer de resultaten positief zijn, zal verder onderzoek naar de effectiviteit van het vaccin tegen het virus volgen. Het middel INO-4800 is het tweede mogelijke Coronavirus vaccin dat in de Verenigde Staten op mensen getest wordt. Het biotech bedrijf Moderna uit Massachusetts begon al half maart met een "safety study". Ondertussen verklaarde een langjarige leider van de afdeling besmettelijke ziektes van de National Institutes of Health Anthony Fauci herhaaldelijk dat het ten minste een jaar zou duren om zekerheid te krijgen of een vaccin veilig en effectief is tegen het virus. In het licht van de potentieel enorme vraag naar een vaccin tegen het coronavirus, liggen er enorme winsten voor de bedrijven in het verschiet. Volgens informatie van Inovio, bereidt het bedrijf zich op deze rooskleurige tijden voor door de productiecapaciteit geleidelijk op te voeren. Het doel is om tot eind 2020 een miljoen doses vaccin beschikbaar te hebben.

"Met een koersstijging van meer dan 500 procent binnen een paar weken, behoort Inovio Pharmaceuticals tot de grootste profiteurs. Geen wonder, want het bedrijf geeft aan in 2020 een effectief vaccin tegen COVID-19 te lancering." klonk het in dit verband bij wallstreet:online.

Dit is precies zo sceptisch bedoelt, als het klinkt. Het bedrijf heeft in haar bijna 40-jarige geschiedenis exact nul (!) farmaceutische preparaten op de markt gebracht. Daarvoor was het bedrijf in zake PR altijd bij de koplopers. Of het bij de Mexicaanse griep, Ebola, MERS of een ander virus was, altijd was Inovio Pharmaceuticals ter plaatse, teneinde een vermeend "geneesmiddel in ontwikkeling" te presenteren. Ondanks al deze kritiek liet de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) zich niet weerhouden, het bedrijf een vergunning te geven voor de ontwikkeling van een Coronavaccin.

“Dit is een belangrijke stap voorwaarts in de wereldwijde strijd tegen COVID-19. Zonder een nieuw veilig en effectief vaccin zal COVID 19 verder leven en onze levensbasis bedreigen” zei Inovio President en CEO J. Joseph Kim. “We can save months, and every month counts.” @BillGates and Trevor discuss combating coronavirus tonight at 11/10c pic.twitter.com/fYijnZa6tF — The Daily Show (@TheDailyShow) April 3, 2020

Ondertussen plant Gates in de stijl van een ondernemende visionair verder. Zoals hij in het Amerikaanse programma The Daily Show, begin April al aangaf, zal men de zeven meest veelbelovende vaccinkandidaten uitkiezen en deze bedrijven helpen bij het opbouwen van de productie capaciteiten.

Het zullen enkele miljarden dollar zijn die we op deze manier verspillen door bedrijven op te bouwen die uiteindelijk niet worden geselecteerd. Maar wat zijn een paar miljard in de situatie waarin we ons nu bevinden? Waar biljoenen dollars economisch verloren gaan is het de moeite waard" zei de multimiljardair op 3 april.

US $ 100 miljoen hebben Bill Gates en zijn vrouw Melinda via de stichting in hun strijd tegen het coronavirus geïnvesteerd.

Een vliegvakantie zonder bijsmaak!

rovanov — Thu, 12 Mar 2020 22:35:16 +0000

Dit bericht verscheen in de nieuwsbrief van Wakkermens

Was dat niet fijn, eindelijk weer te kunnen vliegen zonder gewetenswroeging over klimaat e.d.? Heeft u ook gewoon een CO² compensatietje erbij geboekt? Makkelijk toch? Ja, want nu wordt dat allemaal mogelijk. We kunnen gewoon ons leventje ongestoord verder leven want het tijdperk van de Green Economy is aangebroken. De Green – New – Deal is een win – win oplossing voor industrie en burger. Oeps, ook voor het milieu? Bij Wakkermens hebben we enige twijfels over de oprechtheid die achter deze ontwikkelingen schuil gaan. Ook de eensgezinde en massieve berichtgeving die rond de klimaatverandering is ontbrand, geeft genoeg aanleiding om zelfs bij de officiële oorzaak van de klimaatverandering vraagtekens te plaatsen. Nee, we zijn geen klimaat ontkenners, we stellen vraagtekens. De ene zal zeggen:

Het wordt ook wel tijd dat de regeringen het klimaat eindelijk serieus gaan nemen want straks verdrinken we allemaal door de stijgende zeespiegel.

Een ander zal zich aan de uitspraak van Goebbels herinneren:

Geef me de macht over de media en ik verander elk volk in een kudde varkens.

Op deze plek wijzen we graag nog eens op de geniale lezing van Prof. Rainer Mausfeld, De angst van de Machtselite voor het Volk, in onze videotheek.

Landbouwdiscussie: Zijn ze gek geworden in Den Haag

rovanov — Sun, 08 Mar 2020 14:10:54 +0000

Dit bericht verscheen bij de Stichting DEMETER

[caption id="attachment_52970" align="alignright" width="300"] Jan Schrijver[/caption] Door het aanhoudende protest van de gangbare boeren staan de verhoudingen op het platteland en tussen stad en platteland op scherp. Het grote publiek is gevoelig voor ‘onze boeren, onze voedselmakers’. Driemaal daags goedkoop voedsel, wie wil dat niet? Uitspraken over de Holocaust en dreigementen over nieuwe demonstraties die het Malieveld zullen laten trillen worden met een simpel verzoek om excuses afgedaan. De radicale actiegroep Farmers Defence Force heeft succes. In Den Haag geldt: hoe groter de mond hoe verder je komt. De rode loper naar het Catshuis is nu uitgerold voor Aalt Dijkhuizen. Hij is ingehuurd om namens het landbouwcollectief €2,9 miljard aan steun te vragen om de komende jaren de problemen voor de boeren op te lossen. Wat een lef! Dijkhuizen, oud-bestuursvoorzitter van de Wageningen Universiteit, is nota bene één van de belangrijkste architecten van het huidige landbouwbeleid. Hij is medeverantwoordelijk voor de grote schade aan de natuur en de huidige impasse. De grenzen van de groei van de agrarische sector zijn bereikt. Goede graadmeters zijn de achteruitgang van de bodemvruchtbaarheid en het verdwijnen van de grutto, kievit en scholekster in onze weilanden. De koolplanten in onze omgeving (kop van Noord-Holland) zien soms wit van het vele gif dat erop gespoten is. Geen wonder dat de bijen dreigen uit te sterven! De huidige stikstofcrisis is een symptoom dat ook nog eens veel te laat door ‘Den Haag’ is onderkend. Kringlooplandbouw is het toverwoord. Maar wat dit precies inhoudt, welk verdienmodel hierbij hoort? Ik maak me grote zorgen over de sommen geld die nu naar de gangbare landbouw gaan, zonder dat dit tot vergroening leidt. Honderden bedrijven worden straks uitgekocht. De overblijvers zien hun kans schoon en breiden uit… Biologische boeren, die het Haagse concept van de kringlooplandbouw overduidelijk het beste in de praktijk brengen, verdienen steun! Een duidelijk fiscaal- en vergroeningsbeleid ten gunste van de biologische en bio-dynamische sector is wel het minste waar Den Haag nu snel mee moet komen. Zelf blijf ik zeggen: Blijf de Aarde Trouw. De strijd is nog niet gestreden. Jan Schrijver, oprichter van biologisch-dynamisch akker- en tuinbouwbedrijf De Lepelaar in Sint Maarten en voorzitter van Stichting Demeter. Dit bericht verscheen bij de Stichting DEMETER

