Nepnieuws | Wakkermens

Ik wil niet beschermd worden!

FZ — Fri, 11 Aug 2023 17:20:47 +0000

In ieder geval niet op deze manier... Vanaf 25-08-2023 treedt voor grote online-platforms de nieuwe EU DSA-regelgeving in kracht. Wat houdt dat nu in? Volgens Wikipedia wordt daarmee bedoeld: De Verordening digitale diensten of Wet inzake digitale diensten (Engels: Digital Services Act, DSA) is een verordening, uitgewerkt door de Europese Commissie. Het doel ervan is het juridisch kader van de Europese Unie inzake elektronische handel te actualiseren, met name door de in 2000 aangenomen Richtlijn inzake elektronische handel te moderniseren. Wederom volgens Wikipedia: dient deze regelgeving ertoe om online-platforms te kunnen dwingen om maatregelen te nemen die burgers beter beschermen:

geen gepersonaliseerde advertenties voor minderjarigen, en voor volwassenen niet langer op basis van gevoelige gebruikersdata (religie, geaardheid, etniciteit);
het ingrijpen bij illegale content, dat nu vrijwillig gebeurt op grond van eigen regels, wordt verplicht. In noodsituaties – zoals oorlog of pandemie – zou de Commissie platforms kunnen vragen om bepaalde informatie te verwijderen. Deze ingrepen moeten gebeuren door “betrouwbare flaggers” (“trusted flaggers”, art. 19);
toezichthouders zouden meer inzage krijgen in de algoritmen van de platforms;
de platforms moeten op regelmatige basis rapporteren over de toepassing van de nieuwe regels.

Bij overtredingen voorziet de verordening boetes tot 6 procent van de jaaromzet; wat voor de grootste spelers tot miljarden euro's kan oplopen. Dit klinkt allemaal zeer positiv en het is natuurlijk voor ons aller bestwil, maar de consequenties zijn een ingrijpende beperking van de vrijheid van meningsuiting. Wat mij verbaast is, dat ondanks het feit dat ook Wikipedia zelf onder de maatregelen te leiden zal hebben er geen woord van kritiek te finden is. Ik heb een zeer goed artikel over de gevolgen van deze nieuwe betutteling gevonden en stukken eruit vertaald. Indien iemand zich afvraagt wat heeft de WHO met censuur te maken - het is heel simpel! In de nieuwe pandemieverdragen van de WHO zijn ook bepalingen opgenomen met betrekking tot de geestelijke gezondheid en verkeerde informatie brengt onze gezondheid ernstig in gevaar. Men hoeft zich slechts voor te stellen dat iemand zou weigeren noodzakelijke medicijnen in te nemen - maar dat is natuurlijk volkomen uit de lucht gegrepen!

Censuur op sociale media: Iedereen heeft het over de WHO, de EU is echter al veel verder

4 juni 2023

De censuur op sociale media treedt nu in werking: Met het argument dat ze de vrijheid van meningsuiting wil beschermen, wil de EU-Commissie via de DSA-wet bepalen welke informatie wel of niet mag ((Kommission legt Leitlinien zur Stärkung des Verhaltenskodex zur Desinformation vor https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/ip_21_2585)). De censuur zal uiteindelijk ook niet-Europese landen (zoals de VS) treffen, aangezien grote online platforms zoals Twitter wereldwijd actief zijn ((How the EU is forcing Twitter to censor and Musk can´t stop it, Brownestone Institute https://brownstone.org/articles/how-the-eu-is-forcing-twitter-to-censor-and-musk-cant-stop-it/)).

WHO en EU vertrouwen op censuur

In het WHO "Pandemie Verdrag" (Zero Draft), kondigt artikel 17 censuurmaatregelen aan om vermeende desinformatie te beteugelen. Dit heeft een golf van verontwaardiging veroorzaakt in alternatieve en sociale media. Het pandemieverdrag van de WHO is nog niet geformuleerd. Tijdens de WHO-vergadering van een paar dagen geleden in mei 2023 namen de leden de resolutie aan voor de invoering van het "pandemieverdrag". Het verdrag is echter nog niet juridisch bindend aangenomen. De situatie is heel anders met de EU DSA-wet om desinformatie te bestrijden. De EU Verordening 2022/2065 - ook bekend als de Digital Services Act (DAS) wet - is al veel verder dan het WHO ontwerp. Het is al aangenomen door het Europees Parlement en goedgekeurd door de Europese Raad. De DAS-wet is op 16 november 2022 in werking getreden en zal vanaf 17 februari 2024 in alle EU-lidstaten. Voor grote online platformen zoals Twitter geldt de wet reeds vanaf 25 augustus 2023 ((EU DSA Gesetz Dienste https://eur-lex.europa.eu/legal-content/DE/TXT/HTML/?uri=CELEX:32022R2065&from=en)).

Geen brede discussie in politiek en publiek ondanks ernstige gevolgen

De goedkeuring van de EU DSA-wet vond plaats in een sfeer van bijna volledige onverschilligheid van politici en het publiek. Dit is des te opmerkelijker omdat de eerdere vrijwillige censuur op sociale media wereldwijd al enorme en catastrofale gevolgen heeft gehad voor de vrijheid van meningsuiting. Dit geldt niet alleen voor Europa en de Verenigde Staten, maar wereldwijd. De EU DSA Act geeft de Europese Commissie de bevoegdheid om boetes tot 6% van de wereldwijde omzet op te leggen aan "zeer grote online platforms of zeer grote online zoekmachines". De EU Commissie hoeft alleen maar van mening te zijn dat de sociale media in kwestie niet voldoen aan haar censuur-voorschriften. In het geval van Twitter zouden boetes tot 300 miljoen USD denkbaar zijn. Dit zou zelfs voor grote sociale media als Twitter in een aanzienlijk economisch risico met zich meebrengen.

Twitter stapte uit de vrijwillige gedragscode vanwege de aangekondigde censuur.

Nu, met de hulp van de EU-verordening, worden alle grote sociale media gedwongen tot controlemaatregelen en mogelijk censuur ((Leitlinien zur Stärkung des Verhaltenskodex zur Desinformation, EU Kommission https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/library/guidance-strengthening-code-practice-disinformation)). Tot nu toe gold "vrijwillige" deelname. Uit voorzorg heeft Twitter zich in mei 2023 teruggetrokken uit het vrijwillige gedragscodepact. Begrijpelijke reden: Twitter ziet vrijheid van meningsuiting als niet langer gegeven door de EU-wetgeving. EU-commissaris Thierry Breton en de Duitse minister van Binnenlandse Zaken Nancy Faeser kondigden aan dat Twitter onder de EU-verordening aan verplichte censuur zou worden onderworpen. De Franse minister van Digitale Zaken dreigde zelfs Twitter uit Europa te verbannen als het zich niet houdt aan de EU DSA wet en gedragscode ((https://www.politico.eu/article/banned-france-digital-minister-jean-noel-barrot-threatens-twitter-block-follow-eu-rules/)). [caption id="attachment_61945" align="alignright" width="350"] Elon Musk, de edele ridder, trekt ten strijde tegen censuur[/caption] Nu heeft Elon Musk echter wel duidelijk gemaakt dat hij de vrijheid van meningsuiting op Twitter zal verdedigen. In een tweet op 2 juni 2023 merkte hij op:

"Ik geef de voorkeur aan vrede. Maar als ze oorlog willen, zullen ze die krijgen".

De tweet werd bijna 2 miljoen keer bekeken in slechts 2 uur." Hiermee zinspeelt Elon Musk op de aangekondigde censuurmaatregelen van de EU voor Twitter vanaf 25.8.23. Musk heeft aangekondigd dat hij alle censuurverzoeken van overheden zal publiceren, samen met een uitleg of ze zullen worden doorgevoerd.

Wetsvoorstel DSA valt samen met vaccinatiecampagne

Het is interessant dat de publicatie van het DSA-wetsvoorstel samenviel met de vergunningverlening en de daaropvolgende lancering van de eerste Covid 19-vaccins in de EU: De wetgeving werd ingevoerd op 15 december 2020. Het eerste Covid 19-vaccin werd slechts zes dagen later door de Commissie goedgekeurd. Vaccinsceptici of -critici werden daarna al snel het belangrijkste doelwit van door de EU gerichte online censuur. De Gedragscode tegen Desinformatie maakt deel uit van de EU-strategie. Hij is volgens de EU-Commissie al "succesvol" gebruikt tijdens verkiezingsperiodes, de Coronapandemie en voor de oorlog in de Oekraïne.

Strenge controlemechanismen en censuurmaatregelen om de vrijheid van meningsuiting te "waarborgen

De EU-verordening 2022/2065 of DSA-wet voorziet in drastische controlemechanismen en maatregelen tegen "desinformatie" op sociale mediaplatforms. In de toekomst moeten onlineplatforms zoals Twitter, Facebook, Instagram, YouTube, Vimeo en Google controleren in welke mate ongeoorloofde informatie, zogenaamde "desinformatie", op hun platformen terechtkomt. Als desinformatie wordt gedetecteerd door factcheckers of beoordelingsalgoritmen, moeten de aanbieders dit indien mogelijk verhinderen. Voorheen waren de maatregelen "vrijwillig", vanaf zijn ze als het niet anders kann "verplicht". De DSA-wet bevat een overvloed aan nieuwe digitale controlemechanismen en maatregelen om "desinformatie" te bestrijden en te censureren. Er werd een heel netwerk van verschillende instellingen in het leven geroepen voor de controle en uitvoering.

Welke nieuwe instellingen moeten desinformatie bestrijden?

De EU-Commissie zal een taskforce oprichten en leiden. De taskforce bestaat uit de volgende organen en vertegenwoordigers:

EDMO Europees Waarnemingscentrum voor digitale media
ERGA Europese Groep van regelgevende instanties voor audiovisuele mediadiensten (9).
Vertegenwoordigers van de Europese Dienst voor extern optreden
Vertegenwoordigers van de online platforms (subscribers)

In welke nieuwe procedures voorziet de EU-verordening?

De EU voorziet in gedragscodes voor sociale media. Deze zijn in eerste instantie vrijwillig.
Naast vrijwillige deelname aan gedragscodes voorziet de verordening in de mogelijkheid om online platforms te dwingen deel te nemen in geval van systeemrisico's.
De procedures en de inhoud van de gedragscodes zullen door de EU-Commissie worden bepaald via de taskforce.
Wat desinformatie is, wordt in de toekomst uitsluitend bepaald door de EU-Commissie en de taskforce die zij leidt.
De EU vertrouwt op fact-checking als de beslissende autoriteit: fact-checkers moeten beoordelen in hoeverre er sprake is van desinformatie.
De EU Taskforce zal gedragscodes ontwikkelen en voortdurend bijwerken. De gedragscodes bepalen hoe online platforms desinformatie moeten identificeren en bestrijden.
Er zal een permanente taskforce worden opgericht om de gedragscode en de inhoud ervan te definiëren en bij te werken.

[caption id="attachment_61948" align="alignright" width="350"] De vier ruiters van de apocalyps krijgen gezelschap[/caption]

Tegenstrijdigheid: Versterking van de vrijheid van meningsuiting door vergaande censuur

In principe zijn de EU-leiders op de hoogte van het gevaar van censuur: Věra Jourová, vicevoorzitter van de Commissie voor Waarden en Transparantie, wees er nog in 2022 op:

"We wilden niet dat de strengere regels tegen desinformatie in steen zouden worden gebeiteld en ingebouwd in de wet op digitale diensten, omdat dit gemakkelijk zou kunnen leiden tot een soort censuur." Nu de wet eindelijk is aangenomen, is er niet veel meer over van de zorg om censuur in te voeren.

Focus van censuur lag op Covid-19 informatie

De focus van de censuur op Twitter lag op vermeende "Covid-19 desinformatie". Bijna alle invloedrijke critici werden geblokkeerd op Twitter. Op de lijst staan invloedrijke critici zoals Robert Malone, Steve Kirsch, Jessica Rose, Naomi Wolf en Peter Mc Cullough. Talloze kleinere accounts werden geblokkeerd. Alleen al in januari 2022 werden op Twitter 2.153 accounts van critici permanent verwijderd.

De EU Commissie voert censuur in die in de VS niet is toegestaan

In de VS is een wet zoals de DSA-wet van de EU waarschijnlijk niet mogelijk omdat deze ongrondwettelijk zou zijn. Het 1e artikel van de Amerikaanse grondwet waarborgt de vrijheid van meningsuiting. Dit artikel werd in 1791 aangenomen en verbiedt het Congres om wetten aan te nemen die de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst, de persvrijheid, de vrijheid van vergadering of het petitierecht beperken.

De censuur van de EU heeft invloed op de vrijheid van meningsuiting van andere landen - inclusief die van de VS

Het nieuwe probleem: terwijl het Amerikaanse Congres geen nieuwe wet kan aannemen, kan een buitenlandse macht als de EU dat wel. Dit heeft gevolgen voor de vrijheid van meningsuiting wereldwijd. De verplichting om "ongewenste" informatie te controleren en te censureren heeft niet alleen gevolgen voor burgers in de EU, maar voor burgers over de hele wereld.

Hoe grondwettelijk is de EU DSA-wet voor Europese landen?

De EU beweert de vrijheid van meningsuiting, de grondrechten en de consumentenbescherming te willen versterken. Tegelijkertijd wil de EU echter desinformatie op online platforms bestrijden. Dit is een flagrante tegenstrijdigheid. Daarom zal per Europees land juridisch moeten worden onderzocht in hoeverre het grondrecht op vrijheid van meningsuiting en vrij onderzoek hier niet wordt ingeperkt. Bovendien zal moeten worden onderzocht in hoeverre deze verordening of de wet op digitale diensten grondwettelijk of ongrondwettelijk is, althans volgens de Nederlandse grondwet.((Wikipedia weet over vrijheid van meningsuiting te melden, dat alle landen van de Raad van Europa zich gebonden hebben aan het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Daarop zijn echter tal van uitzonderingen mogelijk, Volgens art. 10 EVRM mag de vrijheid van meningsuiting alleen worden beperkt indien

deze beperking voorzien is bij (kenbare) wet,
deze beperking een legitiem doel dient,
deze beperking in een democratische samenleving noodzakelijk is in het belang van: de nationale veiligheid, de territoriale integriteit, de openbare veiligheid. Tevens ter voorkoming van wanordelijkheden en strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of de goede zeden, de bescherming van de goede naam of de rechten van anderen, om de verspreiding van vertrouwelijke mededelingen te voorkomen of om het gezag en de onpartijdigheid van de rechterlijke macht te waarborgen.

))

De DSA-wet geeft de EU-Commissie enorme beslissingsbevoegdheid, onafhankelijke controle ontbreekt

De DSA geeft de Commissie "exclusieve" - de facto dictatoriale - bevoegdheden om naleving vast te stellen en sancties op te leggen. Voor online platforms is de Commissie in feite aanklager, rechter en strafrechter tegelijk.

Wie bepaalt wat informatie is en wat desinformatie?

Een groot probleem bij het naleven van de Desinformatie-gedragscode 2022 is te bepalen wat wel en wat geen misleidende informatie en wat wel desinformatie is. De Desinformatie-gedragscode 2022 gebruikt definities uit het Europees Actieplan voor Democratie (EDAP).

Definitie van onjuiste informatie

De Desinformatiecode 2022 definieert desinformatie als "onjuiste of misleidende inhoud die wordt gedeeld zonder schadelijke bedoelingen, hoewel de effecten nog steeds schadelijk kunnen zijn, bijvoorbeeld wanneer mensen te goeder trouw onjuiste informatie delen met vrienden en familie."

Definitie van desinformatie

Desinformatie wordt in het EDAP gedefinieerd als "valse of misleidende inhoud die verspreid wordt met de bedoeling te misleiden of economisch of politiek gewin te behalen en die het publiek schade kan berokkenen". Hierbij moet eraan herinnerd worden dat veel beoordelingen door experts en feitencontroleurs achteraf vals of op zijn minst controversieel bleken te zijn. Voorbeelden zijn de volgende beweringen:

Immuniteit van de kudde door vaccinatie
Vaccinatie zorgt voor buitenlandse bescherming (1.2 G regels)
Maskers tonen significante buitenlandse bescherming
Gevaccineerde mensen worden minder vaak ziek dan niet-gevaccineerde mensen
Het mRNA blijft op de injectieplaats en breekt in enkele uren/dagen af
Er zijn geen significante bijwerkingen van vaccinatie bekend
enz.

Het grootste probleem: toekomstige interpretatiebevoegdheid van de EU-Commissie

De EU-verordening zorgt ervoor dat de EU-Commissie in de toekomst de exclusieve interpretatiebevoegdheid heeft met betrekking tot de beoordeling van de nauwkeurigheid van de informatie. Dit geldt ook voor wetenschappelijke bijdragen specifiek voor de gezondheidssector. De wet wordt van kracht op 25 augustus 2023. De verantwoordelijke EU-commissaris, Thierry Breton, heeft al aangekondigd dat onlineplatforms die de controle- en reguleringsmaatregelen niet uitvoeren, met alle beschikbare middelen zullen worden vervolgd. De Duitse minister van Binnenlandse Zaken, Nancy Faeser, wil ook doortastend optreden tegen "desinformatie" en haat en opruiing. Wat hier echter volledig wordt genegeerd, is dat het recht op vrijheid van mening en vrije wetenschap is vastgelegd in de Duitse Basiswet, art. 5.

Het artikel gaat nog verder, maar volgens mij zijn dit de hoofdpunten.

Duitsland – staatsgreep of klucht?

FZ — Tue, 13 Dec 2022 09:56:40 +0000

Op 7 december 's ochtends om 6 uur, vond er in Duitsland een grootschalige razzia plaats, er werden 25 Reichsbürger((Reichsbürgerbewegung is een verzamelnaam voor een in organisatorisch en ideologisch opzicht zeer heterogene scene van meestal individuen, vaker deels sektarische kleine groepen, die het bestaan van de Bondsrepubliek Duitsland als legitieme en soevereine staat ontkennen en haar rechtsorde verwerpen.)) en andere dissidenten opgepakt. De Duitse media staan bol met berichtgeving over een vermeende staatsgreep, de overheid is één en al lof over het optreden van de ordehandhavers, er verschijnen diepgaande analysen over het ontstaan van de Reichsbürgers; maar er komen geen feiten op tafel. Ik heb hier een paar meningen bijeengebracht, die misschien licht kunnen werpen op de gebeurtenissen. Maar de bijgaande video zegt eigenlijk al alles.

[aiovg_video id=61327]

Dankzij het onverschrokken optreden van het SEK (Spezial Einsatz Kommando, vergelijkbaar met ME) werd het kopstuk van de terroristische Reichsbürger-organisatie op heterdaad betrapt en ingerekend.]

"Weer eens een geslaagde enscenering! Er zullen wel een half dozijn speciale uitzendingen aan geweid worden, en gedurende een paar weken zal dit nieuws de aandacht afleiden van de op komst zijnde ellende. Een stelletje senioren die bijna de regering omver heeft geworpen." "Als er één gebeurtenis is dat de naam "complotverhaal" verdient, dan is het dit wel. Alleen al het feit dat drieduizend politieagenten uit de meest uiteenlopende structuren, van het BKA tot de federale politie tot de rijksrecherche en speciale task forces, worden uitgestuurd om een zeer heterogene groep mensen te arresteren, vergezeld van tientallen journalisten, is merkwaardig. Want als deze groep zo gevaarlijk zou zijn als wordt gesuggereerd, dan zou het risico dat de samenzweerders van tevoren van de geplande operatie zouden weten, veel te groot zijn voor dit soort grootschalige acties."((Geciteerd uit een zeer goed artikel van Dagmar Henn: Graue Armee Fraktion oder: kann man Verräter verraten?. Dagmar Henn heeft voor de "samenzweerders" de prachtige benaming "Graue Armee Fraktion" verzonnen, een analogie op de Rote Armee Fraktion (RAF) ))

Reuss Putsch versus Röhm Putsch

De Duitse politiek vraagt zich af waarom iedereen steeds weer met nazi-vergelijkingen op de proppen komt. Het slechte nazi-Duitsland is nu toch immers afgelost door de veel betere en vooral groenere Bondsrepubliek? Maar de laatste rel - de staatsgreep van Heinrich, prins Reuss - doet mij wel erg denken aan verleden tijden, te weten aan de Röhm-Putsch. Wikipedia weet over deze Putsch te melden:

De term Röhm-Putsch verwijst naar de gebeurtenissen eind juni/begin juli 1934 waarbij de leiding van de nationaal-socialisten onder Adolf Hitler de leiders van de Sturmabteilung (kortweg SA), waaronder de stafchef Ernst Röhm, liet vermoorden. De nationaal-socialistische propaganda rechtvaardigde de moorden met de complottheorie dat een putsch door de SA onder Röhm op handen was. Vervolgens werd de term Röhm Putsch door Hitler en de nazi-propaganda niet alleen gebruikt voor de vermeende putsch, maar voor alle gebeurtenissen, inclusief de door Hitler bevolen moorden. In de nacht van 30 juni op 1 juli 1934 werden Ernst Röhm en andere functionarissen van de SA-leiding die op bevel van Hitler in Tegernsee waren ontboden, gearresteerd en vermoord - in sommige gevallen nog dezelfde nacht - door leden van de SS. Verdere moorden volgden in de volgende dagen. Er zijn gegevens over ongeveer 90 vermoorde personen, maar sommige onderzoekers nemen aan dat er tussen de 150 en 200 zijn vermoord. Naast SA-leden waren er andere personen die door de nationaal-socialistische leiding als vijandig werden beschouwd, waaronder bekende persoonlijkheden als Kurt von Schleicher, Hitlers voorganger als Rijkskanselier, en generaal-majoor Ferdinand von Bredow, de voormalige onderminister van het Rijk voor de strijdkrachten, alsmede Gregor Strasser als Reich Propaganda Director en Reich Organisation Director tot 1932 als gevolg van de Strasser-crisis. Daarnaast waren er ook slachtoffers door verwarring. De "golf van zuiveringen", die lange tijd was voorbereid, voornamelijk op instigatie van Hitler en Hermann Göring, werd uitgevoerd door SS-commando's met steun van de Gestapo en de Reichswehr. De moordactie was gebaseerd op interne nazi-ideologische verschillen en machtspolitieke spanningen tussen de SA en delen van de NSDAP, aan wiens kant Hitler stond. Na de moorden verloor de SA haar politieke betekenis, de SS werd zelfstandig en kreeg een belangrijke rol.

De zogenaamde putschisten worden in deze moderne tijd natuurlijk niet meer bruut vermoord, maar wel gecanceld. Ik vermoed dat ze opgesloten zullen blijven, totdat iedereen de affaire is vergeten, want de beklaagden veroordeeld te krijgen, zal niet meevallen. Wat hebben ze in feite misdaan? Te dromen over een andere regering? Dat doen we allemaal weleens, maar er zijn geen strafbare feiten gepleegd. Wat zijn nu de overeenkomsten tussen de Röhm-Putsch en de Reuss-Putsch?

