terreur | Wakkermens

Veiligheid

rovanov — Sat, 22 Feb 2020 11:02:22 +0000

Mateloze dataverzamelingen aanleggen over alles wat wij burgers doen – waar we lopen, hoe en wanneer we reizen, met wie we bellen, mailen of chatten – gebeurt uitsluitend voor onze eigen veiligheid, zo verzekert de overheid ons. Dat opsporingsdiensten tegenwoordig zonder tussenkomst van de rechter inmiddels bij bedrijven, banken en verzekeraars zowat alle soorten gegevens over ons mogen opvragen, zelfs al rust er geen enkele verdenking op ons, is ook al voor onze veiligheid. Onze veiligheid neemt niet toe wanneer wij allemaal structureel door de overheid worden bespioneerd. Zelfs de meest fijnmazige bespionering van het hele volk kan niet verhinderen dat een enkele fanaat iets dramatisch doet. Intussen worden miljoenen mensen die werkelijk nergens van worden verdacht, massaal in de gaten gehouden. Dat is een enorme verspilling van menskracht, en vooral: van aandacht. Bijna iedereen die ooit een grote aanslag heeft gepleegd, stond al eerder op de radar van de opsporingsdiensten, maar niemand had tijd om die signalen op te volgen. We zijn zo druk bezig om hooibergen aan te leggen en te ordenen, dat niemand tijd overheeft om iets te doen met mogelijke naalden. Bovendien weten we eigenlijk niet goed hoe zoiets eruit ziet: een naald. Ja nee, kan wel zijn, maar láter, later zal het wel werken, is het argument: ooit zullen onze algoritmes zo goed zijn dat geoormerkte verdachten vanzelf uit de eindeloze datastroom komen rollen. Maar eerst hebben we meer informatie over alle burgers nodig! Pas dan zullen afwijkende patronen zichtbaar kunnen worden. Die redenering houdt in dat we onze privacy niet opgeven in ruil voor bewezen grotere veiligheid, maar in het kader van wat een bar slecht georganiseerde zoektocht naar artificiële intelligentie blijkt te zijn. Onderwijl houdt de overheid alle vragen naar efficiëntie en werking van haar spionage hardnekkig af. “Hoeveel aanslagen hebben we met deze burgersurveillance kunnen voorkomen?” “Veel.” “Vertel eens wat meer? “Dat kan niet, met het oog op de nationale veiligheid.” “Maar wat doet u precies met onze gegevens?” “Dat kunnen we niet zeggen, met het oog op de nationale veiligheid.” “Hoe gaat u om met onze gegevens? Hoe bewerkt u die, en hoe komt u precies tot verdenkingen?” “Dat kunnen we niet zeggen. Met het oog op de nationale veiligheid, ziet u.” Nationale veiligheid blijkt een geweldige stoplap. Met een beroep daarop kun je alles verzamelen, alles rechtvaardigen, ja zelfs privacy tot obstakel verklaren, en jezelf als overheid onderwijl aan elke toetsing en uitleg onttrekken, ja zelfs het parlement tekst en uitleg weigeren. Zelfs als blijkt dat maatregelen die uitsluitend werden toegestaan in het kader van terrorismebestrijding, tegenwoordig hoofdzakelijk worden ingezet om verkeersboetes te innen of mensen met een belastingachterstand op te sporen. Dit bericht is van Karin Spaink

Algoritmen en Big Data

rovanov — Fri, 21 Feb 2020 21:28:20 +0000

Eigenlijk wilden we hier een simpele uitleg geven over wat precies een algoritme is. Maar juist deze versimpeling is in veel gevallen de oorzaak dat maar weinigen de echte essentie ervan pakken. Bovendien zijn er genoeg publicaties op internet te vinden waarvan we enkele onder dit bericht zullen linken. Er is de laatste jaren heel wat over Big Data, Meta Data en algoritmen te doen. Veel mensen hebben de mond er van vol, maar weinigen weten bij navraag waar het precies over gaat. Deze groep van “niet wetenden” is nagenoeg identiek met diegenen die rond toeteren dat ze niets te verbergen hebben wanneer het over trackers, hackers, inlichtingen- of opsporingsdiensten gaat. Deskundigen uit de ICT-wereld publiceren met regelmaat begrijpelijke uitleg over algoritmen en Big Data. Na het lezen van zo een uitleg lijkt het allemaal vrij eenvoudig en onschuldig. Feitelijk juist, maar zoals we het vaak zien is dit maar de halve waarheid.

