samenleving | Wakkermens

EU Kerstmis 2022

rovanov — Tue, 27 Dec 2022 22:05:08 +0000

[aiovg_video id=61374]

Kijktip

FZ — Wed, 30 Nov 2022 20:40:43 +0000

Rusland na afloop - Tocht door een gecanceld land

Ik heb mijn wapenbroeder van WakkerMens op een nieuwe serie van RT Deutsch geattendeerd. Kennelijk ontkomt ook WM ondanks alle ellende in de wereld niet aan kerststemming, of eigenlijk moet ik zeggen de Sinterklaasstemming, want het antwoord was keurig in versvorm. Dit wederom vormde de aanleiding tot de volgende gedachtesprong: als de mensheid zich nog steeds in versvorm zou uitten, dan zou er vermoedelijk minder onzin gesproken worden, want het formuleren van een vers, vergt meer aandacht en dwingt je over je woorden na te denken. Wat een vooruitgang in de politiek en in de journalistiek! Het antwoord luidde als volgt:

Een leuke attentie vindt de Sint, wellicht een reis waardoor men inzicht wint. Je zou het kunnen volgen en elke keer, maar niet verbolgen, hierover berichten op Wakkermens zodat lezers geestvermogens komen tot bloei en inzicht want dee'z is nog lange niet verzadigd.

Wakkermens gaat zich dus met de nieuwe reeks van RT Deutsch bezig houden, hoewel ik nog niet weet wat het voorstelt. Maar de vooraankondiging klinkt interessant:

Het Westen probeert Rusland af te schaffen. Of eenvoudigweg een heel land uit de wereldpolitiek, het bedrijfsleven, de sport en de cultuur te uit te vagen. De bevolking daardoor te bestraffen en bekende ondernemingen uit het land verdwijnen.

Het Westen heeft er echter geen rekening mee gehouden dat dit juist datgene is wat de Russen verbindt - en dat dit tevens een waar geschenk is voor het Russische bedrijfsleven. Het sleutelwoord luidt namelijk: importsubstitutie. Alles wat vroeger uit het buitenland werd ingevoerd, moest nu vrijwel van de ene dag op de andere door binnenlandse productie worden vervangen. Een onmogelijke taak? Margo Zvereva heeft een cameraman gegrist en is op stap gegaan door Midden-Rusland tot naar het diepe zuiden om precies dat uit te zoeken. Uiteraard in een Russische terreinwagen. Meer dan 6.000 kilometer over snelwegen, steden, dorpen, bossen, bergen, steppen en ruw terrein. Talloze blikken achter de schermen van het grootste en waarschijnlijk meest veelzijdige land ter wereld: bezoeken aan werkplaatsen en enorme bedrijven, gesprekken met ministers en vrachtwagenchauffeurs, fabrieksdirecteuren en inwoners, overnachtingen in de beste hotels en in de open lucht... Een eerlijke en persoonlijke blik op problemen, maar ook op het enorme potentieel van het nieuwe Rusland. De eerste aflevering wordt op 1 december om 05:30 uitgezonden op RT DE. Alle afleveringen worden na uitzending op onze website((en ook op WM, als het de moeite waard is)) geplaatst - zodat je elke aflevering ook later kunt bekijken, mocht je "Russland danach" op TV gemist hebben!

Intussen zijn de twee eerste afleveringen uitgezonden. In mijn ogen valt de reeks het beste te omschrijven als amusement zonder al te veel diepgang. Maar wat de reeks echter wel doet, is een beeld geven van Rusland dat behoorlijk van de stereotypen afwijkt die ons veelvuldig gepresenteerd worden. Daarom is het voor mensen die goed Duits spreken zeker de moeite waard, en zelfs zonder de gesproken tekst te verstaan, zijn de beelden interessant. Aflevering 1: De tocht begint Aflevering 2: Kaas, koeien, hennep en de kwaadaardige geit "Merkel"

Geboortepijnen van een nieuwe wereld

rovanov — Sun, 27 Nov 2022 06:11:55 +0000

Een bericht van Von Rüdiger Rauls overgenomen van RT-Duits en vertaald door WM.

Uit het optreden van het Westen tegenover Rusland en China krijgt men de indruk dat het Westen zich niet eens meer bewust is van wat haar acties inhouden. Wat wil het bereiken, wat wil het Westen winnen? En waar zal het allemaal toe leiden?

De term Nieuwe Wereld staat meestal voor het door Columbus ontdekte Amerika. Het dankte zijn ontdekking aan het toeval. De Nieuwe Wereld, waarvan wij sinds enkele jaren getuige zijn, komt daarentegen niet toevallig tot stand. Het is het resultaat van de menselijke strijd voor een beter leven, maar niet zoals vroeger voor een minderheid, die Poetin de Gouden Miljard noemt, maar voor iedereen. De ontdekking van de Nieuwe Wereld door Columbus betekende ook het begin van een nieuw tijdperk van menselijke ontwikkeling. Het kapitalisme werd mondiaal. De heersende klasse, de bourgeoisie, had de politieke macht nog niet veroverd, maar als economisch systeem kreeg zij geleidelijk de overhand. Het feodale systeem van de adel daarentegen werd als economische factor maatschappelijk steeds onbelangrijker. De koloniën, als voormalige grondbezittingen van de Europese vorstenhuizen, werden omgevormd tot kapitalistische markten. Deze voormalige Nieuwe Wereld is nu de oude, de verouderde. Het werd eeuwenlang gedomineerd door de leidende kapitalistische staten van Europa en hun Angelsaksische opvolgers (VS, Australië, Nieuw-Zeeland, Canada, enz.). Door hun economische en militaire superioriteit oefenden zij hun koloniale heerschappij uit over de meeste volkeren van de wereld. Deze vorm van regeren brak af in de onafhankelijkheidsoorlogen na de Tweede Wereldoorlog. Maar de economische macht over de wereld was nog steeds in hun handen. Deze oude wereld verliest echter steeds meer zijn economische macht door de heropleving van Rusland en de opkomst van China en andere landen zoals Vietnam. De militaire nederlagen van het Westen, met name van de VS in Zuidoost-Azië, maakten duidelijk dat deze ontwikkeling niet met oorlogsmiddelen kon worden gestopt. De westerse staten veranderden van Saulus - van de militaire strijd tegen het communisme - in de Paulus van de waardeoriëntatie. Als westerse waardengemeenschap willen zij nu het dreigende machtsverlies door sancties een halt toeroepen. Hoewel deze goedkoper zijn dan oorlogen, verzwakken ze de eigen economie steeds meer. Wat we momenteel meemaken is het uiteenvallen van deze westerse waardengemeenschap en haar concept om haar eigen macht over de volkeren van de wereld te handhaven door middel van economische en morele druk. De westerse waardengemeenschap valt niet uiteen door de oorlog van Rusland in Oekraïne. Het valt ook niet uiteen door de penetratie van China in bijna alle continenten en bijna alle gebieden van de economie, wetenschap en onderzoek. Het valt uiteen door zijn eigen tegenstrijdigheden. Steeds meer mensen, naties en samenlevingen herkennen de tegenstrijdigheid tussen de morele claims die de "westerse waarden" als een monstrans((https://nl.wikipedia.org/wiki/Monstrans)) voor zich uitdraagt en zijn feitelijk handelen. Deze oude westerse wereld is niet langer opgewassen tegen de druk van de volkeren die zich decennialang hebben bevrijd van de koloniale overheersing. Deze volkeren, die hard gevochten hebben voor nationale onafhankelijkheid, willen nu hun economische onafhankelijkheid realiseren. Zij willen niet langer afhankelijk zijn van de beslissingen van westerse investeerders. Zij willen ook niet langer berispt worden door de wankelende moraal van westerse politici die met twee maten meten en degenen die niet naar hun pijpen dansen met sancties straffen. De mensen van deze samenlevingen willen hun leven vormgeven volgens hun behoeften, ervaringen en principes. En de tijd lijkt gekomen voor dit aandringen.

Wat wil het Westen?

Welnu, het is één ding om de opkomst van machten te belemmeren, maar iets anders om de wereldgemeenschap zelf een hoopvol vooruitzicht te kunnen bieden. Dit blijkt niet uit het optreden van het Westen. Het kan de opkomende volkeren van de wereld niets meer bieden dat recht doet aan hun verlangen naar een beter leven. Aangezien zij geen voorstellen heeft om de toekomst vorm te geven, houdt zij zich voornamelijk bezig met het handhaven van de huidige toestand. Daarmee verliest zij echter de creatieve kracht. Dit is wat haar onderscheidt van China en de staten die zich aansluiten bij de ideeën en voorstellen van China om de toekomst vorm te geven. En die worden steeds talrijker. In de huidige wereldwijde conflicten is het niet duidelijk waar het Westen zich mee bezighoudt, buiten het tegenhouden van vooruitgang die niet overeenstemt met haaar ideeën. De strijd die zij als argument aangeeft tussen democratie en autocratie is misleidend. Terwijl de westerse waardengemeenschap Rusland en China bestrijdt omdat zij hen ziet als samenlevingen die de mensenrechten aan hun laars lappen, gaat zij achter staten als Saoedi-Arabië, Qatar, de Verenigde Arabische Emiraten en Azerbeidzjan aan om de olie en het gas te krijgen die zij om politieke redenen niet meer van Rusland wil hebben. Maar het verschil tussen degenen die zij bestrijdt en degenen die zij het hof maakt is niet meer uit te leggen. Het is nog moeilijker om uit te leggen waarom het ene minder inhumaan zou zijn dan het andere. Terwijl China wordt veroordeeld vanwege de autocratie van zijn communistische partij over de Chinese samenleving, is Vietnam gewild als nieuwe voorkeurspartner voor Duitse investeringen en toeleveringsketens, hoewel zijn samenleving ook door een communistische partij wordt geleid. Dit tegenstrijdige gedrag wekt de indruk dat de opiniemakers in de politiek en de media niet meer weten waar de conflicten met Rusland en China nog over gaan. De confrontatie is inmiddels zo'n eigen leven gaan leiden dat het lijkt deel te zijn van het westerse DNA. Dit alles is niet meer te verklaren. En hoe minder men zijn eigen gedrag kan verklaren, hoe meer het onderwerp taboe wordt. Een maatschappelijk debat hierover vindt nauwelijks nog plaats, en als dat er is, vindt het plaats in de eigen echokamers van opiniemakers op het niveau van veronderstellingen, onbewezen beweringen, intellectueel zwakke en misleidende conclusies. Een diepere, naar inzicht zoekende controversiële discussie wordt vermeden uit angst voor een verschrikkelijke openbaring: de eigen opvattingen zijn niet langer verenigbaar met de werkelijkheid. Ze zijn mager en hebben geen overtuigingskracht.

