Milieu | Wakkermens

Nieuwe, niet-gedeclareerde GGO-procedures

rovanov — Wed, 13 Oct 2021 06:32:48 +0000

Uit de nieuwsbrief van de Stichting Eliant

Nieuwe, niet-gedeclareerde GGO-procedures betekenen een gevaar voor onze gezondheid en voor die van de ecosystemen!

In de afgelopen jaren hebben producenten van zaaigoed als Bayer/Monsanto en Corteva nieuwe GGO-technieken ontwikkeld met namen als CRISPR Cas9, TALENs en andere meer. Ze willen dat die technieken niet onder de bestaande GGO-Verordening van de EU vallen.

De nieuwe GGO-technieken

De risico's en gevaren van deze nieuwe GGO-technieken zijn weliswaar dezelfde als die van de tot nu toe gebruikte technieken, maar toch worden ze vaak als veiliger en nauwkeuriger voorgesteld. Veel van de gebruikte laboratoriumprocedures zijn echter identiek en zorgen voor onvoorzienbare en onbedoelde veranderingen in het genoom. Bovendien kennen wij de gevolgen op lange termijn van het gebruik van de "genschaar" niet en evenmin de gevolgen voor de gezondheid van mensen en ecosystemen die op dit moment nog niet kunnen worden ingeschat.

Oproep aan de Commissie

De Europese Commissie heeft hierover tot 22 oktober 2021 een openbare raadpleging gelanceerd. Hoe meer burgers de Oproep aan de Commissie tegen de afzwakking van de bestaande GGO-Verordeningondertekenen, des te groter de kans op slagen. Dit is de link naar de handtekening. Opmerking: niet-EU-burgers moeten in de landenlijst "OTHER" kiezen. Samen met vele ngo's roepen wij de Commissie er in deze oproep toe op om in het kader van de GGO-verordeningen van de EU absoluut ook de nieuwe GGO-procedures te regelen. Enkel en alleen op die manier kan de gezondheid van de mensen en het milieu worden beschermd en kan het voorzorgsbeginsel van de EU worden nageleefd.

Gevolgen voor de ecologische landbouw

Het bestaande identificatie- en traceringssysteem van de EU garandeert de productie van GGO-vrije levensmiddelen en is daarom onontbeerlijk voor de ecologische en biologisch-dynamische landbouw en voor de burgers. Elke wijziging van de bestaande verordening zou ertoe leiden dat genetisch gemodificeerd zaaigoed niet meer als dusdanig wordt geïdentificeerd en dat dergelijk zaaigoed dus ook in de ecologische landbouw kan terechtkomen. Ecologische landbouw zonder genetische modificatie zou dan gewoonweg onmogelijk zijn. Wij bedanken u van ganser harte voor uw hulp om dit te verhinderen! Met hartelijke groeten Michaela Glöckler Onze zeer welgemeende dank voor uw gift in een tijd die steeds meer initiatieven vereist.

EU landbouwbeleid bevoordeelt giganten en beknelt gewone boeren

rovanov — Sat, 11 Sep 2021 13:46:07 +0000

Dit artikel is van Evelien Nijeboer en verscheen op 5 mei 2021 in het tijdschrift Gezond Verstand

De Europese boeren zijn ontevreden. De grieven verschillen per land, maar zijn grotendeels terug te voeren op het landbouwbeleid dat elke nationale regering vormgeeft naar de richtlijnen van het ‘Gemeenschappelijk Landbouw beleid’ (GLB) van de EU. Afgelopen jaar maakten de Nederlandse boeren hun punt over de stikstofwet, net als hun Belgische collega’s dit voorjaar. Franse boeren trokken dit voorjaar met hun tractoren verschillende steden in, uit protest tegen hun extreem lage levensstandaard en in Kroatië wordt breed geprotesteerd tegen drie landbouwwetten, in het bijzonder de zaadwet. Het vormgeven van nationaal landbouwbeleid gebeurt al decennia lang niet meer binnen eigen nationale politiek: het krijgt vorm in de ‘trialoog’ tussen de Europese Commissie, de Europese Raad (EC) ofwel de vertegenwoordiging van lidstaten, en het Europees Parlement. Landbouworganisaties lijken vooral te functioneren alsof zij een verlengstuk zijn van de overheid en de bank. Boeren hebben daarom geen andere optie dan demonstreren om hun grieven kenbaar te maken. Brussel de schuld geven ligt voor de hand, maar dit leidt af van wat er eigenlijk gebeurt; de lidstaten van de EU helpen zelf met het vormgeven van deze maatregelen, alleen overleggen ze niet met de boeren. Lobbygroepen uit de agro-chemische industrie daarentegen hebben geprivilegieerde toegang tot besluitvormende leden van de Europese Raad en het Europees Parlement, onder andere via ‘civiele dialooggroepen’. Daarbij krijgen Europarlementariërs geen inzicht in het onderhandelingsverkeer tussen deze lobbygroepen en leden van de Europese Raad. [caption id="attachment_58159" align="alignright" width="350"] Foto: Maarten Hartman[/caption] Een derde van de Franse boeren moet leven van 835 euro of minder per maand, en de zelfmoordcijfers onder Franse boeren zijn 20% hoger dan bij andere beroepsgroepen. Ook vanuit de Nederlandse pers klonk in 2018 een alarmsignaal met betrekking tot toenemende zelfmoord onder boeren. De meesten hebben een enorme schuldenlast, de prijzen van ruwe landbouwproducten zijn veel te laag en boeren krijgen telkens nieuwe overheidseisen, waarvan de economische schade geheel voor rekening komt van henzelf. Belgische en Nederlandse boeren hebben momenteel vooral last van de stikstofnorm, waarbij het vermeend euvele bestanddeel niet plaatselijk gemeten wordt, maar wordt geschat met behulp van computermodellen. De Nederlandse veestapel moet volgens de huidige eisen gehalveerd worden. Dit terwijl veel melkveeboeren, op aanraden van Rabobank, LTO en Campina, juist waren begonnen deze te vergroten toen in 2015 het Europese melkquotum werd afgeschaft. EU-landbouwbeleid is van oudsher gericht op schaalvergroting. De verlangde voedselzekerheid na de Tweede Wereldoorlog werd gerealiseerd door het boerenbedrijf te industrialiseren en op te schalen. De eerste grootschalige boeren werden rijk, maar al snel werden de voedselprijzen zo laag dat een boer geen andere keuze had dan op te schalen om te overleven. Boeren staken zich diep in de schulden voor meer land, machines, kunstmest en pesticiden. Met name de laatste twee veroorzaakten samen met de mestoverschotten een serieus milieuprobleem. Het is echter vooral het klimaat, dat de EU zegt te gaan redden met de in mei 2020 gelanceerde ‘Farm2Fork’ – strategie, die het hart vormt van de Europese ‘Green Deal’. Of boeren deze omschakeling kunnen maken hangt niet alleen af van het zich wel of niet kunnen omscholen naar een heel andere, natuurgebaseerde manier van opereren; er zal hen ook een mogelijkheid moeten worden geboden om oude investeringen versneld af te kunnen schrijven. Frans Timmermans, het lid van de Europese Commissie dat zich met deze zaken bezighoudt, sprak de banken hierover al aan. Intussen blijft het GLB grootschaligheid stimuleren. Na de boterberg en de wijnzee werd de inkomenssteun aan boeren omgezet van een productie- naar een hectaresubsidie, die ook in de toekomst blijft gelden. Deze bevoordeelt de heel grote bedrijven, die niets hoeven te presteren voor dit geld. Een kleine boer heeft er weinig aan. Met 50 hectare ben je in Nederland een grote boer en krijg je daarvoor 13.000 per jaar. Een boer met zeven hectare krijgt slechts 1820 euro per jaar. Bedenk hierbij dat melkveehouders meer land gebruiken dan boeren die gewassen verbouwen. Er zijn extra subsidies voor bijvoorbeeld het zorgen voor meer biodiversiteit. Het geplande subsidieplafond van een ton per bedrijf zal weinig invloed hebben op de grootschaligheid; je moet wel héél groot zijn om daar last van te hebben. Landbouwgrond is bovendien duur geworden, grond kan immers alleen maar duurder worden als je het verhandelt. De grond van kleine boeren die hun bedrijf opgeven wordt opgekocht door partijen die het kunnen betalen – heel grote boeren of anderen met zeer veel geld. Of het groene ideaal van de EU gerealiseerd kan worden is dus zeer twijfelachtig. De F2F rept van een ‘groene’ en een ‘digitale’ transitie die hand in hand zullen gaan, waarbij de EU de indruk geeft te denken dat meer technologisering, in plaats van schaalverkleining, aan hun verlangens voor het milieu tegemoet zullen komen. Door het F2F-doel om het gebruik van pesticiden te halveren, verleggen de agro-chemische bedrijven nu hun aandacht naar de zaadhandel. Het EU-parlement heeft al vijftig keer de invoering van genetisch gemanipuleerd zaaigoed moeten wegstemmen. Bill Gates, inmiddels de grootste landeigenaar in de VS, financiert ook EU-lobby’s die nieuwe GMO’s proberen te introduceren of uit de certificering te houden. Ook via rechtszaken, gevoerd bij de WTO, staat de EU onder druk om GMO’s toe te laten op haar markt, terwijl verschillende lidstaten, waaronder Kroatië, er tegen zijn. Kroatië biedt een uitgelezen voorbeeld van oorzaak en gevolg met betrekking tot de agrarische aanpak van de EU. Daar staan drie ingrijpende landbouwwetten op het punt door het parlement behandeld te worden. De ‘census’ betreft het vastleggen van alle mogelijke gegevens van elk individueel boerenbedrijf, inclusief die van de boer zelf. Een nieuwe visserijwet wil vissers per gevangen vis laten controleren door leger-drones en marineschepen – een wel heel bijzondere inzet van het leger – en de nieuwe zaadwet wil boerenbedrijven verbieden om zelf geoogste zaden te verhandelen. Dit terwijl particuliere zaadproductie een belangrijke economische factor is op het Kroatische platteland. Pas na registratie zouden eigen zaden verhandeld mogen worden – dit is een tijdrovend proces waarvoor nog geen systeem is ingericht. Oudere grieven van de Kroaten zijn de EU-verboden op lokale voedseltradities, die juist zo belangrijk zijn in een cultuur die herstellende is van een verwoestende oorlog Het is overduidelijk dat het algemene landbouwbeleid van de EU grootschalige agribusiness bevoordeelt en het traditionele boerenbedrijf steeds meer bemoeilijkt. In Kroatië vrezen de boeren dat de zaadwet verder ten koste zal gaan van hun kleine bedrijven, zowel van de biodiversiteit als de hoge kwaliteit van Kroatische landbouwproducten, die de hoeksteen vormen van de Kroatische voedselcultuur. Elk dorp heeft van oudsher zijn eigen unieke variëteiten. De EU financiert gigantische industriële boerenbedrijven, gesticht door lokale bestuurders of rijke westerlingen, die de productie van hele regio’s overnemen. Zij concurreren kleine boerenbedrijven weg, maar zorgen zelf nauwelijks voor werkgelegenheid. Kroatië is altijd al een voorloper geweest qua biologisch boeren. Hierbij is biodiversiteit een belangrijke manier om plagen en ziekten te voorkomen. Het EU beleid is hard op weg om daar een eind aan te maken. De Kroatische regering doet daar nog een steentje bovenop volgens de belanghebbenden onder de boeren, als gevolg van afspraken met agro-chemische business buiten het parlement om.

