Oorlogen | Wakkermens

Een bijna-oorlogsverklaring

FZ — Thu, 21 Nov 2024 20:44:29 +0000

Vladimir Poetin heeft op 21-11-2024 een toespraak gehouden, die al bijna een oorlogsverklaring aan de NAVO is. Hier de vertaling van de tekst: Vladimir Poetin: Ik wil het personeel van de strijdkrachten van de Russische Federatie, de burgers van ons land, onze vrienden over de hele wereld en degenen die illusies blijven koesteren over de mogelijkheid om Rusland een strategische nederlaag toe te brengen, informeren over de gebeurtenissen die vandaag hebben plaatsgevonden in het gebied waar de speciale militaire operatie wordt uitgevoerd, met name na het gebruik van langeafstandswapens van westerse makelij op ons grondgebied. Voortbordurend op de escalatie van het door het Westen uitgelokte conflict in Oekraïne hebben de Verenigde Staten en hun NAVO-bondgenoten eerder aangekondigd dat ze toestemming geven voor het gebruik van hun precisiewapensystemen voor de lange afstand op het grondgebied van de Russische Federatie. Deskundigen zijn zich er terdege van bewust, en de Russische kant heeft dit herhaaldelijk benadrukt, dat het onmogelijk is om dergelijke wapens te gebruiken zonder de directe betrokkenheid van militaire specialisten uit de landen die dergelijke wapens produceren. Op 19 november troffen zes operationeel-tactische ATACMS-raketten van Amerikaanse makelij en op 21 november, in een gecombineerde raketaanval, Storm Shadow-systemen van Britse makelij en HIMARS-systemen van Amerikaanse makelij militaire faciliteiten op het grondgebied van de Russische Federatie - in de regio's Brjansk en Koersk. Vanaf dat moment kreeg het door het Westen uitgelokte regionale conflict in Oekraïne elementen van een mondiaal karakter, zoals we bij eerdere gelegenheden herhaaldelijk hebben benadrukt. Onze luchtverdedigingssystemen hebben deze aanvallen afgeslagen. Daardoor zijn de doelen die de vijand duidelijk had gesteld, niet bereikt. De brand in het munitiedepot in de regio Bryansk, veroorzaakt door de val van brokstukken van ATACMS-raketten, is geblust en er waren geen slachtoffers of ernstige schade. In de regio Koersk werd een aanval uitgevoerd op een van de commandoposten van onze “Noord”-groep. Als gevolg van de aanval en het luchtafweergevecht zijn er helaas slachtoffers gevallen, doden en gewonden onder het personeel van de externe beveiligingseenheden van de faciliteit en het onderhoudspersoneel. Het commando- en operationeel personeel van het controlecentrum is ongedeerd gebleven en voert op normale wijze de acties van onze troepen uit om vijandelijke eenheden in de regio Koersk te vernietigen en te verdrijven. Ik wil nogmaals in het bijzonder benadrukken dat het gebruik van dergelijke wapens door de tegenstander het verloop van de gevechtsoperaties in het speciale militaire operatiegebied niet kan beïnvloeden. Onze troepen rukken over de hele linie met succes op. Alle taken die we voor onszelf hebben gesteld, zullen worden volbracht. Als reactie op het gebruik van Amerikaanse en Britse langeafstandswapens lanceerden de Russische strijdkrachten op 21 november van dit jaar een gecombineerde aanval op een van de faciliteiten van het Oekraïense defensie-industrieel complex. Onder gevechtsomstandigheden testten ze ook een van de nieuwste middellangeafstandsraketsystemen van Rusland, in dit geval een ballistische raket met een niet-nucleaire hypersonische configuratie. Onze raketingenieurs hebben het wapen “Oresjnik” genoemd. De tests waren succesvol en het doel van de lancering was bereikt. Op het grondgebied van Oekraïne, in de stad Dnepropetrovsk, werd een van de grootste en bekendste industriële complexen sinds de dagen van de Sovjet-Unie getroffen, dat zelfs vandaag nog raketapparatuur en andere wapens produceert. We zijn begonnen met de ontwikkeling van korte- en middellangeafstandsraketten als reactie op de plannen van de VS om korte- en middellangeafstandsraketten te produceren en in te zetten in Europa en de regio Azië-Stille Oceaan. Wij zijn van mening dat de VS een fout hebben gemaakt toen ze in 2019 eenzijdig het verdrag over het verbod op korte- en middellangeafstandsraketten opzegden onder een vergezocht voorwendsel. Vandaag de dag produceren de VS niet alleen deze technologie, maar hebben ze, zoals we kunnen zien, geoefend met het inzetten van hun moderne raketsystemen in verschillende regio's in de wereld, waaronder Europa, als onderdeel van de voorbereiding van hun troepen. Bovendien trainen ze het gebruik ervan tijdens manoeuvres. Ik wil u eraan herinneren dat Rusland vrijwillig en eenzijdig heeft toegezegd geen raketten voor de middellange en korte afstand in te zetten zolang er in geen enkele regio ter wereld Amerikaanse wapens van dit type verschijnen. Ik herhaal: we voeren live tests uit van het Oresjnik-raketsysteem als reactie op de agressieve acties van NAVO-landen tegen Rusland. Over de verdere inzet van middellange- en kortereafstandsraketten zullen wij beslissen, afhankelijk van de acties van de Verenigde Staten en hun satellieten. We zullen de doelen voor verdere tests van onze nieuwste raketsystemen bepalen op basis van bedreigingen voor de veiligheid van de Russische Federatie. We beschouwen onszelf als gerechtigd om onze wapens te gebruiken tegen de militaire faciliteiten van die landen die toestaan dat hun wapens tegen onze doelen worden gebruikt, en in het geval van een escalatie van de agressieve acties zullen we niet aarzelen om vastberaden en spiegelbeeldig te reageren. Ik raad de heersende elites van de landen die plannen uitbroeden om hun militaire contingenten tegen Rusland in te zetten, aan om daar serieus rekening mee te houden. Natuurlijk zullen we bij het selecteren van doelen voor systemen zoals Oresjnik op Oekraïens grondgebied in geval van noodzaak en als reactie, proactief burgers oproepen en ook burgers van bevriende staten die zich daar bevinden vragen om de gevarenzones te verlaten. We doen dit om humanitaire redenen - openlijk, publiekelijk, zonder angst voor tegenwerking van de vijand, die deze informatie ook ontvangt. Waarom zonder angst? Omdat er vandaag de dag geen middelen zijn om zulke wapens tegen te houden. Raketten vallen doelen aan met een snelheid van Mach 10, dat is 2,5-3 kilometer per seconde. De huidige luchtverdedigingssystemen die in de wereld beschikbaar zijn en de raketverdedigingssystemen die door de Amerikanen in Europa worden ontwikkeld, kunnen dergelijke raketten niet onderscheppen, dat is onmogelijk. Ik wil nogmaals benadrukken dat niet Rusland, maar de Verenigde Staten het systeem van internationale veiligheid hebben ontwricht en, door te blijven vechten en vast te houden aan hun hegemonie, de hele wereld in de richting van een wereldwijd conflict stuwen. We hebben er altijd de voorkeur aan gegeven en zijn ook nu bereid om alle geschillen met vreedzame middelen op te lossen. Maar we zijn ook voorbereid op elke andere gang van zaken. Als iemand daar nog aan twijfelt, is dat zinloos - er zal altijd een antwoord komen.

Hoe is het zover gekomen? Donderdag werd bekend dat Rusland een doelwit in Oekraïne zou hebben aangevallen met een ballistische raket. Nu blijkt dat dit een nieuw, voorheen geheim hypersonisch wapen was dat Rusland inzette als waarschuwing aan het Westen. De Russische president Poetin kondigde dit aan in zijn toespraak. In zijn toespraak reageerde hij op de aanvallen van de afgelopen dagen op doelen in Rusland met wapens die door het Westen zijn geleverd. Hij zei dat Rusland zichzelf nu het recht toekent om doelen aan te vallen in alle landen die Kiev hebben toegestaan om de wapens die zij hebben geleverd te gebruiken tegen doelen in Rusland. Er werd al sinds september erover getwist of de Oekraïne wel of niet toestemming had om Amerikaanse langeafstandsraketten op Russisch grondgebied af te vuren. Deze toestemming was een belangrijk punt van Zelenskis "overwinningsplan". Langeafstandsraketten kunnen alleen met behulp van Amerikaanse satellietsystemen en de bijbehorende programmering hun doel vinden. De codes voor de programmering zijn top-secret en uitsluitend in handen van de VS. Het gebruik van dergelijke wapens betekend dus een directe betrokkenheid van de VS en de NAVO. Op 17 november werd deze toestemming eindelijk verleent, hoewel dit niet officieel door Washington is bevestigd. Reeds twee dagen later, op 19 november vond de eerste aanval door Amerikaanse ATACMS-raketten in de oblast Brjansk plaats. Vijf van de zes afgevuurde raketten konden onderschept worden, de zesde werd eveneens getroffen, maar stichtte brand op een militair terrein. De dag daarop werden op de regio Koersk 12 Britse Storm-Shadow-raketten afgevuurd, ook hiervan kon het merendeel onderschept worden, maar de anderen raakten een commandopost en richtte schaden aan.

Europa aan de rand van de afgrond

FZ — Tue, 16 Jul 2024 14:25:42 +0000

De Europese parlementsverkiezingen hebben de ontevredenheid van de volkeren over de door de EU ingeslagen weg laten zien. Een kop van het tijdschrift POLITICO formuleert raak:

6 lame ducks and Giorgia Meloni: Meet the G7 class of 2024

(dus vrij vertaald: Giorgia Meloni temidden van 6 lamme eenden. Meloni is de enige van de G7 politici, die in eigen land nog enigszins populair is.) De ontevredenen kijken nu uit naar de Amerikaanse verkiezingen en verwachten van Donald Trump de redding. In mijn ogen zou de redding van Europa echter in Europese handen moeten liggen, door zich onafhankelijk van de VS en tevens van het hele EU-bestuursapparaat op te stellen. Europa is in een wingewest van de VS gedegradeerd, zonder eigen inbreng. In een redevoering legt Rainer Rupp((Dit is het manuscript van een toespraak die Rainer Rupp hield in het HoffART Theater in Darmstadt op 23 maart 2024. Het evenement werd georganiseerd door de NachDenkSeiten en de Deutscher Freidenker-Verband e.V. Rainer Rupp, geboren in 1945, werkte van 1977 tot 1989 voor de buitenlandse spionageorganisatie Hauptverwaltung Aufklärung van de DDR. Hij was er live bij toen er in de jaren 80 een nucleaire oorlog werd gepland. Het is aan Rainer Rupp te danken dat de NAVO-oefening “Able Archer” in 1983 niet leidde tot een nucleair Armageddon. Hij voorkwam dat de Sovjet-Unie toen per ongeluk een nucleaire tegenreactie ontketende. Hij werd in 1994 door de West-Duitse justitie veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf wegens verraad. Hij werkte onder de codenaam “Topas” en was de belangrijkste spion van het Warschaupact in het NAVO-hoofdkwartier. Sinds zijn vrijlating werkt hij als publicist. In maart 2023 organiseerde hij in Berlijn de vredesconferentie “Dialoog in plaats van wapens” met voormalige generaals van de Bundeswehr en het Nationale Volksleger.)) uit hoe het zo ver heeft kunnen komen, ik heb deze tekst vertaald:

Geen uitweg - de NAVO op weg naar een grote oorlog

van Rainer Rupp De NAVO is hard op weg naar een grote oorlog. In een tweedelige analyse legt onze auteur Rainer Rupp uit hoe dit kon gebeuren. In het eerste deel werpt hij licht op de oorsprong van de prachtige “Nieuwe Wereldorde” en de ontkoppeling van de Westerse elites van hun volkeren. U heeft zich vast allemaal al afgevraagd waarom onze machtselites en hun topdienstverleners in de politiek, de media, de “wetenschap” en de kunsten de vitale belangen van het Duitse volk((en niet alleen het Duitse volk, heel Europa verkeert in een benarde situatie)) hebben verraden en Duitsland hebben meegesleurd in de proxy-oorlog tegen Rusland aan de zijde van de Amerikaanse oorlogsstokers.

Losgeslagene Westerse elites

Economisch, politiek en internationaal heeft onze betrokkenheid bij dit conflict in Oekraïne ons allemaal al veel gekost. En er zijn goede redenen om te vrezen dat het nog veel erger zal worden: de heersende elites, die totaal onverantwoordelijk zijn tegenover hun eigen volk, hebben zichzelf in een hopeloze hoek gemanoeuvreerd, niet alleen in Duitsland, maar in het hele collectieve Westen, waaruit er geen uitweg lijkt te zijn zonder banen en welvaart te verliezen. De oorlogsmisdadigers onder de Westerse elite moeten erop rekenen dat ze ofwel in ballingschap naar de VS zullen moeten vluchten nadat de Russen in Oekraïne hebben overwonnen, ofwel in dit land zullen worden berecht. De waarschijnlijke gevolgen zouden sociale uitsluiting of zelfs gevangenisstraf kunnen zijn. Deze vooruitzichten verklaren waarom ze doorgaan met de huidige koers van confrontatie met Rusland en deze gevaarlijke uitdaging stap voor stap verhogen, terwijl ze heel goed weten dat dit op een ramp voor ons allemaal kan uitlopen. Ze doen dit in de ijdele hoop Rusland met hun onhandige actionisme te kunnen overbluffen, wat dan tot de Russische capitulatie zou moeten leiden. De briljante Chinese strateeg Sun Tzu schreef 2500 jaar geleden een tijdloze verhandeling over de “kunst van het oorlogvoeren”. Hierin staat onder andere: "Om een oorlog te winnen, moet je zowel de sterke als de zwakke punten van de tegenstander kennen. Nog moeilijker, maar zelfs nog belangrijker, is het om je eigen sterktes en zwaktes te kennen, aldus deze wijze Chinees. Wie, zoals de Westerse elites, de Russische tegenstander onderschat en zichzelf overschat, heeft de oorlog al verloren voordat hij echt begonnen is. Dit laatste geldt voor de situatie van het collectieve Westen ten opzichte van Oekraïne. Terwijl deze waarheid langzaam lijkt door te dringen tot veel besluitvormers in Washington en er steeds meer aanwijzingen komen dat de VS zich van de oorlog in Oekraïne wil distantiëren, lijken de heersende elites in sommige Europese landen, zoals Frankrijk en Duitsland, volledig op hol geslagen te zijn. Ze negeren het verzet van hun eigen bevolking en voeren de krankzinnigheid in Oekraïne met steeds nieuwe provocaties tegen Rusland tot het uiterste op. Daarbij onderschatten ze volledig de militaire, technologische, logistieke en economische capaciteiten van de Russen, die op veel gebieden één of twee generaties voorlopen op de NAVO. Voor velen in het Westen is Rusland nog steeds een groot tankstation met kernwapens. Veel westerse oorlogsstokers zijn er echter van overtuigd dat het Kremlin zijn kernwapens niet durft te gebruiken uit angst voor een grote oorlog. Tegelijkertijd hebben de Westerse elites hun eigen capaciteiten schromelijk overschat, bijvoorbeeld de capaciteiten van hun “wonderwapens” of de productiecapaciteit van hun Westerse defensie-industrie. Men hoeft alleen maar te luisteren naar de vooraanstaande Duitse “militaire experts”, zoals de groene Hofreiter, Kiesewetter en Röttgen van de CDU, Pistorius en aanverwante van de SPD en de bewapeningslobbyiste van de FDP ((Marie-Agnes Strack-Zimmermann)), die beter op haar plaats zou zijn in een vampierfilm. De enige partij die nog voorstander voor vrede met Rusland is, is de AfD, en deze wordt door de verenigde oorlogsstokers van de andere partijen afgeschilderd als “rechts-radicaal”, terwijl ze zichzelf prijzen als antifascisten en oproepen tot vrede doormiddel van steeds meer wapens. Hoe zijn wij, het gewone volk, in deze fatale situatie terechtgekomen waarin de gekozen elites in het collectieve Westen zich niets meer aantrekken van de daadwerkelijke noden van de bevolking? Hun enige zorg is het veiligstellen van de door de VS geleide, neoliberale globalisering. Dat is begrijpelijk, want hun eigen macht en welvaart berusten daarop. Daarom klitten ze grensoverschrijdend als pek en zwavel aan elkaar, terwijl hun bevolking lijdt.

Terugblik: de prachtige “Nieuwe Wereldorde"

Voordat je een probleem kunt oplossen, moet je oorzaak en gevolg begrijpen. Laten we daarvoor teruggaan naar het begin van de jaren negentig, naar de VS. Want toen werd de neoliberale “Nieuwe Wereld Orde” (NWO), die de kern vormt van dit huidige kwaad, in Washington officieel bekokstoofd en in de jaren daarna met succes in het hele collectieve Westen geïmplementeerd. Iedereen die vandaag de dag praat over de “Nieuwe Wereld Orde” wordt al snel bestempeld als een samenzweringstheoreticus. In werkelijkheid had de Amerikaanse president George Bush Senior deze NWO - tegen het einde van de eerste Amerikaanse oorlog tegen Irak - echter al meer dan 30 jaar geleden geïntroduceerd en in veel presidentiële toespraken aangeprezen. Deze door de VS geleide “NWO”, die bedoeld was om de elites van het collectieve Westen te verenigen ten koste van hun eigen volk, werd door de Westerse pers bejubeld als ultieme wijsheid en het nieuwe toverwoord. De NWO moest een systeem creëren waarin geen geschillen meer bestonden tussen de elites van de vazalstaten van de VS. In ruil daarvoor zouden ze rijkelijk beloond en beschermd worden voor hun loyaliteit aan de hegemoon in Washington, waarvoor ze de belangen van hun eigen volkeren moesten opofferen op het altaar van de verplichte onderwerping aan de VS. Deze ontkoppeling van de nationale elites van de vitale belangen van hun respectievelijke volkeren, betekende dat belangenconflicten en het bijbehorende potentieel voor onrust van meet af aan geneutraliseerd konden worden. Onder deze omstandigheden konden nationale belangenconflicten niet langer leiden tot oorlogen tussen volkeren. Dit kwam omdat de respectieve nationale elites er niet in geïnteresseerd waren en er niet aan deelnamen. Maar de NWO bestond niet alleen uit rozengeur en maneschijn. Nationale elites die uit de pas dansten, die zich niet onderwierpen aan de NWO-gedragscode en in plaats daarvan voorrang gaven aan de belangen van hun eigen volk, kregen straf, zelfs binnen de EU. Recente voorbeelden zijn Viktor Orbán in Hongarije en Robert Fico in Slowakije. Francis Fukuyama((Wikipedia: Het einde van de geschiedenis en de laatste mens (Engels: The End of History and the Last Man) is een boek uit 1992 geschreven door de Amerikaanse politieke denker Francis Fukuyama.)) leverde de ideologische superstructuur voor de door de VS geleide neoliberale “Nieuwe Wereldorde” met zijn boek “Het einde van de geschiedenis”, dat in het hele Westen als bestseller werd geprezen. Deze structuur bestaat vandaag de dag nog steeds in een nauwelijks afgezwakte vorm en is nog steeds zeer krachtig. Tegenwoordig heet deze echter - verbaal ontkracht - de “op regels gebaseerde orde”. Laten we nu eens kijken naar de ontstaansgeschiedenis van de door de VS geleide “Nieuwe Wereldorde” en we zullen zien hoe verbazingwekkend snel de volgzame en gewillige elites in de landen van de Europese Unie zich aan dit nieuwe dictaat hebben onderworpen. In 1991 - nu 33 jaar geleden - gebruikte de Amerikaanse president George Bush Senior, de vader van de latere rampenpresident George W. Bush, de Amerikaanse oorlog tegen Irak om in een reeks openbare toespraken zijn “Nieuwe Wereldorde” te verkondigen. Tegen de achtergrond van de instortende Sovjet-Unie presenteerde hij zijn aartsreactionaire visie op de wereldwijde rol van de Amerikaanse elites in de toekomst. Om deze angstaanjagende visie voor de betrokken volkeren verteerbaar te maken, presenteerde Bush zichzelf echter als een soort politieke Moeder Teresa, in wiens vreedzame “Nieuwe Wereldorde” “recht, niet macht, zegeviert”.

Onder valse vlag

De oorlog van de VS tegen Irak werd verondersteld een unieke gelegenheid te bieden voor een nieuw historisch tijdperk van wereldwijde samenwerking, die (citaat Bush):

“vrij van de dreiging van terreur, sterker in het nastreven van rechtvaardigheid en zekerder in het zoeken naar vrede”. Een tijdperk waarin de naties van de wereld, Oost en West, Noord en Zuid, welvarend zijn en in harmonie leven. Honderd generaties voor ons hebben gezocht naar dit ongrijpbare pad naar vrede, terwijl de zoektocht gepaard ging met duizend oorlogen. Vandaag is de bevalling van de Nieuwe Wereldorde begonnen. Het zal een wereld zijn zoals we die nog nooit gekend hebben. Een wereld waarin de wet boven de regels van de jungle gaat. Een wereld waarin naties de verantwoordelijkheid voor vrijheid en rechtvaardigheid delen. Een wereld waarin de sterken de rechten van de zwakken verdedigen.

Wie zou er niet in zo'n paradijselijke “Nieuwe Wereldorde” willen leven? Met nog meer van dit soort toespraken beloofde de Amerikaanse president de volkeren van de wereld de hemel op aarde, de verwezenlijking van een eeuwenoude droom van de mensheid. Maar Bush' visie zeilde vanaf het begin onder een valse vlag. Hij gebruikte handig humanitaire, linkse termen om wereldwijd inhumaan beleid door te drukken, niet voor het welzijn van de mensheid in het algemeen, maar voor de belangen van een kleine kapitalistische elite, die niet nationaal georganiseerd was, maar internationaal en wereldwijd opereerde. Bush maakte toen echter al duidelijk dat zijn belofte van een mooie, vreedzame “Nieuwe Wereldorde” niet gerealiseerd kon worden zonder nieuwe oorlogen onder het politieke en economische leiderschap van de VS:

“Als we onze vastberadenheid niet zouden tonen (in de oorlog tegen Irak), zou dat een slecht signaal zijn voor elke huidige en potentiële despoot over de hele wereld. Amerika en de wereld moeten hun vitale gemeenschappelijke belangen verdedigen, – en dat zullen we doen... Amerika en de wereld moeten agressie weerstaan, – en dat zullen we. En nog iets: bij het nastreven van deze doelen zal Amerika zich niet laten intimideren... Laat niemand in het aangezicht van tirannie twijfelen aan de Amerikaanse geloofwaardigheid en betrouwbaarheid, en laat niemand eraan twijfelen dat er geen alternatief is voor Amerikaans leiderschap.”

En dan, boven alle ethische en morele overwegingen uit, benadrukte Bush wat op dat moment waarschijnlijk de belangrijkste reden voor de oorlog tegen Irak was, omdat - zoals Bush het uitdrukte - “er ook vitale economische belangen voor de VS op het spel stonden ... omdat Irak ongeveer 10 procent van de beschikbare oliereserves van de wereld heeft.” Dit maakte al duidelijk dat de “Nieuwe Wereldorde” in zijn neoliberale basiskenmerken niet veel zou verschillen van de oude orde van het neokolonialisme. Onder leiding van het Pentagon werkte een hele reeks experts van een aantal Amerikaanse denktanks uit hoe de NWO moest worden geïmplementeerd in termen van buitenlands beleid. Een onderzoeksrapport van de Amerikaanse majoor Bart R. Kessler voor het Amerikaanse “Air Command and Staff College” uit 1997 getiteld “De betekenis achter de woorden” geeft een goed overzicht.((The Meaning Behind the Words))

“Economisch stabiel en cultureel vrij” - de gemeenschap van internationale elites

De NWO van Bush wijkt dan ook radicaal af van de “realistische” traditie van Richard Nixon en Henry Kissinger, tenminste wat betreft de gekozen benaderingswijze. Deze laatsten zagen de wereldorde vooral als een stabiele machtsverdeling tussen grote, soevereine staten. De NWO van Bush volgt daarentegen de “liberale, idealistische” Amerikaanse denkschool, volgens welke een wereldorde tussen volkeren en staten wordt gevonden op basis van gedeelde waarden en de economische en politieke belangen van de internationale elites (!). In zuiver formele termen wordt groot belang gehecht aan democratie en mensenrechten, evenals aan internationaal recht en samenwerking met de VN. Maar tegelijkertijd is de overtuiging van de Amerikaanse elites dat de Verenigde Staten een “uitzonderlijke en onmisbare natie” is die zich aan geen enkele wet hoeft te houden, maar wetten kan opleggen aan andere naties, al duidelijk te lezen tussen de regels van de eerste concepten van de NWO. Volgens Majoor Kessler is de NWO van Bush “globalistisch en gericht op globaal management”. Volgens de Amerikaanse generaal Walter R. Sharp, hoofd van een taakgroep van het Pentagon om de NWO van Bush te definiëren, vereiste de creatie van “een gemeenschap van internationale elites ... die fysiek veilig, economisch stabiel en cultureel vrij is” een sterkere integratie van economische en financiële relaties door het afbreken van nationale barrières voor zaken en financiën. Aan de voorwaarden voor het succes van de NWO kon alleen worden voldaan door het creëren van een basis van gedeelde waarden en economische en politieke belangen ten gunste van de internationale elites (!). En dit kon alleen gebeuren binnen het kader van de neoliberale globalisering. Daarom veroordeelde Generaal Sharp ook het principe van nationale soevereiniteit, dat hij beschreef als een verouderd maar nog steeds “populair fetisjisme”.