Hopeloos

Zo heeft het Westen, en hier vooral de Europese Unie (EU), zich door dit taboe in een moeilijke situatie gemanoeuvreerd. Momenteel lijkt er geen andere uitweg te zijn dan de ineenstorting van een van de bij het conflict betrokken kampen: Rusland aan de ene kant en Oekraïne aan de andere kant als gevolmachtigde van het westerse kamp. Omdat velen in het Westen de mening van mevrouw von der Leyen delen dat Oekraïne de oorlog moet winnen, lijkt er geen andere oplossing mogelijk dan dat een van beide partijen capituleert. Deze compromisloze houding klinkt als de definitieve oplossing en maakt onderhandelingen onmogelijk. Wie moet ze leiden? De westerse leiders bestaan alleen uit mensen die zich inzetten voor de ondergang van Rusland. Maandenlang hebben de media geen ander beeld geschetst dan dat Oekraïne zal winnen, of liever gezegd moet winnen, in het belang van ons allen. Scherpschutters in het kostuum van idealistische zendelingen van waarden, domineren de westerse politiek. En voor hen telt alleen de overwinning van hun ideologische principes, ongeacht de kosten. Voor von der Leyen((Voorzitter EU)), Baerbock((Duitse minister van buitenlandse zaken)) en de andere groene fanatiekelingen is alles behalve een nederlaag van Rusland uitgesloten. Daarvoor is de confrontatie al te ver gevorderd. Ze zijn al te ver gegaan met al hun voorspellingen over de zwakte van Rusland en de krachtige effecten van hun eigen sancties. Hoe kan men nu nog woorden terug nemen? Wie moet de boodschap overbrengen als het anders loopt? Wie gaat er voor het publiek staan en toegeven dat de werkelijkheid anders is dan de verwachtingen die bij de goedgelovigen zijn gewekt? Hoe moeten de media aan hun consumenten uitleggen dat zij de mensen lange tijd een verkeerd beeld van de werkelijkheid hebben gegeven, ongeacht of dit met opzet of door hun eigen waanideeën is gebeurd? Hoe gaan ze rechtvaardigen dat ze geen feiten willen zien die niet in hun eigen wereldbeeld passen? Wie moet aan de mensen toegeven dat alle offers die zij voor Oekraïne en de zogenaamde strijd voor onze vrijheid hebben gebracht, voor niets zijn geweest? Dat, tegen beter weten in, mensen in ellende en wanhoop werden gedreven door ongekende prijsstijgingen, banen werden vernietigd en duizenden bestaansmiddelen werden geëlimineerd. Dit alles gebeurde alleen om het inzicht te vermijden dat de sancties tegen Rusland niet het beoogde effect hadden. Wie moet de mensen vertellen dat dit beleid was gebaseerd op illusies en wensdenken, op onverzettelijkheid, op ideologische blindheid, bazigheid en onverschilligheid voor de belangen van anderen? En bovenal wil niemand zich voorstellen hoe de bedrogenen op deze bekentenissen zullen reageren. De westerse opiniemakers in de politiek en de media hebben zichzelf in een hopeloze situatie gemanoeuvreerd, en dit vooral binnen de EU. In de VS daarentegen vroegen de Republikeinen zich al snel af of steun aan Oekraïne hun eigen belangen diende. In de EU-lidstaten daarentegen is er geen noemenswaardige kracht die een ander beleid zou kunnen voorstaan. Alle grote partijen in Duitsland hebben gestemd voor herbewapening van de Bundeswehr, net als in 1914, en hebben honderden miljarden weggeknikkerd. Wie van deze cheerleaders zou met Rusland moeten onderhandelen wanneer duidelijk wordt dat niet Rusland maar Oekraïne instort? In de VS daarentegen vroegen de Republikeinen zich al snel af of steun aan Oekraïne ook het eigen belangen diende. In de EU-lidstaten daarentegen is er geen noemenswaardige kracht die voor een ander beleid zou kunnen staan. Alle grote partijen in Duitsland hebben gestemd voor herbewapening van de Bundeswehr, net als in 1914, en ja-geknikt voor honderden miljarden. Welke van deze cheerleaders zou met Rusland moeten onderhandelen wanneer duidelijk wordt dat niet Rusland maar Oekraïne instort? Wie is er die van het begin af aan een andere omgang met Rusland heeft geëist, zodat andere politieke actoren Rusland nu kunnen benaderen met voorstellen om de crisis op te lossen? Er is geen partij die een andere regering kan vormen om een evenwicht met Rusland te vinden. Er zit dus niets anders op dan de oorlog tot het bittere einde uit te vechten. Dit einde zal waarschijnlijk bijzonder bitter zijn voor de gewone mensen in dit land en in Oekraïne, over wiens rug Rusland moet worden vernietigd, zoals we van westerse politici hoorden. En welke uitweg is er voor Rusland anders dan het voortzetten van de oorlog bij dergelijke bedreigingen en vooruitzichten?

Nieuwe orde

De oorlog zal niet eeuwig duren, maar wat komt daarna. Dit gaat niet alleen over Oekraïne. Het is slechts een symptoom, een breuk in het wereldbestel zoals dat na het einde van de Koude Oorlog is ontstaan. Welke orde wil het Westen nastreven in plaats van de oude, die van de eigen overheersing, en vooral, vanuit welk wereldbeeld? Rusland, China, Iran en alle andere door het Westen gesanctioneerde landen hebben een duidelijk wereldbeeld. Zij zien de ontwikkeling naar een multipolaire wereld waarin het Westen en de VS als leidende macht niet langer de lakens uitdelen. Deze visie lijkt ook overeen te komen met de gang van zaken in de wereld. Al deze staten, die jarenlang door het Westen met sancties zijn lastiggevallen, willen een onafhankelijke en gelijkwaardige ontwikkeling van hun samenlevingen en economieën volgens hun eigen normen, hun waarden en beginselen, hun culturele en historische ontwikkeling, zonder paternalisme en dreigementen van het Westen. De tijd lijkt gekomen voor deze behoeften en het lijkt niet mogelijk dit te stoppen. Want het machtsevenwicht in de wereld is veranderd. Rusland is zo sterk geworden dat het zich militair verzet tegen elke verdere uitbreiding van het NAVO-grondgebied. China heeft het Westen economisch ingehaald. En de gesanctioneerde landen van de wereld zijn zo'n macht geworden dat Rusland en China op hen kunnen leunen. Daarom deze onverbiddelijkheid van het Westen tegenover Rusland en China. Het ziet geen plaats meer voor zichzelf in deze opkomende nieuwe wereldorde. Haar zelfbeeld van een op waarden gebaseerde superieure orde komt steeds minder overeen met de werkelijkheid. Maar een nieuw wereldbeeld voor zichzelf te creëren op basis van deze veranderingen lijkt buiten haar mogelijkheden te liggen. Dit gaat eigenlijk over niets anders dan afscheid nemen van oude overtuigingen en ideeën, vooral die van de VS, dat zij de orde van de planeet kunnen bepalen. Wanneer de VS en de zogenaamde westerse waardengemeenschap hun dominante positie op aarde verliezen, zullen zij niet ten onder gaan. Beide zullen blijven bestaan. Want het gaat er niet om om het kapitalisme te ontmantelen, zoals in de tijd van de Sovjet-Unie. Mensen zullen nog steeds in hun huizen kunnen wonen, naar hun werk gaan, hun kinderen naar school brengen en boodschappen doen. Ze zullen aan tafel zitten en samen eten. Ze zullen 's avonds tv kijken, met vrienden afspreken en in het weekend picknicken. Er zal niets veranderen in het dagelijks leven van de mensen. Zelfs de zon zal blijven opkomen in de ochtend en ondergaan in de avond. Zoals de Chinese president Xi Jinping zo terecht tegen zijn ambtgenoot Biden zei: "De wereld is groot genoeg voor onze twee landen." Daarin ligt het besef dat niemand de ander iets afneemt. Het idee van iets verliezen als de ander iets wint is een beeld uit een oude wereld. De opkomende nieuwe orde is gebaseerd op samenwerking ten voordele van allen. Rüdiger Rauls is auteur en tekstschrijver. Hier heeft hij zijn blog Politieke Analyse.

Poetin’s rede bij Valdaj 2022

FZ — Mon, 14 Nov 2022 06:54:28 +0000

De Valdaj Discussie Club (in het Russisch Международный дискуссионный клуб "Валдай") is opgericht in 2004 op initiatief van Vladimir Poetin. Het is een jaarlijks internationaal forum dat deskundigen bijeenbrengt om te debatteren over Rusland en zijn rol in de wereld. De doelstelling van de club is een internationaal platform te creëren waar Russische elites (de intelligentsia) met buitenlandse deskundigen uit de academische wereld, de politiek en de media kunnen debatteren over de ontwikkeling van het land en zijn rol in de wereld. De Valdaj Club staat voor een multipolaire wereldvisie, in tegenstelling tot een unipolaire wereld die gedomineerd wordt door de Verenigde Staten van Amerika. Een vast onderdeel van de bijeenkomst is een optreden van de president van de Russische Federatie (RF) met een toespraak en een paneldiscussie of persconferentie. De gespreksleider was, zoals reeds in eerdere jaren, de politicoloog Fjodor Loekjanov. Ik heb Poetin nog maar zelden zo op dreef gezien, hij was heel zelfverzekerd en goed gehumeurd. De toespraak wordt nu al door commentatoren als een van de belangrijkste redevoeringen van Poetin gezien, en wordt in een adem met de redevoering van München in 2008 genoemd. Deze nieuwste toespraak is een haast wel cultuur-filosofische beschouwing van de verhoudingen tussen Rusland en het Westen.

Nog een persoonlijke opmerking:

Toe ik de vertaling klaar had, heb ik gemerkt dat FRONTNIEUWS ook een vertaling heeft gepubliceerd. Zij hebben zelfs nog een gedeelte van de vragenronde vertaald. Dus wie nog niet genoeg van Poetin heeft - ga naar FRONTNIEUWS.