De grootschaligheid van de actie (3000 man politie om 23 mensen op te pakken?)
De actie vond plaats om een veronderstelde staatsgreep te voorkomen.
De actie had ten doel het machtsmonopolie van de staat te versterken en tevens dissidenten uit te schakelen.
De actie moet tegenstanders ontmoedigen en intimideren.

[caption id="attachment_61279" align="alignright" width="326"] De voorbereidingen van de gevaarlijke staatsgreep waren al ver gevorderd! Opgepakt werden één prins en 22 bejaarden.[/caption] De actie kan als een afleidingsmanoeuvre beschouwd worden en dient als rechtvaardiging voor een nog harder optreden tegen andersdenkenden. Minister van Binnenlandse Zaken, Nancy Faeser betitelde de actie als de grootste antiterroristische operatie in onze geschiedenis. Als je ziet wat de actie opgeleverd heeft, namelijk meer dan 3000 man ingezet voor het denkbaar magere resultaat van de gevangenname van 23 verdachten en wat wapens, waaronder een zwaard en een kruisboog, dan dient de hele publiciteit en de hoeveelheid personeel in actie, alleen daartoe om de paar samenzweerders als een veel groter gevaar af te schilderen dan dat ze in feite vormden. Ervaringen in andere landen hebben getoond dat men voor een geslaagde staatsgreep tenminste de ondersteuning van een deel van het leger moet hebben. De Minister van Binnenlandse Zaken heeft dan ook onmiddellijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om voor ambtenaren de omkering van de bewijslast te in te voeren.((Voor meer informatie, zie b.v. de Anti-Spiegel, Innenministerin Faeser will ein Grundprinzip des Rechtsstaates abschaffen.)) Ambtenaren moeten voortaan bewijzen dat ze onschuldig zijn, de staat hoeft dus niet meer te bewijzen dat iemand schuldig is. In wezen hebben we bij het hele corona-gedoe al een omkering van de bewijslast gezien, de betrokkene moest bewijzen dat hij gezond was, kon hij dat niet dan was hij zijn rechten kwijt. Het is gebleken dat de media vantevoren al over de actie ingelicht waren en op de ochtend van 7 december hadden verschillende redacties al de passende artikelen klaar liggen.((Zie: Anti-Spiegel)) Men hoeft zich slechts voor de geest te halen dat duizenden mensen van een actie op de hoogte geweest moeten zijn, die erop gericht was een zeer gevaarlijke geheime samenzwering te voorkomen, om de absurditeit van het geval te onderkennen. Werkelijk gevaarlijke mensen hebben over het algemeen goede verbindingen en zouden vantevoren gewaarschuwd zijn. En denk je eens in dat er daadwerkelijk schotenwisselingen plaats gevonden hadden (de coupplegers werden immers als zeer gevaarlijk bestempeld), waarbij meerdere van de aanwezige "embedded" journalisten waren gedood.

[caption id="attachment_61278" align="alignright" width="350"] De 71-jarige hoofdverdachte in de "grootste antiterroristische operatie in onze geschiedenis" (Minister Faeser) zou hebben geprobeerd met een traplift te vluchten voor de ME. Een rolstoel stond klaar om gebruikt te worden als ontsnappingsvoertuig.
Dit meldde een stelletje goed geïnformeerde grijzaards[/caption] De journalist Boris Reitschuster heeft naar aanleiding van vermeende staatsgreep een heel scherp artikel geschreven, waarin hij vooral ook de rol van de media kritiseert. Er wordt bewust desinformatie bedreven, zoals bijvoorbeeld "ondersteunt door binnenlandse burgerwachten, door het leger, met behulp van moord en geweld, en alles bekroond door een bestorming van de Bondsdag, moest in Duitsland een nieuwe orde worden gevestigd. Het is angstaanjagend en beangstigend hoe ver deze plannen waren gevorderd." Een woordvoerder zei dat de plannen voor een gewapende aanval op de Bondsdag "brandgevaarlijk" waren. Met één vuurwapen, meerdere alarmpistolen, een paar duizend euro en prepper-, d.w.z. voedselvoorraden? Echt? Wat denken zulke politici en journalisten eigenlijk over de mensen in ons land? Eerlijk gezegd vind ik (B. Reitschuster) een dergelijke vorm van journalistiek gevaarlijker voor onze democratie dan een handvol verwarde mensen. Vooral omdat het nu de regel is en niet langer de uitzondering. En omdat het in de politiek hetzelfde is. Omdat alle partijen braaf opzitten en pootjes geven. En zelfs de AfD leiding onderwerpt zich gehoorzaam. Alice Weidel verklaarde bijvoorbeeld: "Wij hebben het volste vertrouwen in de betrokken autoriteiten". Is ze echt zo naïef en onnozel? Of is ze bang dat als ze haar mond voorbij praat, ze de volgende is die wordt opgesloten?

De openbare aanklager doet er in een persverklaring nog een schepje bovenop: "De leden van de groep volgen een conglomeraat van samenzweringsmythes bestaande uit verhalen van de zogenaamde Reichsbürger en de QAnon-ideologie. Zij zijn er vast van overtuigd dat Duitsland momenteel wordt geregeerd door leden van een zogenaamde "Deep State". Volgens de leden van de vereniging wordt de bevrijding beloofd door de op handen zijnde interventie van de "Alliantie", een technisch superieur geheim verbond van regeringen, inlichtingendiensten en militairen van verschillende staten, waaronder de Russische Federatie en de Verenigde Staten van Amerika. De vereniging is er vast van overtuigd dat leden van de "Alliantie" al in Duitsland zijn en dat hun aanval op de "Deep State" op handen is." "De strijd tegen de resterende instellingen en vertegenwoordigers van de staat alsmede de bescherming van de macht zullen worden overgenomen door de vereniging en een door haar opgericht netwerk van binnenlandse beveiligingsbedrijven in heel Duitsland. Deze gewelddadige uitschakeling van de democratische rechtsstaat, ook op het niveau van gemeenten, districten en gemeenschappen, moet worden uitgevoerd door leden van een "militaire arm". De vereniging is zich ervan bewust dat er ook doden zullen vallen. Zij aanvaardt dit scenario echter als een noodzakelijke tussenstap om de door haar nagestreefde "systeemverandering op alle niveaus" te verwezenlijken. Daartoe wordt door de vereniging een (militaire) overgangsregering gevormd, die volgens de ideeën van de verenigingsleden met de geallieerde overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog over de nieuwe staatsorde in Duitsland moet onderhandelen volgens het klassieke Reichsbürger-verhaal. Vanuit het oogpunt van de Vereniging is de centrale contactpersoon voor deze onderhandelingen momenteel uitsluitend de Russische Federatie. De beschuldigde Heinrich XIII P. R. heeft ook reeds contact opgenomen met vertegenwoordigers van de Russische Federatie in Duitsland. Volgens het onderzoek tot nu toe zijn er echter geen aanwijzingen dat de contactpersonen positief op zijn verzoek hebben gereageerd."

Volgens mij is de aanklacht mindestens zo warrig als de veronderstelde doelstellingen van de beschuldigde groepering. Dit voorspelt niet veel goeds voor Duitsland. De pseudo-putsch en de overtrokken reactie van de overheid zorgen in het buitenland voor heel veel spot. Natuurlijk heeft ook de onvolprezen Marija Zacharova((woordvoerster van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de RF)) het gebeuren becommentarieerd: "Ik kijk al een dag met ingehouden adem naar het echte drama dat zich in Duitsland ontvouwt. Onlangs werden daar 25 mensen gearresteerd die verdacht worden van het voorbereiden en ondersteunen van een staatsgreep. Woorden kunnen u niet vertellen hoezeer wij ons betrokken voelen bij de grondslagen van de constitutionele orde in de BRD, die bijna het slachtoffer werd van een putsch. Stel je voor: 25 historische re-enactors zouden de democratie in het centrum van Europa omver kunnen werpen! Maar de republiek heeft het overleefd. De "gevaarlijke terroristen" die zich "burgers van het Reich" noemen (inclusief, god zij geklaagd, een Prins Reuss) zijn overwonnen. Het was slechts een kwestie van tijd totdat... het is beangstigend om je dat voor te stellen. Noch de 200.000 man sterke Bundeswehr, noch de basis Rammstein met zijn 30.000 man sterke Amerikaanse ondersteuning, noch de inlichtingendiensten BND en BfV hadden de heropleving van de Pruisische monarchie en het Duitse Rijk nog kunnen voorkomen. Maar Berlijn hield stand tegen 25 revolutionairen. Goed gedaan, bravo. Een staande ovatie. De grondwettelijke orde is veilig. Maar toch één klein vraagje. Een kleintje. Toen Joschka Fischer de zogenaamde "vreedzame machtswisseling" in de Oranjerevolutie in 2005 steunde, toen Guido Westerwelle in 2013 op de Maidan Oekraïense oppositieleiders ontmoette, toen Frank-Walter Steinmeier in die maanden van Euromaidan "bemiddelingsgesprekken" voerde met putschisten en usurpators - was dat geen rechtstreekse steun aan de staatsgreep die de Duitse autoriteiten in eigen land zo snel en hardhandig onderdrukten? En we hebben het niet over een paradigmaverschuiving in de BRD - de machthebbers zijn dezelfde. Ja, ja, dezelfde Frank-Walter Steinmeier, die nu zo trots spreekt over "de Duitse liberale democratie die zichzelf heeft verdedigd", steunde de coupplegers op de Maidan. Tenzij hij, net als Merkel, is vervangen door een dubbelganger. Is de overname van de constitutionele autoriteiten, waaronder het parlement, de rechtbanken, de territoriale en nationale uitvoerende macht, door extreem-rechtse radicalen een poging tot staatsgreep of niet? Zo ja, waarom hebben ten minste drie Duitse ministers van Buitenlandse Zaken dit uitdrukkelijk en politiek gesteund toen het om de Oekraïne ging? Indien niet, over wat voor een raar soort staatsgreep hebben we het dan met betrekking tot deze "Reichsbürgers"? Dit is een duidelijke vraag die Berlijn zou moeten beantwoorden."

Nederlandse overheid voert psychologische oorlog tegen eigen bevolking

rovanov — Wed, 07 Dec 2022 06:35:18 +0000

Dit artikel verscheen in Gezondverstand Nr. 39

De Nederlandse overheid heeft haar propagandacampagnes gemilitariseerd door gebruik te maken van massa-surveillance (OSINT; Open Source Intelligence), psychologische oorlogsvoering (PSYOPS), BDM (Behavioural Dyna mics Methodology) en geesteswetenschappelijke analyse. Dit blijkt uit duizenden pagina’s WOB (Wet Openbaarheid Bestuur) documenten, die anderhalf jaar na de verplichte termijn van acht weken zijn vrijgegeven. Bij deze psychologische oorlogsvoering waren meerdere ministeries betrokken, waaronder Binnenlandse Zaken, Economische Zaken, VWS (RIVM en GGD’s), Justitie (NCTV; Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid), en Defensie (LIMC; Land Information Manoeuvre Centre). De operaties van de Nederlandse overheid waren vooral gericht op het ondermijnen van kritiek op regeringsbeleid en multilaterale verbanden, en het stimuleren van gehoorzaamheid aan de Covid-maatregelen. Uit de documenten blijkt dat de betrokken ministeries angst hadden voor een “groeiend anti-regeringssentiment”. Deze angst is terecht gebleken. Uit onderzoek van de Erasmus Universiteit in samenwerking met de Universiteit Leiden bleek dat het vertrouwen in de landelijke overheid is gedaald van 70 procent in april 2020 tot minder dan 30 procent in september 2021. Dit maakt Nederland een zogeheten ‘laag-vertrouwen samenleving’. Het managen van de publieke opinie begon met het strategische gebruik van ‘narratieven’ (verhalen) en ‘framing’ (het scheppen van een eenzijdig beeld). De effectiviteit van elk narratief werd systematisch gepolst via massa-surveillance (OSINT), en naar behoeven bijgesteld wanneer het draagvlak afnam. In e-mails vroegen ambtenaren zich bijvoorbeeld af welke soort framing over de teststraten “meer thuisblijf gedrag” zou opleveren. Binnen de Belastingdienst werd besproken dat “de corona paspoort app(s) er hoe dan ook gaan komen en het in afwachting van het wetsvoorstel nodig zal zijn vijf maanden met de apps te werken...” Er werd voor gekozen om dit te framen als een ”verlengde experimenteerfase”, die ervoor zou zorgen dat “de IC’s niet overbelast raken”. De framing dat de app zou helpen om “sneller uit de lockdown te kunnen komen” was namelijk aan kracht aan het verliezen. In juni 2020 opperde de NCTV (Justitie) zelfs om de framing van ‘eerste paniek’ te vervangen door beelden van ‘corona-longen’, om de angst weer nieuw leven in te blazen. De volgende stap was om het narratief rechtstreeks bij te sturen in de traditionele en sociale media. Dit begon met ‘debunken’ en ‘fact-checken’, maar schakelde al snel over op het gedwongen verwijderen van content en profielen met een groot bereik – inclusief op nieuwswebsites – en het betalen van influencers (trollen) om via online campagnes jongeren te beïnvloeden. Ook het RIVM heeft de “regie op het eigen verhaal” genomen door de media directe instructies te geven over welk beeld ze moesten scheppen. Wanneer uit de sociale media analyses bleek dat het wantrouwen jegens het RIVM aan het stijgen was, werden er interviews geregeld om hun status van ‘betrouwbaar wetenschappelijk baken’ weer wat op te krikken. Zonder hun toestemming werd er niets uitgezonden of gepubliceerd. Deze massa-surveillance (Open Source Intelligence) van sociale media en traditionele media werd met name uitgevoerd door de NCTV en het LIMC (Defensie). Hier werden dagelijkse ‘omgevingsanalyses’ van gemaakt, die de ‘sentimenten’ van de bevolking over bepaalde onderwerpen weergaven. Deze werden vervolgens verstuurd naar andere ministeries, inclusief de minister van VWS (Hugo de Jonge) zelf. In deze omgevingsanalyses werden kritische personen met een groot bereik bij naam genoemd, waaronder Maurice de Hond, en politici als Fleur Agema en Caroline van der Plas. Ook kritische tweets van gewone burgers waren eenvoudig te herleiden tot personen. Het LIMC (Defensie) hield ook contact met de nationale politie en het Openbaar Ministerie. Zowel Defensie als de politie hebben data vergaard door undercover-eenheden in te zetten op sociale media. In een mail uit 2019 gaf een ambtenaar toe dat “bij diverse eenheden gewerkt wordt met avatars (nep-profielen), en dat de directe verbinding met Defensie niet wordt weergegeven.” Of deze eenheden ook actief ondermijnende berichten hebben geplaatst is niet bekend. Het doel was niet alleen om het Covid-narratief in stand te houden, maar ook om narratieven te monitoren op het gebied van desinformatie, 5G, en het huidige beleid inzake de boeren. Dat de Nederlandse overheid haar propaganda heeft gemilitariseerd blijkt nog het meest uit de inzet van psychologische oorlogvoering 2.0, oftewel ‘Behavioural Dynamics Methodology’ (BDM). Zoals het Ministerie van Defensie in juni 2020 aan het kabinet schreef: “BDM is – oneerbiedig gezegd – een moderne en geüpdate versie van wat vroeger PSYOPS werd genoemd. Het baseert zich op inlichtingen over een doelgroep,analyse van die inlichtingen en vervolgens het gericht beïnvloeden van de opvattingen en houding van die doelgroep. Alleen al uit deze omschrijving zal bij de meeste mensen argwaan ontstaan, zeker als het wordt toegepast buiten de context van een militaire operatie met een duidelijk mandaat, rechtsgrond, enz.” Bij BDM worden dus per definitie persoonsgegevens verzameld, omdat er een doelgroep moet worden beïnvloed. De betrokken juristen waren zich hiervan bewust, en gaven aan dat dit buiten een gewapend conflict alleen mag worden gedaan via de MIVD, de AIVD, of de politie op basis van strafrecht. Uit de stukken blijkt dat er naar allerlei omwegen werd gezocht; misschien kon de minister van Defensie opdracht geven, of misschien kon Defensiepersoneel in een opleiding tot toezichthouder de benodigde bevoegdheden krijgen. De ‘juridische basis’ bleef echter ontbreken, en toch is men van start gegaan voordat er een mandaat kon worden verleend. Zeer opmerkelijk is dat de twee betrokken compagnies van de militaire inlichtingeneenheid (JISTARC; Joint Istar Commando) – 108 TeXINT en 109 OSINT – op 3 december 2019 zijn opgericht, nog voor de Covid-crisis, en zonder publiciteit. De openbare oprichting vond pas plaats op 1 februari 2020. Uit e-mails blijkt dat ook veel ambtenaren niet over de oprichting waren geïnformeerd. De reden voor de geheimhouding was dat het werk van de twee compagnies “het verzamelen van informatie behelst, op – voor militaire begrippen – relatief nieuwe wijze en nieuwe terreinen, zoals forensisch onderzoek en informatie over (mogelijke) non-combattanten in inzetgebieden.” JISTARC wilde de compagnies namelijk voor de nationale context inzetten, en tegen de eigen burgers. Naast de massa-surveillance, PSYOPS en BDM heeft het RIVM een project voor geesteswetenschappelijke analyse aangevraagd. Het RIVM heeft zelf de aanbevelingsbrief geschreven voor een samenwerkingsproject tussen Defensie, het RIVM, de Koninklijke Academie van Wetenschappen (KNAW), en de Britse SCL Group die de voornaamste ontwikkelaar is van BDM, en moederbedrijf van Cambridge Analytica. Als onderdeel van dit project stuurde het RIVM een verzoek aan minister Grapperhaus (van Justititie) voor “intell verzameling van mensenbewegingen” via telecomgegevens. Het RIVM wilde graag weten hoe de contacten van mensen veranderen “na het versoepelen van de maatregelen”. Het Meertens Instituut leverde met haar DHLab (Digital Humanities Lab) hiervoor de benodigde Kunstmatige Intelligentie software. Weerstand tegen het Covid-beleid was echter niet het enige doelwit van de propaganda-operaties. Uit andere e-mails blijkt dat er is ingezet op “positieve communicatie over multilaterale verbanden d.m.v. stratcom om ondermijnende narratieven over EU/NAVO tegen te gaan.” De term ‘stratcom’ is afkomstig uit het militaire apparaat van de VS, en is overgenomen door de NAVO en de EU, die beide een speciale ‘stratcom’ afdeling hebben. De Stratcom website van de NAVO geeft aan dat het gebruik maakt van alle informatiekanalen – inclusief ‘traditionele media’ en ‘internet-media’ – om “steun voor haar keuzes en operaties” te stimuleren onder de bevolking, onder andere door middel van het gebruik van ‘Psychologische Operaties’. De EU Stratcom afdeling is verantwoordelijk voor het EUvsDisinfo project, wat bedoeld zou zijn om Russische desinformatie tegen te gaan. Deze Task Force onderhoudt ook nauwe contacten met overheden en journalisten, door bijvoorbeeld de media in Oost-Europese landen te bestendigen tegen Russische invloeden. EUvsDisinfo is in 2018 in opspraak geraakt omdat het meerdere Nederlandse nieuwsbronnen – waaronder GeenStijl, The Post Online, en De Gelderlander – onterecht had beschuldigd van het verspreiden van nepnieuws over de MH17 ramp. De meerderheid van de Kamer en het Nederlandse Genootschap van Hoofdredacteuren wilde dat het project werd opgedoekt, maar het bestaat nog steeds. De door de Nederlandse staat ingezette gemilitariseerde propaganda wordt vanzelfsprekend op supra-nationaal niveau gecoördineerd. Burgers met sterke pro-NAVO en anti-Rusland standpunten worden verondersteld niet te weten in hoeverre deze sentimenten zijn gemanipuleerd door psychologische operaties.

The Big Reset – Agenda 2030 & de waarheid over de pandemie

rovanov — Fri, 04 Nov 2022 10:57:30 +0000

Of het nu de Big Reset, Agenda 2030 of de definitieve machtsovername van de Elite genoemd wordt, ook de zogenaamde (Corona) pandemie heeft alles hiermee te maken. In deze grootse documentaire komen veel deskundigen uit verschillende vakgebieden aan het woord. Of het nu gaat om een Nobelprijswinnaar in de geneeskunde, wiskundigen of analisten, ze komen allemaal tot dezelfde conclusie, namelijk dat de vermeende pandemie niets meer was dan een misleiding voor totaal verschillende politieke belangen. Ook 'ons' koningshuis speelt hierbij een grote rol. Een uitgebreide Spaanse documentaire over de lopende "pandemische situatie". Van de makers van thebigreset.com/W Studio , in samenwerking met El Investigador.org en OVALmedia. Deze documentaire werd vertoond in enkele geselecteerde Spaanse bioscopen. Hieronder de Engelse versie en een Duits gesynchroniseerde versie.