De onzichtbare vuist

Daniel S. Papp, een wetenschapper en destijds adviseur van de Amerikaanse regering, definieerde Bush' NWO als een “unipolaire wereld gebaseerd op Amerikaanse militaire macht op het hoogste niveau”. Op het lagere niveau zou de wereld dan georganiseerd worden in drie economische en handelsblokken die door Washington gecontroleerd worden binnen het kader van de globalisering. Eén daarvan zou de EU zijn. Maar wat zou er gebeuren als naties soeverein willen blijven en hun belangen anders willen definiëren dan de door de VS geleide “internationale gemeenschap”? Deze naties zouden al snel het risico lopen om tot schurkenstaten of agressorstaten te worden bestempeld, voor wie niets goeds in het verschiet lag. Dit werd duidelijk gemaakt door een lid van de bewapeningsgroep, R. Wright - een ander lid van de Pentagon Studiegroep - die de strategie voor internationaal politiewerk van de VS als “werkelijk visionair” prees. Hierin staat onder andere: “De les van de Irak-oorlog (van 1991) is dat een kleine staat zich niet kan verdedigen tegen de luchtmacht van een supermacht.” President Bush licht dit persoonlijk toe en beleert de wereld onder verwijzing naar het lot van Irak: alle schurkenstaten moeten in het aangezicht van “de gruwelen van de oorlog” erkennen dat “geen enkele natie het kan opnemen tegen de verenigde wereld” en dat het daarom beter zou zijn dat ze “vreedzaam terugkeren naar de familie van vredelievende naties”. Deze kernelementen van de Bush NWO zijn sindsdien keer op keer gebruikt om nieuwe Amerikaanse sancties en andere dwingende economische maatregelen te rechtvaardigen, inclusief nieuwe Amerikaanse aanvalsoorlogen. De drijvende kracht hierachter is de neoliberale globalisering en daarachter zit de verstrengeling tussen het expansieve Amerikaanse kapitalisme en het imperialisme van de Amerikaanse regering. Waarschijnlijk de meest invloedrijke commentator in de VS in die tijd, Thomas L. Friedman, die schreef voor de New York Times (NYT), maakte dit duidelijk in een paar korte woorden: “Het vrijemarktkapitalisme en de verspreiding ervan naar vrijwel elke uithoek van de wereld wordt in de eerste plaats veiliggesteld door de militaire macht van de VS”. (Bron: “Manifest voor een snelle wereld”, NYT). Volgens de gepensioneerde generaal Brent Scowcroft, voormalig nationaal veiligheidsadviseur van Bush Senior en later hoofd van een internationaal adviesbureau, was het het Amerikaanse kapitaal dat het meest profiteerde van de neoliberale globalisering. Letterlijk, zei hij:

“Dit is een wereld waarin het kapitalisme kan gedijen. Sinds de Verenigde Staten de enige supermacht zijn, zijn globalisering en Amerikaanse macht synoniem geworden.”

Op de dag dat de door de VS geleide NAVO in strijd met het internationaal recht, de ongeprovoceerde aanvalsoorlog tegen Joegoslavië lanceerde, schreef de eerder genoemde Friedman:

“Wil globalisering werken, dan moet Amerika niet bang zijn om op te treden als de almachtige supermacht die het is. De onzichtbare hand van de markt zal nooit werken zonder de F-15 ontwerper McDonnel-Douglas. En de onzichtbare vuist die de wereld in veiligheid houdt voor McDonald's hamburgertenten en Silicon Valley-technologieën is het Amerikaanse leger, de marine, de luchtmacht en het korps mariniers.”

Maar volgens gepensioneerd generaal Scowcroft hoefden de Amerikaanse strijdkrachten begin jaren negentig in de meeste gevallen niet eens militair in te grijpen om de neoliberale globalisering veilig te stellen:

“Waar VS-Amerikanen ook met andere landen onderhandelen over investeringsbescherming, markttoegang of wat dan ook, de schaduw van de Amerikaanse militaire macht valt altijd op de onderhandelingstafel.”

Deel 2

In augustus 1998 publiceerde de particuliere spionage- en analysedienst Stratfor een lang rapport over het verbluffende succes van Bush' “Nieuwe Wereld Orde”. Stratfor was zelf verbaasd dat, ondanks het unilateralisme van de VS, de NWO zich snel had ontwikkeld tot een wereldwijd succesnummer, (citaat) “een visie die gedeeld wordt door een groot deel van de wereldelite”. De NWO had ongetwijfeld een nieuwe dimensie gecreëerd in de relaties tussen kapitalistische staten.

“Alle naties zijn nu redelijk” - en onderdanig aan de VS

Volgens Stratfor lag het succes van deze “Nieuwe Wereldorde ideologie” in het feit dat fundamentele politieke meningsverschillen tussen naties, d.w.z. tussen de elites van naties, waren verdwenen. In plaats van ideologische geschillen waren alle elites van de grote naties het nu eens over fundamentele principes, d.w.z. de markteconomie en burgerlijke democratie, de bevordering van geglobaliseerde financiën en markten. Bijgevolg waren alle “redelijke mensen”, ongeacht in welk land, het erover eens dat economische groei en welvaart, waarvan vooral de elites profiteerden, zwaarder wogen dan alle andere belangen. Het was daarom belangrijk om deze nieuwe internationale stabiliteit niet te verstoren. De enige internationale problemen waarmee de Verenigde Staten en hun bondgenoten volgens Stratfor werden geconfronteerd, waren “schurkenstaten” zoals Irak en Noord-Korea of de dreiging van interne instabiliteit van staten zoals in Joegoslavië en Somalië, of de uitbreiding van internationaal terrorisme. Maar dat alles was slechts “een marginaal probleem”. Want “alle landen waren nu redelijk. Ze hadden allemaal de noodzaak ingezien om te voorkomen dat schurkenstaten de financiële markten zouden verstoren door burgeroorlogen of de verspreiding van terrorisme”. “Omdat alle naties”, of beter gezegd hun elites, ‘een gelijk belang hadden bij het in stand houden van goed functionerende financiële markten binnen het kader van de NWO, waren ze ook bereid om samen te werken bij het oplossen van marginale problemen (zie Joegoslavië, Irak en Somalië)’. Volgens Stratfor was de absolute prioriteit om van het internationale economische systeem een genivelleerd speelveld te maken waarop globale bedrijven naar eigen goeddunken konden opereren zonder beperkingen zoals tarieven, nationale regelgeving, valutarestricties of investeringsbarrières. Volgens Stratfor is deze taak om de westerse welvaart te vergroten daarom gedelegeerd aan een groep multilaterale organisaties, zoals het Internationaal Monetair Fonds IMF, de GATT (sindsdien vervangen door de Wereldhandelsorganisatie WTO), de Wereldbank, de OVSE en niet te vergeten de NAVO. Deze organisaties “dienen allemaal hetzelfde doel en ze hebben goed werk geleverd”, aldus Stratfor. Natuurlijk “spelen de Verenigde Staten, als 's werelds leidende natie, ook een speciale en cruciale rol bij het definiëren van de missies van de VN en de andere multilaterale organisaties”, benadrukte Stratfor en vervolgde: “Maar omdat alle naties nu dezelfde basisbelangen zouden hebben, zou daaruit volgen dat geen enkele redelijke natie zich zou verzetten tegen de aanspraak van de VS op leiderschap en haar beslissingen.”

De Europese dimensie van de NWO

De mate waarin deze Amerikaanse ideologie van de NWO ook in Europa vruchtbare grond heeft gevonden, met name in de EU, kan worden geïllustreerd aan de hand van de persoon van Robert Cooper. Cooper begon zijn carrière op dit gebied als topadviseur van de Britse premier Tony Blair. Van daaruit ging hij naar de EU en werd hij “directeur-generaal voor buitenlandse en politiek-militaire zaken” in het secretariaat-generaal van de Raad van de EU en stond hij voortdurend in contact met ministers en staatshoofden. In deze rol speelde Cooper volgens Wikipedia ook een rol bij het vormgeven van de filosofie van de “ontwikkeling van het Europese veiligheids- en defensiebeleid”. Hiervoor werd hij later geridderd door de koningin en overladen met medailles en eerbewijzen door vrijwel alle regeringen van de EU-lidstaten. Waarvoor precies? Voor eisen als deze, die vervolgens ook in de EU werden geïmplementeerd:

“We hebben een nieuw soort imperialisme nodig, een imperialisme dat verenigbaar is met mensenrechten en kosmopolitische waarden: een imperialisme dat gericht is op orde en organisatie.”

Na de aanvalsoorlog tegen Joegoslavië maakt Cooper onderscheid tussen twee soorten “nieuw imperialisme”: Ten eerste is er het “vrijwillige imperialisme” van de “democratische” (!) instellingen van de Westerse wereld, zoals het “Internationaal Monetair Fonds” (IMF) of de “Wereldbank”. Volgens Cooper helpen deze instellingen “al de staten die vrijwillig de weg terug willen vinden naar de wereldeconomie van de internationale gemeenschap”. Met andere woorden, alle staten die bereid zijn om achterover te buigen en hun economische, sociale en maatschappelijke grondwet te laten dicteren door de “ondemocratische instellingen” van het IMF en de Wereldbank. Deze staten hoeven niet bang te zijn voor "humanitaire" bombardementen door de NWO. Cooper bedreigt echter alle andere staten die zich niet vrijwillig onderwerpen aan de NWO met “goed nabuurschap-imperialisme”, d.w.z. dat “verantwoordelijke” staten - zoals de VS of Frankrijk, Groot-Brittannië of Duitsland - eerst economische en politieke dwangmaatregelen opleggen en, als deze niet helpen, militair ingrijpen om instabiliteit in het global village te voorkomen. Cooper wijst op de succesvolle “humanitaire interventie” van de NAVO in Kosovo als een lichtend voorbeeld van “goed nabuurschap-imperialisme”. Het NAVO-protectoraat dat daar werd opgericht laat als geen ander voorbeeld zien hoe goed “het nieuwe kolonialisme (!) orde en structuur kan brengen”. In zijn boek “The Post-Modern State” uit 2002 werkt Cooper de EU-doctrine van het “nieuwe, liberale imperialisme” verder uit. Daarbij benadrukt hij “de noodzaak om met twee maten te meten” in de omgang met zogenaamde probleemstaten. Zijn volgende boek, “The Breaking of Nations” (Het breken/onderwerpen van staten), gaat nog een stap verder. Het zegt: “Onder elkaar moeten Europeanen opereren op basis van recht en gemeenschappelijke veiligheid. Maar buiten Europa moeten ze de hardere methoden van vroeger gebruiken - geweld, preventieve aanvallen, bedrog en wat er nog meer nodig is. Want als we in de jungle zijn, moeten we ook de wetten van de jungle toepassen. In het origineel: "When in the jungle, one must use the laws of the jungle."

Onruststoker Rusland

Volgens een andere Stratfor-analyse pakte deze versie van de Nieuwe Wereldorde een tijdje heel goed uit voor de VS. De internationale elites konden er ook van profiteren. Er waren ook “geen significante conflicten tussen de elites van de deelnemende landen”. Dit leidde tot de bekende uitspraak dat democratieën geen oorlogen tegen elkaar voeren. Toen het Jeltsin-regime nog aan de macht was in Rusland, zag het Westen een goede kans om Rusland bij deze door de VS geleide nieuwe wereldorde te betrekken. Maar toen kwam de Russische financiële ineenstorting in 1998/99, toen de hulp van het Westen uitbleef en het IMF en de Wereldbank werkeloos toekeken hoe Rusland ineenstortte. Deze passiviteit van het Westen, in combinatie met de nauwelijks verholen vreugde van de Westerse aasgieren die op zoek waren naar rijke buit, gaf de toekomstige ontwikkeling van Rusland een beslissende duw in een andere richting en moedigde nieuwe politieke krachten aan die de toekomst van Rusland niet in het Westen zagen. In de chaos die werd veroorzaakt door Westerse adviseurs aan de Russische regering in samenwerking met lokale oligarchen, werd het zaadje geplant dat in de daaropvolgende 25 jaar de machtigste tegenstander van de NWO is geworden. Sindsdien heeft het economisch, moreel en militair vernieuwde Rusland, dat vandaag de dag als zelden tevoren in zijn geschiedenis verenigd achter president Poetin staat, bewezen een onoverkomelijke tegenstander te zijn van de door de VS geleide “op regels gebaseerde orde” - zoals de NWO nu bekend staat. Tegelijkertijd is Rusland, samen met zijn strategische partner China, een baken van hoop geworden voor veel landen in het Zuiden die zich willen bevrijden uit de roofzuchtige greep van de westerse neokolonialisten.

Geen plan B: op directe weg naar oorlog

En nu komen we terug bij de situatie in Oekraïne die we aan het begin beschreven. Inmiddels begrijpt u vast beter waarom de politieke, media, wetenschappelijke en militaire elites in Europa er geen probleem mee hadden en hebben om de vitale belangen van hun eigen volk te negeren zolang het henzelf goed gaat en ze de steun hebben van de bevriende elites in Europa en aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. Het belangrijkste voor deze mensen zijn de financiële markten, waar ze allemaal flink van profiteren. Ondanks de catastrofale economische situatie in alle landen van het collectieve Westen bereiken de beurzen daar voortdurend nieuwe hoogtepunten dankzij monetaire manipulatie, waardoor de elites zich verder verrijken, terwijl de werkende bevolking steeds armer wordt door de gelijktijdige devaluatie van het geld. Dankzij het korps van gewillige presstituees slagen de elites er nog steeds in om de meerderheid van de bevolking wijs te maken dat ze alles onder controle hebben, of het nu gaat om Oekraïne, de strijd tegen inflatie, economische groei, enz. Maar het moment waarop de realiteit de sluier van leugens, manipulatie en witwassen wegneemt, nadert onverbiddelijk. Hoe langer deze tragische ontwikkeling voortduurt, hoe minder opties er overblijven om de situatie te redden of te verzachten. Het Westen heeft zijn breekpunt bereikt. Voor het eerst in decennia ontstaan er nu diepe breuklijnen tussen de elites op nationaal en internationaal niveau binnen het Westen. Realisten en pragmatici willen onderhandelen met de Russen, terwijl extremisten zoals de in het begin genoemde oorlogsstokers flirten met rechtstreekse gevechten tussen Rusland en de NAVO. De huidige situatie in Oekraïne, die als stormram dient voor het Westen en daarbij kapot wordt gemaakt, kan als volgt worden samengevat. Ten eerste had Rusland vanaf het begin duidelijk de overhand op het slagveld, in termen van militaire technologie, strategie en tactiek, of in termen van reserves, maar ook in termen van opleidingsniveau en moreel van de soldaten, de steun en eenheid van de Russische bevolking, enzovoort. Oekraïne heeft allang verloren, ook al kan het nog een tijdje doorgaan met vechten in een zelfdestructieve razernij. Wat wel zeker is, is dat de tijd die Oekraïne nog heeft, opraakt. Ten tweede is het Oekraïense leiderschap, ondanks zijn zwakte, niet bereid om onderhandelingen te voeren om de oorlog te beëindigen onder voorwaarden die aanvaardbaar zijn voor Rusland. De Russische president Vladimir Poetin heeft herhaaldelijk benadrukt dat Moskou in principe open blijft staan voor gesprekken, maar niet op basis van “wishful thinking”, maar op basis van de realiteit aan het front. Het gebrek aan flexibiliteit van het regime in Kiev is niet verrassend. Voor president Vladimir Zelenski persoonlijk en in ieder geval voor zijn kernteam is er waarschijnlijk geen manier, noch politiek noch fysiek, om de catastrofe te overleven die ze hun land hebben aangedaan. Zij waren zelf pionnen in de neoconservatieve strategie van Washington om Rusland een strategische nederlaag toe te brengen. Ze hebben allemaal gefaald en zullen ten onder gaan. En ten derde bestaat de mogelijkheid dat de elites in NAVO-Europa ook het loodje zullen leggen, omdat ze de essentiële belangen van hun eigen bevolking aan Washington hebben verkwanseld ter ondersteuning van de strategie van Washington en hen in economische ellende hebben gestort. Een ineenstorting van het Oekraïense front zal het voor de Westerse elites onmogelijk maken om de leugens die ze hebben verteld vol te houden. Zelfs de meest goedgelovige schapen in het Westen zullen de heersende elites in de politiek en de media de rug toekeren. De laatsten vrezen terecht de dag waarop de afrekening begint. In hun onthechting van de realiteit hebben de westerse elites nooit overwogen dat hun oorspronkelijke, op wensdenken gebaseerde plannen om de Russische samenleving te destabiliseren en het Russische leger strategisch te verzwakken, zouden kunnen mislukken. Daarom hebben ze geen plan B. Ze zien geen uitweg en daarom raken ze steeds meer in paniek. Paniek, inderdaad, want alleen paniek kan de duidelijk wanhopige eisen verklaren, bijvoorbeeld voor de inzet van Duitse Taurus kruisraketten die kernwapens kunnen dragen. Het plan van de Franse president Emmanuel Macron om grondtroepen naar Oekraïne te sturen, valt in dezelfde categorie van geavanceerde waanzin, die ons een enorme stap dichter bij een grote oorlog zou brengen. De westerse elites, vol vertrouwen in de overwinning, hebben geen ruimte gelaten voor een uitweg op hun snelweg naar oorlog.

Poetin heeft het Westen een aanbod gedaan

FZ — Thu, 20 Jun 2024 15:57:41 +0000

[caption id="attachment_62443" align="alignright" width="350"] Dit plaatje heb niet ik uitgezocht, het is afkomstig uit het oorspronkelijke artikel[/caption]

Een aanbod dat het Westen wel wil maar niet kan accepteren

Op 15 juni heeft Poetin een toespraak voor topambtenaren van het ministerie van Buitenlandse Zaken gehouden, die voornamelijk over een nieuwe veiligheidsarchitektuur in Eurazië ging. Aan het eind van deze lange toespraak besprak Poetin de voorwaarden waaronder Rusland bereid is over een vredesverdrag met Oekraïne te onderhandelen.((De toespraak is vertaald onder de titel: Poetin – een vredesvoorstel of een verklaring van oorlog? ))

Een Russische visie op het voorstel

Vertaling uit het Russisch van een artikel van Pjotr Akopov Ultimatum, voorstel tot capitulatie, voortzetting van de agressie - zo reageerden het Westen en Kiev op de voorstellen van Poetin in zake de voorwaarden van een staakt-het-vuren en het begin van onderhandelingen over het oplossen van het conflict. "Poetin is niet in de positie om Oekraïne voor te schrijven wat het land moet doen om vrede te sluiten", zei de Amerikaanse minister van Defensie Lloyd Austin. NAVO-secretaris-generaal Stoltenberg stelde voor dat Rusland zijn troepen terugtrekt uit Oekraïens grondgebied en Zelenski vergeleek Poetin simpelweg met Hitler. Dat wil zeggen, het voorstel van onze president werd afgewezen en belachelijk gemaakt - waarom deed hij het dan? Dat is het juist, Poetin rekende op precies zo'n resultaat - want de echte geadresseerde van zijn toespraak was niet het Westen en Kiev, maar de hele niet-westerse wereld, die de Atlantici ervan probeert te overtuigen dat Rusland een vreselijke agressor is, niet van plan om te stoppen in Oekraïne en een bedreiging vormt voor de hele wereld. Daarom zegt Poetin: we zijn bereid om de vijandelijkheden zelfs morgen te staken, hier zijn onze voorwaarden, ze lijken niet alleen niet op de annexatie van heel Oekraïne, maar zelfs niet op de onvoorwaardelijke overgave ervan. Accepteer ze en laten we aan de onderhandelingstafel gaan zitten. De paradox is dat de voorwaarden die Poetin voorstelt zeer gunstig zijn voor het Westen en ongunstig voor Rusland, maar het Westen kan ze niet accepteren. Over Kiev en Zelenski gaat het hier niet eens, die kunnen sowieso niet vrij besluiten. De Verenigde Staten beslissen over alles en ze hebben al lang begrepen dat het maximale programma voor Oekraïne (opname in de NAVO) en Rusland (terugkeer naar de situatie van 23 februari 2022) absoluut onhaalbaar is. Amerikaanse leiders kunnen hardop zeggen wat ze willen, maar in werkelijkheid kunnen ze niet verder voorspellen dan januari volgend jaar, wanneer er hoogstwaarschijnlijk een regeringswisseling zal plaatsvinden in Washington. Daarom zou het vastleggen van de status quo, zij het ten koste van de terugtrekking van de Oekraïense strijdkrachten uit de gebieden die al opgenomen zijn in de Russische Federatie, een zeer goede optie zijn voor het Westen - zelfs als er bovendien de eis bijkomt dat Oekraïne niet wordt opgenomen in de NAVO. En hiermee biedt Rusland zelf deze optie aan, en met een redelijke geopolitieke analyse had het Westen deze met beide handen moeten aangrijpen en Kiev moeten opdragen om in te stemmen met het starten van onderhandelingen. Want het volgende voorstel van Poetin (en de eerste twee waren in november-december 2021 en maart-april 2022) zal duidelijk slechter zijn dan het huidige, en de dynamiek van de vijandelijkheden laat Oekraïne geen kans om verloren gebieden terug te winnen, maar vergroot de kans om nieuwe te verliezen. Waarom heeft het Westen deze kans niet gegrepen? Omdat het tijdens het conflict de inzet alleen maar heeft verhoogd - voortdurend herhalend dat het onaanvaardbaar is om zelfs maar te overwegen dat Poetin zou kunnen winnen, dat de straf van Rusland demonstratief en exemplarisch zou moeten zijn voor alle potentiële agressor-dictators, dat de nederlaag van Oekraïne een vreselijke klap zou zijn voor de op regels gebaseerde wereldorde en de reputatie van het Westen in de wereld. Met andere woorden, het Westen heeft de nederlaag van Oekraïne gelijkgesteld aan zijn eigen nederlaag en de noodzaak om Rusland te verslaan is een voorwaarde geworden voor het handhaven van zijn wereldwijde dominantie. Er is echter al geen sprake meer van dominantie - het is geen toeval dat de voorstellen van Poetin slechts klein deel uitmaakten van zijn grote toespraak op het ministerie van Buitenlandse Zaken over de noodzaak om een systeem van Euraziatische collectieve veiligheid op te bouwen. De belangrijkste voorwaarde hiervoor zou de bevrijding van Eurazië van de militaire aanwezigheid van niet-Euraziatische landen moeten zijn, d.w.z. de terugtrekking van de Amerikaanse troepen uit Europa en Azië - van Duitsland tot Japan. Ja, Poetin zet op de toekomst en hij ziet de dynamiek van de situatie in de wereld. De Atlantisten (d.w.z. de Angelsaksen samen met een deel van de Europese elites die uitsluitend daarop gefocust zijn) zijn nu inderdaad de belangrijkste kracht in de wereld, maar hun claims op hegemonie en wereldwijde dominantie zijn niet langer geldig. En iedereen ziet dit - niet alleen in het Globale Zuiden, maar ook velen in de Westerse landen zelf. Nu kan het Westen het zich nog steeds veroorloven om te proberen Rusland te isoleren en te blokkeren, om ons met vreemde huurlingen te bestrijden op ons eigen grondgebied, maar het betaalt hiervoor met een versnelde vernietiging van de basis van zijn eigen macht, d.w.z. het wereldhandels- en financiële systeem. Zonder dat systeem zullen de Angelsaksen alleen van de Amerikaanse marine afhankelijk zijn, d.w.z. van de militaire macht, maar zoals bekend, op bajonetten blijf je niet lang zitten. De Amerikanen zullen gedwongen zijn zich terug te trekken uit Europa en Azië. De enige vraag is of deze terugtocht georganiseerd zal verlopen - vrijwillig of gedwongen - of een chaotisch gevolg zal zijn van een interne crisis binnen de Verenigde Staten zelf. Het is duidelijk dat we het hebben over een proces dat enkele decennia kan duren, maar ook dramatisch kan worden versneld als gevolg van slecht doordachte militaire avonturen van de aftredende hegemoon (bijvoorbeeld die in Taiwan). De strijd om Oekraïne is in deze zin zeer illustratief: de Atlantisten hebben zich in een gevecht gestort om iets dat ze niet kunnen vasthouden, sterker nog, om iets dat ze niet eens nodig hebben, als we uitgaan van hun eigen belang om het proces van de ontmanteling van hun eigen hegemonie zo lang mogelijk uit te stellen. Grofweg moeten ze niet denken aan het verwerven van nieuwe gebieden (bezittingen), maar aan het op orde brengen, herstellen en hervormen van de bestaande. De trein van de Angelsaksische globalisering kan echter niet meer stoppen - hij heeft zo'n vaart gekregen dat hij bij het remmen meteen de afgrond ingaat. Het enige wat je nog kunt doen is de trein een seintje te geven dat er een klif eraankomt - en dat het beter is om te proberen langzamer te rijden (zelfs ten koste van een val, schaafwonden en breuken) dan om gegarandeerd dood te gaan door in de naderende afgrond te vallen. En dan maar hopen dat het zelfbehoudsinstinct van de Angelsaksische elites nog steeds werkt. Dit is precies waar Vladimir Poetin vrijdag voor waarschuwde: "Uiteindelijk hebben het egoïsme en de arrogantie van de westerse staten geleid tot de huidige extreem gevaarlijke stand van zaken. We zijn onaanvaardbaar dicht bij het "point of no return" gekomen. Oproepen voor een strategische nederlaag van Rusland, een land dat het grootste kernwapenarsenaal bezit, tonen het ongebreidelde avonturisme van Westerse politici. Ofwel begrijpen ze de omvang van de dreiging die ze zelf vormen niet, ofwel zijn ze gewoon geobsedeerd door het geloof in hun eigen straffeloosheid en hun eigen exceptionalisme. Beide versies kunnen tragisch aflopen.

