Big Data & Privacy | Wakkermens

De corona crisis als fuik voor digitale controle

rovanov — Mon, 09 May 2022 06:12:58 +0000

Dit artikel van Jeroen Pols verscheen in Gezondverstand Nr. 36

Veel mensen verwachten dat met het vervallen van de coronamaatregelen ook de normaliteit terugkeert. Niets is minder waar. Voor onze ogen ontvouwt zich een machtsgreep die ons leven onherkenbaar zal veranderen. In stilte bouwde Europa de afgelopen jaren aan een infrastructuur die leidt naar een totalitaire surveillancestaat. Nederland heeft hierin een voortrekkersrol gespeeld. Onder de vlag van de coronacrisis wordt deze agenda er razendsnel doorheen gedrukt. Op 3 juni 2020 kwam de Europese Commissie met een aanbeveling om te komen tot een Europees kader voor digitale identiteit. Dit vormde het startschot voor invoering van het Europese digitale paspoort. Een jaar later volgde de verordening om het digitale Europese Covid-19-certificaat in te voeren. De lidstaten kregen nadrukkelijk de bevoegdheid het certificaat voor binnenlandse doeleinden te gebruiken. Dat lukte. Landen gebruiken het als toegangsbewijs voor grote evenementen, restaurants, bioscopen, musea, nachtclubs, fitnesscentra en andere sportfaciliteiten, kapperszaken, schoonheids- en massagesalons, hotels, ziekenhuizen, verpleeghuizen, universiteiten en scholen.

Europese digitale identiteit

Het Covid-19-certificaat is in werkelijkheid een experiment voor de ontwikkeling van een Europees digitaal paspoort. Binnenkort verlengt het Europese Parlement de verordening voor nog een jaar, omdat sommige lidstaten ervoor zouden kiezen het gebruik voort te zetten. De introductie is met inmiddels ruim een miljard certificaten succesvol. De Europese infrastructuur moet in oktober afgerond zijn. Tegen december 2023 worden de basisregisters en andere belangrijke gegevensbronnen van elke lidstaat in ‘realtime’ grens0verschrijdend gedeeld. De voltooiing komt daarmee in zicht. Terloops geeft de Europese Commissie zichzelf overigens de bevoegdheid om te bepalen welke injecties vereist zijn om met het certificaat naar andere lidstaten te mogen reizen. Dit kunnen volgens de verordening ook (nog steeds) injecties zijn die zich nog in de klinische onderzoeksfasen bevinden.

Inbreuk vrije verkeer personen

Het COVID-19-certificaat vormt een flagrante inbreuk op de vrijheid om naar andere lidstaten te reizen, hetgeen een grondrecht is van elke EU-burger. De Europese regelgeving bepaalt namelijk dat landen geen andere eis aan het in- en uitreizen mogen stellen dan het bezit van een geldig identiteitsbewijs. Het opleggen van visumachtige voorwaarden is uitdrukkelijk verboden. Ook verbiedt de Europese regelgeving systematische medische onderzoeken als voorwaarde voor toegang of verblijf.

Rutte’s voortrekkersrol

De opeenvolgende Rutte-kabinetten bouwden in de jaren voorafgaand aan de coronacrisis al gestaag aan de introductie van dit Europese digitale paspoort. Van 2016 tot 2018 leidde dit tot het pilotproject Idensys, voor toegang tot digitale dienstverlening en uitwisseling van persoonlijke informatie met de overheid en het bedrijfsleven als middel tot identificatie- en authentificatie. Wilma Atsma, lid van de Taskforce ‘Samen Organiseren’ van de Vereniging Nederlandse gemeenten (VNG), met als speerpunt de digitale identiteit, bracht in 2018 de regering in verlegenheid nadat zij opmerkte “dat het mooi zou zijn als je bij geboorte een chip krijgt”. Ook de deelname van Nederland aan een pilotproject van het World Economic Forum in 2018 om het Known Traveller Digital Identity (KTDI)-concept in de praktijk te testen – reizigers kunnen zich met behulp van biometrische gegevens daarmee identificeren en de douane passeren – toont de voortrekkersrol van Nederland. De Agenda NL DIGIbeter 2019 is een actieplan voor de digitale transformatie die leidt naar integratie van alle overheidsdiensten tot één overheid, waarbij onze minister Singapore noemt als voorbeeld. In februari 2020, kort voor de start van de coronacrisis, diende het kabinet het wetsvoorstel ‘Digitale Overheid’ in, dat naar verwachting per 1 juli van dit jaar in werking treedt. Deze wet biedt de basis voor de introductie van het digitale Europese paspoort in Nederland. De toelichting die bij de wet wordt gegeven gaat in op de mogelijkheid dat politie, justitie en bevoegde publieke diensten zoals de Belastingdienst toegang krijgen tot de gebruikersgegevens. Volgens het wetsvoorstel beperkt zich het gebruik eerst tot leeftijdscontrole bij het afnemen van bepaalde diensten die aan de digitale identiteit zijn gekoppeld. Het kabinet benadrukte in oktober 2020 een groot voorstander te zijn van de digitale identiteit, omdat het de financiële dienstverlening voor zowel consumenten als bedrijven niet alleen eenvoudiger maakt, maar ook een bijdrage kan leveren aan de strijd tegen witwassen en tegen het financieren van terrorisme (ironisch, dit laatste, aangezien het voornamelijk het kabinet zelf was dat zich hieraan schuldig maakte). Ook ondersteunt het kabinet de initiatieven vanuit de Europese Commissie die moeten leiden tot de introductie van een digitale munt.

Het paard van Troje

De coronagekte kwam nog maar net op stoom, of het OMT adviseerde dat het voor de volgende fase noodzakelijk zou zijn om een groot deel van de Nederlanders een app voor bron- en contactonderzoek te laten gebruiken. Dat was een maatregel die de WHO nauwelijks een half jaar eerder vanwege ethische bezwaren en het ontbreken van enig nut afraadde. Vervolgens introduceerde de minister van VWS – met massale testcampagnes en leugens over asymptomatische besmettingen en ongefundeerde beweringen over de werking van vaccins – de QR-code als toegangsbewijs. Dit vormt een Paard van Troje om ongemerkt de digitale identiteit tot het nieuwe normaal te maken. Miljoenen mensen accepteerden zonder veel protest deze nieuwe werkelijkheid en stapten daarmee in een fuik richting digitale gevangenis. De door Kuipers aangekondigde investering van 29,4 miljoen voor een corona-app die dit jaar doorgevoerd moet worden terwijl het narratief van een dodelijke ziekte allang is versplinterd, maakt duidelijk dat de QR-code niet meer verdwijnt.

Marketing

Initiatiefnemers van de digitale identiteit, zoals het World Economic Forum, de Wereldbankgroep, de Open Society Foundation van George Soros, de Rockefeller Foundation maar ook de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en bedrijven als Google, Facebook en Microsoft prijzen vooral het gebruiksgemak en de voordelen voor de gebruiker, zoals snelle service, betrouwbaarheid, fraudebestendigheid, verbeterde privacybescherming en ook economische groei. Ook verbinden zij deze digitale transformatie aan de ‘groene transitie’, d.w.z. maatregelen in verband met de klimaathysterie. Deze positieve marketing en het opbouwen van vertrouwen sluiten aan bij de adviezen die het bij het WEF aangesloten McKinsey Global Institute geeft bij de begeleiding van landen om het digitale paspoort aan de bevolking te verkopen. Deelnemende overheden, banken, autoverhuurbedrijven, luchtvaartmaatschappijen en andere internationale dienstverleners spelen een belangrijke rol bij het creëren van positieve ervaringen voor hun klanten. Het toevoegen van attributen met steeds meer identiteitskenmerken die elk facet van het persoonlijke leven omvatten, zoals als koopgedrag, medische gegevens en financiële data, vormt de kern van de digitale identiteit.

Algoritmes

De werkelijkheid ziet er anders uit. In Canada en Groot-Brittannië kwam naar buiten dat de QR-code naast de injectiestatus en identiteitsgegevens al meer dan zestig andere persoonskenmerken bevat. Op basis van deze gegevens gaan in het nieuwe normaal algoritmes ons leven bepalen. Met de Toeslagenaffaire zagen we wat de gevolgen daarvan kunnen zijn. De Belastingdienst ruïneerde op basis van persoonskenmerken duizenden gezinnen, die vervolgens tegenover een onmenselijke technocratische overheid hun onschuld moesten aantonen.

Digitale munt

De digitale identiteit gaat gepaard met de introductie van een Europese digitale munt. In Canada kreeg de bevolking een voorproefje van wat het betekent als de overheid controle krijgt over de digitale portemonnee. Zij blokkeerde de bankrekening van iedereen die deelnam aan de protesten in Ottawa. Zonder de beschikbaarheid van contant geld is het einde oefening.

Veiligheidsrisico’s

De concentratie van digitale persoonsgegevens brengt ook andere risico’s met zich mee. Hackers slaagden er bijvoorbeeld al in om het eIDAS-authenticatiesysteem te hacken – waarmee zij zich konden voordoen als een EU-burger of -bedrijf. Er is weinig voorstellingsvermogen voor nodig om te beseffen wat de individuele gevolgen van dergelijke acties kunnen zijn.

Nieuwe normaal

Op basis van de huidige kennis kan er nauwelijks twijfel over bestaan dat de coronacrisis een voorwendsel is om met de introductie van een digitaal paspoort een sociaal kredietsysteem op te tuigen. Deze machtsgreep verandert Nederland in een dystopische digitale samenleving, waarin de overheid elk facet van ons leven zal beheersen. De Staat kan de voorwaarden bepalen voor reizen, transport, communicatie, sociale media, internettoegang, verzekeringen, leningen, financiële transacties, toegang tot de gezondheidszorg en toegang tot andere sociale en maatschappelijke voorzieningen. Het weigeren van de driemaandelijkse boosterprik zou bijvoorbeeld tot maatschappelijke uitsluiting leiden. Met de QR-code gaven Rutte en zijn handlangers ons een klein voorproefje van wat komen gaat. Het uitoefenen van onze grondrechten en vrijheden wordt voorwaardelijk gemaakt. En dat betekent het einde van de rechtsstaat. Alleen door massaal de QR-code van de telefoon te verwijderen kan dit gestopt worden.

Corona slaaplied

rovanov — Thu, 03 Mar 2022 06:24:56 +0000

De komende maanden zullen we de 'versoepelingen' gaan genieten. Veel landen, elk op haar eigen manier, laten de teugels vieren. Veel deelnemers aan protesten zullen hun strijd “zegevieren”. We zullen in een nieuwe waan terecht komen, de waan van de overwinning. Maar pas op. Het zijn de zoethoudertjes, het botje wat de hond toegeworpen wordt om deze af te leiden. Onze alertheid en kritische houding zal afnemen. Tegelijkertijd wordt het steeds duidelijker dat de machthebbers geenszins van plan zijn de opgetuigde infrastructuur en de daarbij behorende wetgeving los te laten. Waarom? De zorg is stelselmatig verder afgeschaald en tegelijkertijd worden vele miljoenen geïnvesteerd in prik- en test accommodaties. Dit zijn investeringen die op een lange termijn planning wijzen. Er zijn wel degelijk coronavirussen en mensen worden er ook ziek van. Maar is dat nu anders dan in andere jaren? Ik denk het niet, alhoewel we dat niet zeker kunnen weten want we hebben nog nooit in deze vorm zoveel en blindelings nietszeggende tests doorgevoerd.

Vele valse vlaggen

In het voorjaar van 2020 bleek vrij snel dat Corona niet het killervirus is. Toch heeft men een angstcampagne opgetuigd. Een geweldig georkestreerde actie waarbij bijna 200 landen in dezelfde richting marcheerden. Dit is in de geschiedenis nog nooit eerder gebeurt en men zou hier even bij stil moeten staan. Elk land vertegenwoordigt normaal gesproken verschillende interesses. Bij elk congres of top ontmoeting tussen staatshoofden duurt het daarom soms dagen om slechts tot een gemeenschappelijke verklaring te komen. Nu was het anders. Binnen de kortste tijd waren alle landen gelijk geschakeld. Bij staatshoofden en media over de hele wereld kwamen letterlijk dezelfde zinnen over de lippen. Zoiets gebeurt niet toevallig maar heeft een lange en geniale voorbereiding gehad. Door de gebeurtenissen van 11 september 2001, toen de twee vliegtuigen de drie torens van het World Trade Center in New York vernietigden, is het gunstige klimaat geschapen om wetgeving door te voeren waarmee individuele burgerrechten en algemeen erkende mensenrechten werden afgeschaft. In het belang van de algemeenheid, vinden veel burgers dit inmiddels normaal. Toen was het de terreurangst die de burgers lieten instemmen met wetgeving die een alomvattende surveillance door de staat mogelijk maakte. Sindsdien kunnen opsporingsdiensten ongelimiteerd de bevolking monitoren. Ook toen vonden er in vrijwel elk land ter wereld vergelijkbare maatregelen plaats door wetten in te voeren die de soevereiniteit van de burger beperkte oftewel elimineerden.

Hoe nu verder

Vanuit bovenstaand perspectief kunnen we zeggen dat de heftige gebeurtenissen van de 11e september 2001 de weg voorbereidde die nu geperfectioneerd zal gaan worden. Het corona narratief heeft deze ontwikkeling overgenomen. Zij transformeert de angst voor terreur naar de angst voor lijf en leven, angst voor de ander. En aangezien deze ‘ander’ iedereen kan zijn, voelden de meeste burgers zich veiliger door het monitoren, surveilleren en in de gaten houden van hun medemensen via de C-app. Opvoeden en conditionering van de bevolking is actueel een hoog streven voor diegenen die achter de schermen aan de touwtjes trekken. De technische mogelijkheden hebben sinds 9/11 enorm toegenomen. Zo is de fel omstreden data-sleepnet-wet uit 2017 inmiddels bijna gedevalueerd tot een relikwie uit vervlogen tijden. Immers, opsporingsdiensten zijn intussen in staat om, hand in hand met Big Tech, de individuele burger 24/7 te monitoren. (Dat de burger hier zelf ijverig aan mee werkt, beschrijven we al jaren op Wakkermens. o.a. hier)

Het momentum wordt gebruikt

Rond 2008 wordt in de Europese politiek het eerst openlijk over een digitale (gezondheids)pas gesproken. De corona hysterie heeft hier een enorme stuwkracht aan gegeven en we mochten zelfs al een beetje oefenen via de corona-app. Inmiddels is het woord gezondheid komen te vervallen en spreekt men alleen nog over een Europese Digitale Identiteit (EDI). Het invoeren van deze EDI–pas, waarschijnlijk als app, wellicht in de overgangsfase ook nog als plastic chip-kaart, geeft de machthebbers onbeperkte mogelijkheden. De bedoeling is om uiteindelijk alles aan deze EDI te koppelen en te kunnen reguleren. Dit gaat dan om gezondheidsstatus zoals vaccinatie en upgrades daarvan, betalingen, belasting, toegang tot publieke diensten, openbaar vervoer of sociaal gedrag. Het Social Credit systeem dus. Na de invoering van de digitale Euro, die natuurlijk alleen via je EDI beschikbaar is, zijn zelfs de uitgaven van de individuele burger te sturen, controleren of te blokkeren bij ongewenst gedrag. Stop dus met pinnen!!!