Engels

[aiovg_video id=61039]

Duitstalig

[aiovg_video id=61037]

De klopjacht op de complotdenker

rovanov — Thu, 29 Sep 2022 06:10:39 +0000

Dit bericht verscheen op 24 september Uit de pen van Elze van Hamelen

Nadat psychiater Wim Veling en collega’s van de Rijksuniversiteit Groningen vorig jaar ‘complotdenkers’ vergeleken met mensen die aan psychotische wanen leiden, hebben zorgprofessionals en de media zich massaal op dit nieuwe type mens gestort. Ze zetten de complotdenker weg als een psychiatrisch geval dat gevaarlijk is, door de overheid in de gaten moet worden gehouden en desnoods opgesloten. Zelfs sommige Kamerleden worden in deze categorie geplaatst. Zelden of nooit wordt inhoudelijk ingegaan op de beweringen van de complotdenker. “Zijn complotdenkers psychotisch?” vroegen psychiater en professor bij de Rijksuniversiteit Groningen Wim Veling, twee andere psychiaters, drie psychologen, twee sociologen en een verpleegkundig specialist GGZ zich af in het Tijdschrift voor Psychiatrie van november 2021. Naar aanleiding van het artikel nam een bezorgde psycholoog – die anoniem wenst te blijven – contact met mij op. “Het Tijdschrift voor Psychiatrie zet de toon voor de geestelijke gezondheidszorg in Nederland. Het valt bij elke psychiater op de mat. Het wordt gelezen binnen de GGZ en het vindt daarna zijn weg naar publicaties die huisartsen lezen. Wat mensen die zich bezighouden met onderwerpen die in de mainstream als taboe worden beschouwd moeten beseffen, is dat wanneer ze onderwerpen die volgens de auteurs van het artikel onder complotten vallen ventileren richting hun huisarts of psycholoog, zij nu min of meer officieel als psychiatrisch gestoord beschouwd worden. Ook al is de diagnostiek nog niet uitgekristalliseerd.” Zoals de psycholoog voorspelde kreeg het artikel binnen en buiten de zorgsector ruime aandacht en is het blijven rondzingen in het afgelopen jaar. “Complotdenkers zijn niet psychotisch” vatte de Zorgkrant, die zich inzet voor “digitale uitwisseling van kennis en ervaring binnen de Nederlandse zorg en welzijnssector” op 22 november 2021 het artikel samen. Echter, schrijven ze, “Complotdenkers hebben veel overeenkomsten met mensen die lijden aan paranoïde wanen”. De Nationale Zorggids, “één platform waarop je al het relevante nieuws in de zorg kunt vinden”, met meer dan 34.000 volgers op Twitter, bracht op 19 november 2021 een persbericht uit met soortgelijke strekking: “Complotdenkers hebben volgens onderzoekers van het UMCG veel overeenkomsten met mensen die lijden aan paranoïde wanen”. De Telegraaf en de Limburger vertaalden op 19 november 2021 het artikel voor de leek: “In gesprek met complotdenkers? Benader ze als iemand met schizofrenie”. Psychiater Yolande de Kok reageert op het artikel van Veling in januari 2022 in het Tijdschrift voor Psychiatrie: “Met name voor de groep mainstream complotdenkers die door Veling e.a. worden omschreven als ‘rebels with a cause’ (mensen die zich door hun complotdenken superieur willen voelen ten opzichte van de ‘onwetende massa’) is de vraag of luisteren en empathie en instemming betonen wel zo’n heilzame methode is, of dat deze aanpak juist het omarmen van de complotgedachten nog verder zal versterken”. Er volgen nog vele soortgelijke publicaties. Op psychosenet.nl, “een multideskundige eCommunity van ervaringsdeskundigen, betrokkenen en professionals”, wordt de vraag “Is het een complottheorie of een psychose?” beantwoord. “Mijn broer is er heilig van overtuigd dat de aarde plat is, of misschien toch anders gevormd maar zéker niet bolvormig, zoals we op school leren. Zou dit mogelijk kunnen vallen onder een psychose? Of een soort gedeelde waanbeelden? Heeft u tips hoe om te gaan met zo’n soort situatie?” Psychiater Esther van Fenema schrijft op 10 augustus 2022 in Trouw: “Een collega koppelt probleemloos het boerenprotest aan Soros, Trump, nazi’s, Joden, Klaus Schwab en uiteraard het WEF. Mensen die sinistere complotten vermoeden om ons te manipuleren, onvruchtbaar te maken of uit te roeien. Als je binnenkomende informatie niet goed kunt verwerken, dan kan er sprake zijn van een psychose, waarbij iemand last krijgt van wanen en hallucinaties en er een alternatieve werkelijkheid kan ontstaan”. En, schrijft Fenema: “Alle lagen van de bevolking blijken kwetsbaar: van gepromoveerde scheikundigen en Gooise moeders tot QAnon-types, die reeds voor corona waren begonnen, met elkaar alternatieve werkelijkheden op te tuigen, omdat ze de bestaande machtsstructuren niet meer vertrouwen”. Het tijdschrift De Psycholoog organiseerde op 3 juni 2022 een forum met “Aandacht voor complotdenken en anti-overheidssentimenten in de GGZ”. In het kader van dit forum schrijft Arno van Dam, professor aan de Universiteit van Tilburg, samen met drie coauteurs het artikel De maatschappij komt de spreekkamer binnen. Ze schrijven: “In de loop van de pandemie bleek dat relatief veel mensen in enige mate geloven in zogenoemde complottheorieën. Uit onderzoek blijkt dat complotdenkers relatief vaker lager opgeleid, alleenstaand, werkeloos en man zijn. Tevens ervaren zij vaker lichamelijke en psychische klachten en hebben zij minder zelfvertrouwen, een lagere sociaaleconomische status en voelen minder verbondenheid met anderen. Dit zijn kenmerken die ook relatief veel bij mensen met psychische problemen worden aangetroffen”. De auteurs citeren het artikel van Veling et. al., naast 24 andere publicaties die een verband leggen tussen complotdenken, psychiatrische klachten en radicalisering. Er worden zelfs congressen rond het thema georganiseerd. Op 29 november 2022 vindt een Congres Persoonlijkheidsstoornissen plaats, dat alleen voor gecertificeerde professionals toegankelijk is. De introductie luidt: “Complotdenken of stemmen horen? Persoonlijkheidsstoornis of toch psychotisch? Psychotische stoornis of toch meer de persoonlijkheid? In navolging van het DSM-classificatiesysteem en door de organisatie van de GGZ lijken dit gescheiden werelden”. Mr.dr. Bram Sizoo, coauteur van het artikel van Veling, zal de volgende presentatie geven: Complotdenken en waandenkbeelden bij mensen van alle dag: patiënten met een aan schizofrenie verwante psychose en bij persoonlijkheidsstoornissen. Er verschijnen ook vele ‘luchtige’ items in de massamedia, zoals het stuk Help, mijn vriend is een complotdenker!, in HP de Tijd op 20 november 2020. De auteur, Charlotte Arnoldy, schrijft: “Wanneer je een discussie aangaat met een complotdenker, is het verstandig om niet de losse feiten aan te vallen, maar het juist te hebben over waarom iemand bepaalde bronnen als waar beschouwt en andere als onwaar. Het aantonen van de onbetrouwbaarheid van de bron van de ander is in een gesprek met een complotdenker veel krachtiger dan het aanvallen van het aangedragen ‘feit’”. BNN Vara laat op 12 april 2021 jongeren aan het woord over ‘Wat als je moeder een complotdenker is?’. In Drie ingrediënten waaraan je een complottheorie kunt herkennen legt Dr. Jovan Byford, hoofddocent psychologie aan The Open University, op de website van de KRO-NCRV uit: “De term complottheorie verwijst naar theorieën, waarbij de oorzaak van wereldwijde gebeurtenissen wordt toegewezen aan een groot ‘duivels’ plan, dat in het geheim is opgezet door een kleine groep invloedrijke individuen”. In het artikel Zo voer je een (zinnig) gesprek met een complotdenker in je omgeving geeft de Volkskrant op 20 oktober 2020 vijf tips voor het praten met complotdenkers. “Zet de ander niet weg als gek. Ze voelen zich angstig, onzeker of machteloos.” Op 12 mei 2021 ondersteunt ook de Gelderlander de lezer met omgangsrichtlijnen in het artikel Hoe ga je in gesprek met een complotdenker? Bij BNN Vara corresponderen actrice Mirjam Vriend en psychiater Bram Bakker maandelijks over de geestelijke gezondheidszorg. Op 10 november 2020 discussiëren ze: “Hoe gek zijn complotdenkers eigenlijk?” Mirjam: “Waarom wordt de één een complotdenker en de ander niet? Kan iedereen die op een regenachtige dag in het complot-algoritme terecht komt, zomaar het konijnenhol in verdwijnen? Of is dat slechts één ingrediënt van het hele recept?” Naast de massamedia richt ook de overheid zich op het herkennen en omgaan met ‘complotdenkers’. Het Rijksopleidingsinstituut tegengaan Radicalisering (ROR) deelt ‘kennis, inzicht en vaardigheden over radicalisering” met huisartsen, gevangenisbewaarders, wijkagenten, docenten, beveiligers, jongerenwerkers, maatschappelijk werkers en jeugdhulpverleners. Op 29 oktober 2020 organiseren zij in samenwerking met het Landelijke Steunpunt Extremisme (LSE) en de gemeente Delft het webinar Deskundigheidsbevordering Complotdenken over “de risico’s van complotdenken en hoe ermee om te gaan als professional”. Op 22 en 23 februari 2021 organiseert het ROR het webinar Radicalisering en Extremisme. Het werd gevolgd door “ruim 200 professionals uit de regio Oost Brabant”. Het NCTV gaf toelichting over haar rol in het bestrijden van radicalisering en extremisme. Op het webinar werden ook de thema’s ‘informatiedelen’ en ‘signaleren en duiden’ behandeld. In een poll geeft 68 procent van de deelnemers van het webinar aan: “In mijn omgeving (privé of op het werk) zie ik mensen als gevolg van de corona-crisis radicaliseren en/of gevoelig worden voor complottheorieën”. Zoals het webinar duidelijk maakt, brengt de overheid de complotdenker graag in verband met ‘radicalisering’. De suggestie wordt gewekt dat hij een gevaar is voor de samenleving. Hoofdofficier van justitie Michiel Zwinkels vertelt op 7 juni 2021 aan NRC Handelsblad dat “Geweld wordt vanzelfsprekender gemaakt door complotdenken”, want “Mensen verliezen contact met de buitenwereld”. Naast ambtenaren worden docenten getraind in het omgaan met complotdenkende leerlingen. Platform JEP ondersteunt professionals die met jongeren werken bij hun vragen rond polarisatie, radicalisering en extremisme. Aan deze professionals geven ze instructies over ‘Complotdenkende jongeren: hoe daarmee om te gaan’. De Anne Frank Stichting geeft praktische tips en organiseert trainingen over ‘Omgaan met complotdenken in de klas’. Het Hannah Arendt Instituut publiceerde in samenwerking met de Belgische krant de Standaard een podcastreeks: “Waarom ontstaan complottheorieën en waarom zijn ze zo aanlokkelijk? Hoe kan je ze herkennen? En waarom zijn ze vaak gevaarlijk?” Ook de EU maakt zich zorgen om complotdenkers: Het Radicalisation Awareness Network hield al op 28 september 2020 een onlinebijeenkomst waarbij “schadelijke samenzweringsmythen” besproken werden, want, “deze mythen zijn mogelijk schadelijk voor de mensen zelf, en bij extensie, voor de samenleving”. In samenwerking met Twitter, Unesco en het World Jewish Congress, lanceert de Europese Commissie op 14 augustus 2020 de campagne #ThinkBeforeSharing – Stop the spread of conspiracy theories (bit.ly/thinkbeforesharing). Want, “de pandemie creeerde een voedingsbodem voor hatelijke uitspraken, racisme, xenofobie en antisemitische aanvallen, en vijandelijkheid richting LGBTQ gemeenschappen. Zelfs Tweede Kamerleden worden aangevallen als vermeende complotdenkers. De rechtsgeleerde Afshin Ellian vertelde deze zomer bij Goedemorgen Nederland op NPO 1: “Vroeger legde men zich meer neer bij besluiten van het kabinet of liepen demonstraties een stuk vreedzamer. Wat je nu ziet is verharding. Complotdenkers. Dit wordt allemaal georganiseerd door een politieke partij (FVD) en dat is heel uniek”. Over FVD-Kamerlid Gideon van Meijeren zegt hij: “Hij is een charlatan, een leugenaar en een kwaadaardig figuur. Hij mobiliseert instabiele mensen. Dit is niet goed te praten en ik hoop dat het OM de rol van deze mensen bij deze hetze gaat bestuderen.” Opmerkelijk: Ellian kreeg in 2015 de Pim Fortuynprijs voor het ‘consequent verdedigen van de vrijheid van meningsuiting’. Wim Veling en collega’s waren niet de eersten die de complotdenker als geestesziek aanmerkte. Arts-microbioloog Miquel Ekkelenkamp schrijft op 29 juli 2021 in Medisch Contact, het weekblad voor artsen: “Tussen de complotdenkers op deze wereld zitten wellicht meer gewelddadige geesteszieken dan gemiddeld, maar de meesten zijn goedbedoelende burgers die de wereld willen verbeteren. Velen zouden al flink geholpen zijn met een therapeutische dosering methylfenidaat”.

Geniaal plan van de Rand Corporation

FZ — Thu, 15 Sep 2022 10:20:54 +0000

In de onafhankelijke media is er al sinds enkele dagen een nieuw strategisch plan van de Rand Corporation in omloop, dat je aan het denken zet en vragen opwerpt - tenminste dat zou het moeten doen. De Rand Corporation is een gezaghebbende Amerikaanse Think Tank, waarvan de prognoses op wonderbaarlijke wijze meestal uitkomen. Je zou haast zeggen dat Rand de beleidsplannen voor de VS schrijft. Het nieuwste plan is van 25 januari van dit jaar en is vooralsnog "Confidential", maar kennelijk uitgelekt. En zelfs als het document een Chinese, Russische etc. vervalsing zou blijken te zijn, dan is het nog steeds een treffende analyse van de huidige toestand van Duitsland, maar ook van de rest van Europa. ((Ik zal bij deze tekst geen commentaar afgeven, hoewel ik de neiging heb van alles te onderstrepen en overal uitroeptekens te zetten. In wezen zou Europa hierop moeten reageren en de VS een halt moeten toeroepen, maar dat zal helaas niet gebeuren. Maar misschien worden toch enkele beleidsmakers wakker en ondernemen een poging zich ietsjes onafhankelijker op te stellen. De Anti-Spiegel besteedt eveneens aandacht aan dit document en licht het wat uitgebreider toe dan ik. Scans van het originele document zijn o.a. te vinden bij Vanessa Beeley. Een hele goede video waarin de tekst besproken wordt is te vinden bij: CONFIDENTIAL Rand Report EXPOSED! 'Weakening Germany & Strengthening The U.S.')) Het volgende bericht kunnen wij niet op echtheid controleren. Interessant is wel dat de Rand Corporation het nodig acht om dit bericht als fake te benoemen. Nog interessanter is dat dit bericht overeenstemt met dat waarop we al jaren wijzen: De geo-politieke doelstelling van Amerika is het om een wig tussen Rusland en Europa (Duitsland) te slaan. ((Bijvoorbeeld hier)).

Weakening Germany, strengthening the U.S.

[caption id="attachment_60752" align="alignright" width="334"] Bidon tijdens een toesprak over democratie, die als satanisch omschreven wordt[/caption] De huidige toestand van de Amerikaanse economie wijst er op dat zij niet kan functioneren zonder externe financiële en materiële steun. Het kwantitatieve versoepelingsbeleid waartoe de FED in de afgelopen jaren regelmatig zijn toevlucht heeft genomen, alsook de ongecontroleerde uitgifte van contanten tijdens de Covid lockdowns van 2020 en 2021, hebben geleid tot een sterke toename van de buitenlandse schuld en een stijging van het aanbod van dollars. De verdere verslechtering van de economie zal hoogstwaarschijnlijk leiden tot een verlies van de positie van de Democratische Partij in het Congres en de Senaat bij de komende verkiezingen in november 2022. Impeachmentprocedures tegen de president kunnen in deze omstandigheden niet worden uitgesloten en moeten tot elke prijs worden vermeden. Er moeten dringend middelen naar de nationale economie stromen, vooral naar het bankensysteem. Alleen Europese landen die aan EU- en NAVO-verplichtingen gebonden zijn, zullen die kunnen leveren zonder grote militaire en politieke kosten voor ons. Het belangrijkste obstakel hiervoor is de groeiende onafhankelijkheid van Duitsland. Hoewel het nog steeds een land met beperkte soevereiniteit is, is het al tientallen jaren bezig deze beperkingen op te heffen en een volledig onafhankelijke staat te worden. Deze beweging is langzaam en voorzichtig, maar gestaag. Extrapolatie laat zien dat het uiteindelijke doel wellicht pas over enkele decennia wordt bereikt. Als de sociale en economische problemen in de Verenigde Staten echter escaleren, zou het tempo aanzienlijk kunnen toenemen. Een andere factor die bijdraagt tot de economische onafhankelijkheid van Duitsland is Brexit. Nu het VK de EU-structuren heeft verlaten, hebben wij een belangrijke kans verloren om de onderhandelingen over intergouvernementele besluiten te beïnvloeden. Het is de angst voor onze negatieve reactie die het relatief trage tempo van deze veranderingen bepaalt. Als we op een dag Europa verlaten, is er een goede kans dat Duitsland en Frankrijk een volledige politieke consensus bereiken. Dan zouden Italië en andere landen van het oude Europa - met name de voormalige EGKS-leden((Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, een voorloper van de Europese Unie)) - onder bepaalde voorwaarden kunnen toetreden. Groot-Brittannië, dat momenteel geen lid is van de Europese Unie, zal de druk van het Frans-Duitse duo niet alleen kunnen weerstaan. Als dit scenario zich voordoet, wordt Europa niet alleen een economische maar ook een politieke concurrent van de Verenigde Staten. Bovendien, als de VS enige tijd door binnenlandse problemen wordt geteisterd, zal het oude Europa de invloed van de Amerikaans georiënteerde Oosteuropese landen beter kunnen weerstaan.

Zwakke punten in de Duitse en EU-economie

Een toename van de stroom van financiële middelen van Europa naar de VS kan worden verwacht als Duitsland in een gecontroleerde economische crisis terechtkomt. Het tempo van de economische ontwikkeling in de EU hangt bijna zonder alternatief af van de toestand van de Duitse economie. Het is Duitsland dat de zwaarste uitgaven voor de armere EU-leden draagt. Het huidige Duitse economische model berust op twee pijlers. Dit zijn onbeperkte toegang tot goedkope Russische energiebronnen en tot goedkope Franse elektriciteit, dankzij de exploitatie van kerncentrales. Het belang van de eerste factor is veel groter. Een onderbreking van de Russische bevoorrading zou wel eens een systeemcrisis kunnen veroorzaken die verwoestend zou zijn voor de Duitse economie en indirect voor de hele Europese Unie. Ook de Franse energiesector zou binnenkort in grote problemen kunnen komen. De te verwachten stopzetting van de door Rusland gecontroleerde splijtstofleveringen, gecombineerd met de onstabiele situatie in de Sahel, zou de Franse energiesector kritisch afhankelijk maken van Australische en Canadese brandstof. In het kader van de oprichting van AUCUS ontstaan nieuwe mogelijkheden om druk uit te oefenen. Deze kwestie valt echter buiten het bestek van dit verslag.

Een gecontroleerde crisis

Door de beperkingen van de coalitie heeft de Duitse leiding de situatie in het land niet volledig onder controle. Dankzij onze nauwkeurige acties was het mogelijk de ingebruikname van de Nord Stream 2 pijpleiding te voorkomen, ondanks het verzet van lobbyisten uit de staal- en chemische industrie. De dramatische verslechtering van de levensstandaard zou de Duitse leiders er echter toe kunnen brengen hun beleid te herzien en terug te keren naar het idee van Europese soevereiniteit en strategische autonomie. De enige haalbare manier om de afwijzing van Russische energieleveranties door Duitsland te garanderen, is door beide partijen bij het militaire conflict in Oekraïne te betrekken. Onze voortdurende acties in dat land zullen onvermijdelijk leiden tot een Russische militaire reactie. Natuurlijk zullen de Russen de massale druk van het Oekraïense leger op de niet-erkende Donbass-republieken niet onbeantwoord kunnen laten. Dit zou het mogelijk maken Rusland tot agressor te verklaren en het hele pakket eerder voorbereide sancties tegen het land toe te passen. Poetin van zijn kant zou kunnen besluiten beperkte tegensancties op te leggen - vooral tegen Russische energieleveringen aan Europa. De schade voor de EU-landen zal dus min of meer vergelijkbaar zijn met die voor de Russen, en in sommige landen - met name Duitsland - zelfs groter. Voorwaarde voor Duitsland om in deze val te lopen is de leidende rol van de groene partijen en ideologie in Europa. De Duitse Groenen zijn een sterk dogmatische, zo niet ijverige, beweging, wat het vrij gemakkelijk maakt hen economische argumenten te laten negeren. In dit opzicht overtreffen de Duitse Groenen hun tegenhangers in de rest van Europa. De persoonlijke kwaliteiten en het gebrek aan professionalisme van hun leiders - Annalena Baerbock en Robert Habeck in het bijzonder - doen vermoeden dat het voor hen vrijwel onmogelijk is hun eigen fouten tijdig toe te geven. Het zal dus voldoende zijn om het mediabeeld van Poetins agressieve oorlog snel te vormen om de Groenen te veranderen in fervente en harde voorstanders van sancties, in een "oorlogspartij". Op die manier kan de sanctieregeling zonder belemmeringen worden ingevoerd. Het gebrek aan professionalisme van de huidige leiders zal in de toekomst geen enkele terugslag toestaan, zelfs als de negatieve effecten van het gekozen beleid duidelijk worden. De partners in de Duitse regeringscoalitie zullen gewoon hun bondgenoten moeten volgen - tenminste totdat de last van de economische problemen groter is dan de angst om een regeringscrisis uit te lokken. Maar zelfs als de SPD en de FDP bereid zijn het op te nemen tegen de Groenen, zal het vermogen van de volgende regering om de betrekkingen met Rusland snel genoeg te normaliseren merkbaar beperkt zijn. De betrokkenheid van Duitsland bij grootschalige bewapening van het Oekraïense leger zal onvermijdelijk een sterk gevoel van wantrouwen in Rusland teweegbrengen, waardoor het onderhandelingsproces nogal lang zal duren. Als de oorlogsmisdaden en de Russische agressie tegen Oekraïne worden bevestigd, zal de Duitse politieke leiding niet in staat zijn het veto van haar EU-partners tegen hulp aan Oekraïne en verscherpte sanctiepakketten te overwinnen. Dit zal zorgen voor een voldoende lange kloof in de samenwerking tussen Duitsland en Rusland waardoor grote Duitse economische ondernemingen niet meer concurrerend zullen zijn.

Verwachte gevolgen

Een vermindering van de Russische energieleveringen - idealiter een volledige stopzetting ervan - zou catastrofale gevolgen hebben voor de Duitse industrie. De noodzaak om in de winter aanzienlijke hoeveelheden Russisch gas om te leiden voor de verwarming van particuliere huishoudens en openbare voorzieningen zal de tekorten nog verergeren. Stilstand van industriële ondernemingen zal leiden tot tekorten aan onderdelen en reserveonderdelen voor de productie, tot het instorten van logistieke ketens en uiteindelijk tot een domino-effect. In de grootste bedrijven in de chemische, metaalverwerkende en machinebouwindustrie is een volledige stillegging waarschijnlijk, aangezien zij vrijwel geen reservecapaciteit hebben om het energieverbruik te verminderen. Dit zou kunnen leiden tot de sluiting van bedrijven met een continueproces, wat hun ondergang zou betekenen. De cumulatieve verliezen voor de Duitse economie kunnen slechts bij benadering worden geschat. Zelfs als de beperking van de Russische energieleveringen beperkt blijft tot 2022, zullen de gevolgen nog verschillende jaren duren en kunnen de totale verliezen oplopen tot 200 à 300 miljard euro. Dit zal niet alleen een verwoestende slag toebrengen aan de Duitse economie, maar de hele EU-economie zal onvermijdelijk instorten. We hebben het niet over een afname van de economische groei, maar over een langdurige recessie en een daling van het BBP in de materiële productie alleen al van drie tot vier procent per jaar in de komende vijf tot zes jaar. Een dergelijke daling zal onvermijdelijk leiden tot paniek op de financiële markten en mogelijk tot een ineenstorting ervan. De euro zal onvermijdelijk en hoogstwaarschijnlijk onherroepelijk onder de dollar zakken. Een sterke daling van de euro zal bijgevolg leiden tot de wereldwijde verkoop ervan. Het zal een giftige valuta worden en alle landen van de wereld zullen het aandeel ervan in hun deviezenreserves snel verminderen. Dit gat zal voornamelijk worden opgevuld met dollars en yuan. Een ander onvermijdelijk gevolg van een langdurige economische recessie is een scherpe daling van de levensstandaard en een stijgende werkloosheid (alleen al in Duitsland tot 200.000 à 400.000), met als gevolg een uittocht van geschoolde werknemers en goed opgeleide jongeren. Er zijn letterlijk geen andere bestemmingen voor dergelijke migratie dan de Verenigde Staten. Uit andere EU-landen kan een iets kleinere, maar ook niet onbelangrijke stroom migranten worden verwacht. Het onderzochte scenario zal dus zowel indirect als direct bijdragen tot de versterking van de nationale begrotingssituatie. Op korte termijn zal het de trend van de dreigende economische recessie keren en bovendien de Amerikaanse samenleving consolideren door haar af te leiden van onmiddellijke economische zorgen. Dit zal op zijn beurt het electorale risico verminderen. Op middellange termijn (4-5 jaar) zouden de cumulatieve voordelen van de kapitaalvlucht, de herschikking van de logistieke stromen en de verminderde concurrentie in sleutelsectoren kunnen oplopen tot zeven à negen biljoen dollar. Helaas zal China op middellange termijn waarschijnlijk ook van dit evoluerende scenario profiteren. Tegelijkertijd stelt de sterke politieke afhankelijkheid van Europa van de VS ons in staat eventuele toenaderingspogingen van afzonderlijke Europese staten tot China effectief te neutraliseren.

