Individuele ontwikkeling | Wakkermens

Crisismanagement

rovanov — Thu, 24 Nov 2022 06:41:25 +0000

Uit de nieuwsbrief van René Slot Integraal medisch centrum Paracelsus

Tijdens mijn studie heb ik regelmatig college gehad van de psychiater Professor Lievegoed, een warm, initiatiefrijk en creatief mens. Aan twee uitspraken van hem moet ik regelmatig denken in deze tijden van crisis. De eerste is, dat het Chinese woord voor crisis bestaat uit twee karakters, het karakter voor gevaar en het karakter voor kans. Er is een dreiging, een gevaar, maar er zijn altijd kansen om beter of getransformeerd uit de crisis te komen. De tweede uitspraak is: “Het kwade komt vanzelf, voor het goede moet je moeite doen.” Het is een illusie te denken dat alles goed zal gaan en mee zal zitten in ons leven. Het is belangrijk om je in te zetten voor het goede, niet alleen in de wereld, maar je ook in te zetten voor wat goed is voor jezelf. Zelfs als je daar moeite voor moet doen. We hebben in de afgelopen jaren natuurlijk het nodige aan crisissen meegemaakt en met de problemen in de Oekraïne lijkt er geen einde te komen aan tegenslagen. Een oplossing lijkt niet echt voorhanden te zijn. Na de coronacrisis, met persoonlijke drama’s als ziekte, overlijden van geliefden en vrienden, de financiële problemen die de pandemie met zich meebracht, worden we nu geconfronteerd met andere crisissen. De oorlog in de Oekraïne, de energiecrisis en als klap op de vuurpijl de massale inflatie. Er is daarnaast ook een crisis van vertrouwen te zien, zoals bijvoorbeeld een gebrek aan vertrouwen in het financiële systeem, in de overheid, in de geneeskunde, in de huizencrisis, in de farmaceutische industrie en dergelijke.

Het oppervlakkige voelen

Dit infobulletin is bedoeld om u te bemoedigen en een paar uitwegen te benoemen en daarmee zoveel mogelijk de schade van de crisis te beperken. Uit mijn boek over de wil: De Wil is een Pijl, wil ik een hoofdstuk noemen, namelijk het hoofdstuk over het voelen. Voelen heeft twee belangrijke aspecten. Aan de ene kant het oppervlakkige voelen, zoals het limbische systeem waar onze, vaak onbewuste, overleefstrategieën hun oorsprong vinden. Dat wat we doen om met een acute dreiging en crisis om te kunnen gaan. Dit type voelen wordt gekenmerkt door wat ik de 4 B’s noem: Boos (agressie), Bang (angst, paniek, spanning), Begerig (lust, verslaving) en Bedroefd (verdriet en depressie). Als we bij een crisis in de angst of het verdriet schieten, kunnen we bijvoorbeeld in paniek raken, gaan we piekeren, malen of niet meer goed slapen. Of in het ergste geval verlamd raken om een paar voorbeelden te noemen. We kunnen aan de andere kant ook in de agressie of in de lust schieten, waarbij we proberen om met de crisis om te gaan door steeds bozer te worden of te vluchten in allerlei verslavingen als alcohol, drugs, gamen, uren internetten, etc. Alles wat we maar kunnen doen om de pijn en de spanning maar niet te voelen. Al deze overleefstrategieën kunnen ons gijzelen, waardoor we de gevangene van onze emoties worden.

Het diepere voelen

Er zit echter nog een diepere laag onder deze laag van heftige emoties. Dit is het tweede belangrijke aspect van voelen. Deze, vaak onbewuste, laag, betreft een ander niveau van bewustzijn, die gaat over het zelf, het ik of hoe je dit gevoel ook wil noemen. Het is een diepere kern in onszelf, die gaat over onze waarden, onze motieven, onze principes, datgene waar we voor willen leven en waar we naar willen streven. Dit is het gebied van de bevrijding van de gijzeling, door de oppervlakkige emoties, veroorzaakt door de crisis.

Crisis advies

Uiteraard heb ik in mijn praktijk regelmatig gesprekken met mensen over de crisis die ze ervaren en wat het met hen doet. Over hun angsten, de boosheid, de onmacht, verdriet en dergelijke. Een aantal van die mogelijke oplossingen, die ik bespreek in die consulten, wil ik ook met u delen:

Ga op dieet, een informatie-dieet wel te verstaan. Bij een crisis hebben we een sterke informatiebehoefte. Dit uit zich in de neiging om van alles op te zoeken op het internet, nieuwsberichten te volgen en alle actualiteitenprogramma’s te bekijken. Vaak levert dit echter nog meer informatie op die vervolgens de angst verder kan versterken. Als individu kunnen we maar weinig met nog meer informatie over de oorlog of andere crisissen. Zelf kijk ik maar zelden naar het nieuws en vrijwel nooit naar de actualiteitenprogramma’s, die regelmatig gevuld worden met meningen van zogenaamde ‘deskundologen’. Ik kijk naar teletekst op mijn smartphone en zoek alleen, als het voor mij persoonlijk van belang is, naar verdere informatie.
Word actief, kom in beweging. Ga dingen doen die je positief voeden: pak oude hobby’s weer op, ga muziek maken (liefst met andere mensen), ga werken in de tuin, ga schilderen, sporten of bridgen. Allemaal dingen waar u aandacht bij moet houden.
Zorg voor flow ervaringen door activiteiten die maximale inzet, concentratie en focus vereisen. Probeer je te ontwikkelen door vaardigheden uit te bouwen door ze steeds moeilijker te maken. Tennissen met een sterkere tegenstander, een taal leren, in je schilderijen het licht op een andere manier toepassen of bij het zingen moeilijker stukken in te studeren.
Zet af en toe de gedachten stil, door te focussen op muziek, een meditatie of een mindfulness oefening.
Sluit de dag af met een dankbaarheidsoefening. Door bijvoorbeeld op te noemen waarvoor je dankbaar bent, dat je leeft, van wie je houdt en wie van jou houdt, voor het eten en drinken, voor de zon.
Ga de natuur in om vooral de natuur waar te nemen of te ervaren. Dat is iets anders dan alleen maar wandelen terwijl je gevangen blijft in dezelfde gedachten, die angst of verdriet kunnen oproepen. Verwonder je over de lucht, de kleur van de bladeren en dergelijke.
Probeer negativiteit en geklaag door jezelf en anderen in je omgeving te mijden. Een opmerking die ik eens las was: “jouw geklaag heeft geen behoefte aan mijn gezelschap.” Zeg bijvoorbeeld tegen jezelf of een ander: “zo, genoeg gesomberd, nu gaan we iets leuks doen."
Probeer je voor te bereiden als betere tijden aanbreken, zodat je klaar bent om in actie te komen. Nog een favoriet gezegde, wat bemoedigend kan werken: “this too shall pass.” Ook dit zal voorbijgaan. Kijk wat je wil realiseren, stel jezelf bijvoorbeeld de vraag: “als er nou geen beperkingen zouden zijn, wat zou ik dan doen?”

Ik wens u alle moed, gezondheid en positiviteit toe. Het zál overgaan. U kunt altijd een afspraak maken als u hulp nodig hebt. Met vriendelijke groet, René Slot, Arts en oprichter Paracelsus Medisch Centrum & Paracelia Supplementen

De corona crisis als fuik voor digitale controle

rovanov — Mon, 09 May 2022 06:12:58 +0000

Dit artikel van Jeroen Pols verscheen in Gezondverstand Nr. 36

Veel mensen verwachten dat met het vervallen van de coronamaatregelen ook de normaliteit terugkeert. Niets is minder waar. Voor onze ogen ontvouwt zich een machtsgreep die ons leven onherkenbaar zal veranderen. In stilte bouwde Europa de afgelopen jaren aan een infrastructuur die leidt naar een totalitaire surveillancestaat. Nederland heeft hierin een voortrekkersrol gespeeld. Onder de vlag van de coronacrisis wordt deze agenda er razendsnel doorheen gedrukt. Op 3 juni 2020 kwam de Europese Commissie met een aanbeveling om te komen tot een Europees kader voor digitale identiteit. Dit vormde het startschot voor invoering van het Europese digitale paspoort. Een jaar later volgde de verordening om het digitale Europese Covid-19-certificaat in te voeren. De lidstaten kregen nadrukkelijk de bevoegdheid het certificaat voor binnenlandse doeleinden te gebruiken. Dat lukte. Landen gebruiken het als toegangsbewijs voor grote evenementen, restaurants, bioscopen, musea, nachtclubs, fitnesscentra en andere sportfaciliteiten, kapperszaken, schoonheids- en massagesalons, hotels, ziekenhuizen, verpleeghuizen, universiteiten en scholen.

Europese digitale identiteit

Het Covid-19-certificaat is in werkelijkheid een experiment voor de ontwikkeling van een Europees digitaal paspoort. Binnenkort verlengt het Europese Parlement de verordening voor nog een jaar, omdat sommige lidstaten ervoor zouden kiezen het gebruik voort te zetten. De introductie is met inmiddels ruim een miljard certificaten succesvol. De Europese infrastructuur moet in oktober afgerond zijn. Tegen december 2023 worden de basisregisters en andere belangrijke gegevensbronnen van elke lidstaat in ‘realtime’ grens0verschrijdend gedeeld. De voltooiing komt daarmee in zicht. Terloops geeft de Europese Commissie zichzelf overigens de bevoegdheid om te bepalen welke injecties vereist zijn om met het certificaat naar andere lidstaten te mogen reizen. Dit kunnen volgens de verordening ook (nog steeds) injecties zijn die zich nog in de klinische onderzoeksfasen bevinden.

Inbreuk vrije verkeer personen

Het COVID-19-certificaat vormt een flagrante inbreuk op de vrijheid om naar andere lidstaten te reizen, hetgeen een grondrecht is van elke EU-burger. De Europese regelgeving bepaalt namelijk dat landen geen andere eis aan het in- en uitreizen mogen stellen dan het bezit van een geldig identiteitsbewijs. Het opleggen van visumachtige voorwaarden is uitdrukkelijk verboden. Ook verbiedt de Europese regelgeving systematische medische onderzoeken als voorwaarde voor toegang of verblijf.

Rutte’s voortrekkersrol

De opeenvolgende Rutte-kabinetten bouwden in de jaren voorafgaand aan de coronacrisis al gestaag aan de introductie van dit Europese digitale paspoort. Van 2016 tot 2018 leidde dit tot het pilotproject Idensys, voor toegang tot digitale dienstverlening en uitwisseling van persoonlijke informatie met de overheid en het bedrijfsleven als middel tot identificatie- en authentificatie. Wilma Atsma, lid van de Taskforce ‘Samen Organiseren’ van de Vereniging Nederlandse gemeenten (VNG), met als speerpunt de digitale identiteit, bracht in 2018 de regering in verlegenheid nadat zij opmerkte “dat het mooi zou zijn als je bij geboorte een chip krijgt”. Ook de deelname van Nederland aan een pilotproject van het World Economic Forum in 2018 om het Known Traveller Digital Identity (KTDI)-concept in de praktijk te testen – reizigers kunnen zich met behulp van biometrische gegevens daarmee identificeren en de douane passeren – toont de voortrekkersrol van Nederland. De Agenda NL DIGIbeter 2019 is een actieplan voor de digitale transformatie die leidt naar integratie van alle overheidsdiensten tot één overheid, waarbij onze minister Singapore noemt als voorbeeld. In februari 2020, kort voor de start van de coronacrisis, diende het kabinet het wetsvoorstel ‘Digitale Overheid’ in, dat naar verwachting per 1 juli van dit jaar in werking treedt. Deze wet biedt de basis voor de introductie van het digitale Europese paspoort in Nederland. De toelichting die bij de wet wordt gegeven gaat in op de mogelijkheid dat politie, justitie en bevoegde publieke diensten zoals de Belastingdienst toegang krijgen tot de gebruikersgegevens. Volgens het wetsvoorstel beperkt zich het gebruik eerst tot leeftijdscontrole bij het afnemen van bepaalde diensten die aan de digitale identiteit zijn gekoppeld. Het kabinet benadrukte in oktober 2020 een groot voorstander te zijn van de digitale identiteit, omdat het de financiële dienstverlening voor zowel consumenten als bedrijven niet alleen eenvoudiger maakt, maar ook een bijdrage kan leveren aan de strijd tegen witwassen en tegen het financieren van terrorisme (ironisch, dit laatste, aangezien het voornamelijk het kabinet zelf was dat zich hieraan schuldig maakte). Ook ondersteunt het kabinet de initiatieven vanuit de Europese Commissie die moeten leiden tot de introductie van een digitale munt.

Het paard van Troje

De coronagekte kwam nog maar net op stoom, of het OMT adviseerde dat het voor de volgende fase noodzakelijk zou zijn om een groot deel van de Nederlanders een app voor bron- en contactonderzoek te laten gebruiken. Dat was een maatregel die de WHO nauwelijks een half jaar eerder vanwege ethische bezwaren en het ontbreken van enig nut afraadde. Vervolgens introduceerde de minister van VWS – met massale testcampagnes en leugens over asymptomatische besmettingen en ongefundeerde beweringen over de werking van vaccins – de QR-code als toegangsbewijs. Dit vormt een Paard van Troje om ongemerkt de digitale identiteit tot het nieuwe normaal te maken. Miljoenen mensen accepteerden zonder veel protest deze nieuwe werkelijkheid en stapten daarmee in een fuik richting digitale gevangenis. De door Kuipers aangekondigde investering van 29,4 miljoen voor een corona-app die dit jaar doorgevoerd moet worden terwijl het narratief van een dodelijke ziekte allang is versplinterd, maakt duidelijk dat de QR-code niet meer verdwijnt.

Marketing

Initiatiefnemers van de digitale identiteit, zoals het World Economic Forum, de Wereldbankgroep, de Open Society Foundation van George Soros, de Rockefeller Foundation maar ook de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en bedrijven als Google, Facebook en Microsoft prijzen vooral het gebruiksgemak en de voordelen voor de gebruiker, zoals snelle service, betrouwbaarheid, fraudebestendigheid, verbeterde privacybescherming en ook economische groei. Ook verbinden zij deze digitale transformatie aan de ‘groene transitie’, d.w.z. maatregelen in verband met de klimaathysterie. Deze positieve marketing en het opbouwen van vertrouwen sluiten aan bij de adviezen die het bij het WEF aangesloten McKinsey Global Institute geeft bij de begeleiding van landen om het digitale paspoort aan de bevolking te verkopen. Deelnemende overheden, banken, autoverhuurbedrijven, luchtvaartmaatschappijen en andere internationale dienstverleners spelen een belangrijke rol bij het creëren van positieve ervaringen voor hun klanten. Het toevoegen van attributen met steeds meer identiteitskenmerken die elk facet van het persoonlijke leven omvatten, zoals als koopgedrag, medische gegevens en financiële data, vormt de kern van de digitale identiteit.

Algoritmes

De werkelijkheid ziet er anders uit. In Canada en Groot-Brittannië kwam naar buiten dat de QR-code naast de injectiestatus en identiteitsgegevens al meer dan zestig andere persoonskenmerken bevat. Op basis van deze gegevens gaan in het nieuwe normaal algoritmes ons leven bepalen. Met de Toeslagenaffaire zagen we wat de gevolgen daarvan kunnen zijn. De Belastingdienst ruïneerde op basis van persoonskenmerken duizenden gezinnen, die vervolgens tegenover een onmenselijke technocratische overheid hun onschuld moesten aantonen.

Digitale munt

De digitale identiteit gaat gepaard met de introductie van een Europese digitale munt. In Canada kreeg de bevolking een voorproefje van wat het betekent als de overheid controle krijgt over de digitale portemonnee. Zij blokkeerde de bankrekening van iedereen die deelnam aan de protesten in Ottawa. Zonder de beschikbaarheid van contant geld is het einde oefening.

Veiligheidsrisico’s

De concentratie van digitale persoonsgegevens brengt ook andere risico’s met zich mee. Hackers slaagden er bijvoorbeeld al in om het eIDAS-authenticatiesysteem te hacken – waarmee zij zich konden voordoen als een EU-burger of -bedrijf. Er is weinig voorstellingsvermogen voor nodig om te beseffen wat de individuele gevolgen van dergelijke acties kunnen zijn.

Nieuwe normaal

Op basis van de huidige kennis kan er nauwelijks twijfel over bestaan dat de coronacrisis een voorwendsel is om met de introductie van een digitaal paspoort een sociaal kredietsysteem op te tuigen. Deze machtsgreep verandert Nederland in een dystopische digitale samenleving, waarin de overheid elk facet van ons leven zal beheersen. De Staat kan de voorwaarden bepalen voor reizen, transport, communicatie, sociale media, internettoegang, verzekeringen, leningen, financiële transacties, toegang tot de gezondheidszorg en toegang tot andere sociale en maatschappelijke voorzieningen. Het weigeren van de driemaandelijkse boosterprik zou bijvoorbeeld tot maatschappelijke uitsluiting leiden. Met de QR-code gaven Rutte en zijn handlangers ons een klein voorproefje van wat komen gaat. Het uitoefenen van onze grondrechten en vrijheden wordt voorwaardelijk gemaakt. En dat betekent het einde van de rechtsstaat. Alleen door massaal de QR-code van de telefoon te verwijderen kan dit gestopt worden.

De mentale kaasstolp

rovanov — Fri, 22 Apr 2022 05:40:38 +0000

Dit bericht verscheen op Rubikon.news Vertaling WM

Alleen wanneer wij beseffen dat we gemanipuleerd worden, hebben wij een kans om ons te bevrijden uit het gevangenisbewustzijn.