Het Kippenexperiment van Zembla

rovanov — Tue, 01 Dec 2020 07:21:02 +0000

Op donderdag 22 oktober verscheen bij Zembla met Het Kippenexperiment. Herhaling op donderdag 29 oktober om 09.30 uur op NPO2. Of kijk via Uitzending gemist of NPO Start. Arts-onderzoeker Machteld Huber en directeur van Stichting Demeter, Bert van Ruitenbeek, die destijds betrokkenen waren bij het kippenonderzoek, komen aan het woord. Tevens gaat Zembla langs bij biodynamisch melkveebedrijf Maatschap van Deinum in Friesland. In 2005 geeft het ministerie van Landbouw een groep vooraanstaande wetenschappers de opdracht om het eens goed uit te onderzoeken: is biologisch eten nu wel of niet gezonder? Ze zetten een grootschalige proef op met kippen. De helft van de kippen krijgt biologisch voer, de andere beesten krijgen ‘gangbaar’ geteeld voer. Zembla ontdekt dat als de presentatie van het rapport nadert, er een conflict ontstaat over de uitkomsten van het onderzoek, waarin de top van onderzoeksinstituut TNO en de Universiteit Wageningen een opmerkelijke rol spelen. De presentatie moet anders, conclusies worden aangepast. De uitkomst: de biologisch gevoerde kip is niet gezonder. Wat is hier gebeurd? Voor het eerst vertellen hoofdrolspelers wat zich achter de schermen heeft afgespeeld. Zembla onderzoekt het kippenexperiment. Zie hier bij BNN/VARA Het Kippenexperiment Update 22 oktober: Demeter Nederland schrijft vandaag op haar Facebookpagina: ‘De doofpot is geopend … Is biologische voeding gezonder? Arts-onderzoeker Machteld Huber vond wetenschappelijke aanwijzingen dat biologische voeding de weerstand verbetert. Zij werd echter gechanteerd en moest haar onderzoeksconclusie aanpassen. Lees haar verhaal in Volkskrant of kijk vanavond naar Zembla. Mede dankzij Bert van Ruitenbeek, directeur van Stichting Demeter, komt dit verhaal eindelijk naar buiten!’ Pieter Hotse Smit sprak Machteld Huber voor de Volkskrant hierover. Vandaag verscheen zijn artikel Onderzoeker: ‘Na chantage paste ik conclusie over biologisch voedsel aan’ op de website van de Volkskrant. Daarin staat onder andere: ‘“Ik moest zeggen: wij kunnen geen conclusies trekken”, zegt de inmiddels gepensioneerde Machteld Huber. Zij werkte destijds voor het Louis Bolk Instituut, dat erom bekend staat voor biologische landbouw te zijn. Volgens Huber bleek uit het onderzoek dat er “aanwijzingen zijn” dat biologisch voedsel gezonder is. Een claim die, naast voordelen voor dier en natuur, geregeld wordt gehoord vanuit de biologische sector, maar die nog altijd niet wetenschappelijk is hard gemaakt.’

Zo worden je idealen gekaapt en misbruikt

rovanov — Sun, 15 Nov 2020 20:17:06 +0000

Of hoe de Agenda 2030 werkt.

In een van mijn vroegere levensfases, ‘80 – ‘90er jaren van de vorige eeuw, was ik boer. Ik was een biologisch – dynamische Demeter boer in Duitsland. Niet zo’n geitenwollenharensokken type of keuterboertje. Nee, we hadden een 120 ha. bedrijf, 40 melkkoeien, waarvan alle melk dagelijks in de kaas-tobbe verwerkt werd. Granen, aardappels en de volledige productieafzet in eigen beheer, het hoorde er allemaal bij. We ploeterden ons wat af! Dag en nacht in de weer voor de goede zaak, werkend aan de wereld voor morgen. We ontvingen veel bezoekers op het bedrijf, ik hield lezingen en nam regelmatig deel aan verschillende (politieke) discussies. We werkten niet alleen hard met onze handen in de aarde, maar zochten ook naar samenwerkingsvormen die wellicht een bijdrage zouden kunnen leveren aan een menselijke samenleving. Samengevat: we waren heel “druk bezig” om de wereld te verbeteren.

De erkenning

Begin ‘90er jaren kwam eindelijk de erkenning voor ons geakker, tenminste dat dacht ik toen. De EU raakte geïnteresseerd in de biologische landbouw en vond het nodig, vanwege “consumentenbescherming”, dat alleen bioproducten op de markt aangeboden mochten worden waar ook echt en alleen bio inzat.

Hoera, eindelijk worden we serieus genomen.

Ik was hierover zeer enthousiast, in die tijd nog blind en niet wakker genoeg. Er waren echter ook veel collega boeren die zeer verontrust reageerden, die begrepen dat nu de staat zowel producent als consument zou voorschrijven wat biologische landbouw is. Zo ontstonden er twee groepen, ik hoorde toen bij de “verkeerde” groep. Ik hoorde toen bij de groep die nog te weinig inzicht had over de “goede” bedoelingen van overheden. De eerste stap was dat de EU moest omschrijven wat zij met bio bedoelde. Hiermee overschreed een staatsmacht maar weer eens haar competenties. Het einde van het verhaal is dan ook dat de biologische landbouw, tenminste de officiële en zoals het overgrote deel van de bevolking biologische producten ziet, ontdaan is van de geest. (De intentie, de idealen, moraliteit, consumenten interesse, enz.) Ook de biologische landbouw heeft zich de industrie en de staat aangepast. (algemeen gesproken) De consument is het inzicht ontnomen die nodig is om eigen keuzes te kunnen maken. De staat maakt de keuzes voor ons. Ik schreef hierover begin 2019 een uitgebreid artikel.

Agenda 2030

Wat ik hier beschrijf voor de landbouw, zien we op veel andere gebieden ook gebeuren. Kijk vooral naar de duurzame ontwikkelingsdoelstellingen van de VN. Hoe de piramidevormige top-down commando structuur werkt, leren we met Corona maar al te goed kennen. [caption id="attachment_55841" align="alignright" width="350"] Het "zwarte goud" van de bioboer:
Compost voor de bodemvruchtbaarheid.[/caption] Klimaat Het klimaatdebat suggereert een samenhang met het milieu te hebben, immers daar liggen onze idealen, daardoor verbinden we ons met het thema. Niets is minder waar. Het klimaat debat beperkt zich op de broeikasgassen uitstoot, veroorzaakt door mensen. Wanneer het de beleidsmakers werkelijk om het milieu zou gaan, zou men de wereldbevolking oproepen om wellicht een ietsepietsie minder te consumeren, minder energie te verbruiken, minder autorijden of minder te vliegen. De biodiversiteit verdwijnt niet door een klimaatverandering maar door het gif wat in de lucht wordt geblazen of op onze akkers wordt gesproeid. Intelligente, milieu bewuste keuzes maken als consument bij de boodschappen, daar hoor je niets over. De industrie is de grootste veroorzaker van broeikasgassen, zij produceert enorm veel wat we niet nodig hebben. Veel wordt vandaag gekocht wat morgen óf kapot is óf wat we in de prullenbak gooien. En ja, er zijn veel mensen die deze producten kopen. Eigenlijk hebben we dus zelf het heft in handen, als we ons maar niet zouden laten benevelen. Nee de overheden promoten precies het tegenovergestelde. We moeten vooral veel blijven consumeren (groene stroom), veel produceren (elektrische auto’s, fietsen, zonnepanelen) en ons vooral goed voelen wanneer we “goed” bezig zijn. De techniek zal de rest voor ons oplossen. [caption id="attachment_55259" align="alignright" width="350"] Wellicht een verborgen agenda?[/caption] Onderwijs Het onderwijs biedt veel mogelijkheden voor oneigenlijk gebruik. Hier beschreven we al de reden waarom er een leerplicht is ingevoerd. In toenemende mate stelt de staat eisen aan de inhoud van de leerstof. Men moet zich hierbij altijd voor ogen houden dat het lesinhoud betreft die de staat voor nodig acht. Burgerschapsvorming, h ier leest u de mooie doelstellingen. De lesstof over biologie en natuur wordt vervangen door “groene” waardeoordelen, conform het beleid van het regime.

SDG’s

Zoals hierboven onderwijs en klimaat genoemd zijn, zijn voor alle SDG’s, Sustainable Development Goals (Duurzame Ontwikkelingsdoelen) voorbeelden te noemen waar de VN → EU → Nederlandse staat onze idealen zal misbruiken en misvormen. Hier vindt u de Nederlandstalige propaganda webpagina. Dit zijn overigens ook de webpagina’s die als voorbeeld dienen voor het “goed” bezig zijn in het onderwijs. We noemen hier nog enkelen SDG’s. Armoede: Het basis inkomen zal geïnstalleerd gaan worden en zal tot nog minder eigen verantwoording en financiële afhankelijkheid leiden. (Interessant thema waar we in een later artikel nog op terug komen) [caption id="attachment_55842" align="alignright" width="350"] Iets meer werk dan met chemisch gif spuiten,
zijn bio-aardappelen mechanisch goed onkruidvrij te houden.[/caption] Honger: De hele voedselketen komt onder controle van de staat. Met andere woorden in handen van de Monsanto’s en Bayer’s in deze wereld. Genetisch gemanipuleerd voedsel zal de standaard worden en vrij-baan voor de pesticiden op onze akkers en levensmiddelen zal het gevolg zijn. Gezondheid: Vaccinatie zal “vrijwillig en kosteloos” aangeboden worden. De kosten worden uit de belastingcenten gefinancierd (dus toch niet zo kosteloos voor de burger). Ongevaccineerde burgers zullen belemmerd worden in hun bewegingsvrijheid, hebben tot bepaalde diensten geen toegang en sommige beroepen mogen alleen nog uitgeoefend worden door gevaccineerde personen.

Let op!

Op bovenstaande manier, zullen we altijd het gevaar lopen dat we als mens "uitgerangeerd" worden. In de huidige Coronatijd is de verstrengeling van economie en ons rechtsleven goed herkenbaar. De maatregelen die de overheid "voor ons" neemt, komen niet voort uit wetenschappelijke inzichten en zijn tegenstrijdig met ons rechtssysteem. De maatregelen zijn zuiver en alleen gebaseerd op economische belangen. Wanneer we geen gevoel ervoor ontwikkelen om binnen de samenleving drie afzonderlijke gebieden te herkennen, met elk haar eigen logica, zullen de economische krachten steeds meer het rechtsleven beheersen. Het rechtsleven zal in opdracht van deze economie het individu, met haar streven naar vrijheid, steeds verder terroriseren.

Elektrische auto zorgt ook voor veel CO2

rovanov — Sun, 11 Oct 2020 06:30:49 +0000

Dit bericht verscheen bij Autoweek

Polestar wil openheid:

'EV's zorgen ook voor veel CO2

[caption id="attachment_55041" align="alignright" width="300"] Polestar 2[/caption] Polestar vindt het naar eigen zeggen belangrijk dat er meer inzichtelijk wordt gemaakt wat de 'voetafdruk' van elektrische auto's is. Volgens het merk wordt er soms te makkelijk gedacht over de impact van elektrisch rijden. Het illustreert aan de hand van een rekenvoorbeeld dat haar eigen Polestar 2 echt niet zo één twee drie beter is dan een auto met verbrandingsmotor. Elektrisch aangedreven auto's worden gezien als een enorm belangrijke stap richting minder uitstoot. Vooral de koolstofdioxide-uitstoot kan met EV's drastisch worden verlaagd, zo is het idee. Polestar is van mening dat er soms te gemakkelijk vanuit wordt gegaan dat je met een EV in no-time bijna geen 'voetafdruk' meer hebt. Volgens de Zweden is het belangrijk dat autofabrikanten open en eerlijk zijn over de uitstoot die aan EV-productie hangt. De Zweden willen dat meer inzichtelijk gaan maken. Hoewel Polestar daarmee wel direct een beetje het braafste jongetje van de klas lijkt te willen zijn, geeft het zelf alvast het goede voorbeeld door uit te leggen hoe lang het volgens hen duurt voordat je met een Polestar 2 minder impact op het milieu hebt dan met een Volvo XC40. Om te beginnen stoot men naar eigen zeggen al 1,7 keer zoveel CO2 uit bij het winnen van grondstoffen voor een Polestar 2 als Volvo voor een XC40. Dat zit 'm uiteraard vooral in de accu's. De Polestar begint met een voetafdruk van 26 ton CO2 aan zijn levenscyclus en heeft daarmee bij de productie direct meer uitstoot veroorzaakt dan de XC40. Vanaf dan wordt het natuurlijk interessant, want als het goed is gaat de Polestar 2 hierna minder CO2 'uitstoten', omdat-ie op elektriciteit rijdt. Dan komt de Polestar uiteindelijk dus beter uit de bus dan de XC40. Polestar schetst drie scenario's die van invloed zijn op de termijn waarop dat werkelijk het geval is. Dat hangt namelijk af van de stroommix. Volgens Polestar moet een Polestar 2 op de wereldwijd gemiddelde stroommix maar liefst 112.000 km afleggen om over zijn hele levenscyclus een mindere CO2-afdruk te hebben dan de XC40 met eenzelfde afgelegde afstand. Het wordt gunstiger voor de EV als de gemiddelde Europese stroommix erbij wordt gepakt; dan zou het na 78.000 km al zover zijn. Wie puur en alleen windenergie gebruikt om de accu's vol te krijgen, is vanaf 50.000 km volgens Polestar beter bezig in de Polestar 2 dan in de XC40. Uiteraard geldt bij dit alles wel dat het een beetje een gevalletje 'wij van Polestar adviseren Polestar' is. In ieder geval is het interessant om eens te horen hoe het over de lange termijn met de uitstoot van koolstofdioxide in elkaar steekt.