Het thema van het forum van dit jaar was "Vrede in het post-hegemoniale tijdperk: rechtvaardigheid en veiligheid voor iedereen". Aan de vierdaagse bijeenkomst namen 111 deskundigen, politici, diplomaten en economen deel uit Rusland en 40 andere landen, waaronder Afghanistan, Brazilië, China, Egypte, Frankrijk, Duitsland, India, Indonesië, Iran, Kazachstan, Zuid-Afrika, Turkije, Oezbekistan en de VS. F. Loekjanov: Beste vrienden, gewaardeerde gasten! Hiermee openen wij de afsluitende plenaire zitting van het 19e jaarlijkse forum van de internationale Valdaj Discussie Club. Het verheugt mij u allen hier te zien, en het verheugt mij nog meer onze gast in deze plenaire vergadering, de president van de Russische Federatie, Vladimir Vladimirovitsj Poetin, te mogen aankondigen. Mijnheer de President, welkom! We kijken er elk jaar naar uit u te verwelkomen, maar dit jaar waren we misschien nog ongeduldiger dan gewoonlijk, omdat er zoveel te bespreken valt. V. Poetin: Ja, dat vermoedde ik al. Loekjanov: Het onderwerp van ons forum was eigenlijk gewijd aan de wereldorde: hoe deze verandert en vooral wie op dit moment in principe de macht heeft in de wereld - wie er in feite regeert en wie er in principe zou kunnen regeren. Maar wij praten erover als buitenstaanders, terwijl u de daadwerkelijke macht in handen heeft. Daarom verzoeken wij u nu ook om de situatie uit uw zicht te schetsen. V. Poetin: Hartelijk dank. Geachte deelnemers aan deze plenaire vergadering! Dames en heren! Vrienden! Ik heb even geluisterd naar de discussies die hier de afgelopen dagen zijn gevoerd - zeer interessant en informatief. Ik hoop dat jullie geen spijt hebben van jullie komst naar Rusland en dat jullie met elkaar in gesprek gekomen zijn. Ik ben blij u allen te zien. In de Valdaj Club hebben we reeds vele malen gesproken over de verschuivingen - de ernstige, grote verschuivingen die al hebben plaatsgevonden en nog plaatsvinden in de wereld, over de risico's in verband met de teloorgang van de globale instellingen, de uitholling van de beginselen van collectieve veiligheid, de vervanging van het internationaal recht door zogenaamde regels - ik wilde zeggen, het is wel duidelijk door wie deze zijn verzonnen, maar misschien is dat niet juist - het is niet een duidelijk wie deze regels heeft opgesteld, waarop de regels zijn gebaseerd, wat deze regels eigenlijk inhouden. Blijkbaar probeert men slechts één enkele regel vast te stellen, zodat de machthebbers - ik heb het nu over macht, ik heb het over wereldwijde macht - zonder enige regel kunnen leven en mogen doen wat ze willen, ongestraft hun gang kunnen gaan. Dat zijn namelijk precies de regels die ons voortdurend worden aangeprezen. De waarde van de Valdaj-besprekingen is juist dat er verschillende analyses en prognoses worden gedaan. Hoe juist deze waren, zal het leven laten zien - het leven dat de strengste en meest objectieve toetssteen is. Hieruit zal blijken hoe nauwkeurig onze voorbereidende discussies van de afgelopen jaren waren. Helaas ontwikkelen de gebeurtenissen zich nog steeds volgens het ongunstige scenario waarover wij in onze vorige vergaderingen meer dan eens hebben gesproken. Bovendien hebben deze gebeurtenissen zich ontwikkeld tot een grootschalige, systemische crisis, niet alleen op politiek-militair gebied, maar ook op economisch en humanitair gebied. Het zogeheten Westen - dat is uiteraard heel algemeen bedoelt, want er heerst daar geen eensgezindheid - het moge duidelijk zijn dat dit een zeer gecompliceerd conglomeraat is, maar laten we zeggen, dat dit Westen de laatste jaren en vooral de laatste maanden heel wat stappen heeft ondernomen die de situatie hebben verergerd. Goed beschouwd streven zij altijd de escalatie na, ook dat is niets nieuws. Daartoe behoren het uitlokken van de oorlog in de Oekraïne, de provocaties rond Taiwan en de destabilisering van de globale voedsel- en energiemarkten. Dat laatste is natuurlijk niet met opzet gebeurd, daar bestaat geen twijfel over, maar door een aantal stelselmatige fouten van juist die westerse autoriteiten die ik al heb genoemd. En zoals we nu kunnen zien, kwam daar nog de vernieling van de pan-Europese gaspijpleidingen overheen. Dit is een ongehoorde daad, maar desondanks moesten wij getuige worden van deze tragische gebeurtenissen. Macht over de hele wereld is precies waar het zogenaamde Westen op in heeft gezet. Maar dit is zeker een gevaarlijk, bloederig en, ik zou zeggen, vuil spel. Het ontkent de soevereiniteit van landen en volkeren, hun identiteit en unieke eigenschappen, en hecht geen waarde aan de belangen van andere staten. Als deze belangen tenminste niet ronduit worden ontkend, is dit precies wat er in de praktijk gebeurt. Niemand, behalve degenen die de door mij reeds genoemde regels formuleren, heeft het recht een eigen identiteit te ontwikkelen: alle anderen moeten moeten volgens deze regels "terechtgesnoeid" worden. In dit verband wil ik u herinneren aan de voorstellen van Rusland aan de westerse partners inzake het opbouwen van vertrouwen en het opzetten van een systeem van collectieve veiligheid. Afgelopen december werden deze als gewoonlijk terzijde geschoven. Maar in de wereld van vandaag is achterover leunen nauwelijks een optie. Zij die de wind zaaien zullen, zoals men zegt, storm oogsten. De crisis heeft nu werkelijk een globaal karakter gekregen, deze raakt iedereen. Niemand hoeft hier nog enige illusie te koesteren. De mensheid staat nu in wezen voor twee keuzes: ofwel toe te laten dat de problemen zich verder ophopen, problemen waaronder wij onvermijdelijk allemaal bedolven zullen raken, of samen oplossingen proberen te vinden, hoe imperfect deze ook mogen zijn, maar toch tenminste bruikbare oplossingen, die onze wereld stabieler en veiliger kunnen maken. Zoals u weet, heb ik altijd geloofd en blijf ik geloven in de kracht van het gezonde verstand. Ik ben er dan ook van overtuigd dat zowel de nieuwe centra van een multipolaire wereldorde als het Westen vroeg of laat zullen moeten gaan praten over een gemeenschappelijke toekomst voor ons, hoe eerder hoe beter. En in dit verband wil ik wijzen op enkele zeer belangrijke punten voor ons allen. De hedendaagse gebeurtenissen hebben de milieuproblematiek overschaduwd. Klimaatverandering staat niet langer bovenaan de agenda. Maar deze fundamentele uitdagingen zijn niet verdwenen, ze verdwijnen niet, ze worden alleen maar groter. Een van de gevaarlijkste gevolgen van het ecologisch onevenwicht is de vermindering van de biodiversiteit in de natuur. En nu kom ik bij het hoofdthema waarvoor wij allen bijeen zijn: is een andere diversiteit - cultureel, sociaal, politiek, beschaafd - minder belangrijk? Tegelijkertijd is versimpeling, het uitvlakken((De zogeheten Cancel-Culture)) van alle karakteristieke kenmerken bijna de essentie van het moderne Westen aan het worden. Wat zit achter deze versimpeling? Allereerst is dat het wegvallen van het creatieve potentieel van het Westen zelf en tevens het verlangen om de vrije ontwikkeling van andere beschavingen te beteugelen, te blokkeren. Natuurlijk is er ook een concreet commercieel belang: door het opleggen van hun waarden, het stroomlijnen van de consumentenwensen, de uniformering, proberen onze tegenstanders - zo ik noem ze maar even met een beleefde omschrijving - de markten voor hun producten uit te breiden. Dit alles is uiteindelijk maar heel primitief. Het is geen toeval dat het Westen beweert dat zijn cultuur en wereldbeeld universeel moeten zijn. Als zij dit al niet rechtstreeks beweren - hoewel zelfs dat ook vaak duidelijk verwoord wordt - gedragen zij zich op die manier en benadrukken dat hun beleid er in feite op neerkomt dat juist deze waarden onvoorwaardelijk moeten worden aanvaard door alle andere deelnemers aan de internationale communicatie. Hier is een citaat uit de beroemde toespraak van Alexander Solzjenitsyn in Harvard. Al in 1978 merkte hij op dat het Westen werd gekenmerkt door een "aanhoudende verblindheid door hun superioriteitsgevoel" - dat ook vandaag de dag nog steeds bestaat. Een gevoel dat "op de idee stoelt dat al de wijdse contreien op deze aarde zich moeten ontwikkelen en moeten worden overheerst op basis van het huidige westerse systeem...". 1978. Er is niets veranderd. In de afgelopen bijna halve eeuw heeft deze verblindheid waarover Solzjenitsyn sprak - die uitgesproken racistisch en neokoloniaal van aard is - ronduit lelijke vormen aangenomen, vooral sinds het ontstaan van de zogenaamde unipolaire wereld. Wat wil ik daarmee zeggen? Het geloof aan de eigen onfeilbaarheid is een zeer gevaarlijke toestand: het is één stap verwijderd van het streven van de "onfeilbaren" zelf om degenen die hen niet aanstaan eenvoudigweg te vernietigen. Zoals men zo mooi zegt, deze te "cancellen", ze af te schaffen - we zouden tenminste over de betekenis van dit woord moeten nadenkend. Zelfs op het hoogtepunt van de Koude Oorlog, op het hoogtepunt van de confrontatie tussen systemen, ideologieën en gewapende conflicten, heeft nooit iemand het bestaan van de cultuur, kunst en wetenschap van zijn tegenstanders ontkend. Niemand haalde het in zijn hoofd! Ja, er werden bepaalde beperkingen opgelegd op het gebied van onderwijs, wetenschap, cultuur en helaas ook op het gebied van sport. Toch begrepen zowel de Sovjet- als de Amerikaanse autoriteiten destijds dat op humanitair gebied behoedzaam te werk moest worden gegaan, door de tegenstander te bestuderen en te respecteren, en men iets van hem diende te leren om tenminste voor de toekomst een basis te behouden voor gezonde en vruchtbare betrekkingen. Wat gebeurt er nu? De nazi's gingen in hun tijd ertoe over boeken verbrandden, en nu zijn de westerse " voorvechters van liberalisme en vooruitgang " afgegleden tot het verbieden van Dostojevski en Tsjaikovski. De zogenaamde Cancel-Culture, de cultuur van de afschaffing, maar in feite - we hebben er al vaak over gesproken - ontneemt ons de cancel-culture alles wat leeft en creatief is en laat het vrije denken op geen enkel gebied toe: niet in de economie, niet in de politiek, niet in de cultuur. De liberale ideologie zelf is tegenwoordig onherkenbaar veranderd. Als het klassieke liberalisme de vrijheid van ieder mens oorspronkelijk opvatte als de vrijheid om te zeggen wat men wil en te doen wat men wil, dan begonnen liberalen al in de 20e eeuw te zeggen dat de zogenaamde open samenleving vijanden heeft - de open samenleving heeft dus ook tegenstanders - en de vrijheid van die tegenstanders kan en moet worden beperkt of zelfs opgeheven. Nu heeft dit zelfs het absurde niveau bereikt dat elk alternatief standpunt wordt bestempeld als subversieve propaganda en een bedreiging voor de democratie. Alles wat uit Rusland komt wordt allemaal "Kremlin machinaties" bestempeld. Maar kijk eens naar jullie zelf! Zijn we echt zo almachtig? Elke kritiek op onze tegenstanders - elke! - wordt gezien als "Kremlin complotten", als "het ingrijpen van het Kremlin". Dit is onzin. Hoe zijn we zover gekomen? Gebruik je hersens, bedenk iets interessants, verwoord je standpunt op een doordachtere manier. Je kunt niet alles wijten aan de intriges van het Kremlin. Dit alles werd door Fjodor Michailovitsj Dostojevski al in de 19e eeuw profetisch voorspeld. Een van de personages in zijn roman "De bezetenen"((in het Nederlands verschenen onder de titel "Boze geesten")), de nihilist Sjigaljov, beschreef de mooie toekomst die hij zich voorstelde als volgt: "Terwijl ik de grenzeloze vrijheid verlaat, eindig ik in een grenzeloos despotisme". Een ander personage van de roman, Pjotr Verchovenski, valt hem bij en stelt dat verraad, verklikken en spionage overal nodig zijn, dat de maatschappij geen behoefte heeft aan talenten en buitengewone bekwaamheden: "Cicero wordt de tong afgesneden, Copernicus de ogen uitgestoken, Shakespeare gestenigd". Dit is waar onze westerse tegenstanders naartoe gaan. Wat is dit anders dan de moderne westerse Cancel-Culture? Dit waren grote denkers, en ik ben dankbaar, laat ik eerlijk zijn, dat mijn assistenten deze citaten hebben gevonden. Wat kunnen we verder daarover nog zeggen? De geschiedenis zal zeker alles op zijn plaats wijzen en niet de grootste werken van universeel erkende genieën van de wereldcultuur schrappen, maar diegenen die besloten hebben dat zij het recht hebben naar eigen goeddunken over deze wereldcultuur te kunnen beschikken. De verwaandheid van zulke figuren is van de gekke, zoals ze zeggen, maar niemand zal zich hun namen over een paar jaar nog herinneren. En Dostojevski zal voortleven, net als Tsjaikovski en Poesjkin - hoe graag iemand dat ook zou willen tegengaan. Het westerse model van globalisering, neokoloniaal in zijn essentie, is dan ook gebaseerd op eenwording, op financiële en technologische monopolievorming, op het wegvagen van alle verschillen. De doelstelling was helder - de onvoorwaardelijke dominantie van het Westen in de wereldeconomie en -politiek te versterken, en daartoe de natuurlijke en financiële hulpbronnen, de intellectuele, menselijke en economische capaciteiten van de hele planeet in dienst te nemen, om dit voor elkaar te krijgen onder het mom van de zogenaamde nieuwe globale onderlinge afhankelijkheid. Hier wil ik nog een Russische filosoof in herinnering roepen - Alexander Alexandrovitsj Zinovyev, wiens honderdste verjaardag we op 29 oktober zouden vieren. Meer dan 20 jaar geleden zei hij dat voor het overleven van de westerse beschaving op tot op heden behaalde niveau, "de hele planeet als basis noodzakelijk zou zijn om te overleven, alle hulpbronnen van de hele mensheid worden benodigd". Dat is dan ook wat ze voor zich opeisen, dat is een feit. Bovendien had het Westen in dit systeem aanvankelijk een enorme voorsprong, omdat het de beginselen en mechanismen ervan heeft ontwikkeld - zoals nu ook die beginselen waarover voortdurend wordt gesproken, maar die een ondoorgrondelijk "zwart gat" vormen: niemand weet ze precies voorstellen. Maar zodra niet-westerse landen en andere staten begonnen te profiteren van de globalisering, en dan hebben we het natuurlijk in de eerste plaats over grote Aziatische landen, heeft het Westen onmiddellijk veel van de regels veranderd of geschrapt. En de zogenaamde heilige principes van vrije handel, economische opening, gelijke concurrentie en zelfs het recht op eigendom waren plotseling volledig vergeten. Zodra iets voor henzelf winstgevend werd, veranderden zij onmiddellijk, ter plekke, de spelregels. Of een ander voorbeeld van vervanging van begrippen en betekenissen. Westerse ideologen en politici zeggen en herhalen al jaren tegen de hele wereld: er is geen alternatief voor democratie. Eerlijk gezegd hadden zij het over het westerse, zogenaamde liberale model van de democratie. Zij verwierpen alle andere varianten en vormen van democratie met minachting en - ik wil er op wijzen - aanmatigend en arrogant. Deze houding is al lang geleden ontstaan, sinds de koloniale tijd: iedereen wordt beschouwd als tweederangs mensen en alleen zijzelf zijn uitzonderlijk. Het gaat al eeuwen zo, ook nu nog. Maar vandaag eist de overgrote meerderheid van de wereldgemeenschap gewoon democratisch verhoudingen en aanvaardt zij geen enkele vorm van autoritair dictaat van afzonderlijke landen of groepen van staten. Wat is dat anders dan de directe toepassing van democratische beginselen op het niveau van de internationale betrekkingen? En wat is een standpunt van het "beschaafde" - tussen aanhalingstekens - Westen? Als jullie democraten zijn, lijken jullie zo'n natuurlijk streven naar vrijheid van miljarden mensen toe te juichen - maar nee! Het Westen noemt het de ondermijning van de liberale, op regels gebaseerde orde, lanceert economische en handelsoorlogen, sancties, boycots, kleurenrevoluties en allerhande staatsgrepen. Een van deze staatsgrepen leidde tot de tragische gebeurtenissen in de Oekraïne in 2014 - het Westen had deze staatsgreep gesteund en verkondigde zelfs hoeveel geld eraan was besteed. Over het algemeen zijn ze gewoon niet goed wijs, ze schamen zich nergens voor. Ze hebben Suleimani gedood, een Iraanse generaal. U kunt over Suleimani denken zoals u wilt, maar hij was een functionaris van een buitenlandse mogendheid! Ze doodden hem op het grondgebied van een derde staat en zeiden: ja, we hebben hem gedood. Waar gaat dit over? Waar leven we in godsnaam? Als vanouds blijft Washington de huidige wereldorde een Amerikaanse vorm van liberalisme noemen, maar in feite verergert deze beruchte "orde" de chaos met de dag. Deze orde wordt zelfs ook steeds intoleranter ten opzichte van westerse landen indien deze een poging doen een zekere onafhankelijkheid te bewaren. Alles wordt in de kiem gesmoord en er worden zelfs sancties opgelegd aan de eigen bondgenoten - ongegeneerd! En deze laten gedwee over zich heen lopen, met onderdanig gebogen hoofd. Zo werden in juli de voorstellen van de Hongaarse parlementariërs om de toewijding aan Europese christelijke waarden en cultuur in het EU-Verdrag vast te leggen, niet eens als een oppositionele mening opgevat, maar als een regelrechte vijandige tegenwerking. Wat moet dat? Hoe moeten we dit interpreteren? Ja, sommige mensen zullen dat uiteraard geweldig vinden en anderen niet. In Rusland is gedurende duizend jaar een unieke cultureel van samenspel tussen alle wereldreligies ontstaan. Het is niet nodig om iets te cancelen, of het nu gaat om christelijke waarden, islamitische waarden of joodse waarden. Nog andere grote religies zijn aanwezig in ons land. We moeten elkaar gewoon met respect behandelen. In sommige streken van ons land, ik heb dit zelf meegemaakt, begaan mensen christelijke, islamitische, boeddhistische en joodse feestdagen samen, ze doen dit met plezier, feliciteren elkaar en zijn blij voor elkaar. Maar dat gebeurt elders niet. En waarom niet? Men zou er toch tenminste over kunnen praten. Heel vreemd! Zonder overdrijving hebben we hier te maken met niet slechts een systemische, maar met een doctrinaire crisis ten aanzien van het Amerikaanse neoliberale model van de wereldorde. Ze hebben geen nieuwe ideeën om iets te scheppen, om voor een positieve ontwikkeling te zorgen. Ze kunnen de wereld gewoon niets bieden, behalve dan het in stand houden van hun dominantie. Ik ben ervan overtuigd dat in een multipolaire wereld echte democratie vooral te maken heeft met het vermogen van elke natie – dat wil ik nog eens benadrukken – van elke maatschappij of beschaving om haar eigen weg te vinden en haar eigen sociaal-politieke systeem te kiezen. Als de VS en de Europese Unie dat recht hebben, dan hebben ook de Aziatische landen, de islamitische staten, de koninkrijken aan de Perzische Golf en de staten op andere continenten dat recht zeker ook. En vanzelfsprekend heeft ook ons land, Rusland, datzelfde recht en niemand kan ons volk ooit voorschrijven wat voor een soort samenleving we moeten opbouwen en en welke principes daaraan ten grondslag moeten liggen. De directe bedreiging voor het politieke, economische, ideologische monopolie van het Westen ligt het feit dat er op deze wereld alternatieve sociale modellen kunnen ontstaan, die in de huidige tijd - en dat wil ik benadrukken - effectiever, helderder en aantrekkelijker zullen zijn dan de modellen die er nu bestaan. Dergelijke modellen zullen beslist ontstaan - dat is onvermijdelijk. Overigens schrijven Amerikaanse politieke wetenschappers en deskundigen hier ook zonder omhaal over. Het klopt echter ook, dat de autoriteiten nog niet werkelijk naar hen luisteren, hoewel ze er niet omheen zullen komen deze concepten in politiek-wetenschappelijke tijdschriften en in discussies ter kennis te nemen. Vooruitgang moet berusten op de dialoog tussen beschavingen en gebaseerd zijn op spirituele en morele waarden. Inderdaad verschilt de definitie van de mens en zijn wezen per beschaving - al is dat vaak maar oppervlakkig, en de fundamentele waarde en de geestelijke essentie van de mens zijn onbetwist. Een gemeenschappelijke basis waarop wij onze toekomst kunnen en moeten bouwen is van cruciaal belang. Dit is iets wat ik wil benadrukken. Traditionele waarden zijn geen vaststaande