Buiten het zicht, verstrekkende gevolgen

Er staan op korte termijn twee grote beslissingen op de agenda van onze politici. Beiden hebben (nu dan ook officieel) het elimineren van de democratie tot gevolg. 1 - Binnenkort “besluiten” de staats- en regeringschefs over deze Europese Digitale Identiteit. Hiermee zal nog eens een enorme brok aan soevereiniteit naar Brussel overgeheveld worden. Zoals ook nu al veel Europese wet- en regelgeving boven onze nationale wetten staan, zullen we ook hierover als burger niets meer te brokken hebben. Zie het Europees promotie filmpje hieronder. N.B. Het machtsblok in Brussel heeft niets met een democratische gemeenschap te maken. De almachtige Europese Commissie wordt per handjeklap geïnstalleerd.

[aiovg_video id=59748]

EU propaganda filmpje voor Digitale Identiteit

2 - Een evenzo bedenkelijke ontwikkeling zijn de verdragen die worden voorbereidt waarin soevereine staten zich zullen verplichten om punctueel de aanwijzingen van de WHO op te volgen in geval van een pandemie. Alleen de WHO bepaald waarom en wanneer er sprake is van een pandemie. Tot nu toe waren het grotendeels adviezen die in nationale maatregelen moest worden omgezet. Binnenkort beslist de WHO welke stappen, maatregelen er hier in Nederland genomen worden. N.B. Er heerst over de WHO het misverstand dat dit een staatsorgaan is. De WHO is lange tijd geleden geprivatiseerd en wordt voor het leeuwendeel gefinancierd door bedrijven en ander privé organisaties.

[aiovg_video id=57008]

WHO propaganda filmpje uit 2014

Deze dingen worden er door gedrukt terwijl wij onze “vrijheid” vieren of in de ban van de Oekraïne propaganda zijn.

Niet zonder weerstand

rovanov — Tue, 13 Oct 2020 06:31:43 +0000

Dit bericht komt van Karin Spaink

In haar prachtige essaybundel Frictie, die kort voor de zomer verscheen, beschrijft Miriam Rasch onder meer hoe allerlei technologie – van apps tot apparaten – ‘gemak’ beloven, een frictieloos bestaan. Ze nemen taakjes van ons over, bewijzen ons diensten en zorgen voor ons, als een legertje elektronische dienstbodes die altijd voor ons paraat staan. Het hoogste streven is dat tussen wens en daad amper afstand resteert: nog voor de melk op is, heeft je koelkast al een vers pak voor je besteld. Apps beloven te anticiperen op je behoeften. De slimme thermostaat floept aan zodra hij merkt dat je onderweg naar huis bent; je koffiemachine krijgt een seintje om je eerste bakkie troost te maken, net voordat je slaapapp besluit dat het ideale moment is aangebroken om je wakker te maken. Die droom is niet zonder gevaren. Zulke apps zitten bomvol surveillancesensors, en ze delen hun over jou vergaarde data zonder je medeweten – laat staan je instemming – met allerlei nieuwsgierige bedrijven. Ze zijn vaak slecht beveiligd, zodat ook ongenode gasten er toegang toe hebben. Rasch snijdt een ander punt aan, waarover ik niet eerder had nagedacht: een leven zonder frictie is ook een leven zonder moeite, een wereld zonder weerstand; en, zo betoogt ze, uiteindelijk ook een wereld zonder ethiek, zonder reflectie. Afgelopen week zag ik daar een frappant voorbeeld van. Ik hielp iemand die onderzoek had gedaan naar de digitale beveiliging van Waternet, de dienst die bruggen, gemalen en sluizen bestuurt, de riolering beheert, voor de zuivering en levering van drinkwater zorgt, en het waterpeil in Amsterdam en de wijde omtrek controleert. Schrik niet, maar de beveiliging van de digitale architectuur van deze vitale dienst bleek een teringzooi te zijn. Uit interne documenten bleek dat je met oude, niet onderhouden mobieltjes kunt inloggen, dat er honderden computers draaien die niet meer kunnen worden onderhouden, en dat je vanaf de interne servers waarmee de water-infrastructuur wordt beheerd, ook gewoon je mail kon ophalen of wat in de krochten van internet kon lummelen, onderwijl troep naar binnen latend. De vaste grap op de afdeling Security van Waternet is nota bene dat iemand met slechte bedoelingen makkelijk de stad onder water kan zetten. En hoe kwam dat? De maatregelen die de afdeling beveiliging voorstelt, worden steevast overruled door managers die dat allemaal maar ‘gedoe’ vinden. Zij staan op hun ‘gebruiksgemak’. Verhip, dacht ik na een dag interne documenten lezen. Deze mensen hebben ‘last’ van de beveiliging en wensen koste wat kost frictieloos te werken. Exit beveiliging. Gebruiksgemak boven alles! (Zouden ze hun voordeur met hetzelfde gemak openlaten – je sleutels steeds moeten opdiepen is immers reuze onhandig – als waarmee ze eisen dat waternet de achterdeur wagenwijd openspert?) Wrijving geeft glans, frictie houdt ons veilig, en zonder weerstand zijn we verloren.

Dit bericht kwam van Karin Spaink

Grote broer houdt je in de gaten

rovanov — Mon, 06 Jul 2020 09:12:34 +0000

De surveillance staat ontwikkelt zich voorspoedig. Al voor het griepseizoen schreven we al het bericht We bouwen onze eigen gevangenis. De ontwikkelingen die achter de schermen al lang plaats vonden worden nu steeds zichtbaarder. Geheime diensten en tec-firma's vieren een gouden toekomst. Deze robothond patrouilleert in het Bishan-Ang Mo Kio Park van Singapore als onderdeel van een pilottest om veilige afstandsmaatregelen te bevorderen, tijdens de covid-19 hysterie. Het gaat om veiligheid! Gebouwd door Boston Dynamics, maakt de robotdog deel uit van een twee weken durende proefperiode die begon op vrijdag (8 mei 2020) en zal patrouilleren in het park tijdens off-peak uren. Let in het onderstaande filmpje vooral op het vertrouwelijke. Het hondje gaat zo lief zitten en kan ook heel braaf liggen. Dit kennen we toch? Nix aan de hand toch?

[aiovg_video id=54362]

Corona-apps laten zien: geen overheid kan meer zonder Apple en Google

rovanov — Fri, 26 Jun 2020 12:57:41 +0000

Dit bericht is van de Correspondent en kwam uit de pen van Dimitri Tokmetzis en Morgen Meaker

Overheden die corona willen indammen met een app, zijn overgeleverd aan de strenge voorwaarden van Apple en Google. De twee techreuzen hebben geen ervaring met epidemieën, maar bepalen wel de spelregels van de bestrijding – terwijl overheden de zeggenschap kwijtraken.

North Dakota is een van de dunst bevolkte staten van Amerika, een uitgestrekt gebied met rondstruinende elanden, hier en daar een dorpje en lange, kaarsrechte snelwegen. In schijnbare tegenspraak met dit plattelandsdecor vond gouverneur Doug Burgum, een voormalige Microsoft-directeur, digitaal contactonderzoek van cruciaal belang om het coronavirus in te dammen. Met hulp van oud-collega Tim Brookins introduceerde hij Care19, de eerste officiële corona-app van de Verenigde Staten. Slechts drie dagen later maakten Google en Apple bekend dat ze hun eigen technologie ontwikkelen ‘om contactonderzoek mogelijk te helpen maken’. Er school alleen een addertje onder het gras. Om gebruik te mogen maken van die technologie – en het wereldwijde bereik van Google en Apple – moeten officiële contactonderzoek-apps voldoen aan bepaalde eisen. Als een overheid een eigen app wil ontwikkelen, is ze daarbij gebonden aan de restricties van Google en Apple. Vanuit Fargo, de grootste stad van North Dakota, vertelt Brookins via de telefoon dat hij zich ‘ergerde’ aan de beslissing van de twee techbedrijven, omdat die grote gevolgen had voor Care19. Brookins’ team wilde vanaf het begin twee technologieën combineren in Care19 – gps en bluetooth. Maar Google en Apple verbieden het in hun contact tracing -API dat apps gps- of andere locatiegegevens verzamelen. In een van de vergaderingen met vertegenwoordigers van beide bedrijven had Brookins erop gewezen dat het besluit indruist tegen de strategie van North Dakota: ‘Wij zeiden: South Dakota en North Dakota willen een locatievoorziening in de app. Waarom zouden we daarover bakkeleien? Maar zij zeiden dat het besluit op het hoogste niveau was genomen en dat er niet aan viel te tornen.’

BLUETOOTH MAG, MAAR ALLEEN OP VOORWAARDEN VAN SILICON VALLEY

De meeste apps voor contactonderzoek maken gebruik van bluetooth. Om voor deze toepassing effectief te zijn, moet bluetooth permanent op de achtergrond draaien en registreren bij wie de smartphone-eigenaars in de buurt zijn. Maar sinds 2014 beperken Google en Apple het gebruik van bluetooth in apps, omdat bleek dat adverteerders misbruik maakten van de technologie. Nu zeggen Google en Apple dat ze bereid zijn voor contactonderzoek-apps die bluetoothbeperkingen te versoepelen, maar dan moeten landen wél akkoord gaan met nieuwe voorwaarden. North Dakota is slechts een kleine Amerikaanse staat, maar de frustratie over het besluit is overal ter wereld merkbaar. Ook in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Canada waren geluiden te horen van overheden die aanvaringen met Google en Apple hadden toen bleek welke beperkingen de techreuzen allemaal hadden ingebouwd in hun API. Met het Track(ed) Together-project wil De Correspondent laten zien dat landen niet buiten smartphones kunnen als ze de ontwikkeling van de pandemie willen volgen. De technische restricties die aan corona-apps worden gesteld maken duidelijk dat overheden aan de internetreuzen zijn overgeleverd. Wanneer landen botsen met de opvattingen van Silicon Valley, hebben de meeste geen andere keus dan inbinden.

Lees verder bij de Correspondent

Pling! Opgepakt. Pling! Afgevoerd.

rovanov — Sun, 07 Jun 2020 08:13:20 +0000

Dit bericht is van Karin Spaink

Driekwart jaar geleden mocht ik een namenlijst bekijken. Een lange: hij omvatte volgens de opstellers ruim 4500 mensen en hun laatst bekende huisadres. Ik bladerde, las hier en daar een paar regels, bladerde dan verder. Ik herkende wat namen. Hij natuurlijk, en ja, hij ook, dat was te verwachten, en och, was dat zijn officiële voornaam? Viereneenhalfduizend namen: dat zijn er veel. De lijst was niet uitgeprint, hij was ouderwets getypt. Ergens in mijn hoofd klonk de vrolijke pling die typemachines maakten wanneer ze het einde van de regel naderden. Tijd om de hendel over te halen en aan de volgende regel te beginnen. Ik zat in een prachtige stijlkamer in het Stadsarchief en sloeg nog een bladzijde van de lijst om. ‘Kijk,’ zei de stadsarchivaris, ‘deze brief hoort erbij.’ De brief was van 16 januari 1941 en was auf Deutsch. De commissaris der politie van Amsterdam deelde de Sicherheitspolizei mee dat het een grotere klus was geweest dan verwacht, en er waren natuurlijk feestdagen geweest en ziek personeel, maar hier was dan toch alvast de sectie A tot en met L van ‘homosexueelen, die in mijne administratie voorkomen’ en dat hij zijn best zou doen de rest nog voor het eind van de week op te sturen. In ’t Hooge Nest schrijft Roxane van Iperen: ‘In België wordt 30 procent van de gemeenschap naar concentratiekampen gedeporteerd. In Frankrijk 25 procent. Nederland voert binnen zesentwintig maanden 76 procent van haar joodse gemeenschap af.’ Dat kwam dus door lijsten als deze. Nederland had haar administratie keurig op orde. En op deze lijst stonden alle bekende en vermeende Amsterdamse homoseksuelen geboekstaafd, compleet met hun adres. Pling! Opgepakt. Pling! Afgevoerd. Pling! Ondergedoken. Pling! Natuurlijk waren deze lijsten nooit met dat doel aangelegd. Maar homoseksuele gedragingen waren verboden, dus wie op die grond veroordeeld was werd vanzelfsprekend ergens genoteerd, en dan was het ook wel handig om bij te houden wie van zulk gedrag verdacht werd, en ja, dan stopte je natuurlijk al die namen bij elkaar, anders kon je nooit iemand terugvinden wanneer het erop aankwam. Dus toen de Duitsers een kopie wilden, was het eigenlijk slechts een kwestie van alles keurig overtypen en ieders laatst bekende woonadressen in de gemeentelijke administratie opzoeken en erbij zetten. (Je mag innig hopen dat het administratief personeel links en rechts allerlei namen uit de kopie voor de Sicherheitspolizei wiste, of per ongeluk expres fouten maakte in de o zo zakelijke opsommingen.) De brief is nu bijna tachtig jaar oud. Maar zulke lijsten maken we nog steeds, ook van mensen die alleen maar ‘verdacht’ worden van iets, en tegenwoordig doen we dat geautomatiseerd, met handige algoritmen. Ik was blij toen de rechter vorige week het gebruik van Syri verbood: het belang van fraudeopsporing woog niet op tegen de inbreuk op het privéleven die het systeem pleegde. Dit bericht is van Karin Spaink

Corona App: Burgerrechtenorganisaties slaan alarm

rovanov — Fri, 24 Apr 2020 08:32:01 +0000

Burgerrechtenorganisaties slaan alarm over de werkwijze Ministerie Volksgezondheid

Dit bericht verscheen bij veiligtegencorona.nl

Op dinsdag 7 april kondigde Minister van Volksgezondheid aan dat het kabinet onderzoek zou doen naar de inzet van twee apps. De afgelopen week werd de roep vanuit deskundigen en wetenschappers om pas op de plaats te maken steeds luider. Nadat we met Veilig Tegen Corona, een gelegenheidscoalitie van meer dan 45 organisaties en experts, aandacht vroegen voor onder meer betere mensenrechtelijke waarborgen, riepen ook 60+ vooraanstaande wetenschappers het kabinet op om, onder meer, na te denken over de maatschappelijke implicaties Ondanks deze ernstige waarschuwingen van experts, het bedrijfsleven en de wetenschap draaft de minister in moordend tempo door. Vandaag, vrijdag 17 april, maakte het ministerie bekend dat er 7 apps zijn uitgekozen. Het risico dat er in het overhaaste proces onvoldoende rekening wordt gehouden met mogelijk ernstige maatschappelijke en fundamenteelrechtelijke gevolgen, is groot. Bits of Freedom en Platform Burgerrechten roepen de minister nu dwingend op om terug te gaan naar de tekentafel.