Hoe de term ‘complotdenken’ democratische controle onmogelijk maakt

rovanov — Sat, 07 May 2022 05:45:48 +0000

Dit artikel van Timo Pieters verscheen in Gezondverstand Nr. 36

De angst om beschuldigd te worden van ‘complotdenken’ maakt het voor veel Nederlanders onmogelijk om over ingrijpende machtsverschuivingen na te denken en te discussiëren. De term verwijst niet naar iets werkelijks, en is doelbewust door de Central Intelligence Agency (CIA) in het leven geroepen om twijfel in te dammen over het officiële verhaal met betrekking tot de moord op president Kennedy. Nederlandse instanties en commentatoren die de uitdrukking gebruiken zijn zich niet van deze oorsprong bewust, en blijven dus in feite CIA-instructies uitvoeren. Wij weten precies wanneer het begrip ‘complotdenken’ (conspiracy theory), met de bijbedoeling van geestesziek, in het algemene taalgebruik werd opgenomen. In 1967 stuurde de CIA een memo (nummer 1035-960) naar al haar eigen bureaus en honderden mediabedrijven en journalisten in haar wereldwijde propagandanetwerk. In deze memo kregen zij de instructie om critici van het Warren Commission Report weg te zetten als ‘complotdenkers’. De onmiddellijke aanleiding daarvoor was het een jaar daarvoor verschenen eerste boek met een vlijmscherpe analyse van de tegenstrijdigheden, onmogelijkheden, en weglatingen in dat rapport: Rush to Judgment van Mark Lane. Meerdere opiniepeilingen wezen uit dat ongeloof aan het officiële verhaal door dat boek sterk was gegroeid. Dat ongeloof is sindsdien alleen maar toegenomen, want uit recente peilingen is gebleken dat driekwart van de Amerikaanse bevolking het Warren Report niet langer serieus neemt. Het succes van dit staaltje van psychologische oorlogsvoering werd na de introductie van de term ‘complotdenken’ onmiddellijk zichtbaar door de frequentie van het gebruik ervan. Uit een studie waarbij werd gemeten hoe vaak het voorkwam op de pagina’s van de New York Times en de Washington Post voor en na de CIA-instructie, bleek dat men het in de 45 jaar ervoor slechts 50 keer tegenkwam (dus gemiddeld eens per jaar), terwijl het in de 45 jaar nadat het memo werd verstuurd, 2.630 keer in genoemde kranten werd aangetroffen (dus gemiddeld eens per week). De beïnvloeding van het opinieklimaat middels propaganda en psychologische operaties is altijd één van de kerntaken van de CIA geweest, in binnen- en buitenland. In Duitsland is aangetoond dat veel journalisten bewust of onbewust werkten voor de CIA, zoals Udo Ulfkotte in zijn boek Gekochte Journalisten heeft beschreven. Wat de CIA voor elkaar had gekregen was om van een onschuldige term, die natuurlijk beroepshalve door politierechercheurs zowel als geschiedschrijvers dagelijks werd gebruikt, een wapen te maken waarmee de overheid tegen kritiek kon worden verdedigd. In verband met de moord op president Kennedy had het een tanend succes. Maar het werd opnieuw zwaar ingezet als middel om serieuze analisten publiekelijk de mond te snoeren als zij twijfelden aan de officiële uitleg van de gebeurtenissen van 11 september 2001, met de tot schroot gereduceerde World Trade Towers in Manhattan, en een gat in het Pentagon waar geen enkel vliegtuig doorheen had kunnen vliegen. De term doet nu ook al twee jaar dienst om twijfel aangaande de voorgeschreven werkelijkheid met betrekking tot covid-19 stelselmatig de kop in te drukken. De aantijging van complotdenken kan een journalist nu de baan en het levensonderhoud kosten, en brengt de positie van zelfs hoogleraren op universiteiten in gevaar. In de VS wordt het begrip ‘complotdenken’ sinds kort gekoppeld aan de dreiging van zogenaamd ‘binnenlands terrorisme’. De FBI heeft in februari jl. een speciale eenheid opgericht om zulke complotdenkers, die gevaarlijk nepnieuws verspreiden, te achtervolgen en zo nodig in hechtenis te nemen. De grootste terreurdreiging voor de VS zou namelijk bestaan uit ‘eenlingen of kleine cellen van individuen’ die gemotiveerd zijn door grieven gebaseerd op ‘misleidende narratieven’, ‘complottheorieën’ en andere vormen van ‘mis-, dis- en malinformatie’, zo schrijft het Department of Homeland Security. Complotden ken en nepnieuws gaan vanzelfsprekend samen. Van alle Nederlandse instanties en commentatoren die de uitdrukking ‘complotdenken’ gebruiken geeft er niet één blijk van bekend te zijn met de oorsprong ervan binnen de psychologische oorlogsvoering. De instanties die verantwoordelijk zijn voor het bestrijden van desinformatie – het ministerie van BZK, de AIVD, en de NCTV – beweren bijvoorbeeld dat desinformatie (doelbewust misleidende informatie) regelmatig verspreid wordt via ‘complottheorieën’. Volgens deze instanties zijn dit ‘theorieën gebaseerd op het idee dat de elite de inwoners bedreigt’ en die voortbouwen op ‘gevoelens van miskenning en wantrouwen van maatschappelijke en politieke instituties’. Met andere woorden, kritische beoordeling van economische en politieke macht wordt hiermee gedefinieerd als doelbewust misleidende informatie, een definitie waarmee men de kritiek onschadelijk probeert te maken. Zo werd uitgeverij en videokanaal De Blauwe Tijger in oktober 2020 door de NCTV ‘een doorgeefluik voor anti-overheidspropaganda, nepnieuws en complottheorieën’ genoemd in haar Dreigingsbeeld Terrorisme. Dit is nu precies wat de CIA oorspronkelijk met de term wilde bereiken. Verschillende Nederlandse academici zijn de term ‘complotdenken’ gaan gebruiken alsof het verwijst naar een werkelijk bestaande categorie, die bestudering en verklaring verdient, iets als een primitieve volksstam met merkwaardige gewoontes. De socioloog Jaron Harambam is bijvoorbeeld gepromoveerd op een proefschrift over het fenomeen ‘complotdenken’, blijkbaar zonder te beseffen dat dit fenomeen pas 65 jaar geleden de wereld in is geholpen met de CIA als verloskundige. De filosoof Cees Zweistra schreef ook een boek over ‘complotdenken’ zonder de ontstaansgeschiedenis ervan te bekijken. Beiden volgen het voorbeeld van Amerikaanse voorgangers die lieden met allerhande merkwaardige zienswijzen, en vaak krankzinnige aannames, op één hoop gooien. Die opeenstapeling wordt dan eenduidig geanalyseerd als complotdenken. Bij beiden volgen beschrijvingen van lieden die denken dat de wereld bestuurd wordt door buitenaardse reptielen, en een vaste categorie van hen die denken dat de aarde toch plat is, en ga zo maar door. Dus Gezond Verstand wordt in dezelfde categorie ondergebracht als de buitenaardse reptielen. Harambam verklaart ‘complotdenken’ als een copingmechanisme om om te gaan met grote sociale ontwikkelingen als secularisering en digitalisering, waardoor mensen meer behoefte hebben aan betekenis en sociale verbinding. Volgens Zweistra zijn ‘complotdenkers’ een vastomlijnde groep die door gebrek aan betekenis en sociale verbanden fictieve werkelijkheden zijn gaan creëren om zich af te scheiden van de maatschappij en de werkelijkheid. Harambam heeft sympathie voor de complot denkers en komt ook in zijn lezingen en interviews met een pleidooi om naar ze te gaan luisteren. Maar geen van beiden komt ook maar in de buurt van het punt om te gaan nadenken over machtsmisbruik. Waar de populist nog geëngageerd is, en de wereld probeert te herstellen door er kritiek op te leveren, is de ‘complotdenker’ volgens Zweistra totaal losgezongen van de werkelijkheid. Hij ziet ‘complotdenken’ dan ook als een ‘kwaadaardige’ vorm van ‘sociaal terrorisme’, waar geen enkele vorm van discussie mee mogelijk is. Zweistra vindt dat de Grondwet moet worden aangepast zodat de ‘online wereld waarin ze gedijen’ ingeperkt kan worden. In het hele boek gaat hij er dus vanuit dat ‘complotdenken’ een betekenisvolle categorie is die een eenduidig waarneembaar fenomeen van de werkelijkheid vertegenwoordigt. Een zorgwekkende toepassing van de term is die binnen de psychiatrie. In het ‘Tijdschrift voor Psychiatrie’ werden complottheorieën bijvoorbeeld vergeleken met pathologische waanvoorstellingen, omdat ze beide zouden zijn gekenmerkt door ‘onjuiste, hardnekkige en soms bizarre’ overtuigingen. Er wordt dus weer vanuit gegaan dat ‘complotdenken’ iets is dat men kan vergelijken met iets anders, zoals waanvoorstellingen. Volgens het diagnostisch handboek voor psychische stoornissen DSM-5 zijn wanen ‘onjuiste’ overtuigingen die niet geaccepteerd worden door ‘andere leden van de cultuur of de subcultuur’. Door conformisme de maatstaf te maken voor geestelijke gezondheid wordt elke afwijkende gedachte een vorm van krankzinnigheid. Dit is precies de framing die de CIA ook heeft toegepast. De term ‘complotdenken’ maakt wantrouwen naar politieke en economische machtsstructuren dus maatschappelijk onacceptabel, terwijl dit wantrouwen bij tijd en wijle juist essentieel is in een democratie. Om macht te kunnen controleren moet macht worden waargenomen, en de term ‘complotdenken’ maakt bepaalde machtsstructuren voor burgers, en niet in het minst ook politici, onzichtbaar. Recherche en historici geloven natuurlijk nog wel in alledaagse en historische complotten. Het zijn slechts de complotten gesmeed door politieke en economische machthebbers die niet besproken mogen worden. Het begrip ‘complotdenken’ heeft, vanwege het intimiderende effect, in verregaande mate mensen het zwijgen opgelegd, ook wanneer zij gingen beseffen met welk een misdadigheid er een wereldmachtsgreep wordt uitgevoerd. Daar is misschien door heen te breken wanneer we de term ‘complotdenker’ als een geuzennaam gaan gebruiken.

Boetsja

rovanov — Wed, 06 Apr 2022 05:57:17 +0000

De beelden uit de stad Boetsja die momenteel door de grote persbureaus de wereld rondgepompt worden, doen denken aan de beelden die door de organisatie van de Witte Helmen in Syrië werden verspreid. Later bleek dat de heldendaden die deze Witte Helmen verrichtten, allemaal in scene gezet waren en gefinancierd werden door (vooral) de Britse geheime dienst. Het doel moge duidelijk zijn geweest: het demoniseren van Assad en Poetin in de (westerse) publieke opinie. Ook al weten we wellicht achteraf dat de waargenomen beelden een onwaarheid voorspiegelden, missen ze hun werking niet. We moeten dus alert- en ons er van bewust blijven dat het inzicht niet alleen door de waarneming kan ontstaan. Ons denken is onmisbaar om tot een eigen inzicht te komen. Een kort chronologisch overzicht:

30 maart: De Russen zijn verdwenen uit Boetsja
31 maart: De burgemeester van Boetsja verklaard dat Boetsja bevrijd is en maakt geen melding van lijken
1-2 april: De Oekraïense Nazi milities trekken Boetsja binnen
2 april: Een film van de opruimwerkzaamheden door de Oekraïense politie, waarin geen melding van lijken.
3 april: de pers stort zich op het gebeuren.

[caption id="attachment_60314" align="alignright" width="350"] Zelenski en de burgermeester van Boetsja in een pauze bij de herdenking (toen er net geen camera's waren) - ze vermaken zich uitstekend.
https://t.me/BifFidU/8453[/caption] Het merendeel van de civiele doden dragen een witte band om hun arm. Dit was aanvankelijk een Russisch herkenningsteken. Vele civilisten droegen ook deze witte banden tijdens de Russische bezetting en het is niet onwaarschijnlijk dat, als het al om doden gaat, deze slachtoffer zijn geworden van de "zuiveringsacties" van de Oekraïense Nazi-milities. Ook het door Franse journalisten beschreven feit dat een van de gedode personen een Oekraïens paspoort in de hand had, ondersteunt de hypothese van de Russische oorlogscorrespondent Kots:

Een Oekraïens paspoort omhoog houden heeft alleen zin tegenover Oekraïense militairen - als een poging om hen hopelijk ervan te weerhouden te schieten.

Rusland heeft inmiddels al twee keer een urgente zitting van de VN Veiligheidsraad aangevraagd. Deze wordt door Groot Brittannië geblokkeerd. De voormalig afgevaardigde(("voormalig" alleen omdat zijn partij, Oppositioneel Platform voor het Leven, inmiddels is verboden. Zelenski heeft op 20 maart 11 partijen verboden)) van de Verchovna Rada, Ilya Kiva zei dat wat in Boetsja is gebeurd een geplande actie was van de Oekraïense contraspionage met de hulp van de Britse MI6. Kiva zei (https://t.me/realCRP/4165):

"Ze arriveerden bijna in de ochtend, zetten het gebied af, strooiden de lijken uit en dreven vervolgens de journalisten erheen. Daartoe keerde die clown Zelenski terug om de belangstelling van de internationale pers te wekken voor de vermeende tragedie die zich had afgespeeld, maar dat was allemaal een leugen. Dit is allemaal een voorgeprogrammeerde productie die in de eerste plaats agressie en haat bij je zou moeten opwekken, maar zo was het niet."

Nog een kanttekening: boze tongen beweren dat voor de plaats Boetsja is gekozen, omdat de naam aan het Engelse woord butcher (slager) herinnert, en dus voor Angelsaksen makkelijk te onthouden is.

23 jaar geleden begon de NAVO-oorlog tegen Joegoslavië

rovanov — Tue, 29 Mar 2022 05:58:28 +0000

Op de avond van 24 maart 1999 bombardeerden de VS en hun NAVO-bondgenoten voor de eerste maal Belgrado en andere Servische steden. De oorlog keerde terug naar Europa. We kijken terug op de nu bijna vergeten wending van de tijd.

"Het begon met een leugen" is de titel van een ARD-documentaire die voor het eerst werd uitgezonden in 2001, in een tijd dat er nog sprake was van macht-kritische journalistiek bij de publieke omroep. De film is een les in hoe het mogelijk was dat een coalitie van de SPD en de Groenen, Duitsland in de eerste aanvalsoorlog kon leiden die volgens het onbetwiste internationale recht onwettig was. Om de oorlog in de ogen van de aanvankelijk sceptische Duitse bevolking te legitimeren, schuwden de media en de ministeriële propaganda leugens en vervalsingen niet. De toenmalige Duitse minister van Defensie, Rudolf Scharping, rechtvaardigde de bombardementen:

"We zouden immers nooit militair zijn opgetreden als deze humanitaire catastrofe in Kosovo er niet was geweest, met 250.000 vluchtelingen binnen Kosovo, ruim 400.000 vluchtelingen in totaal en een momenteel niet te tellen aantal doden".

Dit was allemaal fictief. De Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), die ter plaatse actief is met waarnemers, had vanaf het begin van de burgeroorlog in Kosovo tot maart 1999 slechts 39 doden geteld. Norma Brown, Amerikaans diplomaat bij de OVSE, zegt in de documentaire:

"Er was geen humanitaire crisis vóór de interventie van de NAVO. Iedereen wist dat als de NAVO zou bombarderen, er een humanitaire crisis zou uitbreken."

[caption id="attachment_60196" align="alignright" width="350"] Verwoeste brug in Novi Sad[/caption] Ook de gegevens over vluchtelingen werden gemanipuleerd: Er waren geen honderdduizenden die voorgoed gevlucht waren. Overal - waar vóór maart 1999 gevechten plaatsvonden tussen het Joegoslavische leger en het Albanese UÇK, ontvluchtten dorpelingen de gevechten en keerden later terug toen het schieten ophield. Er waren Serviërs en Albanezen onder de tienduizenden die Kosovo daadwerkelijk verlieten, en de redenen om te vluchten waren velerlei. In een poging om de Duitse bevolking achter de NAVO-oorlog en het Duitse beleid te mobiliseren, verzonnen Scharping en de groene minister van Buitenlandse Zaken Joschka Fischer zelfs concentratiekampleugens: "enkele duizenden mensen" werden geïnterneerd in het stadion van Pristina, beweerde Scharping op de televisie, en hij volgde met de al even vrij verzonnen horrorclaim dat Albanese leraren werden doodgeschoten voor de ogen van de studenten. Later verwees Scharping naar "getuigenverklaringen" en moest hij toegeven dat er geen foto's waren gemaakt en dat deze vermeende getuigenverklaringen niet waren geverifieerd. In de ARD-documentaire meldden Albanese getuigen later precies het tegenovergestelde: geen enkele gevangene had het stadion van de provinciehoofdstad gezien, het had eerder het Joegoslavische leger gediend als landingsplaats voor helikopters. Het bestaan van een plan om de Albanezen uit Kosovo te verdrijven, in de westerse propaganda het "hoefijzerplan" genoemd, kon nooit worden bewezen. Het absolute hoogtepunt van de anti-Servische propagandacampagne was Fischers vergelijking met de Holocaust. [caption id="attachment_60198" align="alignright" width="350"] Chicago: Protest tegen de oorlog.[/caption] Op 24 maart om 19.41 uur stegen de eerste bommenwerpers van de VS en hun bondgenoten op met een dodelijke lading. Die nacht vlogen zo'n 200 vliegtuigen in twee golven op talrijke doelen in de Federale Republiek Joegoslavië. Wat volgde was 78 dagen oorlog. NAVO-bommenwerpers hebben in die periode meer dan 6000 aanvallen op Servische steden en infrastructuur uitgevoerd. Zij gebruikten ook verboden clusterbommen en, zoals de wereld later vernam, uraniummunitie. De VS, Groot-Brittannië, Duitsland, Nederland, Italië, Griekenland, Turkije, Spanje, België, Denemarken en Canada waren erbij betrokken. Zonder mandaat van de VN-Veiligheidsraad en zonder een geval van zelfverdediging door een NAVO-staat. Voor Joegoslavië, en vooral voor de meest getroffen deelrepubliek Servië, waren dit 78 dagen van verschrikking. De aanvallen waren niet alleen gericht tegen militaire doelwitten, maar ook tegen ministeries en objecten van civiel bestuur en infrastructuur, het televisiecentrum, de Chinese ambassade in Belgrado, industriële installaties, bruggen en spoorwegen. Meer dan 500 Servische burgers en drie Chinese journalisten werden het slachtoffer van de bombardementen, duizenden raakten gewond, en de gevolgen op lange termijn van het gebruik van uraniummunitie is niet duidelijk. Een van de bekendste oorlogsmisdaden van de NAVO was de beschieting van een passagierstrein op weg naar Athene op 12 april 1999, waarbij ten minste 13 passagiers om het leven kwamen. Op 1 mei bombardeerden NAVO-bommenwerpers een passagiersbus in de buurt van de Kosovaarse hoofdstad Pristina, waarbij 23 doden vielen. Maar dat was nog niet alles: in een tweede aanval vielen de piloten de reddingswerkers aan die bezig waren de gewonden te behandelen. Niet gespaard van NAVO-bombardementen en raketvuur bleef Kosovo, dat geacht werd te worden beschermd. Verscheidene aanvallen op Pristina en andere steden in de regio eisten burgerslachtoffers, de Kosovaarse burgeroorlog escaleerde, en nu volgden ook de grote aantallen slachtoffers en massale vluchtbewegingen in de regio. Pristina werd zelfs de meest gebombardeerde stad van deze oorlog, met 374 gevlogen aanvallen, meer dan Belgrado, dat 212 aanvalsgolven te verwerken kreeg. Het totale aantal slachtoffers van de NAVO-bombardementen bedraagt meer dan 1.700 burgers (Serviërs en Albanezen), waaronder ongeveer 400 kinderen. 821 mensen, voornamelijk Serviërs, zijn spoorloos verdwenen. Het aantal Joegoslavische militaire slachtoffers bedraagt iets meer dan 1.000 soldaten en politieagenten en meer dan 5.000 gewonden. Hogere cijfers van de NAVO hierover werden niet bevestigd. De burgeroorlog in Kosovo was nog lang niet voorbij met het einde van de NAVO-operatie "Allied Force". Het duurde jaren en eiste duizenden levens aan beide zijden van het conflict.

Het begon met een leugen

[aiovg_video id=60144]

Oekraïense chef mobiele ziekenhuizen wil Russische gevangenen laten castreren

rovanov — Tue, 22 Mar 2022 09:27:26 +0000

De Oekraïense regeringskritische journalist en politicus Anatoly Shariy vestigde in een tweet de aandacht op een interview op de Oekraïense televisie en plaatste daarvoor het fragment van een zondagse live-uitzending van het kanaal Ukraine 24. Daar sprak de prominente advocaat en sociaal activist Gennady Druzenko in zijn functie van hoofd van de raad van toezicht van de vrijwilligersdienst voor mobiele ziekenhuizen ("Pirogov-ziekenhuizen"). Sinds 2015 is dit servicebedrijf voor mobiele ziekenhuizen het grootste niet-gouvernementele project om civiele paramedici te betrekken bij medische zorg, ook voor Oekraïense soldaten in het militaire conflict in het oosten van het land. En Druzenko is de oprichter. In antwoord op een vraag van top-presentator Evgeni Kiselyov zei Druzenko zelfverzekerd dat "Rusland zijn [militaire] middelen aan het opmaken is", en hij voegde eraan toe: "Poetins uitrusting brandt goed. Poetin's lichamen stinken, maar op een of andere manier worden ze onschadelijk." Daarna ging hij in op de behandeling die gewonde Russische krijgsgevangenen volgens hem verdienden:

"Ik was altijd een humanist en zei dat als iemand gewond is, hij geen vijand is, hij is een patiënt. Maar nu is er een zeer streng bevel om alle mannen te castreren omdat ze kakkerlakken zijn en geen mensen. De artsen die patiënten hebben gered, zeggen dat de Russen hier in groten getale zullen sterven. Al degenen die kwamen zullen zich de verschrikking van de Oekraïense bodem herinneren zoals de Duitsers zich Stalingrad herinnerden."