Dit bericht verscheen bij Autoweek

Landbouwdiscussie: Zijn ze gek geworden in Den Haag

rovanov — Sun, 08 Mar 2020 14:10:54 +0000

Dit bericht verscheen bij de Stichting DEMETER

[caption id="attachment_52970" align="alignright" width="300"] Jan Schrijver[/caption] Door het aanhoudende protest van de gangbare boeren staan de verhoudingen op het platteland en tussen stad en platteland op scherp. Het grote publiek is gevoelig voor ‘onze boeren, onze voedselmakers’. Driemaal daags goedkoop voedsel, wie wil dat niet? Uitspraken over de Holocaust en dreigementen over nieuwe demonstraties die het Malieveld zullen laten trillen worden met een simpel verzoek om excuses afgedaan. De radicale actiegroep Farmers Defence Force heeft succes. In Den Haag geldt: hoe groter de mond hoe verder je komt. De rode loper naar het Catshuis is nu uitgerold voor Aalt Dijkhuizen. Hij is ingehuurd om namens het landbouwcollectief €2,9 miljard aan steun te vragen om de komende jaren de problemen voor de boeren op te lossen. Wat een lef! Dijkhuizen, oud-bestuursvoorzitter van de Wageningen Universiteit, is nota bene één van de belangrijkste architecten van het huidige landbouwbeleid. Hij is medeverantwoordelijk voor de grote schade aan de natuur en de huidige impasse. De grenzen van de groei van de agrarische sector zijn bereikt. Goede graadmeters zijn de achteruitgang van de bodemvruchtbaarheid en het verdwijnen van de grutto, kievit en scholekster in onze weilanden. De koolplanten in onze omgeving (kop van Noord-Holland) zien soms wit van het vele gif dat erop gespoten is. Geen wonder dat de bijen dreigen uit te sterven! De huidige stikstofcrisis is een symptoom dat ook nog eens veel te laat door ‘Den Haag’ is onderkend. Kringlooplandbouw is het toverwoord. Maar wat dit precies inhoudt, welk verdienmodel hierbij hoort? Ik maak me grote zorgen over de sommen geld die nu naar de gangbare landbouw gaan, zonder dat dit tot vergroening leidt. Honderden bedrijven worden straks uitgekocht. De overblijvers zien hun kans schoon en breiden uit… Biologische boeren, die het Haagse concept van de kringlooplandbouw overduidelijk het beste in de praktijk brengen, verdienen steun! Een duidelijk fiscaal- en vergroeningsbeleid ten gunste van de biologische en bio-dynamische sector is wel het minste waar Den Haag nu snel mee moet komen. Zelf blijf ik zeggen: Blijf de Aarde Trouw. De strijd is nog niet gestreden. Jan Schrijver, oprichter van biologisch-dynamisch akker- en tuinbouwbedrijf De Lepelaar in Sint Maarten en voorzitter van Stichting Demeter. Dit bericht verscheen bij de Stichting DEMETER

Elektronische vuilnisbelt: Ghana

rovanov — Wed, 26 Feb 2020 15:14:33 +0000

Elektronische vuilnisbelt in Ghana met verwoestende gevolgen. Onze (luxe) zorgen en discussies over het klimaat hebben een wrang karakter. Door ons consumentisme en weinig gevoel voor verantwoordelijkheid, produceert onze technologische maatschappij tonnen aan elektronisch afval van koelkasten, televisies, computers, Smartphones en andere apparaten. Elk jaar exporteert de EU alleen al ongeveer 350.000 ton afgedankte elektrische ...

Lees verder

Het bericht Elektronische vuilnisbelt: Ghana verscheen voor het eerst op Wakkermens.

Milieudefensie en FVD slaan handen ineen om af te rekenen met nep-duurzame biomassa

rovanov — Thu, 12 Dec 2019 09:11:22 +0000

Dit artikel verscheen bij De Dagelijkse Standaard

Milieudefensie raadt Eerste Kamerleden aan om morgen een motie van Forum voor Democratie aan te nemen, over het beëindigen van subsidies voor biomassa. Het is niet echt duurzaam, aldus de linkse milieugroepering. FVD reageert verheugd met de steun. Meestal zijn milieuorganisaties en rechtse partijen zoals Forum voor Democratie niet de beste vriendjes. Maar voor deze ene keer zijn ze elkaars bondgenoten: de groene club ondersteunt een motie van Forum voor Democratie om te stoppen met het uiterst schadelijke ‘biomassa’, dat momenteel nog doorgaat voor een duurzame energiebron. Het is gevoelig voor fraude en leidt tot teveel bomenkap, oordeelt de club in een mail die aan alle Eerste Kamerleden is gestuurd: FVD reageert positief op het feit dat ze ditmaal worden gesteund door de – door de bank genomen – linkse natuurbeschermers. Eerste Kamerlid Lennart van der Linden laat weten: “Tof, ook Milieudefensie adviseert positief over motie FVD die morgen in de Eerste Kamer in stemming komt. De aversie tegen biomassa verbindt!” Ook doet hij er een oproep bij: “Kom op CDA, ChristenUnie, GroenLinks en PvdA, laten we ons samen uitspreken tegen de ombouw naar Biomassa!” Milieudefensie is niet de enige ongebruikelijke bondgenoot voor Forum voor Democratie in de strijd tegen de biomassa. David Smeulders, hoogleraar energie aan de TU Eindhoven, pleit in een interview met RTL Z ook al vóór afschaffing van biomassa. Smeulders neemt daarbij zelfs afstand van GroenLinks, de partij waar hij lid van is:

'Biomassa kost bossen. En de gaskraan dicht draaien zorgt juist voor méér CO2.' Energie-hoogleraar David Smeulders verklaart klimaatakkoord – en de politiek van zijn eigen partij @groenlinks – achterhaald. Kijk hele interview via @RTLZ hier: https://t.co/8hqzRer1cE pic.twitter.com/XxFzOdzHkB — Roderick Veelo (@RVeelo) December 9, 2019

De wonderen zijn de wereld kennelijk nog niet uit! Dit artikel verscheen bij De Dagelijkse Standaard

Duitse professor hekelt boerenbedrog van de EU

rovanov — Mon, 02 Dec 2019 19:47:31 +0000

Dit bericht verscheen bij De Dagelijkse Standaard

Volgens hoogleraar Hans-Werner Sinn van de Universiteit van München houdt de Europese Unie haar burgers voor de gek met de zogenaamd ‘klimaatvriendelijke’ elektrische auto, dat stelt de professor in een schrijfsel in de Belgische krant De Tijd. De EU stelt normen betreffende uitstoot vast, maar deze zijn volgens Sinn te strikt waardoor het voor ingenieurs onmogelijk is om eraan te voldoen. Volgens Sinn zijn die strikte eisen vanuit Brussel bewust zo gekozen om daarmee een ‘geforceerde transitie naar elektrische auto’s’ te verwezenlijken. Maar welke auto’s dan precies? Ook stelt de EU volgens de Duitse professor ‘onmogelijke doelstellingen’ die de Duitse industrie weleens kapot kunnen maken of ernstig kunnen hinderen in hun concurrentiekracht. Sinn zegt het volgende over de EU-regels:

De Europese Unie ging flink uit de bocht met haar CO2-regulering die van start ging op 17 april 2019. Vanaf 2030 moeten Europese autobouwers voor hun wagens een gemiddelde uitstoot van amper 59 gram CO2 per kilometer kunnen voorleggen. Dat komt overeen met een brandstofverbruik van 2,2 liter diesel per 100 kilometer. Dat is gewoon onmogelijk.

Het staat er duidelijk: het is vooralsnog onmogelijk een verbrandingsmotor te ontwikkelen die slechts 2,2 liter diesel per 100 kilometer verbruikt. Maar dat is wel de eis van de EU om daarmee een ‘geforceerde transitie naar de elektrische auto’ te verwezenlijken. Echter kampt de Duitse EV-industrie met een grote achterstand op de Amerikaanse, met name Tesla, waardoor de Duitse autofabrikanten veel kunnen verliezen, daarom schrijft de professor uit München (ja, de autostad) verder in zijn stuk:

Zelfs de bekwaamste ingenieurs kunnen geen verbrandingsmotoren bouwen die voldoen aan de normen die de EU voorschrijft. Maar blijkbaar is dat net de bedoeling: de EU wil de uitstoot van het wagenpark naar beneden krijgen door een geforceerde verschuiving naar elektrische auto’s. Die formule van de EU is een reusachtig boerenbedrog. Ook elektrische wagens stoten flink wat CO2 uit, het enige verschil is dat de uitlaatpijp bij de energiecentrale ligt.

De vraag is natuurlijk waarom de EU zo plotseling inzet op het lamleggen van de Duitse auto-industrie, terwijl de Duitsers zogenaamd in Brussel de baas zijn. Hoe opmerkelijk! De Duitsers -of op z’n minst haar auto-industrie- zijn blijkbaar niet volledig in control in Brussel. En dat terwijl de elektrische auto niet eens ‘klimaatvriendelijk’ is en pas na honderdduizenden kilometers rijden enige winst pakt op de benzine- en dieselmotoren:

De Oostenrijkse denktank Joanneum Research publiceerde onlangs een grootschalige studie in opdracht van de Oostenrijkse autofederatie ÖAMTC en haar Duitse tegenhanger ADAC. Dat onderzoek bevestigt de eerdere bevindingen. Een middelgrote elektrische wagen in Duitsland moet 219.000 kilometer afleggen vooraleer hij beter begint te doen dan een dieselwagen wat betreft CO2-uitstoot. Het probleem is dat wagens in Europa gemiddeld slechts 180.000 kilometer meegaan.

Schijnbaar is er dus een grote scam gaande in Europa, de vraag is echter wat er achter deze ‘geforceerde transitie’-scam zit. Zijn het domme politici? Of werken corrupte politici mee aan een groter nog onbekend plan? Het lijkt in ieder geval niet de Duitse auto industrie te zijn, die juist heel veel te verliezen heeft bij de door Brussel ‘geforceerde transitie naar de elektrische auto’. De professor zegt er het volgende over:

Ofwel wisten ze niet wat ze deden, ofwel namen ze de Europeanen willens en wetens bij de neus.

De professor blijft vaag in zijn duiding over de herkomst van de strikte EU-regels. Wellicht dat hij in de toekomst meer duidelijkheid gaat geven.

Dit bericht verscheen bij De Dagelijkse Standaard

Wie heeft baat bij de Klimaathysterie

rovanov — Fri, 18 Oct 2019 07:00:56 +0000

Dit bericht gaat niet over de klimaatverandering maar over de enorme toename aan berichten hierover. Er is een regelrechte mediahype gaande waardoor er geen dag voorbij gaat waarin “nieuw inzichten” met betrekking tot de naderende catastrofe gepubliceerd worden. De Europese politiek werkt aan vele, zelfs zeer tegenstrijdige maatregelen om dit op de mensheid toesnellende onheil te keren. Regeringen ontwikkelen plannen die duizenden miljarden gaan kosten. Nu zullen er veel mensen zijn die hierover blij en opgelucht zijn:

"Eindelijk worden er stappen ondernomen en nemen overheden het milieu serieus ."

Nee, het gaat alleen om CO² reductie. Anderen zullen zich wellicht aan de uitspraak van Nazie propagandaminister Goebbels herinneren:

"Geef me de macht over de media en ik verander elk volk in een kudde varkens."

Onafhankelijk welke mening je over de klimaatverandering hebt, lijkt het zeer waarschijnlijk en aannemelijk dat deze mediahype een georganiseerde campagne is. Wanneer dit het geval is, dan praten we hier over een zeer professionele campagne waarbij onvermijdelijk veel geld gemoeid is. Het is dus een terechte vraag of er wellicht ook vruchtgebruikers of begunstigden zijn die (groot) voordeel bij deze vorm en mate van berichtgeving hebben. Temeer omdat we uit onze kapitalistische ervaring weten dat het (bijna) altijd om macht & geld gaat.