reeks postulaten waaraan iedereen zich moet houden. Natuurlijk niet. Het verschil met de zogenaamde neoliberale waarden is dat zij in elk afzonderlijk geval uniek zijn, omdat zij voortvloeien uit de tradities van een bepaalde samenleving, haar cultuur en historische achtergrond. Daarom kunnen traditionele waarden aan niemand worden opgelegd - ze moeten eenvoudigweg worden gerespecteerd, en men moet datgene koesteren, wat elk volk in de loop der eeuwen voor zichzelf heeft gekozen. Dit is hoe we traditionele waarden interpreteren, en de meerderheid van de mensheid deelt en accepteert deze benadering. Dat is begrijpelijk, want de traditionele samenlevingen van het Oosten, Latijns-Amerika, Afrika en Eurazië vormen wereldwijd de basis van de beschaving. Respect voor de individuele eigenschappen van volkeren en beschavingen is in ieders belang. Eigenlijk zou dit ook in het belang van het zogeheten Westen moeten zijn, dat in de internationale arena snel een minderheid aan het worden is, naarmate het zijn dominantie verliest. En natuurlijk moet het recht van deze westerse minderheid op haar eigen culturele identiteit - dat zou ik willen onderstrepen - worden gewaarborgd en met respect worden behandeld, maar, ook dat is belangrijk, op gelijke voet als de rechten van elk ander volk. Als de westerse elites denken dat zij in staat zijn in de denkwereld van hun volkeren, hun samenlevingen - de in mijn ogen modieuze tendensen, zoals als tientallen geslachten en homoparades, te kunnen introduceren, dan moeten ze dat vooral doen. Ze kunnen doen wat ze willen! Maar wat zij beslist niet mogen doen, is te eisen dat ook anderen dezelfde richting zullen inslaan. Wij nemen de complexe demografische, politieke en sociale processen waar die in het westen plaatsvinden. Dit is natuurlijk hun eigen zaak. Rusland mengt zich niet in deze kwesties en is dat ook niet van plan - in tegenstelling tot het Westen bemoeien wij ons niet met andermans achtertuin. Wij verwachten echter dat het pragmatisme zal zegevieren en dat de dialoog tussen Rusland en het echte, traditionele Westen, alsmede ook met andere gelijkgerechtigde centra van ontwikkeling, een belangrijke bijdrage zal leveren aan de opbouw van een multipolaire wereldorde. Ik zou hieraan willen toevoegen dat multipolariteit een reële, en in feite de enige kans is, die Europa heeft om zijn politieke en economische soevereiniteit te herstellen. We begrijpen allemaal, en dit wordt ook in Europa duidelijk uitgesproken, dat de rechtspositie van Europa vandaag de dag - hoe zal ik het voorzichtig zeggen, om niemand te beledigen - zeer beperkt is. De wereld is van nature divers en de pogingen van het Westen om iedereen in hetzelfde schema te persen zijn objectief gezien, gedoemd te mislukken, daar komt niets van terecht. Het arrogante streven naar wereldleiderschap, of in feite naar dictatuur, of naar het behoud van het leiderschap door middel van dictatuur, tast in feite het internationale gezag van de leiders van de westerse wereld, met name van de Verenigde Staten aan en vergroot in het algemeen het wantrouwen in hun vermogen tot onderhandelen. De ene dag zeggen ze het ene en de volgende dag iets anders; ze ondertekenen documenten en de volgende dag negeren ze de overeenkomsten; ze doen wat ze willen. Er is helemaal geen stabiliteit. Het is absoluut onduidelijk hoe de documenten zijn ondertekend, waarover gesproken is, en waar we op kunnen rekenen. Waar ooit slechts enkele landen het aandurfden met Amerika in discussie te gaan en dit dan bijna een sensatie leek, is het nu al heel gewoon geworden dat enkele staten de ongegronde eisen van Washington afwijzen, ondanks al de pogingen om iedereen onder druk te zetten. Dit is een verkeerd beleid dat nergens toe leidt. Maar laat ze, als ze nu eenmaal daarvoor hebben gekozen. Ik ben ervan overtuigd dat de volkeren van deze wereld hun ogen niet langer zullen sluiten voor een repressief beleid dat zichzelf in diskrediet heeft gebracht. En telkens zal het Westen een hogere prijs moeten betalen voor zijn pogingen om zijn hegemonie te behouden. Als ik deze westerse elites was, zou ik serieus over dergelijke vooruitzichten nadenken. Iets waarmee sommige politicologen en politici in de Verenigde Staten reeds rekening houden, zoals ik al eerder zei. In de huidige omstandigheden van gewelddadige conflicten, zal ik sommige dingen ronduit uitspreken. Rusland, als een onafhankelijke, zelfstandige beschaving, heeft zichzelf nooit als een vijand van het Westen beschouwd en doet dat ook nu niet. Amerikafobie, anglofobie, francofobie, germanofobie zijn evenzeer vormen van racisme als russofobie en antisemitisme, evenals ook alle andere uitingen van vreemdelingenhaat. Men moet alleen goed beseffen dat er - zoals ik al zei - twee verschillende westerse beschavingen bestaan, en dan minimaal twee, maar misschien ook meer, maar laten we het maar op twee houden: namelijk ten eerste het Westen van de traditionele, voornamelijk christelijke waarden, van vrijheid, patriottisme, met een rijke cultuur en tegenwoordig ook van islamitische waarden - want inmiddels belijdt een aanzienlijk deel van de bevolking van veel westerse landen de islam. Dit Westen staat in zekere zin dicht bij ons, in veel opzichten hebben we gemeenschappelijke, zelfs wel uit de oudheid stammende, wortels. Maar er is ook een ander Westen - agressief, kosmopolitisch en neokoloniaal. Het fungeert als instrument van de neoliberale elites. Natuurlijk zal Rusland zich nooit bij de dictaten van dit Westen neerleggen. Wat mij in 2000, nadat ik tot president was verkozen, te wachten stond, zal ik mij altijd blijven herinneren - denk aan de prijs die wij betaalden voor de vernietiging van het terroristische nest in de Noordelijke Kaukasus, dat destijds bijna openlijk door het Westen werd gesteund. De meeste aanwezigen in de zaal, zijn al een beetje ouder en begrijpen maar al te goed waar ik het over heb. Wij weten precies wat er in de praktijk is gebeurd: financiële, politieke en informatieve steun. We hebben het allemaal meegemaakt. Bovendien heeft het Westen terroristen op Russisch grondgebied niet alleen actief gesteund, maar heeft deze dreiging ook in veel opzichten doen groeien. We weten dit. Toen de situatie zich echter had gestabiliseerd, toen de belangrijkste terroristische bendes waren verslagen, mede dankzij de moed van het Tsjetsjeense volk, hebben wij besloten niet in het verleden te blijven hangen, niet verontwaardigd te zijn, maar vooruit te kijken, nieuwe banden aan te gaan, zelfs met degenen die ons eigenlijk hadden tegenwerkt, betrekkingen aan te knopen en te ontwikkelen met allen die dat wensten, op basis van wederzijds profijt en respect voor elkaar. Men zou denken dat dit in ieders belang was. Rusland overleefde godzijdank alle moeilijkheden van die tijd, hield stand, was in staat het interne en externe terrorisme het hoofd te bieden. De economie bleef functioneren, begon zich te ontwikkelen en het defensieve vermogen werd beter. Wij probeerden betrekkingen op te bouwen met de toonaangevende landen in het Westen en met de NAVO. Onze boodschap was altijd: laten we ophouden vijanden te zijn, laten we als vrienden samenleven, laten we de dialoog aangaan, laten we wederzijds vertrouwen scheppen en aldus bouwen aan vrede. We waren absoluut oprecht, dat wil ik benadrukken. We begrepen duidelijk de complexiteit van deze toenadering, maar dit was onze inzet. Wat kregen we als antwoord? Kortom, we kregen een "nee" te horen bij alle belangrijke onderdelen van een mogelijke samenwerking. De druk op ons werd steeds groter en er ontstonden spanningshaarden aan onze grenzen. En wat is het doel van deze druk? Zeg het mij! Is het alleen om te oefenen? Natuurlijk niet. Het doel is om Rusland kwetsbaarder te maken. Het doel is om van Rusland een instrument te maken om hun eigen geopolitieke doelen te bereiken. In feite is dit een universele regel: men probeert iedereen in een werktuig veranderen, om dan dit werktuig voor zijn eigen doeleinden te kunnen gebruiken. En degenen die niet aan deze druk toegeven, die niet zo'n instrument willen zijn - zij worden gesanctioneerd, er worden allerlei economische beperkingen opgelegd en er worden staatsgrepen tegen hen voorbereid en indien mogelijk ook uitgevoerd, ga zo maar door. En uiteindelijk, als er niets van all dit gebaat heeft, dan blijft er nog maar een het doel over - vernietigen en van de politieke kaart vegen. Maar een dergelijk scenario heeft ten opzichte van Rusland nog nooit gewerkt en zal ook nooit werken. Wat valt er nog meer te zeggen? Rusland daagt de elites van het Westen niet uit - Rusland verdedigt gewoon zijn bestaansrecht en zijn recht zich vrij te ontwikkelen. Maar ondertussen zullen wij ons niet tot de nieuwe alleenheerser ontwikkelen. Rusland is niet van voornemens unipolariteit te vervangen door bipolariteit, tri-polariteit enzovoort; de westerse overheersing door een oosterse te vervangen, of door een vanuit het Noorden of het Zuiden. Dit zou onvermijdelijk leiden tot een nieuwe patstelling. En hier wil ik de woorden citeren van de grote Russische filosoof Nikolaj Jakovlevitsj Danilevski, die van mening was dat vooruitgang niet darin bestaat dat iedereen dezelfde richting uit zou moeten gaan, zoals sommige van onze tegenstanders ons willen opdringen. Dat zou alleen maar tot gevolg hebben dat de vooruitgang tot stilstand komt, aldus Danilevski. Vooruitgang wordt bereikt door "het hele terrein, dat het historische domain van de mensheid vormt, in alle richtingen te verkennen". En hij voegt eraan toe dat geen enkele beschaving er prat op kan gaan dat zij het summum van ontwikkeling zou vertegenwoordigen. Ik ben ervan overtuigd dat dictatuur alleen tegengehouden kan worden door de ontplooiing van landen en volkeren in vrijheid en dat de degradatie van het individu alleen gestopt kan worden door de liefde voor mens en Schepper. Primitieve vereenvoudigingen en beperkingen kunnen alleen worden verholpen dankzij de bloeiende complexiteit van culturen en tradities. De betekenis van het historische moment van vandaag ligt nu juist daarin, dat voor alle beschavingen, staten en hun samenwerkingsverbanden de mogelijkheid van een eigen, democratische, authentieke ontwikkelingsweg daadwerkelijk openstaat. En bovenal geloven wij dat de nieuwe wereldorde gebaseerd moet zijn op recht en wet, vrij, autonoom en rechtvaardig moet zijn. De wereldeconomie en -handel moeten dus rechtvaardiger en opener worden. Rusland gelooft dat het proces van het creëren van nieuwe internationale financiële instelingen, waaronder één voor internationale betalingen, noodzakelijk is. Dergelijke instellingen moeten buiten de nationale jurisdictie vallen, veilig, gedepolitiseerd en geautomatiseerd zijn, en niet afhankelijk van één enkel controlecentrum. Is dit mogelijk of niet? Natuurlijk wel. Het zal veel moeite kosten, veel landen moeten hun krachten bundelen, maar het kan. Dit zal de mogelijkheid van misbruik van de nieuwe wereldwijde financiële infrastructuur wegnemen en een efficiënte, winstgevende en veilige manier van internationale transacties mogelijk maken zonder de dollar en andere zogenaamde reservemunten. Temeer daar de VS en het Westen, door de dollar als wapen te gebruiken, het instituut van de internationale financiële reserves in diskrediet hebben gebracht. Eerst werden deze gedevalueerd door inflatie in de dollar- en eurozone, en toen - hapsnap - hebben ze onze internationale reserves gestolen. De transitie naar nationale valuta zal beslist aan momentum winnen - dat is onontkoombaar. Het hangt natuurlijk af van de toestand van de emittenten van die valuta's en de toestand van hun economieën, maar ze zullen sterker worden en dergelijke financiële afwikkelingen zullen zeker geleidelijk gaan overheersen. Dat is de logica van soeverein economisch en financieel beleid in een multipolaire wereld. Verder. Vandaag beschikken de nieuwe centra van de globale ontwikkeling op diverse vlakken reeds over unieke technologieën en wetenschappelijke ontwikkelingen, en op vele gebieden kunnen zij met succes concurreren met westerse transnationale ondernemingen. Uiteraard hebben wij een gemeenschappelijk, vrij pragmatisch belang bij een eerlijke en open wetenschappelijke en technologische uitwisseling. Samen zal iedereen er meer baat bij hebben dan ieder apart. De vruchten moeten de meerderheid ten goede komen, en niet een paar afzonderlijke superrijke bedrijven. Hoe is het vandaag? Als het Westen geneesmiddelen of zaden van gewassen aan andere landen verkoopt, geeft het instructies om de plaatselijke farmaceutische industrie alsmede de telt en veredeling om zeep te helpen, in feite komt alles hierop neer; leveringen van machines en apparatuur - vernietigt de plaatselijke machine-industrie. Toen ik premier was, drong dit tot mij door: zodra je de markt voor een bepaalde productgroep openstelt, is het gedaan, de lokale producent "ging ten onder", en het wordt vrijwel onmogelijk om zijn hoofd boven water te houden. Op deze basis zijn de relaties opgebouwd. Op deze manier worden eignet men zich markten en middelen toe, landen wordt hun technologisch en wetenschappelijk potentieel ontnomen. Dit is geen vooruitgang, maar overheersing, de reductie van de economie naar een primitief niveau. Technologische ontwikkeling mag de ongelijkheid in de wereld niet verergeren, maar moet deze juist verminderen. Daarop is van oudsher het buitenlands technologiebeleid van Rusland gericht. Door bijvoorbeeld kerncentrales in andere staten te bouwen, creëren we daar tegelijkertijd deskundigheidscentra, leiden we plaatselijk personeel op - we creëren een hel bedrijfstak, we bouwen niet alleen een enkele fabriek, maar laten een hele industriële sector ontstaan. In principe geven wij andere landen de kans om een echte doorbraak te bewerkstelligen in hun wetenschappelijke en technologische ontwikkeling, de ongelijkheid te verminderen en hun energiesector op een nieuw niveau van efficiëntie en milieuvriendelijkheid te brengen. Ik benadruk nogmaals: soevereiniteit en inheemse ontwikkeling betekenen geenszins isolement en autarkie, maar maakt veeleer een actieve, wederzijds voordelige samenwerking op basis van eerlijke en billijke beginselen mogelijk. De liberale globalisering betekent depersonalisering, het opleggen van het westerse model aan de hele wereld; terwijl in tegenstelling daartoe integratie de benutting is van het potentieel van elke beschaving ten behoeve van het geheel, van iedereen. Indien het globalisme een dictaat is, waar uiteindelijk alles op uit zal draaien, dan is integratie de gezamenlijke ontwikkeling van gemeenschappelijke strategieën, waar iedereen baat bij heeft. In dit verband acht Rusland het van belang dat de mechanismen voor het creëren van grote zones, gebaseerd op de interactie tussen buurlanden waarvan de economie, het sociale stelsel, de hulpbronnen en de infrastructuur elkaar aanvullen, actiever nagestreefd worden. Dergelijke grootschalige zones vormen in feite de basis voor een multipolaire wereldorde - de economische basis. Uit hun onderlinge dialoog zal een ware harmonie binnen de mensheid voortvloeien, die veel complexer, gedifferentieerder en multidimensionaler is dan de simplistische opvattingen van sommige westerse ideologen. Eenheid binnen de mensheid stoelt niet op de instructies zoals "handel zoals ik" of "gedraag je zoals wij". De eenheid ontstaat indien men rekening houdt met al de verschillende meningen, en de identiteit van elke samenleving en volk respecteert. Dit is het principe waarop langdurige interactie in een multipolaire wereld zich kan ontwikkelen. In dit verband moeten we misschien ook nadenken over de vraag hoe de structuur van de Verenigde Naties, inclusief de Veiligheidsraad, de diversiteit van de regio's in de wereld beter kan weerspiegelen. In de wereld van morgen zal immers veel meer afhangen van Azië, Afrika en Latijns-Amerika dan vandaag algemeen wordt aangenomen, en een dergelijke toename van invloed is zeker positief. Ik wil eraan herinneren dat de westerse beschaving niet de enige bestaande is, zelfs niet in onze gemeenschappelijke Euraziatische ruimte. Bovendien is de meerderheid van de bevolking juist in het oosten van Eurazië geconcentreerd, waar ook de bakermat van de oudste beschavingen van de mensheid was gelegen. De waarde en betekenis van Eurazië wordt daardoor bepaald, dat dit continent een zelfvoorzienend geheel vormt met gigantische hulpbronnen van allerlei aard en een enorm potentieel. En hoe voortvarender wij te werk gaan om de banden in Eurazië aan te halen, om nieuwe wegen, vormen van samenwerking te creëren, des te indrukwekkender onze successen zullen zijn. De succesvolle activiteiten van de Euraziatische Economische Unie, de snelle groei van het gezag en de invloed van de Shanghai Cooperation Organisation, de grootschalige initiatieven in het kader van One Belt, One Road, de plannen voor multilaterale samenwerking om de Noord-Zuid-vervoerscorridor en andere, vele andere projecten in dit deel van de wereld ten uitvoer te brengen, vormen ongetwijfeld het begin van een nieuw tijdperk, een nieuwe fase in de ontwikkeling van Eurazië. Deze integratieprojecten werken elkaar uiteraard niet in tegen, maar vullen elkaar aan, tenminste als ze door naburige landen in hun eigen belang worden uitgevoerd, en niet door externe krachten worden opgezet om de Euraziatische ruimte te verdelen en er een conflictzone tussen verschillende blokken te creëren. Het westelijke uiteinde, Europa, zou ook een natuurlijk onderdeel van Groot Eurazië kunnen vormen. Maar veel van haar leiders worden gehinderd door de overtuiging dat Europeanen beter zijn dan de rest, dat ze te goed zijn om op gelijke voet met anderen te verkeren. Ze merken niet eens dat ze zelf in de periferie zijn gedrongen en in wezen vazallen zijn geworden, vaak ook zonder enige zeggenschap. Beste collega's! De ineenstorting van de Sovjet-Unie heeft het geopolitieke machtsevenwicht verstoord. Het Westen voelde zich overwinnaar en verkondigde een unipolaire wereldorde, waarin alleen de wil, de cultuur en de belangen van het Westen een bestaansrecht hadden. Nu deze historische periode van onverdeelde dominantie van het Westen in internationale aangelegenheden ten einde loopt, behoort ook de unipolaire wereld tot het verleden. We staan op een historisch kruispunt, en hebben waarschijnlijk het gevaarlijkste, meest onvoorspelbare maar tegelijkertijd ook belangrijkste decennium sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog voor de boeg. Het Westen is niet in staat om in zijn eentje de mensheid te regeren, maar probeert dat wanhopig te doen, en de meeste naties van de wereld zijn niet langer bereid dat te accepteren. Dit is de grote tegenstrijdigheid van het nieuwe tijdperk. Volgens een klassieke uitspraak((een uitspraak van Lenin: верхи не могут, а низы не хотят так уже жить. Dit is verrassend omdat Poetin niet de gewoonte heeft Lenin te citeren.)) bevinden wij ons in een tamelijk revolutionaire situatie: "de bovenlaag kan zo niet meer leven en de onderklasse wil zo niet langer leven." Deze stand van zaken kan tot wereldwijde conflictsituaties leiden of tot een hele reeks van conflicten, die een bedreiging zullen vormen voor de mensheid, met inbegrip van het Westen zelf. Deze tegenstrijdigheid op constructieve manier op te lossen, is de belangrijkste historische taak van deze tijd. Een paradigmaverschuiving is een smartelijk, maar tevens een natuurlijk en onvermijdelijk proces. De toekomstige wereldorde krijgt voor onze ogen vorm. En in deze wereldorde moeten we naar iedereen luisteren, rekening houden met elk standpunt, elke natie, maatschappij, cultuur, elke wereldbeschouwing, idee en religieuze overtuiging, zonder één enkele "waarheid" aan iemand op te dringen, en uitsluitend op deze basis moeten we onze verantwoordelijkheid begrijpen voor het toekomstige lot - het lot van naties, de planeet, teneinde een symfonie van menselijke beschavingen op te kunnen bouwen. Op dit punt wil ik eindigen en u bedanken voor uw geduld waarmee u naar mijn boodschap hebt geluisterd. Hartelijk dank.