Een algoritme

Een algoritme wordt graag als een stappenplan beschreven zoals bijvoorbeeld een taart bakken. Doelstelling → ingrediënten → verwerking → taart Dit is inderdaad een voorbeeld van een klein algoritmetje. Daar is nix mis mee. Dat was dus de halve waarheid, waar de meeste publicaties over algoritmen dan ook klaar zijn. Het wordt een ander verhaal wanneer deze ingrediënten bestaan uit persoonlijke data. Veel gegevens over menselijk handelen, veel gegevens over menselijk gedrag en hééééél veel privé gegevens. Verdiepende publicaties of reportages wijzen er op dat allerlei bedrijven ons heimelijk bespioneren, wel of niet legaal, en ons allerlei zaken willen verkopen. Gepersonaliseerde advertenties, klinkt ook nog onschuldig. Immers, bijna iedereen verkeert in de illusie dat hij wakker genoeg is en zich niet ongewild laat verleiden. Bovendien is adverteren legitiem en bedrijven moeten geld verdienen. Een zeer goede reportage van Tegenlicht weet zelfs te berichten dat bedrijven inmiddels in staat zijn om de burger niet alleen allerlei zaken op te dringen maar precies op het moment suprême, wanneer de toekomstige klant het meest ontvankelijk hiervoor is. Het “slachtoffer” verkeert op het moment van toeslaan in de meest gunstige emotionele conditie zodat deze doelpersoon bereid is met enkele kliks een peperduur jasje van lamsleer te kopen.

Alarm

Nu moeten natuurlijk alle alarmklokken gaan tingelen! Men heeft dus zicht op mijn emotioneel binnenleven? Ze kunnen dus uitvogelen of ik gestrest, labiel, gefrustreerd of euforisch ben? Wat weten ze nog meer van me? Want iedereen heeft wel eens iets te verbergen, dit wordt alleen bepaald door de context. Of vind je het wel prima dat de foto’s van je laatste gynaecologisch onderzoek op Facebook staan, of de knappe apotheker waarmee je net aan het flirten bent, deze even op zijn beeldscherm klikt? Hoe meer gegevens beschikbaar zijn, om zo meer kan men de doelstelling (taarten) variëren. Ook stijgt de waarschijnlijkheid dat het bereikte doel de oorspronkelijke doelstelling benaderd. Dit laatste is overigens belangrijk om vast te houden: benaderd.

Doelstelling → ingrediënten → verwerking → taart

Doelstelling: maak een lijst van alle potentiële terroristen in het postcodegebied 1234AB → Ingrediënten: Neem hier voor deze Big Data→ Verwerking: gebruik het algoritme A5574, bijv. verzamelen, vergelijken, filteren, weging, berekenen, enz → Doel (taart): 33 personen gevonden met naam en adres. Overigens onduidelijk waarom, maar uw naam staat ook op de lijst. Nu gaat het om een rekenmodel waarbij men naar een uitkomst streeft die het meest waarschijnlijk is. Dat wil zeggen dat het voor het grootste deel, x%, klopt en voor een kleiner deel, y%, dus niet. Men weet dat het nooit voor 100% twijfelvrij zal kloppen. Ook dit laatste is weer zeer belangrijk om even vast te houden omdat we dit in de (nabije) toekomst steeds meer zullen gaan vergeten. De uitkomst van een algoritme is altijd de grootste mogelijke waarschijnlijkheid over een bepaald gegeven, maar geeft nooit de waarheid weer.