Nieuwjaarsgedachten

rovanov — Sat, 25 Jan 2020 09:00:11 +0000

Dit bericht komt van Driegonaal

(… ) Wat onze tijd nodig heeft, is dat we het geestesleven volledig ernstig nemen. Hierover heb ik u vandaag (…) op Nieuwjaarsdag nog eens willen vertellen en ik heb als diepe wens dat in onze kringen een Nieuwjaarswens wordt opgenomen die ieder slechts zelf ter hand kan nemen: dat in de zielen en harten van onze vrienden de ogen geopend worden voor datgene wat zo nodig is, voor datgene wat alleen en uitsluitend vanuit de geest afkomstig is en de mensheid verder helpen kan. Uit de regelingen of organisaties die de samenleving kent, kan niets gevormd worden dat een gezonde bijdrage voor de toekomst biedt. In de ontwikkeling van de mensheid moet iets nieuws worden binnen gebracht. Dat moeten we beseffen. Dit besef is de meest waardige nieuwjaarsgedachte die vandaag, in het begin van het jaar 1920, in uw hart kan ontstaan. Dit nieuwe jaar zal belangrijke beslissingen brengen wanneer er mensen zullen zijn die datgene wat voor de mensheid het noodzakelijke is (…) doorzien. We moeten inzien dat het nieuwe jaar nood en ellende zal brengen wanneer niet opgepakt wordt wat werkelijk nodig is en wanneer slechts de mensen die met het oude en bestaande verder willen, de toon aangeven.” [Rudolf Steiner in een voordracht van 1 januari 1920, GA 195, vertaling jh]

Vasthouden aan het oude en bestaande…?

Wie houdt er níet vast aan het bestaande? De politiek lijkt bevolkt door politici die zich vooral laten leiden door de belangen van lobbymachten, hun partij en hun persoonlijke carrière. Het bedrijfsleven is nagenoeg stelselmatig bezig de eigen positie eindeloos uit te bouwen en de winst te maximaliseren – en zet daartoe alles in om de consument in een steeds sterkere greep te nemen. En het geestesleven – de wereld van o.a. onderwijs, kunst, wetenschap en zorg – is gekneveld door de economie, of danst als een oude beer naar de pijpen van de subsidiegever. Dit wordt hier niet gesignaleerd om eens lekker uit te halen naar ‘de anderen’ die alles verkeerd doen. Want de vraag laat zich stellen in hoeverre wij zelf niet ook aan het bestaande vastkleven. In onze hang naar gemak en comfort; onze behoefte aan zekerheid; onze weerzin om in beweging te komen; de angst om los te laten wat wij kennen; ons gebrek aan vertrouwen in ‘de anderen’, in hún goede wil en gezonde inzicht… Het is anno 2020 niet wezenlijk anders dan Rudolf Steiner 100 jaar geleden in bovenstaande woorden uitsprak: de toon wordt aangegeven door “de mensen die met het oude en bestaande verder willen”. Wellicht denkt u nu aan andere geluiden die ook klinken en die de boventoon ‘verstoren’ of zelfs nieuwe tonen laten horen. Het maatschappelijk protest tegen het bestaande maakt zich immers luidruchtig kenbaar? Tja. Maar de geluiden van de afgelopen maanden van boeren en bouwers zijn steunbetuiging aan het behoud van het bestaande. Mogelijk dat het verzet van leerkrachten, verpleegkundigen of jeugdzorgwerkers deels ook de behoefte aan vernieuwing in zich sluiten. Mij bekruipt echter het bange vermoeden dat als de overheid maar voldoend financiële middelen ter beschikking stelt – voor loonsverhoging, verbetering van arbeidsvoorwaarden, verhoging van de capaciteit – elke echte vernieuwing weer kundig weggemoffeld wordt. De radicale roep van (vooral) jongeren om het behoud van de aarde en drastische ingrepen ter wille van het klimaat – zal die uitmonden in een ‘afscheid van het bestaande’? Wanneer wij onder dat laatste niet het einde van de menselijke beschaving verstaan, maar een werkelijke systeemverandering, lijkt mij de kans groter dat de huidige problemen met het milieu niet zozeer worden opgelost maar wel beheersbaar gemaakt door technologie. En dat zou betekenen dat het bestaande zich gewoon voortzet: die inzet van technologie zal gewoon big business worden en naadloos aansluiten op het huidige economische bestel. “Uit de regelingen of organisaties die de samenleving kent, kan niets gevormd worden dat een gezonde bijdrage voor de toekomst biedt.” Wat zou het fijn zijn wanneer Rudolf Steiner zich hierin had vergist, of wanneer het nu anders zou zijn. Zodoende zit er niets anders op dan “dat we het geestesleven volledig ernstig nemen” en overgaan tot wat “ieder slechts zelf ter hand kan nemen”. Het vrije geestesleven, de broedplaats voor alles dat écht nieuw is en werkelijke vooruitgang zou kunnen betekenen, zal pas een maatschappelijke realiteit zijn wanneer het eerst in óns denken geboren wordt en opgroeit. Nieuw denken! De oerbeelden van vrijheid, gelijkheid en broederschap zijn nog grotendeels on-gedacht. Zij wachten erop door ons in ons denken opgenomen en in beweging gebracht te worden, zozeer dat zij in ons bewustzijn tot levens-vanzelfsprekendheid worden. Dit waar te maken in ons denken, en gevolg geven aan de handelingen die daaruit voort zouden komen is het meest vruchtbare dat wij nu kunnen doen. (John Hogervorst) Driegonaal

Hoe bevrijden we de landbouw uit de wurggreep van de economie?