"Geloof niet alles wat je denkt", is een uitspraak van de komiek Heinz Erhard. We hoeven niet alles wat er in ons hoofd omgaat voor waar aan te nemen. Onze gedachten hangen niet alleen af van wat in onze hersenkronkels wordt voortgebracht, maar ook van wat er van buitenaf binnenkomt. Manipulatie, dat ligt in de aard der dingen, wordt door de betrokkene niet waargenomen. Dit op te sporen is de eerste stap om zich ervan te bevrijden en persoonlijke verantwoordelijkheid te nemen.

[caption id="attachment_60509" align="alignright" width="350"] Foto: MikyR[/caption] Het gaat ons goed! Mensen leven in vrede, de wereld is veilig geworden. Er is geen onrust, geen oorlogen, geen honger, geen armoede, geen ongelijke verdeling van goederen. De welvaart en de kwaliteit van het leven zijn voor iedereen toegenomen. De ontbossing van oerwouden is stopgezet en fabriekslandbouw verboden. Gifstoffen, biologische en chemische wapens worden niet meer geproduceerd. De grond is schoon en de lucht is zuiver. Kanker en hart- en vaatziekten, diabetes, zwaarlijvigheid, burn-out en depressie komen nauwelijks voor. We zijn gezond! De oorlogen hebben gebracht wat ze beloofden: Vrede. We weten nu wat liefdadigheid is, solidariteit, veiligheid, rechtvaardigheid, duurzaamheid, moraliteit. Dankzij kunstmatige intelligentie, synthetische biologie en mondiaal bestuur zijn we nu beter af dan ooit. Het is een lange weg geweest. Maar de inspanningen zijn de moeite waard geweest! Eeuwenlang hebben wij ons laten vernederen, kleineren en onderdrukken waar wij maar konden. Wij keken niet op toen wij afwisselend werden uitgemaakt voor arme zondaars, bloeddorstige wolven, nutteloze eters, defecte machines en, tenslotte, virushaters. We hebben het voor elkaar gekregen! Is ons gaan niet steeds meer en meer rechtop geworden? Hebben we de slavernij niet overwonnen? De bekrompenheid van de kerk? Cholera en de pest? De onderdrukking van vrouwen? Goed, de omstandigheden in de fabrieken van de landen die voor ons produceren zijn nog steeds niet ideaal. Er zijn tegenwoordig onevenredig veel meer ziekten dan in het verleden, en de vele alleenstaande moeders vormen wel een probleem. We brengen onze dagen en nachten door gebogen over smartphones, en ons geloof in de wetenschap doet denken aan de religieuze dogma's van weleer. Er moet hier en daar nog wel wat worden bijgeschaafd. Natuurlijk, er zijn altijd zwarte schapen. Maar wie zou er serieus aan twijfelen dat we op de goede weg zijn?

Wortelbehandeling

De arts, gezondheidsleraar en historicus Raik Garve wel((https://www.youtube.com/watch?v=sk8wYTf7hv8)). Wat hij in duidelijke en ondubbelzinnige bewoordingen aan het licht brengt, is niet voor mensen die zich niet willen laten weerhouden om hun eigen wereldbeeld op te poetsen. Want hij gaat tot de wortel van de ideeën en denkpatronen die ertoe hebben geleid dat de wereld is zoals hij nu is. Bij het aansnijden van de fundamentele vragen van het leven, stopt hij niet voor zekerheid en schuwt hij niet om zich op glad en een terrein vol mijnen te begeven. Zijn waarnemingen vergen van ons niet alleen openheid en onpartijdigheid, maar ook moed en staan dus op het scherp van de snede wat de gebeurtenissen van onze tijd betreft. Grote uitdagingen vergen grote veranderingen, ook en vooral in ons denken. Stilzwijgende of luide protesten veranderen het systeem niet, evenmin als de verwijdering van bepaalde figuren. Nieuwe zouden het onmiddellijk overnemen en voortzetten wat begonnen is. Het kernprobleem is niet dat we uit het systeem moeten. Het kernprobleem is dat het systeem uit ons moet, uit ons hoofd, uit ons denken, uit ons bewustzijn.

Het voelt goed om te zien dat je eigen wereldbeeld wordt opgediend en om te denken dat niet jij de idioot bent, maar de anderen.

Waarschijnlijk denken de meeste mensen dat hun overtuigingen en denkpatronen van hen zijn. Welnu, wij grijpen naar bepaalde merken wanneer wij gaan winkelen, maar wij zijn ons ervan bewust dat wij ons misschien een beetje laten inpakken door de reclame. We volgen de mode een beetje. We moeten met de tijd meegaan. De mening van de een of de ander kan ons beïnvloeden, vooral wanneer er velen zijn die hetzelfde denken en zeggen.

Maar eigenlijk hebben we zelf in de hand wat er in ons hoofd omgaat. Hebben we onszelf niet in de hand? Dat is wat degenen die veel tijd besteden aan denken, geloven. Zij gaan zo ver dat zij denken dat hun eigen mening objectief is en dat hun hersensalade de waarheid is. Dit is de reden waarom met name academici volledig falen wanneer het erom gaat manipulatie te herkennen. Wij zijn opgeleid! We hebben gestudeerd! We drinken toch uit de goede bronnen! Dat het juist deze bronnen zijn die vergiftigd werden, zal wellicht bij niemand opkomen. Zij zijn tenslotte alles wat er voor de meeste intellectuelen overblijft. Hun hemel is leeg en in hun borst leeft geen ziel meer, niets dat hen bindt aan een hoger verband en zin geeft aan hun leven. Ze hebben niets meer dan een paar instellingen waarin ze geloven. De voorstelling dat iemand hier zou kunnen beginnen, dat wat men als vooruitgang ziet, als een verworvenheid, als een goede zaak, in werkelijkheid iets totaal anders is, is zo onverdraaglijk dat de meesten slechts de ogen kunnen sluiten en onruststokers die afwisselend met minachting en onwetendheid aan het gevestigde wereldbeeld krabben, kunnen bestraffen.

Alles volgens plan

Raik Garve heeft zich tot taak gesteld om de kluwen van het waarneembare te ontwarren. Hij onderzoekt de gebeurtenissen scherpzinnig. Hij heeft de censor in zijn eigen hoofd uitgezet. Wat hij zegt is begrijpelijk voor iedereen die hetzelfde doet. Stap voor stap ontwikkelt hij hoe er decennia lang, eeuwenlang, doelbewust aan is gewerkt om de bronnen te vergiftigen en de opgeleiden van de samenleving te veranderen in trekpaarden van een onmenselijk en levensvernietigend systeem en alle mensen samen - tot melkkoeien die met hun energie een minuscule elite voeden. Wij kunnen allen zien hoe ongelijk de goederen worden verdeeld en wie het meest profiteert van de oorlogen, met welke wapens die ook worden gevoerd. Maar bijna niemand geeft graag toe dat het geen toeval is en dat er een plan achter zit. Degenen die dat wel doen, hebben echter, vooral in de afgelopen twee jaar, ervaren hoe het is om te worden aangevallen en uitgestoten voor het uiten van een mening. De meerderheid is op het paard gesprongen en schiet blindelings in het rond met termen uit het woordveld "samenzweringstheorie". Elke twijfel, elke kritische vraag wordt door een heel bataljon van zelfbenoemde sheriffs in de kiem gesmoord. Opgezweept door steeds nieuwe vijandbeelden en steeds grotere gevaren die nooit echt zichtbaar worden, gaan de kudde en haar leiders op weg naar het slachthuis. "Kijk!" roepen de desperado's. "Jullie zijn geen vee! Je hoeft je niet zo te gedragen! Zie je het echte gevaar niet?" Maar de prik heeft de meeste van hen nog volgzamer gemaakt. De eigenlijke stuurders lachen zich in het vuistje. Ze zitten niet in de voorste rijen. Niemand kan ze zien. De piramidale sociale orde verhindert dat zij die onderaan staan, zien wat er boven hen gebeurt. Elke laag wordt geleid door de hogere, die iets meer weten. Maar niemand heeft een overzicht. De blinden worden geleid door blinden die zichzelf inbeelden te kunnen zien.

Gekanaliseerde energie

Ieder mens, aldus Raik Garve, dient naar mate van het "begrijpen" zichzelf, en naar mate van het "niet-begrijpen" dient men anderen, die wederom veel meer begrijpen. Zonder dat we het beseffen, worden onze goede bedoelingen geïnstrumentaliseerd en letterlijk door de top van de piramide afgetapt. De onweerlegbaarheid van het systeem is juist gebaseerd op het feit dat wij ons best doen en ervan overtuigd zijn dat wij het juiste doen. Is het niet goed om solidair te zijn met de zwakkeren in de samenleving? Redden dokters geen levens? Staan politici niet garant voor democratie? Beschermen soldaten ons land niet? Ons beste, wat we denken te doen voor het algemene welzijn, wordt omgeleid zodat iedereen afhankelijk wordt. In dit systeem is niemand vrij. Alle initiatieven om elkaar op één niveau te ontmoeten en op gelijke voet met elkaar van gedachten te wisselen worden systematisch belemmerd en onderdrukt. Hiërarchieën zijn gebaseerd op concurrentie en niet op samenwerking. Gebrek is de motor, onze vermeende machteloosheid de brandstof.

Elk levensgebied is gekaapt om alle macht te geven aan de handelende en geen aan de behandelde.

Het begint al voordat we op de wereld komen: kunstmatige inseminatie, geboorte onder toezicht, "verzorging" in de vroege kinderjaren, klassikaal denken, mensen inschikkelijk maken door cijfers te geven, te belonen en te straffen - we brengen onze meest vormende levensjaren door met het sorteren van meestal nutteloze leerinhouden in gefragmenteerde, onsamenhangende reeksen in hokjes en halen die er weer uit wanneer we worden gecontroleerd.

Ons hele bestaan worden we gebombardeerd met informatie die ons onzichtbare ketens oplegt. De Derde Wereldoorlog is dus een informatieoorlog, en die is allang begonnen. Het ligt ten grondslag aan alle oorlogen die met tanks en geweren worden uitgevochten. Het mosterdgas van de 21e eeuw zijn giftige gedachte virussen. De loopgravenoorlog vindt plaats door middel van een systematisch geïnstalleerd vriend-vijand denken en een voortdurend opnieuw geënsceneerd verdeel - haat zaaien- en heers. Totale vernietiging gebeurt niet via bommen, maar via de atomisering van de samenleving.

Versplinterd

Het is een werkelijk duivels systeem dat met behulp van onze gedachten-energie gevormd is. Het leeft van leugens, verdraaiing en bedrog. Een piramide met een brede basis en een kleine top is opgetrokken over de oorspronkelijke wereld waarin wij geboren zijn, om de natuurlijke orde te vernietigen. Alle verbindingen zijn systematisch doorgesneden: met de natuur, met de elementen, met planten en dieren, met onze medemensen, met het aardse, met het goddelijke en tenslotte met onszelf. Net als in de kettingreactie van ontelbare explosies gaat de oerknal waaruit ons heelal zou zijn ontstaan, maar door en door. Ons geloof in het toeval, zielloosheid, voortschrijdend isolement en hiërarchisering leidde ertoe dat we dit lieten gebeuren. Manipulatie heeft isolatie nodig. Grote en uitgebreide gezinnen werden kerngezinnen, kerngezinnen werden alleenstaande moeders. Afstand werd de nieuwe nabijheid. Alle maatregelen die ons geleidelijk aan tot totale bewaking hebben gebracht, werden ons als sociale vooruitgang verkocht. We gingen enthousiast en gewillig mee. Ging het niet om meer rechtvaardigheid, meer vrijheid, meer comfort, meer tijd, meer gezondheid, meer veiligheid? Zo werden slaven belastingbetalers, onderdrukte vrouwen goedkope arbeidskrachten, seksuele preutsheid werd pornografie en geboortebeperking werd de schepping van een kunstmatige mens.

Ingepakt

De manipulatie vindt plaats op drie niveaus. Terwijl we denken dat we een keuze hebben omdat we kunnen kiezen uit vijftig verschillende soorten yoghurt, worden we voortdurend afgeleid met informatie, reclame en films die basisemoties als hebzucht, gierigheid en egoïsme bevorderen en ons in een toestand van permanente stress brengen. Angst voor terrorisme, pandemieën, oorlog, klimaatverandering, ecologische rampen, economische en financiële ineenstortingen nemen onze geest in beslag en laten nauwelijks ruimte voor schoonheid, vreugde, lichtheid, vertrouwen.

Er wordt steeds meer informatie gegeven over wat er kan gebeuren en niet over wat er werkelijk gebeurt. De kans is groot dat het echt zal gebeuren. Geloof verzet bergen.

Wat alle producten van angst gemeen hebben, is dat zij niet grijpbaar zijn en dat er slechts over kan worden gespeculeerd. De aanvoegende wijs domineert de krantenkoppen. Beelden creëren beelden. Mensen die voortdurend op elk pakje sigaretten te horen krijgen dat zij impotent zullen worden en aan kanker zullen sterven, zijn onbewust getraind om te geloven dat dit zal gebeuren.

"Nocebo" is de naam van het omgekeerde placebo-effect: Ik zal kwaad doen. Wat wij ons inbeelden verschijnt aan ons als realiteit. Zij die geloven dat de wereld hen vijandig gezind is, zullen overal gevaar bespeuren. Zij die denken dat ze geen macht hebben, hebben er geen. Zo zijn wij letterlijk tot onvolwassen baby's gekrompen die zich tot het puntje van hun neus laten toedekken. Persoonlijke verantwoordelijkheid is daarmee volledig onmogelijk geworden. Ontevredenheid, frustratie en het verlies van ons eigen levensgevoel zijn het gevolg.

Verleid

Als eindproduct van de apenevolutie, gevangen in de gedachten van een zinloze, vijandige wereld, leven wij tussen lethargie en shock, niet meer wetend waar ons hoofd staat in het media- en politieke pingpongspel. Alles komt erop neer dat we ons leven ingewikkeld maken. Niets is meer eenvoudig. Niets is mogelijk zonder technologie, die verondersteld wordt ons leven makkelijker te maken, maar het alleen maar moeilijker maakt. Onze desoriëntatie en ons onvermogen om waarheid van leugen te onderscheiden manifesteren zich ook in onze gezondheidstoestand. Misvormd door onderwijs en massamedia, manipulatie en leugens, zijn we volledig in de war geraakt. Door sociale normen, regels, wetten, taboes, verboden, afleidingen, economische druk en materiële schaarste hebben wij ons vermogen verloren om ons van het oude te bevrijden en het nieuwe te scheppen. Alles wat van ons overblijft zijn slappe, versleten hulzen waarvoor de verandering in genetische opmaak niet meer is dan een klein prikje. In het hamster-loopwiel van alledaagse bezigheden, gekneveld door een parasitair monetair systeem, worden we steeds vermoeider, steeds meer opgebrand, steeds meer gefrustreerd en leeg, terwijl het wereldwijde controlesysteem ons blijft ontlasten van verantwoordelijkheid en ons onophoudelijk verleidt tot meer en meer afhankelijkheid, immobiliteit, luiheid, egoïsme en valse trots. De hamster-loopwielen worden bestuurd en geleid door hen die deze kwaliteiten in het bijzonder bij zichzelf hebben ontwikkeld. Het zijn de meest corrupte, volgzame en machtsbeluste mensen die de hoogste posities in onze samenleving bekleden. Zij laten zich promoveren in het kader van de "Young Global Leaders" van het World Economic Forum om het transhumanisme, de nanotechnologie, de genetische manipulatie, de kunstmatige intelligentie en het energieparasitisme verder te bevorderen en de wereld steeds meer te verdelen en te verdraaien. Dat hier werkelijk diabolische krachten - in de zin van lasteren, verdelen, verwarren - aan het werk zijn, wordt door de meesten niet gezien. Onze tijd vreest God noch de duivel. Bij ons is alles relatief. Zodat de splijtzwammen ongestoord kunnen werken. Degene die er tegen waarschuwt wordt aan de schandpaal genageld. Is hij zelfs in competitie met het kwaad? Zoals altijd is hij de boodschapper die het ongemakkelijke uitspreekt, aan wie de schande toekomt. Maar met de vinger naar anderen te wijzen komt er altijd op neer dat er drie vingers naar onszelf wijzen. Hoe we het ook wenden of keren, we komen er niet omheen om te kijken waar we iets kunnen veranderen: bij onszelf.

De geesten die ik riep

Om de macht weg te nemen van de programmeurs van de mooie nieuwe wereldorde, moet de Paus uit ons hoofd verdwijnen. Datgene wat in ons geprogrammeerd is en ons is ingeprent, waardoor wij als tandwieltjes in een versnellingsbak functioneren, kunnen wij niet uit onszelf verwijderen. We hebben de codes hiervoor niet. We moeten leven met wat ons ooit is ingeprent. Wat we wel kunnen doen, is de programma's deactiveren. Daartoe is het nodig te weten dat ze bestaan. Als we dit niet willen erkennen, blijven ze in ons onderbewustzijn draaien.

Als we geen marionetten willen zijn, moeten we de touwtjes doorknippen. Dat kunnen we alleen doen als we ze zien.

Van deze bereidheid hangt het af wat er met ons gebeurt. Om het voor ons bedoelde verhaal te veranderen((Klaus Schwab: Das große Narrativ: Für eine bessere Zukunft, Forum Publishing 2022)), kunnen wij een verhaal ontwikkelen waarin de hoofdrol niet is weggelegd voor de technologie, maar voor de mens die bevrijdt is van zijn machteloosheid. Als hij slaagt voor de test die hem nu wordt aangeboden, wordt hij volwassen. Hij heeft ingezien dat hij zijn problemen niet buiten kan oplossen, en hij voedt niet langer het energieveld van de slavernij, maar met dat van de soevereiniteit.