[aiovg_video id=60075]

De co-presentatrice van het programma liet deze opmerkingen onweersproken en voegde er zelf aan toe: "En zij zullen ter verantwoording worden geroepen." Het is moeilijk te geloven dat deze instructie echt bestaat. Het is veel waarschijnlijker dat een vooraanstaand sociaal activist, wat Druzenko ook is met zijn talrijke engagementen en onderscheidingen, zijn bijdrage heeft willen leveren aan de ontmenselijking van de Russen en zo heeft willen aanzetten tot een bittere strijd tegen hen allen. Dit is niet langer een speciaal geval op de Oekraïense televisie. Op 13 maart veroorzaakte een presentator van dezelfde zender opschudding toen hij de nazi-oorlogsmisdadiger Adolf Eichmann citeerde en opriep tot het doden van Russische kinderen "om een natie te vernietigen". Deze overduidelijke haatmisdaad heeft tot nu toe geen juridische gevolgen gehad voor deze journalist. Het is veelzeggend dat de vrijwilligers van de Pirogov-ziekenhuizen, die volgens hun oprichter in groten getale de dood van Russische soldaten verzinnen, in de westerse pers worden geprezen als de "medische engelen" van Oekraïne. Dit hoeft niet te verbazen, aangezien het onderwerp "dood" een centrale plaats inneemt in de Oekraïense oorlogspropaganda. In een videotoespraak op zaterdag wees de Oekraïense president Vladimir Selensky bijvoorbeeld op de vermeende 14.000 doden aan Russische zijde, waarbij hij grimmig surrealistische taalbeelden schetste:

"De frontlinies van onze verdediging liggen met lijken van Russische soldaten opgestapeld. Niemand raapt deze lijken op. Op deze lijken worden nieuwe divisies vooruit gedreven, alle reserves die de Russische leiding waar mogelijk kan opbrengen."

Sinds 24 februari voert het Russische leger een operatie uit op het grondgebied van Oekraïne om de Donbass-republieken te demilitariseren en te denazificeren en te beschermen. Rusland beweert alleen tegen militaire doelen te vechten en biedt humanitaire corridors aan de burgerbevolking in de betwiste steden. Het Oekraïense leger neemt vaak posities in in woonwijken, wat leidt tot verwoestende vuurgevechten en ook tot vernietiging van de civiele infrastructuur.

Corona slaaplied

rovanov — Thu, 03 Mar 2022 06:24:56 +0000

De komende maanden zullen we de 'versoepelingen' gaan genieten. Veel landen, elk op haar eigen manier, laten de teugels vieren. Veel deelnemers aan protesten zullen hun strijd “zegevieren”. We zullen in een nieuwe waan terecht komen, de waan van de overwinning. Maar pas op. Het zijn de zoethoudertjes, het botje wat de hond toegeworpen wordt om deze af te leiden. Onze alertheid en kritische houding zal afnemen. Tegelijkertijd wordt het steeds duidelijker dat de machthebbers geenszins van plan zijn de opgetuigde infrastructuur en de daarbij behorende wetgeving los te laten. Waarom? De zorg is stelselmatig verder afgeschaald en tegelijkertijd worden vele miljoenen geïnvesteerd in prik- en test accommodaties. Dit zijn investeringen die op een lange termijn planning wijzen. Er zijn wel degelijk coronavirussen en mensen worden er ook ziek van. Maar is dat nu anders dan in andere jaren? Ik denk het niet, alhoewel we dat niet zeker kunnen weten want we hebben nog nooit in deze vorm zoveel en blindelings nietszeggende tests doorgevoerd.

Vele valse vlaggen

In het voorjaar van 2020 bleek vrij snel dat Corona niet het killervirus is. Toch heeft men een angstcampagne opgetuigd. Een geweldig georkestreerde actie waarbij bijna 200 landen in dezelfde richting marcheerden. Dit is in de geschiedenis nog nooit eerder gebeurt en men zou hier even bij stil moeten staan. Elk land vertegenwoordigt normaal gesproken verschillende interesses. Bij elk congres of top ontmoeting tussen staatshoofden duurt het daarom soms dagen om slechts tot een gemeenschappelijke verklaring te komen. Nu was het anders. Binnen de kortste tijd waren alle landen gelijk geschakeld. Bij staatshoofden en media over de hele wereld kwamen letterlijk dezelfde zinnen over de lippen. Zoiets gebeurt niet toevallig maar heeft een lange en geniale voorbereiding gehad. Door de gebeurtenissen van 11 september 2001, toen de twee vliegtuigen de drie torens van het World Trade Center in New York vernietigden, is het gunstige klimaat geschapen om wetgeving door te voeren waarmee individuele burgerrechten en algemeen erkende mensenrechten werden afgeschaft. In het belang van de algemeenheid, vinden veel burgers dit inmiddels normaal. Toen was het de terreurangst die de burgers lieten instemmen met wetgeving die een alomvattende surveillance door de staat mogelijk maakte. Sindsdien kunnen opsporingsdiensten ongelimiteerd de bevolking monitoren. Ook toen vonden er in vrijwel elk land ter wereld vergelijkbare maatregelen plaats door wetten in te voeren die de soevereiniteit van de burger beperkte oftewel elimineerden.

Hoe nu verder

Vanuit bovenstaand perspectief kunnen we zeggen dat de heftige gebeurtenissen van de 11e september 2001 de weg voorbereidde die nu geperfectioneerd zal gaan worden. Het corona narratief heeft deze ontwikkeling overgenomen. Zij transformeert de angst voor terreur naar de angst voor lijf en leven, angst voor de ander. En aangezien deze ‘ander’ iedereen kan zijn, voelden de meeste burgers zich veiliger door het monitoren, surveilleren en in de gaten houden van hun medemensen via de C-app. Opvoeden en conditionering van de bevolking is actueel een hoog streven voor diegenen die achter de schermen aan de touwtjes trekken. De technische mogelijkheden hebben sinds 9/11 enorm toegenomen. Zo is de fel omstreden data-sleepnet-wet uit 2017 inmiddels bijna gedevalueerd tot een relikwie uit vervlogen tijden. Immers, opsporingsdiensten zijn intussen in staat om, hand in hand met Big Tech, de individuele burger 24/7 te monitoren. (Dat de burger hier zelf ijverig aan mee werkt, beschrijven we al jaren op Wakkermens. o.a. hier)

Het momentum wordt gebruikt

Rond 2008 wordt in de Europese politiek het eerst openlijk over een digitale (gezondheids)pas gesproken. De corona hysterie heeft hier een enorme stuwkracht aan gegeven en we mochten zelfs al een beetje oefenen via de corona-app. Inmiddels is het woord gezondheid komen te vervallen en spreekt men alleen nog over een Europese Digitale Identiteit (EDI). Het invoeren van deze EDI–pas, waarschijnlijk als app, wellicht in de overgangsfase ook nog als plastic chip-kaart, geeft de machthebbers onbeperkte mogelijkheden. De bedoeling is om uiteindelijk alles aan deze EDI te koppelen en te kunnen reguleren. Dit gaat dan om gezondheidsstatus zoals vaccinatie en upgrades daarvan, betalingen, belasting, toegang tot publieke diensten, openbaar vervoer of sociaal gedrag. Het Social Credit systeem dus. Na de invoering van de digitale Euro, die natuurlijk alleen via je EDI beschikbaar is, zijn zelfs de uitgaven van de individuele burger te sturen, controleren of te blokkeren bij ongewenst gedrag. Stop dus met pinnen!!!

Buiten het zicht, verstrekkende gevolgen

Er staan op korte termijn twee grote beslissingen op de agenda van onze politici. Beiden hebben (nu dan ook officieel) het elimineren van de democratie tot gevolg. 1 - Binnenkort “besluiten” de staats- en regeringschefs over deze Europese Digitale Identiteit. Hiermee zal nog eens een enorme brok aan soevereiniteit naar Brussel overgeheveld worden. Zoals ook nu al veel Europese wet- en regelgeving boven onze nationale wetten staan, zullen we ook hierover als burger niets meer te brokken hebben. Zie het Europees promotie filmpje hieronder. N.B. Het machtsblok in Brussel heeft niets met een democratische gemeenschap te maken. De almachtige Europese Commissie wordt per handjeklap geïnstalleerd.

[aiovg_video id=59748]

EU propaganda filmpje voor Digitale Identiteit

2 - Een evenzo bedenkelijke ontwikkeling zijn de verdragen die worden voorbereidt waarin soevereine staten zich zullen verplichten om punctueel de aanwijzingen van de WHO op te volgen in geval van een pandemie. Alleen de WHO bepaald waarom en wanneer er sprake is van een pandemie. Tot nu toe waren het grotendeels adviezen die in nationale maatregelen moest worden omgezet. Binnenkort beslist de WHO welke stappen, maatregelen er hier in Nederland genomen worden. N.B. Er heerst over de WHO het misverstand dat dit een staatsorgaan is. De WHO is lange tijd geleden geprivatiseerd en wordt voor het leeuwendeel gefinancierd door bedrijven en ander privé organisaties.

[aiovg_video id=57008]

WHO propaganda filmpje uit 2014

Deze dingen worden er door gedrukt terwijl wij onze “vrijheid” vieren of in de ban van de Oekraïne propaganda zijn.

Derde Wereldoorlog is al aan de gang

rovanov — Mon, 21 Feb 2022 21:29:21 +0000

De superklasse tegen de rest van ons

verscheen op 5 februari in de weekeditie van De Andere Krant

Elze van Hamelen in gesprek met de gerenomeerde journalist James Corbett Aan de hand van een metafoor van een driedimensionaal schaakspel verschaft de gelauwerde internationale onderzoeksjournalist James Corbett inzicht in hoe de geopolitiek werkt in de wereldt. “Het is geen 2D-schaakspel, op een plat bord, maar een 3D-spel, met spelers die niet bij het witte of zwarte team horen, maar wel meespelen”, aldus Corbett in een telefonisch interview met De Andere Krant. James, kun je de 3D-schaakspel-metafoor uitleggen? We kennen allemaal het 2-dimensionale schaakspel, dat wordt gespeeld op een plat bord, met witte en zwarte stukken. Het basisidee is dat er twee teams zijn, die elkaar – door het verschuiven van stukken op het 2D-bord – schaakmat proberen te zetten. In de loop der jaren zijn er ook verschillende pogingen geweest 3D schaakspellen te ontwikkelen. Die derde dimensie verandert het spel en de mogelijke zetten. Het 2D schaakbord is vaak gebruikt als metafoor voor geopolitieke dynamiek. Het grote spel van de geopolitiek is het verkrijgen van zoveel mogelijk ‘vierkantjes’ (land) op het geopolitieke schaakbord. Nu, in de 21e eeuw zien we een vergelijkbaar ‘spel’ opkomen tussen de VS en China, of de VS en Rusland. Dat is de framing die we lezen in de massamedia. Volgens mij is de dynamiek niet zo eenvoudig als die ons wordt voorgehouden. Er zijn spelers op de levels van een 3D-bord, waar we ons niet van bewust zijn, totdat we vreemde voorvallen zien, waar op een 2D-bord opeens de zwarte en witte stukken door elkaar lopen, of dat de partijen een zet maken die erg onlogisch is. We kijken dan simpelweg naar 2D, zonder ons te realiseren dat er wellicht spelers zijn die niet bij het witte of zwarte team horen, maar wel meespelen. Als je die begint mee te nemen in je analyse, krijg je een veel beter beeld van hoe geopolitiek werkelijk werkt. Het belang van het erkennen van soevereiniteit van staten wordt door Poetin en Lavrov altijd in speeches benadrukt. Maar wanneer het Covid betreft, gaat Rusland opvallend ver mee in het narratief. Als het voor een leek met een beetje nieuwsgierigheid eenvoudig is te zien dat het doorgestoken kaart is, dan moet dat bij de regering van Rusland ook bekend zijn. Als Rusland echt soeverein was, dan kon ze net als de voormalig president van Tanzania, John Magufuli, een paar papaya’s en geiten positief laten testen met de pcr, en zeggen ‘aan deze onzin doen we niet mee’. Dat is een goed voorbeeld van een moment waarop het narratief dat ons wordt voorgehouden niet lijkt te kloppen. We denken dat de leider van Rusland Poetin is. Nu begrijpen we allemaal dat president Biden niet gelijk staat aan de VS, Poetin niet aan Rusland, en Xi Jinping niet aan China. Het zijn een soort boegbeelden, die een bepaalde mate van discretionaire ruimte krijgen voor het uitvoeren van agenda’s, maar alleen wanneer ze binnen bepaalde lijnen blijven kleuren. Om te begrijpen wat er in Rusland gebeurt is het belangrijk niet alleen te kijken naar Poetin, maar bijvoorbeeld ook naar de observaties van commentatoren die berichten over de ‘St. Petersburgkliek’ en anderen in posities van financiële macht in Rusland die blijkbaar regelmatig botsen met Poetin en andere ideeën hebben over wat goed buitenlands beleid is. Ze neigen meer naar toenadering tot Europa in plaats van China, en weten hun transatlantische beleid soms door te voeren. Er zijn strijdende facties binnen Rusland, en Rusland is niet simpel één coherent team onder leiding van Poetin. Ook binnen soevereine structuren zijn er altijd verschillende facties met verschillende ideeën. Wat voor mij verhelderend was aan de metafoor van het 3D-schaakspel is dat het een supranationale laag zichtbaar maakt, die interacteert met de nationale, maar de belangen zelf hebben geen nationale focus. Het is een soort vijfde colonne. Hoe zie jij dat? Ja, dat klopt, het is een internationale kliek. Maar, ik zou niet willen zeggen dat het één groep met één agenda is. Verschillende facties werken samen én strijden onderling, afhankelijk van hun belangen. Een duidelijk voorbeeld hiervan wordt beschreven in het boek ‘Superklasse – de wereldwijde machtselite en de wereld die zij creëren’ van David Rothkopf. Voor de mensen die hem niet kennen, Rothkopf was directeur van Kissinger Associates, het adviesbureau van Henry Kissinger. Hij schreef voor het elitevakblad Foreign Policy, en is diep verankerd in de politieke netwerken in Washington. Dus hij is geen ‘complotdenker’. In zijn boek schrijft hij dat “de wereldelite in de laatste decennia veel meer macht heeft verworven dan welke andere groep op aarde dan ook. Elk van de leden van deze superklasse heeft de mogelijkheid met regelmaat de levens van miljoenen mensen in verschillende landen te beïnvloeden, en doet dat ook. Ze vergroten hun macht door de ontwikkeling van relaties met anderen in hun klasse”. Dit komt overeen met het beeld dat ik probeer te schetsen van hoe de machtsstructuur op wereldniveau er uit ziet. Volgens Rothkopf is het een klasse van ongeveer 6.000 mensen. Zij oefenen via hun bedrijven en instituties grensoverschrijdend en internationaal invloed uit op miljoenen mensen, zonder dat ze een officieel ambt bekleden. Ze horen niet bij de overheid, maar hebben vaak meer macht dan individuele naties. Wat is de interactie tussen de 2D- en 3D-laag? Bijvoorbeeld, we zien op dit moment de spanningen oplopen in de Oekraïne. In het verleden is het zo geweest dat oorlog als een nuttige afleiding wordt gezien wanneer interne spanningen te hoog oplopen, als je het vanuit 2D-schaak bekijkt. Maar vanuit 3D-perspectief is er een neiging richting centralisering van bestuur. Hoe verhouden die lagen zich tot elkaar? Die vraag krijg ik vaker: als alles gecontroleerd wordt door een superklasse die beide kanten van het conflict aanstuurt, waarom zou er dan oorlog zijn? Ik denk dat op nationaal niveau, binnen Rusland, China, of de VS, de meesten een conflict tweedimensionaal zien. De spanningen tussen die landen zijn weliswaar echt. Maar hun oprechte overtuigingen worden gemanipuleerd door de superklasse, die verschillende ‘teams’ tegen elkaar opzet. De oorlog zelf is echt, maar de aanleiding en krachten daarachter liggen anders dan het tweedimensionale verhaal. Dus de echte vraag is, wanneer komt het zo uit, dat er voor de superklasse voordeel zit in de start van een oorlog. Dat zijn momenten waarop er een grootschalige oorlog kan uitbreken. Voor een historisch voorbeeld hiervan, verwijs ik je lezers naar mijn serie over de aanloop naar de Eerste Wereldoorlog. In die zin denk ik dat er wel degelijk kans op een derde wereldoorlog is. Eigenlijk is die al aan de gang, het is een oorlog tegen ons. De superklasse tegen de rest. Neem een abonnement op de

Wat is precies de vierde industriële revolutie?

rovanov — Mon, 27 Dec 2021 00:34:31 +0000

Terwijl de wereld de afgelopen 18 maanden in een soort verlamming van een schok heeft verkeerd, is er op de achtergrond stilletjes en onopvallend een proces aan het versnellen dat ons leven meer zal veranderen dan welke ziekte ooit zou kunnen: de Vierde Industriële Revolutie. De massale invoering van robots, het gebruik van 3D-printers en autonome voertuigen, het wereldwijde gebruik van kunstmatige intelligentie, de vooruitgang van nano- en biotechnologie, nieuwe vormen van energieopslag en quantumcomputing zijn slechts enkele van de veranderingen die op ons afkomen. Bovenal zullen het internet van de dingen en zelfreplicerende machines ervoor zorgen dat wereldwijd honderden miljoenen banen verloren gaan, zonder dat er een zinvolle vervanging voor in de plaats komt. Maar hoe moet de wereld functioneren met massale werkloosheid op een nooit eerder geziene schaal? De elites rekenen op een verdere concentratie van de macht, op de ontmanteling van alle democratische structuren en op totale controle door de invoering van programmeerbaar geld. Maar moeten wij ons laten leiden naar de toekomst die zij gepland hebben? Zijn wij overgeleverd aan de ontwikkeling of zijn er manieren om te ontsnappen aan de apocalyps van een digitale gevangenis?

Een "moet je zien" lezing!

[aiovg_video id=59180]

De Hamburgse ziekte

rovanov — Tue, 16 Nov 2021 07:45:05 +0000

Fragmenten uit een speelfilm uit 1979 nog eens uit de kast gehaald. Een dodelijke epidemie verspreidt zich vanuit Hamburg over de Bondsrepubliek Duitsland, waardoor de burgers in paniek raken en de autoriteiten overgaan tot koortsachtige, zinloze noodmaatregelen. Neem een kijkje in onze videotheek voor meer bezienswaardigheden.

[aiovg_video id=56541]

De Navalny sluipmoordfantasie

rovanov — Wed, 03 Nov 2021 07:34:15 +0000

Dit artikel verscheen in het tijdsschrift Gezond Verstand van 30 september 2020

De Navalny-zaak biedt het meest recente voorbeeld van de haast waarmee de gevestigde Westerse media in het gelid springen om Poetin of het Kremlin aan te klagen over iets waarvoor bewijslast ontbreekt. Het officiële verhaal dat hierover is ontstaan bevat voldoende onmogelijkheden en tegenstrijdigheden om het te zien als de zoveelste poging om met een fantasie Rusland in diskrediet te brengen. De 44-jarige Alexey Navalny mag dan de belangrijkste Russische oppositie leider heten in de westerse media, in Rusland wordt deze figuur die nooit een ambt heeft bekleed, nooit een zetel in het Russische parlement heeft gewonnen, of ook maar één zetel in een lokale overheid, en die bij opiniepeilingen op slechts een luttele 2 procent van steun bij de bevolking kan rekenen, niet erg serieus genomen. Er is dan ook geen enkele reden waarom een president, die als strateeg zijn sporen wel heeft verdiend, via een sluipmoordpoging op een activist van verwaarloosbaar belang een nieuwe golf van demonisering zou willen riskeren. Bij deze meest recente aflevering van het officiële verhaal worden wij gevraagd om heel veel ongelooflijks te geloven. Afgezien van de kardinale vraag over beweegredenen, worden we ook gevraagd om een moordpoging serieus te nemen terwijl het vliegtuig dat Navalny naar Omsk bracht een noodlanding mocht maken om zijn leven in een ziekenhuis aldaar te redden. Daarna staat een in het officiële verhaal alziend en alles controlerend Kremlin toe dat een ngo met ondoorzichtige financiering, genaamd ‘Cinema for Peace’, de te vermoorden Navalny met een privéjet naar Duitsland brengt, waar een Duits militair laboratorium van alles kan gaan beweren over de snode plannen van datzelfde Kremlin. Die Duitse beweringen draaien dan om het gevreesde novitsjok, in sommige verslagen omschreven als het meest dodelijke, en behoorlijk geheime, zenuwgaswapen in Russisch bezit. Spo- ren ervan zouden zijn gevonden op een waterfles. Maar als dat allemaal zou kloppen dan zouden Navalny, zowel als alle andere lieden die met deze fles in aanraking waren gekomen, niet langer leven. Nu is novitsjok een rekbaar iets, een klasse van chemische wapens die zijn ontworpen om in het veld te worden geïmproviseerd uit gewone huishoudelijke of industriële ingrediënten. Bij deze zaak zijn nog twee geheel andere zaken van geopolitiek gewicht gemoeid. Een ervan is dat het internationale verdrag over de controle op chemische wapens niet langer functioneert. Dit mocht al eerder worden geconstateerd toen in maart 2018 de Britse regering Rusland ervan beschuldigde de gepensioneerde, en in Cambridge woonachtige, Russische dubbelspion Sergei Skripal en zijn dochter te hebben vergiftigd met hetzelfde novitsjok. Die aanklacht kwam ook zonder enig bewijs, en met een ondersteunend verhaal dat aan zoveel kanten rammelde dat, afgaande op hun reacties, veel Britten zich bewust werden van de onbetrouwbaarheid van het officiële nieuws. Toen werden, zoals nu weer, verzoeken vanuit Moskou voor informatie waaruit het werkelijke gebruik van zenuwgas zou blijken, volkomen genegeerd. Dit betekent een schending van het internationale verdrag dat toezicht houdt op het bestaan en gebruik van chemische wapens. De in Den Haag gevestigde Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OPCW), waarin dat toezicht wordt gecoördineerd en dat verwacht wordt uitsluitsel te geven, speelde in de Skripal-zaak een zeer dubieuze rol. Berlijn is mede-ondertekenaar van dat internationale verdrag. In het geval Navalny heeft op een vergadering van de VN Veiligheidsraad de Russische VN-gezant Vassily Nebenzia Berlijn eraan herinnerd dat in die hoedanigheid het verplicht is om aan Moskou de feiten over de toestand van de vergiftigde persoon te verstrekken. Maar Rusland kreeg te horen dat Duitsland de informatie die het beweert te hebben niet kan overhandigen omdat dit ‘Rusland in staat zou kunnen stellen te leren hoeveel de Bundeswehr weet over chemische stoffen.’ Het tweede punt , van meer onmiddellijk geopolitiek belang, betreft de Duits-Russische Nord Stream 2-pijpleiding, een project van 1240 kilometer onder de Baltische zee, dat goedkope energie aan Europa zal leveren en ook zou helpen Europa en Rusland diplomatiek dichter bij elkaar te brengen. Dit project is een kolossale doorn in het oog van Washington. Het is voor meer dan 90 procent voltooid en er blijft niet veel tijd meer over om het alsnog te staken. Met sancties die de VS in december vorig jaar introduceerde was het Nederlands-Zwitsers bedrijf Allseas gedwongen om werk aan de nog resterende 150 kilometer stop te zetten. De fantasie van de moordpoging op Navalny zou een streep kunnen zetten door iets waar een groot aantal Europese particuliere bedrijven bij elkaar zo’n 9 miljard euro in hebben gestoken; met gigantische schadeclaims als gevolg. In Duitsland heeft de politieke controverse rond de Navalny-zaak bijzonder grote proporties aangenomen. De Beierse premier Markus Soder beweert dat Nord Stream 2 omgeven zou zijn door dergelijke controverses. De oppositiepartij Groenen heeft in het parlement een krachtige oproep gedaan om Nord Stream 2 onmiddellijk te stoppen. Bondskanselier Angela Merkel wil niet dat Duitsland alleen de nek uitsteekt en heeft benadrukt dat een Europese reactie vereist is. Zij herinnerde eraan dat in verband met de Skripal-zaak, samen met de VS, meer dan 150 Russische diplomaten waren uitgezet. Dat, zo verklaarde zij, kwam ook neer op een gezamenlijke inspanning. Merkel die zelf steeds achter het Nord Stream 2-project heeft gestaan laat het nu over aan een beslissing van de Europese Unie om eventueel aan te sluiten bij Amerikaanse sancties, of deze te bestrijden. Dit artikel is van Karel van Wolferen en verscheen in het tijdsschrift Gezond Verstand van 30 september 2020 WakkerMens heeft aan de persoon van Navalny ook al uitgebreid aandacht besteed. Navalny – een vervolgverhaal Hoe gaat het eigenlijk met Navalny? Franz Ferdinand was tenminste echt dood!