rovanov — Tue, 10 Dec 2019 19:47:49 +0000

Een artikel van Mouringh Boeke uit een oud nummer van Driegonaal. Die oude nummers blijken ook over actuele vraagstukken nog wezenlijke inhoud te bevatten… In onze huidige samenleving speelt het economische leven de hoofdrol met daarin als kerngebeuren de verkoop van waren, wat dan plaats vindt door waren tegen geld – als representant van andere waren – te ruilen. Daarbij is ons economisch leven op concurrentie afgestemd – dat wil zeggen dat ten koste van de gehele economie een voortdurende strijd bestaat tussen deelactiviteiten en individuele bedrijven en mensen. Voor de economie als geheel betekent dit een permanente gigantische verspilling van krachten. Ook landbouwproducten zijn waren, net zo goed als geestelijke prestaties. Het is echter zeer wel mogelijk en ook noodzakelijk te onderzoeken of er geen wezenlijk onderscheid bestaat tussen een industrieel product, een landbouwproduct en een geestelijke prestatie. Alle drie dienen zij als waar een geldelijke tegenprestatie te hebben, doch het grote verschil ligt in de rol van de economie bij het tot stand komen van de waar als zodanig. Bij de eerste groep – industriële producten: bijvoorbeeld een kachel – geldt dat zij geheel naar de wensen van de gebruikers gemaakt kunnen worden, en, willen ze voldoen, ook zo gemaakt moeten worden. Bij de tweede groep – geestelijke prestaties: bijvoorbeeld dat het onderwijs elk jaar zoveel mensen aflevert met bepaalde vermogens en vaardigheden – is dat reeds totaal anders. De vraag namelijk wat binnen het onderwijs ontwikkeld moet worden, mag niet door wensen omtrent het “eindproduct” bepaald worden. De mens is geen gebruiksvoorwerp, al wordt hij nu, juist ook in het onderwijs, wel zo beschouwd. En de vraag wat in het onderwijs gebeuren moet is een vraag waarin geen enkele inmenging vanuit de economie toelaatbaar is. De grote vraag is nu of dat niet voor landbouwproducten hetzelfde geldt; namelijk dat ze pas als waar gezien mogen worden nadat ze geproduceerd zijn. De gehele situatie nu toont aan dat dit zo is: landbouw is primair het verzorgen van de aarde en dat dit ook nog producten oplevert is een (gelukkige) bijkomstigheid. Landbouw mag niet door de economie beïnvloed worden; wel moeten de producten geconsumeerd en daartoe gedistribueerd worden. Dit betekent dat de consument af moet wachten wat de landbouw voortbrengt, zoals de gemeenschap ook af moet wachten welke vermogens en vaardigheden in het onderwijs ontwikkeld worden die de nieuwe volwassenen meebrengen. En moet beseffen dat daar niets kan worden afgedwongen zonder het gehele proces geweld aan te doen.

Het economisch leven nader beschouwd

Het huidige economische leven berust op concurrentie en op zogenaamde winstmaximalisatie en wordt door degenen die erin staan beschreven als een slagveld. Bij de industriële productie geldt dat de kapitaalgoederen – de productiemiddelen – een zeer begrensde levensduur hebben: in betrekkelijk korte tijd zijn investeringen technisch achterhaald en moeten de productiemiddelen door nieuwe vervangen worden. Een productiemiddel wordt dus kort intensief gebruikt en dan: weg ermee! Ze zijn tenslotte ook door mensen gemaakt en vervangbaar. Waar de landbouw van het economisch leven slechts een zeer klein deel uitmaakt en niet vanuit een andere denkwijze wordt beoefend, is het onvermijdelijk dat de landbouw steeds meer industrie wordt en de aarde, het productiemiddel dat reeds eeuwenoud is en nog eeuwen mee moet, wordt uitgebuit. Roofbouw is thans systeem. Zo zeer zelfs dat steeds duidelijker wordt dat de aarde als zodanig gevaar loopt verwoest te worden en dat ingrijpen noodzakelijk is. Dat kan alleen vanuit zuivere begrippen. De begrippen landbouw en alternatieve landbouw zijn dat niet. Wat thans landbouw heet zou consequent “pseudo-landbouw” of “industriële roofbouw ter verkrijging van pseudo-voedsel” genoemd moeten worden; wat thans alternatieve landbouw genoemd wordt zal ik eenvoudig landbouw noemen. Daarmee begint namelijk pas (weer) wat werkelijke landbouw is. De eerste vraag is dan: hoe roepen wij een situatie in het leven die de boer in staat stelt landbouwer te worden; dat wil zeggen dat hij landbouw kan beoefenen zonder enige druk vanuit de economie. Met als uitsluitende maatstaf wat de aarde aan bewerking vraagt. De tweede vraag is dan hoe wij ons de handel in landbouwproducten kunnen voorstellen binnen de huidige economie? Het is per slot duidelijk dat alle landbouwproducten geconsumeerd moeten kunnen worden wanneer er ook maar ergens een vraag naar is.

Landbouwers

Bij boeren hoort een erf en grond waarvoor de boer verantwoordelijk is en waarover hij zeggenschap heeft. Die zeggenschap mag niet berusten op het klassieke particuliere eigendomsrecht. Integendeel: de (bloot)eigendom van grond – van alle landbouwgrond – zou geneutraliseerd moeten worden; dat wil zeggen dat grond niet verkocht of bezwaard kan worden en in “eigendom” is bij een instelling die er zelf niet mee kan/mag werken, die er uitsluitend op kan toezien en waarborgt dat de juiste procedures gevolgd worden bij het toekennen van grond aan boeren. Men kan zich één of meer stichtingen voorstellen die in de statuten opgenomen hebben dat de grond plus erf en boerderij aan boeren ter beschikking wordt gesteld (vrij van pacht) waarbij de grond ogenblikkelijk terug genomen wordt wanneer kunstmest of bestrijdingsmiddelen gebruikt worden, niet in de eigen mestbehoefte voorzien wordt of monoculturen ontstaan. Houdt iemand zich daar niet aan dan wordt het vertrouwen opgezegd. Hoe komt de boer aan zeggenschap op grond van vertrouwen? Het mogen beslist niet de beheerders van de grond zijn (de stichtingsbesturen of de ambtelijke instellingen), die bepalen wie als boer een stuk land toegewezen krijgt. Een onafhankelijk orgaan (of meerdere regionale onafhankelijke organen), bestaande uit boeren die allen om hun vakkennis geacht worden, dient daarover te beslissen. Een dergelijk orgaan van vrije boeren kan op persoonlijke titel met gezag oordelen over de capaciteiten van de gegadigden en kan beslissingen nemen. Bij gebleken onvermogen of gebrek aan inzet kan datzelfde orgaan ook besluiten iemand “zijn” grond en erf weer te ontzeggen. Is het dan niet terecht zowel ten opzichte van de aarde zelf als ten aanzien van de mensengemeenschap dat grond alleen aan diegenen toevertrouwd wordt die zich daartoe waardig tonen? Bij dit alles kan men zich goed voorstellen dat een boer die ermee wil ophouden zelf zijn opvolgers aanwijst; hij is immers zelf ook ter zake kundig en zal “zijn” bedrijf een goed hart toedragen en graag in goede handen zien. In een dergelijk geval zal hij ook een eigen zoon of dochter kunnen aanwijzen; bij de genoemde door de stichting of staat gestelde voorwaarden en bij de competentie van het genoemde beroepsorgaan en onder de nog te beschrijven andere voorwaarden zullen daardoor geen misbruik of wantoestanden ontstaan. Tot zover hebben we wel de grond veilig gesteld maar nog geenszins de boer verlost uit de klauwen van de economie; in tegendeel: wanneer wij alleen deze maatregelen zouden nemen zouden de producten wellicht niet kunnen concurreren met die uit de pseudolandbouw elders.