De corona crisis als fuik voor digitale controle

rovanov — Mon, 09 May 2022 06:12:58 +0000

Dit artikel van Jeroen Pols verscheen in Gezondverstand Nr. 36

Veel mensen verwachten dat met het vervallen van de coronamaatregelen ook de normaliteit terugkeert. Niets is minder waar. Voor onze ogen ontvouwt zich een machtsgreep die ons leven onherkenbaar zal veranderen. In stilte bouwde Europa de afgelopen jaren aan een infrastructuur die leidt naar een totalitaire surveillancestaat. Nederland heeft hierin een voortrekkersrol gespeeld. Onder de vlag van de coronacrisis wordt deze agenda er razendsnel doorheen gedrukt. Op 3 juni 2020 kwam de Europese Commissie met een aanbeveling om te komen tot een Europees kader voor digitale identiteit. Dit vormde het startschot voor invoering van het Europese digitale paspoort. Een jaar later volgde de verordening om het digitale Europese Covid-19-certificaat in te voeren. De lidstaten kregen nadrukkelijk de bevoegdheid het certificaat voor binnenlandse doeleinden te gebruiken. Dat lukte. Landen gebruiken het als toegangsbewijs voor grote evenementen, restaurants, bioscopen, musea, nachtclubs, fitnesscentra en andere sportfaciliteiten, kapperszaken, schoonheids- en massagesalons, hotels, ziekenhuizen, verpleeghuizen, universiteiten en scholen.