Ik kan niet langer zwijgen

FZ — Fri, 08 Oct 2021 11:34:52 +0000

Ik kan niet langer zwijgen. Ik kan niet langer klakkeloos aanvaarden wat er nu al anderhalf jaar bij mijn werkgever, de openbare omroep, gebeurt. Zaken als "evenwicht", "sociale samenhang" en "diversiteit" in de berichtgeving zijn vastgelegd in de statuten en de staatscontracten voor de media. Wat in praktijk wordt gebracht is precies het tegenovergestelde. Er is geen echte dialoog en geen uitwisseling waarbij alle groepen in de samenleving elkaar kunnen vinden.

Verschenen bij Multipolar Vertaling: Franziska Zeller

Inhoudsopgave:

Verlammende consensus
Open vragen
„Gain of function“ en „Lab leak“
Ivermectine en alternatieven voor de inentingen
Vragen over de doeltreffendheid van de vaccinatie
Gebrek aan journalistieke basis-kennis
Critici onder druk
Digitale vaccinatiepaspoorten en bewaking
Vernauwd perspectief
Er is iets misgegaan

Een journalist ontwaakt

In Duitsland is nu eindelijk dat gebeurd waar ik al sinds meer dan een jaar op wacht: een bij de publieke omroep werkzame journalist uit kritiek op het corona-beleid. In en open brief uit een medewerker van de publieke omroep ARD zijn kritiek op anderhalf jaar Corona-verslaggeving: Ole Skambraks werkt al 12 jaar als redactielid en redacteur bij de publieke omroep. Vanaf het allereerste begin was ik van mening dat de openbare omroep precies deze ruimte moest vullen: de dialoog bevorderen tussen voorstanders van maatregelen en critici, tussen mensen die bang zijn voor het virus en mensen die bang zijn hun grondrechten te verliezen, tussen voorstanders van vaccinatie en sceptici ten opzichte van vaccinatie. Maar de laatste anderhalf jaar is de ruimte voor discussie aanzienlijk kleiner geworden. Wetenschappers en deskundigen die in de tijd vóór Corona aanzien genoten, die de ruimte kregen in openbare discussies, zijn nu plotseling gekken, aluhoedjesdragers of covidioten. Denk maar eens aan Wolfgang Wodarg. Hij is medisch specialist in meerdere disciplines, epidemioloog en was lange tijd als politicus bij het gezondheidsbeleid betrokken. Tot de Corona-crisis zat hij ook in het bestuur van Transparency International. In 2010 heeft hij als voorzitter van de Gezondheidscommissie in de Raad van Europa de invloed van de farmaceutische industrie op de Mexicaanse grieppandemie aan de kaak gesteld. In die tijd kon hij zijn mening via de openbare omroep verwoorden, maar sinds Corona is dat niet meer mogelijk. Hij is verdrongen door zogenaamde fact-checkers, die hem nu in diskrediet brengen.

Verlammende consensus

In plaats van een open uitwisseling van meningen, werd er een "wetenschappelijke consensus" afgekondigd, die moet worden verdedigd. Wie daaraan twijfelt en een multidimensionaal perspectief van de pandemie eist, oogst verontwaardiging en hoon. Dit schema werkt ook binnen de redacties. Ik werk al anderhalf jaar niet meer in het dagelijkse nieuws, en daar ben ik erg blij om. In mijn huidige functie ben ik niet betrokken bij beslissingen over welke onderwerpen worden uitgezonden en hoe. Ik beschrijf hier hoe ik de redactionele conferenties waarneem en geef een analyse van de verslaggeving. Lange tijd durfde ik de rol van waarnemer niet te verlaten, de veronderstelde consensus leek te absoluut en unaniem. Sinds een paar maanden waag ik mij op het hellende vlak en maak ik hier en daar een kritische opmerking tijdens conferenties. Dit wordt vaak gevolgd door een geschokte stilte, soms een "bedankt voor de tip" en soms een uiteenzetting waarom dit allemaal niet waar is. Maar dit heeft nog nooit tot een verandering in de berichtgeving geleid. Het resultaat van anderhalf jaar Corona is een verdeeldheid in de samenleving die zijn weerga niet kent. De openbare omroepen hebben hierbij een belangrijke rol gespeeld. De media vervullen niet langer hun taak om bruggen te slaan tussen de verschillende kampen en zorgen steeds minder voor een dialoog. Vaak wordt het argument aangevoerd dat de critici een kleine minderheid vormen, een minderheid die geen aandacht verdient en vanwege de evenredige vertegenwoordiging niet te veel ruimte mag krijgen. Dit zou eigenlijk sinds het referendum tegen de corona-maatregelen in Zwitserland moeten zijn ontkracht. Hoewel ook daar in de massamedia geen vrije gedachtenwisseling plaatsvindt, kreeg het regeringsbeleid slechts 60% toestemming, 40% was ertegen. ((Een uitzondering hierop was de verslaggeving over het referendum, in de aanloop waarop de Zwitserse televisie verplicht was beide partijen dezelfde zendtijd te geven (video hier op YT) )) Kan er bij 40% van de uitgebrachte stemmen nog sprake zijn van een kleine minderheid? Ook moet worden vermeld dat de Zwitserse regering het uitkeren van financiële steun vanwege Corona aan de uitslag van de stemming had gekoppeld, hetgeen van invloed kan zijn geweest op de beslissing van sommigen om een kruisje bij "ja" te zetten. De ontwikkelingen van deze crisis spelen zich af op zoveel niveaus en hebben gevolgen voor alle geledingen van de samenleving, zodat er nu niet minder, maar juist meer ruimte voor een vrije uitwisseling van gedachten noodzakelijk zou zijn. In dit verband is niet van betekenis wat er allemaal wel bij de publieke omroep wordt besproken, maar juist dat wat niet vermeld wordt. De redenen hiervoor zijn uiteenlopend en zouden eigenlijk serieus geanalyseerd moeten worden. De publicaties van mediawetenschapper en voormalig MDR-omroepraadslid Uwe Krüger, zoals zijn boek "Mainstream - Warum wir den Medien nicht mehr trauen", kunnen daarbij helpen. In ieder geval vergt het enige moed om op vergaderingen waarbij deze onderwerpen worden besproken en bediscussieerd, tegen de stroom in te zwemmen . Vaak geeft degene die zijn argumenten het best kan verwoorden de doorslag; in geval van twijfel beslist natuurlijk de hoofdredactie. Al heel vroeg heerste de opvatting dat kritiek op de Corona-koers van de regering wel tot het rechtse spectrum moest behoren. Welke redacteur durft dan nog een gedachte in die richting te uiten?

Open vragen

De lijst van ongerijmdheden en open vragen die niet of nauwelijks aan bod zijn gekomen, is dus zeer lang:

Waarom weten we zo weinig over "gain of function research" (onderzoek naar de manier om virussen gevaarlijker te maken voor de mens)?
Waarom bepaalt de nieuwe wet ter bestrijding van infecties dat het grondrecht op lichamelijke integriteit en de onschendbaarheid van de woning voortaan kunnen worden beperkt - zelfs los van een epidemie?
Waarom moeten mensen die al Covid-19 hebben gehad opnieuw gevaccineerd worden, hoewel zij minstens even goed beschermd zijn als gevaccineerden?
Waarom wordt er niet gesproken over "Event 201" en de wereldwijde pandemie-oefeningen in de tijd voor de uitbraak van SARS-CoV-2, of als we toch iets erover horen dan alleen in verband met het fenomeen complot-theorie? ((Andere pandemie-noodoefeningen waren "Clade X" (2018), "Atlantic Storm" (2005), "Global Mercury" (2003) en "Dark Winter" (2001). Bij deze oefeningen ging het ook altijd om informatiebeheer.))
Waarom is het interne document van het ministerie van Binnenlandse Zaken, dat bij de media bekend was, niet in zijn geheel gepubliceerd - en in het openbaar besproken - waarin de besturen werden aangehouden een "schokeffect" teweeg te brengen, zodat de gevolgen van de Corona-pandemie aan de maatschappij duidelijk gemaakt konden worden?
Waarom haalt het onderzoek van prof. Ioannidis waarbij de overlevingskans bij Corona op 99,41% voor mensen onder de 70 is vastgesteld, de krantenkoppen niet? Maar wel de faliekant verkeerde prognoses van het Imperial College (Neil Ferguson voorspelde in het voorjaar van 2020 een half miljoen corona-doden in het VK en meer dan 2 miljoen in de VS)?
Hoe kan het dat in een voor het Ministerie van Volksgezondheid opgesteld deskundigenrapport staat dat het aandeel Covid-19-patiënten in 2020 in de ziekenhuizen slechts 2% bedraagt?
Hoe kan het dat er in Bremen verreweg de hoogste incidentie voorkomt (113 op 4-10-2021) terwijl daar tegelijkertijd de verreweg hoogste vaccinatiegraad in Duitsland (79%) bestaat?
Waarom staat er op de privérekening van Stella Kyriakides, de EU-commissaris voor gezondheid, een bedrag van 4 miljoen euro? Stella Kyriakides was verantwoordelijk was voor het sluiten van de eerste vaccin-contracten met de farmaceutische bedrijven ((Panorama bracht verslag uit over de betalingen, maar gaf geen duidelijk beeld van Kyriakides' rol met betrekking tot de contracten voor het Corona-vaccin. Voor het overige heeft de kwestie niet veel aandacht gekregen in de media.))
Waarom worden mensen die met ernstige bijwerkingen door het vaccin te kampen hebben, niet op dezelfde manier in beeld gebracht, als mensen met een ernstige vorm van covid-19 in 2020? ((Zo is er in de officiële media weinig aandacht geweest voor de Britse musicus Eric Clapton, die na vaccinatie met ernstige bijwerkingen te kampen had en er nu spijt van heeft.))
Waarom stoort niemand zich aan de slordige telling van de "vaccin-doorbraken"? ((Volgens het RKI is er sprake van een vaccinatiedoorbraak wanneer een gevaccineerde zowel een positief is getest als ook symptomen vertont - bij niet-ingeënten is een positieve test voldoende. Op deze manier zijn de ongevaccineerden statistisch gezien significanter.))
Waarom meldt Nederland aanzienlijk meer bijwerkingen van Covid-19-vaccins dan andere landen?
Waarom is de werkzaamheidsomschrijving van de Covid-19 vaccins op de site van het Paul Ehrlich Instituut in de afgelopen weken drie keer veranderd? "COVID-19 vaccins beschermen tegen infectie met het SARS-CoV-2 virus." (15 augustus 2021) "COVID-19 vaccins beschermen tegen een ernstig verloop van infectie met het SARS-CoV-2 virus." (7 september 2021) "COVID-19-vaccins zijn geïndiceerd voor actieve immunisatie ter voorkoming van COVID-19-ziekte veroorzaakt door SARS-CoV-2-virus." (27 september 2021) ((Telkens onder de rubriek "Lijst van goedgekeurde vaccins"; vorige website-edities van het PEI toegankelijk via het internetarchief Wayback Machine (hier, hier, en hier.))

Ik wil graag op een paar punten nader ingaan.

„Gain of function“ en „Lab leak“

Ik heb tot op heden niets van betekenis gehoord of gelezen over „gain of function research“ - dat wil zeggen onderzoek om virussen gevaarlijker te maken, dat werd uitgevoerd in het Instituut voor Virologie in Wuhan, China, en dat werd gefinancierd door de VS. Dit onderzoek vindt plaats in de zogenaamde P4-laboratoria, waar al tientallen jaren wordt gewerkt aan de manier waarop virussen die in het dierenrijk voorkomen, zodanig kunnen worden veranderd dat zij ook gevaarlijk worden voor de mens. ARD en ZDF hebben dit onderwerp tot nu toe niet aangestipt - ook al is er duidelijk behoefte aan informatie. De fundamentele vraag die zou moeten worden besproken, is bijvoorbeeld: Willen wij als samenleving een dergelijk onderzoek? Er zijn nu talrijke rapporten over de "lab-leak-theorie" - d.w.z. de veronderstelling dat SARS-CoV-2 in een laboratorium is ontstaan. Er zij aan herinnerd dat dit onderwerp vorig jaar onmiddellijk tot taboe werd verklaard, als zijnde een complot-theorie. Alternatieve media die dit spoor volgden, werden verbannen van sociale netwerken als YouTube en Twitter en de informatie werd verwijderd. Wetenschappers die deze stelling naar voren brachten werden massaal aangevallen. Vandaag de dag is de "lab leak theorie" minstens zo aannemelijk als een overdracht via vleermuizen. De Amerikaanse onderzoeksjournalist Paul Thacker heeft de resultaten van zijn minutieuze research gepubliceerd in het British Medical Journal. Dr. Ingrid Mühlhauser, hoogleraar gezondheidswetenschappen aan de universiteit van Hamburg, schrijft: "Stap voor stap laat hij [Thacker] zien hoe exploitanten van een Amerikaanse laboratoriumgroep opzettelijk een samenzweringstheorie in elkaar draaien om een ongeluk in hun laboratorium in Wuhan te verdoezelen als een complottheorie. Dit narratief wordt gesteund door gerenommeerde tijdschriften als The Lancet. Wetenschapsjournalisten en fact-checking dienstverleners nemen de informatie klakkeloos over. De betrokken wetenschappers zwijgen uit angst om hun prestige en de onderzoeksfinanciering te verliezen. Facebook blokkeert bijna een jaar lang berichten waarin de natuurlijke oorsprong van SARS-CoV-2 in twijfel wordt getrokken. Mocht de stelling over het laboratoriumongeval bewaarheid worden, dan zouden ZDF en andere media dus ‘ complottheorieën’ hebben verspreid."

Ivermectine en alternatieven voor de inentingen

Het is ook al maanden duidelijk dat er doeltreffende en goedkope behandelingsmethoden voor Covid-19 zijn, die niet mogen worden gebruikt. De gegevens hieromtrent spreken duidelijke taal. Maar de pseudowetenschappelijke desinformatiecampagnes tegen deze geneesmiddelen zijn typerend voor de staat van de medische kunde. Hydroxychloroquine is al tientallen jaren bekend en is al miljoenen keren gebruikt tegen malaria en reumatische aandoeningen. Vorig jaar, werd het middel plotseling onveilig verklaard. De verklaring van president Donald Trump dat hydroxychloroquine een "game changer" was, deed de rest om het middel in diskrediet te brengen. Het politieke denken liet een wetenschappelijk debat over HCQ niet langer toe. De catastrofale situatie in India als gevolg van de verspreiding van de Delta-variant werd in het voorjaar door alle media breed uitgemeten (toen was er nog sprake van de Indiase variant van het virus). Dat India de situatie betrekkelijk snel onder controle kreeg en dat het geneesmiddel Ivermectine daarbij in grote deelstaten als Uttar Pradesh een doorslaggevende rol speelde, was daarentegen niet langer nieuwswaardig. ((De WHO heeft zelfs de Indiase deelstaat Uttar Pradesh geprezen voor zijn corona-beleid, maar zonder Ivermectine te vermelden. De vaccinatiegraad in Uttar Pradesh ligt onder de 10%.)) Ivermectine is tevens voorwaardelijk goedgekeurd in Tsjechië en Slowakije voor de behandeling van Covid 19-patiënten. MDR maakt hier tenminste melding van, al is het met een negatieve connotatie. In de lijst van de Bayerische Rundfunk van mogelijke geneesmiddelen wordt Ivermectine niet eens genoemd, en over hydroxychloroquine worden alleen de negatieve en niet de positieve studies aangehaald. Clofoctol bleek in de zomer van 2020 ook goed te werken tegen SARS-CoV-2 in laboratoriumtests. Tot 2005 was het antibioticum in Frankrijk en Italië op de markt onder de namen Octofene en Gramplus. Het Institut Pasteur van Lille werd door de Franse autoriteiten verschillende malen belet een proef met Covid-19-patiënten op te zetten. Na verschillende mislukte pogingen werd begin september de eerste patiënt ervoor gerekruteerd. Waarom verzetten de gezondheidsautoriteiten zich zo heftig tegen behandelingsmethoden die al vanaf het begin van de pandemie beschikbaar zouden zijn geweest? Ik had graag gezien dat de ARD hier onderzoek naar had gedaan! Ook moet worden vermeld dat de nieuwe Corona-vaccins alleen een noodtoelating konden krijgen omdat er geen officieel goedgekeurde behandeling voor SARS-CoV-2 bestond. Het is niet mijn bedoeling een Corona wondermiddel te promoten. Ik wil wijzen op feiten die niet de aandacht hebben gekregen die ze verdienen. Vanaf het allereerste begin was de algemene mening dat alleen de vaccinatie remedie kan bieden. Soms ging de WHO zelfs zo ver dat zij de definitie van "kudde-immuniteit" veranderde in die zin dat deze alleen kon worden verworven door vaccinatie en niet langer door eerdere besmetting, zoals voorheen het geval was. Maar wat als de ingeslagen weg een doodlopende weg is?

Vragen over de doeltreffendheid van de vaccinatie

Uit gegevens van landen met een bijzonder hoge vaccinatiegraad blijkt dat infecties met SARS-CoV-2 niet ongebruikelijk zijn, zelfs bij volledig gevaccineerde mensen, maar juist aan de orde van de dag . Dr. Kobi Haviv, directeur van het Herzog-ziekenhuis in Jeruzalem, zegt dat 85% tot 90% van de ernstig zieke patiënten op zijn intensive care-afdeling dubbel gevaccineerd zijn. ((Zie ook de bijeenkomst van de FDA op 17 september 2021, om 5:47:25.)) Het tijdschrift Science schrijft, verwijzend naar geheel Israël: "Op 15 augustus werden 514 Israëli's in het ziekenhuis opgenomen met een ernstige of zelfs kritieke Covid-19-aandoening ... Van deze 514 mensen was 59% volledig gevaccineerd. Van de gevaccineerden was 87% 60 jaar of ouder." Science citeert een Israëlische regeringsadviseur die stelt: "Het grote verhaal uit Israël luidt: 'Vaccins werken wel, maar toch niet goed genoeg'." Bovendien blijkt nu dat gevaccineerde mensen evenveel viraal materiaal van de delta-variant bij zich dragen (en verspreiden) als niet-gevaccineerden. Welke conclusies worden in Duitsland uit deze gegevens getrokken? - Een lockdown speciaal voor de ongevaccineerden of, om het eufemistisch uit te drukken: de "2G regel". De maatschappij is de facto verdeeld in twee klassen. De gevaccineerden krijgen hun vrijheden terug (omdat zij geen risico vormen voor anderen), de niet-gevaccineerden (omdat zij een risico vormen voor anderen) moeten tests ondergaan die zij zelf moeten betalen, en in geval van quarantaine wordt hun salaris niet langer uitbetaald. Werkverbod en ontslag op grond van de vaccinatiestatus zijn ook niet langer uitgesloten, en zorgverzekeraars zouden in de toekomst minder gunstige tarieven kunnen opleggen aan niet-gevaccineerden. Waarom deze druk op de ongevaccineerden? Er is geen wetenschappelijke rechtvaardiging voor en het is uiterst schadelijk voor de samenleving. De door vaccinatie geproduceerde antilichamen nemen na een paar maanden sterk af. Een blik op Israël leert dat na de tweede vaccinatie de hele bevolking nu de derde dosis krijgt en dat de vierde al is aangekondigd. Wie zijn vaccinatie na zes maanden niet heeft vernieuwd, wordt niet langer als immuun beschouwd en verliest zijn "Groene Pas" (de digitale vaccinatiekaart die Israël heeft ingevoerd). In de VS heeft Joe Biden het over Corona boosters die om de vijf maanden verstrekt dienen te worden. Marion Pepper, een immunologe aan de Universiteit van Washington, trekt deze strategie echter in twijfel. Zij verklaarde in de New York Times: "de herhaalde stimulatie van het afweersysteem van het lichaam kan ook leiden tot een verschijnsel dat 'immuunuitputting' wordt genoemd." Weinig besproken is het feit dat door een natuurlijke infectie een veel betrouwbarere immuniteit kan worden opgebouwd. "Ultrapotente antilichamen" of een "superimmuniteit" werden vorig jaar aangetroffen bij mensen die besmet waren geraakt met SARS-CoV-2. Deze antilichamen reageren op meer dan 20 verschillende virusmutaties en blijven langer werkzaam dan de door het vaccin geproduceerde antilichamen. Minister van Volksgezondheid Jens Spahn heeft nu tenminste aangekondigd dat ook het aantonen van antilichamen als gezondheidsverklaring kan dienen. Maar om officieel als immuun te worden beschouwd, moet er nog een vaccinatie volgen. Wie begrijpt deze logica? Een CNN interview met Dr. Anthony Fauci, voorzitter van het National Health Institute (het Amerikaanse equivalent van het RKI) brengt deze absurditeit nog eens in beeld. Mensen met een op natuurlijke wijze verworven immuniteit worden tot nu toe door de politiek genegeerd! Ik ken een arts die wanhopig probeert van de gezondheidsautoriteiten en het RKI een antwoord op deze vraag te krijgen: Een van haar patiënten heeft een IgG-antistof-titer van 400 AU/ml - aanzienlijk meer dan veel gevaccineerde mensen. Zijn corona infectie was echter meer dan zes maanden geleden, dus wordt hij niet langer als immuun beschouwd. Het antwoord dat zij kreeg was: "Waarom vaccineert u hem dan niet?", wat de dokter weigert te doen gezien de antistof-waardes van de patiënt.