Maatschappelijk nut en noodzaak blijven onbesproken

Nederland heeft de afgelopen weken maatregelen geïntroduceerd om het coronavirus te bestrijden. Maatregelen met ongekende effecten op onze vrije samenleving. Het inperken van vrijheden kan een groter belang dienen dan het belang dat we met het recht op die vrijheden willen beschermen. Deze maatregelen worden volgens het kabinet enkel op basis van wetenschappelijk advies genomen en we vertrouwen op die beleidsafweging. Als het echter om het invoeren van een contactonderzoek-app gaat, ontbreekt niet alleen een wetenschappelijke basis, maar zelfs een heldere probleemomschrijving. Doordat de focus van zowel het ministerie als het maatschappelijk debat blijft hangen in technologische kwesties, wordt voorbijgegaan aan een veel urgentere vraag: wat is de impact van dit soort apps op onze maatschappij en de onderliggende (sociale) systemen? Niet alleen is het onduidelijk of tijdens het onderzoeken van de inzet van apps dit soort fundamentele vragen zijn gesteld, er kleven ook talloze praktische bezwaren rond de inzet van dit soort apps. Zo is het onduidelijk hoe dit soort apps op een veilige manier in de samenleving geïntroduceerd kunnen worden en ook gegarandeerd weer uit onze samenleving zouden worden gehaald. Tot slot geeft het ministerie geen enkele waarborg voor de vrijwilligheid van de apps, of hoe zij zal voorkomen dat partijen zoals werkgevers, zorgverzekeraars of onderwijsinstellingen consequenties verbinden aan het al dan niet gebruik van de app.

Proces gehaast en chaotisch

Signalen van experts die de afgelopen dagen deelnamen aan een consultatie waarbij een grote lijst met ingediende voorstellen passeerden, waren zeer verontrustend. De enorme haast waarmee het proces werd ingestoken deed op allerlei manieren afbreuk aan een al wankel vertrouwen. De vooraf bepaalde agenda was onbespreekbaar en procesvragen tussendoor werden niet beantwoord. Heldere criteria ontbraken en er was geen tijd om deze af te stemmen waardoor de beoordelingen sterk uiteenliepen.

Geen waarborgen en geen draagvlak

Kortom: het ministerie heeft de maatschappelijke en technologische dimensies van het vraagstuk dat voorligt onvoldoende in beeld. Experts zijn niet in de gelegenheid geweest de vandaag gepresenteerde apps zorgvuldig te evalueren. Daarnaast heeft het proces tot grote onzekerheid geleid over de uitkomst en de lange-termijn inbedding en consequenties van de apps in de samenleving. De "Corona app" zal daardoor op voorhand niet het vertrouwen genieten dat nodig is. Het risico dat het invoeren van een contactonderzoek-app op korte termijn zal leiden tot schijnveiligheid, of zelfs tot meer risico, zeker voor de kwetstbaarste groepen, is groot. Bits of Freedom en Platform Burgerrechten roepen het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport daarom op een nieuw proces in te richten dat niet de technische mogelijkheden, maar maatschappelijk nut en noodzaak voorop stelt. Het ministerie moet onmiddellijk andere, minder invasieve wijzen om de crisis te bestrijden actief onderzoeken en prioriteren, zoals het (tijdelijk) aannemen van meer personeel voor het op grotere schaal uitvoeren van contactonderzoek of de inzet van mondkapjes. Mocht een technologische oplossing onderdeel zijn van een transitiestrategie, dan moeten de voorwaarden en aanbevelingen, zoals eerder opgesteld door experts en wetenschappers, de leidraad vormen voor de ontwikkeling en inbedding daarvan in de samenleving.

Uitgangspunten

Lees hier de uitgangspunten die noodzakelijk zijn voor het beschermen van onze vrijheden en rechten, onze veiligheid en sociale cohesie. Lees hier de ervaringen van een aantal experts betrokken bij het selectieproces.

Bill Gates wil een “digitaal certificaat” om te identificeren wie het COVID-19-vaccin heeft gehad

rovanov — Sat, 18 Apr 2020 10:28:24 +0000

Het volgende bericht stamt van Vaccinvrij en is vertaald door: Door Frankema

Bill Gates zei onlangs op Reddit, het grootste forumplatform ter wereld, dat “digitale certificaten” zullen worden gebruikt om te identificeren wie het toekomstige COVID-19-vaccin heeft gehad. En deze certificaten zullen ook worden gebruikt voor het onderscheiden van wie zaken mag doen en wie niet. Dit artikel beschrijft hoe dit plan al wordt ondersteund door een enorme organisatie genaamd ID2020. Bill Gates loopt al jaren voorop met onderzoek naar wereldwijde pandemieën en massale vaccinatiecampagnes. In het afgelopen decennium heeft Gates verschillende keren gezegd dat de wereld niet klaar was voor een wereldwijde pandemie. In oktober 2019 (slechts een paar maanden voor de verschijning van COVID-19) organiseerde de Bill and Melinda Gates Foundation (in samenwerking met het World Economic Forum) Event 201, een 3,5-uur durende simulatie van een wereldwijde pandemie. Vreemd genoeg ging deze simulatie over een nieuw coronavirus dat miljoenen mensen zou doden. Ongeveer acht weken later brak echt een nieuw coronavirus uit in China. En de simulatie gaf aanleiding tot vele vragen of deze oefening de verspreiding van COVID-19 had voorspeld. In antwoord hierop werd een verklaring geplaatst op de Event 201-website. [caption id="attachment_53309" align="aligncenter" width="700"] Event 201 gesprekken, New York 18-10’19[/caption]

Verklaring over het coronavirus en onze pandemische oefening

In oktober 2019 organiseerde het John Hopkins Center for Health Security een simulatie van een pandemie genaamd Event 201 samen met het World Economic Forum en de Bill & Melinda Gates Foundation. Onlangs werd aan het Center for Health Security de vraag gesteld of die pandemie-oefening een voorbereiding was op de huidige uitbraak van coronavirus in China. Voor alle duidelijkheid, het Center for Health Security en partners hebben geen voorspelling gedaan met deze oefening. Voor het scenario hebben we een fictieve coronaviruspandemie gemodelleerd, maar we hebben expliciet verklaard dat het geen voorspelling was. De oefening diende om uitdagingen op het gebied van paraatheid en respons op de pandemie te onderzoeken, die waarschijnlijk zouden optreden bij een ernstige pandemie. We voorspellen niet dat de nCoV-2019-uitbraak 65 miljoen mensen zal doden. Hoewel onze oefening een soortgelijk nieuw coronavirus betrof, zijn de gegevens die we gebruikten voor het modelleren van de potentiële impact van dat fictieve virus niet vergelijkbaar met nCoV-2019.

Op 13 maart, ongeveer een dag nadat de hele westerse wereld, wegens COVID-19 begon met maatregelen om de verspreiding ervan tegen te gaan, stapte Bill Gates uit het bestuur van Microsoft om “meer tijd te besteden aan filantropische prioriteiten, waaronder wereldwijde gezondheid en ontwikkeling, onderwijs en klimaatverandering”. Toen de pandemie zich over de hele wereld verspreidde, werd Gates een uitgesproken en gezaghebbende figuur over de pandemische crisis, die overal in de reguliere media verscheen om zijn standpunten en aanbevelingen naar voren te brengen. Op 18 maart nam Bill Gates deel aan een AMA (Ask Me Anything – vraag me wat je wilt) via Reddit met als titel: ‘Ik ben Bill Gates, co-voorzitter van de Bill & Melinda Gates Foundation AMA over COVID-19’, waarin hij vragen over de pandemie beantwoordde. In een van zijn antwoorden verwees Gates naar een “digitaal certificaat” om bij te houden wie er gevaccineerd is. Een Reddit-gebruiker genaamd ‘RemoteControlledUser’ stelde deze vraag:

Welke veranderingen moeten we aanbrengen in de manier waarop bedrijven werken om onze economie in stand te houden en tegelijkertijd ‘social distancing’ in acht te nemen?

Het antwoord van Bill Gates:

De vraag welke bedrijven door moeten werken is lastig. In ieder geval de voedselvoorziening en de gezondheidszorg. We hebben nog steeds water, elektriciteit en internet nodig. Aanvoerketens voor kritieke zaken moeten worden onderhouden. Landen zijn nog steeds aan het uitzoeken wat ze moeten blijven doen. Uiteindelijk zullen we een aantal digitale certificaten hebben om aan te tonen wie er recentelijk is hersteld of getest of wanneer ze een vaccin hebben gekregen.

[caption id="attachment_53311" align="aligncenter" width="600"] Een screenshot van de vraag en het antwoord op Reddit[/caption] De meeste antwoorden van Gates werden met lof ontvangen, maar dit antwoord deed bij veel mensen de wenkbrauwen fronsen. De reactie die de meeste bijval kreeg benadrukt de overeenkomsten tussen de oplossing van Gates en de passage “Het teken van het Beest” in de Bijbel. [caption id="attachment_53313" align="aligncenter" width="500"] Meest gewaardeerde reacties op het antwoord van Bill Gates[/caption] Dit concept van een “digitaal certificaat” om medische informatie op te slaan (inclusief toegediende vaccins), en om toegang te krijgen tot rechten of diensten was niet slechts een suggestie. Het maakt deel uit van een grootschalig project, genaamd ID2020, dat wordt aangedreven door een machtige groep die wordt gesteund door de Verenigde Naties, de Rockefeller Foundation en … Microsoft, het bedrijf van Bill Gates.

ID2020 – 2016

[caption id="attachment_53314" align="alignright" width="300"] ID Summet Brussel – 2016[/caption] Het komt er simpelweg op neer dat ID2020 streeft naar een digitaal identificatiesysteem dat een schat aan persoonlijke informatie zou kunnen opslaan en dat de grenzen van de nationale regeringen zou overschrijden. De officiële website van ID2020 stelt dat een wereldwijde digitale identiteit nodig is om vluchtelingen en mensen zonder identiteitsbewijs in ontwikkelingslanden te registreren. Natuurlijk zouden mensen in Westerse landen ook opgenomen zijn in het digitale identificatiesysteem. Op de website staat:

We moeten de digitale identiteit nog verder ontwikkelen. Helaas voldoen de huidige modellen van digitale ID niet aan de behoeften van iedereen. Ze zijn over het algemeen ouderwets, onveilig, onvoldoende privacybescherming en voor meer dan een miljard mensen wereldwijd niet beschikbaar. Iedereen zou toegang moeten hebben tot een digitale ID die hen in staat stelt om te bewijzen wie ze zijn over institutionele en internationale grenzen heen, terwijl ze tegelijkertijd controle hebben over de manier waarop hun persoonlijke informatie wordt verzameld, gebruikt en gedeeld.

In een artikel dat ID2020 in 2018 publiceerde, zijn vaccins de perfecte manier om de digitale identiteit in de wereld te introduceren – vooral bij kinderen. De titel van het artikel luidt:

Vaccinatie: een ingang voor digitale identiteit: Omdat vaccins gegeven worden in de kindertijd, zou het verstrekken van een digitale gezondheidskaart voor kinderen hen een unieke, draagbare digitale identiteit geven in het begin van hun leven. En als kinderen opgroeien, kan de digitale gezondheidskaart voor hen worden gebruikt om toegang te krijgen tot diensten, zoals de basisschool, of om het proces van het verkrijgen van referenties te vergemakkelijken. In feite wordt de gezondheidskaart voor kinderen de eerste stap naar een wettelijke, algemeen erkende identiteit.

Kortom, volgens ID2020 zijn vaccinaties de perfecte gelegenheid om een digitale ID in te voeren die de medische geschiedenis van elk individu zou opslaan. Deze identiteit zou ook worden gebruikt om toegang te verkrijgen tot basisrechten en -diensten. ID2020 test nu al de invoering van digitale ID’s in Bangladesh. In augustus 2019 publiceerde ID2020 een artikel met de titel “Verzoek om informatie” waarin gesteld werd dat:

A2i en haar partners Gavi en ID2020 zetten zich in voor het gezamenlijk onderzoeken en implementeren van een unieke ID voor baby’s door middel van digitalisering van vaccinatieprocedures in Bangladesh. Het programma zal zuigelingen en kinderen voorzien van een draagbaar, biometrisch (gebaseerd op vingerafdruk) gekoppeld digitaal ID, hetzij op het moment van de geboorteregistratie, hetzij op het moment van hun vaccinatie, en zal tegelijkertijd drie gemeenschappelijke doelstellingen ondersteunen:

Verbetering van de vaccinatiegraad en het proces van CRVS (Demografische en Sociale Statistieken).

Ondersteuning van verbeteringen in de vaccinatieprocedure en toegankelijkheid van vaccins

En het ultieme doel is het ondersteunen van de toegang tot rechten en diensten gedurende het hele leven.

In dit Bangladesh experiment is digitale ID “biometrisch gekoppeld”, wat betekent dat het gebaseerd is op de vingerafdrukken van individuen. Het artikel beschrijft het proces:

Er is informatie nodig over biometrische scanners die in staat zijn om de vingerafdruk van de ouders tijdens fase 1 vast te leggen, met de ambitie om ook in fase 2 effectief kinderbiometrie vast te leggen. De scanners kunnen worden bekabeld of met Bluetooth worden uitgerust. Scanners moeten minimaal FBI-gecertificeerd FAP30 zijn, draagbaar, robuust en in staat om minimaal 500 pixels per inch te kunnen vastleggen. Vermeld het poorttype op de scanner(s), bijvoorbeeld micro USB, USB C, etc.

Terwijl dit project gekoppeld is aan biometrie, financiert Bill Gates onderzoek naar een andere vorm van vaccin-identificatie: Quantum Dot Tattoo (Quantum stip tatoeage)

Quantum Dot Tattoo

[caption id="attachment_53315" align="alignright" width="300"] Een afbeelding die het aanbrengen van een kwantumdotatie op de huid beschrijft door middel van vaccinatie uit de ‘Science, Translational Medicine’, december 2019.[/caption] In december 2019 publiceerde een groep onderzoekers van het MIT een studie in Science Translational Medicine over het gebruik van quantum stip tatoeages om te kunnen indentificeren wie is gevaccineerd. Een artikel in ‘Futurisme’ getiteld ‘Een onzichtbare kwantum stip tatoeage zou gebruikt kunnen worden om gevaccineerde kinderen te identificeren’ heeft deze studie geëvalueerd:

“Voor de mensen die toezicht houden op landelijke vaccinatie-initiatieven in ontwikkelingslanden, kan het bijhouden van wie welke vaccinatie heeft gehad en wanneer een lastige taak zijn.” “Maar onderzoekers van MIT hebben misschien een oplossing: ze hebben een inkt gemaakt die veilig in de huid kan worden ingebed naast het vaccin zelf, en die alleen zichtbaar is met een speciale smartphone-camera-app en -filter.” “Met andere woorden, ze hebben een geheime manier gevonden om het vaccinatiedossier rechtstreeks in de huid van een patiënt te integreren in plaats van het elektronisch of op papier te documenteren – en hun trackingsysteem met lage risico’s zou het proces van het bijhouden van nauwkeurige vaccindossiers sterk kunnen vereenvoudigen, vooral op grotere schaal.”(…) “De onzichtbare “tatoeage” bij het vaccin is een patroon dat bestaat uit minuscule kwantumstippen – kleine halfgeleidende kristalletjes die licht weerkaatsen – die gloeien onder infrarood licht. Het patroon – en het vaccin – wordt in de huid gebracht met behulp van hi-tech oplosbare micronaalden die gemaakt zijn van een mengsel van polymeren en suiker.” “Het is mogelijk dat deze ‘onzichtbare’ benadering op een dag nieuwe mogelijkheden kan creëren voor gegevensopslag, biosensing en vaccinatietoepassingen die de medische zorg kunnen verbeteren, met name in de ontwikkelingslanden”, zei MIT-professor en senior auteur Robert Langer in de verklaring."