Rechtsstaat

In de toekomst zullen algoritmen ook in de rechtsspraak hun intrede gaan doen. Rechters zijn mensen en mensen kunnen vermoeid zijn, kunnen zich vergissen, maken fouten en oordelen altijd vanuit subjectieve opvattingen, bovendien zijn ze duur. De roep zal gaan klinken naar “objectieve”, efficiëntere en betrouwbaardere rechtsspraak. Geen wachtlijsten meer en veel goedkoper. Want in de toekomst zouden algoritmen met een waarschijnlijkheid van 98% of meer, het “betere” vonnis kunnen vellen. Een aanzienlijk hogere score dus dan een rechter van vlees en bloed. Men is dan wel inmiddels vergeten of neemt het op de koop toe, dat een algoritme niet objectief is en slechts waarschijnlijkheden produceert. Ook heeft een algoritme niets met moraliteit te maken. Over deze toekomst muziek zullen we in een later artikel binnenkort verder ingaan.

Inlichtingen- en opsporingsdiensten.

Algoritmen die worden losgelaten op een gigantische berg aan Big Data en grote hoeveelheden aan persoonlijke gegevens zijn nodig om de criminaliteit en terreur te kunnen bestrijden. Onzin, sinds de “War on Terror” is losgebroken wordt ons deze noodzaak voorgespiegeld maar de noodzaak en effectiviteit hiervan is tot nu toe nog nooit aangetoond. Ook de commerciële schanddaden vormen nog niet het grootste gevaar welk achter de omgang met algoritmen schuil gaat. Waar het de grote techbedrijven samenwerkend met onze veiligheidsdiensten werkelijk om gaat, is om computers menselijk gedrag te leren “begrijpen”. Wanneer de computer ons gedrag begint te “begrijpen” kunnen ze dit gedrag niet alleen voorspellen maar ook beïnvloeden en vormen. En hier komen de grote interesses in het spel, het gaat niet om advertenties of artikelen verkopen het gaat over de controle van het gedachten goed en gedrag van de massa en van het individu. Wanneer ons denken ver genoeg gemanipuleerd is zullen we zaken zoals hierboven met de rechtsspraak beschreven, gaan toejuichen en met groot enthousiasme omarmen. Welkom in de wereld van George Orwell. De data die hiervoor nodig zijn en gebruikt worden, leveren we de diensten allemaal zelf, vrijwillig en vol overgave. De meesten van ons, bouwen dus actief mee aan de totalitaire staat waarin we straks zelf gevangen zitten.

Waarmee leveren we al deze data?

Pinnen, OV-chipkaart Smartphones principieel en de meeste apps in het bijzonder. WhatsApp, Facebook Google: Zoekmachine, Chrome, Drive Mailverkeer via de zogenaamde “gratis” diensten zoals Gmail, Hotmail, Yahoo, icloud enz. Netflix, Spotify Navigatie systemen Smart TV, smart watch enz. Smart verwarming, bepaalde kamerthermostaten en sommige rookmelders De lijst is nog langer…. Waarom werken we allemaal actief aan onze eigen ondergang mee? Is het gemak, vermaak of het “gratis” gebruik de kick? Of gewoon dom en luiheid? Voor alle hierboven genoemde data- bronnen, lekken en sporen zijn goede alternatieven beschikbaar. Ja, en sommigen zijn net iets onhandiger in het gebruik. Bij genoeg interesse zullen we dit ergens op WakkerMens nog een plekje geven.

Tegenlicht

De hier volgende uitzending van Tegenlicht geeft een goede indruk over de actuele ontwikkelingen. Helaas wordt ook bij deze reportage vooral op de commerciële kant ingegaan. De essentie hoor je slechts tussen de regels door: het beheersen van ons denken en de manipulatie van ons gedrag. Ook wordt in dit interview gezegd dat je als enkeling geen invloed op deze ontwikkeling hebt. Dit is natuurlijk onzin. De plofkip wordt geproduceerd omdat we deze kip kopen. Wanneer we vanaf vandaag besluiten de plofkip niet meer te kopen, wordt deze overmorgen niet meer geproduceerd.