Cui bono? Wie heeft er voordeel bij?

Macht

Laten we eerst kijken naar het streven naar macht. Hiervoor moeten we even aanstippen dat Europa consequent naar het voorbeeld van de voormalige USSR wordt opgebouwd. Dit zullen we in een nog volgend bericht verder uiteenzetten. Belangrijk op deze plek zijn de ingrediënten die deze volksdictatuur mogelijk maakten.

Angst door een gemeenschappelijke vijand of bedreiging te scheppen. (Want ja, de Russen waren toen ook bang voor het Westen.)
Media controle. De overheden zijn niet alleen de grootste verspreiders van nepnieuws, ze hebben bovendien ook de volledige controle over de media.
Een ideologie Een beladen, emotionele ideologie die natuurlijk het heil van het volk dient en die we alleen gemeenschappelijk kunnen vervullen. Sterker nog, bij het thema klimaatverandering wordt met gezamenlijk bedoelt: de wereldgemeenschap. Deze ideologie op de spits gedreven, zal de roep naar een wereldregering inluiden.
Democratie Of tenminste de illusie dat we via democratische besluitvorming onze stem kunnen laten gelden en daarmee invloed op het systeem kunnen uitoefenen. Hoe meer we hiervan overtuigt zijn, om zo ontvankelijker zijn we als lid van het collectief voor manipulatie.In werkelijkheid trekt er echter een kleine elite aan de democratische touwtjes. Deze heeft de macht over de media en beïnvloed daarmee de publieke opinie. (en daarmee ons denken en stemgedrag).
[caption id="attachment_51938" align="alignright" width="350"] Anti-rook-bewakers anno 2019!
Hoge school Leiden September 2019[/caption] Volksopvoeding Als try-out werd met de “niet roken” campagne succesvol het huisrecht van elke caféhouder en elke restaurant bezitter onder de voet gelopen. Een groot deel van de bevolking heeft gejuicht. Dit kon gebeuren omdat de publieke opinie hierop was voorbereid. Opgevoed door de media werd dit door een groot deel van de bevolking ondersteunt en geaccepteerd. Hierbij is het de meeste mensen ontgaan dat de staat binnen privéruimtes regels opstelde en daarmee gewoon de soevereiniteit van privéruimtes elimineerde. (Er zal een tijd komen waarin de staat ook binnen onze eigen vier wanden regels zal gaan invoeren. Controle zal mogelijk zijn via onze Smart – Homes en smart – apparaten.) Volksopvoeding werkt dus. De burger van de toekomst rookt niet, rijdt elektrisch, doet aan afvalscheiding, compenseert zijn CO² voetafdruk, jogt (met alle handige appjes natuurlijk) stemt groen, heeft kritische bedenkingen om nog een kind in de wereld te zetten en eet vegan. En dit alles, onafhankelijk of dit wel of geen invloed heeft op de klimaatverandering. Het gaat om het gevoel, niet om de ratio. Het gevoel iets voor de wereld te doen en je schuldig te voelen (en kwetsbaar te zijn) wanneer je niet aan de collectieve eis voldoet.

Wanneer dit alles stevig zit, wordt het voor beleidsmakers makkelijk om naar behoeve hier en daar ook nog andere wensen ongemerkt aan toe te voegen.

Geld

[caption id="attachment_51895" align="alignright" width="350"] Al Gore[/caption] Al Gore Niet het meest interessante, maar wel degelijk opvallend, is dat de klimaatprediker Al Gore, nadat hij in 2006 met zijn documentaire An Inconvenient Truth de wereld in trok, sindsdien enkele 100 miljoenen bij elkaar snabbelde. Nu is dat voor de echte grote jongens niet heel veel geld maar voor Al Gore ligt dat iets anders. Hij komt uit relatief bescheiden verhoudingen waardoor hij tijdens zijn vicepresidentschap (tot 2001) slechts enkele miljoenen bezat. In 2010 bedroeg zijn eigen kapitaal reeds meer dan 100 miljoen en volgens de “Business Financial Post” drie jaar later verdubbelt naar 200 miljoen. Inmiddels wordt zijn vermogen geschat tussen de 300- en 400 miljoen. Al gore heeft een Green-Investment-Fonds (Generation Investment Management) in het leven geroepen en beschikt zo over enkele miljarden waarmee hij kan schuiven. Hij weet als geen ander wanneer en welke publicaties betreffende het klimaat verschijnen, die dan vervolgens de investeerders bewegen. Overigens werd de documentaire van Al Gore An Inconvenient Truth in 2007 in Engeland door de rechter verboden deze op openbare scholen te vertonen. De documentaire bevatte teveel onhoudbare stellingen. [caption id="attachment_51896" align="alignright" width="285"] Soros investeert in klimaat activisme[/caption] George Soros Ook niet heel verrassend dat ook George Soros in dit verband genoemd moet worden. De miljarden zware speculant en “filantroop” die zeer actief is wanneer het om globalisering, wereldregering, Verenigde staten van Europa en het klimaat gaat. U weet wel, de man die uit liefde voor de mensheid een grote rol speelde bij de staatsgreep in Oekraïne, de moord op Libische leider Gaddafi en de oorlog in Syrië. Het Duitse financiële blad Das Handelsblatt citeert Soros dat “...hij niet voor niets de CO² emissiehandel als speculatiedoel heeft uitgekozen….Deze markt is weinig transparant en gevoelig voor manipulatie”. Letterlijk zei Soros: “Daarom is deze zo in trek bij financiële jongens zoals ik.”

Het echte grote geld

Dat zich enkele individuele persoonlijkheden aan het klimaatdebat verrijken is niet heel spectaculair. Wél spectaculair vonden we een zeer interessante these van Willem Middelkoop: De monetaire reset. In het onderaan gepubliceerde gesprek tussen Middelkoop en Buitink bij Café Weltschmerz, wordt dit uitgebreid toegelicht, een beetje financieel technisch, maar zeker de moeite waard. De monetaire reset is begonnen uit de notendop: Amerika heeft een groot probleem met zijn eigen dollar. Het land is al decennialang bankroet en kon haar grote tekorten financieren door vooral staatsobligaties uit te geven. Dit ging zolang goed zolang er genoeg kopers voor deze staatsobligaties te vinden waren. China, Rusland en in hun kielzog steeds meer landen verliezen het vertrouwen in de dollar, en terecht. De obligatiemarkt droogt op. Dit heeft grote financiële gevolgen voor het systeem, niet alleen voor ons allen (pensioenen ed.) maar ook wordt het voor Amerika steeds moeilijker zich te financieren. Bovendien en minstens zo belangrijk, hebben de grote mogendheden er schoon genoeg van om naar Amerika’s pijpen te moeten dansen. Want wat gewone burgers vaak niet weten: het is niet alleen het Amerikaanse leger die Amerika de wereldheerschappij verschaft maar het is vooral de macht over de dollar, de dollar als wereldmunt. Hiermee kan zij staten bouwen of vernietigen. (Overigens ligt hier ook de oorzaak van de val van het staatshoofd Gaddafi en de oorlog in Libië) Er is inmiddels een duidelijk einde in zicht van dit Amerikaanse feestje. Rusland, China, India en een groot deel van de overige landen nemen voorzichtig afscheid van de dollar. Als reserve valuta wordt, naast de grote andere munteenheden, enorme hoeveelheden goud als reserve aangekocht. Amerika dreigt het geldmonopolie te verliezen.

IMF

Er moet dus een vervanging voor de dollar komen, Amerika moet verder gefinancierd worden en Amerika wil de financiële touwtjes in handen houden. Nu komt volgens de these van Middelkoop het IMF op het toneel. De Wereldbank en het IMF zijn politieke instrumenten en worden door Amerika gecontroleerd. [caption id="attachment_51941" align="alignright" width="350"] Ontwikkeling van de uitgifte van groene, sociale en duurzame obligaties en prognose voor 2019 Bron: Crédit Agricole[/caption] Het plan: Het klimaat vraagstuk wordt over proportioneel opgeblazen. Het grote klimaat vraagstuk zal alleen eensgezind en door een wereldwijde samenwerking tot oplossingen kunnen leiden. Hier kan het IMF een leidende rol gaan spelen. (op weg naar een wereldregering?) Om het klimaat te redden zullen er voor duizenden miljarden “groene” obligaties, in een nog te creëren IMF-eigen valuta, op de markt gaan komen om deze enorme en “noodzakelijke” energietransitie te financieren. In werkelijkheid gaat het om het bestaande, financiële systeem te redden. Het IMF zal eisen gaan stellen aan overheden en handelsbanken om zogenaamd ‘groen’ te worden en om de obligaties ook onder het volk te krijgen.

Het gesprek tussen Willem Middelkoop & Paul Buitink op YouTube hier als pop-up

[video_popup url="https://www.youtube.com/watch?v=U49khFl4RHo" img="https://wakkermens.info/wp-content/uploads/2019/10/Middelkoop_Buitink_Weltschmerz.jpg"]

In de greep van Monsanto: waarom toezichthouders een ‘kankerverwekkende’ pesticide niet tegenhielden

rovanov — Sat, 21 Sep 2019 04:00:00 +0000

Dit bericht stamt van Follow the Money

Glyfosaat is de meest gebruikte en de meest controversiële onkruidverdelger ter wereld. Nieuw bewijs laat zien dat de Europese toezichthouder genoeg reden had om het middel te verbieden. Dat is niet gebeurd, om één simpele reden: maker Monsanto stond aan de basis van het toelatingsproces. Nederland buigt zich vanaf december over een nieuwe beoordeling van glyfosaat.

Dit stuk in 1 minuut

Waar gaat dit over?

Glyfosaat is één van de meest gebruikte bestrijdingsmiddelen wereldwijd. Glyfosaat is het werkzame bestanddeel van onkruidverdelger Roundup, gemaakt door Bayer-Monsanto. Roundup is in Nederland gewoon bij de bouwmarkt te koop.

Waarom moet ik dit lezen?

De toelating van deze pesticide op de Amerikaanse en Europese markt deugt niet.
Rechtszaken in Amerika hebben blootgelegd hoe incestueus de verhoudingen zijn tussen de producent Bayer-Monsanto en de toezichthoudende autoriteiten die waken over de volksgezondheid.
In de Verenigde Staten zijn de eisen voor toelating van pesticiden stukken minder streng dan die van de Europese Unie, waar het ‘voorzorgsprincipe’ geldt.
Uit de rapporten van Europese toezichthouders blijkt dat er meer dan genoeg bewijs is om glyfosaat te oormerken als kankerverwekkend. Dat op zich is genoeg om het middel in 28 EU-landen te verbieden. Dat dat niet is gebeurd, is direct te herleiden tot de invloed van de chemische industrie, meer specifiek: Monsanto.
In december neemt Nederland samen met Frankrijk, Hongarije en Zweden het voortouw bij de herbeoordeling van glyfosaat voor de Europese markt. Onze nationale toezichthouder CTGB moet dan bekijken of de pesticide kanker kan veroorzaken.

Hoe heeft Follow the Money het onderzoek uitgevoerd?

Follow the Money sprak met deskundigen over de markttoelating van de onkruidverdelger in de Verenigde Staten en de Europese Unie. FTM dook in de rapporten van de toezichthouders, en bestudeerde honderden interne documenten van Bayer-Monsanto die als gevolg van de Amerikaanse rechtszaken nu openbaar zijn.