De handel

De volgende radicale stap is nu te bepalen – in het gebruikerscontract met de grondbeheerstichting – dat de producten van het bedrijf geen eigendom van de individuele boer zijn maar van een speciaal daartoe op te richten handelsorganisatie die zich verplicht alle producten op afroep op te halen (het is overigens zaak vervoer en handel afzonderlijk te laten opereren) en die ze vervolgens onder vermelding van de herkomst in de handel brengt, dat wil zeggen zo duur mogelijk verkoopt. In het “zo duur mogelijk” zit de concurrentie met andere prijzen. Landbouwproducten zijn derhalve, omdat ze geen inkoopsprijs kennen, altijd concurrerend. (Zowel met pseudolandbouwproducten als met landbouwproducten van elders die “gedumpt” worden. Hier liggen nog vragen en wel omdat de handelaar geen inkoopsprijs heeft moeten betalen en daardoor alleen zijn eigen onkosten en inkomen – terug – te verdienen heeft.) En worden derhalve altijd geconsumeerd! Wanneer nu die handelsorganisatie zo opgezet wordt dat de handeldrijvenden en vervoerders een inkomensbegrenzing kennen (zij stellen van tevoren hun inkomen vast en strijken niet automatisch de winst op – in overleg met de boerenorganisaties) zal allicht een overschot ontstaan en dat overschot is nodig omdat de boeren nog geen inkomen hebben en nog geen (on)kostenvergoeding (voor investeringen, machines, preparaten, etc.) hebben genoten. Het zou bovendien niet terecht zijn de handel het volle voordeel te gunnen van een inkoopprijs van nihil.

Terug naar de landbouwers

De landbouwers zorgen voor een orgaan dat met de handel de inkomensbegrenzing en andere voorwaarden afspreekt. En dat de “overschotten” opvangt. Uit die overschotten moet in ieder geval een deel van het inkomen en de bedrijfskosten van de boer komen. Het is duidelijk dat de gemeenschap niet tolereert dat niet iedere boer een goed inkomen – een inkomen dat past bij dit uiterst verantwoordelijke en intensieve beroep – heeft.

De gemeenschap

Indien – en dat zal in de huidige toestand zeker het geval zijn – de overschotten te weinig opleveren, past de gemeenschap bij uit algemene middelen. Wat erop toegelegd zal moeten worden zal in ieder geval niet meer dan een fractie zijn van wat ons aan kosten te wachten staat als de huidige systematische vergiftiging en verwoesting van de aarde doorgaat. Sterker nog: onderwijs en volksgezondheid zullen al op korte termijn vergeleken met de huidige situatie dusdanige besparingen boeken dat de inkomensverschaffing aan de landbouwers uit algemene middelen zijn gewicht in goud waard zal blijken. (Op kleinere schaal kunnen het consumenten-gemeenschappen zijn die langs de weg van de fiscale aftrekbare giften ditzelfde kunnen bewerken.) Het is om dezelfde reden onjuist te stellen dat wie een landbouwproduct verkiest boven een pseudolandbouwproduct daarvoor dan maar meer betalen moet. Het pseudolandbouwproduct is namelijk “goedkoper” omdat kosten op de gemeenschap afgewenteld worden.

Wat zo bewerkt wordt

Door de voorgestelde opzet is een definitieve scheiding tussen landbouw en handel bewerkstelligd enerzijds en anderzijds gegarandeerd dat de grond als productiemiddel een totaal andere behandeling krijgt dan de door mensen gemaakte productiemiddelen. De boer kan zich bij zijn beroepsuitoefening volledig richten op de aarde en daarbij weten dat zijn producten hun afzet zullen vinden. Hij zal in zekere zin afstand moeten doen van het ondernemerschap – zou men hem dit ondernemerschap in concurrerende zin willen laten, dan zou daarmee de dwang vanuit de economie in stand blijven en daarmee het motief om oneigenlijk te handelen. Hier het originele artikel op Driegonaal

In de greep van Monsanto: waarom toezichthouders een ‘kankerverwekkende’ pesticide niet tegenhielden

rovanov — Sat, 21 Sep 2019 04:00:00 +0000

Dit bericht stamt van Follow the Money

Glyfosaat is de meest gebruikte en de meest controversiële onkruidverdelger ter wereld. Nieuw bewijs laat zien dat de Europese toezichthouder genoeg reden had om het middel te verbieden. Dat is niet gebeurd, om één simpele reden: maker Monsanto stond aan de basis van het toelatingsproces. Nederland buigt zich vanaf december over een nieuwe beoordeling van glyfosaat.

Dit stuk in 1 minuut

Waar gaat dit over?

Glyfosaat is één van de meest gebruikte bestrijdingsmiddelen wereldwijd. Glyfosaat is het werkzame bestanddeel van onkruidverdelger Roundup, gemaakt door Bayer-Monsanto. Roundup is in Nederland gewoon bij de bouwmarkt te koop.

Waarom moet ik dit lezen?

De toelating van deze pesticide op de Amerikaanse en Europese markt deugt niet.
Rechtszaken in Amerika hebben blootgelegd hoe incestueus de verhoudingen zijn tussen de producent Bayer-Monsanto en de toezichthoudende autoriteiten die waken over de volksgezondheid.
In de Verenigde Staten zijn de eisen voor toelating van pesticiden stukken minder streng dan die van de Europese Unie, waar het ‘voorzorgsprincipe’ geldt.
Uit de rapporten van Europese toezichthouders blijkt dat er meer dan genoeg bewijs is om glyfosaat te oormerken als kankerverwekkend. Dat op zich is genoeg om het middel in 28 EU-landen te verbieden. Dat dat niet is gebeurd, is direct te herleiden tot de invloed van de chemische industrie, meer specifiek: Monsanto.
In december neemt Nederland samen met Frankrijk, Hongarije en Zweden het voortouw bij de herbeoordeling van glyfosaat voor de Europese markt. Onze nationale toezichthouder CTGB moet dan bekijken of de pesticide kanker kan veroorzaken.

Hoe heeft Follow the Money het onderzoek uitgevoerd?

Follow the Money sprak met deskundigen over de markttoelating van de onkruidverdelger in de Verenigde Staten en de Europese Unie. FTM dook in de rapporten van de toezichthouders, en bestudeerde honderden interne documenten van Bayer-Monsanto die als gevolg van de Amerikaanse rechtszaken nu openbaar zijn.