[aiovg_video id=53979]

Vertrouwd u onze eigen staat eigenlijk nog?

Bent u nog steeds van mening dat de staat het beste met ons burgers voor heeft? Zou het kunnen zijn dat de staat geheel andere interesses heeft? Hierover vindt u in onze videotheek een interessante lezing van Rainer Mausfeld: De angst van de Machtelite voor het Volk Hoe de politie haar buitenwettelijke surveillancenetwerk uitbreidt. CBP: Overheid overtreedt steeds vaker privacywet Overheid stimuleert en subsidieert illegale camera’s Geheime diensten mogen straks veel meer. Waar is het toezicht? Minister komt met zorgwekkende antwoorden op Kamervragen over CATCH Slimme meter kan je weigeren (Uit een nieuwsbrief van WakkerMens)

Over algoritmen en Big Data

Wat is een algoritme? (De Correspondent) Wat is Big Data? (De Correspondent) Algoritmes op Mediawijsheid

Een kijkje in de illegaliteit:

De taxi centrale U staat op een zwarte lijst Cash is het laatste bastion van de privacy EFF: Ring moet geen gezichtsherkenning aan deurbel toevoegen Hoe Nederland en andere Europese landen mensenrechten uitkleden in de strijd tegen terrorisme

Waarom 9/11 belangrijk blijft

rovanov — Sat, 25 Jan 2020 21:00:20 +0000

We gaan het hier niet hebben over de gebeurtenissen van 11/9, hierover is genoeg te vinden op internet, of op Wakkermens. We willen proberen het gebeuren in een grotere context te plaatsen. Over de gevolgen van deze aanlagen dus. Tot nu toe waren oorlogen altijd territoriale oorlogen. Men begon een oorlog omdat men zijn territorium, macht of invloedssfeer wilde uitbreiden. Of men begon een oorlog om aan grondstoffen te komen. Dit laatste is dan gewoon een rooftocht en tegelijkertijd de meest voorkomende reden van bijna alle oorlogen. De meeste oorlogen (maar ook de meeste volksopstanden) zijn, ook vandaag, op rooftocht terug te voeren. Nu was het anders. De Amerikaanse oorlogsverklaring na 9/11, the war on terror, richtte zich niet tegen een staat. Ondanks dat de regering Bush ook de aanslagen gebruikte als rechtvaardiging voor de oorlogen in Afghanistan en Irak (grondstoffen roof en zelfverrijking), opende zij voor het eerst in de geschiedenis een offensief tegen alle mensen op onze aardbodem. Vanaf de 11 september 2001 was elk mens, elk individu op aarde een potentiële tegenstander van... Ja van wie eigenlijk?

Oorlogsverklaring tegen de mensheid

De aanslagen van 11 september 2001 waren het startschot voor een oorlog tegen de mensheid.

Wie niet voor ons is, is tegen ons.

Dit was de meest verhelderende uitspraak die president Bush in die rumoerige dagen over de koers die Amerika na de aanslagen zou gaan volgen. In duidelijke taal: Amerika zou alle staten classificeren in “willigen en niet-willigen”. Een duidelijke waarschuwing aan alle staatshoofden dus. Deze waarschuwing was niet alleen aan staten of staatshoofden gericht maar aan iedere wereldburger. Want, wanneer je ons niet gelooft, ben je tegen ons en kan je rekenen met op represailles. Hierdoor werd de 1e september 2001 de aftrap tot een wereldwijde oorlog: The war on terror.

Patriot Act

Binnen zes weken na de aanslagen werd de zogenaamde USA Patriot Act door het Amerikaanse congres aangenomen. Door de enorme omvang aan maatregelen die deze wet omvatte, bestaat er terechte twijfel of dit wetsvoorstel niet al ergens in de schuiflade lag te wachten, m.a.w. of deze wet niet al vóór de aanslagen was voorbereid. De Patriot Act maakte de weg vrij voor elke vorm van ongelimiteerde vrijheidsberoving en privacy schending van de burgers. De Amerikanen deden het voor, waardoor deze wet het voorbeeld werd voor alle regeringen om maatregelen te treffen tegen haar eigen burgers in de naam van terreurbestrijding.