Wanneer biostatisticus Lianne Sheppard in de winter van 2016 het rapport van het Amerikaanse milieuagentschap Environmental Protection Agency (EPA) doorbladert, bekruipt haar een vreemd gevoel. De evaluatie van het carcinogene potentieel van glyfosaat, zoals het rapport heet, bevat een analyse van alle wetenschappelijke onderzoeken over de onkruidverdelger, die wereldwijd op grote schaal wordt gebruikt in de landbouw. Alleen als de milieuwaakhond EPA ‘geen onredelijke’ gezondheidsrisico’s vindt, krijgt het landbouwgif groen licht. Maar waarom heeft het agentschap bij de studies met muizen gegevens uit oudere dierproeven gehaald, vraagt Sheppard zich af. Op die manier verdwijnt het verband tussen glyfosaat en de waargenomen tumoren. ‘Wat we zagen, beviel ons niet,’ zegt Sheppard, hoogleraar biostatistiek van de Universiteit van Washington. Sheppard heeft op die dag in december het EPA-rapport voor haar liggen, omdat ze op uitnodiging van het agentschap onafhankelijk advies geeft over de beoordeling van glyfosaat. Dat doet ze niet alleen: een panel van biologen, statistici en toxicologen is speciaal naar het hoofdkantoor van de EPA in Washington DC gevlogen. Tijdens die drie dagen in het statige gebouw aan de Potomac-rivier verdwijnt Sheppards vreemde gevoel niet. ‘EPA stond niet open voor onze kritiek,’ herinnert Sheppard zich. ‘Het leek vastberaden glyfosaat vrij te pleiten.’ Niet iedere genodigde is even onafhankelijk. Ook medewerkers van Monsanto, de chemiereus achter Roundup, de populaire onkruidverdelger waarvan het werkzaam bestanddeel glyfosaat is, schuiven aan bij de EPA. Ze krijgen veel spreektijd, valt Sheppard op, en verdedigen de veiligheid van hun product met hand en tand. Na drie dagen constateert het adviespanel grote onregelmatigheden in het rapport van de Amerikaanse toezichthouder. ‘We vonden unaniem dat de EPA haar eigen interne regels had geschonden,’ zegt Sheppard. Bijna drie jaar later zit Lianne Sheppard in de lobby van het Beatrixgebouw in Utrecht. Ze is daar vanwege een internationaal congres van milieu-epidemiologen; deskundigen die de gezondheidseffecten van schadelijke stoffen in het milieu onderzoeken. Hier presenteert Sheppard haar eigen publicatie over glyfosaat, het resultaat van drie jaar lang onderzoek in haar vrije uren en zonder financiering. ‘De overheid produceerde gebrekkige wetenschap,’ zegt ze resoluut over het waarom. Samen met twee andere leden van het EPA-panel vond zij een ‘overtuigend verband’ tussen glyfosaat en non-hodgkinlymfoom, een agressieve kanker aan de lymfeklieren. Haar onderzoek verscheen in februari van dit jaar in vakblad Mutation Research en werd breed uitgemeten in de internationale pers: ‘Onkruidverdelger verhoogt risico op non-hodgkinlymfoom met 41 procent,’ kopte de Britse krant The Guardian. ‘Fenomenaal hoeveel aandacht ons werk heeft gekregen’, zegt Sheppard.

Lijken in de Monsanto-kast

Lees dit bericht verder bij Follow the Money

Afwijkend denken over de klimaatverandering

rovanov — Tue, 10 Sep 2019 15:39:54 +0000

Wanneer je kritische vraagtekens plaatst bij de algemeen heersende opvattingen over de oorzaken van de klimaatverandering wordt je snel als klimaatontkenner bestempelt. Dit zwart – wit denken laat geen midden meer toe, geen twijfels, geen kritisch navragen. Dit fenomeen kennen we van meerdere thema’s: genuanceerd denken is ongewenst en wordt steeds meer een taboe.

Sceptici versus wetenschappers

[caption id="attachment_49702" align="alignright" width="350"] Een green new deal met deze bankers?[/caption] Deze suggestieve vergelijking horen we regelmatig in de media, waardoor een frame in onze hoofden geplaatst wordt. Het ja – nee model, het voor – tegen, maar vooral het onserieus vs. serieus model wordt geactiveerd. Het is een van de grootste problemen van de huidige tijd: het verdwijnen van de zoektocht tussen de extremen, de middenweg. Het afwegingsproces waar iedereen individueel doorheen zou moeten gaan, heeft plaats gemaakt voor het collectieve standpunt. Hier hoor je bij of je ligt eruit. En wie wil het risico lopen eruit te liggen? De oorzaak van de klimaatverandering is duidelijk: we stoten met elkaar teveel CO² uit. Hieraan is iedereen schuldig en we moeten er allemaal, met elkaar iets aan doen. Wie hier niets aan doet, behoort zich schuldig te voelen.

Op de achtergrond gedrukt

We spreken alleen nog over CO² vermindering. Waarom praten we niet meer over het milieu of over energiebesparing? (Dit laatste is na de grote uitrol van de “slimme meter” ook verdwenen) Onafhankelijk van de oorzaken van klimaatverandering, ligt hier toch de bron van veel ellende waarin de mensheid zich heeft gemanoeuvreerd. Insecticiden, fungiciden, insecten sterfte, uitputting en vergiftiging van onze landbouwgronden, immuniteit van ziektekiemen, grondwatervervuiling, regenwouden, de lijst is nog heel lang. Laten we het gewoon de meedogenloze exploitatie van de aarde noemen. Nee, we praten over CO² vermindering, abstract. Er wordt gesuggereerd dat de techniek ons te hulp zal komen en dat we hiermee, zonder onze levensgewoonten te hoeven veranderen, in staat zullen zijn de problemen op te lossen die zijn ontstaan door ons onverantwoord handelen. (De E-auto is op het moment overigens een der meest milieuschadelijke alternatieven!) Handige, onbegrijpelijke en internationaal verhandelbare CO²-certificaten voeren ons naar een schijnbare “green economy”. Zo hoeven we ons bij de volgende vliegvakantie ook geen zorgen meer te maken over de absurde CO² emissie die (door ons handelen!) daardoor ontstaat, we boeken gewoon voor een paar euro, en natuurlijk online, een CO² compensatie erbij.

Individuele verantwoordelijkheid

De complexiteit is echter groter dan alleen het CO² gehalte in onze atmosfeer. Door deze complexiteit te reduceren tot het CO² vraagstuk en de grotendeels onbegrijpelijke technische hoogstandjes die ons als oplossingen gepresenteerd worden, wordt de schijn gewekt dat we het allemaal zouden kunnen begrijpen. Dit laatste doen we natuurlijk niet. We voelen de collectieve druk en de individuele angst voor het nageslacht. Uit een wanhopige poging toch een individuele bijdrage te kunnen leveren, blijft ons alleen nog over om “groen” te gaan stemmen in de hoop dat bij de groene agenda’s wél de noodzakelijke kennis aanwezig is voor het juiste handelen. Zie ook Greta Grunberg: Friday for Future. [caption id="attachment_49704" align="alignright" width="350"] Mijnstad La Oroya in Peru - één van de meest vervuilde plaatsen in de wereld[/caption] Collectivisme zal echter nooit tot inzicht en de daaruit resulterende oplossingen kunnen leiden. Het collectief is te eenvoudig manipuleerbaar en móét bovendien ook beheerst worden. Hier trekken altijd slechts enkele personen aan de collectieve touwtjes. Helaas komen we er als individu niet onderuit om tot een eigen oordeelsvorming te komen. Helaas, want dit vergt inspanning en moed. Helaas want, wanneer ik een eigen inzicht ontwikkel, ik hieruit zal moeten en willen gaan handelen. Dit wordt ook wel de individuele verantwoordelijkheid genoemd en die is ongemakkelijk. Iedereen is dus opgeroepen de consequentie uit zijn eigen denken te trekken. Wanneer je de voorkeur geeft aan een theorie waarbij de klimaatverandering niet door mensen veroorzaakt kan zijn, ontbind je dit niet van de individuele verantwoordelijkheid voor je handelen in deze wereld.

Het officiële verhaal stamt van het IPCC

In dit artikeltje wezen we er al op dat er genoeg aanleiding bestaat om vraagtekens te plaatsen bij de officiële versie, het algemeen geaccepteerde en de als enig waarheid geldende theorie over de oorzaken van de klimaatverandering. Dit model stamt van het IPCC. Het Intergovernmental Panel on Climate Change werd in November 1988 door het VN-milieuprogramma in het leven geroepen, om wetenschappelijk gebaseerde beslissingen te kunnen nemen, zonder directe aanbevelingen. Dit laatste is merkwaardigerwijze uitdrukkelijk vermeldt. Grote bekendheid en ook grote invloed op de publieke opinie kreeg het IPCC toen Al Gore in 2006 ten strijde trok met de documentaire An Inconvenient Truth. Een indrukwekkende documentaire, maar niet geheel onomstreden. De rapporten van het IPCC baseren hoofdzakelijk op het materiaal van het Britse onderzoeksinstituut Climate Research Unit.

Climategate

In december 2009 kwam Climate Research Unit in opspraak nadat duizenden e-mails en documenten waren gelekt of gehackt. Uit de inhoud hiervan ontstond het vermoeden dat de uiteindelijke onderzoeksresultaten toch wel heel sterk politiek gekleurd werden en mogelijk een politieke agenda volgden. Naar aanleiding hiervan is de Nederlandstalige webpagina climategate.nl ontstaan.

Weetjes

Klimaat is niet hetzelfde als het weer. Als normale burger nemen we geen klimaat waar, maar we nemen het weer waar. Dit is iets anders. Dat het zich om een klimaatverandering handelt weten we van wetenschappers via de media. Iedereen bemerkt dat het weer niet het vertrouwde verwachtingspatroon van de afgelopen decennia volgt en dat het erop lijkt dat hier iets “gaande” is. Maar wat?
95% van de wetenschappers zijn het erover eens dat …. het zo of zo is.In de regel wordt dit getal gebruikt ter bevestiging van de heersende mening. Dit is echter zo niet waar. 95% van de wetenschappers zien een samenhang tussen het CO² gehalte in de lucht en de temperatuur. Dat is dus iets anders. Het antwoord op de kip & ei vraag is zeer omstreden: wordt het warmer omdat het CO² gehalte in de atmosfeer stijgt, of stijgt het CO² gehalte omdat het warmer wordt.
Er wordt in de wetenschap met modellen, thesen en theorieën gewerkt. Geen enkel model of theorie over het klimaat is tot nu toe bewezen. De heersende trend is dus argumentum ad ignorantiam: er wordt blindelings aangenomen dat een stelling waar is, omdat niet is bewezen dat zij onwaar is.
Iedereen die zegt dat “het zo is” weet niet waarover het gaat. Dit geldt voor ons allen, ook voor wetenschappers en voor politici & Co. Vooral deze laatste groep verdient de nodige scepsis immers, politici hebben ook hele andere interesses.

Alternatieve klimaat theorieën

Het wordt tijd om wetenschappelijk te worden over de klimaatverandering. - Judith Curry

zie haar bericht Duitstalig bij kopp-verlag of in het Engels bij: city-journal.org De meeste alternatieve klimaattheorieën zijn onwenselijk. Niet alleen omdat ze het officiële verhaal ondermijnen en daarmee de collectieve geest ondergraven, maar ook omdat de mens hiertegenover tamelijk machteloos staat. Paniek en een verlammend fatalisme zou onder de bevolking het gevolg kunnen zijn. Maar laten we ook het belang van een collectief idealisme niet onderschatten. Een collectief met een ideologie is de droom van elke dictatuur. Wanneer het collectief eenmaal gevormd is, is zij vrij eenvoudig kneed-, vorm- en stuurbaar. De groepsdynamiek doet zijn werk. Klimaatverandering niet door menselijk handelen In juni 2019 is er een studie uitgekomen waarin Finse wetenschappers geen door de mens veroorzaakte klimaatverandering konden vaststellen. Sterker nog, zij concludeerden dat de berekeningen en aannames die het IPCC hanteert fundamenteel onjuist zijn. Samen met een Team van de Universiteit van Kobe in Japan, werd de theorie van de Finse onderzoekers naar voren gebracht:

Nieuwe gegevens wijzen erop dat hoog-energie deeltjes uit de ruimte, bekend als galactische kosmische stralen, het klimaat van de aarde sterk beïnvloeden. Zij vermeerderen en verdichten de wolkenlaag, wat een "paraplu effect" veroorzaakt. De resultaten zijn van groot belang omdat dit "paraplu effect" – een zeer natuurlijk verschijnsel – de belangrijkste reden kan zijn voor de opwarming van de aarde.

De wetenschappers die betrokken zijn bij de studie zijn bezorgd dat de huidige klimaatmodellen, die de politieke kant van het debat bepalen, met name de modellen van het IPCC, geen rekening houden met deze cruciale en centrale variabele van een verhoogde wolkendichtheid. In de studie getiteld "No experimental evidence for the significant anthropogenic [man-made] climate change", beschrijven de Finse wetenschappers dat een laag wolkendek "praktisch" de temperatuur in de wereld regelt, maar dat "slechts een klein deel" van de verhoogde concentratie CO² antropogeen is of veroorzaakt wordt door menselijke activiteiten.