De Oekraïne in 2024

FZ — Tue, 30 Jan 2024 16:27:09 +0000

Men schijnt hier het Oekraïens-Russische conflict haast wel vergeten te zijn, de aandacht is gericht op de beschieting van Jemen en een deel van de Amerikaanse elite dringt erop aan Iran aan te vallen. Ondertussen vindt er ook een gigantische NAVO-oefening plaats in NAVO-landen die aan de RF grenzen. Ik wil hier een overzicht geven van de toestand in begin van 2024, men mag immers nooit vergeten er in de Oekraïne nog steeds hevig gevochten wordt. Per week worden er duizenden Oekraïense soldaten gedood, terwijl de Oekraïne nu al grote tekorten aan mankracht heeft. Indien de Oekraïne zelfstandig kon beslissen, was men vermoedelijk al lang tot bezinning gekomen en hadden er vredesbesprekingen plaats gevonden. Maar vrede is kennelijk niet gewild. Men dient het Russisch-Oekraïense conflict in een ruimer geopolitiek kader te zien, dan slechts als een oorlog tussen twee staten, we staan aan de rand van een wereldoorlog. In het Westen is men zich hiervan niet bewust, of verdringt deze feiten. Daarom is het ook noodzakelijk naar de globale ontwikkelingen te kijken, vooral naar de grootste onruststoker, de VS. Daar lopen de discussies hoog op of de Oekraïne nog verder gefinancierd moet worden. En langzaam komt er paniek op, dat men de oorlog tegen Rusland zal verliezen. De nieuwste kronkelredenering is: we moeten Zelenski blijven steunen, anders wint Trump de verkiezingen, persoonlijk zie ik daar de logica niet van in. Het Westen heeft zich veel te lang superieur gevoeld aan de rest van de wereld en vooral stelselmatig de industriële capaciteit van Rusland onderschat. Daardoor heeft het zijn eigen ondergang in gang gezet. Het Westen raakt steeds dieper betrokken bij het conflict, terwijl het nog steeds beweert “Oekraïne moet zelf beslissen of het onderhandelingen wil voeren of hoe het de door ons geleverde wapens op het territorium van Rusland inzet. Niets is minder waar, de Oekraïne is al lang de laatste rest van soevereiniteit kwijtgeraakt. In wezen is het ongelooflijk dat de toekomst van de Oekraïne af zou hangen van de verkiezingen in de VS of de interne strubbelingen in de EU. Het Russische nieuws meldde onlangs: het aantal conflicten wereldwijd heeft een kritische massa bereikt. In wezen zou er koortsachtig diplomatiek overleg gevoerd moeten worden, maar men praat nauwelijks nog met elkaar. Het Westen heeft de houding: Rusland (China, Iran etc.) vertegenwoordigen de macht van het kwaad, daar mag je niet mee onderhandelen, terwijl Rusland geen kans ziet in het Westen nog één redelijk mens met beslissingsbevoegdheid te vinden, waarmee overleg gepleegd zou kunnen worden. Gelijktijdig worden de banden met het globale Zuiden, met name met de BRICS, steeds nauwer aangehaald. Ondanks alles verzekert Rusland, dat men nog steeds tot onderhandelingen bereid is. In het Zwitserse Davos heeft onlangs, voorafgaande aan de bijeenkomst van het WEF ((15-19 januari 2024, de bijeenkomst stond trouwens onder het motto "Vertrouwen herwinnen". Hoe zou het WEF dat vertrouwen kwijtgeraakt zijn?)) de derde bijeenkomst van de zogeheten Oekraïense vredes-formule plaatsgehad. Kiev bericht triomfantelijk dat er wel 80 landen aan hebben deelgenomen (omdat al deze vertegenwoordigers toch al aanwezig waren voor het WEF). De grote afwezige was China, dat geweigerd had deel te nemen en natuurlijk Rusland, dat niet uitgenodigd was. Vredesonderhandelingen zonder de aanwezigheid van een van de betrokken partijen, kunnen alleen plaatsvinden na een volledige capitulatie, en dat is precies wat Zelenski van Rusland eist - de onvoorwaardelijke capitulatie, de vrijgave van alle Oekraïense gebieden binnen de grenzen van 1991 (dus inclusief de Krim) en reparatiebetalingen. Gezien het feit dat Rusland aan de winnende hand is, zal het land beslist niet op deze voorwaarden ingaan. De situatie aan het front ziet er catastrofaal uit voor de Oekraïners, de belangrijke veste Avdejevka (in de buurt van Donetsk) is al bijna volledig in Russische handen, de Oekraïners bieden echter verwoed weerstand, ondanks het feit dat ze zowel een tekort aan manschappen als aan wapens hebben en worden bij bosjes afgeslacht. Het Westen raadt ze al sinds weken aan zich terug te trekken en in de verdediging te gaan en in bevestigde posities af te wachten tot 2025 totdat er weer een voorraad aan wapens en troepen beschikbaar zal zijn en de Oekraïne opnieuw in de aanval kan gaan. In deze onzekere tijden kan niemand zo ver vooruit plannen, behalve misschien de Russen. Er gaan echter ook verstandigere stemmen op (hoewel je je al kunt afvragen of dit wel verstandiger is), blijkbaar bestaan er ook plannen om grote delen van de Oekraïne op te geven, het hoofd van de inlichtingendienst, Boedanov, tot staatschef te maken en vanaf Lvov partizanenopstanden te organiseren. Van vrede is geen sprake, de Biden-regering lijkt de oorlog beslist tot aan de Amerikaanse verkiezingen te willen voortzetten. De positie van Zelenski is uiterst zwak, iedereen lijkt hem wel kwijt te willen. De geplande grote mobilisatie van een half miljoen soldaten is moeilijk door te zetten, Zelenski staat met de rug tegen de muur. Onlangs zijn zelfs 17 afgevaardigden van Zelenskis partij in de Verchovna Rada (parlement) opgestapt.((Zie: Ukraine: Zelensky may soon oust military chief Zaluzhny, van Stephen Bryen.)) [caption id="attachment_62256" align="alignright" width="350"] Een van de brandende vliegers. Gezien de geprinte tekst, was de flashmob goed voorbereid.[/caption] Op 25 januari was er een grote gevangenenuitwisseling gepland, die op de verjaardag van Zelenski met veel tamtam verkondigd zou worden. Rusland heeft twee vliegtuigen richting grens gestuurd. Een ervan werd door Oekraïne neergehaald, met als resultaat 65 dode Oekraïense krijgsgevangenen. In eerste instantie meldde de Oekraïne trots: "we zijn erin geslaagd een Russisch vliegtuig af te schieten". Toen drong het besef door, dat ze hun eigen mensen gedood hadden en het bericht verdween. In de westerse media werd dit weer eens als Russische propaganda beschouwd, maar toen publiceerden de Russen foto's van het wrak en naamlijsten en toen viel de beschieting niet meer te ontkennen. De stand is nu: de Russen hebben ons niet voldoende over de geplande vlucht ingelicht, het is de schuld van de Russen dat we het vliegtuig hebben afgeschoten. Volgens de Russen waren de Oekraïeners volledig van het transport op de hoogte. Voor Zelenski zou dit incident funeste gevolgen kunnen hebben. Op zijn verjaardag werd in Kiev een flashmob gehouden, men liet brandende papieren vliegers op, met het opschrift: "gefeliciteerd met je verjaardag - moordenaar!" De Oekraïne ontwikkelt zich steeds meer tot een terreurstaat, of misschien zijn dit al de voorboden van de verwachte partizanenoorlog. Het Westen wil Rusland koste wat kost klein krijgen, als het niet op militaire manier lukt, dan probeert men het met een patrtizanenoorlog. Toe te geven dat Rusland gewonnen heeft, lijkt ondenkbaar. Bovendien zou dit vrijwel zeker de verkiezingsoverwinning van Donald Trump inhouden - het ergste schrikbeeld voor iedere Neo-con. De Russen hebben zichzelf beter onder controle, Poetin heeft tot nu toe een verdere escalatie weten te voorkomen, maar de sfeer wordt grimmiger. Onlangs voorspelde het hoofd van de Russische geheime dienst, Narysjkin, de Oekraïne voor de toekomst een treurig lot en in Rusland wordt al lang gewaarschuwd dat de voorwaarden van vredesovereenkomsten steeds nadeliger voor de Oekraïne zullen uitvallen, naarmate het conflict langer duurt.

Duidelijke taal

FZ — Wed, 27 Dec 2023 20:08:51 +0000

Ik heb al eerder erover bericht dat de Russen nagenoeg alle diplomatieke regels om in bedekte termen te spreken, hebben laten vallen. Wie nog duidelijker spreekt dan de diplomaten, zijn de militairen. Generaal Gerasimov geeft een overzicht van de stand van zaken wereldwijd en in het Oekraïne-conflict. Ik heb haast wel de indruk dat de Russen zich hebben voorgenomen altijd de waarheid te spreken, en als iets geheim is, helemaal niets te zeggen. Vermoedelijk om positief af te steken tegen het regime in Kiev, waar de meeste uitspraken of overdreven zijn, of helemaal verzonnen. De hele redevoering is een gortdroge opsomming van feiten, over de Russische verliezen wordt niet gerept, wel over de Oekraïense. Hel duidelijk wordt het verschil in de Russische en de Oekraïense oorlogsdoelen. De Russen gaat het om de vernietiging van het Oekraïense militaire potentieel en de bescherming van de bevolking in de Donbass, de Oekraïne om terreinwinst. De herovering van de Krim is nog steeds hun opperste doel, hoewel tegenwoordig zelfs westerse deskundigen toegeven dat niet haalbaar zal zijn. Ondertussen verspreiden de Oekraïense media volkomen onrealistische cijfers over het aantal Russische doden, die echter in de westerse media gretig herhaald worden. Zo wordt nog steeds de schijn oprecht gehouden dat een Oekraïense overwinning nabij is. [begin van de vertaling]((De tekst van de toespraak van Gerasimov is in het Russisch te vinden op VK, de bijbehorende video is eveneens op VK))

Materiaal van de informatiebijeenkomst van de chef van de generale staf van de strijdkrachten van de Russische Federatie - de eerste onderminister van Defensie van de Russische Federatie, legergeneraal Valeri Gerasimov, voor buitenlandse militaire attachés over de resultaten van de activiteiten van het ministerie van Defensie van de Russische Federatie in 2023

Goedemiddag, geëerde dames en heren! Onze traditionele bijeenkomst van vandaag vormt de afsluiting van de officiële internationale evenementen van het ministerie van Defensie van de Russische Federatie van dit jaar. In mijn toespraak zal ik me concentreren op de situatie in een aantal regio's in de wereld en de vervulling van de belangrijkste taken van de strijdkrachten. Op dit moment ondergaat de militaire en politieke situatie grootschalige veranderingen. Een nieuwe multipolaire wereld krijgt vorm en de hegemonie van de Verenigde Staten van Amerika en haar bondgenoten behoort tot het verleden. Washington probeert koste wat het kost de geheel op het westerse gerichte structuur van de wereldorde te behouden, de wereld te domineren en andere landen voorwaarden op te leggen en hun legitieme veiligheidsbelangen te ontkennen. De VS en hun bondgenoten vernietigen systematisch de normen van het internationaal recht en ondermijnen de rol van de VN als belangrijkste instelling ter harmonisering van intergouvermentele relaties. De doelgerichte acties van Washington hebben alle wezenlijke verdragen te niet gedaan, die de basis vormden van een stelsel van het wapenbeheersing. Aangezien het Westen vasthoudt aan zijn koers gericht op een strategische nederlaag van Rusland, is de realisatie van vertrouwenscheppende maatregelen op het gebied van de Europese veiligheid niet langer aan de orde. Tegelijkertijd blijft Rusland zich inzetten om zijn verplichtingen na te komen om incidenten te voorkomen en handhaaft het de bestaande communicatielijnen om te reageren op crisissituaties. Het Europese continent is de arena geworden van de confrontatie tussen het Westen en de Russische Federatie op politiek en economisch gebied. De versnelde integratie van Zweden en Finland in het bondgenootschap, de toegenomen militaire aanwezigheid van NAVO-troepen in Oost-Europa, de Oostzee- en Zwarte-Zeeregio's en in de poolgebieden hebben een negatief effect op de situatie in Europa en kan leiden tot nog meer conflicten. De intensiteit van de operationele en gevechtstrainingsactiviteiten van de NAVO-strijdkrachten blijft hoog. Jaarlijks worden ongeveer 40 grote oefeningen gehouden in de buurt van de westelijke grenzen van Rusland, met scenario's die gebaseerd zijn op een gewapende confrontatie met ons land. Steeds vaker zijn niet-leden van het bondgenootschap bij deze oefeningen betrokken. Tegelijkertijd probeert het Westen nieuwe brandhaarden te creëren en conflicten te bevorderen in de Balkan, Trans-Dnjestrië en Trans-Kaukasië, Centraal-Azië en Afghanistan.

De situatie blijft moeilijk in de Arabische Republiek Syrië, waar de aanhoudende activiteiten van terroristische bendes, samen met de sanctiedruk van westerse landen onder leiding van de Verenigde Staten van Amerika, een normalisering en een leven in vrede verhinderen. Daarnaast wordt de situatie bemoeilijkt door de gevolgen van de natuurramp in februari van dit jaar, die meer dan 8 miljoen Syriërs heeft getroffen. De situatie blijft het meest kritiek in de gebieden aan gene zijde van de Eufraat en bij Al-Tanf, die buiten de controle van de wettige regering vallen, evenals in de de-escalatiezone Idlib, waar illegale militaire formaties nog steeds actief zijn, stellingen van de regeringstroepen aanvallen en terroristische aanslagen plegen op burgers en Syrische veiligheidstroepen. De illegale winning en verkoop van natuurlijke hulpbronnen gaat door in het noordoosten van het land onder auspiciën van de Verenigde Staten.

Het roekeloze beleid van de Verenigde Staten heeft geleid tot een nieuwe escalatieronde in het Midden-Oosten. Zo is de langdurige Palestijns-Israëlische conflict veranderd in een open gewapende confrontatie met talrijke slachtoffers onder de burgerbevolking aan beide zijden. Op dit moment loopt het dodental in de tienduizenden en zijn de vooruitzichten voor een oplossing van het conflict zeer somber.

De situatie in Afrika blijft complex. De belangrijkste negatieve invloeden op de ontwikkeling worden veroorzaakt door politieke instabiliteit en langdurige interne conflicten in de landen van Noord-Afrika en de Sahara-Sahel-zone. Het sanctiebeleid van Washington tegen Rusland heeft geleid tot een voedselcrisis op het Afrikaanse continent, waardoor de sociale spanningen en de ontevredenheid over de heersende regimes toenemen. Dit heeft geleid tot escalatie van interne gewapende conflicten en machtswisselingen in een aantal staten. De activiteiten van terroristische en extremistische organisaties, voornamelijk die welke in verband staan met ISIS en Al Qaida, hebben eveneens een destructieve invloed op de situatie. Onder deze omstandigheden chanteren de Verenigde Staten en hun Europese bondgenoten Afrikaanse leiders om hun neokoloniale doelen alsnog te kunne verwezenlijken.

In het Transkaukasische gebied blijft de situatie gespannen, maar er is een gestage trend naar stabilisatie. In september van dit jaar werd dankzij de bemiddeling van Russische vredeshandhavers binnen 24 uur een staakt-het-vuren bereikt. Tijdens de vijandelijkheden zorgde het Russische vredeshandhavingscontingent op de plaatsen waar het was gestationeerd voor de huisvesting van meer dan 10.000 burgers en vervolgens voor het veilige vertrek van vrijwel de gehele bevolking van Karabach naar het grondgebied van Armenië. Het luchttransport van de vredesmacht vervoerde bijna 300 gewonden naar ziekenhuizen. Tegelijkertijd blijft ons militaire contingent zijn taken vervullen als garant voor de mogelijkheid om een vreedzaam leven op te bouwen en voor de terugkeer van de bewoners naar de regio. Op politiek gebied werkt de Russische Federatie doelgericht aan het deblokkeren van de transportverbindingen in de Transkaukasus, het sluiten van een vredesverdrag tussen Bakoe en Jerevan en het oplossen van de meest acute Armeens-Azerbeidzjaanse tegenstellingen.

In de regio Azië-Stille Oceaan is het conflictpotentieel sterk toegenomen. De belangrijkste reden hiervoor zijn de acties van westerse landen die gericht zijn op het ondermijnen van de op de veiligheidsarchitectuur van de ASEAN-landen, die hier hier is opgebouwd en die haar effectiviteit heeft bewezen. De oprichting van NAVO-achtige militaire blokken in de regio Azië-Stille Oceaan, zoals AUCUS, de drievoudige alliantie VS-Japan-Republiek Korea en andere quasi-allianties met een militaire oriëntatie, brengt voor de regio uitdagingen en bedreigingen met zich mee die vergelijkbaar zijn met die waarmee Europa vandaag de dag wordt geconfronteerd. De interactie in het kader van de AUCUS stelt de deelnemende landen niet alleen in staat om hun strijdkrachten te moderniseren op het gebied van conventionele wapens, maar ook om hun nucleaire component te ontwikkelen, wat funest is voor het wereldwijde beleid van non-proliferatie van massavernietigingswapens. We stellen vast dat het machtspotentieel van de NAVO in de regio Azië-Stille Oceaan toeneemt. We zien de escalatie van de spanningen volgens het scenario dat Washington heeft georkestreerd rond Myanmar, Taiwan en het Koreaanse schiereiland, de verscherping van de territoriale geschillen in de Zuid-Chinese Zee en het gebruik dat het Westen maakt van conflictsituaties om de regio met strategische wapens te overspoelen.

De VS en de NAVO hebben hun inspanningen gericht op het waarborgen van hun dominantie in het Noordpoolgebied en het afschrikken van de Russische Federatie in die contreien. Daartoe verhoogt het "collectieve Westen" zijn militaire aanwezigheid in de noordelijke breedtegraden en bouwt een militaire infrastructuur op nabij de grenzen van de Russische Federatie. Als gevolg daarvan neemt het conflictpotentieel in de regio toe. Het grondgebied van Finland en Zweden wordt in toenemende mate gebruikt voor de stationering van NAVO-troepen en hun operationele opbouw in gebieden die grenzen aan Rusland. Ik vestig uw aandacht op het feit dat de aanwezigheid van de strijdkrachten van de Russische Federatie in het Noordpoolgebied niet gekoppeld is aan een demonstratie van militaire macht, maar aan het waarborgen van de veiligheid van de economische ontwikkeling van de regio, met inbegrip van de scheepvaart in de wateren van de Noordelijke Zeeroute en de uitvoering van projecten op het gebied van de exploratie en winning van natuurlijke hulpbronnen. Daartoe ontplooien we systematisch legereenheden in het Noordpoolgebied en creëren en moderniseren we de noodzakelijke infrastructuur om de activiteiten ervan te ondersteunen. Er werd extra aandacht besteed aan het stroomlijnen van de regels voor de doorvaart van buitenlandse oorlogsschepen langs de Noordelijke Zeeroute. In juni van dit jaar zijn wijzigingen aangebracht in de relevante navigatieregels.

Een belangrijke factor bij het bepalen van de militaire en politieke situatie op zowel regionaal als mondiaal niveau, is de crisis in Oekraïne, die plaatsvindt in de vorm van een hybride proxyoorlog van de Verenigde Staten van Amerika en hun bondgenoten tegen de Russische Federatie. Deze oorlog wordt gevoerd ten koste van het Oekraïense volk. De landen van het collectieve Westen hebben de eis van Rusland om een overeenkomst te sluiten over het waarborgen van de wederzijdse veiligheid genegeerd en hebben provocatief het neonazi-regime in Kiev gesteund, dat ertoe heeft aangezet de Russischtalige bevolking van de volksrepublieken Donetsk en Loegansk uit te roeien. Acht jaar lang heeft het Westen actief gewerkt aan de opbouw van het militaire potentieel van de Oekraïense strijdkrachten, om Kiev aan te sporen tot met geweld oplossen van het conflict in de Donbass en de invasie naar het Krim-schiereiland. Onder deze omstandigheden was Rusland gedwongen om de Speciale Militaire Operatie op gang te brengen. Vandaag de dag volgt Washington een koers die erop gericht is het Oekraïne-conflict te laten voortduren. Met dat doel wordt omvangrijke militaire en militair-technische steun naar de Oekraïne gestuurd. Sinds februari 2022 heeft Kiev meer dan 5.200 tanks en gepantserde gevechtsvoertuigen ontvangen, meer dan 1.300 veldartilleriekanonnen, 200 meervoudige raketwerpers, meer dan 23.000 antitankraketsystemen, 1.200 luchtdoelraketsystemen en -installaties, meer dan 100 vliegtuigen en helikopters, 23.000 drones, evenals een aanzienlijke hoeveelheid munitie van verschillende typen. Ongeveer 100.000 Oekraïense militairen werden opgeleid in de Verenigde Staten en Europa. Het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk hebben aan Kiev meer dan 200 geleide lucht-grondraketten van het type Storm Shadow en Sculp beschikbaar gesteld, die onder andere worden gebruikt om burgerdoelen in de Krim en Donbas te raken. In oktober van dit jaar leverde Washington ATACMS operationeel-tactische raketten aan de Oekraïne, kennelijk om de doodsstrijd van het regime in Kiev te verlengen. Ondanks de grootschalige militaire en financiële hulp van het Westen aan de Oekraïne en de totale mobilisatie van Oekraïense burgers, blijven de strijdkrachten van de Russische Federatie doelmatig de opgelegde taken uitvoeren om de doelstellingen van de Speciale Militaire Operatie te bereiken, die door het oppercommando zijn omschreven. Dit jaar was de belangrijkste taak het afweren van het tegenoffensief van de AFU-stootgroep, waarvan de ruggengraat bestond uit brigades die door westerse landen waren getraind en uitgerust. Het AFU-commando was van plan onze eenheden te verslaan en Rusland de toegang tot de landcorridor naar de Krim te versperren. Het plan van de vijand hield in om Melitopol op de 15de dag van het offensief te bereiken en te belegeren. Vervolgens om uitvallen te doen naar de kust van de Azov Zee, de stad Mariupol en de grens met de Krim. Om dit doel te bereiken verzamelde de vijand begin juni in de richting van Zaporozjje een aanvalsleger van ongeveer 50 bataljons, meer dan 230 tanks en meer dan duizend gepantserde gevechtsvoertuigen, waarvan de helft moderne modellen van buitenlandse makelij waren. Vervolgens werd dit contingent uitgebreid naar 80 bataljons. Om de plannen van het Oekraïense oppercommando te beletten, voerden onze troepen grootschalige werkzaamheden uit om een geëchelonneerd systeem van technische barrières, verdedigingslinies en posities te creëren. Nadat ze hun offensief op 4 juni waren begonnen, slaagde de AFU er ten koste van kolossale verliezen in om enigszins op te rukken in de richting van Zaporozjje, maar was niet in staat om door onze tactische verdedigingszone heen te breken. De situatie op het slagveld veranderde niet door verdere leveringen van westerse wapens aan het regime in Kiev, noch erdoor dat het Oekraïense commando de strategische reserves bij de strijd betrok. Deze acties verhoogden alleen het aantal verliezen aan de zijde van de AFU-eenheden. Het door de Oekraïne en zijn NAVO-bondgenoten breed aangekondigde tegenoffensief is dus mislukt. In zes maanden tijd bedroegen de verliezen van de vijand in alle richtingen ongeveer 160.000 man en meer dan 3.000 gepantserde gevechtsvoertuigen, waaronder 766 tanks, en tevens 121 vliegtuigen en 23 helikopters. De Russische troepen voeren met succes een strategie van actieve verdediging uit, houden vol vertrouwen stand langs de hele linie en breiden de door hen gecontroleerde zones voortdurend in alle richtingen uit. De vijand wordt voortdurend onder vuur genomen, waardoor hij niet kan oprukken. Russische militairen handelen moedig en vastberaden onder de moeilijkste gevechtsomstandigheden en vervullen doeltreffend hun taken. Om de doelen van de speciale militaire operatie te bereiken, worden precisiewapens met grote reikwijdte gebruikt om de commandocentrales het leger, de verdedigingssystemen en kritieke militaire faciliteiten te vernietigen. In totaal werden ongeveer 1.500 objecten geraakt. Een van de resultaten van het gebruik van precisiewapens was een aanzienlijke vermindering van de productiecapaciteiten van het militair-industriële complex van de Oekraïne. De operationeel-tactische en legerluchtvaart levert een grote bijdrage aan de uitvoering van de taken van de gezamenlijke strijdkrachten. Deze zijn 24 uur per dag in actie, in eenvoudige en moeilijke weersomstandigheden, om vijandelijke strijdkrachten en middelen op te sporen en te vernietigen, en om verkennings- en gevechtsmissies uit te voeren. Sinds het begin van de SMO zijn er door vliegtuigen en helikopters duizenden gevechtsvluchten uitgevoerd. Elke dag liggen de hoofdkwartieren, commandoposten, opslagplaatsen met militaire uitrusting en munitie, en op andere plaatsen waar AFU-personeel gelegerd onder vuur. De luchtverdedigingstroepen opereren doeltreffen in het gebied van de Speciale Militaire Operatie. Dit jaar vernietigden ze meer dan 6.300 vijandelijke luchtdoelen, waaronder meer dan 4.600 onbemande luchtvaartuigen, meer dan 100 Storm Shadow geleide raketten, ongeveer 90 HARM anti-radar raketten, 30 Totsjka-U operationeel-tactische raketten en meer dan 1.400 MLRS granaten. Een integraal onderdeel van de gevechtsoperaties was het gebruik van onbemande luchtvaartuigen van verschillende klassen en toepassingen. Drones worden gebruikt om 24 uur per dag luchtverkenningen uit te voeren over de volledige diepte van vijandelijke troepenformaties en om de coördinaten van gedetecteerde doelen en objectieve te controleren en hun vernietiging door te geven. Er worden taken uitgevoerd om militaire infrastructuurfaciliteiten en het hele scala aan wapens en militaire uitrusting te liquideren. De technieken en methoden voor het gebruik ervan worden voortdurend verbeterd sinds de speciale operatie aan de gang is. Het regime in Kiev, dat ziet dat de AFU niet in staat is om zijn doelen op het slagveld te bereiken, blijft terroristische strijdmethoden gebruiken, die worden uitgevoerd met de stilzwijgende toestemming en vaak met de steun van Westerse inlichtingendiensten. Sinds het begin van de speciale operatie zijn duizenden schendingen van de normen van het internationaal humanitair recht geregistreerd. Dagelijks vinden raket- en artilleriebeschietingen van vreedzame steden en bevolkte gebieden van de Russische Federatie plaats, zonder enige militaire noodzaak. Als gevolg hiervan worden woonwijken, ziekenhuizen, scholen en andere sociale voorzieningen verwoest. De Oekraïense strijdkrachten gebruiken operationeel-tactische raketten, groot kaliber artillerie, mortieren en MLRSs, waaronder verboden clustermunitie en antipersoonsmijnen, om burgerobjecten te treffen. Sinds februari 2022 zijn er alleen al op het grondgebied van de Volksrepubliek Donetsk meer dan 4.700 (4.755) burgers gedood, waaronder 140 kinderen. Meer dan 5.000 anderen zijn gewond geraakt. Meer dan 16.000 woonhuizen en bijna 3.500 civiele infrastructuurvoorzieningen, waaronder ongeveer 700 onderwijsinstellingen en meer dan 200 medische instellingen, zijn verwoest of beschadigd. Aanslagen op journalisten en vertegenwoordigers van het bestuur van de volksrepublieken Donetsk en Loegansk en de regio's Zaporozjje en Cherson zijn voor het Oekraïense leiderschap nog steeds aan de orde van de dag. De Oekraïne laat zijn pogingen om nucleaire terroristische daden te plegen niet varen en stuurt systematisch onbemande luchtvaartuigen uitgerust met explosieven naar de kerncentrale van Zaporozjje en de stad Energodar. In mei van dit jaar werd een poging van Oekraïense saboteurs om elektriciteitsleidingen van de kerncentrales van Leningrad en Kalinin op te blazen verijdeld. In de huidige situatie gaat het Ministerie van Defensie van de Russische Federatie door met de geplande activiteiten om de defensiecapaciteit van het land te versterken. In de loop van dit jaar hebben de strijdkrachten zich beziggehouden met het vergroten van het gevechtspotentieel, het verbeteren van de training van het personeel en van de methodes voor troepen- en wapenbeheer, en het uitrusten van de troepen met moderne wapens en militaire uitrusting. De Strategische Nucleaire Strijdkrachten gingen door met hun geplande herbewapening met de Yars en Avangard raketsystemen, evenals de modernisering van langeafstandsvliegtuigen om het gebruik van moderne langeafstands-precisiekruisraketten te garanderen. Een nieuwe door kernenergie aangedreven strategische onderzeebootkruiser van het type Borej-A, de Keizer Alexander III, bewapend met Boelava ballistische raketten, werd aan de marinevloot toegevoegd. Het aandeel van moderne wapens in de nucleaire "triade" is verhoogd naar 95%. Rekening houdend met de ervaring van de Speciale Militaire Operatie werden de nodige maatregelen genomen om de samenstelling en structuur van de strijdkrachten te verbeteren en de capaciteiten van het leger in het algemeen uit te breiden. Als reactie op de NAVO-uitbreiding worden twee strategische territoriale eenheden binnen de strijdkrachten gevormd: de militaire districten Moskou en Leningrad. In overeenstemming met het besluit van de opperbevelhebber van de strijdkrachten van de Russische Federatie werd de geleidelijke toename in samenstelling en omvang van de strijdkrachten voortgezet en is hun fulltime sterkte verhoogd tot 1.320.000 militairen. Bij de grondtroepen zijn twee algemene pantserdivisies en 14 formaties van takken van de strijdkrachten en soorten ondersteuning gevormd. Er zijn drie formaties van de lucht- en ruimtestrijdkrachten gevormd om de capaciteit van het lucht- en ruimteverdedigingssysteem van de Russische Federatie te vergroten. Vier onderzeeërs en acht oppervlakteschepen van verschillende klassen zijn toegelaten tot de marine. De bouw van moderne oorlogsschepen voor taken in oceaangebieden en maritieme zones gaat door. Het defensie-industrieel complex van ons land heeft zijn capaciteiten verveelvoudigd en voorziet de gevechtsvliegtuigen, de marine en de grondtroepen volledig van alle soorten wapens, raketten en munitie. Dit jaar zijn er meer dan 1.500 nieuwe en verbeterde tanks en ongeveer 3.000 gepantserde gevechtsvoertuigen geleverd om de troepen uit te rusten. Meer dan 230 vliegtuigen en helikopters, meer dan 80 verschillende modellen grond-luchtraketten en meer dan 20.000 onbemande luchtvaartuigen van verschillende klassen en doeleinden zijn geleverd aan formaties en militaire eenheden van de strijdkrachten.