Wanneer biostatisticus Lianne Sheppard in de winter van 2016 het rapport van het Amerikaanse milieuagentschap Environmental Protection Agency (EPA) doorbladert, bekruipt haar een vreemd gevoel. De evaluatie van het carcinogene potentieel van glyfosaat, zoals het rapport heet, bevat een analyse van alle wetenschappelijke onderzoeken over de onkruidverdelger, die wereldwijd op grote schaal wordt gebruikt in de landbouw. Alleen als de milieuwaakhond EPA ‘geen onredelijke’ gezondheidsrisico’s vindt, krijgt het landbouwgif groen licht. Maar waarom heeft het agentschap bij de studies met muizen gegevens uit oudere dierproeven gehaald, vraagt Sheppard zich af. Op die manier verdwijnt het verband tussen glyfosaat en de waargenomen tumoren. ‘Wat we zagen, beviel ons niet,’ zegt Sheppard, hoogleraar biostatistiek van de Universiteit van Washington. Sheppard heeft op die dag in december het EPA-rapport voor haar liggen, omdat ze op uitnodiging van het agentschap onafhankelijk advies geeft over de beoordeling van glyfosaat. Dat doet ze niet alleen: een panel van biologen, statistici en toxicologen is speciaal naar het hoofdkantoor van de EPA in Washington DC gevlogen. Tijdens die drie dagen in het statige gebouw aan de Potomac-rivier verdwijnt Sheppards vreemde gevoel niet. ‘EPA stond niet open voor onze kritiek,’ herinnert Sheppard zich. ‘Het leek vastberaden glyfosaat vrij te pleiten.’ Niet iedere genodigde is even onafhankelijk. Ook medewerkers van Monsanto, de chemiereus achter Roundup, de populaire onkruidverdelger waarvan het werkzaam bestanddeel glyfosaat is, schuiven aan bij de EPA. Ze krijgen veel spreektijd, valt Sheppard op, en verdedigen de veiligheid van hun product met hand en tand. Na drie dagen constateert het adviespanel grote onregelmatigheden in het rapport van de Amerikaanse toezichthouder. ‘We vonden unaniem dat de EPA haar eigen interne regels had geschonden,’ zegt Sheppard. Bijna drie jaar later zit Lianne Sheppard in de lobby van het Beatrixgebouw in Utrecht. Ze is daar vanwege een internationaal congres van milieu-epidemiologen; deskundigen die de gezondheidseffecten van schadelijke stoffen in het milieu onderzoeken. Hier presenteert Sheppard haar eigen publicatie over glyfosaat, het resultaat van drie jaar lang onderzoek in haar vrije uren en zonder financiering. ‘De overheid produceerde gebrekkige wetenschap,’ zegt ze resoluut over het waarom. Samen met twee andere leden van het EPA-panel vond zij een ‘overtuigend verband’ tussen glyfosaat en non-hodgkinlymfoom, een agressieve kanker aan de lymfeklieren. Haar onderzoek verscheen in februari van dit jaar in vakblad Mutation Research en werd breed uitgemeten in de internationale pers: ‘Onkruidverdelger verhoogt risico op non-hodgkinlymfoom met 41 procent,’ kopte de Britse krant The Guardian. ‘Fenomenaal hoeveel aandacht ons werk heeft gekregen’, zegt Sheppard.

Lijken in de Monsanto-kast

Lees dit bericht verder bij Follow the Money

Afwijkend denken over de klimaatverandering

rovanov — Tue, 10 Sep 2019 15:39:54 +0000

Wanneer je kritische vraagtekens plaatst bij de algemeen heersende opvattingen over de oorzaken van de klimaatverandering wordt je snel als klimaatontkenner bestempelt. Dit zwart – wit denken laat geen midden meer toe, geen twijfels, geen kritisch navragen. Dit fenomeen kennen we van meerdere thema’s: genuanceerd denken is ongewenst en wordt steeds meer een taboe.

Sceptici versus wetenschappers

[caption id="attachment_49702" align="alignright" width="350"] Een green new deal met deze bankers?[/caption] Deze suggestieve vergelijking horen we regelmatig in de media, waardoor een frame in onze hoofden geplaatst wordt. Het ja – nee model, het voor – tegen, maar vooral het onserieus vs. serieus model wordt geactiveerd. Het is een van de grootste problemen van de huidige tijd: het verdwijnen van de zoektocht tussen de extremen, de middenweg. Het afwegingsproces waar iedereen individueel doorheen zou moeten gaan, heeft plaats gemaakt voor het collectieve standpunt. Hier hoor je bij of je ligt eruit. En wie wil het risico lopen eruit te liggen? De oorzaak van de klimaatverandering is duidelijk: we stoten met elkaar teveel CO² uit. Hieraan is iedereen schuldig en we moeten er allemaal, met elkaar iets aan doen. Wie hier niets aan doet, behoort zich schuldig te voelen.

Op de achtergrond gedrukt

We spreken alleen nog over CO² vermindering. Waarom praten we niet meer over het milieu of over energiebesparing? (Dit laatste is na de grote uitrol van de “slimme meter” ook verdwenen) Onafhankelijk van de oorzaken van klimaatverandering, ligt hier toch de bron van veel ellende waarin de mensheid zich heeft gemanoeuvreerd. Insecticiden, fungiciden, insecten sterfte, uitputting en vergiftiging van onze landbouwgronden, immuniteit van ziektekiemen, grondwatervervuiling, regenwouden, de lijst is nog heel lang. Laten we het gewoon de meedogenloze exploitatie van de aarde noemen. Nee, we praten over CO² vermindering, abstract. Er wordt gesuggereerd dat de techniek ons te hulp zal komen en dat we hiermee, zonder onze levensgewoonten te hoeven veranderen, in staat zullen zijn de problemen op te lossen die zijn ontstaan door ons onverantwoord handelen. (De E-auto is op het moment overigens een der meest milieuschadelijke alternatieven!) Handige, onbegrijpelijke en internationaal verhandelbare CO²-certificaten voeren ons naar een schijnbare “green economy”. Zo hoeven we ons bij de volgende vliegvakantie ook geen zorgen meer te maken over de absurde CO² emissie die (door ons handelen!) daardoor ontstaat, we boeken gewoon voor een paar euro, en natuurlijk online, een CO² compensatie erbij.

Individuele verantwoordelijkheid

De complexiteit is echter groter dan alleen het CO² gehalte in onze atmosfeer. Door deze complexiteit te reduceren tot het CO² vraagstuk en de grotendeels onbegrijpelijke technische hoogstandjes die ons als oplossingen gepresenteerd worden, wordt de schijn gewekt dat we het allemaal zouden kunnen begrijpen. Dit laatste doen we natuurlijk niet. We voelen de collectieve druk en de individuele angst voor het nageslacht. Uit een wanhopige poging toch een individuele bijdrage te kunnen leveren, blijft ons alleen nog over om “groen” te gaan stemmen in de hoop dat bij de groene agenda’s wél de noodzakelijke kennis aanwezig is voor het juiste handelen. Zie ook Greta Grunberg: Friday for Future. [caption id="attachment_49704" align="alignright" width="350"] Mijnstad La Oroya in Peru - één van de meest vervuilde plaatsen in de wereld[/caption] Collectivisme zal echter nooit tot inzicht en de daaruit resulterende oplossingen kunnen leiden. Het collectief is te eenvoudig manipuleerbaar en móét bovendien ook beheerst worden. Hier trekken altijd slechts enkele personen aan de collectieve touwtjes. Helaas komen we er als individu niet onderuit om tot een eigen oordeelsvorming te komen. Helaas, want dit vergt inspanning en moed. Helaas want, wanneer ik een eigen inzicht ontwikkel, ik hieruit zal moeten en willen gaan handelen. Dit wordt ook wel de individuele verantwoordelijkheid genoemd en die is ongemakkelijk. Iedereen is dus opgeroepen de consequentie uit zijn eigen denken te trekken. Wanneer je de voorkeur geeft aan een theorie waarbij de klimaatverandering niet door mensen veroorzaakt kan zijn, ontbind je dit niet van de individuele verantwoordelijkheid voor je handelen in deze wereld.