Hier een samenvatting van de studie

[caption id="attachment_49674" align="alignright" width="350"] Zo zag Nederland er (ongeveer) uit tijdens de laatste IJstijd[/caption] Op weg naar een kleine ijstijd Voortekenen voor de komst van een kleine ijstijd zijn voor ons als burger vooral als grimmig en extreem weer waar te nemen. Maar ook verschuivingen van het weer treden dan op zoals bijvoorbeeld de lange, extreem hete zomer van 2018 in Nederland en het daarop volgende sneeuw chaos dat begin 2019 in Griekenland en Spanje plaats vond. Door aarde- en zonnecycli zijn kleine ijstijden regelmatig in de geschiedenis opgetreden. Een uitgebreid (helaas wat chaotisch) bericht is hier op WantToKnow te vinden met veel verder voerende links. Over deze these is genoeg op internet te vinden. Merkwaardig is dat er aardig wat bronnen hierover te vinden zijn die normaal gesproken de officiële versie over de klimaatverandering zouden moeten steunen. Zo is volgens de NASA een netto ijsgroei op de Antarctisch te registreren. CNN meldt dat Groenlands grootste gletsjer weer groeit. Ook in IJsland is sprake van groeiende gletsjers en tot slot worden er zelfs vanuit Azië groeiende gletsjers gemeld. Het wordt warmer en daardoor stijgt het CO² gehalte in de lucht. Wanneer het warmer wordt kunnen de oceanen veel minder CO² bufferen en er komen dan door deze temperatuurstijging enorme hoeveelheden CO² vrij. Dat het warmer wordt, hangt samen met een verhoogde zonneactiviteit. Nu kun je denken: door dat kleine bolletje daarboven met een beetje meer of minder activiteit? Kan niet waar zijn. Wanneer je weet dat de straal van de zon ongeveer 109 x die van de aarde is, dan volgt hieruit dat de aarde 1 295 029 X in de zon past. Met andere woorden de zon heeft dus 1 miljoen 295 duizend en 29 keer meer inhoud dan de aarde. Aardige kernreactor, een beetje meer of minder activiteit daarboven heeft dus enorme invloeden. Men kent verschillende zonnevlekkencycli die met een regelmaat het klimaat beïnvloeden. Het KNMI heeft op haar website hierover een artikel. Nu is het wel opvallend dat dit bericht 22 jaar oud is, alsof de wetenschap in deze tijd geen nieuwe inzichten heeft geleverd. Deze theorie is op internet minder verbreidt maar wel te vinden. Bijvoorbeeld hier op scientias.nl ook op Via YouTube is het een en ander te vinden. Hele normale temperatuurstijgingen en temperatuurdalingen Koude en warme perioden wisselen elkaar af. Een toevallige samenloop van omstandigheden is dat de laatste kleine ijstijd definitief rond 1850 ten einde was. Rond dezelfde tijd begon de stelselmatige temperatuurmeting en registratie daarvan. Alhoewel officieel de industrialisatie rond 1750 begon, kwam deze pas echt rond 1850 lekker op gang. Fakten vs. Klimahysterie Een Duitstalig interview (hier op YouTube)met Prof. Werner Kirstein bij SteinZeit van NuoViso.tv

Ecologische voetafdruk van vliegschaamte

rovanov — Thu, 22 Aug 2019 06:48:31 +0000

Dit artikel is van Novini

Maximaal 860 passagiers passen er in een Airbus A380. Stel je eens voor, dat ieder van hen door vliegschaamte bevat zou worden en met het oog op het klimaat met een zeilboot de Atlantische Oceaan over zou steken. Oftewel 860 schepen, met een eigen kapitein, bemanning en eigen proviand aan boord. Wat een logistieke inspanning! Momenteel gunt een jonge klimaat-activiste zichzelf deze luxe, omdat ze niet met het vliegtuig naar de VN-Klimaattop in New York wil reizen. Vliegen is immers schadelijk voor het klimaat, zo luidt het argument. De gigantische pr-actie van Greta Thunberg veroorzaakt echter alleen maar meer CO2-uitstoot. Een schare begeleiders vliegt de Zweedse achterna. Zelfs de kapitein van het jacht reist met het vliegtuig terug.

Uitstoot van pr-stunt rond vliegschaamte compenseren

Om deze milieubelastende pr-stunt tegen broeikasgassen goed te praten, wil men de activiteiten pecuniair compenseren. Om de uitstoot goed te maken, doneert men dan geld aan milieuorganisaties, om zo het geweten te sussen.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Een addertje onder de klimaatverandering

rovanov — Sat, 13 Jul 2019 20:54:47 +0000

Een ongemakkelijk onderwerp met toenemende intolerantie.

Met grote verbazing, maar ook met enige bezorgdheid bemerk ik dat zelfs in mijn bekendekring een gesprek over de klimaatverandering steeds lastiger wordt. De kaarten zijn geschud, de feiten liggen op tafel. Om nu nog eens en weer vraagtekens te gaan plaatsen bij een algemeen onomstreden visie over oorzaak en gevolg van de zich aandienende catastrofe, lokt bij de meesten een spontane en vooral strijdlustige reactie uit. [caption id="attachment_46432" align="alignright" width="350"] Trump als Don Quixote -Tjeerd Royaards[/caption] Niet zeuren, je lijkt Trump wel. (Trump wordt graag door de media in het klimaatdebat genoemd: Hij is onsympathiek en klimaatcriticus. Met deze combinatie kan je hem dus ook niet geloven. Het gevolg hiervan is dat we onbewust de bevestiging krijgen dat onze en ook de algemeen heersende mening over de klimaatverandering klopt.) Bovendien bestaat er bij zo goed als 98% van de wetenschappers een consensus hierover. Dit laatste is niet waar. Voor iedereen die geïnteresseerd is en de moeite neemt, is dit op internet te rechercheren. In tegendeel, er bestaan zelfs zeer tegenstrijdige studies en theorieën over de klimaatverandering en ook onder de wetenschappers heerst grote verdeeldheid. Dit is echter niet wat ons de heersende media berichten. Vooral de eentonige en demonstratieve eensgezindheid waarmee de heersende media de klimaatverandering weergeven, zou genoeg aanleiding moeten zijn om nattigheid te voelen. Maar ook als onwetenschappelijke en normale burger, vind ik genoeg aanleiding die grote vraagtekens rechtvaardigen bij de “officiële” lezing over het klimaat.

Belangrijk om te weten

We willen bij Wakkermens geen enkele voorkeur uitspreken over welke klimaat theorie dan ook. Het zijn allemaal theorieën en thesen. Doordat de complexiteit zo groot is en de dimensies waarover we spreken zo enorm en ingewikkeld zijn, blijken we als kleine mensjes en kleine wetenschappertjes niet in staat het geheel te doorzien om een twijfelvrij oordeel te kunnen vellen.

Nota bene!

Ongeacht hoe de klimatologische vork in de steel zit, wordt het wel de hoogste tijd dat we als mensheid weer de verantwoordelijkheid voor de wereld op ons nemen. Dat we respect ontwikkelen voor de wereld die ons voedt en waarin wij mogen leven. Deze verantwoording moet uitstijgen boven het alleen maar “een beetje minder, een beetje zuiniger”. Want niet alleen het milieu gaat ons allen aan, ook de verdeling en het verbruik van grondstoffen is een zaak van de gehele mensheid en daarmee van ieder individu. Voor deze grondstoffen geldt bovendien dat het “eigendom” in onze wereld niet geregeld is. Hierdoor heerst het recht van de sterkste. De sterken en machtigen exploiteren ongeremd onze wereld. Oplossingen zullen niet vanuit de grote anonieme “wereldgemeenschap” komen en al helemaal niet door paniek en angst te zaaien. Ook opgelegde maatregelen zullen geen oplossingen brengen. Oplossingen komen alleen wanneer ieder individueel zijn verantwoording bewust wordt en vanuit deze verantwoording gaat handelen! Volgende vragen stellen we ons: (binnenkort)

Alles draait om klimaatverandering. Waar is het milieu eigenlijk gebleven?
Wat is met afwijkende theorieën?
Waarom wordt de E-mobiliteit gepusht, terwijl dit de meest schadelijke en milieuonvriendelijke vervoertechniek is?
Waarom wordt aardgas zo gedemoniseerd?
Hoe vrij zijn wetenschappers?
Bestaat er vanuit de schaduwmacht een interesse voor het IPCC-klimaatmodel?

Greta Thunberg – Professionele mediahype van grote spelers

rovanov — Sun, 30 Jun 2019 19:22:56 +0000

Dit bericht komt van Novini

Als je afgaat op de indruk die in de mainstream media gewekt wordt, zou je denken dat het fenomeen Greta Thunberg zich min of meer vanzelf, slechts gedragen door de kracht van overtuiging en toewijding, over de wereld verbreidt. De Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt wist echter reeds: “Niets in de politiek gebeurt toevallig. En als er iets gebeurt, dan was het zo gepland.” Dat Greta Thunberg een instrument van de politiek is, behoeft geen betoog. De misvatting begint al eerder. Namelijk bij de veronderstelling dat de Fridays for Future-beweging door de jonge Zweedse in het leven zou zijn geroepen. Dat klopt niet, het plan is een paar jaar ouder. Terwijl de mediahype rond Greta Thunberg in 2018 losbarstte, hield de Plant for the Planet Foundation drie jaar eerder in Bonn reeds een mondiale jongerentop. Een uitkomst van deze bijeenkomst is op de website climastrike.net te vinden, waar het heet: “Op de Global Youth Summit in mei 2015 hebben we het idee van een mondiale schoolstaking voor klimaatbescherming bedacht.” Het duurde vervolgens drie jaar tot de mensen op de achtergrond Greta Thunberg als de geschikte woordvoerster gevonden hadden, om haar vervolgens het auteurschap van het idee voor de schoolstakingen toe te schrijven.

De mensen op de achtergrond

Om wie het bij die mensen op de achtergrond zou kunnen gaan, wordt duidelijk als je uitzoekt wie de Plant for the Planet Foundation opgezet en met de nodige middelen uitgerust heeft. Dat zijn verhelderend genoeg de Club van Rome en het German Marshall Fund.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Club van Rome

De Club van Rome werd door David Rockefeller opgericht en verkreeg wereldwijde bekendheid toen het in 1972 het boek ‘Grenzen aan de groei’ publiceerde. Daarbij maakten vooral twee centrale voorspellingen indruk. Ten eerste de voorspelling dat er door het afsterven van bossen rond de millenniumwisseling in Europa geen bos meer zou zijn. Ten tweede de prognose dat tien jaar later de aardolievoorraden van de planeet verbruikt zouden zijn. In werkelijkheid nam het bos-oppervlak in Europa juist toe en werd er wereldwijd jaarlijks meer olie gevonden dan verbruikt. Deze faalprognoses doen echter schijnbaar niet af aan de naam van de Club van Rome. In de mainstream geldt deze club als maatgevend in de milieubescherming.

German Marshall Fund

De oprichting van het German Marshall Fund wordt wel aan de voormalige Duitse bondskanselier Willy Brandt toegeschreven, maar ook hier stuit je al snel weer op Rockefeller, die voorzitter van de organisatie is geweest. Naast Rockefellers Chase Manhattan Bank duiken nog andere goed gefinancierde Amerikaanse clubs op, zoals het Aspen Institute en de Carnegie Foundation. Niets ten nadele van Willy Brandt, maar naast zulke grote namen zal zijn invloed toch eerder gering zijn geweest.

Plant for the Planet Foundation

Zoals men voor het German Marshall Fund Willy Brandt als visitekaartje gebruikte, hanteerde men voor de Plant for the Planet Foundation al het systeem zoals later rond Greta en zette een kind voorop: Felix Finkbeiner. Finkbeiner zou volgens de officiële lezing in 2007, op de leeftijd van negen jaar, de stichting opgericht hebben. Er zijn nog andere overeenkomsten met Greta Thunberg. Net als zij tutoyeert hij met prominenten als prins Albert van Monaco of de Hollywood-filmster Harrison Ford. En zoals Greta met paus Fransiscus babbelt, hield Felix een toespraak voor de Verenigde Naties.