Ondanks westerse pogingen om ons land in de internationale arena te isoleren, bleef het Russische ministerie van Defensie het tempo van de samenwerking met buitenlandse militaire departementen in het kader van militaire en militair-technische samenwerking opvoeren. Dit jaar werden meer dan 600 belangrijke activiteiten uitgevoerd. Speciale aandacht werd besteed aan het consolideren van betrouwbare en wederzijds voordelige bilaterale betrekkingen binnen het kader van de CSTO((Organisatie voor het Verdrag inzake Collectieve Veiligheid)), het GOS, en met bevriende staten uit de regio Azië-Stille Oceaan, Afrika, het Midden-Oosten en Latijns-Amerika. De ontwikkeling van een alomvattend strategisch partnerschap met China en India wordt voortgezet. Met de Democratische Volksrepubliek Korea is een actieve alomvattende samenwerking tot stand gebracht. De antiterrorismeoefening SMOA Plus werd met succes uitgevoerd met deelname van meer dan 600 militairen uit 12 landen. Samen met Laos waren de strijdkrachten voorzitter van de SMOA Plus-werkgroep van deskundigen inzake humanitaire ontmijning voor de periode tot 2027. De strijdkrachten zorgden dit jaar voor een hoge intensiteit van operationele en gevechtstraining met buitenlandse partners. Er werden zeventien internationale oefeningen georganiseerd en er werd aan deelgenomen. De belangrijkste gevechtstrainingen waaraan onze contingenten deelnamen, waren de gezamenlijke marineoefening "Maritime Interaction" met de strijdkrachten van de Volksrepubliek China en de operationeel-strategische oefening "Interaction - 2023", evenals militaire oefeningen in CSTO-formaat in Wit-Rusland en Kirgizië. Het jaarlijkse Internationale Militair-Technische Forum "ARMIYA" werd dit jaar bezocht door delegaties van defensiedepartementen van 83 buitenlandse staten, waaronder 41 delegaties onder leiding van ministers van Defensie en hun plaatsvervangers. Er werden ongeveer 200 bilaterale ontmoetingen met buitenlandse partners gehouden. Bijna 1.500 binnenlandse en buitenlandse bedrijven en organisaties toonden meer dan 28.000 monsters van militaire producten en producten voor tweeërlei gebruik. In augustus werd de XIe Conferentie van Moskou over internationale veiligheid gehouden. Meer dan 800 afgevaardigden uit 76 landen en 6 internationale organisaties namen deel aan het forum. De conferentie besprak kwesties van mondiale veiligheid in een multipolaire wereld, evenals de interactie van militaire afdelingen in moderne omstandigheden. Volgend jaar zal verder worden gewerkt aan het creëren van voorwaarden voor het stabiliseren van de situatie op mondiaal en regionaal niveau, evenals aan de geleidelijke en evenwichtige ontwikkeling van het leger en de marine om de vreedzame sociaaleconomische ontwikkeling van ons land te waarborgen. Militaire samenwerking met de legers van buitenlandse landen blijft een prioriteit. Er zijn actieve militaire uitwisselingen en gezamenlijke operationele en gevechtstrainingsactiviteiten met de defensiedepartementen van bevriende landen gepland. We rekenen op de actieve deelname van militaire attachés bij het onderhouden van constructieve samenwerking. Tot slot spreek ik mijn beste wensen uit voor de komende feestdagen - Kerstmis en Nieuwjaar 2024. Ik wens u en uw dierbaren gezondheid, vrede en voorspoed. Dank u voor uw aandacht. [einde van de vertaling]

De VN-Veiligheidsraad

FZ — Wed, 06 Sep 2023 11:02:48 +0000

De Veiligheidsraad heeft als primaire verantwoordelijkheid de internationale vrede en veiligheid te handhaven. Alle besluiten die de Veiligheidsraad in het kader hiervan neemt heten resoluties. De Veiligheidsraad mag elk (dreigend) geschil onderzoeken en maatregelen voorstellen (volgens het internationaal recht niet bindend) en opleggen (wel bindend); onder dit laatste vallen ook het instellen van sancties en het gebruik van militair geweld.((Zie Wikipedia)) [caption id="attachment_61975" align="alignright" width="350"] De VN-Veiligheidsraad[/caption] In de Veiligheidsraad worden door Rusland en soms ook China steeds weer pogingen ondernomen om de wereld tot inzicht te brengen - natuurlijk wordt de inhoud van deze inzicht door de Russische of Chinese visie bepaald. Het betrefft over het algemeen Russische voorstellen of moties, waarvoor Rusland dan in het desbetreffende onderwerp deskundige gastsprekers uitnodigt. Raar genoeg zijn dat vaak Amerikaanse "dissidenten", waardoor ook de VS-diplomaten gedwongen zijn een andere kijk op de Amerikaanse politiek aan te horen (als ze tenminste niet gesloten samen met hun vazallen de zaal verlaten). Ray McGovern((Raymond McGovern (geboren op 25 augustus 1939) is een voormalig medewerker van de Central Intelligence Agency (CIA) die politiek activist is geworden. McGovern was van 1963 tot 1990 analist bij de CIA en was in de jaren 80 voorzitter van de National Intelligence Estimates en stelde de President's Daily Brief op. Bij zijn pensionering ontving hij de Intelligence Commendation Medal, die hij in 2006 teruggaf om te protesteren tegen de betrokkenheid van de CIA bij martelingen. McGovern werkte na zijn pensionering onder andere als commentator voor de door de Russische regering gefinancierde RT en Sputnik News over inlichtingen en buitenlands beleid. In 2003 was hij medeoprichter van Veteran Intelligence Professionals for Sanity (VIPS).)) en Jeffery Sachs((Jeffrey David Sachs (geboren op 5 november 1954) is een Amerikaans econoom, academicus, beleidsanalist en voormalig directeur van The Earth Institute aan Columbia University, waar hij universiteitshoogleraar is. Hij staat bekend om zijn werk op het gebied van duurzame ontwikkeling, economische ontwikkeling en de strijd tegen armoede.)) spraken op 22 februari 2023 de VN Veiligheidsraad toe over de sabotage van de Nord Stream pijpleidingen. De vergadering van de Veiligheidsraad werd bijeengeroepen door Rusland nadat het rapport van Seymour Hersh wees naar de VS en Noorwegen als de schuldigen.((Zie b.v. https://news.antiwar.com/2023/02/22/un-security-council-holds-meeting-on-nord-stream-sabotage/ of https://consortiumnews.com/2023/02/21/watch-un-security-council-on-nord-stream-attack/)) Op 29 juni 2023 stelde de Grayzone journalist, Max Blumenthal((Max Blumenthal (geboren op 18 december 1977) is een Amerikaanse auteur en blogger. Hij was schrijver voor The Nation, AlterNet, The Daily Beast, Al Akhbar en Media Matters for America, en heeft bijgedragen aan Al Jazeera English, The New York Times en de Los Angeles Times. Hij was een writing fellow van het Nation Institute. Hij levert regelmatig bijdragen aan het Russische staatsbedrijf Sputnik en RT en heeft zijn verschillende platforms vaak gebruikt om Russische propaganda te verspreiden. In 2023 werd hij door Rusland uitgenodigd om een briefing van de VN-Veiligheidsraad over wapenleveranties aan Oekraïne toe te spreken.)) voor de VN de vraag: "Waarom lokken we de totale nucleaire vernietiging uit?"((https://thegrayzone.com/2023/06/29/nuclear-annihilation-max-blumenthal-security-council/)) Op 17 augustus mocht Danny Haiphong((Danny Haiphong (geb. 1985) is een Amerikaanse journalist en auteur van het boek American Exceptionalism and American Innocence: A People's History of Fake News from the Revolutionary War to the War on Terror.)) zijn standpunt ten aanzien van al de door de VS geprovoceerde oorlogen toelichten.((https://www.youtube.com/watch?v=AS44mvuo7Ow - ik heb deze redevoering getranscribeerd en vertaald)) [caption id="attachment_61973" align="alignright" width="350"] Danny Haiphong spreekt VN-Veiligheidsraad toe[/caption] Het woord is aan de heer Danny Haiphong. Dank u wel! Goedemiddag leden van de raad, mijnheer de Voorzitter, vandaag sta ik hier als journalist die de afgelopen 10 jaar van mijn leven heeft gewijd aan het schrijven over en zich uitspreken tegen de lange lijst van mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdaden begaan door mijn geboorteland, de Verenigde Staten. Ik beschouw dit niet als een hobby of zelfs niet als beroep, maar eerder als een plicht tegenover de hele mensheid en ten behoeve van degenen die een betere en vreedzamere toekomst nastreven. Ik ben hier ook als Amerikaans burger die heeft moeten aanzien hoe tientallen miljarden Amerikaanse belastingdollars naar de financiering en bewapening van een proxy-oorlog tegen Rusland gaan, terwijl mensen in de VS – gewone mensen – lijden onder toenemende armoede, dakloosheid, zelfmoord en economische onzekerheid. Zoals Martin Luther King Jr in 1958 al zei: "Ware vrede betekend niet slechts het ontbreken van spanningen, maar de aanwezigheid van gerechtigheid." Op 2 juni 2023 hield de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Anthony Blinken een toespraak in Helsinki, waarin hij verklaarde dat militaire steun aan de Oekraïne prioriteit moet krijgen boven diplomatie. Het argument is dat een gestage levering van wapens aan de Oekraïne het tij op het slagveld zal doen keren, wat Rusland naar de onderhandelingstafel zal dwingen. Blinken wordt verondersteld de topdiplomaat van de VS te zijn en zijn rol is zeker niet die van een voorvechter voor escalatie van conflicten. De overtuigingen die hij uitdraagt, zijn echter tekenend voor het gedachtengoed dat de constante Westerse wapenleveranties aan de Oekraïne goedpraat. De feiten spreken echter Blinkens beweringen tegen: Ten eerste staan de Amerikaanse en Westerse wapenleveranties haaks tegenover het zoeken naar oplossingen van conflicten. De VS is de grootste wapenexporteur ter wereld, en bezigt ongeveer 40% van alle wapenverkopen wereldwijd. Deze wapens hebben een grote rol gespeeld in de bloedigste oorlogen van de afgelopen twee generaties, bij voorbeeld tijdens de door de VS geleide invasies van Irak, Afghanistan, Libië en Syrië. Amerikaanse wapens spelden een belangrijke rol bij de escalatie van de spanningen op het Koreaanse schiereiland en bij de militaire omsingeling van Rusland en China, wat een nieuwe Koude Oorlog heft ingeluid met alle risico's van dien. Ten tweede was het nooit Rusland dat naar de onderhandelingstafel moest worden gedwongen. In december 2021, als we ons dat nog herinneren, heeft Rusland ontwerpvoorstellen voor veiligheidsgaranties aan de VS en de NAVO voorgelegd, die als basis voor dialoog en onderhandelingen moesten dienen. Ze werden resoluut verworpen. Eind januari 2022 kondigden de VS aan 200.000 pond (ca. 900.000 kilo) van wat werd bestempeld als "dodelijke hulp - lethal aid " aan de Oekraïne te zullen leveren, in een duidelijke voorbode van een escalatie. In april 2022 reisden Anthony Blinken, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, en Lloyd Austin, de Amerikaanse minister van Defensie, naar de Oekraïne, slechts enkele weken nadat een vredesakkoord was mislukt. Wat ze daarmee wilden signaleren, was dat de VS zich volledig erop zou concentreren het gehele eigen militaire arsenaal, en dat van hun NAVO-partners in stelling te brengen voor een proxy-oorlog tegen Rusland en dat dan ook tot de laatste Oekraïner. Het ontbreken van diplomatie in tijden van conflict kan alleen maar leiden tot escalatie. Dat de veiligheid van Rusland, en wat dat betreft de veiligheid van de hele wereld, zo summier wordt afgedaan door het Westen, is bewijs genoeg dat de onophoudelijke levering van wapens aan de Oekraïne de vrede in gevaar brengt. Wapens aan de Oekraïne te leveren, betekent niet een soort "wapenvoorraad voor de democratie", zoals sommigen in de gezaghebbende kringen van het Amerikaanse buitenlands beleid beweren. NAVO-landen hebben de Oekraïne in de loop van dit conflict al voor 40 miljard dollar aan wapens geleverd en we hebben gezien hoe deze wapens steeds zwaarder, dodelijker en provocerender werden. Een grote hoeveelheid van deze wapens zijn terechtgekomen op de zwarte markt, bij drugskartels, criminele organisaties en bij de neonazistische en fascistische groeperingen, die nu deel uitmaken van de Oekraïense strijdkrachten. Bovendien heeft de NAVO het ene Oekraïense leger na het andere bewapend ten koste van de eigen wapenvoorraden. De New York Times luidde acht maanden geleden de noodklok dat de Oekraïne nu het toneel is geworden van een heuse artillerie- en tankoorlog, waarop het Westen geensinds voorbereid en deze ook niet langdurig kon volhouden. En indien dit waar is, dan zouden rationele geesten moeten concluderen dat het Westen zijn leveringen van dodelijk wapentuig moest stopzetten. Maar het tegenovergestelde is het geval. De VS keurde vorige maand het sturen van clustermunitie naar de Oekraïne goed, dezelfde munitie die tientallen jaren na de Amerikaanse invasie in Laos nog steeds burgers doodt en in stukken scheurt en die al lang in meer dan 100 landen wereldwijd is verboden. Ik ben journalist en geopolitiek analist, geen militair expert, maar deskundigen op dat gebied hebben de afgelopen maanden al duidelijk aangegeven waar de beperkingen liggen van de westerse vuurkracht. Camille Grand, voormalig assistent-secretaris-generaal van defensie-investeringen bij de NAVO, verklaarde dat het wapenverbruik van één dag in de Oekraïne gelijk staat aan een maand of meer in Afghanistan. Hij verwijst tevens naar het feit dat de Oekraïne bijna de helft van de artillerie die in de Verenigde Staten per maand wordt geproduceerd, in één dag opbrandt. De voormalige Opperbevelhebber van de NAVO, James Stavridis, erkende afgelopen mei dat analisten gelijk hadden toen ze veronderstelden dat de Oekraïne per maand de hele jaarproductie van de VS opgebruikte. De secretaris-generaal van de NAVO, Jens Stoltenberg, en de Amerikaanse president Joe Biden hebben beide deze wapentekorten toegegeven, waarbij Biden tijdens zijn aankondiging van de levering van clustermunitie aan de Oekraïne openlijk erkende dat "dit een oorlog is, die bepaald wordt door de beschikbaarheid van voldoende munitie. En hun munitie raakt op en wij hebben er ook te weinig van". En dan zal ik het niet eens hebben over het tekort aan personeel, of problemen bij de training en andere logistieke zaken. Al deze problemen lijken hun hoogtepunt te hebben bereikt, sinds het Oekraïense lente-tegenoffensief de afgelopen maanden zo grootschaling onder de aandacht is gebracht. Maandenlang lieten politieke en militaire functionarissen in het westen regelmatig aan de media weten dat er een zegevierend offensief op komst was, dat grote delen van het grondgebied van Rusland zouden worden heroverd. Tegelijkertijd eiste de Oekraïne, en in het bijzonder het staatshoofd Vladimir Zelenski, herhaaldelijk dat het Westen meer zware wapens, waaronder vliegtuigen, zou leveren. Zelenski heeft - keer op keer - het Westen de schuld gegeven van de tegenvallende wapenleveranties, en ziet daarin de reden voor de maandenlange vertraging van dit tegenoffensief tegen Rusland. Het tegenoffensief loopt nu al drie maanden en de resultaten zijn ronduit rampzalig. Ongeveer 30 procent van de NAVO-wapenleveranties aan de Oekraïne is vernietigd. Het dodental op het slagveld is duizelingwekkend. Naar schatting 43.000 Oekraïense soldaten zijn gedood en er zijn berichten in omloop dat lokale mortuaria in de Oekraïne sinds het begin van het tegenoffensief bijna het dubbele aantal lichamen te verwerken hebben gekregen. En waarvoor? Het optimisme van westerse functionarissen en diplomaten is afgenomen en velen erkennen nu dat Oekraïne nog niet eens is doorgedrongen tot de eerste verdedigingslinie van Rusland. Dus ik denk dat de betere vraag is: Qui Bono? Wie heeft er baat bij en wat heeft er baat bij dat er westerse wapens in de Oekraïne worden gedumpt? De Oekraïne in ieder geval niet, als de resultaten van het tegenoffensief en het conflict als geheel de maatstaf moeten dienen. En het bevordert zeker ook niet de vrede en stabiliteit in de wereld. Ondanks alle voordelen die een opkomende multipolaire wereld met zich meebrengt, draagt de onophoudelijke militarisering van de Oekraïne, die door het Westen wordt gestimuleerd, bij aan een wereldwijde economische stagnatie en het potentieel voor conflicten tussen grote mogendheden, die heel goed een nucleair karakter zouden kunnen krijgen. Een eenvoudig antwoord op deze vraag is dus, dat de wapenindustrie, de bedrijven die enorm hebben geprofiteerd van dit conflict, aandeelhouders van de grootste militaire aannemers worden sinds het begin van het conflict uitstekend betaald terwijl de winsten de pan uit rijzen. De top 25 Westerse defensie-ondernemingen hebben hun inkomsten het afgelopen jaar met 11 procent zien stijgen tot 212 miljard dollar. Verwacht wordt dat de wapenverkoop zal stijgen tot 450 miljard dollar in totaal tegen het einde van 2023. Een stijging van 47 miljard dollar dankzij het Oekraïne-conflict. Deze goudgraversmentaliteit onder den wapenverkopers maken de kleine minderheid van de rijkste mensen dus rijker - terwijl de rest van de wereld de talloze problemen moet oplossen die in het kielzog van dit conflict zijn ontstaan. Een van de voornaamste verantwoordelijkheden van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, zoals vastgelegd in het VN-Handvest, is het handhaven van internationale vrede en stabiliteit. De voortdurende verkoop van wapens aan de Oekraïne door het Westen is niet alleen een schending van het Handvest van de Verenigde Naties, maar onthult ook de geopolitieke realiteit die aan dit conflict ten grondslag ligt. Het zou echter te simplistisch zijn om te beweren, dat alleen al de winsten uit de verkoop van wapens door het Westen een belemmering vormen voor het streven naar vrede. De Verenigde Staten, waar ik woon, hebben een lange traditie van het uitlokken van unilaterale militaire conflicten op wereldschaal, die een schending van het VN-Handvest betekenen. De VS hebben meer dan 800 buitenlandse militaire bases, 11 commandostructuren en een publiek militair budget van bijna 1 biljoen US dollar. Er is nu een openlijk conflict binnen de toplui van het Amerikaanse buitenlandse beleid over de vraag of de aandacht voor de Oekraïne en het maximaal bewapenen van dit land wel zo'n goed idee is geweest, of dat andere militaire zaken meer belangstelling verdienen. In een uitgelekte memo van de top van de luchtmacht wordt gesteld dat de VS zich moeten voorbereiden op een oorlog met China in 2025. De Oekraïne bevindt zich dus in het oog van een veel grotere storm, namelijk die van de Amerikaans koers naar rivaliteit tussen grote mogendheden, of wat iets dat beter de confrontatie tussen grote mogendheden kan worden genoemd, onder leiding van de Verenigde Staten. Vrede en stabiliteit zijn niet mogelijk zolang het Westen een buitenlands beleid van unilaterale interventie in de Oekraïne voert met het doel om een geopolitieke positie van unipolariteit te kunnen bereiken en handhaven. Dit beleid druist volledig in tegen de principes van het V.N Handvest, de voortdurende stroom wapens naar Oekraïne is een schending van Artikel 2 Sectie 3 van dit Handvest, dat vordert dat lidstaten conflicten op een vreedzame manier oplossen. Al deze wapens verlengen het conflict echter alleen maar, en met desastreuze gevolgen. De VS, hun Westerse partners en alle andere meelopers moeten leren om binnen het kader van het internationaal recht te opereren, net als alle overige lidstaten, of de wereld zal geconfronteerd worden met de voortdurende dreiging van instabiliteit en oorlog, ongeacht de inspanningen van deze Veiligheidsraad en andere organen van de Verenigde Naties. Hartelijk dank voor uw tijd!

Praten over vrede is taboe!

FZ — Fri, 10 Feb 2023 17:12:35 +0000

[caption id="attachment_61586" align="alignright" width="350"] Van vredesonderzoeker tot samenzweerder: Daniele Ganser en de media - een interview[/caption] Een van de bekendere Zwitsers (uit de alternative hoek), is Daniele Ganser. Ganser is historicus en werd vooral bekend door zijn dissertatie over de stay-behind organisaties van de NAVO (getiteld: Nato's Secret Armies) en voor de constatering dat op 9/11 twee vliegtuigen in gebouwen gevlogen zijn, maar waarom is dan een derde gebouw, namelijk WTC7 eveneens ingestort? Sindsdien geldt Ganser als complotdenker, hij werd uit zijn baan als docent bij de ETH Zürich ontslagen en houdt zich onder andere door lezingen in leven. Tevens heeft hij een Instituut voor Vredesonderzoek opgericht en is actief in de vredesbeweging. In het Duitstalige gebied is hij heel bekend en hij weet grote zalen met 1000 plaatsen te vullen. In Duitsland is het tegenwoordig taboe om over vrede te praten, terwijl minister van Buitenlandse Zaken, Annalena Baerbock ongestraft mag verkondigen: "we are at war with Russia". Ganser wordt hevig bekritiseerd voor zijn oproepen tot vrede en de huurovereenkomsten van locaties waar hij zou optreden worden opgezegd. Dit gaf aanleiding tot een gemeenschappelijke verklaring van de organisatoren van zijn optredens, ik heb deze vertaald:

[begin van de vertaling]

Gezamenlijke verklaring van de organisatoren van de lezingen van Dr. Daniele Ganser

De Zwitserse historicus Dr. Daniele Ganser doet al meer dan 20 jaar onderzoek naar internationale vredesinspanningen (van 1945 tot heden), geo-strategie en geheime oorlogsvoering. Het VN-verbod op geweld en de eerlijke wil tot vrede, vrijheid en waarheid vormen steeds de uitgangspunten van zijn analyses. Dr. Ganser en zijn constante werk staan zonder enige twijfel voor vrede, internationaal begrip, mindfulness en geweldloos samenleven in een leefbare, eerlijke, open en vriendelijke samenleving. In zijn lezingen benadrukt hij herhaaldelijk dat ieder mens tot de menselijke familie behoort. Hij verwerpt krachtig elke vorm van geweld, kleinering, onderdrukking, discriminatie, uitsluiting en racisme. Daarom wordt Dr. Daniele Ganser terecht een "vredesonderzoeker" genoemd. Er woedt een oorlog in het midden van Europa en de regeringen van de NAVO-landen eisen, met de brede steun van alle belangrijke media, unaniem de levering van zware wapens rechtstreeks aan het oorlogsgebied. Ook Rusland verhoogt de inzet van dag tot dag en heeft intussen zijn troepensterkte verdubbeld. Daarmee lopen beide partijen, de NAVO en Rusland, het risico deze oorlog te verlengen en te laten escaleren. Vredesactivisten die de onmiddellijke start van vredesonderhandelingen eisen worden belasterd. Dr. Ganser geeft veel lezingen in het Duitstalige deel van Europa (D-A-CH) en roept altijd op tot vrede. Zijn evenementen trekken duizenden mensen aan die ook voor vrede zijn en oorlog afwijzen. Zijn analyses gaan vaak veel dieper dan de berichten van de toonaangevende media en laten de geostrategische en historische context van het conflict zien. Daniele Ganser stelt altijd kritische vragen en spreekt zich elke keer duidelijk en openlijk uit tegen geweld, leugens, oorlog en terreur. Daarom proberen sommige groepen momenteel Dr. Ganser's publieke optredens te verbieden. Wij constateren met grote bezorgdheid dat openlijke kritiek op regeringsbesluiten in de toonaangevende media steeds zeldzamer wordt. De massamedia in NAVO-landen pleiten voor wapenleveranties aan de Oekraïne en accepteren zo een verlenging en escalatie van de oorlog. Afwijkende of vermanende stemmen worden in deze media nauwelijks gehoord. Het is vooral erg als mensen die kritiek hebben op de oorlogskoers van de regering worden belasterd. Dit is precies wat er momenteel gebeurt met Dr Daniele Ganser. Hij is een afwijkende en vermanende stem. Door laster, kwaadaardige smaad en valse beschuldigingen ageren de grote media en sommige politici tegen Ganser en stellen zij hem in een kwaad daglicht om zijn lezingen te verhinderen. Alle beschuldigingen, die er uiteindelijk alleen op gericht zijn Dr. Ganser in diskrediet te brengen, zijn meestal van elkaar overgeschreven, niet onderzocht en volkomen ongegrond. De media zouden eigenlijk civiliserende beschermbalken voor een democratische samenleving moeten zijn, die leugens en corruptie helpen ontmaskeren en het ongebreidelde streven naar macht effectief aan banden leggen. Dr Daniele Ganser heeft nu de hulp van de vredesbeweging meer dan ooit nodig! Steun ons om weer een positieve dialoog aan te gaan. Help ons ervoor te zorgen dat de eerlijke wil voor wereldvrede weer als het hoogste goed wordt beschouwd. Zich resoluut verzetten tegen elke vorm van oorlogszucht en niet dulden dat artikel 5 van de Duitse grondwet, dat de vrijheid van meningsuiting garandeert, met voeten wordt getreden. Kom op voor echte democratie en mensenrechten. Wij, de organisatoren van Dr. Daniele Ganser, ondernemen nu resolute juridische stappen tegen de politiek gemotiveerde optredens-verboden van de zaalexploitanten. Contracten kunnen niet zomaar willekeurig worden opgezegd wanneer een spreker zich in tijden van oorlog uitspreekt voor vrede. We zullen alle lezingen zoals aangekondigd laten plaatsvinden. Steun ons alstublieft om de vreedzame boodschap van Daniele Ganser te blijven verspreiden.