“Veiligheid” tegen vrijheid

In navolging van de Amerikaanse Patriot Act zijn in zowat de gehele westerse wereld wetten aangenomen die de privacy van de burger sterk terugschroeven. Deze ontwikkeling is zeer zorgwekkend en zal dan ook steeds verder gaan. De regeringsleiders hebben sinds 9/11 een instrument in handen waarmee ze ongeremd verdere beperkingen in burgerlijke vrijheden kunnen opleggen.

Privacy kunnen we ons niet meer permitteren.

[caption id="attachment_52629" align="alignright" width="300"] Hoofd AIVD: ‘Wij willen alles van u kunnen weten, maar zeggen niet waarom’[/caption] Van veel wetten die in het kader van terrorisme- en criminaliteitsbestrijding zijn en worden aangenomen, zijn de meeste burgers zich niet zo erg bewust. De lijst maatregelen die onze Nederlandse staat heeft genomen sinds we met terrorisme te maken hebben, is zeer lang. Alleen de zogenaamde “sleepwet” kreeg in de media, en daarmee ook onder de bevolking, de nodige aandacht. Opsporingsdiensten hebben inmiddels haast ongelimiteerde mogelijkheden om het mail- internet- en telefoonverkeer van alle personen af te tappen. Alle personen betekent hier zowel verdachte maar ook onverdachte personen. Digitale kenteken herkenning is inmiddels een technische standaard en ook de digitale gezichtsherkenning is uit de kinderschoenen. Tevens wordt de burger langzaam voorbereidt op de omgekeerde bewijslast, want daar gaan we heen. Onze staat ontwikkelt een steeds groter wantrouwen tegen zijn eigen burgers, met als uiterste consequentie dat elke burger als verdachte gaat gelden. We zijn er niet ver vandaan dat de burger zijn eigen onschuld zal moeten gaan bewijzen. Hierover meer in een volgend artikel.

Het sprookje van de veiligheid

De overheid dringt steeds dieper binnen in ons privéleven. De meeste burgers vinden dat geen probleem, maar dat is naïef, zegt Karin Spaink tijdens de uitreiking van de Big Brother Awards. Want inmiddels is iedere burger verdacht in de ogen van de overheid. De burger gelooft in het sprookje dat er meer veiligheid zal ontstaan door vrijheden op te offeren. Vrijheden die we nooit meer terug zullen krijgen. Vele experts twijfelen echter aan de effectiviteit van veel maatregelen. Deze maatregelen leveren de overheid wel altijd enorme hoeveelheden aan data over ons. Opsporingsdiensten hebben inmiddels ongelimiteerde toegang tot onze privésfeer. Of deze opsporingsdiensten de tamelijk gebrekkige wetgeving na leven, is onwaarschijnlijk en bijna niet controleerbaar. Je mag je dus terecht afvragen of deze maatregelen eigenlijk wel bedoeld zijn om meer veiligheid te scheppen en om ons dus te “beschermen”. Of gaat het om iets heel anders? Het controleren en beheersen van de burger bijvoorbeeld? Ook hebben ergerlijke maatregelen zoals bijvoorbeeld de 100 ml vloeistof beperking bij vliegvelden, niets met veiligheid te maken. Een beetje waterstofperoxide, aceton en een zuur en je hebt een geweldig 100ml bommetje wat het vliegtuig met 100% zekerheid naar beneden laat komen. Nu kennen misschien niet alle burgers het recept voor dit explosieve mengsel, maar een terrorist kent deze met zekerheid. Waarom zijn dit soort maatregelen er dan?