Alleen op die manier kan de machine van de vernietiging worden gestopt. Alleen wij hebben die macht. Deze is allang ontglipt aan degenen die het geprogrammeerd hebben. Net als Stanley Kubrick's Doctor Strange, kunnen ze nu alleen nog toeschouwers van de chaos zijn die ze zelf hebben aangericht. De tovenaarsleerlingen hebben zichzelf voor groter gehouden dan ze in werkelijkheid zijn en ze hebben een kamer geopend waarvan ze de sleutel zijn kwijtgeraakt. De Frankenstein, het kinderetende monster, de egregor die zij hebben geschapen, het collectieve energieveld dat hun schepsel is geworden, is hun allang over het hoofd gegroeid.

Op adelaarsvleugels

De echte macht ligt volgens Raik Garve niet bij de mondiale instellingen, de exclusieve geheime genootschappen in de haute-finance, de loges of denktanks. De denkfabrieken van de Social Engeneering, zoals de Club van Rome, het Tavistock Instituut, de Council on Foreign Relations, het Wereld Economisch Forum, de Tritaterale Commissie of de Bilderbergers. De echte kracht zit tussen onze oren en hangt af van de beslissing van ieder individu aan welk energieveld hij zich aansluit en wat hij groot laat worden. Zo is de oplossing dus even eenvoudig als complex. Het hangt ervan af waarmee we in resonantie gaan en wat we denken dat we zijn: soepkip of adelaar? Wij kunnen ons alleen verheffen als wij een zekere lichtheid bezitten, beweeglijk zijn en ons in een dynamische stabiliteit bevinden tussen onze zwakheden en onze sterke punten. Vliegen is alleen met twee vleugels mogelijk. Dat gaat alleen wanneer men met zichzelf in vrede leeft, bereid is tot berouw en vergeving, zichzelf respecteert en openstaat voor de hoogste kracht van het universum: de liefde. Samen hebben we de macht om een fundamentele verandering teweeg te brengen. Als we ons niet laten leiden door wat we vrezen, maar de visies voeden van hoe we willen leven, dan kunnen we zo veel bereiken! Het is niet nodig dat eerst de halve mensheid ontwaakt. Er is maar één kleine steen nodig om de reus ten val te brengen.((https://www.youtube.com/watch?v=Gw9uIGkKOEw)) Laten we ons de wereld voorstellen die we willen. Laten we ons voorstellen dat we samen een nieuw onderwijssysteem uitvinden, een economie gebaseerd op geven en delen, familiestructuren waarin voor iedereen wordt gezorgd. Laten we visies ontwikkelen over hoe we onszelf kunnen bevrijden uit de leugenmatrix en kunnen terugkeren naar de waarheid, hoe zinloosheid tot zinvolheid wordt, het kunstmatige in het natuurlijke, een eendimensionaal in een multidimensionaal wereldbeeld, energie-parasitisme in een natuurlijke energie kringloop verwordt. Laten we ons voorstellen hoe uit het ego het zelf groeit, hoe angst liefde wordt, gebrek overvloed, rationaliteit hartkwaliteit wordt. Laten wij onszelf omvormen van machteloze consumenten tot zelfbewuste soevereinen die, in plaats van rechten van anderen op te eisen, hun eigen plichten vervullen en hun onafhankelijkheid beleven in het bewustzijn van eenheid en verbondenheid met alles. De training om van de kinderwereld in een volwassen wereld te stappen is hard. We raken geweldig buiten adem. Het zweet breekt uit en de spieren doen pijn voordat ze sterker en sterker worden. Het doel van de oefening is niet om de anderen voorbij te streven, maar om met zoveel mogelijk mensen door het oog van de naald te komen die het "nieuwe normaal" scheidt van een nieuw bewustzijn. Niemand kan gedwongen worden om aan deze opleiding deel te nemen. Maar iedereen heeft de kans om het te doen.

Hier kunt u het boek bestellen:

Als Pocket of als E-book

Als wij veranderen, verandert de wereld.

De juiste prijs (in plaats van het basisinkomen)

rovanov — Mon, 11 Apr 2022 06:35:34 +0000

Dit is het vierde deel van een korte serie over het Basisinkomen. Het eerste deel vindt u hier.

Dit artikel van Marc Desaules verscheen op Driegonaal

Al enkele jaren wordt er gediscussieerd over het basisinkomen: een inkomen voor iedereen, los van werk of (ander) inkomen. In dit artikel brengt Marc Desaules een nieuw element binnen in deze discussie: een economie waarin de dingen de juiste prijs dragen komt veel beter tegemoet aan wat men met het basisinkomen wil bewerken. We leven in een tijdperk van lage prijzen. Hoe minder we voor iets betalen, hoe beter – dit is niet alleen een wijdverbreide opvatting maar leeft ook zo in de moderne economische wetenschap. De enorme neerwaartse druk op prijzen bewerkt dat er weinig geld is om degenen die werken te betalen. Gevolg is dat het gebrek aan inkomen onvermijdelijk tot schulden leidt, die overal toenemen en uitgroeien tot een fenomeen dat nog nauwelijks onder controle gehouden kan worden. Deze neerwaartse spiraal heeft tot het punt geleid waarop regeringen alleen nog door verdere geldinjecties de dingen door kunnen laten gaan. Geld heeft niet alleen een waarde op zichzelf gekregen, maar is iets geworden dat verwant lijkt aan een kunstmatige bron van leven. Geld ketent individuele mensen ook steeds sterker aan hun egoïsme en drijft hen nog verder in de strijd om het bestaan. Er is een grote urgentie om te handelen, maar hoe? Sommigen zoeken het antwoord in het idee van een onvoorwaardelijk basisinkomen, als een bescherming tegen een allesvernietigende situatie. Zij beredeneren dat de garantie van een basisinkomen een sociale verzekering zou vormen, omdat de onvoorwaardelijkheid van het basisinkomen het individu vrij zou stellen van de noodzaak om te werken.(([CHB] In dit artikel wordt gesproken over ‘werk’ en niet over ‘arbeid’ om op het menselijke aspect gericht te blijven en niet in een economische categorie verstrikt te raken.)) Op het eerste gezicht lijken deze perspectieven aansprekend, maar zijn ze dat ook werkelijk? Wanneer we ze preciezer gaan bekijken zien we een andere werkelijkheid opdoemen: een onvoorwaardelijk basisinkomen raakt niet de kern van het probleem. De economie blijft onberoerd en gaat onveranderd verder, gebaseerd op het idee van de strijd om het bestaan waarin iedereen tegen elkaar blijft strijden. Verder verslechtert het de situatie door ieders houding ten opzichte van werk te vergiftigen, waarmee tegelijkertijd aan de menselijke waardigheid een belangrijke mogelijkheid zich uit te drukken wordt ontnomen. En ten slotte leidt een regelmatig inkomen dat iedereen in de schoot geworpen wordt tot een totale afhankelijkheid van dat inkomen, vergelijkbaar met de afhankelijkheid van een kudde tot zijn herder.

We hebben geen inkomensprobleem

De vraag is, wat het alternatief is voor een onvoorwaardelijk basisinkomen? Beter gezegd, waar kunnen we beginnen met het opbouwen van een economisch leven dat ieder individu een waardig inkomen verzekert? Het is noodzakelijk dat we tot de kern van de zaak komen. Dan zullen we allereerst zien dat het fundamentele probleem niet dat van het inkomen is, maar een probleem van het uitgeven, versterkt door een evenzeer fundamenteel probleem wat betreft het geld. Ten tweede zullen we zien dat we een gezonde verhouding tot werk moeten gaan ontwikkelen. Zowel het probleem van het uitgeven als onze houding ten opzichte van werk zijn sterk gerelateerd aan onze conventionele economische manier van denken en doen – het is ongemakkelijk dat toe te moeten geven en moeilijk om uit te spreken. Maar laten we deze twee aspecten toch nader bekijken. Bij het uitgeven speelt de prijs natuurlijk een centrale rol. Iedereen let op de prijs voordat hij iets aanschaft – dat spreekt voor zich. Maar met welk bewustzijn doen we dat? Met voorbijgaan aan onze conventionele manier van denken stellen we ons nu een wereld voor (we laten de vraag of dat reëel is even achterwege) waarin de prijs van elke waar zodanig is dat de individuele mens die de waar geproduceerd heeft “als tegenprestatie voor het resultaat van zijn inspanning een bedrag ontvangt dat voldoende is om hem in staat te stellen het geheel van zijn behoeften, inclusief die van degenen die van hem afhankelijk zijn, te bevredigen totdat hij een volgend zelfde product gemaakt heeft”.((Zie Rudolf Steiners voordracht van 29 juli 1922, GA 340, Wereldeconomie, Rotterdam 1986. Deze formule van Rudolf Steiner is net zo geldig en volledig als de stelling van Pythagoras.)) Deze ‘juiste prijs’ wordt niet vastgesteld door de koper, de consument, maar uitsluitend door de verkoper, de producent. En de beslissende factor in het bepalen van de prijs wordt niet gevormd door de kosten die met de productie zijn verbonden maar door de toekomstige behoeften van de producent. De gevolgen van het begrijpen van de juiste prijs op deze manier zijn immens: door zijn eigen behoeften te vervullen garandeert de consument, met elke transactie opnieuw, de vervulling van de behoeften van allen die bij de productie betrokken waren – al hun behoeften, niet slechts hun primaire behoeften. Dit zou niet alleen plaatselijk het geval zijn, maar geldt ook wereldwijd, voor alle mensen, wáár zij ook werkzaam zijn. Door elke transactie opnieuw, zou het hanteren van de juiste prijs een genezend effect hebben dat het hele economische organisme zou dynamiseren. Tegelijkertijd zou het wereldwijd rechtvaardigheid voortbrengen. Dit begrip van de juiste prijs is gebaseerd op economische en te berekenen inzichten; niet op een externe moraal, een ethische houding of afgedwongen ‘liefdadigheid’. Individuen zullen misschien in moreel opzicht groeien, als gevolg van het hanteren van de juiste prijs, maar dat kan nooit de voorwaarde zijn om de juiste prijs te introduceren. Een beslissend aspect van het hanteren van de juiste prijs is zijn oriëntatie op de toekomst, want het is de juiste prijs die een inkomen garandeert dat voorziet in toekomstige behoeften. Op geen enkele manier is inkomen een beloning voor een prestatie uit het verleden; inkomen is een tegemoetkoming voor de voortgaande kosten van levensonderhoud voor de producent. Er is slechts inkomen en werk. Maar ze zijn niet met elkaar verbonden. Inkomen kan ook niet afgemeten worden in termen van werk, want de facto worden werk en inkomen van elkaar gescheiden door de logica van de tijd. Eerst is er het inkomen, het werk volgt. Het hanteren van de juiste prijs is zodoende zowel het begin als de weg naar de scheiding van werk en inkomen, hetgeen zowel werkelijk sociaal is als in overeenstemming met een groter doel. Bovendien, wanneer het inkomen door het hanteren van de juiste prijs in alle toekomstige behoeften voorziet, legt het ook de basis voor de creativiteit en ontwikkeling van ieder individu, door wiens vaardigheden in de behoeften van zijn medemensen wordt voorzien. Er is echter een probleem: geld is onvermijdelijk verbonden met elke transactie en hiermee verschijnt een verborgen en nauwelijks te pakken probleem waarvoor we nu de moed moeten hebben om het onder ogen te zien. In de afgelopen twee eeuwen is geld steeds duidelijker losgeraakt van de echte economie en tijdens dit proces verwierf het een waarde in en van zichzelf. Deze situatie berust op drie alomtegenwoordige praktijken: de aankoop van grond (in plaats van het recht op alleengebruik), het hanteren van materieel onderpand bij leningen (in laats van het hanteren van ‘persoonlijk krediet’) en de gerichtheid op het beheersen van inflatie op monetair gebied (in plaats van het stimuleren van het hanteren van de juiste prijs). Deze drie gewoonten werken in economische zin vernietigend en hebben invloed op elke transactie die waar dan ook ter wereld plaatsvindt. Het ontbreekt hier aan de ruimte om dit nader te onderzoeken, maar laat het voor dit moment volstaan om te stellen dat deze drie gewoonten hindernissen zijn voor elke stap die gezet wordt om werkelijke economische processen te verbeteren.

Werk als de behoeder van de menselijke waardigheid

De onvoorwaardelijkheid van het basisinkomen benadrukt de rechten van het individu en maakt hem vrij van aanspraken die de gemeenschap op hem doet – tegelijkertijd zondert het individu zich af van die gemeenschap. Maar het plaatst ook werk in een verkeerd licht. Werk heeft niets te maken met dat soort van vrijheid; het heeft te maken met karma. Werk verschijnt waar de betrokkenheid van het individu raakt aan de erkenning van de ander; het betekent een verbinding, een link, een ontmoeting tussen een punt en de periferie. Werk is waar een mens zijn individuele bestemming ontvouwt door de behoeften van anderen te erkennen. Het werk dat je verricht komt tegemoet aan de behoeften van anderen; je eigen behoeften worden op hun beurt vervuld door het werk van anderen: “… de gedachte dat zo- en zoveel mensen werken opdat daarmee een minimale basis voor het levensonderhoud gelegd is – is onverbrekelijk verbonden met een andere gedachte, namelijk dat men de gemeenschap weer terug moet geven, niet in geld maar in werk, wat een ander aan werk voor jou verricht heeft. Pas wanneer mensen zich verplicht zullen voelen de hoeveelheid werk die voor hen verricht is ook weer in de vorm van werk terug te geven, pas dan leeft er werkelijke interesse voor de medemens. Dat de ene mens de ander geld geeft, betekent slechts dat men de ander aan de leiband heeft, dat men hem als een slaaf kan leiden en dwingen voor zich te werken.”((Rudolf Steiner, voordracht van 30 november 1919, GA 186, waarin Rudolf Steiner beschrijft hoe werk alleen kan worden geruild voor werk en hoe geld nooit een vervanging van werk kan zijn.)) Alleen door werk leren we om terug te geven wat we hebben ontvangen door het werken van anderen. Op dit punt wordt in de diepste en meest menselijke zin ervaarbaar hoe wij verwant zijn met onze medemens. Door werk betreden we de sfeer van het recht – iets dat nooit met geld gekocht kan worden. Rechten komen voort uit het feit dat je in een gemeenschap thuishoort, zoals ook verplichtingen. Werk is ook een dergelijke verplichting: “(…) natuurlijk is ieder mens door zijn sociale situatie gedwongen tot werk en we hebben slechts de keuze tussen werken en van honger omkomen.”((Rudolf Steiner, voordracht van 30 mei 1919, GA 337a. Uittreksel van een antwoord van Rudolf Steiner op de vraag: ‘Is het denkbaar dat werk verplicht wordt?’)) Dit is krachtig maar consequent uitgedrukt. Een van de belangrijkste geheimen van het menselijk bestaan is verbonden met werk: het inzetten van de wil. De moderne beschaving doet er veel aan om de wil te verlammen, te verzwakken of zelfs de verbinding tussen het ‘Ik’ van de mens en zijn aardse wil te verbreken. Dit gaat om niets minder dan de menselijke waardigheid en vanuit dit gezichtspunt kan werk worden gezien als de behoeder van de menselijke waardigheid. Vanuit ditzelfde gezichtspunt is het onvoorwaardelijke van het idee van het basisinkomen zowel ernstig als gevaarlijk; het streven naar een voldoende inkomen bedreigt de menselijke waardigheid. Het onvoorwaardelijke basisinkomen en het hanteren van de juiste prijs staan recht tegenover elkaar als het gaat om het streven naar een redelijk inkomen. Met het basisinkomen worden de basisbehoeften gedekt door een periodieke geldinjectie; het hanteren van de juiste prijs betekent dat producenten een prijs ontvangen die al hun behoeften dekt. Met het oog op het egoïsme richt het basisinkomen zich op het eigen inkomen, preciezer gezegd op het geld dat nodig is om de eigen basisbehoeften te dekken, ongeacht de vraag waar dit geld vandaan komt. Het hanteren van de juiste prijs richt zich op de medemens, op het uitgeven van geld – om precies te zijn op de behoeften van allen die onzichtbaar achter elk product staan. En zo bevordert het ook het gezonde functioneren van het sociale organisme en dat is weer de primaire noodzakelijke voorwaarde voor inkomen. In verbinding met het onderwerp van dit artikel moeten we het egoïsme nog wat nader bekijken. Zoals bekend kan de spirituele wereld niet op een veilige manier worden betreden zonder een passende voorbereiding. Dat houdt in onze tijd in dat de mens zijn egoïsme moet opleiden. Iedere stap voorbij de drempel van de spirituele wereld die is gemotiveerd door persoonlijke belangen, door een egoïsme dat niet is verruimd zodat het de hele wereld en alle mensen omvat, voorkomt een werkelijke ontmoeting met de werkelijkheid van de spirituele wereld: een dergelijke stap leidt alleen tot illusoire beelden en weerspiegelingen van persoonlijke wensen, die natuurlijk wel mooi en waar lijken te zijn. Met het moderne economische leven betreden we een andere wereld. In veel opzichten lijkt deze wereld een weerspiegeling van de spirituele wereld te zijn. In geen van deze twee werelden is plaats voor egoïsme: “[Egoïsme] in het economische leven zou met wortel en tak moeten worden uitgeroeid”((26 juli 1922, GA 340, Wereldeconomie)) want het vervalst de prijzen en geeft hen een illusoir karakter. Maar eigenbelang leidt ook tot “ellende, armoede en ontberingen” voor de mensheid. De enige begaanbare weg die ik zie om onze toekomst ter hand te nemen is door het hanteren van de juiste prijs. De eerste stap op die weg is om dit fundamentele concept uit Rudolf Steiners economische theorie – de juiste prijs met alle consequenties van dien – voor ieder toegankelijk en begrijpelijk te maken. De tweede stap is om associatieve netwerken te vormen – niet te groot en niet te klein en alle met elkaar verbonden – om prijzen waar te nemen en te evalueren en om op die manier stap voor stap bewustzijn voor de juiste prijs te ontwikkelen. Dit zou resulteren in een fluctuerend, gedifferentieerd wereldomspannend landschap van juiste prijzen. Zo leren we samen het economisch leven te beheersen, het economisch leven van de mensheid…((“… alle menselijke ellende [is] alleen maar het gevolg van het egoïsme… ellende, armoede en nood zullen [zich] noodzakelijkerwijs voordoen als die gemeenschap op een of andere manier op egoïsme is gebaseerd.” GA 34 (opgenomen in Verbeter de wereld, Assen 2009).)) Marc Desaules leeft in Zwitserland en was (mede-)oprichter van verschillende initiatieven zoals een biologisch-dynamische boerderij, een restaurant, een hotel en een pensioenfonds, waar hij zich o.m. richtte op de vormgeving en de financiën. Zie ook: www.aubier.ch. Hij is auteur van A human response to globalisation – Discovering associative economics (Associative Economics Institute, Canterbury/Neuchâtel 2003) Vertaald door Gesien Broekhuijsen en John Hogervorst Proefnummer op Driegonaal aanvragen? Voor € 7,50 ontvangt u het meest recente (indien nog leverbaar) plus een ouder dubbelnummer (met begeleidende acceptgiro) thuisgestuurd. Hier kunt dit aanvragen.