[einde van de vertaling]

Na de verovering van Soledar

FZ — Tue, 17 Jan 2023 08:03:37 +0000

De Russen hebben weer een plaats in de Oblast Donetsk veroverd, namelijk Soledar. Er is wekenlang hard gevochten, maar uiteindelijk dolven de Oekraïeners het onderspit. In deze oorlog doet zich een patroon voor: een in Oekraïens gebied gelegen plaats is van hoogst strategisch belang en moet met man en macht verdedigd worden. De Oekraïeners sturen er grote hoeveelheden troepen naartoe, die successievelijk door de Russen afgeslacht worden, de zogeheten "meatgrinder" (de vleesmolen - een vreselijk woord). Uiteindelijk trekken zich de overlevende troepen terug. En plotseling is de plaats niet meer van belang, er wordt niet meer over gesproken. De Russen hebben maar een minimale, niet noemenswaardige vooruitgang geboekt. Als de Oekraïners een plaats veroveren, dan hebben ze altijd een geweldige overwinning behaald, worden jubelend als bevrijders binnengehaald en Rusland is al bijna definitief verslagen. De werkelijkheid ziet er iets anders uit. Het uitgesproken doel van de Russen is altijd de autonomie en veiligheid van de beide republieken Loegansk en Donetsk geweest. De Oblast Loegansk is nu nagenoeg volledig in Russische handen, de Oblast Donetsk voor een groot gedeelte.

[caption id="attachment_61465" align="aligncenter" width="350"] De omstreden Oblast Dontsk. Het fel rode gebied is al in Russische handen, het uitgebleekt rode moet nog veroverd worden. Stand jan. 2023[/caption]

[caption id="attachment_61466" align="aligncenter" width="326"] Wikipedia laat nog steeds de situatie van vóór 24 februari zien. Het roze gedeelte is de Volksrepubliek Donetsk, en geel is het gedeelte van de Oblast Donetsk dat door het Oekraïense leger bezet is.[/caption]

Als gebieden in andere handen over gaan, dan horen we steeds over de oorlogsmisdaden die de tegenstander zou hebben begaan. In het Westen wordt er echter uitsluitend aandacht geschonken aan de Russische oorlogsmisdaden. Om ook weer de andere kant te belichten, heb ik een artikel uit Awful Avalanche vertaald((Het artikel van Awful Avalanche geeft twee links naar Russische publicaties, namelijk naar de Komsomolskaja Pravda en naar RIA Novosti. Ik heb sommige dingen wat ingekort en haal zowel de Engelse als de Russische bronnen aan)) - De Naweeën van Soledar:

[begin van de vertaling]

Beste lezers: Vandaag heb ik twee korte stukjes, beide met een vergelijkbaar thema: namelijk de effecten op de burgers, en hoe zij deze weken van verwoede gevechten, die resulteerden in de Russische overwinning in Soledar, hebben overleefd. Bij het lezen van beide stukken moet men bedenken hoezeer de Oekraïense nationalisten de mensen in de Donbass verafschuwen. Het is een diepgewortelde haat, ze beschouwen die mensen zelfs nauwelijks als mensen. De westerse propaganda schildert de nobele Oekraïense soldaat af als een "verdediger van het moederland", die vecht tegen buitenlandse indringers en bezetters. En toch, wanneer deze held op het grondgebied van de Donbass is gestationeerd, dan toont de ene na de andere ooggetuige aan, dat de Oekraïense soldaat de mentaliteit van een bezetter bezit, niet van een verdediger.

Poesjilin ontmoet zijn nieuwe kiezers

Nu Soledar het Oekraïense leger uit handen is gescheurd (met verschrikkelijke verliezen aan Oekraïense zijde - sommige schattingen lopen alleen al in deze ene operatie op tot 14.000 doden), moeten we erbij stil staan dat daar ooit gewone mensen hebben gewoond. Dankzij verslaggevers van de Komsomolskaja Pravda kunnen we kennis maken met enkele overlevenden. En we constateren dat dit echte mensen zijn, geen fotomodellen, want ze zijn helemaal niet mooi, ze zijn afgeleefd en zien er nogal gewoontjes uit. Op 14 januari ontmoette het waarnemend hoofd van de Volksrepubliek Donetsk, Denis Poesjilin, bewoners uit Soledar en uit andere nederzettingen aan de buitenrand van Artjomovsk in een van de tijdelijke opvangcentra in Donetskse stad Sjachtjorsk. Nog niet zo lang geleden waren dit Oekraïense burgers, nu zijn ze Russische burgers (of zijn binnenkort). Als de goede politicus die hij is, kwam Poesjilin met geschenken, waaronder kerstcadeautjes voor de kinderen.

Laten we alles weer opbouwen en herstellen!

- Ik ben blij dat jullie nog in leven zijn, dat is het belangrijkste. - zei Poesjilin. - Wat de situatie in Soledar betreft... helaas hebben we daar overal mee te maken: Mariupol, Volnovacha, andere nederzettingen. Zij (Oekraïense strijders) doden de bewoners en vernietigen de infrastructuur en doen dat vooral bij het terugtrekken. Helaas is dit een feit, maar wij als inwoners van de Donbass weten ook heel goed, dat we alles weer zullen opbouwen en herstellen! Vooral nu we tot Rusland behoren! [caption id="attachment_61472" align="alignright" width="350"] Inwoners van Soledar[/caption]

Ik kan onze jongens niet genoeg danken. We zijn ze erg dankbaar, ze hebben ons leven gered", zegt een van de bewoonsters over de Russische soldaten.
Ik zat acht maanden in de kelder, mijn beide benen waren gewond, ik kon me moeilijk bewegen, maar ik had mijn tante Nina bij me", zegt een meisje. - Op 11 januari 's nachts haalden strijders ons uit een schuilplaats en brachten ons over naar een andere. Eerst namen ze de mensen op leeftijd, de gehandicapten, de ouderen en de kinderen mee. Hartelijke dank dat jullie ons leven hebben gered!
Mijn dochter en haar kinderen zijn eerder geëvacueerd, naar Berdjansk. Ik ga naar haar toe en dan moeten we weer helemaal opnieuw beginnen," zegt een andere bewoonster met tranen in haar ogen.

Zonder emoties en tranen te bedwingen, praten de mensen over wat ze hebben moeten doorstaan - over de Oekraïense soldaten die tekeer gaan, op burgers schieten en de infrastructuur vernietigen.

De Oekraïners zetten de "Soe-vliegtuigen" in en schoten Otradovka plat. Toen gingen ze ervandoor," zei een overlevende uit het district Artjomovsk.
Mensen werden neergeschoten in de kelder, er werd een granaat gegooid, en zij die daardoor niet uitgeschakeld werden, hebben ze (de Oekraïeners) later gedood," zei een vrouw.

"Ons is niets gebleven, we hebben slechts het vege lijf gered".

Na de ontmoeting met deze burgers sprak Poesjilin met de pers. Hij zei dat Soledar binnenkort zal worden opgenomen in de administratieve zone onder de verantwoordelijkheid van de DNR. Alle in Soledar gevestigde inwoners zouden in aanmerking komen voor alle sociale voorzieningen die ook voor DNR-burgers gelden. "Deze mensen hebben niets meer, behalve hun leven. Maar het belangrijkste is dat ze overleefd hebben. Onze voornaamste taak is nu hen te helpen met alles wat ze nodig hebben, met name bij het samenstellen van hun officiële documenten. De mensen stelden veel vragen over het vinden van werk. Ik legde hen uit dat onze Republiek grote behoefte heeft aan mensen die in de bouw werken. We hebben vooral gezonde mannen nodig die bereid zijn tijdelijk werk aan te nemen in de bouwbrigades die we aan het vormen zijn." De verhalen en ooggetuigenverslagen zijn allemaal hetzelfde, en laten allemaal hetzelfde patroon zien. Van terugtrekkende Oekraïners die, als de stervende Samson, proberen bij hun vertrek alles in hun nederlaag mee te slepen. Ze vertellen ook over de verspilling van munitie door het Oekraïense leger, dat blijkbaar is vergeten dat alles wat ze hebben en gebruiken, elke kogel, een geschenk is van andere naties; je zou dus denken dat ze geleerd zouden hebben om er zuinig op te zijn, maar nee...

[einde van de vertaling]

С рождеством – Zalig Kerstfeest

FZ — Sun, 08 Jan 2023 00:15:47 +0000

[caption id="attachment_61418" align="alignright" width="350"] Poetin in de Verkondigingskathedraal
(Благовещенский собор) in Moskou[/caption] De Russisch-orthodoxe kerk viert Kerstmis op 6 en 7 januari. Volgens de Juliaanse kalender vindt Kerstmis natuurlijk eveneens ook op 25 december plaats, maar dat is dan volgens onze Gregoriaanse kalender 7 januari. 6 januari is zoiets als onze Kerstavond, op die dag vinden in alle orthodoxe kerken plechtige middernachtsmissen met veel gezang plaats. Met het oog op het komende orthodoxe kerstfeest heeft de Russische president Vladimir Poetin per decreet een staakt-het-vuren van anderhalve dag afgekondigd: Naar aanleiding van de oproep van Zijne Heiligheid Patriarch Kirill draag ik de minister van Defensie van de Russische Federatie op om van 6 januari 2023 om 12.00 uur tot 7 januari 2023 om 24.00 uur een staakt-het-vuren in te stellen langs de gehele contactlijn met Oekraïne. Aangezien er een groot aantal orthodoxe burgers in de gevechtszones woont, roepen wij de Oekraïense zijde op eveneens een staakt-het-vuren af te kondigen en hen in de gelegenheid te stellen zowel op kerstavond als op eerste kerstdag kerkdiensten bij te wonen. Slechts een uur nadat president Poetin het voor alle Russische troepen langs het front geldende staakt-het-vuren van 36 uur had afgekondigd, wees het bureau van Zelenski dit staakt-het-vuren krachtig van de hand, noemde het "hypocriet" en eiste dat alle Russische troepen de bezette gebieden onmiddellijk zouden verlaten. Zelenski's adviseur Michailo Podoljak eiste op Twitter ertoe op dat de Russische strijdkrachten.... "de bezette gebieden zouden verlaten - alleen dan kan er sprake zijn van een 'tijdelijk staakt-het-vuren'." Bespaar me deze hypocrisie!" President Biden zei donderdag dat de oproep van de Russische president Vladimir Poetin tot een tijdelijk kerststaakt-het-vuren ertoe diende "om op adem te kunnen komen". Woordvoerder Ned Price van het ministerie van Buitenlandse Zaken noemde de verklaring van Poetins kerstbestand een "cynische zet....". om te rusten om te hergroeperen en uiteindelijk weer aan te vallen". De hernieuwde aanval kan dan nog wraakzuchtiger, brutaler en dodelijker worden als Poetin zijn zin krijgt." Het Russische leger is helemaal niet enthousiast over de tijdelijke rust. Men was net bezig in het zwaar bevochten Bachmoet/Artjomovsk vooruitgang te boeken, nu is de vaart er weer uit en de Oekraïeners hebben nu de kans om te hergroeperen.((Vergelijk hiertoe bijvoorbeeld de video van Alexander Mercouris, Russia Breaks Through in Soledar; Putin Announces Ceasefire, US Germany Send Armour To Ukraine))

(ZeroHedge heeft hierover een gedetailleerd artikel geschreven: White House Rejects Putin's Christmas Truce As But A "Cynical Ploy" )

In het Westen (met inbegrip van de Oekraïne) gelooft niemand dat het Poetin er echt om gaat de orthodoxe gelovigen een kans te geven vreedzaam Kerstmis te vieren. Ik denk dat toekomstige onderhandelingen - die op een gegeven moment beslist zullen moeten plaatsvinden - veel meer kans van slagen zouden hebben, indien de bestuurders in het Westen ervan zouden uitgaan, dat de Russen over het algemeen echt menen wat ze zeggen.

[caption id="attachment_61420" align="alignright" width="350"] Hierbij bestaat ook een video[/caption] Ondertussen proberen helpers ervoor te zorgen dat ook de kinderen in de Donbass ongestoord Kerstmis kunnen vieren. De Donbass, met name de stad Donetsk, wordt namelijk nog steeds dagelijks met Oekraïense raketten bestookt en bepaalde wijken zien er tegenwoordig net als Marioepol eruit. De tekst van de afbeelding luidt: KINDEREN VAN DE DONBASS Noodsituatie! Speciale mobilisatie voor Kerstmis.

1 op de 2 kinderen krijgt geen kerstcadeau 😢.

In DONBASS zijn er veel kinderen die ziek zijn en geen medische behandeling kunnen krijgen, bovendien is het leven van deze kinderen door alle gevaren aan die ze blootgesteld zijn uiterst moeilijk.

Sommige kinderen zijn zelfs bang dat de Kerstman niet zal komen omdat hij door een bom gedood zou kunnen worden.

In Wezen behoren Oekraïenssprekende Oekraïners tot dezelfde kerk als Russischsprekende Oekraïners, maar het orthodoxe geloof wordt nu door de staat vervolgd. De Orthodoxie wordt gezien als iets Russischs, dat uitgebannen dient te worden. De SBU (Oekraïense geheime dienst) heeft al in verscheidene kloosters huiszoekingen verricht en monniken en priesters gearresteerd. Boze tongen beweren dat deze acties vooral ertoe dienen om de hand te kunnen leggen op de bezittingen van de Kloosters. In Russische kranten valt onder de kop "Niets is meer heilig" te lezen: "Op 2 december legde de Oekraïense president Volodimir Zelenski een verklaring af die naar vooroorlogse maatstaven onvoorstelbaar was: de activiteiten van de Oekraïens-orthodoxe kerk, die het op één na grootste aantal parochianen van het land telt, kunnen worden verboden. De politicus legde uit dat de autoriteiten een dergelijk besluit zouden kunnen nemen vanwege de banden van het kerkbestuur met het patriarchaat van Moskou, "dat het centrum van de Russische invloed" in het buitenland vormt." Om het maar met Nietzsche te zeggen:

Gott ist tot!

De Oekraïne heeft nu nieuwe heiligen! [caption id="attachment_61414" align="aligncenter" width="821"] Viering van de verjaardag van Stefan Bandera((Door zijn aanhangers wordt Bandera gezien als een held, door anderen (met name tegenstanders van het Oekraïens nationalisme) als een nazi-collaborateur.))[/caption]

Verschroeide aarde in een nieuw jasje

FZ — Wed, 30 Nov 2022 13:23:41 +0000

De kerncentrale van Zaporozje wordt opnieuw beschoten

De Oekraïense strijdkrachten bestoken het terrein van de kerncentrale met voornamelijk Amerikaanse HIMARS raketten. Omdat intussen niemand meer ervan uit gaat dat dit achter de rug van de Amerikanen om gebeurt, de besturing van de HIMARS ligt voor zover wij weten in Amerikaanse handen, zou je ervan kunnen uitgaan dat de VS willens en wetens in Europa een nucleaire ramp willen veroorzaken. Ik stuitte op dit onderwerp door een artikel van Awful Avalanche, en heb vervolgens het daar geciteerde Russische artikel van 20 november 2022 vertaald. [caption id="attachment_61152" align="alignright" width="350"] In de ochtend van 20 november hebben Oekraïense troepen het areaal van de kerncentrale al twee keer beschoten.
Foto: EAST NEWS[/caption]

De kernafvalopslag is het doelwit: de reden voor de beschieting van de kerncentrale in Zaporozjе toegelicht

Prosvirnov, een deskundige, legde uit wat Oekraïne probeert te bereiken door de beschietingen van de kerncentrale van Zaporozje voort te zetten. Artikel: Aleksej Morozov Op zondag 20 november 2022 zijn van Oekraïense zijde de beschietingen van de kerncentrale van Zaporozje hervat. Volgens het Russische ministerie van Defensie heeft de Oekraïense artillerie op 19 november 11 groot-kaliber granaten afgevuurd naar het terrein van de kerncentrale van Zaporozje. In de ochtend van 20 november hebben Oekraïense troepen het areaal van de kerncentrale opnieuw twee keer beschoten. Naar verluid was het vuur gericht op de opslagplaats voor kernafval. Dit is geen toeval. Toen de eerste beschietingen in de zomer begonnen, wisten deskundigen niet of raketten en granaten konden worden ingezet om de reactor zelf op te blazen. Natuurlijk zijn kerncentrales ontworpen met een enorme veiligheidsmarge. Maar die marge betreft de productie-processen binnen de reactor zelf. Niemand heeft ooit verwacht dat een kerncentrale opzettelijk gebombardeerd zou worden. En ook al zou ermee rekening gehouden zijn, dan is het nog moeilijk een dergelijk scenario na te bootsen - er zijn geen voorbeelden. Desalniettemin zijn de deskundigen tot de conclusie gekomen dat een storing in de reactor zelf hoogst onwaarschijnlijk is. [...] Maar er is een gemakkelijker doelwit - de opslagplaats voor nucleair afval. Afgewerkt afval van de reactor moet op een deugdelijke manier worden verwijderd. De kerncentrale van Zaporozje heeft in het verleden Russische brandstaven gebruikt. De Russen brachten vervolgens het afval naar speciale bedrijven en verwerkten het daar verder. De Oekraïne heeft enkele jaren geleden de contacten met Rusland verbroken en is overgestapt naar Amerikaanse brandstaven van Westinghouse (ondanks het feit dat deze eigenlijk niet bij dit type reactor pasten). Maar op de een of andere manier functioneert het toch wel. Maar de Amerikanen waren niet van plan het afval weg te halen. En dit afval bevond (en bevindt) zich gewoon op het terrein van de centrale. Met minimale veiligheidsmaatregelen. Men heeft bij dit bedrijf een vergunning voor droogopslag in containers gekocht en plaatst het afval nu direct op het terrein van de kerncentrale. Dergelijke locaties zijn zeer kwetsbaar en vormen een risico voor radioactieve vervuiling, indien deze door projectielen worden geraakt. Dit is te vergelijken met een 'vuile bom'", aldus Prosvirnov. Wat gebeurt er als een granaat een afvalopslagplaats vernietigt? Er zal vermoedelijk een explosie plaatsvinden, maar dan geen nucleaire, de uitstoot , d.w.z. het roet en het stof dat in de atmosfeer opstijgt, zijn radioactief. Dan hangt alles af van de richting van de wind. Onder de isotopen in het afval bevinden zich enkele kortlevende, wat betekent dat ze relatief snel vervallen en onschadelijk worden. Maar er zijn er ook die de bodem en het water voor lange tijd verontreinigen. Maar nogmaals, dit hangt allemaal af van wind, regenval en duizend andere factoren waarmee van tevoren geen rekening kan worden gehouden. En daarmee heb je dan in feite de vuile bom - je hoeft niet eens onderzoek ernaar te doen - de onderdelen van de bom liggen al klaar in de centrale. [einde van de vertaling] Ondertussen zijn we een paar dagen verder, de centrale wordt nog steeds beschoten, maar heeft het godzijdank nog niet begeven. Wel gaan in de westerse media geruchten rond dat de Russen op punt staan de oblast Zaporozje net als Cherson te verlaten. Vooralsnog lijkt dat nog slechts wensdenken te zijn, de Russen zullen het gebied niet opgeven, er is geen militair-strategische reden voor. De Russen maken goede vorderingen rond de stad Bachmoet, het Oekraïense leger lijkt uitgeput. De enige mogelijkheid die het Oekraïense leger nog heeft om de Russen te verdrijven, lijkt inderdaad een nucleaire ramp te zijn. Mocht iets dergelijks gebeuren dan zouden de Russen tot evacuatie overgaan, maar welk belang heeft de Oekraïne aan een nucleair gecontamineerd gebied? Dit zou ook voor de Oekraïne onbruikbaar zijn, en dan heb ik het niet eens over de vele slachtoffers op de langere termijn. En daarmee zijn we weer terug bij de tactiek van de verschroeide aarde, waarvan ik hoop dat deze nooit toegepast zal worden!

WakkerMens en Poetin

FZ — Wed, 05 Oct 2022 18:40:09 +0000

Door de jaren heen heeft WakkerMens heel wat toespraken van Poetin vertaald. Hoe komt dit?

[caption id="attachment_60908" align="alignright" width="350"] Het Duitse tijdschrift Der Spiegel vraagt zich af "waar toch al die Poetin-fans vandaan komen?"[/caption] In onze ogen is Poetin een van de weinige politici die echt iets zinnigs te zeggen heeft en ook doet wat hij belooft te doen. Of zoals hij in een van zijn laatste toespraken zei: "ik bluf niet!" ((in het Russisch klinkt het wellicht wat vreemd dat hij het Engelse woord gebruikt - я не блефую. Voor zover mij bekend is er geen equivalent Russisch woord voor bluf, misschien is bluffen in Poetins ogen een typisch Anglo-Amerikaanse gewoonte.)) Dat wil niet zeggen dat we naïef zijn en weldegelijk goed beseffen dat Poetin een geslepen politicus is die niet altijd het achterste van zijn tong laat zien. Maar zijn toespraken berusten meestal op een werkelijke visie. Hij gaat voor Rusland dat is duidelijk en legitiem, maar heel goed wetende dat een bloeiend Rusland alleen mogelijk is in een vredig samenleven met de buren. En zo krijgt hij het altijd weer voor elkaar om in zijn toespraken ook de interesses van de ander te zien en te verwoorden - waardoor de voorstellen die hij in de internationale politiek doet berusten op een inzicht in de behoefte van de ander. Ja dat is een eigenschap, die ons in het westen vreemd geworden is. In onze westerse media wordt steeds weer beklemtoond: we hebben geen idee wat Poetin tegenwoordig weer bezielt, vermoedelijk is hij nu definitief gek geworden. Men zou echter ermee kunnen volstaan zijn uitspraken grondig te lezen, want dan wordt heel duidelijk wat Poetin denkt. Dit is de reden dat WakkerMens poogt de toespraken van Poetin voor de Nederlandse lezer toegankelijk te maken. De Zwitserse krant Die Weltwoche heeft een hele mooie inleiding tot de redevoering die Poetin op 30 september 2022 heeft gehouden, en omdat ik het zelf niet beter kon zeggen, hierbij de vertaling:

Toespraak van president Poetin: "Het Westen beweert al sinds eeuwen dat het andere landen vrijheid en democratie brengt. Niets is minder waar. De wereld staat dichter bij een nucleaire oorlog dan ooit tevoren. Alle tekenen duiden op een verdergaande escalatie en niet op groeiend begrip. De kunst van het luisteren raakt op de achtergrond, vooral in het Westen. Daarom presenteren wij hieronder deze belangrijke toespraak van de Russische president Vladimir Poetin op 30 september ter gelegenheid van de referenda in de Donbass. Hoe ziet het Kremlin de wereld en de oorlog? Interessant is dat onze media niet bereid zijn op de argumenten van Poetin in te gaan. Eén krant schreef zelfs, dat ze er niet eens over wilde praten. Wij zijn een andere mening toegedaan. Men moet zich ook met de andere kant bezig houden, er tenminste naar luisteren, anders kan er geen evenwichtige noch een gefundeerde mening gevormd worden. Met dit in gedachten geven wij hier de toespraak van Poetin weer, zonder enig waardeoordeel over de inhoud, maar om een belangrijke episode van de hedendaagse geschiedenis te documenteren.

De Nederlandse vertaling met de titel "Poetin’s toespraak bij verdragsondertekening" is hier te vinden. Een selectie uit andere belangrijke redevoeringen van Poetin: 21-09-2022 - Rusland kondigt deel-mobilisatie af 24-02-2022 - Toespraak van Poetin op 24 februari 2022 13-02-2022 - Zag Poetin 15 jaar geleden de huidige toestand al aankomen?

Lavrov spreekt in de VN

rovanov — Tue, 27 Sep 2022 07:48:44 +0000

Dit Bericht verscheen op Frontnieuws

Oekraïne, Europa’s dictatuur en verandering van de wereldorde

Het exceptionalisme van het Westen heeft de afgelopen decennia meerdere agressieve oorlogen ontketend, maar de wereldorde is aan het veranderen.