Europese digitale identiteit

Het Covid-19-certificaat is in werkelijkheid een experiment voor de ontwikkeling van een Europees digitaal paspoort. Binnenkort verlengt het Europese Parlement de verordening voor nog een jaar, omdat sommige lidstaten ervoor zouden kiezen het gebruik voort te zetten. De introductie is met inmiddels ruim een miljard certificaten succesvol. De Europese infrastructuur moet in oktober afgerond zijn. Tegen december 2023 worden de basisregisters en andere belangrijke gegevensbronnen van elke lidstaat in ‘realtime’ grens0verschrijdend gedeeld. De voltooiing komt daarmee in zicht. Terloops geeft de Europese Commissie zichzelf overigens de bevoegdheid om te bepalen welke injecties vereist zijn om met het certificaat naar andere lidstaten te mogen reizen. Dit kunnen volgens de verordening ook (nog steeds) injecties zijn die zich nog in de klinische onderzoeksfasen bevinden.

Inbreuk vrije verkeer personen

Het COVID-19-certificaat vormt een flagrante inbreuk op de vrijheid om naar andere lidstaten te reizen, hetgeen een grondrecht is van elke EU-burger. De Europese regelgeving bepaalt namelijk dat landen geen andere eis aan het in- en uitreizen mogen stellen dan het bezit van een geldig identiteitsbewijs. Het opleggen van visumachtige voorwaarden is uitdrukkelijk verboden. Ook verbiedt de Europese regelgeving systematische medische onderzoeken als voorwaarde voor toegang of verblijf.

Rutte’s voortrekkersrol

De opeenvolgende Rutte-kabinetten bouwden in de jaren voorafgaand aan de coronacrisis al gestaag aan de introductie van dit Europese digitale paspoort. Van 2016 tot 2018 leidde dit tot het pilotproject Idensys, voor toegang tot digitale dienstverlening en uitwisseling van persoonlijke informatie met de overheid en het bedrijfsleven als middel tot identificatie- en authentificatie. Wilma Atsma, lid van de Taskforce ‘Samen Organiseren’ van de Vereniging Nederlandse gemeenten (VNG), met als speerpunt de digitale identiteit, bracht in 2018 de regering in verlegenheid nadat zij opmerkte “dat het mooi zou zijn als je bij geboorte een chip krijgt”. Ook de deelname van Nederland aan een pilotproject van het World Economic Forum in 2018 om het Known Traveller Digital Identity (KTDI)-concept in de praktijk te testen – reizigers kunnen zich met behulp van biometrische gegevens daarmee identificeren en de douane passeren – toont de voortrekkersrol van Nederland. De Agenda NL DIGIbeter 2019 is een actieplan voor de digitale transformatie die leidt naar integratie van alle overheidsdiensten tot één overheid, waarbij onze minister Singapore noemt als voorbeeld. In februari 2020, kort voor de start van de coronacrisis, diende het kabinet het wetsvoorstel ‘Digitale Overheid’ in, dat naar verwachting per 1 juli van dit jaar in werking treedt. Deze wet biedt de basis voor de introductie van het digitale Europese paspoort in Nederland. De toelichting die bij de wet wordt gegeven gaat in op de mogelijkheid dat politie, justitie en bevoegde publieke diensten zoals de Belastingdienst toegang krijgen tot de gebruikersgegevens. Volgens het wetsvoorstel beperkt zich het gebruik eerst tot leeftijdscontrole bij het afnemen van bepaalde diensten die aan de digitale identiteit zijn gekoppeld. Het kabinet benadrukte in oktober 2020 een groot voorstander te zijn van de digitale identiteit, omdat het de financiële dienstverlening voor zowel consumenten als bedrijven niet alleen eenvoudiger maakt, maar ook een bijdrage kan leveren aan de strijd tegen witwassen en tegen het financieren van terrorisme (ironisch, dit laatste, aangezien het voornamelijk het kabinet zelf was dat zich hieraan schuldig maakte). Ook ondersteunt het kabinet de initiatieven vanuit de Europese Commissie die moeten leiden tot de introductie van een digitale munt.

Het paard van Troje

De coronagekte kwam nog maar net op stoom, of het OMT adviseerde dat het voor de volgende fase noodzakelijk zou zijn om een groot deel van de Nederlanders een app voor bron- en contactonderzoek te laten gebruiken. Dat was een maatregel die de WHO nauwelijks een half jaar eerder vanwege ethische bezwaren en het ontbreken van enig nut afraadde. Vervolgens introduceerde de minister van VWS – met massale testcampagnes en leugens over asymptomatische besmettingen en ongefundeerde beweringen over de werking van vaccins – de QR-code als toegangsbewijs. Dit vormt een Paard van Troje om ongemerkt de digitale identiteit tot het nieuwe normaal te maken. Miljoenen mensen accepteerden zonder veel protest deze nieuwe werkelijkheid en stapten daarmee in een fuik richting digitale gevangenis. De door Kuipers aangekondigde investering van 29,4 miljoen voor een corona-app die dit jaar doorgevoerd moet worden terwijl het narratief van een dodelijke ziekte allang is versplinterd, maakt duidelijk dat de QR-code niet meer verdwijnt.

Marketing

Initiatiefnemers van de digitale identiteit, zoals het World Economic Forum, de Wereldbankgroep, de Open Society Foundation van George Soros, de Rockefeller Foundation maar ook de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en bedrijven als Google, Facebook en Microsoft prijzen vooral het gebruiksgemak en de voordelen voor de gebruiker, zoals snelle service, betrouwbaarheid, fraudebestendigheid, verbeterde privacybescherming en ook economische groei. Ook verbinden zij deze digitale transformatie aan de ‘groene transitie’, d.w.z. maatregelen in verband met de klimaathysterie. Deze positieve marketing en het opbouwen van vertrouwen sluiten aan bij de adviezen die het bij het WEF aangesloten McKinsey Global Institute geeft bij de begeleiding van landen om het digitale paspoort aan de bevolking te verkopen. Deelnemende overheden, banken, autoverhuurbedrijven, luchtvaartmaatschappijen en andere internationale dienstverleners spelen een belangrijke rol bij het creëren van positieve ervaringen voor hun klanten. Het toevoegen van attributen met steeds meer identiteitskenmerken die elk facet van het persoonlijke leven omvatten, zoals als koopgedrag, medische gegevens en financiële data, vormt de kern van de digitale identiteit.

Algoritmes

De werkelijkheid ziet er anders uit. In Canada en Groot-Brittannië kwam naar buiten dat de QR-code naast de injectiestatus en identiteitsgegevens al meer dan zestig andere persoonskenmerken bevat. Op basis van deze gegevens gaan in het nieuwe normaal algoritmes ons leven bepalen. Met de Toeslagenaffaire zagen we wat de gevolgen daarvan kunnen zijn. De Belastingdienst ruïneerde op basis van persoonskenmerken duizenden gezinnen, die vervolgens tegenover een onmenselijke technocratische overheid hun onschuld moesten aantonen.

Digitale munt

De digitale identiteit gaat gepaard met de introductie van een Europese digitale munt. In Canada kreeg de bevolking een voorproefje van wat het betekent als de overheid controle krijgt over de digitale portemonnee. Zij blokkeerde de bankrekening van iedereen die deelnam aan de protesten in Ottawa. Zonder de beschikbaarheid van contant geld is het einde oefening.

Veiligheidsrisico’s

De concentratie van digitale persoonsgegevens brengt ook andere risico’s met zich mee. Hackers slaagden er bijvoorbeeld al in om het eIDAS-authenticatiesysteem te hacken – waarmee zij zich konden voordoen als een EU-burger of -bedrijf. Er is weinig voorstellingsvermogen voor nodig om te beseffen wat de individuele gevolgen van dergelijke acties kunnen zijn.

Nieuwe normaal

Op basis van de huidige kennis kan er nauwelijks twijfel over bestaan dat de coronacrisis een voorwendsel is om met de introductie van een digitaal paspoort een sociaal kredietsysteem op te tuigen. Deze machtsgreep verandert Nederland in een dystopische digitale samenleving, waarin de overheid elk facet van ons leven zal beheersen. De Staat kan de voorwaarden bepalen voor reizen, transport, communicatie, sociale media, internettoegang, verzekeringen, leningen, financiële transacties, toegang tot de gezondheidszorg en toegang tot andere sociale en maatschappelijke voorzieningen. Het weigeren van de driemaandelijkse boosterprik zou bijvoorbeeld tot maatschappelijke uitsluiting leiden. Met de QR-code gaven Rutte en zijn handlangers ons een klein voorproefje van wat komen gaat. Het uitoefenen van onze grondrechten en vrijheden wordt voorwaardelijk gemaakt. En dat betekent het einde van de rechtsstaat. Alleen door massaal de QR-code van de telefoon te verwijderen kan dit gestopt worden.

De juiste prijs (in plaats van het basisinkomen)

rovanov — Mon, 11 Apr 2022 06:35:34 +0000

Dit is het vierde deel van een korte serie over het Basisinkomen. Het eerste deel vindt u hier.

Dit artikel van Marc Desaules verscheen op Driegonaal

Al enkele jaren wordt er gediscussieerd over het basisinkomen: een inkomen voor iedereen, los van werk of (ander) inkomen. In dit artikel brengt Marc Desaules een nieuw element binnen in deze discussie: een economie waarin de dingen de juiste prijs dragen komt veel beter tegemoet aan wat men met het basisinkomen wil bewerken. We leven in een tijdperk van lage prijzen. Hoe minder we voor iets betalen, hoe beter – dit is niet alleen een wijdverbreide opvatting maar leeft ook zo in de moderne economische wetenschap. De enorme neerwaartse druk op prijzen bewerkt dat er weinig geld is om degenen die werken te betalen. Gevolg is dat het gebrek aan inkomen onvermijdelijk tot schulden leidt, die overal toenemen en uitgroeien tot een fenomeen dat nog nauwelijks onder controle gehouden kan worden. Deze neerwaartse spiraal heeft tot het punt geleid waarop regeringen alleen nog door verdere geldinjecties de dingen door kunnen laten gaan. Geld heeft niet alleen een waarde op zichzelf gekregen, maar is iets geworden dat verwant lijkt aan een kunstmatige bron van leven. Geld ketent individuele mensen ook steeds sterker aan hun egoïsme en drijft hen nog verder in de strijd om het bestaan. Er is een grote urgentie om te handelen, maar hoe? Sommigen zoeken het antwoord in het idee van een onvoorwaardelijk basisinkomen, als een bescherming tegen een allesvernietigende situatie. Zij beredeneren dat de garantie van een basisinkomen een sociale verzekering zou vormen, omdat de onvoorwaardelijkheid van het basisinkomen het individu vrij zou stellen van de noodzaak om te werken.(([CHB] In dit artikel wordt gesproken over ‘werk’ en niet over ‘arbeid’ om op het menselijke aspect gericht te blijven en niet in een economische categorie verstrikt te raken.)) Op het eerste gezicht lijken deze perspectieven aansprekend, maar zijn ze dat ook werkelijk? Wanneer we ze preciezer gaan bekijken zien we een andere werkelijkheid opdoemen: een onvoorwaardelijk basisinkomen raakt niet de kern van het probleem. De economie blijft onberoerd en gaat onveranderd verder, gebaseerd op het idee van de strijd om het bestaan waarin iedereen tegen elkaar blijft strijden. Verder verslechtert het de situatie door ieders houding ten opzichte van werk te vergiftigen, waarmee tegelijkertijd aan de menselijke waardigheid een belangrijke mogelijkheid zich uit te drukken wordt ontnomen. En ten slotte leidt een regelmatig inkomen dat iedereen in de schoot geworpen wordt tot een totale afhankelijkheid van dat inkomen, vergelijkbaar met de afhankelijkheid van een kudde tot zijn herder.