Bedenkingen bij het basisinkomen (2)

rovanov — Wed, 30 Mar 2022 06:17:29 +0000

Dit is het derde deel van een korte serie over het Basisinkomen. Het eerste deel vindt u hier.

Dit artikel verscheen op Driegonaal

Fragmenten uit een uitgebreid artikel. “Het basisinkomen gedacht als een sociaal vangnet klinkt mooi – maar waarom zou er een vangnet moeten zijn voor degenen die goed zonder kunnen? Het basisinkomen als sociale springplank (als middel dat mensen in staat stelt zich te wijden aan wat zij essentieel vinden) is een weinig sociaal, eerder een zelfzuchtig concept. Op grond waarvan zou ik het recht moeten hebben mij te wijden aan wat ik essentieel vind – en op welke wijze draag ik dan bij aan de mogelijkheid dat ‘de ander’ van dit zelfde recht gebruikt maakt? Wie voorstander van het basisinkomen is én sociaal wil zijn, richtte zich op het realiseren van die sociale springplank voor anderen dan zichzelf (hij ontvangt overigens in dat geval al doende zijn eigen ontwikkeling op de koop toe) – en zal er niet in willen berusten dat anderen dag in dag uit werken voor zíjn sociale springplank. “Maar denk jij dan dat mensen als het basisinkomen een feit is niet zullen werken? Heb je dan zo weinig vertrouwen in de mensen?” – werd mij meermaals voorgehouden. Het stellen van deze ‘vertrouwensvraag’ is misplaatst. Of ik vertrouwen heb in de mensen is hier niet de vraag, het gaat er eenvoudigweg om dat we niet iets kunnen verdelen dat nog niet gemaakt is en dat we dus eerst moeten afspreken hoe we de taken onderling zullen verdelen. Is dat teveel gevraagd (bijvoorbeeld aan mensen die zoveel vertrouwen hebben in de wil tot werken van de basisinkomensontvangers)?” Proefnummer op Driegonaal aanvragen? Voor € 7,50 ontvangt u het meest recente (indien nog leverbaar) plus een ouder dubbelnummer (met begeleidende acceptgiro) thuisgestuurd. Hier kunt dit aanvragen.

Bedenkingen bij het basisinkomen (1)

rovanov — Sun, 27 Mar 2022 06:13:44 +0000

Dit is het tweede deel van een korte serie over het Basisinkomen. Het eerste deel vindt u hier.

Dit artikel verscheen op Driegonaal

Fragmenten uit een uitgebreid artikel. “Het invoeren van het basisinkomen is een manier van het (her)verdelen van waarde. Die waarde komt niet uit de hemel vallen maar is het resultaat van de arbeid en de inzet van de mensen die (wereldwijd) in de economie werkzaam zijn. Wanneer deze mensen – om dit punt op vereenvoudigde wijze duidelijk te maken – morgen allemaal het werk zouden neerleggen, zou er overmorgen geen waarde zijn die (her)verdeeld kan worden. Want wanneer de productie in de economie tot stilstand komt, zal de waarde van het geld in de richting van nul beginnen te dalen – eenvoudigweg omdat er niets meer te koop zal zijn. De waarde die men door middel van het basisinkomen wil verdelen, wordt dus tot stand gebracht door de productiviteit van de economie, doordat mensen dáár hun arbeid en inventiviteit inzetten. Voorstanders van het basisinkomen zijn feitelijk (welke redenen zij daarvoor ook hebben) voorstanders van een andere verdeling van de beschikbare waarde. Dat een andere verdeling van de gecreëerde waarde meer dan wenselijk is, is duidelijk. Maar een gesprek (en besluit) over deze andere verdeling kan pas gevoerd worden wanneer er eerst een ander gesprek (met besluitvorming) gevoerd is: het gesprek namelijk over het verdelen van de arbeid die nodig is om de te verdelen waarde te scheppen en het gesprek waarin onderzocht en vervolgens bepaald wordt hoeveel waarde er eigenlijk geschapen, en verdeeld, moet worden.” Proefnummer op Driegonaal aanvragen? Voor € 7,50 ontvangt u het meest recente (indien nog leverbaar) plus een ouder dubbelnummer (met begeleidende acceptgiro) thuisgestuurd. Hier kunt dit aanvragen.

Gratis geld bestaat niet

rovanov — Thu, 10 Mar 2022 06:41:51 +0000

Er bestaat al enkele jaren een discussie over het Basisinkomen. We zullen zien dat dit onderwerp, in beginsel gediscussieerd vanuit sociale idealen, binnenkort door machthebbers gekaapt zal gaan worden. Uit eigen ervaring schreef ik al eens over het fenomeen "De gekaapte idealen" . We zullen deze tactiek in de toekomst veel tegen gaan komen omdat zij de basis vormt voor de Agenda 2030. Geen armoede meer, geen honger, duurzame landbouw, klimaat verandering, geen ziektes enz. enz. vormen de 17 SDG's (Duurzaamheidsdoelen) van de Agenda 2030. Wie kan daar dan ook tegen zijn? Klimaat, landbouw en gezondheid hebben de beleidsbepalers al gekaapt. De armoede in de wereld gaat aan de meeste Europese burgers voorbij. Hier komt binnenkort echter verandering in. We zullen door de maatregelen van de afgelopen twee jaren, door nog komende maatregelen en de naadloos aansluitende Oekraïne crisis in een onvoorstelbare economische crisis zinken met armoede tot gevolg. (Vermoedelijk wordt er nog een derde crisis achteraan geschoven)

Armoede & honger

Wanneer de nood hoog genoeg is, komt, waarschijnlijk in Europees verband, de overheid en biedt haar burgers financiële ondersteuning aan. Een basisinkomen, maar dan wel in de vorm van een CBDC. Achter de schermen wordt er (al jaren!) hard gewerkt aan een CBDC. Dat wil zeggen een Central Bank Digital Currency en dat heet Digitaal Geld van een Centrale Bank. De financiële ondersteuning zal een blijvend basisinkomen worden, waarmee de burgers een direct door de staat stuurbaar en manipuleerbaar inkomen ontvangen.\ Wellicht onnodig om nog te melden dat de burger door deze "weldaad" van onze staat, van deze "weldaad" afhankelijk zal zijn omdat zij in haar levensbehoefte uit arbeid niet meer kan voldoen. Voor ons reden om een korte serie berichten te gaan plaatsen over het basisinkomen algemeen. Dit om een eigen inzicht te kunnen vormen over de uitwerking en consequenties van een basisinkomen binnen een samenleving. De volgende citaten verschenen in een uitgebreid artikel in het tijdschrift Driegonaal

Gratis geld bestaat niet

Waarom het basisinkomen een sympathiek maar onverstandig idee is

“Naar verluidt viel, in de laatste maanden van de tweede wereldoorlog, het ‘Zweeds wittebrood’ op een gegeven moment uit de hemel. Hopelijk is dit brood vervolgens op een rechtvaardige wijze verdeeld. Na die tijd echter, zoals ook daarvoor, komt ‘het brood’ niet meer uit de hemel vallen. Het invoeren van het basisinkomen is als het verdelen van het Zweedse wittebrood dat morgen, overmorgen en alle dagen daarna geacht wordt uit de hemel te komen vallen. “ “Het gesprek over het basisinkomen is een gesprek over de verdeling van welvaart. Dat gesprek zal blijken een schadelijke illusie te zijn wanneer het niet begint met het gesprek over het bepalen en verdelen van onze inzet ten behoeve van het sociale geheel (op te vatten als bijvoorbeeld ‘de gemeenschap’, ‘de samenleving’, ‘de wereld’). Die inzet leidt er immers uiteindelijk toe dat er iets te verdelen ís.” “Het basisinkomen gedacht als een sociaal vangnet klinkt mooi – maar waarom zou er een vangnet moeten zijn voor degenen die goed zonder kunnen? Het basisinkomen als sociale springplank (als middel dat mensen in staat stelt zich te wijden aan wat zij essentieel vinden) is een weinig sociaal, eerder een zelfzuchtig concept. Op grond waarvan zou ik het recht moeten hebben mij te wijden aan wat ik essentieel vind – en op welke wijze draag ik dan bij aan de mogelijkheid dat ‘de ander’ van dit zelfde recht gebruikt maakt? Wie voorstander van het basisinkomen is én sociaal wil zijn, richtte zich op het realiseren van die sociale springplank voor anderen dan zichzelf (hij ontvangt overigens in dat geval al doende zijn eigen ontwikkeling op de koop toe) – en zal er niet in willen berusten dat anderen dag in dag uit werken voor zíjn sociale springplank.” “Een passend recht op arbeid zou er uit moeten bestaan dat de mens die zegt: “ik wil arbeid verrichten” op de kortst mogelijke termijn aan het werk kan op een manier die aansluit bij zijn capaciteiten (en dat werk is ‘arbeid’, dat wil zeggen een activiteit die leidt tot een resultaat waaraan anderen daadwerkelijk behoefte hebben die zij tot uitdrukking brengen in de vorm van een inkomen voor de werkende mens). “ “Een verbetering van de situatie waarin het werken voor veel mensen een moeizame, en op den duur zelfs ongezonde bezigheid is, komt tot stand door een bevrijding van het geestesleven en een verandering van de economische praktijk (die afgelezen zou kunnen worden aan de vraag of de juiste prijs gehanteerd wordt). Het basisinkomen biedt hierin niets dat tot een fundamentele oplossing leidt. Sterker nog, invoering van het basisinkomen binnen de bestaande structuren, zal de druk (méér productie, méér efficiency, méér rendement, minder kosten) op alle plaatsen waar gewerkt wordt alleen maar opvoeren.”

Corona slaaplied

rovanov — Thu, 03 Mar 2022 06:24:56 +0000

De komende maanden zullen we de 'versoepelingen' gaan genieten. Veel landen, elk op haar eigen manier, laten de teugels vieren. Veel deelnemers aan protesten zullen hun strijd “zegevieren”. We zullen in een nieuwe waan terecht komen, de waan van de overwinning. Maar pas op. Het zijn de zoethoudertjes, het botje wat de hond toegeworpen wordt om deze af te leiden. Onze alertheid en kritische houding zal afnemen. Tegelijkertijd wordt het steeds duidelijker dat de machthebbers geenszins van plan zijn de opgetuigde infrastructuur en de daarbij behorende wetgeving los te laten. Waarom? De zorg is stelselmatig verder afgeschaald en tegelijkertijd worden vele miljoenen geïnvesteerd in prik- en test accommodaties. Dit zijn investeringen die op een lange termijn planning wijzen. Er zijn wel degelijk coronavirussen en mensen worden er ook ziek van. Maar is dat nu anders dan in andere jaren? Ik denk het niet, alhoewel we dat niet zeker kunnen weten want we hebben nog nooit in deze vorm zoveel en blindelings nietszeggende tests doorgevoerd.

Vele valse vlaggen

In het voorjaar van 2020 bleek vrij snel dat Corona niet het killervirus is. Toch heeft men een angstcampagne opgetuigd. Een geweldig georkestreerde actie waarbij bijna 200 landen in dezelfde richting marcheerden. Dit is in de geschiedenis nog nooit eerder gebeurt en men zou hier even bij stil moeten staan. Elk land vertegenwoordigt normaal gesproken verschillende interesses. Bij elk congres of top ontmoeting tussen staatshoofden duurt het daarom soms dagen om slechts tot een gemeenschappelijke verklaring te komen. Nu was het anders. Binnen de kortste tijd waren alle landen gelijk geschakeld. Bij staatshoofden en media over de hele wereld kwamen letterlijk dezelfde zinnen over de lippen. Zoiets gebeurt niet toevallig maar heeft een lange en geniale voorbereiding gehad. Door de gebeurtenissen van 11 september 2001, toen de twee vliegtuigen de drie torens van het World Trade Center in New York vernietigden, is het gunstige klimaat geschapen om wetgeving door te voeren waarmee individuele burgerrechten en algemeen erkende mensenrechten werden afgeschaft. In het belang van de algemeenheid, vinden veel burgers dit inmiddels normaal. Toen was het de terreurangst die de burgers lieten instemmen met wetgeving die een alomvattende surveillance door de staat mogelijk maakte. Sindsdien kunnen opsporingsdiensten ongelimiteerd de bevolking monitoren. Ook toen vonden er in vrijwel elk land ter wereld vergelijkbare maatregelen plaats door wetten in te voeren die de soevereiniteit van de burger beperkte oftewel elimineerden.

Hoe nu verder

Vanuit bovenstaand perspectief kunnen we zeggen dat de heftige gebeurtenissen van de 11e september 2001 de weg voorbereidde die nu geperfectioneerd zal gaan worden. Het corona narratief heeft deze ontwikkeling overgenomen. Zij transformeert de angst voor terreur naar de angst voor lijf en leven, angst voor de ander. En aangezien deze ‘ander’ iedereen kan zijn, voelden de meeste burgers zich veiliger door het monitoren, surveilleren en in de gaten houden van hun medemensen via de C-app. Opvoeden en conditionering van de bevolking is actueel een hoog streven voor diegenen die achter de schermen aan de touwtjes trekken. De technische mogelijkheden hebben sinds 9/11 enorm toegenomen. Zo is de fel omstreden data-sleepnet-wet uit 2017 inmiddels bijna gedevalueerd tot een relikwie uit vervlogen tijden. Immers, opsporingsdiensten zijn intussen in staat om, hand in hand met Big Tech, de individuele burger 24/7 te monitoren. (Dat de burger hier zelf ijverig aan mee werkt, beschrijven we al jaren op Wakkermens. o.a. hier)

Het momentum wordt gebruikt

Rond 2008 wordt in de Europese politiek het eerst openlijk over een digitale (gezondheids)pas gesproken. De corona hysterie heeft hier een enorme stuwkracht aan gegeven en we mochten zelfs al een beetje oefenen via de corona-app. Inmiddels is het woord gezondheid komen te vervallen en spreekt men alleen nog over een Europese Digitale Identiteit (EDI). Het invoeren van deze EDI–pas, waarschijnlijk als app, wellicht in de overgangsfase ook nog als plastic chip-kaart, geeft de machthebbers onbeperkte mogelijkheden. De bedoeling is om uiteindelijk alles aan deze EDI te koppelen en te kunnen reguleren. Dit gaat dan om gezondheidsstatus zoals vaccinatie en upgrades daarvan, betalingen, belasting, toegang tot publieke diensten, openbaar vervoer of sociaal gedrag. Het Social Credit systeem dus. Na de invoering van de digitale Euro, die natuurlijk alleen via je EDI beschikbaar is, zijn zelfs de uitgaven van de individuele burger te sturen, controleren of te blokkeren bij ongewenst gedrag. Stop dus met pinnen!!!

Buiten het zicht, verstrekkende gevolgen

Er staan op korte termijn twee grote beslissingen op de agenda van onze politici. Beiden hebben (nu dan ook officieel) het elimineren van de democratie tot gevolg. 1 - Binnenkort “besluiten” de staats- en regeringschefs over deze Europese Digitale Identiteit. Hiermee zal nog eens een enorme brok aan soevereiniteit naar Brussel overgeheveld worden. Zoals ook nu al veel Europese wet- en regelgeving boven onze nationale wetten staan, zullen we ook hierover als burger niets meer te brokken hebben. Zie het Europees promotie filmpje hieronder. N.B. Het machtsblok in Brussel heeft niets met een democratische gemeenschap te maken. De almachtige Europese Commissie wordt per handjeklap geïnstalleerd.