Het officiële verhaal stamt van het IPCC

In dit artikeltje wezen we er al op dat er genoeg aanleiding bestaat om vraagtekens te plaatsen bij de officiële versie, het algemeen geaccepteerde en de als enig waarheid geldende theorie over de oorzaken van de klimaatverandering. Dit model stamt van het IPCC. Het Intergovernmental Panel on Climate Change werd in November 1988 door het VN-milieuprogramma in het leven geroepen, om wetenschappelijk gebaseerde beslissingen te kunnen nemen, zonder directe aanbevelingen. Dit laatste is merkwaardigerwijze uitdrukkelijk vermeldt. Grote bekendheid en ook grote invloed op de publieke opinie kreeg het IPCC toen Al Gore in 2006 ten strijde trok met de documentaire An Inconvenient Truth. Een indrukwekkende documentaire, maar niet geheel onomstreden. De rapporten van het IPCC baseren hoofdzakelijk op het materiaal van het Britse onderzoeksinstituut Climate Research Unit.

Climategate

In december 2009 kwam Climate Research Unit in opspraak nadat duizenden e-mails en documenten waren gelekt of gehackt. Uit de inhoud hiervan ontstond het vermoeden dat de uiteindelijke onderzoeksresultaten toch wel heel sterk politiek gekleurd werden en mogelijk een politieke agenda volgden. Naar aanleiding hiervan is de Nederlandstalige webpagina climategate.nl ontstaan.

Weetjes

Klimaat is niet hetzelfde als het weer. Als normale burger nemen we geen klimaat waar, maar we nemen het weer waar. Dit is iets anders. Dat het zich om een klimaatverandering handelt weten we van wetenschappers via de media. Iedereen bemerkt dat het weer niet het vertrouwde verwachtingspatroon van de afgelopen decennia volgt en dat het erop lijkt dat hier iets “gaande” is. Maar wat?
95% van de wetenschappers zijn het erover eens dat …. het zo of zo is.In de regel wordt dit getal gebruikt ter bevestiging van de heersende mening. Dit is echter zo niet waar. 95% van de wetenschappers zien een samenhang tussen het CO² gehalte in de lucht en de temperatuur. Dat is dus iets anders. Het antwoord op de kip & ei vraag is zeer omstreden: wordt het warmer omdat het CO² gehalte in de atmosfeer stijgt, of stijgt het CO² gehalte omdat het warmer wordt.
Er wordt in de wetenschap met modellen, thesen en theorieën gewerkt. Geen enkel model of theorie over het klimaat is tot nu toe bewezen. De heersende trend is dus argumentum ad ignorantiam: er wordt blindelings aangenomen dat een stelling waar is, omdat niet is bewezen dat zij onwaar is.
Iedereen die zegt dat “het zo is” weet niet waarover het gaat. Dit geldt voor ons allen, ook voor wetenschappers en voor politici & Co. Vooral deze laatste groep verdient de nodige scepsis immers, politici hebben ook hele andere interesses.

Alternatieve klimaat theorieën

Het wordt tijd om wetenschappelijk te worden over de klimaatverandering. - Judith Curry

zie haar bericht Duitstalig bij kopp-verlag of in het Engels bij: city-journal.org De meeste alternatieve klimaattheorieën zijn onwenselijk. Niet alleen omdat ze het officiële verhaal ondermijnen en daarmee de collectieve geest ondergraven, maar ook omdat de mens hiertegenover tamelijk machteloos staat. Paniek en een verlammend fatalisme zou onder de bevolking het gevolg kunnen zijn. Maar laten we ook het belang van een collectief idealisme niet onderschatten. Een collectief met een ideologie is de droom van elke dictatuur. Wanneer het collectief eenmaal gevormd is, is zij vrij eenvoudig kneed-, vorm- en stuurbaar. De groepsdynamiek doet zijn werk. Klimaatverandering niet door menselijk handelen In juni 2019 is er een studie uitgekomen waarin Finse wetenschappers geen door de mens veroorzaakte klimaatverandering konden vaststellen. Sterker nog, zij concludeerden dat de berekeningen en aannames die het IPCC hanteert fundamenteel onjuist zijn. Samen met een Team van de Universiteit van Kobe in Japan, werd de theorie van de Finse onderzoekers naar voren gebracht:

Nieuwe gegevens wijzen erop dat hoog-energie deeltjes uit de ruimte, bekend als galactische kosmische stralen, het klimaat van de aarde sterk beïnvloeden. Zij vermeerderen en verdichten de wolkenlaag, wat een "paraplu effect" veroorzaakt. De resultaten zijn van groot belang omdat dit "paraplu effect" – een zeer natuurlijk verschijnsel – de belangrijkste reden kan zijn voor de opwarming van de aarde.

De wetenschappers die betrokken zijn bij de studie zijn bezorgd dat de huidige klimaatmodellen, die de politieke kant van het debat bepalen, met name de modellen van het IPCC, geen rekening houden met deze cruciale en centrale variabele van een verhoogde wolkendichtheid. In de studie getiteld "No experimental evidence for the significant anthropogenic [man-made] climate change", beschrijven de Finse wetenschappers dat een laag wolkendek "praktisch" de temperatuur in de wereld regelt, maar dat "slechts een klein deel" van de verhoogde concentratie CO² antropogeen is of veroorzaakt wordt door menselijke activiteiten.