Het artikel stelt dat deze studie het resultaat was van een direct verzoek van Bill Gates. De Bill en Melinda Gates Foundation financierden het onderzoek van het team, dat werd gepubliceerd in het tijdschrift Science Translational Medicine. Volgens een wetenschappelijk Amerikaans verhaal kwam het project tot stand naar aanleiding van een direct verzoek van de oprichter van Microsoft, Bill Gates, die persoonlijk betrokken is geweest bij de inspanningen om polio en mazelen uit te roeien door middel van vaccinaties.

Conclusie

Tijdens het beantwoorden van een vraag over het zakendoen in het tijdperk van de sociale afstand, antwoordde Bill Gates dat “digitale certificaten” zullen worden gebruikt om te bepalen wie COVID-19 heeft gehad, wie ervan is hersteld, wie er recentelijk voor werd getest en wie het vaccin toegediend kreeg. Dit korte (en onverwachte antwoord) opende een gigantische doos van Pandora over wat de nabije toekomst voor ons in petto zou kunnen hebben: De onvermijdelijke massale vaccinatiecampagne om COVID-19 uit te roeien zou de perfecte gelegenheid zijn om een wereldwijde digitale ID te introduceren. Dit systeem zou een schat aan informatie over elk individu (inclusief de vaccinatiegeschiedenis) opslaan en het zou worden gebruikt om toegang te verlenen tot rechten en diensten. Hoewel Gates niet in details is getreden, zouden “digitale certificaten” kunnen worden gekoppeld aan biometrische gegevens of een kwantumstip-tatoeage. Gezien het feit dat dit hele project op een griezelige manier doet denken aan een passage in het Boek Openbaring (een merkteken van het Beest dat aan de “rechterhand of op het voorhoofd” wordt ontvangen en dat vereist is “om te kopen of te verkopen”), zou de invoering van een dergelijk systeem hoogstwaarschijnlijk op veel weerstand stuiten. En niet alleen van religieuze mensen.

Vertaling door Door Frankema van Vaccinvrij

Bron originele artikel: https://vigilantcitizen.com/latestnews/bill-gates-calls-for-a-digital-certificate-to-identify-who-is-vaccinated/

(Geen) Nieuwe cijfers?

rovanov — Tue, 14 Apr 2020 15:40:33 +0000

Een WakkerMens die de Wakkermens nieuwsbrief van 8 april wakker gelezen had, maakte ons erop attent dat we in het artikel Corona – Opnieuw bezinnen een verouderde grafiek van het CBS hadden gebruikt. Het klopt dat de gebruikte grafiek ten tijde van het verzenden van onze nieuwsbrief inmiddels vernieuwd was, niet echter toen het artikel twee weken daarvoor gepubliceerd werd. Wij waarderen het wanneer er een appèl aan onze wakkerheid gedaan wordt. Vooral ook omdat de cijfers waarover het gaat wel iets bijzonders hebben. Zowel de grafiek, maar ook de cijfers in de tabel waaruit de grafiek geextraheert wordt, werden op de webpagina van het CBS gedurende 3 weken niet geactualiseerd. Met andere woorden: sinds de maatregelen van kracht waren en de scholen gesloten werden, bleven deze cijfers op de 11e kalenderweek staan. Waarom het CBS niet actualiseerde, is niet duidelijk.

Het spel met de cijfers

Laten we eventuele misverstanden voorkomen: Ja het ronddwalende griepvirus, wat we Corona noemen, is besmettelijker dan de “gewone” griep en er treden blijkbaar sneller complicaties op. Onafhankelijk van de ontwikkeling van verdere cijfers over besmetting, IC-bezetting, sterftecijfers e.d., was de piek die u in de grafiek hiernaast ziet, te verwachten. Deze grafiek lijkt de zware maatregelen te rechtvaardigen. Lijkt, want de piek geeft niet alleen de sterfte door de griep weer, maar de totale sterfte in Nederland, dus niet alleen sterftegevallen door de ronddwalende griep. De piek geeft ook de invloed van de maatregelen weer zoals bijvoorbeeld de gevolgen van angst, vereenzaming, vernietiging van de materiële existentie enz. Het ondermijnen van de algemene levenslust zou je kunnen zeggen. Tegelijkertijd kan je deze piek ook als mislukking van de maatregelen lezen, immers de maatregelen waren bedoelt om juist een piek te voorkomen. De piek treedt 3 weken na ingang van de maatregelen op. Het blijkt altijd weer een uitdaging cijfers te interpreteren. Ook zullen we niet in de verleiding moeten komen om Nederlandse cijfers met buitenlandse cijfers te vergelijken. Want wanneer we de cijfers van Duitsland met Nederland vergelijken, zijn er in Nederland gelijk veel sterfgevallen te betreuren als in Duitsland. Het virus kwam tegelijkertijd in Nederland en Duitsland aan. Duitsland heeft echter een 4,5 x grotere bevolking en nagenoeg ook 4,5 x meer besmettingen. We zullen hier niet beweren dat er in de Nederlandse gezondheidszorg alleen maar prutsers werken, wel is de Nederlandse gezondheidszorg in de laatste jaren economisch “gezond gerationaliseerd”, met dus als resultaat een minimum aan beschikbare bedden. Duitsland telt 4 sterfgevallen op 100.000 inwoners, Nederland telt er 16. Telt Nederland, griep gerelateerde sterfgevallen met of door het griep virus? Allemaal lastige vragen die een vergelijking onmogelijk maken. De gerenommeerde patholoog Klaus Püschel uit Hamburg laat weten dat hij nog geen Corona sterfgeval is tegengekomen zonder reeds bestaande complicaties. Nu is dat eigenlijk ook weer geen nieuws want het is natuurlijk bij elke griep zo, dat de zwakkeren het meest betroffen zullen zijn.

Nederland met Nederland vergelijken

Nederlandse cijfers kan je dus alleen met Nederlandse cijfers uit het verleden vergelijken. Hier is nog steeds opvallend dat het griepseizoen 17/18 ca. 9500 slachtoffers telde (we staan nu op ca. 3000). Waar was het nieuws toen? Waren er toen ook beelden van doodskisten in het journaal? Werden er scholen gesloten, kwam het openbare leven gedwongen tot stilstand? Was toen samenscholing verboden of werden er ook boetes uitgedeeld wanneer je ongehoorzaam was? En hoe zat het met de klik lijn? Gaan we een tijd tegemoet waar je je buur niet meer kan vertrouwen? Nee, we kunnen ons niet herinneren dat er in het griepseizoen 17/18 zelfs alleen maar over gedacht werd, gehoorzaamheid bij de bevolking af te dwingen. De cijfers in Nederland zijn verhoogd maar rechtvaardigen ons inziens nog steeds niet de maatregelen. Wij houden het dan ook nog steeds voor zeer waarschijnlijk dat de opgeklopte angst, overigens zeer geniaal georganiseerd, een geheel ander doel nastreeft.

Hosanna!

Verdeel en heers, zaai angst en voer maatregelen door die we, wanneer ons denken vrij zou functioneren, niet zouden accepteren. Waarom schiet Netflix te hulp en maakt internet bandbreedte vrij? Onwaarschijnlijk dat deze data-rover-firma plotseling menslievend geworden is. Dit is een zuiver staaltje van propaganda. In tijden van nood willen we geen knelpunten in het dataverkeer meer riskeren toch? 5G moet er dus snel komen! Wat denkt u wat er met de Corona-app gebeurt wanneer er niet genoeg mensen deze app vrijwillig gaan gebruiken? Zij zal verplichtend worden en na Corona ook niet meer verdwijnen. We willen toch nooit meer zo een wereldwijde catastrofe riskeren? De mensen zullen jubelen. Een volgende “zegen” die ons zal treffen zijn de vaccinaties die gaan komen. Ook hier zal het volk jubelen. Hierbij geldt dan ook weer: niet goedschiks dan kwaadschiks. Herinnert u zich nog aan de slimme meter? De EU had de lidstaten verplicht dat 80% van de huishoudens hiermee uitgerust moesten worden. Door de massieve propaganda en misleiding was “verplichten” uiteindelijk niet noodzakelijk.

Verdere overwegingen

Volksgehoorzaamheid oefenen.
Het verdere indammen van het contant geld.
Het uitbreiden van de controle, monitoren en surveilleren van de bevolking en de individuele burger.
Afleiden van de werkelijke oorzaken die ten grondslag liggen aan de problemen van ons financiële systeem.

Snowden: Corona pandemie kan tot een KI – Dystopie voeren

rovanov — Fri, 10 Apr 2020 20:07:13 +0000

Kunstmatige intelligentie kan helpen, door middel van geautomatiseerde monitoring, pandemieën te bestrijden. Maar hoe zit het met de KI-technologie wanneer de pandemie voorbij is? In de strijd tegen de Corona pandemie zetten staten in de hele wereld op het inzetten van KI-ondersteunde monitoring van haar burgers. China controleert Smartphones, maakt via miljoenen camera’s gebruik van gezichtsherkenning en verplicht burgers hun lichaamstemperatuur en hun gezondheid te melden. Op stations identificeren temperatuurscanners personen met een verhoogde lichaamstemperatuur. De verzamelde gegevens, evalueert de staat met behulp van algoritmen en kan zo, snel eventueel met Corona besmette personen opsporen, uw bewegingen en contacten vaststellen. In Moskou wordt met gezichtsherkenning vastgesteld of mensen hun quarantaine opvolgen. Israël gebruikt surveillance technologie, die is bedoeld voor het opsporen van terroristen. Nu wordt deze ingezet voor het opsporen van Corona patiënten. De VS wil door het gebruik van GPS-gegevens van Smartphones, inzicht krijgen in- en het begrijpen van de verspreiding van het virus. De fel omstreden aanbieder van Clearview AI is volgens de Wall Street Journal in gesprekken met de overheid om hun technologie van surveillance in te zetten om geïnfecteerde mensen te volgen. In Duitsland, gebruikt het Robert Koch Instituut anonieme telefoongegevens van de Duitse Telekom, om de bewegingsstromen van de bevolking te kunnen volgen. Hierdoor willen zij kijken of de maatregelen om contacten te blokkeren werkzaam zijn.

Op weg naar een totalitaire staat?

Het brede gebruik van KI gebaseerde monitoring, vindt prominente tegenspraak. Midden maart kwam de historicus en bestseller auteur Yuval Noach Harari, met een tweevoudige waarschuwing. In deze crisistijd staan we voor twee belangrijke beslissingen: tussen de totalitaire surbeillance versus de versterking van de burgerrechten, en tussen de nationalistische isolatie of mondiale solidariteit. Versterking krijgt Harari nu ook van de klokkenluider en voormalig CIA-medewerker, Edward Snowden: "Wanneer vandaag noodmaatregelen worden genomen, kunnen deze ook na de crisis blijven." waarschuwt Snowden in een Interview met de Kopenhagen-documentatiefestival. "De noodtoestand zal worden uitgebreid. De autoriteiten gaan hieraan wennen. Ze zullen beginnen deze te mogen. Snowden spreekt uit ervaring: Als korte termijn reactie op de terroristische aanslagen van 11e september 2001, werd door de "USA Patriot Act", verregaande bevoegdheden aan de opsporingsdiensten toe gekend. In 2005 werd deze Patriot Act zonder grote verandering definitief gemaakt. De hieruit resulterende massa surveillance van de eigen en van de totale wereldbevolking, maakte Snowden als klokkenluider openbaar.

Minder paniek, meer vooruitziendheid

Bijzonder kritisch ziet Snowden het gebruik van de Kunstmatige intelligentie: Een effectieve AI bewaking voor de bestrijding van het virus, staat in geen verhouding tot de beperkingen van de burgerlijke, openbare en individuele vrijheid. Aan het einde staat er een niet meer te controleren machtsaparaat. Snowden roept op om zich bewust te zijn voor de mogelijke gevolgen van deze hechte AI-gebaseerde totale controle: "We komen elke dag dichter bij deze wereld, wanneer we onze beslissingen door paniek en niet door rationele overwegingen over de onvermijdelijke gevolgen van deze beperking van onze rechten, laten leiden.

[aiovg_video id=53994] Zie hier hoe we met YouTube trackers omgaan

Dit bericht is vertaald van: https://mixed.de/

We bouwen onze eigen gevangenis

rovanov — Tue, 10 Mar 2020 10:29:19 +0000

Toen Steven Spielberg in 2002 de film Minority Report presenteerde, noemde we dit een sciencefictionfilm. Achttien jaar later is dit niet meer futuristisch maar is het de realiteit van de ingeslagen weg. Voor wie de film niet kent in het kort: het gaat over een politie-eenheid die met hulp van algoritmen en Big Data (heel veel Big Data) misdaad voorkomt door mensen te arresteren die “van plan zijn” een misdaad te gaan plegen. Dus even voor de duidelijkheid: er vinden arrestaties plaats voordat de misdaad heeft plaatsgevonden. Zover zijn we in Nederland nog niet, maar Predictive policing is vandaag wel algemeen Nederlands politiebeleid. In Nederland wordt gesproken over het Criminaliteits Anticipatie Systeem (CAS). Klinkt goed, want we willen criminelen vangen. De berichtgeving hierover in de media is sinds 2017 wat opgedroogd en dit is meestal een teken dat er achter de schermen grote vooruitgang in dit proces plaats vindt. De ambities zijn hoog, de technische ontwikkelingen gaan snel, sneller dan ons begrip hierover en de Big Data berg groeit exponentieel. Dat hierbij het bestaande recht niet altijd al te nauw genomen wordt, is inherent aan de doelstellingen: snuffelen, verzamelen, ongemerkt surveilleren.

Exhibitionisme

Er worden altijd dezelfde argumenten gebruikt: meer data, meer burgers preventief en intensief monitoren zal tot meer veiligheid leiden. De gevolgen van deze ontwikkeling is verwoestend. Onze rechtstaat zal volledig ontmanteld worden en over de kop gaan. Voor de burger zal een ondoorzichtig, willekeurig juridisch Wilde Westen overblijven. Zorgwekkend hieraan is vooral dat bijna iedere burger vol overgave actief aan deze ontwikkeling meewerkt. Door het onbezonnen gebruik van smartphones en social media, het ongereflecteerde digitale geklik, de gemakzuchtige omgang met allerlei apps en het exhibitionistisch pingedrag(!) leveren we de zo begeerde data waarmee een nieuw tijdperk gebouwd wordt. Een tijdperk waarin de menswaardigheid een randverschijnsel wordt, individuele vrijheid een illusie. Een tijdperk waarin de meesten van ons zullen baden in zelfgenoegzaamheid en verblind zijn door een geestelijke ontwikkelingsstagnatie.

Fake nieuws

[caption id="attachment_53012" align="alignright" width="300"] Uit de film Metropolis[/caption] Uit recente berekeningen van het CBS blijkt dat, wanneer we alle burgers preventief in de gevangenis opsluiten, de criminaliteit met nagenoeg 100% zal afnemen. Dat is geweldig! Maar natuurlijk nonsens, het geeft wel de vrijheidsberoving weer waar we op afstevenen. Vrijheidsberoving door digitale waarschijnlijkheden en een heilig geloof in onwaarheden die de door mensen geprogrammeerde algoritmen ons voorspiegelen.

Is dit de wereld die je wilt?