[aiovg_video id=59748]

EU propaganda filmpje voor Digitale Identiteit

2 - Een evenzo bedenkelijke ontwikkeling zijn de verdragen die worden voorbereidt waarin soevereine staten zich zullen verplichten om punctueel de aanwijzingen van de WHO op te volgen in geval van een pandemie. Alleen de WHO bepaald waarom en wanneer er sprake is van een pandemie. Tot nu toe waren het grotendeels adviezen die in nationale maatregelen moest worden omgezet. Binnenkort beslist de WHO welke stappen, maatregelen er hier in Nederland genomen worden. N.B. Er heerst over de WHO het misverstand dat dit een staatsorgaan is. De WHO is lange tijd geleden geprivatiseerd en wordt voor het leeuwendeel gefinancierd door bedrijven en ander privé organisaties.

[aiovg_video id=57008]

WHO propaganda filmpje uit 2014

Deze dingen worden er door gedrukt terwijl wij onze “vrijheid” vieren of in de ban van de Oekraïne propaganda zijn.

Waar het vrije geestesleven begint…

rovanov — Wed, 09 Feb 2022 07:20:48 +0000

Dit artikel verscheen in het tijdschrift Driegonaal

Wie heeft het ooit daadwerkelijk meegemaakt: de ervaring dat een ander mens jou écht ziet? Het is een ervaring die wij elkaar meer dan van harte zouden moeten toewensen. - Wie, op de manier die hier bedoeld is, echt gezien wordt, zal zich wezenlijk erkend en bevestigd voelen, en zal daardoor tot nieuwe, essentiële stappen kunnen komen. Ook voor wie deze ervaring niet kent, zal duidelijk zijn dat dit ‘gezien worden’ geen uiterlijke zaak is. Het gaat niet om de buitenkant die gezien wordt, het gaat om ons wezen, onze innerlijke kern. En de mens die mij op deze manier gezien heeft, is de mens die mij echt kent en begrijpt. Iets dergelijks geldt ook voor de ontwikkelingen die zich in de wereld voordoen, voor de gebeurtenissen en feiten die plaatsvinden. Zij tonen zich, net als wij, in een uiterlijke gedaante, maar hun essentie gaat daarin schuil, ligt niet aan de oppervlakte. Willen wij echt begrijpen wat er in onze tijd gebeurt, dan zullen wij de gebeurtenissen zó moeten waarnemen dat wij kunnen doordringen tot hun essentie. Dat waarnemen moet met grote opmerkzaamheid en tegelijkertijd in innerlijke rust en onbevangenheid gebeuren. De opmerkzaamheid is gewenst ‘om niets te missen’. De innerlijke rust en de onbevangenheid zijn nodig om dat wat ik waarneem volledig ‘binnen te laten komen’ en niet al bij binnenkomst te vervormen of verkleuren door mijn al gevormde mening of ingenomen standpunt. Innerlijke rust betekent dat mijn innerlijk stil en helder kan weerspiegelen wat ik waarneem. Onbevangenheid betekent dat ik puur en ongekleurd kan kijken. Hoe eenvoudig dit op zich ook te begrijpen mag zijn, aan een vraagstuk als de coronacrisis ervaren wij dat deze manier van waarnemen een moeilijke opgave is. En, we zoeken naar een weg om gebeurtenissen in de tijd wezenlijk te kunnen begrijpen, dan is het waarnemen nog maar de eerste stap. De tweede stap bestaat uit ‘het denken over de waarneming’ die wij deden. Dus, door middel van het waarnemen hebben wij de gebeurtenis die wij willen onderzoeken in ons bewustzijn opgenomen; met het denken willen wij deze gebeurtenis onderzoeken en begrijpen. Hier te beschrijven wat daarbij komt kijken is eenvoudiger dan deze tweede stap ook echt waar te maken. Maar, wanneer wij denkend de gebeurtenissen die wij op de aangeduide manier hebben waargenomen willen doorgronden, om hun essentie te kunnen ‘zien’, dan zullen wij dat des te beter kunnen voltrekken wanneer wij de wereld, de mens en de ontwikkeling van de mens (dat is inclusief wat ‘de geschiedenis’ wordt genoemd) zó kunnen zien dat wij onszelf - ons eigen leven en streven – daar buiten houden. Ons denken moet los komen van al het persoonlijke; wanneer wij de wereld en de tijd waarin wij leven willen begrijpen moeten wij tot objectiviteit komen, om het denken ‘helder’ te houden. Dat betekent ook: niet denkend op zoek gaan naar wat in ons beeld past (en wat niet past weg houden; de moed opbrengen om ook te denken wat ons onwelgevallig is en wat wij liever niet zouden willen denken. Alleen zó mogen wij hopen door te dringen tot het wezenlijke dat zich uitdrukt in de uiterlijke gebeurtenissen die zich in de wereld, ‘op mensheidsniveau’, afspelen. De coronacrisis is wellicht de meest gecompliceerde aangelegenheid waarmee de mensheid ooit kampte. Wij kunnen terugdenken aan eerdere grote crisissen, bijvoorbeeld de zgn koude oorlog, of de tweede of eerste wereldoorlog. Dat waren toch, waarmee niets is gezegd over hun ernst of betekenis, crisissen die tot op zekere hoogte een eenduidig karakter hadden en begripsmatig te duiden. - Wie meent de coronacrisis eenduidig en afdoende te kunnen doorzien en verklaren zal op zijn best niet meer dan een enkel aspect van deze veelkoppige draak in het vizier hebben. Deze crisis vraagt om een volledige vernieuwing van het menselijk samenleven. Een eerste stap daarin is het opstarten van een uitgebreid en grondig gesprek waarin wij onze waarnemingen, met betrekking tot de coronacrisis, naast elkaar leggen om tot een omvattend beeld te komen; en waarin wij de vruchten van ons denken over deze waarnemingen aan elkaar voorleggen, om samen te voegen wat bij elkaar hoort, opzij te leggen wat ‘niet goed gedacht’ is en zo tot het wezen van de crisis door te dringen. Er is niets dat ons werkelijk belet een dergelijk gesprek aan te gaan, al is er ook - afgezien van de noodzaak tot een dergelijk gesprek, ons opgelegd door de crisis zelf – niet veel dat dit gesprek stimuleert. Want één van de vele rampzalige aspecten van de coronacrisis is dat het gespreksklimaat ‘vergiftigd’ is: wezenlijke vragen worden ontweken; gesprekken worden gevoerd vanuit de loopgraven of vanaf verschillende planeten; de inhoud van het gesprek wordt misvormd door aanspraak op ‘autoriteit’ of het ‘wegzetten’ van de ‘gesprekspartner’; er wordt gesproken maar niet geluisterd; gesprekken worden doordrenkt met emotie en sentiment; gesprekken verworden tot retoriek binnen de eigen bubbel, … en vul maar aan. In de driegeleding van het sociale organisme is ‘vrijheid van geestesleven’ een eerste voorwaarde. Wie meent dat die vrijheid er is (want iedereen kan toch alles roepen of aan de sociale media ‘toevertrouwen’?) vergist zich pijnlijk. Van een vrij geestesleven kan pas sprake zijn als er in vrijheid naar waarheid gezocht wordt. – Omdat het woord ‘waarheid’ in onze tijd op veel gevoeligheid stuit, zeg ik het nog eens anders: van een vrij geestesleven kan pas sprake zijn als alles (elk thema, elk vraagstuk) in vrijheid onderzocht kan worden. Het gesprek dat wij ontberen en waarop ik doel, is een ‘in-vrijheid-onderzoekend-gesprek’: een zoektocht. (In zo’n gesprek komt ‘de waarheid’ dan ook vroeg of laat in beeld, natuurlijk in een verschijningsvorm die vanuit veel verschillende standpunten gezien kan worden). En zo stuiten wij hier op een andere wezenlijke trek van de coronacrisis: zij roept ons met ultieme urgentie op tot het opbouwen van een vrij geestesleven. Die opbouw kan zijn begin vinden in het gesprek dat wij kunnen voeren (wij hoeven daarmee niet te wachten tot iemand ons verzekert dat het geestesleven ‘vrij’ verklaard is) over de coronacrisis. En dat kan uitmonden in iets dat de coronacrisis zou overstijgen, namelijk de ervaring dat het ons mogelijk is de grootste tegenstellingen te overbruggen. Die vrijheid moeten wij ons permitteren. Dit artikel verscheen in het tijdschrift Driegonaal

CoRona moTief

rovanov — Sat, 05 Feb 2022 07:37:22 +0000

Dit artikel verscheen in het tijdschrift Driegonaal

Als corona een muziekstuk was (zou best kunnen met zo’n zwierige naam), zou in dat stuk een veelheid aan motieven opduiken. Wat het hoofdmotief van het stuk zou zijn, is ook duidelijk. Ik las een uitvoerig artikel in een landelijk dagblad waarin een Nederlandse schrijver beschreef dat en waarom hij mensen die zich niet tegen corona (hebben) laten vaccineren egoïsten vindt die “alleen bezig zijn met zichzelf”. Een ruim deel van het artikel ging over zijn eigen gezondheid; hij lijdt aan een nare hartkwaal en de zorg die daarvoor nodig is dreigt uitgesteld te worden door het aantal (corona-)patiënten op IC’s. Deze uitweiding over zijn persoonlijke situatie maakte dat ik mij bij het lezen van zijn artikel wat ongemakkelijk begon te voelen. - Ieder die in een ziekenhuis ligt, houdt daar een bed bezet waarop een ander dan niet kan liggen, dat is duidelijk (en geldt voor veel dingen in het leven, bijvoorbeeld: de boterham die ik eet, kan een ander niet eten - een veelbetekenend feit wanneer we er acht op slaan). Maar deze objectieve constatering kreeg voor mij een enigszins andere kleur door de suggestie van de schrijver: het is mijn bed dat daar bezet wordt gehouden. Dat verandert de strekking van zijn betoog aanmerkelijk, want als ik dat betoog kernachtig samenvat wordt er gezegd: ‘Hé, vaccinweigeraars, jullie zijn egoïsten en zijn alleen met jezelf bezig; denk eens aan mij!’ Het zijn ‘de anderen’ die mijn vrijheid aantasten en zij zijn het ook die mij mijn vrijheid moeten geven… Het centrale corona motief is vrijheid. Het is de vrijheid die, als het hoofdkarakter in de opera, miskend, bedreigd en in gevaar gebracht wordt en die misschien, na de katharsis, als een phoenix uit de as herrijst, ja, zelfs zijn ware gedaante aanneemt. Zo ver is het nog niet, gezien de valse tonen die door de corona-gebeurtenissen worden opgeroepen. Er wordt nog vooral geworsteld met en om vrijheid en daarbij wordt zichtbaar dat het begrip ‘vrijheid’ voor velen een willekeurige betekenis heeft. Vrijheid is nog een bleek begrip. Met een reuzensprong: wanneer een mens de vrijheid kent en in zich draagt, is er - buiten hemzelf - niets of niemand die hem daarvan kan beroven. Wat deze mens dan doet? - Dat bepaalt hij zelf, met inachtneming van wat hij in de wereld om zich heen nodig acht. Aan wat hij doet, of waarvoor hij kiest, valt niet af te lezen of het om een vrije daad of vrije keuze gaat. En ook is duidelijk: in vrijheid zal hij een ander niet schaden. In die richting kunnen we ons ontwikkelen om tot vrijheid te komen. Van de wegen die anderen bewandelen in hun zoektocht naar vrijheid kunnen we slechts met interesse kennis nemen. Dat zou ook meer kansen opleveren om werkelijk met elkaar in gesprek te raken. John Hogervorst Dit bericht verscheen in het tijdschrift Driegonaal 37/5

Bill Gates en patent 060606

rovanov — Sun, 16 Jan 2022 07:43:25 +0000

Dit bericht hebben we overgenomen van Frontnieuws

Er zijn veel samenzweringstheorieën – sommigen geloven dat reptielen de Amerikaanse regering leiden, en anderen geloven dat Coca-Cola het bloed van christelijke baby’s gebruikt om zijn frisdranken te produceren. Er zijn mensen die “chemtrails” hebben gezien en anderen die pleiten voor het dragen van aluminiumfolie hoedjes terwijl ze naar de televisie kijken om zichzelf te beschermen tegen destructieve hersenspoelingsgolven. Vaak worden de profetieën van het Oude Testament geïnterpreteerd als een commentaar op een technologische ontdekking of gebeurtenis, schrijft auteur Leonid Savin op Dirtyworld. Maar er zijn ook rationele feiten die niet kunnen worden ontkend omdat ze gedocumenteerd zijn. Deze omvatten het bestaan van de Bilderberg conferenties, het MK-Ultra-project van de CIA en de financiering door George Soros van dubieuze politieke activiteiten in een aantal landen. Het hieronder beschreven geval verwijst naar een officieel gedocumenteerd feit, hoewel er iets nogal bijbels aan is. Octrooi WO/2020/060606 werd geregistreerd op 26 maart 2020. De octrooiaanvraag werd al op 20 juni 2019 door Microsoft Technology Licensing, LLC onder leiding van Bill Gates ingediend, en op 22 april 2020 kreeg het octrooi een internationale status. De titel van het octrooi is “Cryptocurrency Mining System met gebruik van lichaamsactiviteitsgegevens”. Wat is deze uitvinding die mensen bij Microsoft besloten hebben te patenteren? In de samenvatting van de online octrooiaanvraag staat:

Menselijke lichaamsactiviteiten in verband met een taak die aan een gebruiker ter beschikking wordt gesteld, kan worden gebruikt in een mining-proces van een cryptocurrency-systeem. Een server kan een taak leveren voor een apparaat van een gebruiker dat communicatief is gekoppeld aan de server.

Een sensor die communicatief gekoppeld is aan of ingesloten is in het apparaat van de gebruiker kan de fysieke activiteit van de gebruiker waarnemen. Lichaamsactiviteitsgegevens kunnen worden gegenereerd op basis van de waargenomen lichaamsactiviteit van de gebruiker. Het cryptocurrency-systeem dat communicatief gekoppeld is aan het apparaat van de gebruiker kan controleren of de gegevens over fysieke activiteit voldoen aan een of meer voorwaarden die door het cryptocurrency-systeem zijn gespecificeerd en kan cryptocurrency uitgeven aan de gebruiker wiens gegevens over fysieke activiteit zijn geverifieerd. Met andere woorden, er wordt een chip in het lichaam ingebracht die de dagelijkse fysieke activiteit van een persoon controleert in ruil voor crypto-valuta. Als aan de voorwaarden is voldaan, ontvangt de persoon bepaalde bonussen die ergens aan kunnen worden besteed. Een gedetailleerde beschrijving van de “uitvinding” bevat 28 concepten voor het gebruik van het apparaat. Het bevat ook een lijst van landen waarvoor de uitvinding is bedoeld. Dit zijn in wezen alle leden van de Verenigde Naties en enkele regionale organisaties die afzonderlijk zijn geïdentificeerd – het Europees Octrooibureau, de Euraziatische Octrooiorganisatie en twee Afrikaanse organisaties voor intellectuele eigendom. Hoewel het inbrengen van microchips in het lichaam niets nieuws is – het Masonic Youth Child Identification Program is al een tijdje actief in de VS, en mensen die zichzelf cyborgs noemen, vertonen verschillende implantaten – is de betrokkenheid van Microsoft interessant. En waarom kreeg het octrooi het codenummer 060606? Is het toeval of een bewuste keuze van wat de Openbaring van Johannes in het Nieuwe Testament het nummer van het beest noemt? De naam van Bill Gates wordt tegenwoordig keer op keer genoemd in verband met zijn belangen in farmaceutische bedrijven, vaccinaties en WHO-fondsen. Hoewel de globalistische media proberen Bill Gates te benadrukken als een humanistische filantroop en hem op alle mogelijke manieren beschermen tegen aanvallen en kritiek, is het onwaarschijnlijk dat ze in staat zullen zijn om een heel netwerk van verbindingen te verbergen. Het bedrijf van Bill Gates is betrokken bij een ander project – het digitale ID2020 Alliance ID-project. Op de homepage van de website staat dat het project sinds 2016 aan digitale rechten werkt. In 2018 werkte de Alliance samen met de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen. Naast Microsoft omvat de Alliance de Rockefeller Foundation, de Designstudio IDEO.org (met kantoren in San Francisco en New York), het adviesbureau Accenture en Gavi, een vaccine-alliantie – een bedrijf dat wereldwijd verschillende vaccins actief promoot en distribueert. Het secretariaat van de alliantie is gevestigd in New York. Het is veelzeggend dat Gavi, de vaccine-alliantie, voornamelijk landen in Afrika en Azië bestrijkt. In Europa is de organisatie alleen actief in Albanië, Kroatië, Moldavië en Oekraïne, en in Kaukasus, Georgië, Armenië en Azerbeidzjan. Gavi, de vaccine-alliantie, heeft ook banden met de Bill & Melinda Gates Foundation, de Wereldbankgroep, de Wereldgezondheidsorganisatie en UNICEF. Deze zijn allemaal als oprichtingspartners opgenomen. Sinds februari 2020 richt Gavi, de vaccine-alliantie, zich op de Coronavirus-pandemie. CEO van de organisatie is Dr. Seth Berkley. Hoewel het hoofdkwartier van Gavi, de vaccine-alliantie, zich in Genève bevindt, komt Berkley zelf, een geschoolde epidemioloog, uit New York. Hij werkt sinds het einde van de jaren tachtig acht jaar voor de Rockefeller Foundation en is lid van de Council on Foreign Relations. Hij is ook lid van de adviesraad van het in New York gevestigde Acumen Fund. Er werd dus een andere link gevonden. Theologische interpretaties van het octrooinummer kunnen waarschijnlijk het beste worden overgelaten aan religieuze deskundigen, maar het is duidelijk dat er sterke banden bestaan tussen organisaties en bedrijven zoals de Rockefeller Foundation, Microsoft, de farmaceutische lobby en de Wereldbankgroep, om nog maar te zwijgen van secundaire dienstverleners. Zij proberen de rol van de supranationale overheid te spelen door zich voortdurend te concentreren op het feit dat de nationale regeringen vandaag de dag niet in staat zijn om epidemieën, ziekten, hongersnood, enz. in hun eentje het hoofd te bieden. Maar zoals China heeft laten zien, kan dat dus wel. Het Westen kan en wil dit echter niet erkennen, vooral omdat het de macht niet wil delen. De globalistische media zullen dus hun voorlichtingscampagnes voortzetten, waarbij de schuld overal en alleen bij het Westen zal liggen. Het is veelzeggend dat zojuist, toen aanvullende informatie over het Coronavirus opdook, valse verhalen over de rol van China in de epidemie zijn versterkt en de statistieken zijn gemanipuleerd. Frontnieuws heeft een uitgebreide bronnenpagina over Covid-19 vaccins. Die vind je hier.