We hebben geen inkomensprobleem

De vraag is, wat het alternatief is voor een onvoorwaardelijk basisinkomen? Beter gezegd, waar kunnen we beginnen met het opbouwen van een economisch leven dat ieder individu een waardig inkomen verzekert? Het is noodzakelijk dat we tot de kern van de zaak komen. Dan zullen we allereerst zien dat het fundamentele probleem niet dat van het inkomen is, maar een probleem van het uitgeven, versterkt door een evenzeer fundamenteel probleem wat betreft het geld. Ten tweede zullen we zien dat we een gezonde verhouding tot werk moeten gaan ontwikkelen. Zowel het probleem van het uitgeven als onze houding ten opzichte van werk zijn sterk gerelateerd aan onze conventionele economische manier van denken en doen – het is ongemakkelijk dat toe te moeten geven en moeilijk om uit te spreken. Maar laten we deze twee aspecten toch nader bekijken. Bij het uitgeven speelt de prijs natuurlijk een centrale rol. Iedereen let op de prijs voordat hij iets aanschaft – dat spreekt voor zich. Maar met welk bewustzijn doen we dat? Met voorbijgaan aan onze conventionele manier van denken stellen we ons nu een wereld voor (we laten de vraag of dat reëel is even achterwege) waarin de prijs van elke waar zodanig is dat de individuele mens die de waar geproduceerd heeft “als tegenprestatie voor het resultaat van zijn inspanning een bedrag ontvangt dat voldoende is om hem in staat te stellen het geheel van zijn behoeften, inclusief die van degenen die van hem afhankelijk zijn, te bevredigen totdat hij een volgend zelfde product gemaakt heeft”.((Zie Rudolf Steiners voordracht van 29 juli 1922, GA 340, Wereldeconomie, Rotterdam 1986. Deze formule van Rudolf Steiner is net zo geldig en volledig als de stelling van Pythagoras.)) Deze ‘juiste prijs’ wordt niet vastgesteld door de koper, de consument, maar uitsluitend door de verkoper, de producent. En de beslissende factor in het bepalen van de prijs wordt niet gevormd door de kosten die met de productie zijn verbonden maar door de toekomstige behoeften van de producent. De gevolgen van het begrijpen van de juiste prijs op deze manier zijn immens: door zijn eigen behoeften te vervullen garandeert de consument, met elke transactie opnieuw, de vervulling van de behoeften van allen die bij de productie betrokken waren – al hun behoeften, niet slechts hun primaire behoeften. Dit zou niet alleen plaatselijk het geval zijn, maar geldt ook wereldwijd, voor alle mensen, wáár zij ook werkzaam zijn. Door elke transactie opnieuw, zou het hanteren van de juiste prijs een genezend effect hebben dat het hele economische organisme zou dynamiseren. Tegelijkertijd zou het wereldwijd rechtvaardigheid voortbrengen. Dit begrip van de juiste prijs is gebaseerd op economische en te berekenen inzichten; niet op een externe moraal, een ethische houding of afgedwongen ‘liefdadigheid’. Individuen zullen misschien in moreel opzicht groeien, als gevolg van het hanteren van de juiste prijs, maar dat kan nooit de voorwaarde zijn om de juiste prijs te introduceren. Een beslissend aspect van het hanteren van de juiste prijs is zijn oriëntatie op de toekomst, want het is de juiste prijs die een inkomen garandeert dat voorziet in toekomstige behoeften. Op geen enkele manier is inkomen een beloning voor een prestatie uit het verleden; inkomen is een tegemoetkoming voor de voortgaande kosten van levensonderhoud voor de producent. Er is slechts inkomen en werk. Maar ze zijn niet met elkaar verbonden. Inkomen kan ook niet afgemeten worden in termen van werk, want de facto worden werk en inkomen van elkaar gescheiden door de logica van de tijd. Eerst is er het inkomen, het werk volgt. Het hanteren van de juiste prijs is zodoende zowel het begin als de weg naar de scheiding van werk en inkomen, hetgeen zowel werkelijk sociaal is als in overeenstemming met een groter doel. Bovendien, wanneer het inkomen door het hanteren van de juiste prijs in alle toekomstige behoeften voorziet, legt het ook de basis voor de creativiteit en ontwikkeling van ieder individu, door wiens vaardigheden in de behoeften van zijn medemensen wordt voorzien. Er is echter een probleem: geld is onvermijdelijk verbonden met elke transactie en hiermee verschijnt een verborgen en nauwelijks te pakken probleem waarvoor we nu de moed moeten hebben om het onder ogen te zien. In de afgelopen twee eeuwen is geld steeds duidelijker losgeraakt van de echte economie en tijdens dit proces verwierf het een waarde in en van zichzelf. Deze situatie berust op drie alomtegenwoordige praktijken: de aankoop van grond (in plaats van het recht op alleengebruik), het hanteren van materieel onderpand bij leningen (in laats van het hanteren van ‘persoonlijk krediet’) en de gerichtheid op het beheersen van inflatie op monetair gebied (in plaats van het stimuleren van het hanteren van de juiste prijs). Deze drie gewoonten werken in economische zin vernietigend en hebben invloed op elke transactie die waar dan ook ter wereld plaatsvindt. Het ontbreekt hier aan de ruimte om dit nader te onderzoeken, maar laat het voor dit moment volstaan om te stellen dat deze drie gewoonten hindernissen zijn voor elke stap die gezet wordt om werkelijke economische processen te verbeteren.

Werk als de behoeder van de menselijke waardigheid

De onvoorwaardelijkheid van het basisinkomen benadrukt de rechten van het individu en maakt hem vrij van aanspraken die de gemeenschap op hem doet – tegelijkertijd zondert het individu zich af van die gemeenschap. Maar het plaatst ook werk in een verkeerd licht. Werk heeft niets te maken met dat soort van vrijheid; het heeft te maken met karma. Werk verschijnt waar de betrokkenheid van het individu raakt aan de erkenning van de ander; het betekent een verbinding, een link, een ontmoeting tussen een punt en de periferie. Werk is waar een mens zijn individuele bestemming ontvouwt door de behoeften van anderen te erkennen. Het werk dat je verricht komt tegemoet aan de behoeften van anderen; je eigen behoeften worden op hun beurt vervuld door het werk van anderen: “… de gedachte dat zo- en zoveel mensen werken opdat daarmee een minimale basis voor het levensonderhoud gelegd is – is onverbrekelijk verbonden met een andere gedachte, namelijk dat men de gemeenschap weer terug moet geven, niet in geld maar in werk, wat een ander aan werk voor jou verricht heeft. Pas wanneer mensen zich verplicht zullen voelen de hoeveelheid werk die voor hen verricht is ook weer in de vorm van werk terug te geven, pas dan leeft er werkelijke interesse voor de medemens. Dat de ene mens de ander geld geeft, betekent slechts dat men de ander aan de leiband heeft, dat men hem als een slaaf kan leiden en dwingen voor zich te werken.”((Rudolf Steiner, voordracht van 30 november 1919, GA 186, waarin Rudolf Steiner beschrijft hoe werk alleen kan worden geruild voor werk en hoe geld nooit een vervanging van werk kan zijn.)) Alleen door werk leren we om terug te geven wat we hebben ontvangen door het werken van anderen. Op dit punt wordt in de diepste en meest menselijke zin ervaarbaar hoe wij verwant zijn met onze medemens. Door werk betreden we de sfeer van het recht – iets dat nooit met geld gekocht kan worden. Rechten komen voort uit het feit dat je in een gemeenschap thuishoort, zoals ook verplichtingen. Werk is ook een dergelijke verplichting: “(…) natuurlijk is ieder mens door zijn sociale situatie gedwongen tot werk en we hebben slechts de keuze tussen werken en van honger omkomen.”((Rudolf Steiner, voordracht van 30 mei 1919, GA 337a. Uittreksel van een antwoord van Rudolf Steiner op de vraag: ‘Is het denkbaar dat werk verplicht wordt?’)) Dit is krachtig maar consequent uitgedrukt. Een van de belangrijkste geheimen van het menselijk bestaan is verbonden met werk: het inzetten van de wil. De moderne beschaving doet er veel aan om de wil te verlammen, te verzwakken of zelfs de verbinding tussen het ‘Ik’ van de mens en zijn aardse wil te verbreken. Dit gaat om niets minder dan de menselijke waardigheid en vanuit dit gezichtspunt kan werk worden gezien als de behoeder van de menselijke waardigheid. Vanuit ditzelfde gezichtspunt is het onvoorwaardelijke van het idee van het basisinkomen zowel ernstig als gevaarlijk; het streven naar een voldoende inkomen bedreigt de menselijke waardigheid. Het onvoorwaardelijke basisinkomen en het hanteren van de juiste prijs staan recht tegenover elkaar als het gaat om het streven naar een redelijk inkomen. Met het basisinkomen worden de basisbehoeften gedekt door een periodieke geldinjectie; het hanteren van de juiste prijs betekent dat producenten een prijs ontvangen die al hun behoeften dekt. Met het oog op het egoïsme richt het basisinkomen zich op het eigen inkomen, preciezer gezegd op het geld dat nodig is om de eigen basisbehoeften te dekken, ongeacht de vraag waar dit geld vandaan komt. Het hanteren van de juiste prijs richt zich op de medemens, op het uitgeven van geld – om precies te zijn op de behoeften van allen die onzichtbaar achter elk product staan. En zo bevordert het ook het gezonde functioneren van het sociale organisme en dat is weer de primaire noodzakelijke voorwaarde voor inkomen. In verbinding met het onderwerp van dit artikel moeten we het egoïsme nog wat nader bekijken. Zoals bekend kan de spirituele wereld niet op een veilige manier worden betreden zonder een passende voorbereiding. Dat houdt in onze tijd in dat de mens zijn egoïsme moet opleiden. Iedere stap voorbij de drempel van de spirituele wereld die is gemotiveerd door persoonlijke belangen, door een egoïsme dat niet is verruimd zodat het de hele wereld en alle mensen omvat, voorkomt een werkelijke ontmoeting met de werkelijkheid van de spirituele wereld: een dergelijke stap leidt alleen tot illusoire beelden en weerspiegelingen van persoonlijke wensen, die natuurlijk wel mooi en waar lijken te zijn. Met het moderne economische leven betreden we een andere wereld. In veel opzichten lijkt deze wereld een weerspiegeling van de spirituele wereld te zijn. In geen van deze twee werelden is plaats voor egoïsme: “[Egoïsme] in het economische leven zou met wortel en tak moeten worden uitgeroeid”((26 juli 1922, GA 340, Wereldeconomie)) want het vervalst de prijzen en geeft hen een illusoir karakter. Maar eigenbelang leidt ook tot “ellende, armoede en ontberingen” voor de mensheid. De enige begaanbare weg die ik zie om onze toekomst ter hand te nemen is door het hanteren van de juiste prijs. De eerste stap op die weg is om dit fundamentele concept uit Rudolf Steiners economische theorie – de juiste prijs met alle consequenties van dien – voor ieder toegankelijk en begrijpelijk te maken. De tweede stap is om associatieve netwerken te vormen – niet te groot en niet te klein en alle met elkaar verbonden – om prijzen waar te nemen en te evalueren en om op die manier stap voor stap bewustzijn voor de juiste prijs te ontwikkelen. Dit zou resulteren in een fluctuerend, gedifferentieerd wereldomspannend landschap van juiste prijzen. Zo leren we samen het economisch leven te beheersen, het economisch leven van de mensheid…((“… alle menselijke ellende [is] alleen maar het gevolg van het egoïsme… ellende, armoede en nood zullen [zich] noodzakelijkerwijs voordoen als die gemeenschap op een of andere manier op egoïsme is gebaseerd.” GA 34 (opgenomen in Verbeter de wereld, Assen 2009).)) Marc Desaules leeft in Zwitserland en was (mede-)oprichter van verschillende initiatieven zoals een biologisch-dynamische boerderij, een restaurant, een hotel en een pensioenfonds, waar hij zich o.m. richtte op de vormgeving en de financiën. Zie ook: www.aubier.ch. Hij is auteur van A human response to globalisation – Discovering associative economics (Associative Economics Institute, Canterbury/Neuchâtel 2003) Vertaald door Gesien Broekhuijsen en John Hogervorst Proefnummer op Driegonaal aanvragen? Voor € 7,50 ontvangt u het meest recente (indien nog leverbaar) plus een ouder dubbelnummer (met begeleidende acceptgiro) thuisgestuurd. Hier kunt dit aanvragen.