We geven in 4 stappen een schets van een ontwikkeling die plaats zal gaan vinden. Hierbij is het geen vraag óf, maar wanneer het zover is. Want we weten maar al te goed: waar nieuwe data beschikbaar komen, waar nieuwe technieken ontwikkeld worden, zullen ook behoeften ontstaan deze te gebruiken. Stap 1: CAS Computersystemen voorspellen de plaats en het tijdstip van zakkenrollerij, straatroof, geweld, diefstal en inbraken. Het is zonder twijfel zeer fascinerend dat deze voorspellingen überhaupt gedaan kunnen worden. Volgens ontwikkelaars van deze techniek, bereikt men inmiddels rond de 80% waarschijnlijkheid dat de voorspellingen kloppen. Overbodig te melden dat deze score zich steeds verder zal verhogen. Maar we mogen nooit vergeten dat het om waarschijnlijkheden gaat en dus nooit de 100% kan bereiken en niets met waarheid te maken heeft! Stap 2: Wie komt als dader in aanmerking? Dit is een logische en een legitieme vraag. Natuurlijk is de politie gebaat bij een aanwijzing hierover. Bij de hierboven reeds vermelde exponentieel groeiende Big Data Berg, zal men ook aan deze vraag tegemoet willen en kunnen komen. Een algoritme zal binnenkort de opsporingsdiensten namenlijsten van mogelijke daders presenteren. Uw naam staat hier wellicht ook bij en u zult genoodzaakt worden uit te leggen waarom u niet de dader bent. Bij deze voorspellingen zullen steeds vaker data gebruikt gaan worden van commerciële bedrijven zoals bijvoorbeeld Google, Facebook maar ook de NS of Netflix. Hiermee wordt een eerste stap genomen om commerciële bedrijven (officieel) te laten anticiperen aan criminaliteitsbestrijding. Voor ons als burger, maar ook voor de opsporingsdiensten, zal het altijd een geheim blijven hoe de door deze bedrijven geleverde data tot stand zijn gekomen. Deze bedrijven zullen, waarschijnlijk op basis van aangetoonde successen, hiervoor hun provisie opstrijken. Stap 3: De digitale aanklacht De boven beschreven opsporingsmogelijkheden zijn al een feit. Deze zullen verder geoptimaliseerd en doeltreffender worden. We zullen scores van 95% en nog hoger bereiken. Dit geldt in het bijzonder voor het aanwijzen van mogelijk verdachte personen. Er zal enige tijd moeten verstrijken, de resultaten zullen nog geloofwaardiger worden en dan, dan zullen de meeste mensen verlangen naar deze illusie van veiligheid, rechtvaardigheid en efficiëntie. De (terechte) bedenkingen worden van tafel geveegd. Het zal met een “proef” beginnen, waarbij computers de aanklacht zullen gaan formuleren en produceren. Deze stap is niet zo groot. Immers, opsporen doen we al op basis van waarschijnlijkheden die door algoritmen berekend worden. Nu wordt het voor de verdachte al aardig lastig, want we hebben inmiddels ook de omgekeerde bewijslast ingevoerd. Niet de openbare aanklager moet de schuld bewijzen maar de verdachte moet zijn onschuld bewijzen. Dit is veel efficiënter en is – om alvast aan te wennen – nu al in de drugsbestrijding en belastingontduiking ingevoerd. Voor de verdachte gaat het moeilijk worden. Deze wordt namelijk geconfronteerd met, laten we zeggen, 1200 pagina’s aan (persoonlijk) materiaal, die met elkaar het indicatieve bewijs onderbouwen. In de kop van de aanklacht staat: 97,8% waarschijnlijkheid. Dit wordt niet “eventjes” zeggen dat je onschuldig bent. Digitaal gaat er niets verloren. Je wordt geconfronteerd met zaken die 15, 20 of 30 jaar geleden een rol in je leven speelden. Dit is een probleem want misschien, heel misschien kan je je hieraan nog herinneren, maar details ben je al lang vergeten. Met grote waarschijnlijkheid is je houding t.o.v. de opgesomde feiten inmiddels verandert. Jij bent veranderd en je hebt je verder ontwikkelt. De digitale wereld kent echter geen levende ontwikkeling. Hier ontstaat een juridisch en moreel probleem. Dit probleem is tegelijkertijd ook het doel van predictive policing. Namelijk: het voorspellen van criminaliteit zodat de politie kan optreden vóórdat er is gehandeld. In het huidige rechtssysteem is een voorwaarde voor strafbaarstelling dat de verdachte strafbaar gehandeld moet hebben. Er zal een verschuiving plaatsvinden van de handeling naar de intentie. In plaats van strafbare handelingen worden afwijkende intenties de graadmeter. Hier komen we dus aan bij de gedachten politie. Stap 4: De rechtspraak De volgende stap is dan ook niet meer zo groot: in de rechtsspraak zullen algoritmen hun intrede doen. Rechters zijn mensen en mensen kunnen vermoeid zijn, kunnen zich vergissen, maken fouten en oordelen altijd vanuit subjectieve opvattingen, bovendien zijn ze duur. De roep zal klinken naar een “objectievere”, efficiëntere en betrouwbaardere rechtsspraak. Tevens geen wachtlijsten meer en veel goedkoper. Want in de toekomst zouden algoritmen met een waarschijnlijkheid van 98% of meer, het “betere” vonnis kunnen vellen. Een aanzienlijk hogere score dus dan een rechter van vlees en bloed. Men is dan inmiddels wel vergeten of neemt het op de koop toe, dat een algoritme niet objectief is en slechts waarschijnlijkheden produceert, geen waarheden. Ook heeft een algoritme niets met moraliteit te maken, iets wat essentieel is in de rechtsspraak. De meeste data die de algoritmen voorgeschoteld krijgen om te verwerken, stammen van commerciële bedrijven. Hierbij zal het zowel voor de burger en opsporingsdiensten nooit herkenbaar worden welke data tot dit resultaat gevoerd hebben.

Is dit de wereld waarin je wilt leven?

Zo ja, dan is dat een keuze, u hoeft verder niets te doen. Zo nee, waarom voedert u dan dagelijks deze systemen met uw data? Door uw exhibitionistisch gedrag levert u vrijwillig uw levensgewoonten, uw gedrag, uw voorkeuren, smaak persoonlijke data & bewegingsprofiel. Bovendien verkoopt u ook nog eens dagelijks uw vrienden en kennissen door het gebruik van Gmail, Hotmail en dat soort lugubere datarovers. Waarom doet u dat? Wanneer ons denken er ver genoeg aan gewend (gemanipuleerd) is, zullen we de zaken zoals hierboven beschreven gaan toejuichen en met groot enthousiasme omarmen. Dan is het te laat iets te ondernemen. Welkom in de wereld van George Orwell.

[aiovg_video id=53979]

Een goede indruk over de stand van zaken betreffende Big Data & Algoritmen geeft dit uitstekende interview van Tegenlicht met Harvard-hoogleraar Shoshana Zuboff. Helaas wordt ook bij deze reportage vooral de commerciële kant benadrukt. Tussen de regels door hoor je wel dat het eigenlijk over het beheersen van ons denken en over de manipulatie van ons gedrag gaat.

Op WakkerMens: Big Data en algoritmen Nieuwsbrief WM: De slimme meter kan je weigeren Ars Aequi, juridische uitgeverij: Predictive policing: De opkomst van een gedachtenpolitie? Bits off Freedom: Hoe de politie haar buitenwettelijke surveillancenetwerk uitbreidt NRC: Hoe de politie misdaad opspoort nog voordat die heeft plaatsgevonden NU.nl: Politiesysteem-gaat-misdaad-voorspellen NRC: SyRI via de rechter verboden

Weet wie je in huis haalt

rovanov — Tue, 03 Mar 2020 08:43:26 +0000

Dit bericht is van Karin Spaink

[caption id="attachment_52892" align="alignright" width="300"] Een van de vele twijfelachtige Google bedrijven[/caption] In Engeland bood Google in 2014 aan een handige applicatie voor de zorg te bouwen: artsen en verpleegkundigen konden hun patiënten ermee monitoren op acuut nierfalen. Dat doet zich vaak voor na hartoperaties, maar het komt ook ‘spontaan’ voor. Acuut nierfalen is ernstig: wordt het te laat onderschept, dan raken je nieren zwaar beschadigd, wat vervolgens dialyse of transplantatie vereist. En wie eenmaal acuut nierfalen heeft doorstaan, is nadien veel vatbaarder voor andere nierproblemen. De moeite waard om daar een tool voor te bouwen, zou je denken. Mitsen en maren werden in acht genomen, regels afgesproken, en vooral: er werd vastgelegd wat Google wel en niet met de patiëntgegevens mocht doen. De app beviel, en werd gaandeweg uitgebreid: er kwamen meer functies en andere toepassingen werden verzonnen. De app monde uit in een compleet systeem voor het beheren van patiëntengegevens: Streams, een prachtig elektronisch patiëntendossier. Google beloofde plechtig – en herhaalde dat in 2016 – dat de erin vervatte gegevens ‘nooit gerelateerd zullen worden aan Google accounts of Google diensten’, en de NHS – de Britse gezondheidszorg – geloofde dat. Er werd zelfs een onafhankelijke toezichthouder opgetuigd. Vorige week kondigde Google ineens eenzijdig af dat het de dienst herstructureerde en bij een nieuwe divisie van Google zou onderbrengen: DeepMind Health. ‘Streams wordt een AI-assistent voor artsen en verpleegkundigen overal ter wereld, en zal de beste algoritmes met intuïtief ontwerp combineren, alles gestut door rigoureus gecontroleerd onderzoek.’ Die app, waarvan de gegevens nooit door Google zelf gebruikt zou worden, is nu een Google product geworden. De NHS zit eraan vast: al hun patiëntendata zitten in de app en zijn bij Google geparkeerd. En oh ja: Google heeft de toezichthouder ontmanteld: ‘Dat was een toezichtstructuur voor DeepMind Health in het Verenigd Koninkrijk. Maar nu willen we wereldwijd actief worden.’ In Nederland is Zorgdomein, dat een applicatie levert waarbinnen zorgverleners patiënten elektronisch naar elkaar kunnen verwijzen (met name: huisartsen naar specialisten) afgelopen maand opgekocht door een Amerikaanse investeerder: Levine Leichtman Capital Partners. Bijna alle ziekenhuizen en huisartsen doen mee. Ziekenhuizen betalen voor elke verwijzing die binnen Zorgdomein plaatsvindt (circa 1,20 euro per verwijzing), plus voor hun abonnement op de dienst. Huisartsen maken er gratis maar min of meer verplicht gebruik van: Zorgdomein is immers monopolist. Meteen na de overname gooide de nieuwe eigenaar de prijzen flink omhoog, zowel per verwijzing als voor het abonnement. Onderhandelen kon niet: Zorgdomein is immers monopolist. Hup, daar gaat weer een deel van ons zorggeld: afgevoerd naar de zakken van een Amerikaanse durfkapitalist. Misschien moeten we ons vaker en grondiger afvragen wie we in huis halen, en onder welke voorwaarden. Dit bericht is van Karin Spaink

Digitale grondrechten

rovanov — Sun, 01 Mar 2020 14:00:24 +0000

Dit bericht is van Karin Spaink

DE GRONDWET HEEFT ALS doel de burger te beschermen tegen overheidsbemoeienis en hem een aantal rechten te garanderen. De macht van de overheid wordt door de grondwet ingeperkt: de constitutie verplicht haar om burgers gelijk te behandelen, hen vrij te laten in hun religieuze en politieke keuzes, en verbiedt haar al te ver door te dringen in het privéleven van burgers. Het recht op privacy, de vrijheid van meningsuiting, het briefgeheim en de vrijheid van drukpers zijn allemaal in de grondwet vastgelegd. Een deel van die grondrechten behoeft herziening; daartoe is eerder dit jaar een overheidscommissie ingesteld: de commissie Grondrechten in het digitale tijdperk. De grondwet gaat immers uitgebreid in op media die achterhaald raken en niemand weet precies hoe allerlei nieuwe media er in passen. Het briefgeheim bijvoorbeeld beschermt een medium dat gaandeweg uit de tijd raakt, maar op e-mail — de moderne brief — is datzelfde briefgeheim niet zonder meer van toepassing. Telegrammen worden grondwettelijk beschermd via het telegrafiegeheim (en nog slechts zelden verzonden); communicatie via fax en internet-telefonie, aanzienlijk populairder, ontberen een vergelijkbare bescherming. De vrijheid van drukpers is een groot goed, maar wat betekent die vrijheid precies als kranten, brochures en boeken niet langer worden gedrukt doch digitaal de wereld in gaan? Kunnen zulke media dan aanspraak blijven maken op hun oude rechten? Moet diezelfde vrijheid van drukpers — die eigenlijk “vrijheid tot publiceren” inhoudt — van toepassing worden verklaard op homepages? Of moeten homepages met meer beperkingen worden omkleed, zoals nu bijvoorbeeld ook voor radio en televisie geldt? Vallen irc-sessies, mailinglists en videoconferenties ook onder het recht op vergaderen en betogen? Algemener gesteld: is het niet de hoogste tijd om grondrechten onafhankelijk van de gebruikte communicatietechnieken te definiëren?