De omkering van morele waarden

rovanov — Sun, 26 Dec 2021 07:08:04 +0000

Een column van Karel Beckman verscheen op 18 december in De Andere Krant

Sinds wanneer ben je zo principieel geworden? Als wij als vrienden nou vragen of je je wil laten testen, is dat toch een kleine moeite? Herkenbaar? Het is een van de vele morele dilemma’s waar, zeker nu rond de feestdagen, critici van het coronabeleid, zoals ik, mee worden geconfronteerd. Liever gezegd: een van de vele omkeringen van moraliteit. Want getuigt het echt van vriendschap als je van je vriend vraagt om zijn principes op te geven? Stel dat ik zou vragen aan een homoseksuele vriend om zijn homoseksualiteit niet te tonen als ik met hem uitga, omdat ik dat lastig vind. Iedereen zou begrijpen dat ik dan geen echte vriend zou zijn. De coronacrisis heeft een zeer sterke morele dimensie. Mensen zijn moreel ontwapend doordat er van ze wordt gevraagd om het ‘voor een ander’ te doen. Daar durft niemand nee tegen te zeggen. ‘Je wilt toch niet dat je oma overlijdt?’ Maar wie bepaalt dat ‘de bescherming van oma’ de maatstaf is waaraan al het gedrag moet voldoen en waar de hele maatschappij zich naar moet richten? Wie bepaalt hoe die bescherming eruit ziet? Wat gezondheid is en niet? Hugo de Jonge? Pfizer? En heeft oma geen eigen verantwoordelijkheid om haar gezondheid te beschermen, als zij dat nodig vindt, en het recht om haar eigen keuzes te maken? Wil oma dit eigenlijk wel? Wat over het hoofd wordt gezien in deze morele discussie, is dat er bij het morele beroep dat op mensen wordt gedaan, geen sprake is van vrijwilligheid. Het is niet: wil-je-iets-doen-voor-een-ander? Het is: je-moet-doen-wat-wij-zeggen-voor-de-ander. De staat vraagt ons niet om onszelf te laten inspuiten, mondkapjes te dragen, onze onderneming te sluiten, niet uit eten of naar een concert te gaan, afstand te houden, zij dwingt ons om dat allemaal te doen. De staat legt op, met geweld of dreiging van geweld, wat de één moet doen voor de ander. Wie de één is en wie de ander. De staat bepaalt wat moreel is en wat niet. Als we accepteren dat de staat onze morele keuzes kan voorschrijven, en ons gedrag kan bepalen, ‘zolang het ‘voor een ander’ is, hebben we geen vrijheid meer en geen rechten. Dan kan ons alles worden opgelegd, uit naam van ieder door de staat bepaald ‘moreel’ doel. We weten uit de geschiedenis hoe dat afloopt. Hetzelfde principe gold in totalitaire communistische staten. “Van eenieder naar vermogen, voor eenieder naar behoefte,” was de slogan van Karl Marx. Vertaald in staatsdwang betekende dit dat de staat alles kon opleggen aan mensen zolang het maar ‘voor de armen’ was. Dit heeft niets met ware moraliteit te maken. Een werkelijk morele samenleving respecteert de vrijwillige keuzes van mensen. Stelt mensen in staat om zelf afwegingen te maken over de risico’s die zij wensen te lopen. Legt de beslissingsbevoegdheid over hoe mensen willen leven bij die mensen zelf. En grijpt alleen in als er echt gevaar te duchten is van een individu. Is dat ‘egoïstisch’? Bedenk: het tegenovergestelde van zelfbeschikkingsrecht is slavernij. De ironie is dat je-moet-doen-wat-wij-zeggen-voor-een-ander niet alleen niet moreel is, maar ook niet leidt tot een sociale samenleving waarin de zwakkeren worden beschermd. Integendeel, het leidt tot een dog-eat-dog maatschappij waarin sommige groepen worden opgeofferd aan de belangen van anderen. Waarin we allemaal elkaars potentiële vijanden en bedreigingen zijn geworden. Net als in de totalitaire communistische en fascistische staten, en om dezelfde redenen. Mijn vraag aan mijn vrienden: als jullie echt mijn vrienden zijn, waarom accepteer je dan niet hoe ik met mijn lichaam wens om te gaan? Dat doe ik bij jullie toch ook? Dit bericht is van Karel Beckman en is verscheen als column op 18 december in de Andere Krant

Diagnose complotdenker

rovanov — Mon, 20 Dec 2021 07:21:54 +0000

Een column van Pieter Stuurman verscheen op 27 november in De Andere Krant

Hoe vaak moeten ‘complotdenkers’ achteraf gelijk krijgen voordat in overweging genomen wordt dat ze misschien toch een punt hebben? Hoeveel ‘complottheorieën’ moeten achteraf door de werkelijkheid worden bevestigd voordat er spreekwoordelijke kwartjes gaan vallen? Wie bijvoorbeeld anderhalf jaar geleden bezorgd was over aankomende censuur (zoals ik), werd krankzinnig verklaard. Wie er voor waarschuwde dat mensen zouden worden uitgesloten van voorzieningen (zoals ik), werd weggezet als fantast. Wie zei dat alle maatregelen die toen als ‘tijdelijk’ gepresenteerd werden een jaar later nog steeds (of in nog ergere vorm) zouden bestaan (zoals ik), was een onheilsprofeet. Wie toen voorzag dat er een digitale controlepas zou worden ingevoerd (zoals ik), werd direct neergesabeld. ‘Allemaal waanzinnige complottheorieën!’. Maar desondanks zijn ze inmiddels stuk voor stuk door de tijd en de realiteit als correct bevestigd. En dan heb ik het alleen nog maar over ‘voorspellingen’. Die voorspellingen gingen indertijd natuurlijk over wat toen nog de toekomst was. Inherent aan de toekomst is dat die er, op het moment van voorspellen, nog niet is. En wat er (nog) niet is, kan niet worden bewezen. De toekomst is nooit bewijsbaar en dat maakt een voorspelling dus altijd gemakkelijk aan te vallen. Maar inmiddels is het zover dat ook het benoemen van bestaande en bewezen zaken, je al op het predicaat ‘complotdenker’ komt te staan. Recentelijk kwam CBS met de nieuwe sterftecijfers. Het totale aantal sterfgevallen ligt in Nederland momenteel 20%(!) hoger dan normaal. In alle leeftijdsgroepen. Nooit eerder is een dergelijke enorme stijging voorgekomen. Het is letterlijk ongekend. CBS zegt er geen verklaring voor te hebben. Natuurlijk is het de primaire taak van CBS om de cijfers te verzamelen en te presenteren, en dus niet zozeer om er een verklaring voor te vinden. Dat mogen wij dus zelf doen. Dus, laten we dat doen. Wat zou nou een mogelijke verklaring kunnen zijn voor deze ongekende stijging van sterfte? Wat hebben we dit jaar anders gedaan dan alle voorgaande jaren, en dat deze, nooit eerder vertoonde stijging veroorzaakt zou kunnen hebben? Zou het ‘héél misschien’ zo kunnen zijn dat we dit jaar 85% van de bevolking hebben ingespoten met een bepaalde stof, en dat er ‘héél misschien’ een verband zou kunnen bestaan tussen dat ongekende inspuiten en die ongekende sterfte? Om te zien dat hier op zijn minst een mogelijk causaal verband zou kunnen bestaan, hoef je nou niet direct hoogbegaafd te zijn. Begrijpen dat het op zijn minst de moeite waard is om dat mogelijke verband te onderzoeken, vergt ook geen bijzondere mentale vermogens. Maar nee, het is ‘onbekend’ en daar blijft het bij. Wie het mogelijke verband toch opmerkt, is gewoon een ‘complotdenker’, en daarmee basta. En complotdenkers zijn nu officieel voor gek verklaard. Want vorige week kwamen wetenschappers van het UMC Groningen met de diagnose: complotdenkers zijn per definitie paranoïde. Ze hebben waanbeelden en bizarre overtuigingen. Ze hebben veel overeenkomsten met mensen die lijden aan psychoses. Voor het gemak komt UMC ook maar meteen met een nogal verontrustend advies voor iedereen die onverhoopt zo’n griezelige en psychotische complotdenker in het wild tegenkomt: “Benader ze als iemand met schizofrenie!” Alsof het hondsdolle wolven betreft die omzichtig ‘benaderd’ moeten worden. Ik ben dan ook erg benieuwd naar hun diagnose van het mentale gebrek dat mensen ertoe drijft om de meest waarschijnlijke verklaring voor een alarmerend probleem bij voorbaat af te wijzen. Ook ben ik benieuwd naar hun diagnose van de geestesgesteldheid van bestuurders die kennelijk niet in staat zijn om causale verbanden op te merken, of er iets mee te doen. Maar het meest benieuwd ben ik naar hun diagnose van de mentale aandoening bij ‘wetenschappers’ die beweren dat mensen die voor de hand liggende verbanden wel opmerken, geestesziek zouden zijn. Maar ik denk dat iemand anders dat onderzoek maar beter kan doen. Dit bericht van van Pieter Stuurman verscheen als column op 27 november in de Andere Krant

Het kwaad

rovanov — Wed, 15 Dec 2021 07:18:45 +0000

Dit bericht is van Pieter Stuurman Verschenen in Gezond Verstand nummer 29

De term “het kwaad” is beladen. Het vreemde is dat die term probleemloos kan worden ingezet als we het over het verleden hebben, maar in het heden altijd omzichtig vermeden wordt. Vrijwel niemand zal er moeite mee hebben om bijvoorbeeld de heksenverbrandingen, de inquisitie, de openlijke slavernij en de Jodenvervolging achteraf te kwalificeren als kwaadaardig. Maar op het moment dat het plaatsvindt, is dat een stuk lastiger. Niet eens zozeer omdat het kwaad op dat moment moeilijk herkenbaar is, maar omdat het herkennen en benoemen ervan in een dergelijke situatie gevaarlijk kan zijn. En precies dat gevaar maakt mensen angstig, en dus terughoudend. En daarmee effenen ze ongewild het pad voor de verdere opkomst van dat kwaad. [caption id="attachment_59010" align="alignright" width="350"] Tekening: Wilfred Klap[/caption] De geschiedenis bewijst dat het kwaad altijd latent aanwezig is onder mensen, en dat het zich van tijd tot tijd in al zijn monsterachtige lelijkheid manifesteert. De perioden van vrede, voorspoed en moraliteit die tussen de periodieke manifestaties van het kwaad liggen, noemen we beschavingen. Een beschaving laat zich dus het best omschrijven als datgene dat het kwaad beteugelt. Niemand zal immers de kwaadaardige regimes van Hitler, Stalin of Pol Pot kwalificeren als beschavingen. Het was juist de afwezigheid van beschaving die kenmerkend was voor deze zwarte bladzijden uit de menselijke geschiedenis. Het kwaad heeft steeds terugkerende kenmerken. Ze zijn inherent aan de aard van het kwaad. Zonder uitzondering is het agressief en destructief. Steeds wijst het groepen mensen aan die inferieur of schadelijk zouden zijn, en steeds zal het proberen om iedereen die bezwaar maakt tegen die bewering, uit te schakelen. Maar het overkoepelende kenmerk is de leugen. De leugen is het belangrijkste instrument van het kwaad. En om de macht te kunnen grijpen, is het noodzakelijk dat voldoende mensen erin meegaan. In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken, hoeft de leugen niet geloofd te worden om erin mee te gaan. Het is een beroemde uitspraak van de Franse filosoof Voltaire (1694-1778):

Het is gevaarlijk om gelijk te hebben, als de macht ongelijk heeft.

En precies dat (reële) gevaar beweegt mensen ertoe om maar mee te gaan met de leugen, zelfs al geloven ze die leugen niet werkelijk. Tijdens de opkomst van het kwaad, zal het zijn agressie keren tegen iedereen die het waagt de leugen tegen te spreken. Omdat de waarheid nooit werkelijk kan worden geëlimineerd door de leugen, is het uitschakelen en (uiteindelijk) vernietigen van iedereen die de leugen tegen spreekt dus het hoogst haalbare. Alleen de meest moedigen durven daarin te volharden, en velen is dat duur komen te staan. Veruit de meeste mensen brengen dat niet op, en zo ontstaat er een situatie waarin de leugen door bijna iedereen (vanuit zelfbehoud) wordt uitgedragen, terwijl vrijwel niemand er werkelijk in gelooft. De waarheid doet er dan niet meer toe. Vooral diegenen die posities verworven hebben binnen de voormalige beschaving zijn kwetsbaar. Zodra ze het wagen tegen de leugens in te gaan, worden ze aangevallen, publiekelijk afgemaakt en verliezen ze hun status. Zij hebben dus meer te verliezen dan de gemiddelde burger en hun vrees is daarom niet ongegrond. Zich openlijk conformeren aan de leugen, lijkt dan de veiligste weg. Maar na die eerste stap is er geen weg terug. Sterker nog; dan resteert hen geen andere keuze dan hun posities te gebruiken om de leugens verder te propageren, en zo effectief te houden. Want als die leugens hun effect verliezen, zullen de kopstukken het eerste object van volkswoede zijn. Het is daarom niet verwonderlijk dat juist toonaangevende mensen zoals politici, journalisten en vooraanstaande wetenschappers historisch gezien steeds de grootste aanjagers van het kwaad bleken te zijn. Hun besluit om zichzelf in bescherming te nemen tegen de agressie van het kwaad, resulteert onvermijdelijk in de noodzaak om zelf deel te nemen aan die agressie. De dominantie van het kwaad krijgt zo de gelegenheid om verder te groeien, en dat maakt het voor dissidenten nog gevaarlijker om er tegenin te gaan. En dat betekent de verdere teloorgang van de bescherming die de beschaving bood tegen het kwaad. Het kwaad kan zichzelf nu ongelimiteerd botvieren, en alle frustraties van de voorheen afgedwongen terughoudendheid achter zich laten. Individuen die de beschaving als belemmerend hebben ervaren, kunnen hun werkelijke kwaadaardigheid nu vrijelijk etaleren. Het zijn de lieden die ervan genieten om anderen te verraden, aan te geven en desnoods actief aan te vallen, die in iedere periode van het kwaad zichtbaar worden. Want het kwaad is geen abstract of amorf verschijnsel. Het wordt altijd bemand door mensen. Zij die het aandrijven zodra ze de kans krijgen, en zij die er uit zelfbehoud in meegaan en zich op die manier medeplichtig maken. Beschaving beteugelt het kwaad, en daarmee wordt het ook verhuld. Het krijgt dan geen kans te domineren, maar het is niet afwezig. Zodra de beschaving afbrokkelt wordt de werkelijke aard van individuen opnieuw zichtbaar, zowel in negatieve als in positieve zin. In iedere periode waarin het kwaad opnieuw zijn kop opsteekt, is er daarom ook sprake van oprecht verzet tegen dat kwaad, want uiteraard laat lang niet iedereen zich leiden door kwaadaardigheid of lafheid. Of dat verzet effectief is of niet, wordt bepaald door de manier waarop het wordt ingezet. Omdat de leugens het meest kenmerkend zijn voor het kwaad, bestaat de eerste reactie van het verzet meestal uit pogingen die leugens te weerleggen met de waarheid. Deze aanpak maakt alleen in het allereerste begin een kans. Zodra de leugen eenmaal domineert, heeft het geen effect meer. De publieke leugenaars hebben geen andere keuze meer dan te volharden, evenals degenen die erin zijn meegegaan zonder de leugens daadwerkelijk te geloven. Als dat een meerderheid betreft, dan doet de waarheid er simpelweg niet meer toe. Dan zijn pogingen de leugens te weerleggen zinloos, contraproductief, en uiteindelijk dus ook gevaarlijk. En dat ontmoedigt anderen weer om ook deel te nemen aan het verzet, ook al zouden ze dat in beginsel wel willen. Het kwaad heeft in die situatie niets liever dan dat het verzet zich uitput in het aanvoeren van argumenten die geen doel meer treffen en waarmee het verzet zich verzwakt en in de praktijk zijn eigen graf graaft. En daarmee het kwaad dus juist in de kaart speelt. Want de leugens zijn slechts instrumenten van het kwaad. Niet het doel. Het doel is het vernietigen van de beschaving die dat kwaad belemmert. En daarmee de vernietiging van al het goede waaruit die beschaving bestond. Het vernietigen van de menswaardigheid die ten grondslag ligt aan iedere vorm van waarlijke moraliteit of ethiek, en waarop een werkelijke beschaving gebaseerd is. Ook nu, nu het kwaad in al zijn lelijkheid en agressie voor de zoveelste keer de kop opsteekt, laat het verzet zich verleiden tot pogingen om de kleinere leugens te weerleggen. Het raakt, tot genoegen van het kwaad, verstrikt in details over getallen, de manier waarop ‘het virus’ zich zou verspreiden (bijv. aerosolen of niet), de IFR (Infection Fatality Rate), de (in)effectiviteit van QR-passen voor het omlaag brengen van besmettingscijfers, etc. Het adresseert daarmee het verkeerde onderwerp en dat is precies de bedoeling van het kwaad. Het kwaad heeft geen enkele boodschap aan volksgezondheid en gebruikt het thema slechts als middel om de beschaving te vernietigen. Alle beweringen en discussies over ziekte en besmetting worden daarom bij voorbaat al genegeerd. Pas wanneer dat begrepen en onderkend wordt, kan er effectief verzet geboden worden tegen de kwaadaardige aanval op de beschaving. Dat is het werkelijke thema. Net zomin als de nazi’s indertijd gestopt konden worden door eindeloos te blijven discussiëren over de vraag of joden nou wel of niet inferieur zouden zijn, kan het kwaad deze keer niet gestopt worden met discussies over de beweerde schadelijkheid van een virus. Dat de argumenten die door het kwaad worden aangedragen niet kloppen is vanzelfsprekend. Leugens zijn immers inherent aan het kwaad. Ze wijzen ons erop dat we te maken hebben met het kwaad, waardoor we het als zodanig kunnen herkennen. Daarvoor hoeven we die leugens niet stuk voor stuk te weerleggen. De meeste mensen geloven ze toch niet werkelijk, maar conformeren zich er om andere redenen aan. Zolang het verzet zich laat verleiden door het lokaas van de aangeboden discussie, zal het kwaad in zijn lelijke handen wrijven en tevreden zijn. Want de leugen is weliswaar een symptoom van het kwaad, maar niet de essentie ervan. De essentie is de vernietiging van menswaardigheid. Dat is dus wat we kunnen verwachten als we die menswaardigheid niet effectief in bescherming gaan nemen. En wat daar werkelijk voor nodig is, is pertinente weigering om de vanzelfsprekende waarden van de beschaving op te geven. Onafhankelijk van discussie, en onafhankelijk van welk argument dan ook. Want letterlijk niets is gevaarlijker dan het kwaad en niets anders dan beschaving kan ons ertegen beschermen.