Lees verder bij Novini

Hoe de socialistische milieureligie is ontstaan

rovanov — Sat, 01 Jun 2019 10:18:52 +0000

De Club van Rome: Hoe de socialistische milieureligie is ontstaan

Dit artikel is van Ad Broere

De auteur van dit artikel Timothy Francis Ball, is een Canadese klimatoloog en Emeritus Professor, die sceptisch is over de theorie van de opwarming van de aarde door toedoen van de mens. Hij is leider van de Natural Resources Stewardship Project en was hoofd van Friends of Science. Ook is hij adviseur van International Climate Science Coalition. Een nieuw milieuparadigma is nodig voor de hele wereld. Het probleem is dat enkelen dit belangrijke aandachtsgebied hebben gestolen voor hun politieke agenda. Ze hangen de moraalridder uit en claimen dat alleen zij om het milieu geven. Zij willen de mensheid doen geloven dat iedereen behalve zij schuldig zijn aan de vernietiging van het milieu, als gevolg van hebzucht en verkwisting. [caption id="attachment_43393" align="alignright" width="268"] David Rockefeller[/caption] Achter het milieu als politieke agenda zitten extreem rijke en machtige ‘linkse’ mensen, die hun vermogen –hoe paradoxaal- hebben verworven door de aarde te exploiteren. De psychologie hiervan blijft buiten discussie. Kijk bijvoorbeeld naar de hypocrisie van George Soros, Maurice Strong, Bill Gates, de familie Rockefeller, Leonardo di Caprio, Ted Turner en nog veel meer. Veel van de milieupleitbezorgers werken via een elitegroep: ‘De Club van Rome’. De Club werd opgericht in 1968 op het landgoed van David Rockefeller in Bellagio, Italië. In het door De Club van Rome in 1994 uitgegeven boek: ‘De Eerste Wereldwijde Revolutie’, werd verklaard: “De gemeenschappelijke vijand van de mensheid is de mens zelf. Op zoek naar een nieuwe vijand die ons zal verenigen, kwamen we tot de conclusie dat vervuiling, dreiging van opwarming van de aarde, watertekorten, honger enz., goed in dit streven pasten. Deze bedreigingen worden elk op hun beurt veroorzaakt door menselijk ingrijpen. Alleen door verandering in houding en gedrag kunnen ze worden overwonnen. De echte vijand is dus de mensheid zelf…” Zij stellen dat de lijst van bedreigingen er is om de mensheid te verenigen. In feite gaat het om het te boven komen van wat zij stellen als ‘de verdeeldheid die natiestaten veroorzaken’ en de rechtvaardiging van het doen ontstaan van een wereldregering gebaseerd op wereldsocialisme. De opwarming van de aarde is een wereldprobleem, stellen zij en het kan niet worden opgelost door nationale overheden.

Ball studeerde aan de University of Winnipeg (B.A.), University of Manitoba (M.A., geografie) en University of London (Ph.D. klimatologie). In zijn proefschrift analyseerde hij historische weergegevens van het noorden van Canada. Van 1973 tot 1996 gaf hij geografie aan de universiteit van Winnipeg. Ball kwam voor in de documentaire The Great Global Warming Swindle van Martin Durkin (2007). Na de hacking en openbaarmaking van e-mails en ander materiaal in de affaire die ‘Climategate’ ging heten, schreef Ball onder meer, dat het Intergovernmental Panel on Climate Change en Al Gore hun Nobelprijs voor de Vrede moeten inleveren. (Wikipedia)

[caption id="attachment_43392" align="alignright" width="350"] BP Olieramp in de Golf van Mexico 2010[/caption] Hun gezamenlijke uitgangspunt werd daarom opwarming van de aarde als het speerpunt dat het meest geschikt was voor hun doeleinden. Vanzelfsprekend is het plan niet meer dan het begin. Een van mijn favoriete cartoons stond in “The New Yorker” en toont Mozes op de berg met de tien geboden. De tekst erbij luidde als volgt: “Fantastisch idee, wie gaat het financieren?” Opwarming van de aarde en de vaststelling dat door mensen geproduceerd CO2 daarvoor hoofdverantwoordelijk is, past naadloos op het streven naar politieke, financiële en religieuze controle. Het Kyoto Protocol werd gepresenteerd als de oplossing voor het probleem van de door mensen veroorzaakte opwarming van de aarde. Degenen die het Protocol schreven hebben echter ook het probleem gecreëerd. Via het Intergouvernementele Panel voor de Klimaatverandering (IPCC) werd de wetenschappelijke basis gelegd om de stellingname in het Protocol te onderbouwen. Het is een goed doordachte, goed geplande, klassieke cirkelredenering. Schep het probleem, toon het bestaan van het probleem aan en bied vervolgens de oplossing aan.

Lees verder bij Ad Broere

Biologische landbouw

rovanov — Sun, 26 May 2019 07:53:18 +0000

Fals Flag operatie in de bio landbouw

Toen in de 1980er jaren de bio-trend lekker op gang kwam, volgde onmiddellijk de “tegenaanval” op deze goede ontwikkeling. De “erkenning” in 1991 van de biologische landbouw door de EU was feitelijk bedoeld om tot regelgeving te kunnen overgaan. Sinds 1991 bepaalt de Europese Commissie voor ons wat wél en niet biologische landbouw is. Zij bepaalt, welk product als biologisch gedeclareerd mag worden. Sinds 1991 verteld de Europese Unie ons wat “bio” is. Tot die tijd, dus voor 1990, bestond de biologische markt uit boeren, consumenten en aanbouwverbanden zoals bijvoorbeeld Demeter of EKO. Zowel de boeren en consumenten waren gedreven door hun bezorgdheid over het milieu. De consument was ook bereid, uit zorg voor het milieu, meer geld voor biologische producten te betalen. Of deze producten ook gezonder zouden zijn stond bij velen meesten op een tweede plaats. En ja het klopt, het begrip biologisch was tot 1991 niet beschermt. Maar de mensen informeerde zich zelf. Men bekeek en vergeleek de verschillende richtlijnen die de aanbouwverbanden voor hun certificering hadden. Met deze informatie kon de consument zijn keuzes maken. De markt groeide met- en vol vertrouwen.

De EU regelde het voor Nestle & Co.

[caption id="attachment_43045" align="alignright" width="350"] 400 gram bio tomaatjes in 33 gram plastic. Voor de grote industrie is dit geen probleem[/caption] Grote bedrijven zoals Nestle of Unilever zochten mogelijkheden om in deze groeiende biologische markt mee te kunnen spelen. Er waren echter nogal wat hindernissen die uit de weg geruimd moesten worden. Het totale marktaandeel was nog klein, de diverse richtlijnen te streng en de consument te kritisch (bewust). Onder de dekmantel van “Consumenten bescherming” greep de EU in, want hier ontstond een ongecontroleerde markt en dat is niet conform met de EU. “Consumenten bescherming” was het credo, wie kan daar nou tegen zijn? De EU-bio-verordening is dan ook vooral consument gericht en niet milieu gericht. Het zal duidelijk zijn dat het uiteindelijke Europees bio keurmerk het “haalbare” compromis is. Dit haalbare compromis is inmiddels wel de standaard voor biologische levensmiddelen geworden. Verwatering dus, verwatering ook in ons bewustzijn hierover. Eenzijdige bedrijfsvoering, eenzijdige teelt of massa veehouderij is onder de EU-bio-vlag allemaal mogelijk en gebeurt dus ook. Niet bevorderlijk voor het ecosysteem. Het eigenlijke doel van de EU-bio-verordening, de weg vrij te maken voor de grote industrie, is aardig gelukt met als resultaat:

Dat de meeste consumenten geen inzicht meer hebben wat er achter de schermen gebeurt en hoe precies deze EU richtlijnen zijn. Deze zijn dan ook tamelijk onbegrijpelijk voor een leek. Onduidelijkheid is goed voor het groot bedrijf.
Dat een biologisch EU-gecertificeert worteltje bij de AH wel iets heel anders voorstelt dan een Demeter worteltje uit een biowinkel, ontgaat ook de meesten. Onwetendheid is ook altijd goed voor de industrie.
Boeren en consumenten werden vóór het ingrijpen door de EU gedreven vanuit de moraliteit en verantwoording voor het milieu. Dit soort instellingen zijn onhandig en belemmeren de industrie.
De EU strooide ongeremd met enorme omschakelingspremies voor boeren. Dit om de biolandbouw “te bevorderen”. Het resultaat hiervan was dat vele boeren hiervan gebruik maakten en zo de markt volkomen ontwrichtten. De prijzen kelderden en, nadat boeren 5 jaar de omschakelingspremie ontvingen, gingen velen daarna gewoon weer conventioneel verder.
Na de EU-ingreep is het voor de meeste boeren een business model geworden. Dit geldt voor het grootste deel van de bio levensmiddelen die op de markt zijn. Business, dat is een goede voorwaarde en wordt door de industrie heel goed beheerst.

Door deze verwatering en een gebrek aan inzicht kopen inmiddels de meeste consumenten uit egoïstische motieven. Bij “bewust” levende mensen groeit (terecht) het mistrouwen tegenover de ganbare levensmiddelen industrie. Men heeft begrepen dat ons dagelijks voedsel vol gif zit. Door biologische levensmiddelen te kopen, hopen zij minder schadelijke stoffen binnen te krijgen. Egoïsme is altijd geweldig voor de industrie.

Alarmerend

[caption id="attachment_43046" align="aligncenter" width="350"] Hier kan iets niet kloppen:
Bij deze prijzen gaan alle alarmbellen rinkelen[/caption]

Een stukje geschiedenis

De oorsprong van de biologische landbouw zoals wij die nu kennen, ligt in het begin van de 20e eeuw. Verontruste boeren maakten zich zorgen over de ontwikkelingen die binnen de landbouw gaande waren. Zij vreesden voor de bodemvruchtbaarheid en de bodem vitaliteit door de toenemende industrialisatie, de opkomst van de kunstmest en het inzetten van chemicaliën binnen de landbouw. Dit laatste was overigens een treurige verdienste van de oorlogsvoering in WO1. De boeren vreesden de industrialisatie binnen de landbouw en de verhouding die de mensen ontwikkelden tegenover de landbouwcultuur. Het is belangrijk om vast te houden dat deze beweging bij boeren begon, immers zij waren de experts op het gebied van landbouw. Al vanaf 1924 leidde dit tot een praktiserende groep boeren die volgens de inmiddels ontwikkelde biologisch-dynamische landbouw methode werkten. Deze werd met hulp van aanwijzingen door Rudolf Steiner ontwikkeld. Zij werkten uit volle overtuiging en vanuit hun inzichten voor een gezonde aarde. De klant was koning Rond 1930 ontstond hieruit het huidige handelsmerk Demeter. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen hier nog andere stromingen bij die deze zorg deelden, echter andere accenten legden bij het ontwikkelen van methoden als antwoord op deze zorg (Eko, Bioland, Naturland, enz.). Dit was een goede ontwikkeling want hierdoor ontstond er een diversiteit aan ideeën en inzichten. Deze verschillende stromingen binnen de biologische landbouw leidde tot het oprichten van verenigingen met handelsmerken en het opstellen van diverse richtlijnen. Deze richtlijnen moesten boeren vervullen om het betreffende handelsmerk te mogen voeren. De verenigingen voerde controle uit op het naleven van deze richtlijnen. De consument had zo de mogelijkheid zich over de verschillende richtlijnen te informeren en vanuit zijn persoonlijk inzicht en persoonlijke voorkeur zijn koopgedrag te bepalen. Doordat de consument in eigen verantwoordelijkheid handelde was hij actief betrokken en maakte zijn persoonlijke keuzes. Uit hele eigen overwegingen sprak hij zijn vertrouwen uit voor een bepaald handelsmerk. De klant was koning. Door de diversiteit binnen de biologisch landbouw had de consument een keuze. Wat men in veel levensgebieden kan waarnemen, heeft de staat ook in de biologische landbouw door egalisatie en homogenisering de uniformiteit voor elkaar gekregen. Hierdoor is veel van de diversiteit verloren gegaan en het ondermaatse, haalbare compromis tot standaard verheven. Verantwoording Het bovenstaande bericht heeft niet als bedoeling de landbouwers die “alleen” EU gecertificeerd werken, te veroordelen. Integendeel, uit eigen ervaring weet ik dat ook hier zeer serieuze en degelijke mensen goed vakwerk leveren. Liever wil ik de wakkere consument aan zijn verantwoordelijkheid herinneren: er wordt geproduceerd wat wij als consument kopen. In het economische leven geldt: Jij betaalt, jij bepaalt ;-)