*****

WAT OPVALT AAN DE diverse grondwettelijke rechten omtrent informatie en communicatie, is dat ze ruimhartiger zijn naarmate het medium ouder en meer ingeburgerd is. De vrijheid van drukpers (zo’n vier eeuwen oud) is vrijwel ongelimiteerd: er is in het geheel geen censuur op boeken en kranten, toetsing vindt uitsluitend achteraf plaats en je mag zowat alles zeggen, behalve wanneer het discriminerend of lasterlijk is of staatsgeheimen schendt. Jongere media, zoals radio, televisie en film, zijn grondwettelijk strenger beperkt: daar is ofwel een leeftijdscriterium ingevoerd en wordt de bescherming der goede zeden ingeroepen, ofwel worden er eisen aan het totale programmapakket gesteld, ofwel kan er voorafgaand aan uitzending op algemeen inhoudelijke gronden worden getoetst. Tegenwoordig roepen steeds meer parlementariërs dat homepages aan een keuringssysteem onderworpen zouden moeten worden — en al wie een dergelijke certificatie weigert, komt dan vermoedelijk niet meer in de zoeksystemen terecht en raakt derhalve moeilijk vindbaar. Waarom niet tot een drastische vereenvoudiging besloten? Zou het niet zinnig zijn de vrijheid van drukpers van toepassing te verklaren op alle vormen van het publiceren en verspreiden van meningen en informatie — van krant en boek tot tv en internet, of wat er later ook uitgevonden moge worden? De vrijheid van drukpers is, met haar heldere regels (geen censuur vooraf, en later eventueel een toetsing aan de wet door een onafhankelijk rechter), uitentreuren beproefd en door de eeuwen gevormd en geslepen; zo werd het tot een juweeltje. Waarom zou dat juweel in een andere zetting haar glans verliezen, of zelfs tot gif worden? Voor de wijziging van het brief, telefonie- en telegrafiegeheim is eenzelfde drastische vereenvoudiging denkbaar: alle communicatie die geadresseerd is (dat wil zeggen: gericht aan en voor een beperkt aantal mensen bedoeld) is in principe geheim en de overheid heeft geen recht zulke communicatie te onderscheppen of af te tappen, tenzij de rechter zulks gelast in verband met de staatsveiligheid of in het belang van de opsporing van criminele zaken. Daarbij doet het er niet toe of die communicatie per fax, e-mail, post, mobiele telefoon of postduif geschiedt. En het is hoognodig dat ook gewone gesprekken beter worden beschermd. Je schrikt je rot als je ontdekt hoe makkelijk het is om een gesprek tussen twee mensen in een huis op te vangen. Richtmicrofoons zijn al vreselijk ouderwets: tegenwoordig zijn er wandelende microfoontjes ter grootte van een mier die op expeditie kunnen worden gestuurd, en microfoons die vanaf de buitenmuur van een huis elke fluister kunnen opvangen. Tegenwoordig is het niet alleen de overheid die inbreuk dreigt te maken op de privacy van burgers. Dat geldt eens te meer voor allerlei andere instanties die gegevens vastleggen, via bewakingscamera’s, digitale transacties en bedrijfspasjes tot chipkaarten, mobiele telefoons en tolregistraties. Wie leeft laat uiteraard sporen na, maar tegenwoordig zijn vrijwel al die sporen opgeslagen, met elkaar in verband te brengen en te vergelijken. Door uitgebreide databases bij te houden en daar slimme algoritmes op los te laten, is immens veel over groepen mensen en individuele burgers te achterhalen. Het duurt niet lang of van iedereen is na te gaan wanneer hij waar was en wat hij die dag aan inkopen en uitgaven heeft gedaan, plus met wie hij in contact heeft gestaan en van welke netwerken hij deel uitmaakt. Is de grondwet in staat zulke ontwikkelingen in te dammen en er invloed op uit te oefenen? Mijns inziens dient de overheid haar burgers een zekere mate van alledaagse anonimiteit te garanderen. Het zou een grondrecht moeten zijn betalingen te kunnen doen, te kunnen reizen of met een ander op afstand te kunnen communiceren zonder daarbij altijd een deel van je identiteit te moeten prijsgeven. Dat het toch niet erg is dat Albert Heijn weet wat je koopt, zeggen veel mensen dan, of dat het hen niet kan schelen dat iemand weet wanneer ze waar geld opnamen of over de snelweg reden of via de bewakingscamera’s van een winkelcentrum geregistreerd werden: ze achten dat nauwelijks een schending van hun privacy, en bovendien noodzakelijk voor het vangen van serieuze misdadigers. Maar grote misdadigers worden zelden op die manier gevangen, en juist zulke ontwikkelingen eroderen ieders privacy en maken de burger onnodig transparant en traceerbaar. Bovendien wordt het anders als je verzekeraar ineens weet hoeveel drank je bij Albert Heijn koopt en je op grond daarvan geen ziekte-uitkering geeft. Of wanneer je moet komen opdraven voor een buurtonderzoek naar aanleiding van een lustmoord terwijl je alleen op die snelweg zat vanwege een heimelijk bezoek aan je homofiele zoon die door je echtgenote het huis is uitgedonderd. Een beetje rommelen hoort erbij, en kleine leugentjes zijn de smeerolie van de maatschappij. Big Brother bestaat niet – die is ingehaald door talloze Little Sisters, en ze klikken allemaal. Dit bericht is van Karin Spaink

Veiligheid

rovanov — Sat, 22 Feb 2020 11:02:22 +0000

Dit bericht is van Karin Spaink

Mateloze dataverzamelingen aanleggen over alles wat wij burgers doen – waar we lopen, hoe en wanneer we reizen, met wie we bellen, mailen of chatten – gebeurt uitsluitend voor onze eigen veiligheid, zo verzekert de overheid ons. Dat opsporingsdiensten tegenwoordig zonder tussenkomst van de rechter inmiddels bij bedrijven, banken en verzekeraars zowat alle soorten gegevens over ons mogen opvragen, zelfs al rust er geen enkele verdenking op ons, is ook al voor onze veiligheid. Onze veiligheid neemt niet toe wanneer wij allemaal structureel door de overheid worden bespioneerd. Zelfs de meest fijnmazige bespionering van het hele volk kan niet verhinderen dat een enkele fanaat iets dramatisch doet. Intussen worden miljoenen mensen die werkelijk nergens van worden verdacht, massaal in de gaten gehouden. Dat is een enorme verspilling van menskracht, en vooral: van aandacht. Bijna iedereen die ooit een grote aanslag heeft gepleegd, stond al eerder op de radar van de opsporingsdiensten, maar niemand had tijd om die signalen op te volgen. We zijn zo druk bezig om hooibergen aan te leggen en te ordenen, dat niemand tijd overheeft om iets te doen met mogelijke naalden. Bovendien weten we eigenlijk niet goed hoe zoiets eruit ziet: een naald. Ja nee, kan wel zijn, maar láter, later zal het wel werken, is het argument: ooit zullen onze algoritmes zo goed zijn dat geoormerkte verdachten vanzelf uit de eindeloze datastroom komen rollen. Maar eerst hebben we meer informatie over alle burgers nodig! Pas dan zullen afwijkende patronen zichtbaar kunnen worden. Die redenering houdt in dat we onze privacy niet opgeven in ruil voor bewezen grotere veiligheid, maar in het kader van wat een bar slecht georganiseerde zoektocht naar artificiële intelligentie blijkt te zijn. Onderwijl houdt de overheid alle vragen naar efficiëntie en werking van haar spionage hardnekkig af. “Hoeveel aanslagen hebben we met deze burgersurveillance kunnen voorkomen?” “Veel.” “Vertel eens wat meer? “Dat kan niet, met het oog op de nationale veiligheid.” “Maar wat doet u precies met onze gegevens?” “Dat kunnen we niet zeggen, met het oog op de nationale veiligheid.” “Hoe gaat u om met onze gegevens? Hoe bewerkt u die, en hoe komt u precies tot verdenkingen?” “Dat kunnen we niet zeggen. Met het oog op de nationale veiligheid, ziet u.” Nationale veiligheid blijkt een geweldige stoplap. Met een beroep daarop kun je alles verzamelen, alles rechtvaardigen, ja zelfs privacy tot obstakel verklaren, en jezelf als overheid onderwijl aan elke toetsing en uitleg onttrekken, ja zelfs het parlement tekst en uitleg weigeren. Zelfs als blijkt dat maatregelen die uitsluitend werden toegestaan in het kader van terrorismebestrijding, tegenwoordig hoofdzakelijk worden ingezet om verkeersboetes te innen of mensen met een belastingachterstand op te sporen. Dit bericht is van Karin Spaink

Algoritmen en Big Data

rovanov — Fri, 21 Feb 2020 21:28:20 +0000

Eigenlijk wilden we hier een simpele uitleg geven over wat precies een algoritme is. Maar juist deze versimpeling is in veel gevallen de oorzaak dat maar weinigen de echte essentie ervan pakken. Bovendien zijn er genoeg publicaties op internet te vinden waarvan we enkele onder dit bericht zullen linken. Er is de laatste jaren heel wat over Big Data, Meta Data en algoritmen te doen. Veel mensen hebben de mond er van vol, maar weinigen weten bij navraag waar het precies over gaat. Deze groep van “niet wetenden” is nagenoeg identiek met diegenen die rond toeteren dat ze niets te verbergen hebben wanneer het over trackers, hackers, inlichtingen- of opsporingsdiensten gaat. Deskundigen uit de ICT-wereld publiceren met regelmaat begrijpelijke uitleg over algoritmen en Big Data. Na het lezen van zo een uitleg lijkt het allemaal vrij eenvoudig en onschuldig. Feitelijk juist, maar zoals we het vaak zien is dit maar de halve waarheid.

Een algoritme

Een algoritme wordt graag als een stappenplan beschreven zoals bijvoorbeeld een taart bakken. Doelstelling → ingrediënten → verwerking → taart Dit is inderdaad een voorbeeld van een klein algoritmetje. Daar is nix mis mee. Dat was dus de halve waarheid, waar de meeste publicaties over algoritmen dan ook klaar zijn. Het wordt een ander verhaal wanneer deze ingrediënten bestaan uit persoonlijke data. Veel gegevens over menselijk handelen, veel gegevens over menselijk gedrag en hééééél veel privé gegevens. Verdiepende publicaties of reportages wijzen er op dat allerlei bedrijven ons heimelijk bespioneren, wel of niet legaal, en ons allerlei zaken willen verkopen. Gepersonaliseerde advertenties, klinkt ook nog onschuldig. Immers, bijna iedereen verkeert in de illusie dat hij wakker genoeg is en zich niet ongewild laat verleiden. Bovendien is adverteren legitiem en bedrijven moeten geld verdienen. Een zeer goede reportage van Tegenlicht weet zelfs te berichten dat bedrijven inmiddels in staat zijn om de burger niet alleen allerlei zaken op te dringen maar precies op het moment suprême, wanneer de toekomstige klant het meest ontvankelijk hiervoor is. Het “slachtoffer” verkeert op het moment van toeslaan in de meest gunstige emotionele conditie zodat deze doelpersoon bereid is met enkele kliks een peperduur jasje van lamsleer te kopen.

Alarm

Nu moeten natuurlijk alle alarmklokken gaan tingelen! Men heeft dus zicht op mijn emotioneel binnenleven? Ze kunnen dus uitvogelen of ik gestrest, labiel, gefrustreerd of euforisch ben? Wat weten ze nog meer van me? Want iedereen heeft wel eens iets te verbergen, dit wordt alleen bepaald door de context. Of vind je het wel prima dat de foto’s van je laatste gynaecologisch onderzoek op Facebook staan, of de knappe apotheker waarmee je net aan het flirten bent, deze even op zijn beeldscherm klikt? Hoe meer gegevens beschikbaar zijn, om zo meer kan men de doelstelling (taarten) variëren. Ook stijgt de waarschijnlijkheid dat het bereikte doel de oorspronkelijke doelstelling benaderd. Dit laatste is overigens belangrijk om vast te houden: benaderd.

Doelstelling → ingrediënten → verwerking → taart

Doelstelling: maak een lijst van alle potentiële terroristen in het postcodegebied 1234AB → Ingrediënten: Neem hier voor deze Big Data→ Verwerking: gebruik het algoritme A5574, bijv. verzamelen, vergelijken, filteren, weging, berekenen, enz → Doel (taart): 33 personen gevonden met naam en adres. Overigens onduidelijk waarom, maar uw naam staat ook op de lijst. Nu gaat het om een rekenmodel waarbij men naar een uitkomst streeft die het meest waarschijnlijk is. Dat wil zeggen dat het voor het grootste deel, x%, klopt en voor een kleiner deel, y%, dus niet. Men weet dat het nooit voor 100% twijfelvrij zal kloppen. Ook dit laatste is weer zeer belangrijk om even vast te houden omdat we dit in de (nabije) toekomst steeds meer zullen gaan vergeten. De uitkomst van een algoritme is altijd de grootste mogelijke waarschijnlijkheid over een bepaald gegeven, maar geeft nooit de waarheid weer.

Rechtsstaat

In de toekomst zullen algoritmen ook in de rechtsspraak hun intrede gaan doen. Rechters zijn mensen en mensen kunnen vermoeid zijn, kunnen zich vergissen, maken fouten en oordelen altijd vanuit subjectieve opvattingen, bovendien zijn ze duur. De roep zal gaan klinken naar “objectieve”, efficiëntere en betrouwbaardere rechtsspraak. Geen wachtlijsten meer en veel goedkoper. Want in de toekomst zouden algoritmen met een waarschijnlijkheid van 98% of meer, het “betere” vonnis kunnen vellen. Een aanzienlijk hogere score dus dan een rechter van vlees en bloed. Men is dan wel inmiddels vergeten of neemt het op de koop toe, dat een algoritme niet objectief is en slechts waarschijnlijkheden produceert. Ook heeft een algoritme niets met moraliteit te maken. Over deze toekomst muziek zullen we in een later artikel binnenkort verder ingaan.

Inlichtingen- en opsporingsdiensten.

Algoritmen die worden losgelaten op een gigantische berg aan Big Data en grote hoeveelheden aan persoonlijke gegevens zijn nodig om de criminaliteit en terreur te kunnen bestrijden. Onzin, sinds de “War on Terror” is losgebroken wordt ons deze noodzaak voorgespiegeld maar de noodzaak en effectiviteit hiervan is tot nu toe nog nooit aangetoond. Ook de commerciële schanddaden vormen nog niet het grootste gevaar welk achter de omgang met algoritmen schuil gaat. Waar het de grote techbedrijven samenwerkend met onze veiligheidsdiensten werkelijk om gaat, is om computers menselijk gedrag te leren “begrijpen”. Wanneer de computer ons gedrag begint te “begrijpen” kunnen ze dit gedrag niet alleen voorspellen maar ook beïnvloeden en vormen. En hier komen de grote interesses in het spel, het gaat niet om advertenties of artikelen verkopen het gaat over de controle van het gedachten goed en gedrag van de massa en van het individu. Wanneer ons denken ver genoeg gemanipuleerd is zullen we zaken zoals hierboven met de rechtsspraak beschreven, gaan toejuichen en met groot enthousiasme omarmen. Welkom in de wereld van George Orwell. De data die hiervoor nodig zijn en gebruikt worden, leveren we de diensten allemaal zelf, vrijwillig en vol overgave. De meesten van ons, bouwen dus actief mee aan de totalitaire staat waarin we straks zelf gevangen zitten.

Waarmee leveren we al deze data?

Pinnen, OV-chipkaart Smartphones principieel en de meeste apps in het bijzonder. WhatsApp, Facebook Google: Zoekmachine, Chrome, Drive Mailverkeer via de zogenaamde “gratis” diensten zoals Gmail, Hotmail, Yahoo, icloud enz. Netflix, Spotify Navigatie systemen Smart TV, smart watch enz. Smart verwarming, bepaalde kamerthermostaten en sommige rookmelders De lijst is nog langer…. Waarom werken we allemaal actief aan onze eigen ondergang mee? Is het gemak, vermaak of het “gratis” gebruik de kick? Of gewoon dom en luiheid? Voor alle hierboven genoemde data- bronnen, lekken en sporen zijn goede alternatieven beschikbaar. Ja, en sommigen zijn net iets onhandiger in het gebruik. Bij genoeg interesse zullen we dit ergens op WakkerMens nog een plekje geven.

Tegenlicht

De hier volgende uitzending van Tegenlicht geeft een goede indruk over de actuele ontwikkelingen. Helaas wordt ook bij deze reportage vooral op de commerciële kant ingegaan. De essentie hoor je slechts tussen de regels door: het beheersen van ons denken en de manipulatie van ons gedrag. Ook wordt in dit interview gezegd dat je als enkeling geen invloed op deze ontwikkeling hebt. Dit is natuurlijk onzin. De plofkip wordt geproduceerd omdat we deze kip kopen. Wanneer we vanaf vandaag besluiten de plofkip niet meer te kopen, wordt deze overmorgen niet meer geproduceerd.

[aiovg_video id=53979]

Vertrouwd u onze eigen staat eigenlijk nog?