Opmerkingen van de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergey Lavrov tijdens het Algemeen Debat van de 77e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, op 24 september 2022, New York: Mevrouw de Voorzitter, collega’s, Dames en Heren, We komen bijeen op een zowel uitdagend als dramatisch moment. Crisissituaties nemen toe en de internationale veiligheidssituatie verslechtert snel. In plaats van een eerlijke dialoog aan te gaan en naar compromissen te zoeken, moeten wij het hoofd bieden aan desinformatie, alsmede aan grof geënsceneerde incidenten en provocaties. De door het Westen gevolgde beleidslijn ondermijnt het vertrouwen in de internationale instellingen, die tot taak hebben de verschillende belangen te coördineren en het internationaal recht als waarborg voor rechtvaardigheid om de zwakken tegen willekeur te beschermen. Wij zien deze negatieve tendensen in hun kwintessens hier in de Verenigde Naties, die zijn verrezen uit de puinhopen van het Duitse fascisme en het Japanse militarisme en zijn opgericht om vriendschappelijke betrekkingen tussen de leden te bevorderen en onderlinge conflicten te voorkomen. Over de toekomstige wereldorde wordt vandaag beslist, zoals elke onbevooroordeelde waarnemer duidelijk kan zien. De vraag is of deze wereldorde één enkele hegemoon zal hebben die alle anderen dwingt te leven volgens zijn beruchte regels, die alleen deze hegemoon ten goede komen en niemand anders. Of dat dit een democratische en rechtvaardige wereld zal zijn, vrij van chantage en intimidatie van ongewenste personen, en vrij van neonazisme en neokolonialisme. Rusland kiest resoluut voor de tweede optie. Samen met onze bondgenoten, partners en gelijkgestemde landen roepen wij op tot inspanningen om dit te verwezenlijken. Het unipolaire mondiale ontwikkelingsmodel, dat in dienst stond van de gouden miljard die eeuwenlang hun buitensporige consumptie hadden gevoed door een beroep te doen op Aziatische, Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse hulpbronnen, verdwijnt naar het verleden. Vandaag, met de opkomst van soevereine staten die bereid zijn voor hun nationale belangen op te komen, krijgt een gelijkwaardige, sociaal ingestelde en duurzame multipolaire architectuur vorm. Washington en de heersende elites in de westerse landen die zich hier volledig aan hebben onderworpen, zien deze objectieve geopolitieke processen echter als een bedreiging voor hun dominantie. De Verenigde Staten en hun bondgenoten willen het vliegwiel van de geschiedenis stoppen. Nadat Washington zichzelf ooit als overwinnaar in de Koude Oorlog had uitgeroepen, heeft het zichzelf bijna verheven tot de rang van de boodschapper van de Here God op aarde, begiftigd met geen verplichtingen, maar slechts heilige rechten om ongestraft te handelen waar het maar wil. Elke staat kan het volgende doelwit worden van dergelijke acties, vooral als deze staat de zelfbenoemde meesters van de wereld op de een of andere manier onwelgevallig is. Iedereen herinnert zich hoe onder vergezochte voorwendsels agressieoorlogen werden ontketend tegen Joegoslavië, Irak en Libië, waarbij honderdduizenden burgers omkwamen. Stonden in een van deze landen de legitieme belangen van het Westen op het spel? Hebben ze Engels of talen van andere NAVO-lidstaten verboden, of westerse media, of cultuur? Hebben zij Angelsaksen als onmensen bestempeld of zware wapens tegen hen ingezet? Wat waren de resultaten van de roekeloze onderneming van de Verenigde Staten in het Midden-Oosten? Hebben ze geholpen de mensenrechtensituatie te verbeteren of de rechtsstaat te bevorderen? Hebben ze geholpen de sociaal-economische situatie te stabiliseren of de bestaansmiddelen van de bevolking te verbeteren? Noem een land waar het leven ten goede is veranderd na de krachtige interventie van Washington. In zijn pogingen om het unipolaire model nieuw leven in te blazen onder het label van een op regels gebaseerde orde, heeft het Westen overal scheidslijnen opgelegd, volgens de logica van een op blokken gebaseerde confrontatie waarbij je ofwel met ons ofwel tegen ons bent. Er bestaat geen derde optie of compromis. De Verenigde Staten bleven volharden in hun irrationele beleid om de NAVO naar het oosten uit te breiden en hun militaire infrastructuur dichter bij de grenzen van Rusland te brengen. Nu willen de VS Azië onderwerpen. Op de NAVO-top van juni in Madrid kondigde deze zelfbenoemde defensieve alliantie de ondeelbaarheid aan van de veiligheid voor de Euro-Atlantische en de Indo-Pacifische regio. Als onderdeel van de Indo-Pacific-strategieën worden gesloten kaders gecreëerd, die de open en inclusieve regionale architectuur van de ASEAN, die gedurende tientallen jaren vorm heeft gekregen, ondermijnen. Voortbouwend op al deze ontwikkelingen hebben zij besloten om met vuur te spelen met betrekking tot Taiwan, en hebben zij dit land zelfs militaire steun beloofd. Het is duidelijk dat de beruchte Monroe Doctrine een mondiaal karakter krijgt. Washington probeert van de hele wereld zijn eigen achtertuin te maken, terwijl het illegale unilaterale sancties gebruikt als instrument om degenen die het er niet mee eens zijn, onder druk te zetten. Al vele jaren worden deze unilaterale sancties in strijd met het VN-Handvest opgelegd en gebruikt als instrument voor politieke chantage. Het cynisme van deze praktijk is duidelijk. De beperkingen eisen een tol van de gewone mensen, waardoor zij geen toegang hebben tot basisgoederen zoals medicijnen, vaccins en voedsel. De blokkade die de Verenigde Staten al meer dan 60 jaar aan Cuba opleggen, is zo’n flagrant voorbeeld. Al geruime tijd eist de Algemene Vergadering van de VN met een overweldigende meerderheid dat deze blokkade onmiddellijk wordt opgeheven. De secretaris-generaal, die onder meer tot taak heeft de uitvoering van de resoluties van de Algemene Vergadering te vergemakkelijken, moet bijzondere aandacht besteden aan dit probleem. Hij heeft ook een speciale rol te spelen bij het mobiliseren van inspanningen om de voedsel- en energiecrises te overwinnen die het gevolg zijn van het ongecontroleerd bijdrukken van geld in de Verenigde Staten en de EU tijdens de pandemie, evenals het onverantwoordelijke en onprofessionele optreden van de Europese Unie op de koolwaterstofmarkten. Washington en Brussel hebben de situatie nog verergerd door een economische oorlog tegen Rusland te verklaren. Dit leidde tot hogere wereldprijzen voor voedsel, meststoffen, olie en gas. Wij verwelkomen de inspanningen van de secretaris-generaal, die heeft meegewerkt aan de akkoorden van Istanboel van 22 juli 2022. Deze overeenkomsten moeten echter worden uitgevoerd. Tot dusver zijn de meeste schepen met Oekraïens graan niet naar de armste landen gegaan, terwijl de Verenigde Staten en de EU de financiële en logistieke obstakels die Rusland beletten zijn graan en kunstmest te exporteren, nog niet volledig uit de weg hebben geruimd. Wij zeggen al enkele weken dat 300.000 ton meststoffen in Europese havens worden tegengehouden en stellen voor deze gratis te verschepen naar de Afrikaanse landen die ze nodig hebben, maar de Europese Unie reageert niet. De officiële russofobie heeft in het Westen ongekende en groteske vormen aangenomen. Ze hebben niet meer de scrupules om te verklaren dat ze niet alleen ons land militair willen verslaan, maar ook Rusland willen vernietigen en breken. Met andere woorden, ze willen een geopolitieke entiteit die te onafhankelijk is om van de politieke wereldkaart te verdwijnen. Hoe hebben de acties van Rusland in de afgelopen decennia eigenlijk de belangen van zijn tegenstanders geschaad? Zou het kunnen dat zij ons niet kunnen vergeven omdat het de positie van ons land is die de militaire en strategische detente in de jaren tachtig en negentig mogelijk heeft gemaakt? Of dat wij vrijwillig de Verdragsorganisatie van Warschau hebben ontbonden, waardoor de NAVO haar bestaansreden verloor? Of dat wij de hereniging van Duitsland onvoorwaardelijk en in tegenstelling tot de standpunten van Londen en Parijs hebben gesteund? Dat wij onze strijdkrachten uit Europa, Azië en Latijns-Amerika hebben teruggetrokken en de onafhankelijkheid van de voormalige Sovjetrepublieken hebben erkend? Dat wij de beloften van de westerse leiders dat zij de NAVO niet naar het oosten zouden uitbreiden met een centimeter geloofden, en dat wij, toen dit proces begon, ermee instemden dit in feite te legitimeren door de oprichtingsakte van Rusland en de NAVO te ondertekenen? Kan het zijn dat wij de belangen van het Westen hebben geschonden toen wij het waarschuwden dat het voor ons onaanvaardbaar zou zijn om zijn militaire infrastructuur dichter bij onze grens te brengen? Met het einde van de Koude Oorlog hebben westerse arrogantie en Amerikaans exceptionalisme een bijzonder destructief karakter gekregen. In 1991 erkende de Amerikaanse onderminister van Defensie Paul Wolfowitz tijdens een gesprek met de geallieerde opperbevelhebber van de NAVO in Europa Wesley Clark ronduit dat zij na het einde van de Koude Oorlog hun militairen naar believen konden gebruiken… en dat zij vijf of misschien tien jaar de tijd hadden om surrogaat-Sovjetregimes zoals Irak en Syrië uit te schakelen voordat er een nieuwe supermacht zou opduiken om hen uit te dagen. Ik weet zeker dat we ooit uit iemands memoires zullen leren hoe de Verenigde Staten hun Oekraïne-beleid hebben opgebouwd. De plannen van Washington zijn echter al duidelijk. Zou het kunnen dat zij het ons niet kunnen vergeven dat wij op verzoek van de Verenigde Staten en de Europese Unie het akkoord hebben gesteund dat de toenmalige president van Oekraïne, Viktor Janoekovitsj, en de oppositie hebben gesloten om de crisis van februari 2014 op te lossen? Duitsland, Frankrijk en Polen garandeerden deze akkoorden, maar de volgende ochtend trapten de leiders van de regeringscoup ze met voeten, waardoor de Europese bemiddelaars werden vernederd. Het Westen haalde gewoon de schouders op en keek in stilte toe hoe de putschisten Oost-Oekraïne begonnen te bombarderen, waar de mensen weigerden de staatsgreep te aanvaarden. Zij keken toe toen degenen achter de staatsgreep nazi-medeplichtigen die betrokken waren bij gruwelijke etnische zuiveringen tegen Russen, Polen en Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog tot nationale helden verhieven. Moesten wij lijdzaam toezien hoe Kiev de Russische taal, het onderwijs, de Russische media en cultuur volledig verbood, erop aandrong de Russen van de Krim te verdrijven en de oorlog verklaarde aan de Donbass? De toenmalige autoriteiten in Kiev, evenals de huidige leiding, hebben deze mensen bestempeld als wezens, niet als mensen – dit is wat we horen van de hoogste functionaris van het land. Hoe kunnen we dit tolereren? Of bemoeide Rusland zich misschien met westerse belangen toen het een sleutelrol speelde bij het stoppen van de vijandelijkheden die door Kievse neonazi’s in Oost-Oekraïne waren ontketend, en vervolgens aandrong op de uitvoering van het Minsk-pakket van maatregelen, zoals dat in februari 2015 unaniem was goedgekeurd door de VN-Veiligheidsraad, maar vervolgens door Kiev ten grave werd gedragen met directe betrokkenheid van de Verenigde Staten en de Europese Unie? Al vele jaren bieden wij herhaaldelijk aan om overeenstemming te bereiken over de regels voor coëxistentie in Europa op basis van de beginselen van gelijke en ondeelbare veiligheid zoals die op het hoogste niveau zijn vastgelegd in de OVSE-documenten. Volgens dit beginsel kan niemand proberen zijn veiligheid te versterken ten koste van de veiligheid van anderen. De laatste keer dat we met een voorstel kwamen om juridisch bindende overeenkomsten in die zin uit te werken was in december 2021, maar het enige wat we als antwoord kregen was een arrogante weigering. Gezien het onvermogen van de westerse landen om in gesprek te gaan, en het feit dat het regime in Kiev de oorlog tegen de eigen bevolking voortzette, restte ons geen andere keuze dan de onafhankelijkheid van de Volksrepublieken Donetsk en Lugansk te erkennen en een speciale militaire operatie te starten om de Russen en andere mensen in Donbass te beschermen, en tegelijkertijd de bedreigingen voor onze eigen veiligheid weg te nemen, die de NAVO consequent op Oekraïens grondgebied heeft gecreëerd, en die de facto pal aan onze grens ligt. Deze operatie wordt uitgevoerd in uitvoering van de verdragen inzake vriendschap, samenwerking en wederzijdse bijstand die Rusland en deze republieken krachtens artikel 51 van het VN-Handvest hebben gesloten. Ik ben ervan overtuigd dat in deze situatie elke soevereine, zichzelf respecterende staat die zich bewust is van zijn verantwoordelijkheid tegenover zijn eigen volk, hetzelfde zou doen.

Het Westen is nu in een driftbui over de referenda in de Oekraïense regio’s Lugansk, Donetsk, Kherson en Zaporozhye. De mensen daar reageren echter gewoon op het advies van het hoofd van het regime in Kiev, Vladimir Zelensky. In een van zijn interviews in augustus 2021 adviseerde hij allen die zichzelf als Russen beschouwen naar Rusland te vertrekken ten behoeve van hun kinderen en kleinkinderen. Dit is wat de mensen in de genoemde regio’s doen, en het land meenemen waar hun voorouders eeuwenlang hebben gewoond.

Het is voor elke onbevooroordeelde waarnemer duidelijk dat voor de Angelsaksen, die Europa volledig hebben onderworpen, Oekraïne slechts een vervangbaar materiaal is in hun strijd tegen Rusland. De NAVO heeft verklaard dat ons land een onmiddellijke bedreiging vormt voor de Verenigde Staten in hun streven naar totale dominantie, terwijl zij de Volksrepubliek China aanmerkt als een strategische uitdaging voor de lange termijn. Tegelijkertijd zendt het collectieve Westen, geleid door Washington, intimiderende signalen uit naar alle andere landen zonder uitzondering: wie niet gehoorzaamt, kan de volgende zijn. Een van de gevolgen van de door het Westen uitgeroepen kruistocht tegen ongewenste regimes is dat de multilaterale instellingen in een steeds hoger tempo afnemen. De Verenigde Staten en hun bondgenoten gebruiken deze instellingen als instrumenten om hun egoïstische belangen te verwezenlijken. Dit is de aanpak die zij hanteren in de Verenigde Naties, de Mensenrechtenraad, UNESCO en andere multilaterale organisaties. De OPCW is de facto geprivatiseerd. Er worden verwoede pogingen ondernomen om in het kader van het Verdrag inzake biologische wapens een mechanisme op te zetten voor de transparantie van de honderden militaire biologische programma’s die het Pentagon overal ter wereld heeft, ook langs de Russische grenzen en in heel Eurazië. Onweerlegbaar bewijs dat op Oekraïens grondgebied is ontdekt, toont aan dat deze programma’s verre van onschuldig zijn. Wij zijn getuige van een assertieve drang om het VN-secretariaat te privatiseren en zijn werk te doordrenken met een neoliberaal discours, dat voorbijgaat aan de culturele en beschavingsdiversiteit in de wereld van vandaag. In dit verband vragen wij aandacht voor een billijke geografische vertegenwoordiging van de lidstaten binnen het secretariaat, zoals het VN-handvest vereist, zodat niet één enkele groep landen het secretariaat domineert. Er is een onaanvaardbare situatie ontstaan doordat Washington zijn verplichtingen uit hoofde van de overeenkomst tussen het VN-secretariaat en de Amerikaanse regering betreffende het hoofdkwartier van de Verenigde Naties niet nakomt wat betreft het waarborgen van normale omstandigheden die alle lidstaten in staat stellen deel te nemen aan de werkzaamheden van de VN. De secretaris-generaal heeft zijn eigen verplichtingen uit hoofde van deze overeenkomst. Inactiviteit is hier onaanvaardbaar. Pogingen van bepaalde landen om de prerogatieven van de Veiligheidsraad te ondermijnen zijn uiteraard zorgwekkend. Het is duidelijk dat de Raad, en de VN in het algemeen, zich moeten aanpassen aan de realiteit van vandaag. Wij zien mogelijkheden om meer democratie in het werk van de Veiligheidsraad te brengen, maar alleen – dat wil ik speciaal benadrukken – door een bredere vertegenwoordiging van Afrikaanse, Aziatische en Latijns-Amerikaanse landen. Dit geldt met name voor India en Brazilië, die belangrijke internationale actoren en waardige kandidaten zijn om permanente leden van de Raad te worden, mits tegelijkertijd de status van Afrika wordt verbeterd. Vandaag is het als nooit tevoren van essentieel belang dat alle lidstaten hun duidelijk verklaarde gehechtheid aan de doelstellingen en beginselen van het VN-Handvest zonder enig voorbehoud opnieuw bevestigen. Dit zou de eerste en noodzakelijke stap zijn naar het herstel van hun collectieve verantwoordelijkheid voor het lot van mensen. Dit was precies het doel van de oprichting van de Groep Vrienden ter verdediging van het Handvest van de Verenigde Naties. Deze mede door Rusland opgerichte groep omvat reeds een twaalftal landen. De groep streeft naar een strikte naleving van de universele normen van het internationaal recht als tegenwicht tegen verderfelijke unilaterale benaderingen. Wij roepen iedereen die dit standpunt deelt op zich hierbij aan te sluiten. In dit verband menen wij dat de niet-gebonden beweging, BRICS, de SCO en ASEAN een aanzienlijk positief potentieel hebben. Door hun visie op democratie als maatschappelijk model agressief aan alle landen op te leggen, weigeren onze westerse collega’s categorisch de normen van de democratie in internationale aangelegenheden te volgen. De situatie met Oekraïne is het meest recente voorbeeld. Rusland heeft veel moeite gedaan om zijn standpunt te rechtvaardigen en doet dit al enkele jaren. Maar het Westen liet weten het er niet mee eens te zijn. Je zou denken dat het aan de andere leden van de internationale gemeenschap is om hun standpunt te bepalen: de ene of de andere kant te steunen, of neutraal te blijven. Is dit niet de manier waarop dit in democratieën gebeurt, wanneer politici die tegen elkaar strijden hun zaak bepleiten en proberen de steun van de bevolking te winnen? De Verenigde Staten en hun bondgenoten ontzeggen anderen echter deze keuzevrijheid. Zij bedreigen en verdraaien iedereen die onafhankelijk durft te denken. Ze gebruiken dreigementen om anderen te dwingen zich aan te sluiten bij de sancties tegen Rusland. Ze zijn er niet erg goed in geweest, maar het is duidelijk dat dit soort acties van de Verenigde Staten en hun satellieten ver af staan van democratie. In feite komt het neer op dictatuur, puur en alleen, of op zijn minst een poging om die op te leggen. Men krijgt de stellige indruk dat Washington, evenals het aan de heerschappij van Washington onderworpen Europa, alleen verboden methoden gebruikt om hun verdwijnende hegemonie te behouden. Keer op keer hebben zij illegale sancties gebruikt in plaats van diplomatieke methoden tegen sterke concurrenten, of het nu gaat om economie, sport, informatieruimte, culturele uitwisselingen of in het algemeen om contacten tussen mensen. Neem bijvoorbeeld de visumkwestie voor afgevaardigden naar internationale evenementen in New York, Genève, Wenen en Parijs. Dit zijn ook pogingen om concurrenten te verwijderen en multilaterale besprekingen te isoleren van alle alternatieve standpunten. Ik geloof sterk in de noodzaak om de Verenigde Naties te verdedigen en te ontdoen van alles wat confronterend of oppervlakkig is, zodat ze weer opduiken als een platform voor eerlijke discussies om de belangen van alle lidstaten in evenwicht te brengen. Het is deze benadering die ons leidt bij onze inspanningen om onze nationale initiatieven binnen de Verenigde Naties te bevorderen. Het is een principiële zaak dat wij komen tot een universeel verbod op de inzet van wapens in de ruimte, wat het doel is van het door Rusland en China opgestelde ontwerp voor een internationaal verdrag. De VN-ontwapeningsconferentie buigt zich erover. De verdediging van cyberspace verdient bijzondere aandacht, met inbegrip van inspanningen om overeenstemming te bereiken over manieren om internationale informatiebeveiliging te waarborgen binnen de open werkgroep van de Algemene Vergadering, alsmede het opstellen van een universeel verdrag inzake de bestrijding van het gebruik van ICT voor criminele doeleinden binnen het Speciaal Comité. Wij zullen het Bureau voor terrorismebestrijding en andere entiteiten voor terrorismebestrijding binnen de Verenigde Naties blijven steunen. Wij blijven ook streven naar nauwere banden tussen de VN en de CSTO, het GOS en de EAEU om onze inspanningen in heel Groot Eurazië te coördineren en te bundelen. Rusland roept op tot grotere inspanningen om regionale conflicten op te lossen. Tot de prioritaire doelstellingen behoren volgens ons het doorbreken van de impasse bij de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat, het herstel van de staat in Irak en Libië nadat deze door de NAVO-agressie zijn verwoest, het neutraliseren van de bedreigingen voor de soevereiniteit van Syrië, het stabiliseren van de nationale verzoening in Jemen, en het te boven komen van de verwoestende erfenis van de NAVO in Afghanistan. Wij zetten ons in om het Joint Comprehensive Plan of Action inzake het Iraanse nucleaire programma in zijn oorspronkelijke vorm nieuw leven in te blazen, en om een eerlijke en alomvattende oplossing te vinden voor de problemen op het Koreaanse schiereiland. De vele conflicten in Afrika vereisen dat wij de verleiding weerstaan om daar een nulsomspel te spelen en in plaats daarvan externe actoren consolideren om de initiatieven van de Afrikaanse Unie te ondersteunen. De situatie in Kosovo en Bosnië en Herzegovina baart ons zorgen, omdat de Verenigde Staten en de EU hardnekkig proberen het internationale juridische kader, zoals dat is vastgelegd in resolutie 1244 van de VN-Veiligheidsraad en het vredesakkoord van Dayton, open te breken. Mevrouw de Voorzitter, In tijden van verandering hebben mensen de neiging te vertrouwen op en troost te vinden in de wijsheid van hun voorgangers die net zulke moeilijke beproevingen hebben doorstaan. Voormalig secretaris-generaal van de VN, Dag Hammarskjold, die zich de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog herinnerde, merkte treffend op: “De Verenigde Naties zijn niet opgericht om ons naar de hemel te brengen, maar om ons te redden van de hel.” Deze woorden zijn nog nooit zo relevant geweest. Dit betekent dat wij allen onze individuele en collectieve verantwoordelijkheid moeten erkennen om omstandigheden te creëren die de ontwikkeling van toekomstige generaties in veiligheid en harmonie mogelijk maken. Daartoe zal iedereen politieke wil moeten tonen. Wij zijn bereid te goeder trouw samen te werken en zijn er vast van overtuigd dat de stabiliteit van de wereldorde alleen kan worden gewaarborgd door terug te keren naar de wortels van de VN-diplomatie, die gebaseerd zijn op de eerbiediging van de soevereine gelijkheid van staten als het belangrijkste statutaire beginsel voor een echte democratie. Dit Bericht verscheen op Frontnieuws

Rusland kondigt deel-mobilisatie af

FZ — Wed, 21 Sep 2022 13:56:37 +0000

Rusland heeft op 21 september 2022 een gedeeltelijke mobilisatie afgekondigd.

Omdat we bij ons vermoedelijk alleen losse zinsneden uit de jongste toespraak van Poetin zullen horen, en vooral koppen als "Poetin dreigt met kernwapens" zullen zien, heb ik de hele toespraak vertaald.

Geachte vrienden!

Het onderwerp van mijn toespraak is de situatie in Donbass en het verloop van de speciale militaire operatie om het gebied te bevrijden van het neonazistische regime dat in 2014 in Oekraïne de macht heeft gegrepen door middel van een gewapende staatsgreep.

Ik richt mij vandaag tot u, alle burgers van ons land, mensen van verschillende generaties, leeftijden en nationaliteiten, de mensen van ons grote Moederland, allen die verenigd zijn door het grote historische Rusland, soldaten en officieren, vrijwilligers die nu aan het front vechten, deel uitmaken van het leger, onze broeders en zusters - inwoners van de Volksrepublieken Donetsk en Loegansk, de regio's Cherson en Zaporozje en andere gebieden die bevrijd zijn van het neonazistische regime.

Het gaat om de noodzakelijke, dringende stappen om de soevereiniteit, de veiligheid en de territoriale integriteit van Rusland te beschermen, om het ondersteunen van de wens en de wil van onze landgenoten om hun eigen toekomst te bepalen en om het agressieve beleid van sommige westerse elites, die met alle middelen proberen hun overheersing te handhaven, en daartoe proberen alle soevereine, onafhankelijke ontwikkelingscentra te blokkeren en te onderdrukken om hun wil aan andere landen en volkeren te blijven opleggen en hun pseudo-waarden te vestigen.

Het doel van dit Westen is om ons land te verzwakken, te verdelen en uiteindelijk te vernietigen. Ze zeggen al ronduit dat ze de Sovjet-Unie in 1991 hebben kunnen opsplitsen en dat het nu tijd is dat Rusland zelf uiteenvalt in een reeks regio's en gebieden, die elkaars doodsvijanden zijn.

Dergelijke plannen zijn al lang in de maak. Zij hebben bendes van internationale terroristen in de Kaukasus aangemoedigd en offensieve stellingen van de NAVO dicht bij onze grenzen opgebouwd. Zij hebben de totale russofobie tot hun wapen gemaakt, inclusief de decennialange doelbewuste cultivering van de haat tegen Rusland, vooral in de Oekraïne, waardoor zij het land de functie van anti-Russisch bruggenhoofd hebben toebedeeld en het Oekraïense volk tot kanonnenvoer hebben veroordeeld en hun in een oorlog met ons land hebben gedreven, Ze hebben deze oorlog al in 2014 ontketend, waarbij ze het leger tegen burgers hebben ingezet en genocide, een blokkade en terreur hebben georganiseerd tegen mensen die weigerden de nieuwe regering te erkennen die als gevolg van de staatsgreep in Oekraïne 2014 aan de macht is gekomen.