Vaccinatiepaspoorten – het beslissende moment

rovanov — Wed, 08 Dec 2021 09:06:58 +0000

De voorgestelde, wereldwijde uitrol van vaccinatiepaspoorten heeft niets te maken met uw gezondheid. Iedereen die tot 3 kan tellen, kan dit inzien: Zowel gevaccineerden en ongevaccineerden kunnen besmettelijk zijn. Ook kunnen zowel positief als negatief geteste personen besmettelijk zijn, immers: de test toont GEEN besmetting aan. Eerder bergt het groene vinkje een gevaar in zich, het suggereert veiligheid Vaccinatiepaspoorten zijn een Trojaans paard dat wordt gebruikt om een volledig nieuw type gesurveilleerde en gecontroleerde samenleving te creëren waarin de vrijheid die we vandaag genieten een verre herinnering zal zijn. In deze video wordt in een kwartier tijd haarfijn uitgelegd hoe we de afgelopen twee jaar in een fuik gelokt zijn. Een fuik die, onder de dekmantel van 'volksgezondheid' en met angst als wapen, uiteindelijk een eind zal maken aan vrijheid en - in feite - aan de mensheid. Het is de hoogste tijd om dit plan een halt toe te roepen!

[aiovg_video id=58991]

Contouren van een post-coronasamenleving #2

rovanov — Fri, 22 Oct 2021 06:22:59 +0000

[aiovg_video id=58485]

Contouren van een post-coronasamenleving #1

rovanov — Sun, 17 Oct 2021 19:21:43 +0000

[aiovg_video id=58475]

Jan van Gils in gesprek met schrijver Loek Dullaart, initiatiefnemer van een viertal ‘Alertgroepen’, over de huidige coronacrisis, haar ontstaansgeschiedenis en de essentie van de huidige wereldproblematiek. Hoe kun je je als mens staande houden en deze crisissituatie ombuigen tot nieuwe vormen van menselijkheid, vrijheid en solidariteit? De grote vraag voor iedereen op dit moment is: Moeten we meegaan in de dwang van de controlemaatschappij, in de steeds verder voortschrijdende technocratische ‘vooruitgang’ c.q. onderdrukking? Of zijn er mogelijkheden voor een alternatieve weg, via het creëren van een ‘vrijstaat’ met onafhankelijkheid, spiritualiteit en authenticiteit als basis? Welke werkvormen vanuit de direct-democratische of anarchistische staatsmodellen zijn hier werkzaam, welke coöperatieve economische vormen zijn denkbaar? En hoe creëren we vrijheid in het denken, in de media, in onderwijs, wetenschap maar bovenal: vrijheid in onze eigen gezondheidszorg?

Een plan voor wereldheerschappij

rovanov — Mon, 11 Oct 2021 06:41:24 +0000

– of ben ik gewoon een dwaas?

Artikel overgenomen van Frontnieuws

[caption id="attachment_58311" align="alignright" width="350"] Neuromancer, door Oscar Chichoni[/caption] Gedurende het grootste deel van de afgelopen dertig jaar heb ik getracht de mensheid te waarschuwen voor de gevaren van Agenda 21. Voor mijn inspanningen ben ik ervan beschuldigd een samenzweringstheoreticus te zijn en angst en haat te zaaien tegen de redelijke en verstandige wens om het milieu voor toekomstige generaties te behouden, schrijft Americanpolicy.org. Het Southern Poverty Law Center heeft vier afzonderlijke rapporten tegen mij geschreven. Ik werd aangevallen op de voorpagina van de zondageditie van de New York Times. The Atlantic Magazine dreef de spot met ons anti-Agenda 21 gekken omdat wij verklaarden dat de Verenigde Naties (VN) “zijwegen zouden gebruiken om de wereld te overheersen”. En Newsweek noemde ons extremisten die Agenda 21 onwaarheden zouden verspreiden om de VN in diskrediet te brengen door te beweren dat de VN probeerde een Nieuwe Wereldorde te vestigen om “privébezit in beslag te nemen, het communisme te bevorderen en alle afwijkende meningen te onderdrukken”. En nog veel meer beschuldigingen volgden. Het grappige van die beschuldigingen is dat ik alleen maar de voorstanders van Agenda 21 en zijn beleid van duurzame ontwikkeling heb geciteerd. Het begon met Agenda 21, daarna kregen we een remake genaamd Agenda 2030, gevolgd door de Green New Deal en meest recentelijk de Great Reset. In elk geval verzekeren voorstanders ons dat het allemaal slechts een progressieve (en vrijwillige) drang is naar een beter leven voor iedereen. Nou, is dat echt zo? Ik heb een idee! Ik laat ze het ons vertellen in hun eigen woorden – u weet wel – die ik de afgelopen dertig jaar heb geciteerd. Dan kunt u voor uzelf beslissen – samenzweringstheorie – of een bedreiging voor de hele mensheid? Het zijn hun eigen woorden – niet de mijne!

Alomvattende blauwdruk voor de reorganisatie van de menselijke samenleving

Club van Rome:

De gemeenschappelijke vijand van de mensheid is de mens. Op zoek naar een nieuwe vijand om ons te verenigen, kwamen we op het idee dat vervuiling, de dreiging van de opwarming van de aarde, watertekorten, hongersnoden en dergelijke wel zouden passen. Al deze gevaren worden veroorzaakt door menselijk ingrijpen, en alleen door een veranderde houding en gedrag kunnen ze worden overwonnen. De echte vijand is dan de mensheid zelf.

De Verenigde Naties over Agenda 21:

De daadwerkelijke uitvoering van Agenda 21 zal een grondige heroriëntatie van de gehele menselijke samenleving vergen, zoals de wereld nog nooit heeft meegemaakt. Er zal een fundamentele verandering komen in de prioriteiten van zowel regeringen als individuen, en er zal een ongekende herverdeling van menselijke en financiële middelen nodig zijn. Deze verschuiving vereist dat de zorg voor de gevolgen voor het milieu van elke menselijke handeling wordt geïntegreerd in de individuele en collectieve besluitvorming op elk niveau.

Maurice Strong, voorzitter van de VN Aarde Top in 1992 en toen vice-voorzitter van het World Economic Forum:

De huidige levensstijl en consumptiepatronen van de welvarende middenklasse – met een hoge vleesconsumptie, gebruik van fossiele brandstoffen, huishoudelijke apparaten, airconditioning en woningen in de voorsteden – zijn niet duurzaam.”

Al Gore, Aarde in Balans:

We moeten een ingrijpende transformatie doormaken om ons te ontdoen van de verschrikkingen van de industriële revolutie van de twintigste eeuw.

Timothy Wirth (als voorzitter van de Stichting van de Verenigde Naties):

We moeten dit probleem van de opwarming van de aarde aanpakken. Zelfs als de theorie van de opwarming van de aarde onjuist is, zullen we het juiste doen in termen van economisch en milieubeleid.

Christine Stewart (voormalig Canadees minister van Milieu):

Los van de vraag of de wetenschap van de opwarming van de aarde het bij het verkeerde eind heeft, biedt klimaatverandering de grootste kans om rechtvaardigheid en gelijkheid in de wereld te creëren.

Paul Watson (mede-oprichter van Greenpeace.):

Het maakt niet uit of de wetenschap van de opwarming van de aarde allemaal nep is…klimaatverandering biedt de grootste kans om rechtvaardigheid en gelijkheid in de wereld tot stand te brengen.”

Christiana Figueres (secretaris-generaal van het VN-netwerk inzake klimaatverandering):

Dit is de eerste keer in de geschiedenis van de mensheid dat we onszelf de taak opleggen om binnen een afgebakende periode doelbewust het economische ontwikkelingsmodel te veranderen dat al minstens 150 jaar, sinds de industriële revolutie heerst.

Bevolkingsbeheersing Het elimineren van nutteloze mensen

Dave Foreman (mede-oprichter van Earth First):

Mijn drie belangrijkste doelen zouden zijn: het terugdringen van de menselijke bevolking tot ongeveer 100 miljoen wereldwijd, het vernietigen van de industriële infrastructuur en het zien terugkeren van wildernis, met zijn volledige aanvulling van soorten over de hele wereld…

Reed Noss, (Een van de bedenkers van het Wildlands Project):

De ongerepte ecosystemen en collectieve behoeften van niet-menselijke soorten moeten voorrang krijgen op de behoeften en verlangens van de mens.

John Davis (uitgever van Earth First Journal):

De mens als soort is niet meer waard dan slakken.

Richard Conniff (Audubon Magazine):

Er is een wijdverspreide opvatting onder milieuactivisten, na twee of drie glazen bier, dat als alleen een catastrofe het menselijk ras zou kunnen uitroeien, andere soorten weer een kans zouden hebben.

Prins Phillip (Wereld Natuur Fonds):

Als ik gereïncarneerd zou zijn, zou ik naar de aarde willen terugkeren als een dodelijk virus om het bevolkingsaantal van de mensheid te verlagen.

David Brower, Sierra Club:

Het baren van kinderen zou een strafbaar feit tegen de samenleving moeten zijn, tenzij de ouders daarvoor een vergunning van de staat hebben. Alle potentiële ouders zouden verplicht moeten worden om voorbehoedsmiddelen te gebruiken, en de overheid zou tegengif moeten verstrekken aan burgers die geselecteerd zijn om kinderen te baren…

Duurzaamheid = Globalisme

Uit de preambule van de Agenda 203:

Alle landen en alle belanghebbenden zullen dit plan in partnerschap uitvoeren… Wij zijn vastbesloten de moedige en transformerende stappen te zetten die essentieel zijn om de wereld op een duurzaam en veerkrachtig pad te brengen. Wij beloven dat op deze reis samen, niemand zal worden achtergelaten.

Mikhail Gorbatsjov (uit een toespraak op het State of the World Forum).:

De opkomende “vergroening” van onze beschaving en de noodzaak van krachtdadig optreden in het belang van de gehele wereldgemeenschap zullen onvermijdelijk meervoudige beleidsgevolgen hebben. De belangrijkste daarvan is wellicht een geleidelijke verandering in de status van de Verenigde Naties. Onvermijdelijk zullen zij sommige aspecten van de wereldregering moeten overnemen…

Paul Ehrlich (Prof van Bevolkingsstudies, Stanford U.):

Er moet een grootscheepse campagne worden gestart om de Verenigde Staten te de-ontwikkelen. De-ontwikkeling betekent ons economisch systeem in overeenstemming brengen met de realiteit van de ecologie en de situatie van de hulpbronnen in de wereld.

De mondiale agenda op lokaal niveau uitvoeren

VN-Commissie voor wereldbestuur:

Regionalisme moet voorafgaan aan globalisme. Wij denken aan een naadloos systeem van bestuur, van lokale gemeenschappen, afzonderlijke staten, regionale groeperingen tot de Verenigde Naties zelf.

De gids voor lokale Agenda 21-planning, door ICLEI, 1996.:

Niemand weet precies hoe duurzame ontwikkeling kan worden bereikt, of zelfs of het mogelijk is. Maar er is een groeiende consensus dat het op lokaal niveau moet worden bereikt, wil het op mondiaal niveau kunnen worden bereik.

Beleidsverklaring, Plannersnetwork.org, Amerikaanse Planning Associatie:

Wij geloven dat planning een instrument moet zijn om middelen te verdelen… en om de grote ongelijkheden in rijkdom en macht in onze samenleving recht te trekken… omdat de vrije markt hier niet toe in staat is.

Reset het hele economische systeem

Ted Trainer, auteur van Transition to a Sustainable and Just World:

Wat is anders de meest effectieve overgangsstrategie? Het essentiële doel is niet het bestrijden van de kapitalistische consumptiemaatschappij, maar het opbouwen van een alternatief daarvoor.

Bill Gates op Covid_Lockdowns:

Simpelweg de economie stilleggen zal ons niet brengen waar we heen willen. Net zoals we innovatie nodig hebben voor COVID-19, moeten we ook de uitstoot van alle verschillende sectoren wegwerken en de klimaatverandering beteugelen… Dit raakt vele sectoren, transport, industrie, elektriciteit, al deze dingen en landbouw – ze dragen bij aan de uitstoot…

Harvey Ruvin (ICLEI):

Individuele rechten zullen moeten wijken voor het collectief.

De economische Bill of Rights – de Groene New Deal:

Het recht op volledige werkgelegenheid en het einde van de werkloosheid door de garantie van een baan tegen een leefbaar loon op een veilige werkplek, versterkt door vakbonden; een universele ziektekostenverzekering voor iedereen, gratis onderwijs van kleuterschool tot universiteit en het recht op betaalbare huisvesting…

Klaus Schwab, De Great Reset:

Binnen een jaar wil 77% van de institutionele beleggers niet meer investeren in bedrijven die niet op een of andere manier duurzaam zijn. Als het niet volgens de regels van duurzaamheid gebeurt, wordt het niet gefinancierd.

Klaus Schwab, COVID-19: De Great Reset:

Geen industrie of sector van de economie zal gespaard blijven van de gevolgen van deze veranderingen. Miljoenen bedrijven lopen het gevaar te verdwijnen en veel industrieën gaan een onzekere toekomst tegemoet; een paar zullen slagen.

Sovjet architect Alexei Gutnov. De ideale communistische stad, 1968:

De chaotische groei van steden zal worden vervangen door een dynamisch systeem van stedelijke nederzettingen… De regio wordt gevormd door de economische onderlinge afhankelijkheid van haar ontwikkeling… De regio heeft een verenigd vervoerssysteem, een gecentraliseerd bestuur en een verenigd onderwijs- en onderzoekssysteem.

Nou, hier is het. Wat denk je dat hun echte bedoelingen zijn? Ben ik nu de gek omdat ik ze citeer? Er zijn talloze andere citaten waarnaar ik zou kunnen verwijzen, maar dat zou buiten het bestek vallen. Ons land in chaos:

Onze economie is in lockdown, de mogelijkheid om ons eigen bezit te bezitten en te controleren verdwijnt.
De openbare scholen worden fabrieken die volgzame globalistische idioten afleveren.
De nationale schuld stijgt explosief.
De gasprijzen rijzen de pan uit.
De gezondheidszorg van het land wordt vernietigd.
Het christendom wordt aangevallen.
De groeiende dreiging van een totale surveillance samenleving houdt ons in de gaten.