Wat voedsel echt kost

rovanov — Wed, 10 Apr 2019 13:51:11 +0000

De externe kosten van de landbouwproductie

Dit bericht komt van de Stichting Eliant

Als de milieukosten die het gevolg zijn van de landbouw meegerekend zouden worden in de prijzen van de producten, dan zouden de prijzen vooral van de conventionele landbouw massief stijgen. Dat is het resultaat van een recent (in het Duits) gepubliceerde studie van de universiteit van Augsburg. De ware prijs van voedselproducten Als met de ware productiekosten bij de prijsvorming zou rekening gehouden worden, dan zouden de conventioneel geproduceerde producten uit de veeteelt drie keer zo duur zijn (196 % opslag) - bioproducten daarentegen slechts net tweekeer zo duur (opslag van 82%). Voor conventioneel geproduceerde melkproducten zou men dubbel zoveel moeten betalen, voor bioproducten slechts 35% meer. Conventionele plantaardige producten zouden 28% meer kosten, biologische slechts 6% meer. De tot op heden niet in de prijzen begrepen externe kosten Veel kosten die bij de productie van de voedingstoffen ontstaan voor het milieu, die indirect door de burgers met belasting moeten betaald worden, zijn in de prijzen voor voedingsmiddelen niet begrepen. In de Augsburgse studie werden met drie externe kostfactoren rekening gehouden: stikstof, emissies van broeikasgassen en energieverbruik. Water-verbruik werd er niet bij betrokken. Het blijkt dat bioproducten het er steeds beter vanaf brengen dan de vergelijkbare, conventioneel geproduceerde producten. De vernietiging van ons natuurlijk eco-systeem Ons modern, conventioneel, industrieel landbouwsysteem vernietigt systematisch het milieu en onze natuurlijke eco-systemen. Pesticiden en insecticiden leiden tot collatorale damage en doden sommige van onze waardevolste bestuivers, zoals bij voorbeeld de bijen. De richtlijnen voor de teelt, meer bepaald van de ecologische landbouwverenigingen zoals bij voorbeeld Demeter, hebben het potentieel om de grond juist te herstellen. Bij reconversie van conventionele naar ecologische landbouw komen regenwormen en belangrijke microben terug, evenals insecten. ELIANT zet zich met haar alliantie-partners in voor de biologische en biodynamische landbouw en voor hun smaakvolle en gezonde producten. Wij danken u hartelijk voor uw ondersteuning die mogelijk maakt dat wij ons werk verder zetten. Met hartelijke groet in naam van alle alliantie-partners, Michaela Glöckler Dit bericht komt van de Stichting Eliant

De elektrische auto is niet de toekomst

rovanov — Tue, 22 Jan 2019 13:17:09 +0000

Dit bericht komt van RT-Duits

[caption id="attachment_33248" align="alignright" width="350"] Tesla Model S[/caption] De elektrische aandrijving wordt gevierd als de toekomst van gemotoriseerd vervoer. Echter, de presentatie van deze drive-technologie is bijna altijd eenzijdig en niet- kritisch. Feitelijk is de E-auto niet zo milieuvriendelijk zoals dit vaak verteld wordt. Auto ' s met elektrische aandrijving worden in de politiek en de media vaak als de toekomstige auto gepresenteerd, als oplossing voor de dreigende verkeers- en milieuproblemen. De overheid stelt ambitieuze doelen om zo snel en zoveel mogelijk E-auto' s op de weg te krijgen. Partijen overbieden elkaar in hun eisen voor een zo spoedig mogelijk verbod van verbrandingsmotoren. Ook in de maatschappij genieten E-auto's een zeer hoog imago. Maar dit alles is gebaseerd op een geïdealiseerde voorstelling en perceptie van elektrische mobiliteit. De werkelijkheid, en dat hebben gerenommeerde wetenschappers al een jaar geleden vastgesteld, is een heel andere. Eigenlijk zal de E-mobiliteit waarschijnlijk niet de aandrijving van de toekomst zijn. Elektrische voertuigen zijn lang niet zo milieuvriendelijk zoals vaak wordt beweerd. De voordelen voor de klant zijn waarschijnlijk beperkt. Bovendien brengt een conversie van de auto-industrie op dit type aandrijving, velen open vragen met zich mee. Als eerste kan de elektrische aandrijving in principe alleen als milieuvriendelijk worden beschouwd wanneer voor de aandrijving groene stroom wordt gebruikt. Dit is altijd het verkondigde doel, alhoewel duurzame stroom in de nabije toekomst, in Nederland (in tegenstelling tot in Noorwegen) niet altijd en overal beschikbaar is. Zolang conventioneel geproduceerde elektriciteit wordt gebruikt, wordt de uitstoot alleen verplaatst. Naast deze indirecte emissies, die dan op de locaties van de energieopwekking ontstaan, veroorzaken e-voertuigen ook een directe emissie. Een groep Duitse en Oostenrijkse verkeershoogleraren hebben al in 2017 voor een eenzijdige verheerlijking van de elektro-mobiliteit gewaarschuwd. Ook bij het gebruik van elektrische voertuigen ontstaat ter plekke fijnstof. Maar een gering aandeel van de fijnstof die ontstaat in het straatverkeer is het gevolg van verbrandingsmotoren. De term "emissievrij" in verband met e-auto' s is misleidend. Een van de centrale problemen van de e-mobiliteit ligt in de opslag van de energie. Volgens een onderzoek van het Zweedse ministerie voor milieu uit het jaar 2017, wordt er tijdens de productie van een batterij voor de Tesla Model S, 17.5 ton CO2 uitgestoten. Een voertuig met een eigen verbrandingsmotor moet acht jaar rijden om zoveel koolstofdioxide uit te stoten. In het geval van een kleinere elektrische auto, zoals de Nissan Leaf bijvoorbeeld, is dit nog altijd drie jaar. De productie van de accu’s vereist vele grondstoffen. Lithium en kobalt zijn bij het delven niet zo onproblematisch. Zo zijn in Chili door de lithium-winning hele landstreken uitgedroogd en verontreinigd. Kobalt wordt in de Democratische Republiek Congo onder de rampzalige omstandigheden door kinderen uit de grond gehaald. De hoeveelheden die van deze grondstoffen gewonnen worden zijn nog steeds relatief laag – groeit de e-mobiliteit bij benadering volgens de prognoses, zullen de problemen bij de winning zich dan ook aanzienlijk verscherpen. Dit leidt tot het volgende Probleem: De grondstoffen zijn niet onbeperkt beschikbaar. Zoals Jörg Wellnitz van de Technische Universiteit van Ingolstadt op Igolstadt Today zei, zou alleen het VW-concern al, in het geval van een volledige overgang naar de productie van E-auto' s, jaarlijks 130.000 ton nodig hebben. Nu worden wereldwijd maar 123.000 ton geproduceerd. Ook is de sanering van de accu’s nog een open vraag. In principe is het mogelijk om de giftige Lithium-accu’s milieuvriendelijk te verwerken, en daarbij een deel van de grondstoffen te hergebruiken. Echter, de nodige inzet zal waarschijnlijk enorm zijn met het oog op de verwachte hoeveelheden. Of, hoe, en met welke kosten deze accu’s op grote schaal gerecycled kunnen worden, valt nog te bezien. Al met al, kan de elektrische mobiliteit niet meer dan een gedeeltelijke oplossing zijn. Principieel is het zinvol om een deel van de voertuigen in steden elektrisch aan te drijven. (dit geldt ook voor bussen, hier hebben natuurlijk de ouderwetse trolleybussen zonder accu’s de voorkeur). Voor lange afstanden en hoge snelheden blijft de nu gebruikelijkte elektrische aandrijving ongeschikt, zelfs als de benodigde infrastructuur gerealiseerd zou zijn. Tegen deze achtergrond zijn de maatregelen ter bevordering van E-mobiliteit op nationaal en op EU-niveau uit het oogpunt milieu- en klimaatbeleid, niet echt begrijpelijk. Het aandeel van het autoverkeer aan de klimaat schadelijke uitstoot van kooldioxide is volgens Wellnitz slechts 16%. Veehouderij als massale veehouderij, scheepvaart en de luchtvaart vormen een veel grotere belasting. Volgens de Natuurbeschermingsbond in Duitsland (NABU), stoten 15 grote containerschepen net zoveel schadelijke stoffen uit als 750 miljoen auto' s. Wereldwijd zijn er 330 van dit soort schepen en ongeveer 1,6 miljard auto' s. Daarnaast zijn de emissies van verontreinigende stoffen van verbrandingsmotoren goed te optimaliseren, waarbij er altijd een spanningsveld zal bestaan tussen de reductie van de stikstofoxiden, zwevende deeltjes en het gewenste lage brandstofverbruik. Om het debat en het beleid inzake verkeer een gezonde basis te verschaffen, zou eerst het debat over de juiste aandrijftechniek uit de focus moeten verdwijnen. In plaats daarvan, zou als eerste een debat over steden- en vervoersplanning gevoerd moeten worden die het verkeer reduceert. De planning van een functionerend openbaar vervoer, lokaal en interlokaal, zou in een volgende fase moeten plaatsvinden. Op het gebied van het individuele verkeer, zou het bij een rationele benadering vooral moeten gaan om grootte, gewicht en prestatie-capaciteit te beperken en door wettelijke maatregelen te verminderen. Tot nu toe zijn de positieve effecten van elke technologische innovatie ook op het milieu, door zogenaamde Rebound-effecten opgevangen. Tot slot, moet dan natuurlijk ook nog over de aandrijftechniek worden gediscussieerd. Daarbij moet echter een eerlijke en volledige milieubalans opgemaakt worden. Wellnitz heeft duidelijk een voorkeur voor de benzine- of een kleine dieselmotor. Op de lange termijn kiest hij voor een geheel andere aandrijving: "De waterstof auto zal zeker komen."

Waarom zijn koeien ‘milieuramp’, maar biobrandstoffen niet?

rovanov — Wed, 22 Aug 2018 08:58:09 +0000

Dit bericht verscheen bij Novini

[caption id="attachment_21518" align="alignright" width="350"] Uit activisten-rapport van de overheid (Ministeries VROM/LNV) en semi-overheid, (milieuclubs en Wageningen UR) CO2-labeling van voeding (2008): de vooringenomenheid spat van de pagina’s[/caption] De overheid kent aan veehouderij een CO2-last toe voor landgebruik, bijvoorbeeld voor teelt van het voer dat koeien gebruiken en bemesting. Terwijl de overheid voor de teelt van biobrandstof nul CO2-emissies rekent. Dat is meten met twee klimaten. Want of je nu koolzaad voor veevoer teelt of voor biodiesel, dat maakt voor het landgebruik en (kunst)mestgebruik niet uit. Zo krijgt veehouderij in media en overheidsvoorlichting wel milieulast toebedeeld per kg product (melk en vlees) versmald tot CO2-equivalenten. Maar biobrandstof niet, een liter biodiesel verbranden zou 0 CO2-emissie geven, de emissies uit teelt tellen niet mee. [caption id="attachment_16628" align="aligncenter" width="702"] Oormerken sinds EU-regulering 1997: waarom zou een koe bij een boer een CO2-emitter zijn….[/caption] Bij gelijke toerekening van CO2-equivalenten aan de energie-sector en de veehouderij, dus bij gelijke behandeling, zou bijvoorbeeld biodiesel niet meer als 0-emissie-energie per liter mogen gelden. Aan landbouw toegekende emissies, dienen dan op het conto van de energie-sector verrekend. In dat geval zou het gehele duurzame energie-beleid op de helling kunnen. Omdat de overheid 50 procent van haar ‘groene’ doelen dekt met vele hectares biomassa. Wanneer de overheid die verrekening niet wil maken, dan dient de veehouderij een aanmerkelijke mindering toebedeeld te krijgen voor haar CO2-zonden.

[caption id="attachment_12628" align="aligncenter" width="702"] …maar vee op zogenaamd ‘natuurterrein niet?[/caption]

Feedprint en Agrifootprint Bij het vaststellen van ‘duurzaamheid’-doelen voor de veehouderij in 2017 zien we hoe een CO2-uitstoot per kilo eiwit is berekend. Dat gebeurde op basis van de Feedprint-methode van.....

Lees verder