Hier een samenvatting van de studie

[caption id="attachment_49674" align="alignright" width="350"] Zo zag Nederland er (ongeveer) uit tijdens de laatste IJstijd[/caption] Op weg naar een kleine ijstijd Voortekenen voor de komst van een kleine ijstijd zijn voor ons als burger vooral als grimmig en extreem weer waar te nemen. Maar ook verschuivingen van het weer treden dan op zoals bijvoorbeeld de lange, extreem hete zomer van 2018 in Nederland en het daarop volgende sneeuw chaos dat begin 2019 in Griekenland en Spanje plaats vond. Door aarde- en zonnecycli zijn kleine ijstijden regelmatig in de geschiedenis opgetreden. Een uitgebreid (helaas wat chaotisch) bericht is hier op WantToKnow te vinden met veel verder voerende links. Over deze these is genoeg op internet te vinden. Merkwaardig is dat er aardig wat bronnen hierover te vinden zijn die normaal gesproken de officiële versie over de klimaatverandering zouden moeten steunen. Zo is volgens de NASA een netto ijsgroei op de Antarctisch te registreren. CNN meldt dat Groenlands grootste gletsjer weer groeit. Ook in IJsland is sprake van groeiende gletsjers en tot slot worden er zelfs vanuit Azië groeiende gletsjers gemeld. Het wordt warmer en daardoor stijgt het CO² gehalte in de lucht. Wanneer het warmer wordt kunnen de oceanen veel minder CO² bufferen en er komen dan door deze temperatuurstijging enorme hoeveelheden CO² vrij. Dat het warmer wordt, hangt samen met een verhoogde zonneactiviteit. Nu kun je denken: door dat kleine bolletje daarboven met een beetje meer of minder activiteit? Kan niet waar zijn. Wanneer je weet dat de straal van de zon ongeveer 109 x die van de aarde is, dan volgt hieruit dat de aarde 1 295 029 X in de zon past. Met andere woorden de zon heeft dus 1 miljoen 295 duizend en 29 keer meer inhoud dan de aarde. Aardige kernreactor, een beetje meer of minder activiteit daarboven heeft dus enorme invloeden. Men kent verschillende zonnevlekkencycli die met een regelmaat het klimaat beïnvloeden. Het KNMI heeft op haar website hierover een artikel. Nu is het wel opvallend dat dit bericht 22 jaar oud is, alsof de wetenschap in deze tijd geen nieuwe inzichten heeft geleverd. Deze theorie is op internet minder verbreidt maar wel te vinden. Bijvoorbeeld hier op scientias.nl ook op Via YouTube is het een en ander te vinden. Hele normale temperatuurstijgingen en temperatuurdalingen Koude en warme perioden wisselen elkaar af. Een toevallige samenloop van omstandigheden is dat de laatste kleine ijstijd definitief rond 1850 ten einde was. Rond dezelfde tijd begon de stelselmatige temperatuurmeting en registratie daarvan. Alhoewel officieel de industrialisatie rond 1750 begon, kwam deze pas echt rond 1850 lekker op gang. Fakten vs. Klimahysterie Een Duitstalig interview (hier op YouTube)met Prof. Werner Kirstein bij SteinZeit van NuoViso.tv

Democratische vernieuwing

rovanov — Wed, 04 Sep 2019 21:07:14 +0000

Waarom werken de meeste politieke maatregelen weinig of überhaupt niet?

Vaak wordt van “democratische vernieuwing” gesproken terwijl eigenlijk “vernieuwing van het (democratisch) staatsbestel” bedoeld wordt. Democratie kan men niet vernieuwen daar dit een vast begrip is over een besluitvormingsproces. Het tweede, de vernieuwing van ons staatsbestel, is zeer wenselijk en ook hoog nodig. Maar ook bij de vernieuwing van ons “democratisch staatsbestel” moet men eerst de kwaliteit van de democratie begrijpen. In de notendop is dit dat besluiten met meerderheid van stemmen genomen worden.

Waarom stelt niemand eerst de volgende vragen:

Zijn er gebieden aan te wijzen waar dit meerderheidsprincipe geen gelding kan hebben?Hoe is het wanneer de meerderheid zou besluiten dat 2+3 = 6 is? Hier zou kennis van zaken het leidende principe moeten zijn en niet het meerderheidsprincipe. Hier is democratische besluitvorming ongepast. Waarom bepaalt in toenemende mate de overheid een groot deel van de onderwijsinhoud en beslist zij welk onderwijs goed is voor mijn kind? Hier zou toch de individuele keuzevrijheid van ouders en de vaardigheden van de leerkrachten het leidend principe moeten zijn? Binnen het onderwijs, leiden democratische beslissingen tot een misplaatste meerderheidsdictatuur.
Wat is de opgave van de staat eigenlijk en in welk gebied van onze samenleving heeft zij haar bestaansrecht? En omdat we hier over een democratische staat spreken is deze vraag inherent aan de vraag: in welk gebied binnen de samenleving kunnen we volgens het meerderheidsprincipe beslissingen nemen?
Kunnen we binnen de samenleving ook duidelijk aangeven waar de staat niets te zoeken heeft en waar besluitvorming volgens andere dan het meerderheidsprincipe genomen moet worden?

Decimering van het staatsmoloch

Wanneer we het rechtmatige werkingsgebied van de staat helder kunnen aangeven en deze haar plaats kunnen toewijzen, zal blijken dat een overgroot deel van de huidige staatsbemoeienis onrechtmatig is. Zonder duidelijke afspraken zal de staat zich verder ontwikkelen als een woekering, een kankergezwel dat onbegrensd groeit met de drang naar steeds meer.

Ruimte in onze voorstellingszeepbel scheppen

Om een bevredigend antwoord te vinden op boven geformuleerde vragen, zullen we de grootste weerstand tegen werkelijke vernieuwing in ons eigen denken moeten overwinnen. De meeste “vernieuwing” komt dan ook vaak niet verder dan nieuwe, soms creatieve, wellicht hoog intelligente antwoorden op vraagstukken die de staat zich – meestal onterecht – als haar verantwoordingsgebied heeft toe geëigend. (Bijvoorbeeld binnen het onderwijs, gezondheidszorg, en ook binnen het bedrijfsleven)

Fundamentele menselijke behoeften

We zullen geen langdurige en bevredigende antwoorden vinden zolang we binnen onze samenleving alle maatschappelijke vraagstukken over één kam scheren. We zullen geen tevredenstellende staatsorganisatie kunnen formuleren wanneer we niet eerst naar de meest basale behoeften van de mens binnen deze samenleving kijken, de mensen die deze samenleving vormen. Drie fundamentele behoeften die we niet zomaar kunnen negeren:

De behoefte om sociale verhoudingen mede vorm te geven. Hier is elk mens een burger.
De behoefte aan een materiële bestaansbasis. Hier is elk mens een deel van de mensheid.
De behoefte aan zelfverwerkelijking. Hier is elk mens een minderheid.

1 - Elk mens is een burger: De behoefte naar Gelijkheid

De meest moderne behoefte, hangt samen met de mondigheid van de mens. Het gaat hier om onze verhouding tot andere mensen. Waar het gaat om het menselijk samenleven, om het deel-uit-maken van een verband van mensen, dan wil je als mens van deze tijd mee praten. Je wilt mee besluiten, wilt afspraken, regels en wetten die tot stand gebracht worden mee vormgeven. Gelijkheid zou het heersende principe in het rechtsleven moeten zijn. Dit is het eigenlijke werkingsgebied van de staat, van de democratische besluitvorming. Dit is het gebied waar elk mondig mens een stem heeft en alle stemmen even zwaar wegen. Daar praten en besluiten we over de dingen die ons allemaal in gelijke mate aangaan. Voor de wet zijn we allen gelijk. De besluiten die hier tot stand komen, zijn ook altijd tijd- en cultuur afhankelijk.