Ziet u enig verband tussen de bovenstaande citaten en deze huidige realiteiten die over de hele wereld plaatsvinden? Het is interessant dat Klaus Schwab, het hoofd van het Economisch Wereldforum, zijn boek “Covid 19; The Great Reset” heeft gepubliceerd en beweert dat het is gebaseerd op de lessen die zijn geleerd tijdens de Covid lockdown. Het boek werd echter pas in augustus 2020 gepubliceerd, slechts vijf maanden na de lockdown. Het doel van het boek, zegt Schwab, is om wat we geleerd hebben tijdens de Lockdown te gebruiken om ons te laten zien hoe we moeten regeren in dit nieuwe, gevaarlijke tijdperk. In het boek wordt er duidelijk op gewezen dat de pandemie een gevolg is van de door de mens veroorzaakte klimaatverandering en dat we eindeloos met pandemieën te maken zullen krijgen tenzij we de samenleving opnieuw inrichten – het is precies dezelfde boodschap als Agenda 21. Als je bedenkt hoeveel tijd het kost om een idee voor een boek te bedenken, het te onderzoeken en het dan te schrijven en uit te geven – om dit alles te doen binnen vijf maanden na het begin van de pandemie is ofwel bovenmenselijk – of de Covid-ervaring en de Grote Reset ervan waren allemaal ruim van tevoren gepland. Voeg daarbij het feit dat Dr. Fauci in 2017 definitief voorspelde dat Donald Trump te maken zou krijgen met een verrassingspandemie – nou ja, je snapt het plaatje. Laat me afsluiten met nog een citaat. Deze is van mijn vriendin en geduchte campagnevoerder tegen Agenda 21, wijlen Rosa Koire: “VN Agenda 21/Duurzame Ontwikkeling is het actieplan om al het land, al het water, al de mineralen, al de planten, al de dieren, al de structuren, al de productiemiddelen, al de informatie, al de energie en al de mensen in de wereld te inventariseren en te controleren. INVENTARISATIE EN CONTROLE!” Dit is waar we echt mee geconfronteerd worden. Dat is wat elk van deze citaten voorstaat – de regulering van alle aspecten van ons leven om hun agenda van inventarisatie en controle van alles op aarde uit te voeren. Het zijn hun woorden – niet de mijne! Of we staan samen op om dit te beëindigen, of we ondergaan de gevolgen. Ik rust mijn zaak!

Sociaal krediet en de ultieme tirannie

rovanov — Sat, 09 Oct 2021 06:20:54 +0000

Dit bericht is van Pieter Stuurman en verscheen op 1 september 2021 in het tijdschrift Gezond Verstand

Om een samenleving ingrijpend te kunnen transformeren is de medewerking van relevante beroepsgroepen met een reputatie van autoriteit en geloofwaardigheid een absoluut vereiste. Wanneer een ‘gezondheidscrisis’ wordt gekozen als dwangmiddel voor de transformatie, dan is het dus noodzakelijk om op de steun van medici te kunnen rekenen. De moeilijkheid hierbij is dat de medische onderbouwing van deze verzonnen crisis strijdig is met de inhoudelijke kennis van alle artsen. Geen enkele arts die zijn diploma niet bij een pak waspoeder cadeau gekregen heeft kan in oprechtheid en vanuit beroepskennis de door de overheid aangevoerde beweringen verdedigen. Het draait hier immers om een infectieziekte die voor 99,85% van de geïnfecteerden niet levensbedreigend is (de Infection Fatality Rate is 0,15%). En omdat gemiddeld maar ongeveer 10% van de gehele populatie positief getest wordt (wat in de huidige situatie synoniem gemaakt is aan ‘geïnfecteerd’), is de fataliteit voor de totale bevolking slechts een tiende hiervan (0,015%). Dat betekent dat het virus voor 99,985% van de gehele bevolking geen gevaar vormt. Daarbovenop is de aangevoerde remedie - massale inenting met een cocktail van stoffen waarvan de werking op de langere termijn onbekend is, en die zelfs op de kortere termijn inmiddels bewezen heeft veel slachtoffers te maken – medisch gezien simpelweg onhoudbaar. Je zou verwachten dat de medische wereld verontwaardigd protesteert tegen deze verkrachting van haar vakgebied, maar het blijft verbijsterend stil vanuit de sector. Veel artsen steunen het beleid zelfs actief in hun uitlatingen, doch de meeste van hen maken zich passief medeplichtig door zich zwijgend te conformeren aan een medisch beleid dat beroepsinhoudelijk onverdedigbaar is. Het betekent dat er bij hen andere motieven spelen dan vakkennis, en dat die motieven voorrang krijgen. Dat is natuurlijk uitermate zorgelijk, want artsen hebben nog steeds een reputatie van geloofwaardigheid. Maar het is niet onbegrijpelijk. Veel lezers zijn zich daar misschien niet van bewust, maar artsen die hun oprechte verontwaardiging uitspreken krijgen zonder uitzondering te maken met agressieve censuur, reputatieschade, karaktermoord en zelfs baanverlies. Ze worden aangevallen op hun inhoudelijke autoriteit die voor het uitoefenen van het vak een vereiste is. Zo worden ze letterlijk uitgesloten. Hun ‘sociaal krediet’ dat bestaat uit hun geloofwaardigheid wordt ze afgenomen. Ze vormen daarmee een afschrikwekkend voorbeeld voor collega’s die hun reputatie, hun loopbaan, hun positie en hun inkomen niet op het spel durven te zetten, en dus hun beroepsethiek niet langer als leidend motief kunnen aanwenden. De angst voor uitsluiting wordt zwaarwegender. Omdat dit voor de meeste artsen geldt, ontstaat er zo een breed gedragen valse consensus. Een valse consensus die dus niet gebaseerd is op medische kennis, maar op behoud van positie. En omdat de meerderheid zich conformeert aan deze valse consensus, kunnen ethische bedenkingen gemakkelijk worden genegeerd. Het grootste deel van de collega’s is het immers met ze ‘eens’. En zo ontstaat er een angstcultuur van zwijgzaamheid waarbinnen niemand het werkelijk gelooft, maar waarin iedereen gelooft dat iedereen het gelooft. Voor het creëren van een dergelijke valse consensus is het een vereiste dat sommige artsen zich krachtig uitspreken tegen het beleid. Zonder hen zou aanleiding voor een aanval ontbreken, en zo’n aanval is noodzakelijk als afschrikmiddel dat de rest in het gareel van deze consensus dwingt. Uit angst voor het verlies van ‘krediet’ en positie. Deze agressieve aanval is afkomstig vanuit een andere beroepsgroep die zich als journalistiek is blijven beschouwen. Een beroepsgroep waarbinnen ditzelfde proces al eerder heeft plaatsgevonden. Ook deze beroepsgroep moet het hebben van geloofwaardigheid. Van het ‘sociaal krediet’ dat ze verleend wordt door hun consumenten. Deze sector heeft zich in de afgelopen twintig jaar getransformeerd tot een propaganda-instrument. Na de aanslagen op de Twin Towers werd journalisten die werkelijk en onbevooroordeeld onderzoek wilden doen naar de toedracht van deze belangrijke gebeurtenis de mond gesnoerd. Degenen die doorzetten werden uitgesloten door het vernietigen van hun reputatie. Karaktermoord en verlies van hun geloofwaardigheid (hun krediet), en vaak hun baan, viel hen ten deel. Precies zoals nu in de medisch sector gebeurt. Ook hier ontstond zo een consensus die niet langer gebaseerd was op journalistieke ethiek maar op positiebehoud. Een valse consensus die zo tot norm verheven werd en waarbinnen uitsluitend plaats overbleef voor conformisten met rekbare morele grenzen. Deze gecorrumpeerde beroepsgroep is nu uiterst bruikbaar voor de aanval op dissidente artsen, die weigeren hun beroepsethiek in te ruilen voor opportunisme of vermeende persoonlijke veiligheid. Artsen die hun baan op het spel durven zetten. Want ziekenhuisdirecties, die beslissen over ontslag van artsen, hebben andere belangen dan medici. Zij hebben de zakelijke belangen van hun organisatie te behartigen en daarbij is het vermijden van reputatieschade een belangrijker argument dan de inhoudelijke juistheid van de uitlatingen van hun artsen. Zij zullen obstakels willen verwijderen, waaronder ook oprechte medisch medewerkers die in de ogen van het publiek als gevolg van de media-laster hun krediet zijn kwijtgeraakt. Artsen en journalisten kunnen zich, willen ze in het zadel blijven, niet langer laten leiden door hun kennis, inzicht of geweten, maar alleen nog door angst voor uitsluiting. Zo zijn twee essentiële beroepsgroepen ingelijfd. Beroepsgroepen die in de ogen van het grote publiek nog een reputatie van inhoudelijke autoriteit en geloofwaardigheid genieten, en dus zeer bruikbaar zijn, maar die in de praktijk enorm gevoelig zijn voor intimidatie en bedreiging omdat hun ‘krediet’ op het spel staat. Dit geldt natuurlijk in veel mindere mate voor de ‘gewone’ bevolking. De meeste mensen hebben geen autoriteitspositie en zijn dus niet manipuleerbaar door te dreigen met het afnemen ervan. Ze hebben geen opgebouwd krediet te verspelen, en moeten dus via kunstmatig krediet - een ‘credit score’ - in het gareel gedwongen worden. Ook daarvoor is deze gefabriceerde gezondheidscrisis samen met de vaccinatiecampagne uitermate geschikt. Want het is precies die campagne die het invoeren van een digitaal vaccinatie-ID moet rechtvaardigen. Een digitaal ID dat, zoals ons wordt verteld, binnenkort noodzakelijk zal zijn voor toegang tot een groeiend aantal essentiële voorzieningen. Net zoals bij de artsen het geval is, is het ook hiervoor een absoluut vereiste dat een deel van de bevolking zich tegen vaccinatie verzet. Als iedereen overtuigd was van de noodzaak, de veiligheid en de werkzaamheid van het vaccin, zou niemand zich ertegen verzetten, en dan bestond er geen reden om een systeem van digitale controle op te tuigen. Alleen het feit dat een deel van de bevolking zich verzet, rechtvaardigt de controle, en daarmee de invoering van het ID. Om die reden moet het verzet van bovenaf worden gestimuleerd. De maatregelen en de beweringen moeten opzettelijk onlogisch gemaakt worden, en de discussie over de veiligheid van de vaccins moet gedoseerd gevoed worden met alarmerende berichten over bijwerkingen, zodat die weerstand niet verslapt. Anders zou er te weinig weerstand bestaan om de digitale controle via het ID te rechtvaardigen. Dan vervalt het excuus ervoor. De meest ideale situatie is dus een verbeten discussie tussen de voorstanders en de tegenstander van vaccinatie, waarbij de eerste (en grootste) groep openlijk gesteund wordt door de politiek, de media en het inmiddels gecorrumpeerde deel van de medische sector, en de tweede groep heimelijk wordt gestimuleerd om de vereiste weerstand te bieden. Zo blijft de aandacht volledig gericht op de discussie over de opzet en de veiligheid van het vaccin, en kan het primaire doel, het introduceren (en later uitbreiden) van het digitaal vaccinatie-ID, zonder al teveel moeilijkheden gerealiseerd worden. De oppositie wordt zo tot bondgenoot gemaakt zonder dat zelf te realiseren. De invoering van het digitale ID is een noodzakelijke eerste stap voor het optuigen van een sociaal-kredietsysteem waaraan iedere burger onderworpen moet worden. Als de bijbehorende infrastructuur eenmaal is geïmplementeerd en voortdurende toegangscontrole tot het dagelijks leven is gaan behoren, kunnen aan de geldigheid van het ID en daarmee aan de toegang tot de voorzieningen ongelimiteerd nieuwe voorwaarden toegevoegd worden. Uiteindelijk biedt het de mogelijkheid volledige gehoorzaamheid af te dwingen, met uitsluiting van levensbenodigdheden als straf. Toegang tot voedsel, energie, werk/inkomen, school, communicatie, vervoer en medische zorg kan zo beperkt of ontzegd worden voor iedereen die het waagt ongehoorzaam te zijn. Zonder tussenkomst van politie of justitie. “Computer says no!”. Precies zoals het bij journalisten en artsen al eerder gerealiseerd is, zullen kennis, inzicht en geweten niet langer een criterium kunnen zijn voor het nemen van beslissingen over het eigen doen en laten. Maar dan nu voor iedereen. Het enige criterium dat overblijft is angst voor consequenties. Angst voor uitsluiting. Angst voor het verlies van krediet, dat onvermijdelijk zal leiden tot het verlies van positie. En in tegenstelling tot de eerder benoemde artsen en journalisten gaat het dan niet alleen over het verlies van een baan, maar over het verlies van de positie van levende mens. Want wie uitgesloten wordt van levensbenodigdheden, heeft niet langer de mogelijkheid te bestaan. Absolute gehoorzaamheid zal zo tot een voorwaarde gemaakt worden voor overleven. Het betekent de ultieme macht voor het wereldbestuur. En daarmee de ultieme vernietiging van vrijheid voor alle anderen. Wat ervoor nodig is om dit te verhinderen, is het collectieve besef dat de invoering van een dergelijk ID de opmaat is voor een sociaal-kredietsysteem dat tot ongekende tirannie zal leiden. En dat weigering van zo’n ID de enige optie is. Want wanneer niemand een dergelijk ID aanvaardt, kan niemand ermee uitgesloten worden en dan vervalt de hele basis onder het beoogde systeem. En dat geldt zowel voor gevaccineerden als ongevaccineerden. Beide groepen zijn immers het doelwit van deze opzet. Dat besef zou dan meteen ook een ommekeer kunnen betekenen in de polarisatie die de afgelopen periode heeft plaatsgevonden, en een begin kunnen maken aan de hereniging. Want de gevaccineerden en de ongevaccineerden worden nu handig tegen elkaar uitgespeeld maar zitten uiteindelijke in precies hetzelfde schuitje. Dit bericht verscheen in Gezond Verstand

Neem een abonnement op Gezond Verstand!

Angst voor de ander

rovanov — Tue, 21 Sep 2021 06:54:49 +0000

Dit bericht komt van Driegonaal

Het is een hele sprong. Zó waan je je in een democratisch land, een van de meest vrije en moderne landen ter wereld. En zó leef je in een land waarin banken je bankrekening kunnen blokkeren omdat je informatie verspreidt die ‘desinformatie’ wordt genoemd en/of omdat je ‘complottheorieën’ verspreidt. De aard van deze (des)informatie en complottheorieën zijn hier nu niet waar het om gaat. Dat het zo kan zijn, dat een bank (een onderneming die privé-eigendom is en die zoals andere ‘ondernemingen gewoon bestaat om winst te maken) een mens of een onderneming of organisatie ‘eruit kan gooien’ zonder dat daar wetgeving en een rechterlijke uitspraak aan ten grondslag ligt, is onbestaanbaar. Het is een vorm van rechteloosheid die in een beschaafd land niet voorkomt. Je krijgt de indruk dat de rede plaats heeft gemaakt voor de angst. Angst om te sterven. Angst om ziek te zijn. Angst om besmet te worden. Angst voor de ander. Angst voor een gedachte die de jouwe niet is. Angst om kennis te nemen van feiten die niet in jouw beeld passen. Angst om tot een overwogen eigen oordeel te komen. En zoals het niet om die (des)informatie of die complottheorieën gaat, gaat het hier nu ook niet om de vraag tot wélk oordeel een mens komt. Elk oordeel, elk mens- of wereldbeeld is in orde, zolang het in vrije uitwisseling kan worden gebracht met andere oordelen, wereld- of mensbeelden. Zij kunnen niet worden verboden of uitgeroeid. Daden, die uit oordelen, mens- of wereldbeelden voortkomen en die anderen schaden, kunnen wel verboden worden. Wanneer ‘corona’ als bijwerking heeft, dat het elementaire rechtsbewustzijn dat wenselijk is om dit te begrijpen vervliegt, dan hebben we hier inderdaad te maken met een apocalyptische pandemie. Daar zal geen vaccin of kruid tegen gewassen zijn, alhoewel een goed begrip van wat wordt aangeduid als ‘sociale driegeleding’ ook hierin veel goeds kan doen… (jh) [uit Driegonaal jrg 37, nummer 4 – september 2021]

Individuele ontwikkeling | Wakkermens

Crisismanagement

Het oppervlakkige voelen

Het diepere voelen

Crisis advies

De corona­ crisis als fuik voor digitale controle

Europese digitale identiteit

Inbreuk vrije verkeer personen

Rutte’s voortrekkersrol

Het paard van Troje

Marketing

Algoritmes

Digitale munt

Veiligheidsrisico’s

Nieuwe normaal

De mentale kaasstolp

Alleen wanneer wij beseffen dat we gemanipuleerd worden, hebben wij een kans om ons te bevrijden uit het gevangenisbewustzijn.

Wortelbehandeling

Alles volgens plan

Gekanaliseerde energie

Versplinterd

Ingepakt

Verleid

De geesten die ik riep

Op adelaarsvleugels

Als wij veranderen, verandert de wereld.

De juiste prijs (in plaats van het basisinkomen)

We hebben geen inkomensprobleem

Werk als de behoeder van de menselijke waardigheid

Bedenkingen bij het basisinkomen (2)

Bedenkingen bij het basisinkomen (1)

Gratis geld bestaat niet

Armoede & honger

Gratis geld bestaat niet

Waarom het basisinkomen een sympathiek maar onverstandig idee is

Corona slaaplied

Vele valse vlaggen

Hoe nu verder

Het momentum wordt gebruikt

Buiten het zicht, verstrekkende gevolgen

Deze dingen worden er door gedrukt terwijl wij onze “vrijheid” vieren of in de ban van de Oekraïne propaganda zijn.

Waar het vrije geestesleven begint…

CoRona moTief

Bill Gates en patent 060606

De omkering van morele waarden

Diagnose complotdenker

Het kwaad

Vaccinatiepaspoorten – het beslissende moment

Contouren van een post-coronasamenleving #2

Contouren van een post-coronasamenleving #1

Een plan voor wereldheerschappij

Alomvattende blauwdruk voor de reorganisatie van de menselijke samenleving

Bevolkingsbeheersing Het elimineren van nutteloze mensen

Duurzaamheid = Globalisme

De mondiale agenda op lokaal niveau uitvoeren

Reset het hele economische systeem

Sociaal krediet en de ultieme tirannie

Angst voor de ander

De corona crisis als fuik voor digitale controle