Bent u nog steeds van mening dat de staat het beste met ons burgers voor heeft? Zou het kunnen zijn dat de staat geheel andere interesses heeft? Hierover vindt u in onze videotheek een interessante lezing van Rainer Mausfeld: De angst van de Machtelite voor het Volk Hoe de politie haar buitenwettelijke surveillancenetwerk uitbreidt. CBP: Overheid overtreedt steeds vaker privacywet Overheid stimuleert en subsidieert illegale camera’s Geheime diensten mogen straks veel meer. Waar is het toezicht? Minister komt met zorgwekkende antwoorden op Kamervragen over CATCH Slimme meter kan je weigeren (Uit een nieuwsbrief van WakkerMens)

Over algoritmen en Big Data

Wat is een algoritme? (De Correspondent) Wat is Big Data? (De Correspondent) Algoritmes op Mediawijsheid

Een kijkje in de illegaliteit:

De taxi centrale U staat op een zwarte lijst Cash is het laatste bastion van de privacy EFF: Ring moet geen gezichtsherkenning aan deurbel toevoegen Hoe Nederland en andere Europese landen mensenrechten uitkleden in de strijd tegen terrorisme

De nieuwe horigheid

rovanov — Wed, 19 Feb 2020 10:37:16 +0000

Dit bericht is van Karin Spaink

[caption id="attachment_52885" align="alignright" width="300"] © Wendy Wei, foto op Pexels[/caption] Big data rukken op: het verzamelen van informatie, om daar vervolgens algoritmes op los te laten die tot beter onderbouwde beslissingen zouden komen dan wijzelf. Er gaat van alles mis bij al die mooie technologische dromen. Zo wordt de informatie in kwestie bepaald niet altijd netjes verzameld. Veel datasporen worden aan mensen onttrokken zonder dat wij daar weet van hebben, laat staan dat we grip hebben op wat er vervolgens mee gebeurt. Intussen hebben de beslissingen die uit die algoritmes komen rollen – gewoonlijk heel soft als ‘suggesties’, ‘aanwijzingen’ of ‘indicaties’ betiteld – geregeld zeer verstrekkende gevolgen. U komt helaas niet in aanmerking voor een lening bij ons. Of: uw auto lijkt ons te duur voor uw inkomen. Wij denken op grond van uw profiel dat wij uw sollicitatie afwijzen. De Belastingdienst zet uw toeslag voor kinderopvang stop, want u lijkt ons een fraudegeval. Of Jeugdzorg ziet ‘signalen’ van ‘vermoedens' van kindermishandeling, en zet een vlaggetje bij uw gezin. Nu willen de entrepreneurs ook de kunsten in. Journalist en programmamaker Jaïr Tchong beschreef de plannen die het Belgische PXL-Music vorige week op een congres van de Vereniging Nederlandse Poppodia en Festivals presenteerde. Prachtige vergezichten, werkelijk waar: op grond van de data van bezoekers (hun Google-gebruik, waar ze kwamen, waar ze naar luisterden, wat ze verder zoal deden) en de gegevens van zalen zelf (hoeveel mensen kunnen erin, hoeveel kaarten verkopen ze bij elk optreden) hoopt PXL-Music de zaalprogrammeurs te kunnen voorspellen welke acts tot volle zalen leiden en welke acts ze beter niet kunnen boeken. Naïef-optimistisch meldde de spreker dat podia zo minder missers zouden hebben, en dan dus fijn meer geld zouden overhouden voor experimenten. Tchong zag het al voor zich. Wie had, met zo’n algoritme in de hand, in ’s hemelsnaam ooit het prille Nirvana geboekt? En was het niet raar dat podia én bezoekers voor deze vermeende, gladgestreken slimheid al hun data moesten afstaan aan een bedrijfje dat hen vervolgens wilde aansturen en daar een verdienmodel op wilde bouwen? Denk aan hoe restaurantsite Lens, ooit begonnen als een ‘handige’ beslishulp voor wie buiten de deur wilde eten, gaandeweg dictatoriale trekjes kreeg. Zo verdwenen restaurants met uitmuntende reviews miraculeus in de krochten van Iens wanneer ze Iens geen reclamegeld betaalden. ‘Maffiapraktijken,’ oordeelden de restauranthouders terecht. Ik realiseerde me dat er een droom aan gruzels lag. Ooit beloofde internet de middle man overbodig te maken: je kon voortaan je muziek rechtstreeks bij je favoriete artiest kopen, zelf je reis boeken, of een boek uit de VS importeren. Veel tussenhandelaren zijn inmiddels verdwenen. Maar nu wordt er, beetje bij beetje, een bovenlaag van handelaars in big data gemetseld, die zelfstandige bedrijven – inclusief hun klanten – horig tracht te maken. Dit bericht is van Karin Spaink

Waarom 9/11 belangrijk blijft

rovanov — Sat, 25 Jan 2020 21:00:20 +0000

We gaan het hier niet hebben over de gebeurtenissen van 11/9, hierover is genoeg te vinden op internet, of op Wakkermens. We willen proberen het gebeuren in een grotere context te plaatsen. Over de gevolgen van deze aanlagen dus. Tot nu toe waren oorlogen altijd territoriale oorlogen. Men begon een oorlog omdat men zijn territorium, macht of invloedssfeer wilde uitbreiden. Of men begon een oorlog om aan grondstoffen te komen. Dit laatste is dan gewoon een rooftocht en tegelijkertijd de meest voorkomende reden van bijna alle oorlogen. De meeste oorlogen (maar ook de meeste volksopstanden) zijn, ook vandaag, op rooftocht terug te voeren. Nu was het anders. De Amerikaanse oorlogsverklaring na 9/11, the war on terror, richtte zich niet tegen een staat. Ondanks dat de regering Bush ook de aanslagen gebruikte als rechtvaardiging voor de oorlogen in Afghanistan en Irak (grondstoffen roof en zelfverrijking), opende zij voor het eerst in de geschiedenis een offensief tegen alle mensen op onze aardbodem. Vanaf de 11 september 2001 was elk mens, elk individu op aarde een potentiële tegenstander van... Ja van wie eigenlijk?

Oorlogsverklaring tegen de mensheid

De aanslagen van 11 september 2001 waren het startschot voor een oorlog tegen de mensheid.

Wie niet voor ons is, is tegen ons.

Dit was de meest verhelderende uitspraak die president Bush in die rumoerige dagen over de koers die Amerika na de aanslagen zou gaan volgen. In duidelijke taal: Amerika zou alle staten classificeren in “willigen en niet-willigen”. Een duidelijke waarschuwing aan alle staatshoofden dus. Deze waarschuwing was niet alleen aan staten of staatshoofden gericht maar aan iedere wereldburger. Want, wanneer je ons niet gelooft, ben je tegen ons en kan je rekenen met op represailles. Hierdoor werd de 1e september 2001 de aftrap tot een wereldwijde oorlog: The war on terror.

Patriot Act

Binnen zes weken na de aanslagen werd de zogenaamde USA Patriot Act door het Amerikaanse congres aangenomen. Door de enorme omvang aan maatregelen die deze wet omvatte, bestaat er terechte twijfel of dit wetsvoorstel niet al ergens in de schuiflade lag te wachten, m.a.w. of deze wet niet al vóór de aanslagen was voorbereid. De Patriot Act maakte de weg vrij voor elke vorm van ongelimiteerde vrijheidsberoving en privacy schending van de burgers. De Amerikanen deden het voor, waardoor deze wet het voorbeeld werd voor alle regeringen om maatregelen te treffen tegen haar eigen burgers in de naam van terreurbestrijding.

“Veiligheid” tegen vrijheid

In navolging van de Amerikaanse Patriot Act zijn in zowat de gehele westerse wereld wetten aangenomen die de privacy van de burger sterk terugschroeven. Deze ontwikkeling is zeer zorgwekkend en zal dan ook steeds verder gaan. De regeringsleiders hebben sinds 9/11 een instrument in handen waarmee ze ongeremd verdere beperkingen in burgerlijke vrijheden kunnen opleggen.

Privacy kunnen we ons niet meer permitteren.

[caption id="attachment_52629" align="alignright" width="300"] Hoofd AIVD: ‘Wij willen alles van u kunnen weten, maar zeggen niet waarom’[/caption] Van veel wetten die in het kader van terrorisme- en criminaliteitsbestrijding zijn en worden aangenomen, zijn de meeste burgers zich niet zo erg bewust. De lijst maatregelen die onze Nederlandse staat heeft genomen sinds we met terrorisme te maken hebben, is zeer lang. Alleen de zogenaamde “sleepwet” kreeg in de media, en daarmee ook onder de bevolking, de nodige aandacht. Opsporingsdiensten hebben inmiddels haast ongelimiteerde mogelijkheden om het mail- internet- en telefoonverkeer van alle personen af te tappen. Alle personen betekent hier zowel verdachte maar ook onverdachte personen. Digitale kenteken herkenning is inmiddels een technische standaard en ook de digitale gezichtsherkenning is uit de kinderschoenen. Tevens wordt de burger langzaam voorbereidt op de omgekeerde bewijslast, want daar gaan we heen. Onze staat ontwikkelt een steeds groter wantrouwen tegen zijn eigen burgers, met als uiterste consequentie dat elke burger als verdachte gaat gelden. We zijn er niet ver vandaan dat de burger zijn eigen onschuld zal moeten gaan bewijzen. Hierover meer in een volgend artikel.

Het sprookje van de veiligheid

De overheid dringt steeds dieper binnen in ons privéleven. De meeste burgers vinden dat geen probleem, maar dat is naïef, zegt Karin Spaink tijdens de uitreiking van de Big Brother Awards. Want inmiddels is iedere burger verdacht in de ogen van de overheid. De burger gelooft in het sprookje dat er meer veiligheid zal ontstaan door vrijheden op te offeren. Vrijheden die we nooit meer terug zullen krijgen. Vele experts twijfelen echter aan de effectiviteit van veel maatregelen. Deze maatregelen leveren de overheid wel altijd enorme hoeveelheden aan data over ons. Opsporingsdiensten hebben inmiddels ongelimiteerde toegang tot onze privésfeer. Of deze opsporingsdiensten de tamelijk gebrekkige wetgeving na leven, is onwaarschijnlijk en bijna niet controleerbaar. Je mag je dus terecht afvragen of deze maatregelen eigenlijk wel bedoeld zijn om meer veiligheid te scheppen en om ons dus te “beschermen”. Of gaat het om iets heel anders? Het controleren en beheersen van de burger bijvoorbeeld? Ook hebben ergerlijke maatregelen zoals bijvoorbeeld de 100 ml vloeistof beperking bij vliegvelden, niets met veiligheid te maken. Een beetje waterstofperoxide, aceton en een zuur en je hebt een geweldig 100ml bommetje wat het vliegtuig met 100% zekerheid naar beneden laat komen. Nu kennen misschien niet alle burgers het recept voor dit explosieve mengsel, maar een terrorist kent deze met zekerheid. Waarom zijn dit soort maatregelen er dan?

Theater

Vanwege het theater effect. Door dit soort maatregelen aan den lijve te ondervinden, in een toch al een ietsepietsie opgewonden toestand door de aanstaande vliegreis, krijgen we onbewust het gevoel dat voor onze veiligheid gezorgd wordt. Ons vertrouwen in de overheidsmaatregelen wordt gesterkt en de goedkeuring voor nog meer vrijheid beperkende maatregelen stijgt. De verzamelwoede van onze staat stoot merkwaardig genoeg op geen grote weerstand bij de burgerij. Het vertrouwen wat de burger in de overheid heeft, is onterecht groot. Dat is vreemd, want onze overheid vertrouwt zijn burgers steeds minder. Dat veel overheidsdiensten elk jaar weer voor de Big Brother Awards genomineerd worden, geeft te denken. Bovendien: Weet jij of je deze staat ook in 15 jaar nog vertrouwd? De data over jou hebben ze dan in elk geval nog. Op de pagina’s van Privacy First en Privacy Barometer zijn vele berichten te vinden waar steeds weer misbruik, nalatigheid of gewoonweg onkunde bij overheidsdiensten aan het licht komen. Vrijheden die eenmaal zijn opgeheven, komen nooit meer terug.

Doe me nog maar een terreur aanslagje

Het is een merkwaardig fenomeen dat juist wanneer we de indruk krijgen dat we het allemaal wel gehad hebben met die maatregelen die ons onze burgerrechten ontnemen, dat er dan ergens weer een aanslag plaatsvind. Politici roepen dan prompt om meer bevoegdheden voor opsporingsdiensten, die dan nog meer beperkingen in de burgervrijheden zullen opleveren. Ook de burger zelf is, na zo een gewelddaad, emotioneel ontvankelijk voor “hardere” maatregelen en meer opsporingsbevoegdheden.

[aiovg_video id=53975]

Ole-Dammegård over verschillende valse vlag aanslagen.

Terreuraanslagen worden bijna altijd gevolgd door maatregelen tegen onze privacy en wetten die ons onze vrijheid ontnemen. Deze spiraal zal zich zolang herhalen totdat de burger zijn vrijheid volledig verloren heeft, transparant en horig is. Bij veel indrukwekkende aanslagen in de laatste jaren, aanslagen die ons werkelijk emotioneel getroffen hebben bestaan grote twijfels aan de officiële verklaring over de gang van zaken.

De vrijheid hebben we ingeruild voor de illusie van veiligheid

De derde wereldoorlog

De aanslagen van de 11 september 2001 gaven de impuls tot een massief, maar onzichtbaar geweld tegen privacy, vrijheid en burgerrechten. Deze ontwikkeling kent geen einde, zij is catastrofaal voor de gehele mensheid en voor de ontwikkeling van de individuele burger in het bijzonder. Dat zelfs Amnesty International zich zorgen maakt over de mensenrechten binnen de EU is verwonderlijk. Normaal gesproken volgt zij de officiële agenda. Wellicht dat dit samenhangt met een vorm van medeplichtigheid van de burger. “Jullie zijn gewaarschuwd maar jullie laten het gebeuren.” Over dit verschijnsel spreekt Ole Dammegård ook in het hierboven geplaatste interview. De oorlog die door deze aanslagen tegen alle individuele burgers is begonnen, gefaciliteerd door de Strijd der Culturen, maakt misbruik van de angst bij de burger en wordt helaas door maar weinigen herkend.

Hoe Amerika zijn bevolking gereed maakt voor de oorlog :

Wanneer een land de oorlog in trekt, zullen er ook slachtoffers aan eigen zijde vallen. Oorlog voeren is inherent aan het accepteren van eigen doden. Eerste Wereldoorlog Aanslag op de Lusitania 1915: 1000 doden De Duitsers torpedeerden dit schip waardoor grote verontwaardiging ontstond onder de Amerikaanse bevolking. De bevolking werd hierdoor oorlog-ready gemaakt. De Amerikaanse Marine trok het begeleidingsfregat terug en stuurde dit schip opzettelijk in de armen van de Duitse marine. De Duitsers hadden hiervoor, voordat dit schip dus uit Amerika vertrok, een grootscheepse waarschuwing in diverse Amerikaanse dagbladen geplaatst om de Amerikaanse bevolking op het gevaar te wijzen. Zie ook False Flag at Sea Ook wel grappig in deze context om even de Wikipedia vermelding over de Lusitania te lezen: ...zonder waarschuwing werd getorpedeerd door een Duitse onderzeeër… Tweede Wereldoorlog Aanslag Pearl Harbor 1941: 2000 doden De Japanse aanval op Pearl Harbor is enigszins volgens het voorbeeld van de Lusitania verlopen. Hier werd echter nog sterker de kat op het spek gebonden. Bovendien had Amerika een vaarverbod uitgeroepen over de noordelijke Pacifische Oceaan. Dit zou voorkomen dat eventuele handelsschepen de Japanse vloot zouden opmerken en de Amerikanen hadden kunnen waarschuwen. Zie ook Pearl Harbor False Flag Derde Wereldoorlog De aanslagen van de 11e september 2001: 3000 doden. Hierover zijn talrijke, algemeen erkende feiten te vinden die de officiële lezing niet alleen ongeloofwaardig maar onmogelijk maken. Hoe de vork precies in de steel zit, is nog niet twijfelvrij vastgesteld.