Binnen het rechtsleven moet besluitvorming met meerderheid van stemmen plaats vinden. In dit gebied, het rechtsleven, heeft de democratie, en daarmee de staat, haar bestaansrecht.

2 – Elk mens is een deel van de mensheid en bewoner van dezelfde aarde: De materiële behoeften

De oudste behoefte die in ieder mens leeft, komt door het feit dat we in een fysiek lichaam rondlopen. Ons lichaam moet gekleed en gevoed worden. Anders gezegd: we hebben behoefte aan datgene wat de aarde, in samenwerking met de mens, kan voortbrengen en waarmee we ons lichamelijke bestaan kunnen onderhouden. Dit is het gebied van de economie. Hierin zorgen mensen voor elkaars behoeften; dit is het gebied waar samenwerking en onderling overleg (in associatief verband) het heersende principe zou moeten zijn. Het economisch leven bestaat uit warenproductie, warencirculatie en warenconsumptie. Het is de opgave van het economische leven om dat te produceren waarnaar behoefte is. Deze warenproductie moet op een zo vakkundig en economisch mogelijke manier plaatsvinden. Dat betekent ook met verantwoording t.o.v. alle mogelijke ecologische aspecten. Immers, de gehele mensheid heeft recht op een schoon milieu, heeft recht op de grondstoffen en algemeen gesproken: op alles wat de aarde voortbrengt. Er ontbreekt echter bij de meeste mensen een begrip van de economische basis principes. Zo is bijvoorbeeld concurrentie geen economisch principe. Integendeel, zij is zeer oneconomisch en leidt in de regel tot verspilling van kapitaal, grondstoffen en capaciteiten. Concurrentie is een principe dat in het culturele leven thuis hoort. (zie verder beneden) Alleen door bundeling van alle beschikbare kennis en vakkundigheid kunnen producten tot stand komen die onder alle relevante aspecten de mensheid het meest ten goede komen. Hier is samenwerking gevraagd, voortkomende uit het inzicht dat de een aangewezen is op de inbreng van de ander, het broederschapsprincipe.

In het economische leven moeten, binnen de door het rechtsleven gestelde voorwaarden, besluiten worden genomen op basis van kennis en vakbekwaamheid en niet op basis van een meerderheid. Op langere termijn heeft de staat, en daarmee de democratische besluitvorming, hier niets te zoeken.

3 – Elk mens is een minderheid: De behoefte naar Vrijheid

Ik stel hier ook dat elk mens de diepmenselijke behoefte in zich draagt om datgene wat als potentie, als vaardigheid in hem leeft, te kunnen opwekken en te kunnen ontwikkelen. Anders gezegd: als mens hebben we de behoefte om ons te ontwikkelen, om innerlijk in beweging te blijven en ons steeds beter te kwalificeren: om morgen iets te doen wat vandaag nog niet lukte. Het is een behoefte die in ieder mens leeft. En als we dit proeven, kunnen we ook direct vaststellen dat deze ontwikkelingsbehoefte voor ieder mens verschillend is. Onderwijs, opvoeding, wetenschap, religie, kortweg het geestesleven genoemd – de cultuur – leeft van de individuele creativiteit en daarmee op de individuele vrijheid. Hier is iedereen vrij om zich los van iedere groepsbinding op te stellen, om een culturele grensoverschrijder te zijn. Hier is elk mens een minderheid.

Binnen dit geestesleven kunnen alleen besluiten in individuele vrijheid genomen worden. In dit gebied is elk mens een minderheid en voert besluitvorming vanuit het meerderheidsprincipe tot dictatuur (bv. bij onderwijs, gezondheidszorg, wetenschap). In dit gebied heeft de staat niets te zoeken!

Samengevat

De wakkere lezer zal bemerkt hebben dat in het voorafgaande de idealen die ten tijde van de Franse Revolutie voor het eerst verwoord werden, een plaats krijgen: vrijheid, gelijkheid en broederschap, in 1789 niet begrepen en vandaag grotendeels vergeten. Vrijheid in het geestesleven, gelijkheid in het rechtsleven en de broederlijkheid (samenwerking) in het economisch leven. Wanneer we echter deze idealen zó begrijpen, als diep menselijke behoeften die in de huidige moderne mens leven, kunnen we deze niet meer negeren. Deze diepmenselijke behoeften zijn verbonden met deze drie gebieden binnen de samenleving die hierdoor een feit zijn, elk met zijn eigen kwaliteit en logica. Hier vindt u op onze webpagina meer over deze drieledigheid binnen de samenleving.

Geen Utopie

Een streven om vanuit deze drie idealen te werken is geen utopie. We spreken hier over wetmatigheden die binnen de samenleving herkenbaar zijn en vanuit dit inzicht vruchtbaar georganiseerd kunnen worden. Men kan dus per direct zijn handelen, of politieke beslissingen door dit inzicht laten bevruchten. De bevrijding van staatsbemoeienis binnen het culturele leven, het geestesleven, waar de individuele vrijheid heersend zou moeten zijn, is relatief overzichtelijk. Lastiger en ingewikkelder wordt het om de staatsbemoeienis, en de daarmee samenhangende democratische besluitvorming, uit het economische leven te bannen. Hier is kennis en vakkundigheid gevraagd om beslissingen te kunnen nemen. Duidelijke en strakke randvoorwaarden die vanuit het rechtsleven (democratisch) geformuleerd moeten worden, zullen als eerste vastgelegd moeten worden. Te denken is hierbij aan het arbeids- en eigendomsrecht.

De storm van voren!

Vooral bij dit laatste, de economie, waar beslissingen niet door een meerderheidsbesluit gelegitimeerd kunnen worden maar vanuit kennis van zaken en deskundigheid, zal een massieve weerstand ontstaan. Hier spelen de grote machtsinteresse een doorslaggevende rol. Het collectief is manipuleerbaar en over het algemeen niet georganiseerd. Kennis en vakbekwaamheid bieden hiervoor een gezond tegenwicht.

Een uitdaging

De boven beschreven diep verankerde, menselijke behoeften kan men niet zomaar negeren. Hierdoor ontstaat de noodzakelijkheid om ook binnen onze samenleving een drieledigheid te herkennen en te onderscheiden. Binnen de samenleving volgt elk der drie levensgebieden, met al haar ogenschijnlijke tegenstellingen, zijn eigen logica. Het is de opgave van de mens om, in eerste instantie via democratische besloten regelgeving, deze gebieden te organiseren, af te zonderen, een eigen plek toe te wijzen en de daarvoor wenselijke wet- en regelgeving aan te passen. Boven beschreven gebieden kunnen een leidraad vormen voor duidelijke definities omtrent het werkingsgebied van de staat en ja, dat vergt moed – veel moed zelfs. Het voorafgaande is geen recept maar biedt een mogelijkheid om tot meer inzicht te komen. Grootste struikelblok zal het zijn om onze huidige, vast geroeste en “vanzelfsprekende” voorstellingen en verwachtingen m.b.t. de overheid (en samenleving) nieuw vorm te willen geven. Dit betreft iedereen en ons allen.