Gebrek aan journalistieke basis-kennis

De uitweg uit de door de politiek en de media gepropageerde pandemie lijkt een permanent vaccinatie-abonnement te zijn. Wetenschappers die een andere omgang met Corona eisen, krijgen van de openbare omroepen nog steeds geen adequaat podium, zoals de deels belasterende berichtgeving over de #allesaufdentisch-campagne (dit betekent: alle feiten op tafel) weer eens heeft laten zien. In plaats van de inhoud van de video's met de betrokkenen te bespreken, werden er “deskundigen” erbij gehaald om de campagne in diskrediet te brengen. Daardoor begaan de publieke omroepen exact dezelfde fouten waarvan zij #allesaufdentisch beschuldigen. Spiegel-journalist Anton Rainer zei in een interview met SWR over de videocampagne dat deze geen vraaggesprekken in de klassieke zin waren: "In wezen zie je twee mensen die het roerend met elkaar eens zijn". Ik had buikpijn na het beluisteren van de verslaggeving van mijn zender en was totaal geïrriteerd door het gebrek aan elementair journalistiek fatsoen, namelijk om ook de andere kant aan het woord te laten.((De eerlijkste berichtgeving kwam van de BR, hoewel ook hier gesproken werd over en niet met de makers. MDR biedt op zijn mediaportaal een uitgebreide en gedifferentieerde analyse aan.)) Ik heb mijn bezwaren toen per e-mail aan de betrokken partijen en aan de hoofdredactie kenbaar gemaakt. Een typische uitspraak bij vergaderingen is, dat we een onderwerp "al gehad hebben". Bijvoorbeeld, toen ik aan de orde stelde dat vermoedelijk lang niet alle vaccinatiecomplicaties gemeld worden. Ik moet er nog bij zeggen dat de kwestie wel werd besproken met een interne deskundige die - niet verrassend - tot de conclusie kwam dat er geen sprake kon zijn van onderrapportage van meldingen. De "andere mening" wordt wel hier en daar genoemd, maar krijgt zelden aandacht in de vorm van een echt gesprek met de mensen die kritische standpunten innemen.

Critici onder druk

De meest uitgesproken critici moeten rekening houden met huiszoekingen, strafrechtelijke vervolging, blokkering van rekeningen, overplaatsing of ontslag, tot en met opname in een psychiatrische inrichting. Ook al is er hier sprake van meningen waarvan men de standpunten niet deelt - in een rechtsstaat zou zoiets niet mogen gebeuren. In de VS wordt reeds besproken of kritiek op de wetenschap als een "hate-crime" moet worden bestempeld. De Rockefeller Foundation heeft zelfs 13,5 miljoen dollar uitgetrokken om onjuiste informatie over gezondheid te censureren. Jörg Schönenborn, directeur van de WDR-televisie, heeft verklaard: "Feiten zijn feiten, ze staan vast". Als dat zo zou zijn, hoe is het dan mogelijk dat wetenschappers achter gesloten deuren onophoudelijk discussiëren en het zelfs diep oneens zijn over een aantal zeer fundamentele kwesties? Zolang wij ons dit niet realiseren, is iedere veronderstelling dat absolute objectiviteit zou bestaan, een doodlopend pad. Wij kunnen de "objectieve werkelijkheid" slechts benaderen - en dan alleen door middel van een open discussie over de meningen en wetenschappelijke bevindingen. Wat er nu gaande is, is geen echte bestrijding van "nepnieuws". De indruk bestaat veeleer dat alle informatie, bewijzen of discussies die tegen het officiële narratief ingaan, worden onderdrukt. Een recent voorbeeld is de op feiten gebaseerde, wetenschappelijk transparante video van de computerwetenschapper Marcel Barz. Bij een analyse van de ruwe gegevens stelde Barz tot zijn verbazing vast dat noch de cijfers over de oversterfte, noch die over de beddenbezetting, en ook niet die over het aantal besmettingen, overeenstemmen met dat wat wij het afgelopen anderhalf jaar in de media en van politici hebben gelezen of gehoord. Hij laat tevens zien hoe dezelfde gegevens even goed wel degelijk kunnen worden gebruikt om een pandemie voor te spiegelen, en legt uit waarom hij dit onredelijk vindt. De video met 145.000 kliks binnen drie dagen werd door You Tube verwijderd (en pas na een bezwaar van Barz en veel protesten weer toegankelijk gemaakt). De opgegeven reden: "medische misinformatie". Ook hier is dan weer de vraag: wie heeft dit besluit genomen en op welke gronden? De fact-checkers van de Volksverpetzer ((Volksverpetzer is een Duits weblog dat probeert nep-nieuws te onthullen)) discrediteren Marcel Barz als een scharlatan. Het oordeel van Correctiv is iets milder (Barz heeft er publiekelijk en uitvoerig op gereageerd). Uit een deskundigenrapport dat in opdracht van het Ministerie van Volksgezondheid is opgesteld, blijkt dat in 2020 het aandeel van Covid 19-patiënten in ziekenhuizen slechts 2% bedroeg. Dit geeft aan dat Barz gelijk heeft. Hij nam contact op met de pers om over zijn analyse te spreken, maar kreeg geen gehoor. Bij een goed functionerend gespreksklimaat zouden onze media hem moeten uitnodigen in een discussieprogramma. Bijdragen over Corona-kwesties zijn nu al miljoenen keren verwijderd, zoals journaliste Laurie Clarke aantoont in het British Medical Journal. Facebook en Co. zijn particuliere bedrijven en kunnen dus zelf bepalen wat er op hun platformen wordt gepubliceerd. Maar mogen zij ook het verloop van de discussies bepalen? De openbare omroep zou voor meer evenwichtigheid kunnen zorgen door een onbevooroordeelde uitwisseling van standpunten mogelijk te maken. Maar helaas, dat gebeurt niet!

Digitale vaccinatiepaspoorten en bewaking

De Gates en Rockefeller Foundations hebben de WHO-richtsnoeren voor digitale vaccinatiepaspoorten ontworpen en gefinancierd. Deze worden nu wereldwijd geïntroduceerd. Alleen degenen die in bezit zijn van een dergelijk paspoort, mogen aan het openbare leven deelnemen - of het nu gaat om een ritje met de tram, een kop koffie drinken of een medische behandeling. Uit een voorbeeld uit Frankrijk blijkt dat gepland is dat deze digitale ID-kaart ook na afloop van de pandemie verder zal bestaan. Parlementslid Emanuelle Ménard heeft geeist om aan de wet het volgende toe te voegen: De digitale vaccinatiekaart "houdt op te bestaan wanneer de verspreiding van het virus niet langer een voldoende risico vormt om het gebruik ervan te rechtvaardigen". Haar amendement werd verworpen. Hiermee wordt de stap naar een wereldwijde bevolkingscontrole of zelfs een bewakingsstaat met behulp van projecten als ID2020, wel erg klein. Australië test nu een gezichtsherkenningsapp om ervoor te zorgen dat mensen in quarantaine ook thuis blijven. Israël gebruikt elektronische polsbandjes. In een Italiaanse stad worden drones getest om de temperatuur van strandgangers te meten, en in Frankrijk wordt de wet gewijzigd om drone-surveillance op grote schaal mogelijk te maken. Al deze kwesties zouden in wezen een diepgaande en kritische maatschappelijke discussie vereisen. Maar de media besteden hier niet voldoende aandacht aan en het was ook geen thema bij de verkiezingscampagne.

Vernauwd perspectief

De manier waarop het perspectief van het discours wordt vernauwd is kenmerkend voor de "poortwachters van de informatie". Een actueel voorbeeld (op YouTube) is Jan Böhmermann met zijn eis dat de viroloog Hendrik Streeck en professor Alexander S. Kekulé geen podium meer zouden mogen krijgen, omdat zij zogenaamd niet competent zouden zijn. Afgezien van het feit dat deze twee artsen zeer respectabele cv's hebben, heeft Böhmermann daarmee de oogkleppen weer eens opnieuw gejusteerd. Mogen mensen die hun kritiek op de koers van de regering sowieso al met fluwelen handschoenen presenteren, nu niet eens meer worden gehoord? De beperking van de vrijheid van meningsuiting gaat intussen zo ver dat de Beierse omroeporganisatie herhaaldelijk tijdens de uitzending van parlementaire debatten van de Landtag, de toespraken van parlementsleden die kritisch staan tegenover de maatregelen, niet heeft uitgezonden. Is dit de nieuwe houding van de publieke omroep ten opzichte van de democratie? Alternatieve mediaplatforms floreren in de eerste plaats omdat de gevestigde platforms hun taak als democratisch correctief niet langer vervullen.

Er is iets misgegaan

Lange tijd kon ik met trots en voldoening zeggen dat ik voor de publieke omroep werkte. Veel uitstekend onderzoek, programma’s met hoogwaardige inhoud zijn van ARD, ZDF en Deutschlandradio afkomstig. De kwaliteitsnormen waren zeer hoog en duizenden werknemers leverden uitstekend werk, zelfs onder verhoogde kostendruk en bezuinigingsmaatregelen. Maar tijdens de Corona-crisis is er iets misgegaan. Plotseling bespeur ik tunnelvisie en oogkleppen en een vermeende consensus die niet langer in twijfel mag worden getrokken.((Ik zou niet willen spreken van een werkelijke "gelijkluidende mening" van de publieke omroepen. Er zijn altijd kritische bijdragen en koerscorrecties in de verslaggeving geweest. Maar het is altijd een kwestie van context, zendtijd en reikwijdte hoe een onderwerp wordt behandeld. Mijn waarnemingen zijn ook door andere collega's opgemerkt.)) De Oostenrijkse omroep Servus TV laat zien dat het ook anders kan. In het programma "Corona-Quartett" / "Talk im Hanger 7" komen zowel voorstanders als critici aan het woord. Waarom zou dit niet mogelijk zijn op de Duitse televisie? ((Nieuwe programma's zoals "Auf der Couch" van ZDF geven hoop, ook al denk ik niet dat daar binnenkort een Karina Reiß of een Wolfgang Wodarg zullen plaatsnemen.)) "Je kunt niet elke gek een podium geven," is het snelle antwoord. De false balance, waarbij zowel serieuze als onserieuze meningen in dezelfde mate worden gehoord, moet worden vermeden. - Een doodslagargument dat ook nog onwetenschappelijk is. Het basisprincipe van de wetenschap is twijfelen, in twijfel trekken, verifiëren. Als dit niet meer gebeurt, wordt wetenschap een religie. Ja, inderdaad de false balance bestaat. Het is de blinde vlek die ons verstand is binnengedrongen en die een waarheidsgetrouw debat niet langer mogelijk maakt. Wij gooien elkaar dood met onbetwistbare feiten, maar kunnen niet meer naar elkaar luisteren. Minachting neemt de plaats in van begrip, het bestrijden van de andere mening vervangt verdraagzaamheid. De fundamentele waarden van onze samenleving worden in een klap overboord gegooid. De ene kant zegt: “mensen die zich niet willen laten vaccineren zijn gek” En de andere: "de onnozele onbenullen, de slaap-schapen moeten zich schamen". Terwijl we bekvechten, merken we niet op dat de wereld om ons heen in razend tempo verandert. Vrijwel alle aspecten van ons leven ondergaan een transformatie. Waar dit naar toe gaat hangt grotendeels af van ons vermogen tot samenwerking, onze empathie en de bewustwording van onszelf, onze woorden en daden. Voor onze geestelijke gezondheid zouden we er goed aan doen ruimte te scheppen voor discussies – met bedachtzaamheid, respect en begrip voor andere zienswijzen.((Het initiatief "Dialog Kultur" opent nuttige wegen die ook voor mediaformats interessant zouden kunnen zijn)) Door deze regels te schrijven voel ik me een ketter, iemand die verraad pleegt en moet rekenen op straf. Maar misschien is dat niet zo. Misschien zet ik hiermee mijn baan niet op het spel, en zijn de vrijheid van meningsuiting en het pluralisme niet in gevaar. Ik hoop het ten zeerste en zie uit naar een constructieve gedachtewisseling met de collega's. Ole Skambraks ole.skambraks@protonmail.com Verscheen bij Multipolar Een ingekorte versie is bij RT Deutsch te vinden Auteur: Ole Skambraks Publicatiedatum: 5 oktober 2021 Vertaling uit het Duits: Franziska Zeller Over de auteur: Ole Skambraks, geboren in 1979, studeerde politieke wetenschappen en Frans aan de Queen Mary University in Londen en mediamanagement aan de ESCP Business School in Parijs. Hij was presentator, verslaggever en schrijver bij Radio France Internationale, online redacteur en community manager bij cafebabel.com, programmamanager van de ochtendshow bij MDR Sputnik en redacteur bij WDR Funkhaus Europa / Cosmo. Momenteel werkt hij als redacteur programmamanagement/geluidsontwerp bij SWR2.

Klimaat en de machtspolitiek van corona

rovanov — Sat, 23 Jan 2021 11:19:48 +0000

Dit bericht hebben we overgenomen van Viruswaarheid

Op het eerste gezicht lijken klimaatverandering en de corona epidemie weinig met elkaar te maken te hebben. Bij nadere beschouwing echter, blijken er opvallende overeenkomsten. Beiden zijn wereldwijd aangestuurd vanuit de Verenigde Naties en volgens de reguliere media zijn ze allebei heel gevaarlijk. De maatregelen die volgens VN-richtlijnen wereldwijd worden doorgevoerd om beide vermeende rampen te bestrijden zijn draconisch en extreem kostbaar. Ze worden grotendeels gefinancierd met belastinggeld. De aanpak voor het verspreiden van de ramp-verhalen vertoont eveneens opvallende gelijkenissen. De ultieme overeenkomst is het onderliggende verdienmodel.

Angst zaaien

Klimaatverandering is van alle tijden, evenals virusinfecties. Zij krijgen gewoonlijk weinig publieke belangstelling. Aandacht krijg je door een schokeffect dat emoties aanspreekt. Uit de psychologie weten we dat angst de sterkste menselijke emotie is. Bange mensen hebben uitsluitend aandacht voor het dreigende gevaar. Daardoor zijn ze gewillige slachtoffers, ze reageren met hun limbische hersendeel. Ons reptielenbrein of dierlijk instinct domineert en het logisch denkende hersendeel, de neocortex, wordt sterk onderdrukt. Dat maakt ons onderbewuste ontvankelijk voor suggesties, net als bij hypnose.

Massahypnose

Hypnotherapie past diepe ontspanning toe als inductie. Angst is nóg krachtiger maar is kwaadaardig. Als je om je heen kijkt, zie je hoe effectief het is. In België waren mondkapjes al maanden verplicht en zag je ze in de zomer al overal. Zo gauw je de Nederlandse grens overstak verdwenen ze nagenoeg uit het straatbeeld. De Nederlandse media die ook de initiële angst hadden gecreëerd op aangeven van het WHO meldden toen dat mondkapjes niet werken bij monde van o.a. minister de Jonge en van Dissel van het RIVM. Dat klinkt alsof logica de reden is, maar dat is niet hoe het werkt. Toen dezelfde niet-werkende mondkapjes in oktober met dringend advies werden aangeraden, werden ze plots door driekwart van de bezoekers in supermarkten gedragen. Aan de corona massapsychose is nu ook nog angst voor een bekeuring door de wettelijke verplichting toegevoegd. Bijna iedereen draagt nu een nutteloos en zelfs potentieel schadelijk mondkapje. Dat komt niet voort uit logica, het is massahypnose.

Ongemakkelijke waarheden

Rond klimaatverandering is eveneens een angstverhaal in scène gezet. De film ‘An Inconvenient Truth’ van Al Gore rammelde wetenschappelijk aan alle kanten, maar was communicatie technisch een meesterwerkje. Behalve angst werken beelden zeer overtuigend. Wie heeft dat plaatje waar de vlammen uit de aarde slaan niet op het netvlies staan? Een groot deel van het niet-deskundige publiek trapte in deze valkuil. Toen de aangewakkerde klimaathysterie begon uit te doven, werd het tijd voor een nieuw PR-offensief. Baby’s, kinderen of jongeren doen het altijd goed om de emoties aan te spreken en plots was Greta er, het klimaatmeisje. Deze dochter van een Zweedse actrice en activiste werd in stelling gebracht om een bange puber te spelen. Dat deed ze overtuigend en ze kreeg zelfs de kans om in landelijke parlementen, het Europese parlement en VN bijeenkomsten bangmakende teksten van volwassenen voor te lezen.

Propagandamachine

De propagandamachine van de reguliere media zorgde ervoor dat de hele wereld het meekreeg. Zo’n podium kreeg haar opponente Naomi Seibt niet toen ze vorig jaar ook in Madrid was tijdens de klimaattop. Deze 19-jarige Duitse met een IQ van 157 werd niet toegelaten om de irrationele kant van de klimaathysterie uit te leggen. Aan het begin van de coronabesmettingen lieten de media hun gebruikelijke terughoudendheid bij het tonen van lijken en andere angstwekkende beelden helemaal varen. Ze gingen helemaal los op het angst-orgel. De gebeurtenissen in Bergamo blijken achteraf rationeel te verklaren door een combinatie van factoren als slechte gezondheidszorg en verkeerd handelen. Maar de beelden van lijken in de gang en lange rijen lijkkisten staan wel onuitwisbaar op het netvlies van velen.

De paniekgrafiek

Behalve de emoties bespelen, is het nodig om het verhaal wetenschappelijk verkoopbaar te maken. Politici die angstverhalen willen verkopen, hebben niet de waarheid maar een ‘bron met autoriteit’ nodig. Wetenschap op bestelling zorgt daarvoor. Een beproefde methode is de exponentiële functie. Een optelling neemt geleidelijk toe, dat is iets wat ons brein kan bevatten. Een exponentiële functie zoals een verdubbeling bij elke stap (2, 4, 8, 16, 32, 64, 132..) groeit eerst langzaam maar al gauw onverwacht snel. Grafisch uitgedrukt laat dat een plots toenemende lijn zien, de paniekgrafiek. Daar schrikken we van. Het genereert een angstreflex. De Club van Rome gebruikte de paniekgrafiek al met succes. Met hun nooit uitgekomen voorspellingen uit exponentiële modellen kregen zij veel angstige aandacht. Al Gore’s film deed hetzelfde met de beruchte ‘hockeystick’-grafiek dat een geforceerd en dus frauduleus modelresultaat was. Maar die paniekgrafiek deed zijn angstaanjagende werk met succes. Klimaatverandering is een heel ingewikkeld fenomeen dat zelfs door de beste natuurwetenschappers nog maar weinig begrepen wordt. Voor de doorsnee burger is dat helemaal niet te doorzien. De meeste mensen geloven daarom de resultaten van klimaatmodellen die paniekgrafieken produceren die door de media worden gepropageerd. Bij corona deed diezelfde paniekgrafiek zijn werk bij de voorspellingen van de besmettingen. De ‘R waarde’ moest onder de 1, dan pas zouden we veilig zijn. Diezelfde exponentiële functie is ook de basis van virusverspreiding modellen. Het model van professor Ferguson van het Imperial College voorspelde in maart 600.000 doden voor het Verenigd Koninkrijk. Daarop zag premier Johnson af van zijn plan voor groepsimmuniteit en zette het VK in lockdown. Al snel moest Ferguson zijn voorspellingen bijstellen tot 20.000, maar het paniekwerk was al gedaan. In de praktijk wordt een exponentieel proces afgeremd door allerlei praktische beperkingen, natuurlijke feedback loops vertragen de groei. Een exponentieel proces is vooral theorie, maar zeer geschikt om een angstverhaal met een wetenschappelijk sausje te creëren.

Onzichtbare dreiging

Een angstcampagne werkt niet als de dreiging makkelijk ontmaskerd kan worden. Een onzichtbare dreiging is ideaal, het kan overal zijn. Gepropageerde klimaatopwarming is alom aanwezig maar door het publiek niet objectief vast te stellen. Massahypnose door continue propaganda zorgt ervoor dat men vanzelf de bevestiging gaat zien van wat men denkt te denken. In de psychologie heet dat ‘confirmation bias’. Elke hittegolf of extreem warme dag bevestigt je ingeprente vooroordeel. De dreiging van een virusbesmetting is zo mogelijk nog effectiever. Deze is ook onzichtbaar en alom aanwezig, maar was klimaatverandering nog wat ‘ver van je bed’, de dreiging van een onzichtbaar virus raakt je eigen lijf.

Macht naar de overheid

Zowel tijdens de klimaathysterie als tijdens de coronahysterie hebben overheden veel macht naar zich toe getrokken. Er zijn vele voorbeelden van machtsmisbruik die leiden naar een soort communistisch totalitair bewind. ‘Gevaarlijke klimaatverandering’ wordt gebruikt als argument om niet-efficiënte en kostbare energieoplossingen door te drukken. Wind, zon en biomassa worden door overheden gepromoot als energiebronnen van de toekomst. Reguliere media versterken dit verhaal om het publiek te bewerken. Er zijn echter veel goede wetenschappers en ingenieurs die met ratio en rekenmachine overtuigend kunnen aantonen dat deze bronnen vooral dure hobby’s zijn. Totaal ongeschikt voor een moderne, betrouwbare en betaalbare energievoorziening voor onze moderne samenleving. Dissidente stemmen krijgen nauwelijks een kans in de reguliere media. Echte wetenschap leeft van kritische vragen, maar twijfel is lastig om een beleid geaccepteerd te krijgen. Daarom werd er een ‘consensus opvatting’ over klimaatverandering geconstrueerd. Die suggereerde dat ‘97% van de wetenschappers’ het eens was over het gevaar van klimaatverandering.

Kritische wetenschappers de mond gesnoerd

Wetenschappelijk is dit betekenisloos. Elk goed argument kan een gangbare theorie omverwerpen. In de coronatijd zagen we de consensus regelmatig gebruikt worden om kritische wetenschappers en artsen de mond te snoeren. Zo werd de PCR-test die de basis is van het coronabeleid én van de werking van de vaccins inmiddels ontmaskerd. De test heeft geen enkele diagnostische waarde en is bovendien gebaseerd op slechts een enkele publicatie waarvoor terugtrekking geëist is. Maar politiek en media blijven dit de ‘gouden standaard’ noemen. Er zijn veel voorbeelden van goede klimaatwetenschappers wiens carrière verwoest werd door aanvallen op de persoon. De mediatactiek hierbij is ‘nooit ingaan op de inhoud, altijd gaan op de persoon’. Om een associatie met de Tweede Wereldoorlog te suggereren, werd de idiote term ‘klimaatontkenner’ bedacht. Uiteraard liet de ‘corona ontkenner’ niet lang op zich wachten.