Theater

Vanwege het theater effect. Door dit soort maatregelen aan den lijve te ondervinden, in een toch al een ietsepietsie opgewonden toestand door de aanstaande vliegreis, krijgen we onbewust het gevoel dat voor onze veiligheid gezorgd wordt. Ons vertrouwen in de overheidsmaatregelen wordt gesterkt en de goedkeuring voor nog meer vrijheid beperkende maatregelen stijgt. De verzamelwoede van onze staat stoot merkwaardig genoeg op geen grote weerstand bij de burgerij. Het vertrouwen wat de burger in de overheid heeft, is onterecht groot. Dat is vreemd, want onze overheid vertrouwt zijn burgers steeds minder. Dat veel overheidsdiensten elk jaar weer voor de Big Brother Awards genomineerd worden, geeft te denken. Bovendien: Weet jij of je deze staat ook in 15 jaar nog vertrouwd? De data over jou hebben ze dan in elk geval nog. Op de pagina’s van Privacy First en Privacy Barometer zijn vele berichten te vinden waar steeds weer misbruik, nalatigheid of gewoonweg onkunde bij overheidsdiensten aan het licht komen. Vrijheden die eenmaal zijn opgeheven, komen nooit meer terug.

Doe me nog maar een terreur aanslagje

Het is een merkwaardig fenomeen dat juist wanneer we de indruk krijgen dat we het allemaal wel gehad hebben met die maatregelen die ons onze burgerrechten ontnemen, dat er dan ergens weer een aanslag plaatsvind. Politici roepen dan prompt om meer bevoegdheden voor opsporingsdiensten, die dan nog meer beperkingen in de burgervrijheden zullen opleveren. Ook de burger zelf is, na zo een gewelddaad, emotioneel ontvankelijk voor “hardere” maatregelen en meer opsporingsbevoegdheden.

[aiovg_video id=53975]

Ole-Dammegård over verschillende valse vlag aanslagen.

Terreuraanslagen worden bijna altijd gevolgd door maatregelen tegen onze privacy en wetten die ons onze vrijheid ontnemen. Deze spiraal zal zich zolang herhalen totdat de burger zijn vrijheid volledig verloren heeft, transparant en horig is. Bij veel indrukwekkende aanslagen in de laatste jaren, aanslagen die ons werkelijk emotioneel getroffen hebben bestaan grote twijfels aan de officiële verklaring over de gang van zaken.

De vrijheid hebben we ingeruild voor de illusie van veiligheid

De derde wereldoorlog

De aanslagen van de 11 september 2001 gaven de impuls tot een massief, maar onzichtbaar geweld tegen privacy, vrijheid en burgerrechten. Deze ontwikkeling kent geen einde, zij is catastrofaal voor de gehele mensheid en voor de ontwikkeling van de individuele burger in het bijzonder. Dat zelfs Amnesty International zich zorgen maakt over de mensenrechten binnen de EU is verwonderlijk. Normaal gesproken volgt zij de officiële agenda. Wellicht dat dit samenhangt met een vorm van medeplichtigheid van de burger. “Jullie zijn gewaarschuwd maar jullie laten het gebeuren.” Over dit verschijnsel spreekt Ole Dammegård ook in het hierboven geplaatste interview. De oorlog die door deze aanslagen tegen alle individuele burgers is begonnen, gefaciliteerd door de Strijd der Culturen, maakt misbruik van de angst bij de burger en wordt helaas door maar weinigen herkend.

Hoe Amerika zijn bevolking gereed maakt voor de oorlog :