En nadat het huidige regime in Kiev een vreedzame oplossing voor het Donbass-vraagstuk in alle openbaarheid heeft afgewezen en bovendien heeft aangekondigd aanspraak te maken op kernwapens, werd het volstrekt duidelijk dat een nieuw grootschalig offensief tegen de Donbass met zekerheid zou komen zoals dat al twee keer eerder was gebeurd. En daarna zou, even onafwendbaar, een aanval op de Russische Krim - op Rusland - volgen.

In deze context was de beslissing om een preventieve militaire operatie te starten absoluut noodzakelijk en het enig juiste. De belangrijkste doelstellingen waren de bevrijding van het gehele grondgebied van de Donbass en deze blijven ongewijzigd bestaan.

De Volksrepubliek Loegansk is al vrijwel geheel gezuiverd van neonazi's. De gevechten in de Volksrepubliek Donetsk gaan door. In acht jaar tijd hebben de machthebbers in Kiev hier een lange verdedigingslinie geschapen. Een frontale bestorming daarvan zou zware verliezen tot gevolg hebben, dus onze eenheden en ook de militaire eenheden van de Donbass-republieken opereren systematisch en competent, gebruiken hun uitrusting, ontzien personeel en bevrijden stap voor stap het gebied rond Donetsk, ontdoen steden en dorpen van neonazi's en helpen mensen die door het regime in Kiev als gijzelaars en menselijke schilden zijn misbruikt.

Zoals u weet, worden bij de speciale militaire operatie beroepsmilitairen ingezet onder contract. Ook vrijwillige formaties vechten schouder aan schouder met hen: mensen van verschillende nationaliteiten, beroepen en leeftijden - echte patriotten. Ze zijn de roep van hun hart gevolgd en zijn verrezen om Rusland en de Donbass te verdedigen.

In dit verband heb ik de regering en het ministerie van Defensie reeds opdracht gegeven de juridische status van vrijwilligers en strijders van de eenheden van de Volksrepublieken Donetsk en Loegansk geheel en zo spoedig mogelijk vast te leggen. Deze status moet dezelfde worden als die van reguliere militairen in het Russische leger, inclusief materiële en medische ondersteuning en sociale garanties. Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de organisatie van de bevoorrading van de vrijwilligersformaties en volksmilities in de Donbass met uitrusting en materieel.

Tijdens de belangrijkste taken van de verdediging van Donbas hebben onze troepen, op basis van de plannen en besluiten van het ministerie van Defensie en de generale staf beslissende over de algemene actiestrategie, ook aanzienlijke gedeelten van de regio's Cherson en Zaporozje en enkele andere gebieden bevrijd van de neonazi's. Daardoor heeft zich een lange gevechtslinie gevormd, die meer dan duizend kilometer lang is.

Wat is het eerste wat ik vandaag publiekelijk wil zeggen? Reeds na het begin van de speciale militaire operatie, met inbegrip van de onderhandelingen in Istanboel, reageerden de vertegenwoordigers van Kiev zeer positief op onze voorstellen, en deze voorstellen betroffen in de eerste plaats de veiligheid van Rusland, onze belangen. Maar het is duidelijk dat een vreedzame oplossing het Westen niet aanstond, dus na het bereiken van bepaalde compromissen kreeg Kiev in feite een rechtstreeks bevel om alle onderhandelingen af te breken.

De Oekraïne wordt verder volgepompt met wapens. Het regime in Kiev ontplooit steeds nieuwe bendes buitenlandse huurlingen en nationalisten, militaire eenheden die zijn opgeleid volgens NAVO-normen en feitelijk onder bevel staan van westerse adviseurs.

Tegelijkertijd is het bewind van onderdrukking in de hele Oekraïne gericht tegen de eigen burgers, dat in de onmiddellijke nasleep van de gewapende staatsgreep van 2014 is ingesteld, op de wreedst mogelijke manier verhevigd. Het beleid van intimidatie, terreur en geweld neemt steeds massaler angstaanjagende en barbaarse vormen aan.

Ik zou willen benadrukken dat wij weten dat de meerderheid van de mensen die in de van de neonazi's bevrijde gebieden wonen, in de eerste plaats de historische gebieden van Novorossija, niet onder het juk van het neonaziregime willen leven. In Zaporozje, de regio Cherson, Loegansk en Donetsk zagen en zien zij de wreedheden die door neonazi's worden begaan in de bezette gebieden van de regio Charkov. De afstammelingen van de Banderistas en nazi-beulen vermoorden mensen, martelen ze, werpen ze in de gevangenis, en vereffenen rekeningen. Ze vermoorden en martelen vreedzame burgers.

In de Volksrepublieken Donetsk en Loegansk en in de regio's Zaporozje en Cherson woonden meer dan zeven en een half miljoen mensen voordat de vijandelijkheden zijn begonnen. Velen van hen waren gedwongen om te vluchten, om hun huizen te verlaten. En degenen die zijn gebleven - ongeveer vijf miljoen mensen - staan nu bloot aan voortdurende artillerie- en raketaanvallen door neonazistische strijders. Hun favoriete doelwitten zijn ziekenhuizen en scholen, en ze plegen terroristische aanslagen tegen civilisten.

We kunnen niet - ja, we hebben het morele recht niet om onze broeders uit te leveren aan deze beulen, we kunnen niet weigeren in te gaan op hun oprechte wens om hun eigen lot te bepalen. De parlementen van de Volksrepublieken van de Donbass en de civiel-militaire besturen van de regio's Cherson en Zaporozje hebben besloten referenda te houden over de toekomst van deze gebieden en hebben ons, Rusland, verzocht een dergelijke stap te steunen.

Ik moet benadrukken dat wij alles zullen doen om veilige omstandigheden voor referenda te garanderen, zodat de mensen hun wil kunnen uiten. En wij zullen de beslissing over hun toekomst steunen, die door de meerderheid van de inwoners van de volksrepublieken Donetsk en Loegansk en de regio's Zaporozje en Cherson wordt genomen.

Geachte vrienden!

Vandaag opereren onze strijdkrachten, zoals ik al zei, op een frontlijn die langer is dan duizend kilometer, waarbij ze het niet alleen moeten opnemen tegen neonazistische formaties, maar in feite ook tegen de hele militaire machine van het collectieve Westen.

In deze situatie acht ik het noodzakelijk het volgende besluit te nemen - dat geheel beantwoordt aan de bedreigingen waarmee wij worden geconfronteerd - namelijk om ons vaderland, zijn soevereiniteit en territoriale integriteit te beschermen en de veiligheid van ons volk en de mensen in de bevrijde gebieden te waarborgen. Ik acht het daarom noodzakelijk het voorstel van het ministerie van Defensie en de generale staf om een gedeeltelijke mobilisatie in de Russische Federatie in te voeren, te ondersteunen.

Nogmaals, het gaat hier om een gedeeltelijke mobilisatie, dat wil zeggen dat alleen burgers die momenteel als reservisten dienst doen, tot de militaire dienst zullen worden opgeroepen, en met name degenen die al in de gelederen van de strijdkrachten hebben gediend en over bepaalde militaire vaardigheden en relevante ervaring beschikken.

Degenen die voor militaire dienst worden opgeroepen, krijgen een aanvullende militaire opleiding waarbij rekening wordt gehouden met de ervaring van de Speciale Militaire Operatie, voordat zij naar eenheden worden uitgezonden.

Het decreet inzake de gedeeltelijke mobilisatie is ondertekend.

Overeenkomstig de wetgeving zullen de kamers van de Federale Vergadering - de Raad van de Federatie en de Doema - hierover vandaag officieel per brief worden geïnformeerd.

De mobilisatiemaatregelen beginnen vandaag, op 21 september. Ik draag de hoofden van de regio's op alle noodzakelijke medewerking te verlenen aan de werkzaamheden van de militaire commissariaten.

Ik benadruk in het bijzonder dat Russische burgers die in het kader van een mobilisatie voor de militaire dienst worden opgeroepen, de status, de rechten en alle sociale garanties krijgen van degenen die op basis van een contract dienen.

Ik wil hieraan toevoegen dat het besluit inzake gedeeltelijke mobilisatie ook voorziet in aanvullende maatregelen om aan de vereisten van de landsverdediging te voldoen. De directeuren van het militair-industrieel complex zijn rechtstreeks verantwoordelijk voor het verhogen van de productie van wapens en militaire uitrusting, en voor het beschikbaar stellen van extra productiecapaciteit. Op haar beurt moet de regering onverwijld een oplossing vinden voor alle vraagstukken in verband met de materiële en financiële steun aan onze defensieondernemingen.

Geachte vrienden!

In zijn agressieve anti-Russische beleid heeft het Westen elke grens overschreden. We horen voortdurend bedreigingen tegen ons land en ons volk. Sommige onverantwoordelijke politici in het Westen hebben het niet alleen over plannen om leveringen van offensieve langeafstandswapens aan Oekraïne te organiseren - systemen waarmee aanvallen op de Krim en andere regio's van Rusland kunnen worden uitgevoerd.

Dergelijke terroristische aanvallen, waarbij ook westerse wapens worden gebruikt, worden reeds uitgevoerd in grensplaatsen in de regio's Belgorod en Koersk. De NAVO voert real-time verkenningen uit in heel Zuid-Rusland met behulp van moderne systemen, vliegtuigen, schepen, satellieten en strategische drones.

Washington, Londen en Brussel zetten Kiev regelrecht onder druk om de militaire operaties naar ons Russische grondgebied uit te breiden. Zij schromen niet langer en spreken openlijk erover dat Rusland met alle middelen op het slagveld moet worden verslagen, gevolgd door de ontneming van politieke, economische, culturele en elke andere vorm van soevereiniteit, en daarna de volledige plundering van ons land.

Er is ook nucleaire chantage bij betrokken. Ik heb het niet alleen over de beschieting van de kerncentrale van Zaporozje, die door het Westen wordt aangemoedigd en die een nucleaire ramp tot gevolg kan hebben, maar ook over de verklaringen van sommige hoge vertegenwoordigers van vooraanstaande NAVO-landen over de wenselijkheid en toelaatbaarheid van het gebruik van massavernietigingswapens - kernwapens dus - tegen Rusland.

Degenen die dergelijke uitspraken doen over Rusland wil ik eraan herinneren dat ook ons land over diverse vernietigingswapens beschikt, waarvan sommige onderdelen geavanceerder zijn dan die van de NAVO-landen. Als de territoriale integriteit van ons land wordt bedreigd, zullen wij uiteraard alle middelen gebruiken die ons ter beschikking staan om Rusland en ons volk te verdedigen. Dit is geen bluf.

De burgers van Rusland kunnen er zeker van zijn: de territoriale integriteit van ons vaderland, onze onafhankelijkheid en onze vrijheid zullen worden gewaarborgd, dat wil ik nogmaals benadrukken, met alle middelen die ons ter beschikking staan. En degenen die ons proberen te chanteren met kernwapens moeten weten dat de wind ook in hun richting kan waaien.

Het ligt in onze historische traditie, in de bestemming van ons volk om diegenen een halt toe te roepen die streven naar de wereldheerschappij. Die ons vaderland, ons moederland, dreigen te ontmantelen en ons tot slaaf te maken. We zullen dat ook nu weer doen en we zullen ons doel bereiken.

Ik vertrouw op uw steun!

Is Poetin een complotdenker?

FZ — Sat, 20 Aug 2022 06:10:30 +0000

Al jaren vraagt men zich af of Poetin ook deel uitmaakt van de Davos-kliek (WEF). Op 16 augustus hield Poetin een toespraak op de Moskouse Veiligheidsconferentie (MCIS), waarin hij duidelijker dan ooit tevoren zijn mening over het collectieve Westen te kennen gaf. Wie nu nog twijfelt, heeft iets niet begrepen. [caption id="attachment_60662" align="alignright" width="350"] Multipolariteit is een feit geworden[/caption] De Moskouse Conferentie over vraagstukken van de internationale veiligheid (MCIS-2022), wordt georganiseerd door het ministerie van Defensie van de Russische Federatie. Het evenement wordt bijgewoond door meer dan 700 genodigden, waaronder ministers van Defensie, stafchefs, militaire delegaties, deskundigen uit verschillende staten en vertegenwoordigers van internationale organisaties. Tijdens de conferentie worden mondiale en regionale stabiliteitsvraagstukken besproken, alsmede diverse aspecten van de veiligheid in Azië, Afrika, het Midden-Oosten, Latijns-Amerika en Europa. De conferentie zal dit jaar vier plenaire sessies omvatten. Naast de conferentie zal de minister van Defensie van de Russische Federatie, generaal Sergej Shoigu, een aantal bilaterale ontmoetingen hebben met de hoofden van departementen van defensie van diverse buitenlandse landen.((volgens Wikipedia)) De integrale toespraak van Poetin is op vele plekken te vinden, b.v. in het Russisch, in het Engels en op Duits in de Anti-Spiegel; ik zal er hier enkele punten uitlichten.

De situatie in de wereld is dynamisch aan het veranderen, de contouren van een multipolaire wereldorde beginnen vorm te krijgen. Steeds meer landen en volkeren kiezen voor de weg van vrije, soevereine ontwikkeling op basis van hun identiteit, tradities en waarden. Deze objectieve processen worden tegengewerkt door westerse globalistische elites, die chaos uitlokken, oude en nieuwe conflicten aanwakkeren, het beleid van zogenaamde indamming uitvoeren, en in feite - elke alternatieve, soevereine manier van ontwikkeling ondermijnen. Op die manier proberen zij met alle middelen de hegemonie en de macht te behouden die hun door de vingers glipt, en proberen zij landen en volkeren in de greep te houden van een stelsel dat neokoloniaal van aard is. Hun hegemonie betekent voor de hele wereld, voor de hele beschaving niets dan stagnatie, obscurantisme en het uitbannen van cultuur - neoliberaal totalitarisme dus.

Eigenlijk is elk woord belangrijk, maar ik wil de nadruk leggen op zinsnedes als:

Multipolaire wereldorde
De Westerse globalistische elites produceren chaos
De elites proberen de hegemonie te behouden door een neokoloniale orde op te leggen
Hun hegemonie betekent neoliberaal totalitarisme

Poetin beschuldigt de VS en haar vazallen van meedogenloze inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van soevereine staten.

En dit alles wordt gedaan met als enig doel hun eigen dominantie te handhaven, een model dat hen in staat stelt de hele wereld uit te buiten. Dit gebeurt al eeuwen, maar zo'n model kan echter alleen met geweld in stand worden gehouden.

Daarom is het zogenaamde collectieve Westen doelbewust bezig het Europese veiligheidssysteem te ontwrichten en steeds nieuwe militaire allianties te smeden. [...]

Om hun hegemonie te behouden, hebben ze conflicten nodig. Daarom hebben zij het Oekraïense volk de rol van kanonnenvoer toebedeeld en hebben een "anti-Rusland"-project verzonnen. Zij hebben de verspreiding van de neonazistische ideologie en de massamoord op de inwoners van de Donbass door de vingers gezien en hebben het regime in Kiev vol wapens gepompt en blijven dat doen.

De situatie in Oekraïne toont aan dat de VS dit conflict probeert te verlengen. En zij handelen op dezelfde manier wanneer zij het conflictpotentieel in Azië, Afrika en Latijns-Amerika aanwakkeren. Zoals bekend hebben de VS opnieuw opzettelijk getracht olie op het vuur te gooien en de situatie in de regio Azië-Stille Oceaan te laten escaleren. Het avontuur van Pelosi is een flagrante minachting voor internationale verplichtingen en de soevereiniteit van andere landen. Rusland beschouwt dit als een zorgvuldig geplande provocatie. [...]

Het is duidelijk dat de westerse globalistische elites met dergelijke acties onder meer proberen de aandacht van hun eigen burgers af te leiden van de acute sociaal-economische problemen - dalende levensstandaard, werkloosheid, armoede, deïndustrialisatie - om hun eigen falen af te schuiven op andere landen - op Rusland en China - die hun positie verdedigen, een soeverein ontwikkelingsbeleid opbouwen en zich niet onderwerpen aan de dictaten van supranationale elites.

Poetin benadrukt dat het tijdperk van de unipolaire wereldorde tot het verleden behoort. Hoezeer de begunstigden van het huidige globalistische model zich ook vastklampen aan de status quo, deze orde is gedoemd te verdwijnen. [...]

Ik ben ervan overtuigd dat de Veiligheidsconferentie van Moskou een belangrijke bijdrage zal blijven leveren aan de versterking van vrede en stabiliteit in onze wereld en de ontwikkeling van een constructieve dialoog en partnerschap actief zal blijven bevorderen.

Alexander Mercouris (The Duran) bespreekt de toespraak van Poetin en ook een toespraak van Shoigu op dezelfde conferentie in detail in een video getiteld: Putin, Shoigu Pitch Russia as Main Opponent of Globalisation. (YT-link) Opmerkelijk is ook dat Sjojgoe een lange toespraak houdt. Hij verteld in eigen woorden nog eens (ongeveer) hetzelfde als Poetin.

Multipolariteit is een realiteit geworden. De polen van deze wereld zijn duidelijk afgebakend. Het voornaamste verschil tussen deze polen is dat sommige de belangen van soevereine staten respecteren en rekening houden met de culturele en historische bijzonderheden van landen en volkeren, terwijl andere deze veronachtzamen.

Sjojgoe houdt anders nooit lange toespraken, ik ken van hem eigenlijk meer van het afratelen van militaire verslagen. De toesprak is inhoudelijk heel interessant - maar de man is geen begenadigde spreker. Biden doet het met behulp van zijn teleprompter beter.

Amerika drijft Europa in een nucleaire oorlog

rovanov — Wed, 04 May 2022 20:07:35 +0000

Verschenen op Frontnieuws

De voormalige Duitse toppoliticus Oskar Lafontaine legt in een onlangs verschenen artikel uit dat een door onderhandelingen tot stand gekomen vrede met Moskou – tegen de weerstand van de VS in – steeds dringender wordt. Anders neemt het gevaar van een nucleaire oorlog toe.

Amerika drijft Europa in een nucleaire oorlog

De oorlog in Oekraïne gaat eigenlijk over een confrontatie tussen de VS en Rusland. In zijn boek “The Only World Power”, dat in 1997 verscheen, prijst de voormalige veiligheidsadviseur van de Amerikaanse president Jimmy Carter, Zbigniew Brzezinski, het ongekende militaire apparaat van de VS aan als het enige met een mondiale actieradius. Natuurlijk zijn Rusland en China het niet eens met de Amerikaanse hegemonie. Daarom moeten de VS alles in het werk stellen om te voorkomen dat er een Euraziatische uitdager komt die het Euraziatische continent onder zijn heerschappij zou kunnen brengen. Oekraïne is de geopolitieke spil in het nastreven van dit doel. Zonder Oekraïne is Rusland niet langer een Euraziatisch rijk. Als Moskou echter de controle over Oekraïne zou heroveren, met zijn aanzienlijke minerale rijkdommen en toegang tot de Zwarte Zee, zou Rusland automatisch de middelen krijgen om een machtig rijk te worden dat Europa en Azië omspant. Als men aan deze overwegingen de kernverklaring toevoegt van een lezing die het hoofd van Stratfor, George Friedman, op 3 februari 2015 in Chicago gaf, volgens welke het hoofddoel van het beleid van de VS al decennia lang is, ervoor te zorgen dat er geen samenwerking komt tussen Rusland en Duitsland, dan weet men wat het doel was van de oostwaartse expansie van de Navo.

Miljarden voor een marionet

Men begrijpt ook waarom de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken, Victoria Nuland, jaren geleden vrijuit toegaf dat de VS vijf miljard dollar hadden uitgegeven om in Kiev een marionettenregering te installeren die hun goed uitkwam. Dan wordt duidelijk waarom Washington al jaren alles in het werk stelt om de aanvoer van kolen, olie en gas uit Rusland naar Europa te verhinderen. In deze context is het ook meer dan aannemelijk wanneer de bekende Amerikaanse econoom Jeffrey Sachs waarschuwt dat de Amerikaanse strategie neerkomt op een lange oorlog in Oekraïne met duizenden doden. Hij raadt Europa aan zijn eigen weg te gaan en te praten over een neutraal Oekraïne met autonomie voor de Donbass als onderhandelde oplossing. Het is verbazingwekkend in hoeverre politici en journalisten in Europa, vooral in Duitsland, deze geostrategische verbanden niet onderkennen en blindelings de brandgevaarlijke VS-strategie volgen om de oorlog in Oekraïne verder aan te wakkeren. Het is gevaarlijk omdat de VS blijkbaar niet het advies van hun vroegere president John F. Kennedy willen opvolgen, die zei dat een kernmogendheid nooit in een situatie mag worden gebracht waaruit zij geen gezichtsreddende uitweg meer kan vinden. Het is een groot nadeel dat er nu in Duitsland een regering aan de macht is waarvan de leidende politici weinig ervaring hebben met buitenlands beleid. Bovendien wordt de grootste oppositiepartij, de CDU, geleid door de voormalige Blackrock-lobbyist Friedrich Merz, wiens vroegere werkgever rijkelijk profiteert van de stijging van de aandelenkoersen van wapenbedrijven. Bij de SPD ontbreekt het aan ontspanning-politici die, zoals Brandt of Bahr, nog wisten dat de veiligheid in Duitsland en Europa alleen samen met de kernmacht Rusland bereikt kan worden. Ook in de FDP is er in de wijde omtrek geen politicus te bekennen van de statuur van Hans-Dietrich Genscher, die als minister van Buitenlandse Zaken altijd het gevaar van een tot Europa beperkte nucleaire oorlog voor ogen heeft gehad. Zelfs Guido Westerwelle had nog de moed om de VS in de kou te laten staan tijdens de invasie in Libië. Welke FDP politicus zou u vertrouwen om dat vandaag te doen? De meest consequente en gevaarlijke vazallen van de VS in de federale regering en de Duitse Bondsdag zijn de Groenen, wier toenmalige voorman Joschka Fischer, samen met zijn latere zakenpartner Madeleine Albright, de deelname van Duitsland aan de oorlog in Joegoslavië doordrukte, die in strijd was met het internationale recht. Men dacht dat het niet erger kon worden, maar de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken Annalena Baerbock gebruikt nu al fascistische taal en wil Rusland “ruïneren”. Zij geeft zelf toe dat zij op de schouders staat van de onlangs overleden Madeleine Albright, die de dood van 500.000 Iraakse kinderen door de sancties van de VS rechtvaardigde. Stelt u zich het geschreeuw van de Groenen eens voor als de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov, op welke gronden dan ook, de dood van 500.000 Oekraïense kinderen zou rechtvaardigen. In deze rommelige situatie is het voor kanselier Olaf Scholz niet voldoende om de wapenleveranties uit te stellen. Meer wapenleveranties is de mantra van de regering Biden, die Rusland koste wat kost wil verzwakken, zonder rekening te houden met de doden die te betreuren zullen zijn als de wapenleveranties doorgaan. Gelooft iemand serieus dat Rusland, een kernmacht, het zich kan veroorloven de oorlog in Oekraïne te verliezen in de huidige mondiale politieke situatie? Of zij het beseffen of niet, de fanatieke wapenleveranciers in de Bundestag zullen mede verantwoordelijk zijn voor de dagelijkse toename van het aantal doden. Hoe lang zal de oorlog nog duren? Net zo lang als de oorlog in Afghanistan? Waarom leren de Duitse politici niet van de mislukkingen van de door de VS geleide interventieoorlogen waaraan de Bundeswehr heeft deelgenomen? Er zou een kans zijn, zij het een kleine, als de herkozen Franse president Emmanuel Macron, samen met de Duitse bondskanselier Olaf Scholz, zoals François Hollande en Angela Merkel ooit deden, de Amerikaanse oorlogsstokers tegenhouden, en een onderhandelde oplossing zou zoeken op basis van de voorstellen die Volodymyr Zelensky al bepleitte – neutraliteit voor Oekraïne en autonomie voor de Donbass. De Oekraïense president zal daarbij geen betrouwbare partner zijn, want hij wordt herhaaldelijk door de VS en de rechts-extremisten in Oekraïne onder druk gezet. De rivaliteit tussen de wereldmachten VS, Rusland en China dwingt Europa alles in het werk te stellen om niet in een nucleaire confrontatie tussen deze grootmachten betrokken te raken. Charles de Gaulle had dit gevaar voor Frankrijk onderkend en daarom een integratie van de Franse strijdkrachten in de door de VS geleide Navo afgewezen, omdat hij niet wilde vertrouwen op de bereidheid van de VS om hun kernwapens te gebruiken in geval van een confrontatie met de Sovjet-Unie, zelfs als Moskou dreigde met een tegenaanval op de grote steden van de VS. Hij drong er daarom op aan dat Frankrijk zijn eigen kernmacht zou opbouwen. “Staten hebben geen vrienden, alleen belangen” was zijn stelregel, en als het op leven en dood aankwam, d.w.z. oorlog, was hij ervan overtuigd dat de beslissing niet aan anderen kon worden overgelaten.

Stabiele vrede dankzij ontspanning

Evenals de Gaulle wist Bondskanselier Willy Brandt dat hij zijn politiek van vrede en ontspanning alleen zou kunnen uitvoeren tegen de weerstand van Washington in. In de overtuiging dat dit de enige manier was om de vrede in Europa veilig te stellen, voerde hij zijn Ostpolitik stap voor stap uit. De VS waren zeer geërgerd, zoals blijkt uit een telefoongesprek tussen Henry Kissinger en Richard Nixon, waarin Kissinger schaamteloos Willy Brandt de kanker wenste. Op het ogenblik vindt in Duitsland een gewaagde discussie plaats. De politiek van ontspanning, de poging tot goede samenwerking met Rusland, was de oorzaak van de huidige ontwikkeling. Zelden is de waarheid zo op zijn kop gezet. Nooit eerder is zo duidelijk gebleken in welke mate de propaganda van de VS de media en het politieke debat in Duitsland bepaalt. De waarheid is anders. In het midden van de jaren zestig begon het beleid van ontspanning, het leidde tot een stabiele vrede in Europa en bracht de val van de Berlijnse Muur en de terugtrekking van de Sovjettroepen uit Duitsland en Oost-Europa tot stand. In de jaren negentig begon het beleid van confrontatie met de oostwaartse uitbreiding van de Navo en de toenemende omsingeling van Rusland. Het leidde tot de oorlog in Joegoslavië, die volgens het volkenrecht onwettig was, en tot de invasie van Oekraïne door Russische troepen, die ook volgens het volkenrecht onwettig was. Als er niet spoedig een door onderhandelingen tot stand gekomen vrede komt, zal het gevaar van een nucleaire oorlog toenemen, omdat de verantwoordelijken in Moskou met de rug tegen de muur staan en de heethoofden in Washington al jaren geloven dat ze een nucleaire oorlog tot Europa kunnen beperken.