Kilometerheffing is niet gekomen, Big Brother rijdt wel mee.

rovanov — Fri, 24 Jan 2020 07:00:41 +0000

[caption id="attachment_52593" align="alignright" width="300"] Bron foto: Ministerie van Justitie & Veiligheid.
Nee, niet van Verkeer & Waterstaat.[/caption] Enkele jaren geleden heeft onze overheid, overheid impliceert overigens ook een onder(danig)heid, geprobeerd om onder de dekmantel van een kilometerheffing elke auto met een pijlzender te voorzien. Een hervorming van de motorrijtuigenbelasting heette het. Deze hervorming zou op een ongelooflijk rechtvaardige manier de juiste autorijder extra belasten en de anderen natuurlijk ontlasten. Het voertuig dat de meeste onkosten veroorzaakt door veel kilometers, het traject welk gereden wordt en, of het spits- of daluren betreft, zou meer moeten betalen.

Oh zo rechtvaardig, vonden velen. Pas op, vonden anderen.

Deze vorm van kilometerheffing ging natuurlijk niet om rechtvaardigheid of zo’n onzin, het ging de staat om de mogelijkheid van elk voertuig de plaats te kunnen bepalen. Op elk gewenst ogenblik zouden overheidsinstanties elk gewenst voertuig kunnen pijlen. Het idee stootte in Nederland, tenminste toen, op veel bezwaren en bedenkingen met betrekking op onze privacy. Terecht. Sinds 2012 is het idee losgelaten, maar weet u ook waarom?

E-Call

De meeste “vuile werkjes” lopen voor een groot deel via de EU. Op Wakkermens is hierover het een en ander te vinden, maar we zullen zeker hierover in het nieuwe jaar meer gaan publiceren. Want, de Europese Unie wordt exact opgebouwd naar het model van de overleden Sovjet Unie. Geleerd uit deze ervaring, gesterkt door grote tech-bedrijven en ondersteunt door de huidige technische mogelijkheden, staat de totalitaire staat niets meer in de weg. En helaas, de burger vindt het allemaal wel best. Een kleine 3 jaar geleden heeft het Europees Parlement een herziening van de toelating voor nieuwe auto’s binnen de EU goedgekeurd. De EU is inmiddels zeer geroutineerd hoe zij regels erdoor kan krijgen die brisante gevolgen voor de burgers hebben. Eerste stap is om een gevoelige maatregel in een hele grote stapel van andere maatregelen te pakken en het parlement als een stapel voor te leggen. Tweede stap is om de betreffende maatregel, indien mogelijk, te verpakken in een vreselijk saai jasje. In dit geval: de technische eisen waaraan een auto moet voldoen om in de EU een toelating te verkrijgen. Wanneer er al een vlijtige EU parlementariër is, dan zal deze volkomen overbelast zijn door de vele onzin die door het parlement gejaagd word. “De technische eisen” van een nieuw toegelaten auto, staat dusdanig stijf van getallen en technische ditjes en datjes, dat je dit wel verrekt aandachtig moet lezen (als hij dit al doet) om te begrijpen wat er precies gebeurt: Sinds april 2018 moet elke nieuw toegelaten auto beschikken over het E-call “veiligheidssysteem”.

Wat is E-Call dan?

Het E-call systeem beschermt levens! Wanneer je een ongeluk krijgt, belt dit systeem direct 112, geeft je positie door, schakelt de vrijspreek inrichting aan en zend nog een paar basale gegevens door. Geweldig toch? Het systeem is uitgerust met Gps-ontvanger en Gsm-communicatie techniek. Dat wil zeggen: peiling via satelliet en communicatie via het mobielenetwerk. Natuurlijk wordt gewaarborgd dat deze kettingreactie alleen plaatsvindt bij een ongeluk of wanneer de alarmknop wordt gedrukt. Het is voor ons als burger niet duidelijk of dit systeem ook historie opslaat of op gaat slaan. Is het technisch mogelijk dat deze gegevensuitwisseling door een geheel andere initiator geactiveerd kan worden? Zo niet, wanneer dan wel? Het is zoals altijd geen “of” maar een “wanneer” vraag, waar data zijn, ontstaan behoeftes. Wat er ook gezegd, belooft of toegezegd wordt, het is als burger niet controleerbaar. Maar we praten hier wel over persoonlijke gegevens van plaats, snelheid, tijd, bewegingsprofiel en zelfs de microfoon in de auto. De kilometerheffing zal er overigens eind 20er jaren toch gaan komen. De tegenargumenten van toen, hebben nu geen geldigheid meer. Herkent u de systematiek? Hier betreft het de pijlzender. De Europese grondwet, waar Nederland “tegen” heeft gestemd, heet nu het “Verdrag van Lissabon” en is geldend EU-recht.

Dieven met dieven vangen

rovanov — Wed, 22 Jan 2020 14:13:40 +0000

We willen op Wakkermens binnenkort enkele artikelen plaatsen over Big Data, Meta Data, algoritmes en de inmiddels ingeslagen weg naar de politiestaat, oftewel totalitaire staat. Het is zorgwekkend dat de ontwikkeling hierheen waarschijnlijk niet op directe weg tegen te houden is, maar dat we bijna allemaal hieraan vlijtig meewerken is misschien nog veel zorgwekkender. Een ongemakkelijk thema dus. Met de aftrap in deze wereld plaatsen we een artikel van Karin Spaink. Haar columns verschijnen in verschillende media, deze verscheen in het Parool.

De volgende tekst is van Karin Spaink

[caption id="attachment_52756" align="alignright" width="300"] Image by teguhjati pras from Pixabay[/caption] The New York Times publiceerde afgelopen weekend een lang artikel over Clearview AI. De oprichter, de Australiër Hoan Ton-That, zocht al langer naar een klapper maar was niet verder gekomen dan een app waarmee je selfies van een Trump-kapsel kon voorzien. Ton-That maakte ook een site waar je al je vrienden videolinks kon sturen; moest je wel even al je contacten uit je chatprogramma’s met de site delen. Toen volgende een lumineus idee. Ton-That verdiepte zich in kunstmatige intelligentie en algoritmes, leerde hoe je sites kon leegtrekken (scrapen), en verzamelde wat startkapitaal. Hij bouwde een programma dat overal foto’s jatte en die opsloeg in een database, waarbij elke foto werd voorzien van de naam van de geportretteerde, plus de locatie, plaats en tijd van de opname. Ton-That verzamelde een fikse stapel, en liet er gezichtsherkenning op los. Lang wist-ie niet wat ermee kon aanvangen. Toen wist hij Peter Thiel voor zijn project te interesseren. Thiel is de extreemrechtse mede-oprichter van Paypal, een van de eerste investeerders in Facebook, en de oprichter van Palantir, die veel opsporingssoftware maakt voor de CIA, en voor banken plus andere financiële dienstverleners. Na wat vallen en opstaan wist Ton-That een paar politiediensten in de Verenigde Staten te interesseren, meestal via iemand die hij eerst zelf had gescout. Inmiddels beschikte hij over een database met 3 miljard gezichten. Hij vroeg zo’n detective om een paar foto’s van mensen die ze zochten, wist hem te imponeren met de resultaten, de diender pleitte bij de baas, en hoppa, weer een klant. Inmiddels doet Clearview zaken met lokale politiediensten, de FBI en Homeland Security. Het klinkt als een succesverhaal, maar er zijn een paar probleempjes. De software van Clearview is nooit getest door een onafhankelijke instantie die de werking ervan onderzoekt, en bijvoorbeeld controleert hoeveel vals-positieven het programma genereert. Ook heeft de politie in de VS amper regels over het inzetten van gezichtsherkenning, zeker niet via derden; in steeds meer Amerikaanse steden en staten raakt gezichtsherkenning juist zeer omstreden. Maar Clearview opereert onder de radar, onder meer omdat er geen sprake is van openbare aanbesteding. Erger: Clearview blijkt te kunnen meekijken met de zoekopdrachten, en die in specifieke gevallen zelf te manipuleren, zoals de journalist van de NY Times ontdekte. Vanwege het ontbreken van elke vorm van audit is tevens volslagen onduidelijk hoe secuur al die toch tamelijk kwetsbare data zijn opgeslagen. Voorts mogen de politiediensten foto’s van verdachten niet naar derden sturen om die te verwerken, en mag Clearview die al helemaal niet aan zijn database toevoegen (wat het wel doet). Het ergste: Clearview heeft zijn aanvankelijke database van 3 miljard portretten simpelweg gejat. De politiediensten die Clearview gebruiken, maken zich derhalve schuldig aan heling. Bovenstaande tekst is van Karin Spaink

Plundering van dna-databases

rovanov — Sun, 22 Dec 2019 08:18:55 +0000

Dit bericht is van Karin Spaink

[caption id="attachment_52489" align="alignright" width="300"] Beeld: Needpix[/caption] Der Spiegel onthulde vorige week dat bedrijven die voor apothekers recepten verwerken – zodat zij die netjes bij zorgverzekeraars kunnen factureren – stiekem meer doen. De tussenbedrijven bewerken al die patiëntgegevens verder, en verkopen die aan farmaceutische bedrijven. De gebruiken ze dan weer om hun pillen en poeders te promoten bij artsen, om zo hun voorschrijfgedrag te beïnvloeden. Grote techbedrijven azen al jaren op medische data. Via het Britse NHS kreeg DeepMind, een AI-project van Google, toegang tot 1,6 miljoen patiëntgegevens van drie Londense ziekenhuizen, inclusief de dossiers tot vijf jaar terug. DeepMind maakte een mooie app. Mitsen en maren werden in acht genomen, regels afgesproken, er werd vastgelegd wat Google wel en niet met de patiëntgegevens mocht doen. De app beviel, en er kwamen meer functies en toepassingen. Dat mondde uit in een systeem voor het beheren van patiëntengegevens: Streams, een krachtig elektronisch patiëntendossier. Eind vorig jaar kondigde Google eenzijdig af dat het de dienst herstructureerde en bij een nieuwe divisie van Google zou onderbrengen: DeepMind Health. Die app, waarvan de gegevens nooit door Google zelf gebruikt zouden worden, is nu een Google product geworden. De NHS had geen keus meer: hun patiëntendata zitten in de app en zijn bij Google geparkeerd. Er wordt al jaren voor gewaarschuwd: medische gegevens genieten een hoge graad van bescherming, maar zodra die gegevens het medisch domein verlaten, vervalt die extra waarborg. Dan wordt het handel – net als de rest van onze gegevens dat zijn. Iets vergelijkbaars is gaande met biometrische gegevens: vingerafdrukken en dna. Voor politiediensten gelden strengen regels. Ze mogen zulk materiaal niet zomaar afnemen, er moet een gerede verdenking tegen iemand bestaan. Maar intussen delen mensen hun biometrische gegevens zelf links en rechts uit. Soms verplicht: sommige werkgevers eisen dat hun personeel zichzelf met een vingerafdruk identificeert eer ze het bedrijfspand binnen mogen. Soms vrijwillig: de duimafdruk waarmee je je telefoon tegenwoordig kunt ontsluiten. En soms nieuwsgierig: honderdduizenden mensen hebben hun wangslijm opgestuurd naar sites als Ancestry of 23andMe, om zo meer te weten te komen over hun genetische achtergrond. Al die vormen van opslag van genetische data missen de hoge mate bescherming die ze in het medische of juridische domein genieten. En warempel: politiediensten proberen zich nu toegang te verschaffen tot zulke data. Vorige maand was er een baanbrekende uitspraak in een Amerikaanse zaak. De politie wilde alle miljoen dna-profielen van GEDmatch doorzoeken, en kreeg toestemming van de rechter. Nul restricties, weg extra bescherming: voor de draad ermee. De volgende stap is evident. Ook onze biometrische gegevens zullen handel worden, en buiten ons medeweten worden verkocht – aan farmaceuten en verzekeraars, verrijkt en wel.

Dit bericht is van Karin Spaink

Big Data & Privacy | Wakkermens

De corona­ crisis als fuik voor digitale controle

Europese digitale identiteit

Inbreuk vrije verkeer personen

Rutte’s voortrekkersrol

Het paard van Troje

Marketing

Algoritmes

Digitale munt

Veiligheidsrisico’s

Nieuwe normaal

Corona slaaplied

Vele valse vlaggen

Hoe nu verder

Het momentum wordt gebruikt

Buiten het zicht, verstrekkende gevolgen

Deze dingen worden er door gedrukt terwijl wij onze “vrijheid” vieren of in de ban van de Oekraïne propaganda zijn.

Niet zonder weerstand

Grote broer houdt je in de gaten

Corona-apps laten zien: geen overheid kan meer zonder Apple en Google

BLUETOOTH MAG, MAAR ALLEEN OP VOORWAARDEN VAN SILICON VALLEY

Pling! Opgepakt. Pling! Afgevoerd.

Corona App: Burgerrechtenorganisaties slaan alarm

Burgerrechtenorganisaties slaan alarm over de werkwijze Ministerie Volksgezondheid

Maatschappelijk nut en noodzaak blijven onbesproken

Proces gehaast en chaotisch

Geen waarborgen en geen draagvlak

Uitgangspunten

Bill Gates wil een “digitaal certificaat” om te identificeren wie het COVID-19-vaccin heeft gehad

Verklaring over het coronavirus en onze pandemische oefening

ID2020 – 2016

Quantum Dot Tattoo

Conclusie

(Geen) Nieuwe cijfers?

Het spel met de cijfers

Nederland met Nederland vergelijken

Hosanna!

Verdere overwegingen

Snowden: Corona pandemie kan tot een KI – Dystopie voeren

Op weg naar een totalitaire staat?

Minder paniek, meer vooruitziendheid

We bouwen onze eigen gevangenis

Exhibitionisme

Fake nieuws

Is dit de wereld die je wilt?

Is dit de wereld waarin je wilt leven?

Weet wie je in huis haalt

Digitale grondrechten

Veiligheid

Algoritmen en Big Data

Een algoritme

Alarm

Doelstelling → ingrediënten → verwerking → taart

Rechtsstaat

Inlichtingen- en opsporingsdiensten.

Waarmee leveren we al deze data?

Tegenlicht

Vertrouwd u onze eigen staat eigenlijk nog?

Over algoritmen en Big Data

Een kijkje in de illegaliteit:

De nieuwe horigheid

Waarom 9/11 belangrijk blijft

Oorlogsverklaring tegen de mensheid

Patriot Act

“Veiligheid” tegen vrijheid

Het sprookje van de veiligheid

Theater

Doe me nog maar een terreur aanslagje

De derde wereldoorlog

Hoe Amerika zijn bevolking gereed maakt voor de oorlog :

Kilometerheffing is niet gekomen, Big Brother rijdt wel mee.

E-Call

Wat is E-Call dan?

Dieven met dieven vangen

Plundering van dna-databases

De corona crisis als fuik voor digitale controle