Crisis- en herstelwet

Behalve tegengeluiden van kritische wetenschappers zijn ook democratische processen zoals inspraak lastig voor politici. Open discussie, twijfel en logica zijn normaal in wetenschap en democratie, maar hinderlijk voor een totalitaire aanpak. In Nederland is burgerinspraak over wind- en zonneparken uitgeschakeld met de crisis- en herstelwet. Deze wet gaat uit van de niet bewezen gevaarlijke urgentie door klimaatverandering. Met die landelijke wet kan grote druk worden uitgeoefend op lokale overheden en burgerinspraak worden gesmoord.

Coronawet (spoedwet)

Bij corona werden onder het mom van urgentie extreme en onwetenschappelijke maatregelen toegepast, zoals de 1,5 meter-maatregel, mondkapjes en lockdowns die rampzalig zijn voor de volksgezondheid, de economie en voor het maatschappelijk leven. Deze maatregelen zijn bovendien strijdig met onze grondrechten als burger. Dat maakt ze moeilijk te handhaven en juridisch kwetsbaar. De coronawet, ook bekend als de spoedwet, moest bij corona de draconische maatregelen wettelijk faciliteren. Gebruikmakend van het psychologisch fenomeen dat mensen vooral vergelijkend beoordelen, werden Parlement en burgers eerst geschokt met een heel extreme versie. Na de nodige ophef werd een afgezwakte versie aangenomen. Die geeft de regering nog steeds ongekende macht, gebaseerd op een rationeel volstrekt onbestaande ‘urgentie’, net als bij het klimaat.

Follow the money

Op een hoger abstractieniveau wordt nog een andere zorgwekkende overeenkomst duidelijk. Zowel het klimaatbeleid als het coronabeleid hebben eenzelfde verdienmodel. Sinds de klimaathysterie zijn we ‘gewend’ geraakt aan extreem hoge bedragen. Herinnert u zich het Fyra-debacle van de NS nog? Ons land debatteerde maandenlang over die kostbare ramp. Het ging om 3 miljard euro. Andere dure rampen zoals het Joint Strike Fighter-programma en de Betuwelijn zaten in dezelfde orde van grootte. Het klimaatakkoord gaat in Nederland uiteindelijk over meer dan 1000 miljard euro. De corona hulpmaatregelen van de EU gaan over enkele biljoenen, voor Nederland spreken we al over enkele honderden miljarden. Klimaat- en coronahysterie hebben onze perceptie over ‘veel geld’ fundamenteel veranderd. Kenmerkend voor het verdienmodel van klimaat en corona is dat deze enorme sommen worden opgebracht door burgers en verdwijnen in private zakken. In beide gevallen faciliteert de overheid met grote sommen belastinggeld en slim versleutelde subsidies overdracht van enorme sommen publiek geld naar de profiterende privé partijen. Burgers zijn vele democratische rechten ontnomen, maar zij betalen.

2021 het jaar van de alternatieve media

rovanov — Sun, 10 Jan 2021 21:17:50 +0000

Om een eigen inzicht te ontwikkelen voor wat er werkelijk gaande is in de wereld, ben je aangewezen op alternatieve nieuwsbronnen. De meesten die dit lezen weten dit. In de loop van het afgelopen kalenderjaar zijn de aanvallen op de alternatieve media opgevoerd. Inmiddels wordt door het regime nagedacht over het Ministerie van Waarheid, de heersende media benutten elke gelegenheid om berichtgeving die afwijkt van de voorgeschreven waarheid, te verketteren als complottheorieën en de tech-giganten blokkeren gewoon ongewenste inhoud. 2021 wordt in vele opzichten een zeer spannend jaar. Het is voor de vrije meningsvorming alleen nog de vraag wanneer de volledige censuur een feit is.

Doe wat!

U moet zich voorstellen hoe het straks is wanneer er geen tegengeluiden meer op internet te vinden zijn. Wanneer er geen vrije, diverse berichtgeving meer rond gaat, wanneer webpagina’s met onafhankelijke opinie publicaties gewoon geblokkeerd worden. Hoe wilt u zich dan nog een eigen beeld over gebeurtenissen in de wereld maken? Dit is geen sciencefiction maar hedendaagse praktijk. Dit weekeinde werd Viruswaarheid & Vrij en Sociaal Nederland door een DDoS aanval platgelegd. Toeval? Ik denk het niet.

Steun

U hoeft Wakkermens niet te steunen, onze kosten zijn een paar tientjes hosting per jaar en vooral veel tijd. Steun cruciale platvormen, zoals bijvoorbeeld Café Weltschmerz. Die hebben hoge kosten, bereiken een groot publiek en zijn een begrip binnen de alternatieve media. Maar DOE iets! Doneer, want zonder diversiteit in de berichtgeving wordt het duister en arm. Doneer aan uw favoriete informatie bron, doe wat voor het vrije woord!

Huxley of Orwell, wie had gelijk?

rovanov — Sat, 21 Nov 2020 07:20:17 +0000

Een artikel van Hugo van der Zee Een iets andere versie verscheen in het tijdschrift ‘Gezond Verstand’

De boeken ‘Brave New World’ van Aldous Huxley en Orwell’s 1984 zijn waarschijnlijk de twee bekendste dystopieën. Beide schrijvers waren duidelijk over het motief achter deze boeken. Het waren waarschuwingen voor een mondiale dictatuur zoals de mensheid nooit gekend had. Aldous Huxley en Orwell kenden elkaar goed. Huxley was ooit leraar van Orwell. Na de publicatie van ‘1984’ (in 1948) stuurde Huxley een brief aan Orwell waarin hij hem complimenteerde met zijn boek, maar hem ook vertelde dat een dictatuur zoals hijzelf had beschreven in Brave New World (1932) een waarschijnlijker toekomstbeeld was. Huxley werkte dit uit in zijn boek “Brave New World revisited”. De reden dat Huxley dit boek schreef was niet om 1984 te ontkrachten, hij was het deels met Orwell eens, maar Huxley besefte dat een ‘Brave New World’ dictatuur zich veel sneller aan het verwezenlijken was dan hij verwacht had. Dit kwam volgens hem door de snelle ontwikkelingen in de technologie, de media (televisie en radio) en de psychologie. Huxley kwam uit een familie van prominente wetenschappers en hij had hierdoor toegang tot eerstehands informatie. Zijn grootvader was Thomas Huxley, bekend als ‘Darwins bulldog’ omdat hij een uitgesproken voorstander van Darwins evolutieleer was. Thomas Huxley was oprichter van het wetenschappelijke tijdschrift Nature. De broer van Aldous Huxley, Julian Huxley, was een vooraanstaande bioloog en voorstander van bevolkingscontrole, een gebied waarin hij een belangrijke rol zag weggelegd voor nieuwe technologieën. Julian Huxley promootte deze ideeën, onder andere bij de UNESCO, een organisatie waarvan hij medeoprichter en eerste directeur was. Zowel Brave New World als 1984 beschrijven een wereld waarin een kleine elite de bevolking in slavernij houdt, maar hier houden de overeenkomsten op. In Brave New World leeft de mens in een aangename wereld zonder confrontaties, in 1984 leeft de mens in een gruwel maatschappij, en wordt door angst en geweld onder de duim gehouden. Het fundamentele verschil tussen beide dystopieën is dat, waar in Orwells 1984 'ongewenst gedrag wordt bestraft' (door het regime), daar wordt in Brave New World 'gewenst gedrag beloond'. De slavernij in Brave New World hoeft niet te worden opgelegd want de mensen vragen er zelf om. De benadering van Huxley staat lijnrecht tegenover die van Orwell. Orwell vreesde degenen die boeken zouden verbieden. Huxley vreesde dat er geen reden zou zijn om een boek te verbieden, want er zou niemand zijn die het zou willen lezen. Orwell vreesde dat de waarheid voor ons verborgen gehouden zou worden. Huxley vreesde dat de waarheid zou worden verwaterd in een zee van irrelevante informatie. Orwell vreesde dat de mensheid in een repressieve ‘boot-in-your-face’ cultuur zou belanden. Huxley vreesde dat we een triviale cultuur terecht zouden komen waar de mensen gereduceerd zouden zijn tot passieve en egoïstische individuen, slechts zoekend naar afleiding die hun van alle kanten rijkelijk aangeboden zou worden. In Brave New World revisited schrijft Huxley dat geweld zeker gebruikt zal worden in een totalitair regime, maar hij denkt dat dit zoveel mogelijk beperkt zal worden. De nadruk zal liggen op het belonen van gewenst gedrag omdat dit eenvoudigweg efficiënter is. Volgens journalist Christopher Hitchens, die een aantal artikelen over Huxley en een boek over Orwell schreef, is een dictatuur gebaseerd op harde repressie niet alleen inefficiënt, het kan ook niet lang standhouden. De onderdrukte in een repressief regime is zich bewust van de situatie, en weet wie de agressor is. De onderdrukte zal uiteindelijk in opstand komen. Er is dus vanuit het regime een constante druk nodig, wat maakt dat een repressief regime ‘eerder zal breken, want het kan niet buigen’. De tactiek van ‘onderdrukking door beloning’ is natuurlijk zo oud als de weg naar Rome. Op het hoogtepunt van het Romeinse rijk, dat een enorm gebied besloeg, was er relatief een klein leger van Romeinse soldaten. De Romeinse elitetroepen, de legionairs, bevonden zich in de tweede linie en werden slechts ingezet voor het veroveren van nieuwe gebieden of in het geval van grote opstanden. De eerste linie werd gevormd door huurlingen van onderworpen volken. Deze voerden arbeidsintensieve taken uit zoals het patrouilleren, controleren en bewaken van grenzen. Het inzetten van lokale huurlingen was zeer effectief omdat ze bekend waren met het gebied, ze spraken de lokale taal en kenden de lokale gebruiken. De logische vraag is waarom de huurlingen dit deden. Het voor de hand liggende antwoord is dat men natuurlijk betaald werd, de Romeinse munt met haar universele waarde was zeer gewild. De hoofdreden was echter dat de huurlingen na 25 jaar dienst beloond werden met het felbegeerde Romeinse staatsburgerschap. De aantrekkingskracht van de Romeinse cultuur was groot, en dit was onderdeel van een psychologische oorlogsvoering. Een van de eerste dingen die men deed na het veroveren van een nieuw gebied was de aanleg van prachtige publieke theaters en badhuizen. Dat de mens zich laat verleiden door gemak en uiterlijke pracht is vandaag de dag natuurlijk niet anders. De middelen waar de huidige autoriteiten over beschikken maken de situatie echter wel heel anders. De ontwikkeling in technologie maakt dat voor het controleren van de massa veel minder mankracht nodig is, en ook veel directer is. Het is haast niet mogelijk om te weten hoe deze technologieën precies werken en hoe ze worden ingezet, maar je kan je er nog wel een idee bij vormen. Dit is anders bij het inzetten van psychologie. Huxley zag het risico van nieuwe geavanceerde technologieën, maar hij was met name bezorgd over de ontwikkelingen in de psychologie. Het is een gebied dat minder in de aandacht staat maar diep op de mens kan ingrijpen. Massamanipulatie door middel van psychologie bouwt voort op de experimenten van Pavlov. Door het stimuleren en herhalen van gedragspatronen weet men gedrag te beïnvloeden. De stimulus kan fysiek of mentaal (emotioneel) zijn. De proefpersoon wordt in een staat van een lichte en continue hypnose gebracht, waardoor deze ontvankelijk is voor externe beïnvloeding. Het gedrag kan zo op voorspelbare wijze bestuurd, of ‘voorgeprogrammeerd’ worden. De mens is zich hier niet van bewust, en daar gaat het natuurlijk precies om, het bewustzijn is immers het object van de psychologie. Huxley voorzag dat hoe eerder de conditionering wordt toegepast hoe effectiever deze zal zijn. In Brave New World begint de conditionering bij baby's, nog voordat ze kunnen spreken en lopen. In Brave New World revisited schrijft Huxley (in 1958!) dat een dictatoriaal wereldbestuur de mensen het liefst genetisch zal manipuleren, maar dat dit ‘nog niet mogelijk is’. Nu zijn er critici die menen dat Huxley de rol van toegepaste psychologie in de maatschappij overdreef, en dat een verregaande controle over de massa meer science fiction dan feitelijk is. Toch is massamanipulatie iets wat in de praktijk op grote schaal is toegepast. De boeken 'Crystallizing Public Opinion (1923)' en 'Propaganda (1928) van Edward Bernays, het neefje van Freud, waren de basis voor massapropaganda en de moderne marketing. Het boek Propaganda opent met de volgende zin: “The conscious and intelligent manipulation of the organized habits and opinions of the masses is an important element in democratic society. Those who manipulate this unseen mechanism of society constitute an invisible government which is the true ruling power of our country. We are governed, our minds are molded, our tastes formed, our ideas suggested, largely by men we have never heard of. “Een interessante kijk achter de coulissen van de massamanipulatie is een interview met de gevluchte KGB-agent Yuri Bezmenov. In het interview, opmerkelijk genoeg gehouden in 1984, deed Bezmenov uit de doeken dat de KGB zich veel minder dan werd aangenomen bezighield met spionage, maar dat 90% van de bezigheden onder psychologische oorlogsvoering vielen. Bezmenov vertelde dat dit in het Westen niet wezenlijk anders was, en dat massamanipulatie door Amerikaanse autoriteiten zelfs tot in de perfectie was doorontwikkeld. Hij voorspelde dat dit systeem mensen creëert die in de nabije toekomst (hij spreekt over enkele tientallen jaren) niet in staat zullen zijn een dictatuur te herkennen. Wanneer men harde onweerlegbare feiten voor hen op een bord zal neerleggen, aldus Bezmenov, dan zal men deze niet geloven, omdat men geleerd heeft het niet te geloven. Bezmenov voegde er nog aan toe dat “men pas wakker zal worden wanneer men de soldatenlaars onder de kont voelt”. Aldous Huxley lijkt dus een kleine honderd jaar geleden de spijker op zijn kop te slaan. Het is zonneklaar dat de huidige autoriteiten ‘Brave New World’ methodes toepassen. De gruwelpraktijken uit Orwells 1984 lijken nog ver van ons bed te zijn. Recente ontwikkelingen laten echter een verontrustende toename van geweld zien. De verregaande vrijheidsbeperkingen die opgelegd worden, de angst campagnes, de absurde regels, allen een jaar geleden nog ondenkbaar, zijn een vorm van geweld. Wanneer je de feiten onder ogen ziet en de ontwikkelingen met een alert oog volgt dan wordt het duidelijk dat dit niet zal afnemen, maar eerder zal verergeren. De misleiding en de manipulatie hebben groteske vormen aangenomen, en er wordt steeds openlijker gezegd dat ‘dissidenten’ hard aangepakt moeten worden. Wanneer dit niet wordt gestopt dan zal het niet lang duren voordat de soldatenlaars waar Bezmenov over sprak zich zal laten voelen. De vraag van de titel: ‘wie had gelijk?’ kan dan ook beantwoord worden met: ‘allebei’. De boeken geven samen een duidelijk beeld van de richting die de mensheid is ingeslagen. We kunnen niet zeggen dat we niet gewaarschuwd zijn... KGB defector Yuri Bezmenov's warning to America (1984) Brave New World vs 1984: Huxley Tells Orwell “I Was Right”

Ook ridder Joris versloeg de draak

rovanov — Tue, 10 Nov 2020 07:10:21 +0000

Dit bericht draag ik op aan Franziska. Enigen zal het opgevallen zijn dat het team van Wakkermens sinds enkele maanden gesterkt is door Franziska met de kracht van haar geschreven woord. Zij is momenteel minder actief omdat ze bevangen is door het zogenaamde MOPTOS. (Mopping with the tap open syndrome) Voor diegenen die in de alternatieve media ploeteren, is het Dweilen met de kraan open syndroom een niet onbekend en regelmatig terugkerend fenomeen. Op onverwachte momenten wordt je plotseling toch weer op de verkeerde voet gezet. Met een enigszins ervaren kritisch oog, tenminste dat denk je van jezelf, neem je de gebeurtenissen in de wereld waar, je ziet de manipulatie door beleidsmakers en verbaasd je er al helemaal niet meer over dat de heersende media de propaganda meedogenloos bij de burgers door de strot drukken. Je bent op veel dus voorbereid zo te zeggen. Toch gebeurt het steeds weer dat je denkt: Dit kan toch niet waar zijn!! Hoe halen ze het in hun hoofd? Nog een grotere teleurstelling is het om dan ook weer vast te stellen dat het overgrote deel van de bevolking als schapen hun herder trouw blijven, ook wanneer men ziet dat deze de kudde in het ravijn stort. Om moedeloos van te worden (soms).

[aiovg_video id=54827]

In de huidige tijd waar de C-hysterie wordt opgeblazen, is er genoeg aanleiding om steeds weer in een valkuil te trappen, een inzinking te beleven en overrompelt te worden door een gevoel van eenzaamheid. Je staat alleen met de vele dingen die je de wereld buiten zou willen meedelen, veel hiervan wordt niet gehoord of niet begrepen. Eenzaamheid.

Eenzaamheid

Social distancing, het gevleugelde woord lijkt een appel te doen aan onze sociale inzet voor de ander. Niets is minder waar. We worden momenteel door het regime gedwongen ons sociaal te distantiëren van elkaar (wat er werkelijk gebeurt wordt duidelijker in het Nederlands). Een wettelijk opgelegde splijting dus. Nu ligt een sociale splijting wel in lijn met onze individuele ontwikkeling, maar in de vorm zoals deze ons nu opgedrongen wordt, komt zij te vroeg. We zijn nog niet zo ver en het zal op deze manier eerder tot een sociale woestenij gaan leiden. De zgn. 2e C-golf is nog maar een klein dingetje vergeleken met wat nog gaat komen. Het lijkt er op dat de terreurkraan weer wordt open gedraaid, we verwachten in het nieuwe kalenderjaar Covid 21 (of onder welke naam dan ook) en er wordt flink gas gegeven met de digitalisering van de mens (Agenda 2030). De splijting wordt nu definitief voltrokken tussen de gelovigen (de volgzamen) en de ketters, diegenen die zelf tot een eigen inzicht willen komen. Het culturele leven droogt op, de broodnodige geestelijke voeding wordt de mens onthouden. Het is de frontale aanval op wat we hier het geestesleven noemen. Wat over blijft, is dan het juridische en het economische. Ook het gebrek aan geestelijke ontmoeting lijdt tot eenzaamheid.

Michaël en de Draak

Op Vrijescholen wordt elk jaar eind september het Michaëlsfeest gevierd waarbij de aartsengel Michaël de draak verslaat. Ook wanneer je niet heel bijbelvast bent of het met engelen niet zo hebt, kun je hieruit wel het beeld destilleren wat hiermee aangereikt wordt. Het goede overwint hier het kwade. Nu kan je denken: Ja nogal wiedes, Michaël was een engel, natuurlijk overwint hij de draak. Zo eenvoudig is dit niet. Wanneer de kinderen iets ouder worden moet, middels een oud middeleeuwse legende, ridder Joris eraan te pas komen. Deze dappere en moedige ridder, dus precies zoals wij ook van vlees en bloed zijn, verslaat helemaal alleen! de monsterlijke draak. (je zou ook kunnen zeggen in eenzaamheid) Dat is nogal wat, maar mag ik even vragen wat dit op Wakkermens te zoeken heeft? Kinderen leven in de beelden die hen aangereikt worden, zij zoeken naar (voor)beelden. De boodschap die hier gebracht wordt, is dat het kwaad overwonnen kán worden. Dit is geen vanzelfsprekendheid want ridder Joris laat daarbij nog zien dat moed en dapperheid noodzakelijk zijn. Maar ja, je moet het wel doen, in je uppie dus doen (eenzaam). Als volwassene kan je de engel en de draak natuurlijk vertalen in het goede en het kwade. Goed en kwaad betekent hier: al datgene wat de mens(heid) verder brengt en al datgene wat de mens(heid) misleidt en afhoudt van een vrije ontwikkeling naar inzicht. Als volwassenen kan je ook inzien dat de draak niet alleen in de buitenwereld leeft, maar dat er ook in ieder mens wel een draakje (of meerdere grote) leeft. De legende doet dus ook een oproep om deze innerlijke draken te overwinnen. Voordat je dus rond toetert dat je de draak gaat verslaan, is het dus uiterst zinvol dit eerst met je innerlijke draken te oefenen.

Individualisatie

Als mens hebben we de behoefte om ons te ontwikkelen, om innerlijk in beweging te blijven en ons steeds beter te kwalificeren: om morgen iets te doen wat vandaag nog niet lukte. Deze behoefte lijdt tot een steeds sterker wordende individualisatie. Deze individualisatie gaat wederom gepaard met het (deels) uitleven van ons egoïsme. Oude sociale verbanden zullen zich hierdoor opheffen. Er zullen steeds minder verbindingen overblijven die voortkomen uit familie structuren, volk, stam, etniciteit of religie. Ook hier zal een vorm van vereenzaming plaats moeten vinden. Waarom is dat goed? Omdat we naar vrijheid streven en dit doel alleen bereikt kan worden wanneer ook de oude, van buitenaf opgelegde saamhorigheidsstructuren zich opheffen. De individualisatie vraagt om bewuste keuzes en daden. In vrijheid de verbinding met de ander zoeken, een gewild interesse ontwikkelen in- en de verbinding aangaan met de andere mens. Hier kunnen we ons innerlijke draakje “egoïsme” te lijf gaan, hierin schuilt een element van het nieuwe ideaal.

Naar een nieuw ideaal.

Streven naar een nieuw ideaal kan ons de kracht geven die nodig is om de draak te verslaan. Welkom in de post corona tijd. Dit zullen heel individuele processen gaan worden en we zullen nieuwe vormen van "samen" moeten ontdekken en ontwikkelen. Er zullen groepjes, gemeenschapjes ed. ontstaan waar het individu zich verder aan kan voeden en aan kan ontwikkelen. Idealiter zullen deze kleine groepjes netwerken gaan vormen. Zoals de geschiedenis ons leert, ontstaan door het innerlijke streven naar zelfstandigheid en vrijheid, in elke dictatuur vormen van verzet, vormen van “ondergrondse bewegingen”. Ook, en dat is zeer belangrijk, is het nu de tijd waarbij de kans bestaat dat bij medeburgers het "kwartje" gaat vallen. Want wat er nu in de wereld gebeurt, is niet nieuw. Het bewust verwarren, misleiden en angst makerij wordt al lang gepraktiseerd. Dit zijn reële kansen en daarvoor willen we ons met Wakkermens blijven inzetten. We hopen hiermee een bijdrage te leveren aan de mogelijkheid dat iemand zijn kwartje vindt. De kwantiteit is hierbij volledig ondergeschikt. De geluksvogel die ontwakend zijn kwartje vindt, zal binnen de gespleten samenleving zich van de volgzamen afwenden (dit is een doodlopende ontwikkelingsweg) en zal zich samendoen met de mensen die zich zelfstandig verder willen ontwikkelen, die op zoek zijn naar een eigen inzicht. Hier vindt dus een eenrichtingsverkeer plaats van volgzamen naar zelfstandigen, van ontwikkelingsstagnatie naar ontwikkelingspotentie. Dit is zeer bemoedigend.