Oekraïense tragedie had makkelijk voorkomen kunnen worden

FZ — Sun, 10 Apr 2022 05:52:39 +0000

Als het bericht uit de Wall Street Journal, het centrale orgaan van het Amerikaanse grootkapitaal, klopt, dan heeft de krant een enorm, mensenverachtend schandaal aan het licht gebracht.

Een commentaar van Rainer Rupp uit Apolut [begin van de vertaling] Want de dood van duizenden en het lijden van tienduizenden mensen in de Oekraïne, ongeacht aan welke kant, komen door de onthulling van de Wall Street Journal in een heel ander daglicht te staan. De tragedie had kunnen worden voorkomen dankzij een diplomatiek initiatief van bondskanselier Olaf Scholz en president Emmanuel Macron, dat in eerste instantie wel serieus bedoeld was. Het vooruitzicht op een vreedzame oplossing is echter op het laatste moment mislukt, voornamelijk door het arrogante, nationalistische fanatisme van de politieke leiders in de Oekraïne, in combinatie met de duidelijke desinteresse van Washington in een door onderhandelingen tot stand gebrachte oplossing.

De schromelijke overschatting door Kiev van de gevechtscapaciteit van zijn door de VS/NAVO opgeleide strijdkrachten, waarvan de dragende kracht werd gevormd en nog steeds wordt gevormd door de fascistische vrijwilligersbataljons, heeft in combinatie met de bodemloze domheid van de politieke dilettant Volodymir Zelenski, onafwendbaar geleid tot de huidige ramp.

De beroepsacteur Zelenski, die reeds in een TV-satire als politieke clown de rol van de Oekraïense president had gespeeld, verkeerde aan het begin van de huidige crisis waarschijnlijk in de veronderstelling, dat voor hem een heldhaftige winnende rol was weggelegd in het door Washington geschreven VS/NAVO-script. Maar het grote Hollywood happy-end dat in het script werd beloofd, werd ingehaald door de harde realiteit van Russische successen bij de demilitarisering en de nog steeds voortdurende denazificatie van de Oekraïne. Het script van de VS/NAVO-sancties met de bedoeling de Russische economie te ruïneren, was kennelijk eveneens geschreven door politieke amateurs uit de Amerikaanse filmindustrie. De westerse scenarioschrijvers hadden kennelijk verwacht dat Moskou na de eerste harde klap van de sancties ook nog de andere wang zou aanbieden. In plaats daarvan heeft Rusland gereageerd met tegensancties, waardoor de tovenaarsleerlingen van de VS/NAVO nu economisch worden gedestabiliseerd door hun eigen toverkunst. Volgens de onthullingen in de Wall Street Journal had dit alles kunnen worden vermeden door een minimum aan gezond verstand en een beetje politieke moed van de zijde van kanselier Scholz en president Macron ten opzichte van de krijgsheren in Washington. Ook in Duitsland dreigt nu een torenhoge inflatie, productiedalingen, massale werkloosheid en nog meer verarming, maar daar staat 100 miljard euro voor militaire herbewapening tegenover, naast de jaarlijkse begroting van de Bundeswehr. Met het oog op deze ontwikkeling kan men alleen maar verbijsterd het hoofd schudden. Niet alleen heeft de regering van de rood-groene coalitie totaal gefaald, hetzelfde geldt voor de oppositiepartijen CDU/CSU en Die Linke. Zij hebben zich allen ontpopt als gewillige helpers van de Oekraïense nazi-onderdrukkers en gretige volgelingen van de door de VS/NAVO georkestreerde oorlogshysterie tegen Rusland. Laten we nu eens het artikel in de Wall Street Journal nader bekijken. Het is getiteld: “Vladimir Putin’s 20-Year March to War in Ukraine – and How the West Mishandled It“. (Vladimir Poetins 20-jarige mars naar oorlog in de Oekraïne - en hoe het Westen het verkeerd heeft aanpakte). In dit zeer lange artikel, waarin uiteraard het beleid van de VS wordt verdedigd, vindt men midden in de tekst terloops de volgende passage: "Vervolgens heeft de heer Scholz een laatste poging gedaan om een akkoord tussen Moskou en Kiev te bereiken. Op 19 februari zei hij in München (op de zogeheten "veiligheidsconferentie") tegen de heer Zelenski dat de Oekraïne zijn aspiraties om lid van de NAVO te worden moet laten varen en de neutraliteit van het land moet uitroepen als onderdeel van een breder Europees veiligheidsakkoord tussen het Westen en Rusland. Het pact zou worden ondertekend door de heer Poetin en de heer Biden, die samen de veiligheid van de Oekraïne zouden garanderen."

"Zelenski zei dat men er niet op kon vertrouwen dat Poetin zich aan een dergelijke overeenkomst zou houden en dat de meeste Oekraïners zich bij de NAVO wilden aansluiten. Zijn antwoord liet Duitse functionarissen vrezen dat de kansen op vrede aan het vervliegen waren."

Daags na de ontmoeting tussen Scholz en Zelenski riep de Franse president Macron in een gesprek tussen de leiders, Biden op om nog een poging te doen op het diplomatieke vlak. Volgens de Wall Street Journal zei Macron tegen Biden: "Ik denk dat jij de laatste persoon bent die nog iets zou kunnen doen, Joe. Ben je bereid Poetin te ontmoeten?" Maar Washington leek niet geïnteresseerd in een verder diplomatiek offensief. Niettemin had Macron - volgens de krant - in de nacht van 20 februari afwisselend met Poetin en Biden getelefoneerd. Maar Biden of zijn adviseurs in het Witte Huis waren blijkbaar niet geïnteresseerd om het voorstel van Scholz te steunen, te weten om gezamenlijk met Poetin de neutraliteit van de Oekraïne te garanderen als onderdeel van een breder, Europees veiligheidsakkoord tussen het Westen en Rusland. Op aandringen van Macron verklaarde Biden slechts, dat de Franse president Poetin mocht doorgeven dat hij bereid was tot een volgend telefoongesprek. Maar de volgende dag - voegt de Wall Street Journal eraan toe - belde Poetin Macron terug en zei "dat hij had besloten de onafhankelijkheid van de separatistische enclaves in Oost-Oekraïne te erkennen". Hij zei dat fascisten in Kiev de macht in handen hadden, en dat de NAVO niet op zijn zorg over de veiligheid had gereageerd en in plaats daarvan van plan was kernraketten in de Oekraïne te plaatsen". De details van het Duitse voorstel voor een vreedzame beëindiging van de Oekraïnecrisis, dat door Macron werd gesteund, zijn helaas niet bekend. Maar onder de druk van het werkelijke verloop van de oorlog, die voor de Oekraïne catastrofale vormen heeft aangenomen, zijn de dagdromen van de regering in Kiev over een NAVO-lidmaatschap van een zegevierende Oekraïne verdampt. Het wordt steeds benauwder voor Zelenski en zijn regering. Met elke dag dat de Russische militaire speciale operatie voortduurt, verdwijnen meer van zijn politieke opties. Zelenski heeft, uit arrogantie of onwetendheid of een mengeling van beide, er de voorkeur aan gegeven zich vast te klampen aan de holle beloften van de VS/UK/NAVO in plaats van het gezond verstand te volgen in de cruciale fase van diplomatieke onderhandelingen. De Oekraïense neutraliteit zou niet alleen het leven van duizenden mensen hebben gered, maar zou ook het verblijf van de twee Donbass-republieken in het kader van een onafhankelijke Oekraïense federatie volgens Minsk II hebben gegarandeerd. Nu, echter, zit Zelenski "met de gebakken peren". Hij heeft er zijn laatste hoop op gezet - helemaal de geboren acteur die hij is - dat hij de Oekraïne kan behouden zoals zij nu is, namelijk met de fascistische misdadigers op de sleutelposities van de staat, dankzij vurige en theatrale video-oproepen aan God en de wereld. Zelenski verzet zich nog steeds tegen de realiteit, zoals blijkt uit zijn laatste video-oproep aan de VN-Veiligheidsraad van 5 april, die hij volstopt met onverdraaglijke bloedbad-porno s en gemakkelijk te doorgronden leugens. In zijn kring van adviseurs lijkt er echter één een stuk dichter bij de werkelijkheid te zijn gekomen. Er is geen andere verklaring voor het feit dat tijdens de laatste Oekraïens-Russische onderhandelingen in Turkije de hoofdonderhandelaar van Zelenski, David Arachamja, de Russen de Oekraïense neutraliteit aanbood; in feite niets anders dan wat Scholz en Macron reeds hadden voorgesteld aan Zelenski, om een Russische militaire operatie te voorkomen. Het is een angstwekkende "ironie" wanneer men zich realiseert dat alle verwoeste levens, alle steden, dorpen en industrieterreinen die door artillerievuur zijn verwoest, alle miljoenen vluchtelingen, al het lijden van de mensen aan beide zijden van het front voorkomen hadden kunnen worden als Zelensky zes weken geleden had ingestemd met wat zijn eigen onderhandelaar Moskou nu vrijwillig heeft aangeboden als basis voor onderhandelingen. Intussen is er op de landkaart echter veel veranderd en een terugkeer naar de status quo ante, met name naar Minsk II met betrekking tot de Donbass-Volksrepublieken, zal waarschijnlijk niet meer mogelijk zijn. Maar kanselier Scholz, en ook president Macron, hadden de ramp in de Oekraïne kunnen voorkomen. Terwijl zij zich bewust waren van de noodlottige domheid van Zelenski's misplaatste beslissing, hadden noch Scholz noch Macron de politieke moed om openlijk "neen" te zeggen tegen de VS/NAVO-beloften van militaire steun aan de Oekraïne, die Zelenski hadden bekrachtigd in zijn megalomane dromen dat hij het tegen Rusland kon opnemen. Een "duidelijk nee" zou absoluut noodzakelijk zijn geweest, omdat de bedoelingen van de oorlogszuchtigen in Washington en Londen toen al voor iedereen duidelijk waren. Het doel was immers de Oekraïne te gebruiken als kanonnenvoer in een militaire en economische uitputtingsslag tegen Rusland. Het was ook van meet af aan duidelijk dat dit hoge kosten zou inhouden voor de Duitse economie en bevolking en dat de kosten in de toekomst nog hoger zouden uitvallen. Bijgevolg heeft SPD-bondskanselier Scholz zijn ambtseed gebroken, namelijk om schade aan het Duitse volk te voorkomen. In plaats daarvan heeft hij de belangen van de VS/NAVO en EU-elites voortreffelijk gediend. Maar met de sociaal-democraten is het, als met het verhaal van de schorpioen die de kikker vraagt om hem naar de andere oever te brengen. Ze hebben geen keus.((Een schorpioen komt bij een rivier die hij wil oversteken. De schorpioen vraagt de kikker om hem op zijn rug over de rivier te dragen. De kikker weigert omdat hij bang is gedood te worden door de schorpioen. De schorpioen overtuigt de kikker door te zeggen dat hij er zelf geen belang bij heeft om te sterven omdat hij niet kan zwemmen. De kikker gaat akkoord. Toch steekt de schorpioen hem in het midden van de rivier. Stervend, zoekt de kikker naar een verklaring. De schorpioen verwijst naar zijn karakter, dat hem geen andere keuze laat dan te steken.)) [eind van de vertaling]

Het westen negeert Kievs oorlogsmisdaden

FZ — Thu, 07 Apr 2022 06:13:05 +0000

Voormalig Oekraïens premier Azarov: Het Westen negeert Kievs oorlogsmisdaden

De Europese landen en de VS hebben de oorlogsmisdaden van Oekraïne altijd genegeerd. Deze boute uitspraak is afkomstig uit een interview dat de voormalige premier van de Oekraïne, Nikolaj Azarov, op 1 april de krant Izvestja heeft gegeven. Azarov kaart nu vooral de strategie van de Oekraïense strijdkrachten (AFU) aan, om zich in steden te verschansen en vanuit woonwijken een beschieting van de Russen uit te lokken. "Niets hoeft te worden gebetonneerd, bevestigd. Ga gewoon op het dak of uit de flat en vuur artillerie af. Dat is wat ze doen. Vandaar die grote verwoesting op het strijdtoneel. Een dergelijk gedrag van een leger wordt algemeen als een oorlogsmisdaad beschouwd, maar noch de Amerikanen noch de Europeanen maken zich daar druk over", aldus de politicus. Hij benadrukte ook dat de Oekraïense autoriteiten en massamedia valse informatie verspreiden over de vermeende successen van de strijdkrachten van de Oekraïne, alsook over "verliezen" van het Russische leger. Tegelijkertijd blijkt uit het optreden van de NAVO en de Europese Unie dat zij wel baat hebben bij een escalatie van de situatie in de Oekraïne. "Zij zijn bereid om wapens te leveren, zoveel mogelijk, zodat het bloedbad zo lang mogelijk duurt," zei de voormalige premier. Azarov wees ook op de algemene wetteloosheid die in de Oekraïne om zich heen grijpt. Hij benadrukte dat het regime in Kiev, al voor het begin van de Russische interventie, dictatoriaal was en dat de Oekraïense autoriteiten na de Russische aanval dachten hun handen vrij te hebben en dat daarom de wetteloosheid nog weliger begon te tieren. De voormalige premier sprak over de talrijke arrestaties in Oekraïne van wetenschappers, journalisten en publieke figuren die kritiek hadden op de autoriteiten. Er is geen oppositie in de massamedia en er wordt absoluut onjuiste informatie aan de bevolking doorgegeven. Tegelijkertijd wordt de verruwing van de zeden in de Oekraïne door Europa volledig genegeerd.

[aiovg_video id=60319]

Azarov((voor wat meer informatie over de persoon van Azarov, zie b.v. ons artikel: Onthullingen van Oekraïense ex-premier)) telt in de video een paar onlangs gearresteerde bekende Oekraïense journalisten en politieke figuren op. Omdat deze bij ons onbekend zijn, hier de namen:

Denis Kireev: was lid van de eerste delegatie Oekraïense vredesonderhandelaars. Op 5 maart 2022 werd hij gedood, volgens sommige bronnen door de SBU.
Jelena Berezjnaja: mensenrechtsactiviste, gearresteerd 16 maart 2022
Hanna Herman: journaliste en politica. Heeft na het verbod van verschillende televisiezenders een stichting voor het vrije woord opgericht.
Joeri Doedkin: politicoloog, journalist, aangeklaagd wegens staatsverraad.
Dmitri Dzjangirov: journalist, publicist, politicoloog

Poetin doet dat – waarvoor Gaddafi moest sterven.

rovanov — Tue, 05 Apr 2022 05:20:10 +0000

Poetin voert een door goud gedekte Roebel in.

Nu lijkt dat niet zo opzienbarend, is het echter wel. Om de enorme consequenties te begrijpen die dit voor de wereld zou kunnen hebben, moeten we even een stukje geschiedenis ophalen: In 1944 werd in Bretton Woods een financieel-economisch akkoord gesloten tussen 44 landen. Hierbij werden vaste wisselkoersen tussen de landen overeengekomen met als bijzonderheid dat de Amerikaanse dollar volledig gedekt werd door goud. De Amerikanen garandeerden dus dat alle landen altijd dollars tegen een vastgesteld koers goud konden wisselen. Deze garantie gold alleen voor de dollar, dus geen goud tegen Gulden of goud tegen D-Mark. Dit zorgde ervoor dat de dollar de wereldreserve munt werd en tevens de plaats kon innemen als wereldbetaalmiddel. Dit gaf de Amerikanen de garantie dat er altijd een grote vraag naar dollars zou zijn en dat zij, en dan ook alleen zij, in staat waren om de internationale geldstromen en geldhoeveelheid in de wereld te beheersen.

De Amerikanen braken hun belofte

De vraag naar dollars nam een enorme vlucht. Alle internationale betalingen werden inmiddels in dollars afgerekend. De enorme transacties die alleen al door de oliehandel ontstonden, gaf de Amerikanen de mogelijkheid om steeds meer dollars bij te drukken om hun eigen begrotingstekorten te dichten. (o.a. door Vietnam oorlog) Dit laatste ontging de overige landen natuurlijk niet en zij begonnen voorzichtig bij de Amerikaanse centrale bank dollars weer voor goud in te wisselen. Het systeem ging over de kop en in 1971 trok President Nixon eenzijdig de garantie terug om dollars tegen goud te kunnen wisselen. Hiermee was de dollar dus eigenlijk niets meer waard. Enkel en alleen omdat alle landen nog steeds de dollar als wereldbetalingsmiddel bleven gebruiken, verhinderde het faillissement van Amerika.

Gaddafi

Muammar Gaddafi van Libië was een rare snuiter. Een excentriek leider met revolutionaire ideeën over socialisme in een moslim wereld. Hij had de pest aan Amerika. Libië beschikte over zeer veel olie waardoor Gaddafi in staat was als heerser uit “barmhartigheid” zijn schaapjes goed te verzorgden. Het ging de Libiërs goed. Toch moest ook Libië in 2011 er aan geloven en werd, onder valse vlag in de Arabische lentestorm, vernietigd en Gaddafi gedood. Zijn dood had niets te maken met een revolutionaire volksopstand (immers het ging de burgers in Libië relatief goed) maar met Gaddafi’s vergevorderde plan om een door goud gedekte petro-dinar in te voeren. Dit bracht de petro-dollar in gevaar en zou Amerika’s wereldheerschappij aan het wankelen kunnen brengen.

Geniale Russische strategie

Als eerste stap heeft Rusland nu aangekondigd dat de gas en olieleveranties vanaf 1 april 2022 in Roebel betaald moeten, dus niet meer in dollars of euro’s. Dit geldt voor alle landen die de sancties tegen Rusland ondersteunen. Dit is op zich wel te begrijpen. Waarom zou Rusland de munt accepteren (en daarmee ondersteunen) van die landen die alle mogelijke, ook illegale, praktijken aanwenden om Rusland schade toe te voegen? Zo heeft bijvoorbeeld “het westen” onder aanwijzing van de VS alle banktegoeden van Rusland geblokkeerd. Dit is illegaal. Natuurlijk is deze eenzijdige Russische beslissing in zeker opzicht ook een contractbreuk, (juridisch overigens niet) maar ook hier zien we waar we in onze laatste Nieuwsbrief ook al op wezen, dat het een Russische reactie op een westerse bedreiging is. Als vervolg stap kondigde Rusland aan dat de Roebel gegarandeerd gedekt wordt door goud. Dit is direct een frontale aanval op de dollar. De schade die hiermee aan de US-dollar aangericht wordt, zal in eerste instantie niet direct merkbaar zijn. Grote landen zoals China en India zijn al lang alternatieve betalingsmodaliteiten overeengekomen. Ook bestaan de meeste internationale schulden uit dollarschulden. Om deze schulden af te kunnen lossen, moeten nationale overheden dollars kopen waardoor de vraag naar dollars nog steeds op hoog niveau zal blijven. Ik vind het een moedige zet van Rusland en deze zal zeker ondersteuning vinden van landen die al lang klaar zijn met de Amerikaanse financiële dictatuur.

Oekraïense chef mobiele ziekenhuizen wil Russische gevangenen laten castreren

rovanov — Tue, 22 Mar 2022 09:27:26 +0000

De Oekraïense regeringskritische journalist en politicus Anatoly Shariy vestigde in een tweet de aandacht op een interview op de Oekraïense televisie en plaatste daarvoor het fragment van een zondagse live-uitzending van het kanaal Ukraine 24. Daar sprak de prominente advocaat en sociaal activist Gennady Druzenko in zijn functie van hoofd van de raad van toezicht van de vrijwilligersdienst voor mobiele ziekenhuizen ("Pirogov-ziekenhuizen"). Sinds 2015 is dit servicebedrijf voor mobiele ziekenhuizen het grootste niet-gouvernementele project om civiele paramedici te betrekken bij medische zorg, ook voor Oekraïense soldaten in het militaire conflict in het oosten van het land. En Druzenko is de oprichter. In antwoord op een vraag van top-presentator Evgeni Kiselyov zei Druzenko zelfverzekerd dat "Rusland zijn [militaire] middelen aan het opmaken is", en hij voegde eraan toe: "Poetins uitrusting brandt goed. Poetin's lichamen stinken, maar op een of andere manier worden ze onschadelijk." Daarna ging hij in op de behandeling die gewonde Russische krijgsgevangenen volgens hem verdienden:

"Ik was altijd een humanist en zei dat als iemand gewond is, hij geen vijand is, hij is een patiënt. Maar nu is er een zeer streng bevel om alle mannen te castreren omdat ze kakkerlakken zijn en geen mensen. De artsen die patiënten hebben gered, zeggen dat de Russen hier in groten getale zullen sterven. Al degenen die kwamen zullen zich de verschrikking van de Oekraïense bodem herinneren zoals de Duitsers zich Stalingrad herinnerden."

[aiovg_video id=60075]

De co-presentatrice van het programma liet deze opmerkingen onweersproken en voegde er zelf aan toe: "En zij zullen ter verantwoording worden geroepen." Het is moeilijk te geloven dat deze instructie echt bestaat. Het is veel waarschijnlijker dat een vooraanstaand sociaal activist, wat Druzenko ook is met zijn talrijke engagementen en onderscheidingen, zijn bijdrage heeft willen leveren aan de ontmenselijking van de Russen en zo heeft willen aanzetten tot een bittere strijd tegen hen allen. Dit is niet langer een speciaal geval op de Oekraïense televisie. Op 13 maart veroorzaakte een presentator van dezelfde zender opschudding toen hij de nazi-oorlogsmisdadiger Adolf Eichmann citeerde en opriep tot het doden van Russische kinderen "om een natie te vernietigen". Deze overduidelijke haatmisdaad heeft tot nu toe geen juridische gevolgen gehad voor deze journalist. Het is veelzeggend dat de vrijwilligers van de Pirogov-ziekenhuizen, die volgens hun oprichter in groten getale de dood van Russische soldaten verzinnen, in de westerse pers worden geprezen als de "medische engelen" van Oekraïne. Dit hoeft niet te verbazen, aangezien het onderwerp "dood" een centrale plaats inneemt in de Oekraïense oorlogspropaganda. In een videotoespraak op zaterdag wees de Oekraïense president Vladimir Selensky bijvoorbeeld op de vermeende 14.000 doden aan Russische zijde, waarbij hij grimmig surrealistische taalbeelden schetste:

"De frontlinies van onze verdediging liggen met lijken van Russische soldaten opgestapeld. Niemand raapt deze lijken op. Op deze lijken worden nieuwe divisies vooruit gedreven, alle reserves die de Russische leiding waar mogelijk kan opbrengen."

Sinds 24 februari voert het Russische leger een operatie uit op het grondgebied van Oekraïne om de Donbass-republieken te demilitariseren en te denazificeren en te beschermen. Rusland beweert alleen tegen militaire doelen te vechten en biedt humanitaire corridors aan de burgerbevolking in de betwiste steden. Het Oekraïense leger neemt vaak posities in in woonwijken, wat leidt tot verwoestende vuurgevechten en ook tot vernietiging van de civiele infrastructuur.

Kanaal 24 (Oekraïne) roept op tot het doden van alle Russen, inclusief vrouwen en kinderen

rovanov — Mon, 21 Mar 2022 20:25:43 +0000

Dit bericht stamt van het Voltaire Netwerk

Het Oekraïense TV-kanaal 24 (24 Канал), dat gecontroleerd wordt door de TRK-groep van Kateryna Kit-Sadova (echtgenote van de burgemeester van Lviv), heeft op 13 maart 2022 een programma van Fakhrudin Sharafmal uitgezonden. Daarin zegt hij:

Ik weet dat ik als journalist objectief moet zijn, ik moet kalm zijn, om informatie met een koud hart te rapporteren. Maar om eerlijk te zijn, het is erg moeilijk om nu door te zetten, vooral op zo'n moment. Aangezien wij door Rusland "nazi's", "fascisten", enz. worden genoemd, zou ik de woorden van Adolf Eichmann willen citeren, die zei dat om een natie te vernietigen, we eerst haar kinderen moeten doden. Want als je de ouders doodt, zullen hun nakomelingen zeker opgroeien en wraak op je nemen. Maar als je de kinderen doodt, zal hun natie nooit groeien en verdwijnen. De Oekraïense strijdkrachten kunnen geen Russische kinderen vernietigen, omdat dit verboden is volgens de oorlogsregels en diverse verdragen, waaronder de Conventie van Genève. Maar ik ben niet van het Oekraïense leger. En als ik de kans krijg om een Russisch leven te nemen, zal ik niet aarzelen om dat te doen. Als u ons "nazi's" noemt, zullen wij de leer van Adolf Eichmann volgen. Ik zal alles doen wat ik kan zodat jij en je kinderen nooit meer op deze aarde zullen leven. Zodat je leert wat het betekent als onschuldige burgers gedood worden. Zodat je hun pijn en lijden voelt.\ U zegt dat u deze oorlog niet bent begonnen, dat u hem niet wilt, dat het de schuld van Poetin is. Maar wij zijn er ook niet mee begonnen. Nu moet u begrijpen, dat het niet meer om vrede gaat, maar om de overwinning van het Oekraïense volk. We moeten winnen en om dat te doen moeten we Russische families doden. Ik kijk er naar uit. Glorie aan de Oekraïense natie! Laten we hopen dat Rusland en het Russische volk ten onder zullen gaan en nooit meer zullen herstellen. Jullie zijn vuilnis dat van de planeet geveegd moet worden. Als een Oekraïner de kans krijgt jullie botten te vermalen, jullie kelen door te snijden, Ruskis te wurgen, hoop ik dat hij zijn kans grijpt om zijn steentje bij te dragen aan de zaak, om tenminste één van jullie te doden.

Deze video wordt op Russische TV-zenders herhaald als bewijs van de ware aard van de Oekraïense "nationalisten". De Russische diplomatieke missie heeft de zaak voorgelegd aan het forum van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), de internationale organisatie die is voortgekomen uit de akkoorden van Helsinki.