Wanneer een land de oorlog in trekt, zullen er ook slachtoffers aan eigen zijde vallen. Oorlog voeren is inherent aan het accepteren van eigen doden. Eerste Wereldoorlog Aanslag op de Lusitania 1915: 1000 doden De Duitsers torpedeerden dit schip waardoor grote verontwaardiging ontstond onder de Amerikaanse bevolking. De bevolking werd hierdoor oorlog-ready gemaakt. De Amerikaanse Marine trok het begeleidingsfregat terug en stuurde dit schip opzettelijk in de armen van de Duitse marine. De Duitsers hadden hiervoor, voordat dit schip dus uit Amerika vertrok, een grootscheepse waarschuwing in diverse Amerikaanse dagbladen geplaatst om de Amerikaanse bevolking op het gevaar te wijzen. Zie ook False Flag at Sea Ook wel grappig in deze context om even de Wikipedia vermelding over de Lusitania te lezen: ...zonder waarschuwing werd getorpedeerd door een Duitse onderzeeër… Tweede Wereldoorlog Aanslag Pearl Harbor 1941: 2000 doden De Japanse aanval op Pearl Harbor is enigszins volgens het voorbeeld van de Lusitania verlopen. Hier werd echter nog sterker de kat op het spek gebonden. Bovendien had Amerika een vaarverbod uitgeroepen over de noordelijke Pacifische Oceaan. Dit zou voorkomen dat eventuele handelsschepen de Japanse vloot zouden opmerken en de Amerikanen hadden kunnen waarschuwen. Zie ook Pearl Harbor False Flag Derde Wereldoorlog De aanslagen van de 11e september 2001: 3000 doden. Hierover zijn talrijke, algemeen erkende feiten te vinden die de officiële lezing niet alleen ongeloofwaardig maar onmogelijk maken. Hoe de vork precies in de steel zit, is nog niet twijfelvrij vastgesteld.

Had Anis Amri handlangers bij aanslag op Berlijnse kerstmarkt?

rovanov — Mon, 16 Sep 2019 07:23:15 +0000

Dit bericht komt van NOVINI

Een vreemd genoeg pas onlangs opgedoken video laat het vermoeden toe dat Anis Amri bij de aanslag in Berlijn met handlangers van de plaats delict vluchtte. Politie en openbaar ministerie verdedigen niettemin met klem de these dat Amri alleen handelde.

De aanslag van de afgewezen maar niet uitgezette Tunesische asielzoeker Anis Amri op de kerstmarkt in Berlijn op 19 december 2016 was de tot nu toe zwaarste islamistische aanslag op Duitse bodem. De dader was als risico bekend en in het vizier van verschillende overheidsdiensten. Niettemin kon hij zijn aanslag ongestoord uitvoeren. Ook bij de achtervolging en vlucht van de dader van de plaats delict liet men aanzienlijke steken vallen. Deze waren allemaal voorwerp van onderzoek in een daarna ingestelde onderzoekscommissie.

Amateurbeelden van Amri met mogelijke handlangers duiken op

Daar bleef het echter niet bij. Want ook in het onderzoek naar de aanslag, de manier waarop de slachtoffers herdacht werden en zelfs in de door de Duitse Bondsdag in 2018 ingestelde onderzoekscommissie heeft men steken laten vallen. Zo hebben leden van de onderzoekscommissie nu pas inzage in een tot voor kort niet openbare video-opname van de plaats delict. Het filmpje van 34 seconden lang werd op de avond van 19 december 2016 op de Breitscheidplatz tijdens en direct na de terroristische aanslag van Anis Amri opgenomen. Het gaat om amateurbeelden, gefilmd vanuit een nabijgelegen flat. Desalniettemin zijn de beelden scherp genoeg om het gerechtelijk onderzoek tot nu toe en vooral de direct na de aanslag afgekondigde versie dat Amri alleen handelde in twijfel te trekken.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Eerder al twijfel over stelling dat Amri alleen handelde

Direct na de aanslag bestond reeds twijfel over de stelling dat Amri alleen gehandeld zou hebben. Op de nu op televisie vertoonde nieuwe video is het gebeuren te zien rond de vrachtwagen waarmee Amri in de mensenmassa raasde. Daarbij kwamen elf mensen op de kerstmarkt om het leven. De Poolse vrachtwagenchauffeur had Amri eerder al doodgeschoten. De video toont de paniek en chaos nadat de vrachtwagen op de Budapester Straße tot stilstand is gekomen. Circa 40 meter verwijderd van de vrachtwagen liep een persoon met schoenen met witte zolen weg van de plaats delict in de richting van het metrostation Zoologischer Garten. Hem naderden drie andere personen. Men heeft de indruk dat ze bij elkaar horen.

Lees verder op Novini