Een nieuwe samenleving door en voor de individuele, vrije mens

rovanov — Mon, 04 Apr 2022 05:53:47 +0000

[caption id="attachment_60138" align="alignright" width="250"] Het leeuweriksveld[/caption] Veel misstanden in de wereld hebben direct of indirect een verband met het eigendomsrecht. Tenminste zoals we in de wereld het eigendom geregeld hebben en daarmee ook, hoe wij over eigendom denken. Dit mag wellicht voor enkele lezers vreemd klinken, daarom hier een klein voorbeeld. Hoe is het mogelijk dat ik een huis bezit wat bovendien ook nog eens op mijn eigen grond staat? De aarde is er toch voor de gehele mensheid, voor elk levend wezen. Hoe kan ik dan het recht bezitten een stukje aarde mijn eigendom te noemen? (en daarmee dus een ander ervan uit te sluiten). Wanneer we deze gedachte verder doorvoeren betreft dit dus ook alles wat de aarde uitmaakt, water, oceanen, de lucht, inclusief alle grondstoffen. Op Wakkermens schreven we hier al vaker over. Het volgende bericht laten we Wouter Kamphuis aan het woord. Wouter is ondernemer, tuinder en een voor- & nadenker.

Een van de doelen

Eén van de doelen van de Great Reset van het World Economic Forum wordt door Klaus Schwab als volgt gefomuleerd:

In 2030, you will own nothing and you will be happy about it.

Schwab spreekt niet over “we” maar over “you”: blijkbaar is het de bedoeling van het WEF dat in 2030 álle eigendom wereldwijd overgegaan is naar de wereldregering, die door de kleine en superrijke financiële elite momenteel in hoog tempo wordt opgebouwd. De grote massa mensen krijgt dan van deze wereldregering een basisinkomen – uiteraard onder voorwaarden.

Een schrikbeeld zonder weerga.

Dit plan mag natuurlijk nooit slagen. Maar we dienen het toch uiterst serieus te nemen: er wordt met man en macht aan gewerkt door kringen die, in hoog tempo en op dit moment zeer succesvol, bezig zijn alle rijkdom van de aarde naar zich toe te trekken. De wereldwijde “coronacrisis” laat zien waartoe zij in staat zijn! We moeten op zoek naar een werkelijk effectief, levensvatbaar en krachtig antwoord op deze bedreiging. Terug naar vroeger - ‘de goeie ouwe tijd’ in welke vorm dan ook - is daarbij geen optie. Geen enkele politieke stroming, of het nou het (neo-)liberalisme, het socialisme, het communisme, het anarchisme, de diverse bewegingen voor democratie of de mensenrechtenbeweging betreft, is tot nu toe in staat gebleken een werkelijk bevredigende, menswaardige en rechtvaardige samenleving op te bouwen. Dit, terwijl in al deze stromingen zonder twijfel belangrijke goede elementen aanwezig zijn.

Wat dan wel?

Wat we nodig hebben, is een samenleving waarin zowel de hele economie, als het onderwijs, de gezondheidszorg en de hele culturele sector volledig gebaseerd worden op onafhankelijk zelfbestuur door de direct betrokkenen. De staat en alle financiële belangen van buitenaf –vreemd aan het betreffende bedrijf, de school, de zorginstelling etc. - zullen geen enkele inhoudelijke invloed meer op hen mogen hebben. Als we dit realiseren, komt de individuele mens en zijn vrije ontplooiing overal in het middelpunt te staan. De zelfverrijking van een kleine groep op kosten van de grote massa, de vervreemding waar veel mensen nu intensief onder lijden, de bullshitjobs, de ongebreidelde bureaucratie, het egoïsme en materialisme en nog veel meer schadelijke kanten van onze huidige samenleving zullen dan geleidelijk overwonnen worden en kunnen verdwijnen. In het volgende betoog probeer ik te laten zien dat het kernprobleem waar uiteindelijk alles om draait, ons verouderde eigendomsrecht is. Fundamentele vernieuwing van het eigendomsrecht is van groot belang en kan de voorwaarden scheppen voor een hele mooie toekomst van solidariteit, gelijkheid en vrijheid voor ons allemaal.

Inkomensverschillen

De coronacrisis toont opnieuw haarscherp aan hoe schadelijk de huidige, extreem ongelijke wereldwijde inkomensverdeling is, en hoe nodig het is dat we onszelf diepgaande bezinnen op dit onderwerp. Hoe heeft het zover kunnen komen? En vooral natuurlijk: hoe komen we ooit van de absurde, mensonterende en zich sinds “Corona” nog weer in versneld tempo verder en verder verdiepende kloof tussen rijk en arm af?((Amerikaanse miljardairs zijn $2100 miljard rijker geworden sinds het begin van de zogenaamde “pandemie”. Een stijging van 70%. In dezelfde korte periode is het aantal mensen in de wereld dat honger lijdt, verdubbeld van 400 miljoen naar 800 miljoen. (De andere krant, 20-11-21))) Inkomensverschillen zijn alleen gerechtvaardigd als ze gebaseerd zijn op verschillen in de werkelijke prestaties die mensen verrichten voor de samenleving. Daarbij is het altijd aan de betrokken mensen zelf om op basis van gelijkwaardigheid met elkaar te beslissen hoe groot hun inkomensverschillen zijn (of dat nu binnen een bedrijf of binnen de staat als geheel is). Als dit echt op basis van gelijkwaardigheid gebeurt, zullen de verschillen vermoedelijk hoogstens 1:5 zijn. Persoonlijk denk ik dat niemand in werkelijkheid meer dan vijf keer zoveel kan presteren als een ander. Hoe kan het dan dat we nu toch zulke grote inkomensverschillen kennen? Dat komt omdat de inkomensverschillen tussen mensen nu niet door de betrokkenen zelf en op basis van gelijkwaardigheid worden geregeld. En dát is weer een gevolg van het eigendomsrecht.

Eigendomsrecht en gelijkheid

[caption id="attachment_60141" align="alignright" width="350"] Oliewinning uit teerzand[/caption] Juridisch gezien worden de economische verhoudingen tussen mensen geregeld door het eigendomsrecht. Dit eigendomsrecht is het fundament van ons hele rechtssysteem. De kern ervan hebben we overgenomen uit het oude Rome, waar het privé-eigendom zoals het nu wereldwijd in de wetgevingen van alle staten gebruikelijk is, voor het eerst in de geschiedenis werd ontwikkeld. De kenmerken ervan zijn: De eigenaar heeft het recht geheel naar eigen goeddunken over zijn eigendom te beschikken, met uitsluiting van alle anderen. Eigendomsrechten zijn in principe eeuwigdurend. Als een eigenaar overlijdt, blijft het eigendomsrecht als zodanig bestaan en gaat over op zijn erfgenamen. Eigendomsrechten kunnen vrij verhandeld worden. Eigendomsrechten kunnen als onderpand dienen voor (hypothecaire-) leningen. Nu wil ik de lezer vragen een kleine denkoefening met mij te doen en alle diepgewortelde – want door meer dan tweeduizend jaar gevormde!- denkgewoonten en conventionele gevoelens met betrekking tot het eigendom even los te laten. We gaan er bij wijze van oefening van uit dat artikel 1 van onze grondwet inderdaad een belangrijke waarheid uitdrukt, en dat alle mensen werkelijk gelijk zijn voor het recht. Dat is toch eigenlijk vanzelfsprekend het enig mogelijke fundament voor een moderne, menswaardige samenleving. We komen nu echter direct in botsing met het eigendomsrecht. Want stel dat ik geboren word als zoon van een multimiljardair, dan ben ik in de wieg gelegd voor een leven als superrijk mens, en de facto sterk bevoorrecht ten opzichte van mijn medemensen. De papieren gelijkheid van het eerste grondwetsartikel blijkt in de praktijk een farce, niet verenigbaar met het eigendomsrecht in zijn huidige vorm. Dit is uiteraard niets nieuws. Socialisten en communisten hebben hier sterk tegen geageerd en gestreden voor “meer” of “echte” gelijkheid. Het principe van het Romeinse eigendomsrecht hebben beiden echter nooit veranderd. De socialisten willen steeds via alle mogelijke belastingen de schadelijke uitwassen van het eigendomsrecht compenseren, en door middel van de staat een inkomensherverdeling bewerkstelligen. Dit heeft geleid tot een onvoorstelbaar ingewikkeld stelsel aan wet- en regelgeving terwijl de echt rijke elite zich toch nog volledig, of tenminste verregaand aan de belastingen weet te onttrekken. De communisten wilden alle maatschappelijke goederen in eigendom geven aan nog slechts één eigenaar: de staat, die vervolgens tot in alle eeuwigheid de onbeperkte macht kreeg om er naar eigen goeddunken over te beschikken. Het eigendomsrecht zelf hebben ook zij daarmee niet veranderd! Deze “oplossing” van het eigendomsprobleem heeft bewezen nog veel schadelijker te zijn dan de socialistische. De individuele betrokkenheid van boeren en ondernemers, en daarmee van alle arbeiders, bij “hun” bedrijven verdween en na 70 jaar was de Sovjetunie volledig bankroet. Hieruit kunnen we veel leren voor de vernieuwing van het eigendomsrecht, zoals we die wél nodig hebben. Zo'n vernieuwing mag absoluut niet ten koste gaan van de individuele, persoonlijke betrokkenheid van boeren, ondernemers, van ons allemaal: die moeten we koesteren en juist maximaal bevorderen. Dat is het goede van ons privé-eigendom: dat het de betrokkenheid van de eigenaar bij zijn eigendom sterk maakt.

Schadelijke kant van het eigendomsrecht nu

Het schadelijke zit hem in het eeuwigdurende karakter van eigendomsrechten. Pas door dit eeuwigdurende karakter raakt het eigendomsrecht los van de concrete mensen, en daarmee los van de werkelijkheid. Pas als gevolg van dit eeuwigdurend karakter kan “bezit” een doel op zich worden voor mensen, onafhankelijk van hun concrete behoeften of vaardigheden. En pas als gevolg van het eeuwigdurend karakter van eigendomsrechten wordt het mogelijk in deze rechten te handelen, met alle gevolgen van dien. In een gezonde economie wordt alleen gehandeld in concrete goederen en diensten, die in werkelijke behoeften van mensen voorzien. In onze huidige “economie” maken die concrete goederen en diensten nog maar 20% van de totale handelswaarde uit; 80% daarvan wordt gevormd door speculatieve handel in aandelen, financiële ‘producten’, onroerend goed, grond etc., allemaal slechts mogelijk op grond van...het eeuwigdurende karakter van eigendomsrechten.((https://www.planet-schule.de/wissenspool/die-grosse-geldflut/inhalt/hintergrund.html gegevens 2018. Het aandeel van de financiële sector in de totale waarde van de economie neemt snel toe. In 1980 was de reële economie nog twee keer zo groot als de financiële.)) Die 80% moeten uiteindelijk volledig verdwijnen, als we een situatie willen bereiken waarbij alle arbeid eerlijk beloond kan worden en waarbij het onmogelijk is prestatieloos inkomen te verwerven, als je daar geen recht op hebt. (Alleen zieken, gepensioneerden, kinderen – via hun opvoeders- en studenten hebben recht op inkomen zonder dat ze daarvoor een tegenprestatie leveren). De aanpassing van het eigendomsrecht die we nodig hebben is dus in beginsel heel eenvoudig, zoals de waarheid altijd eenvoudig is. Het eigendom van alle maatschappelijke goederen (grond en productiemiddelen) moet principieel tijdelijk worden: een ondernemer is eigenaar van zijn onderneming omdat en zolang hij haar daadwerkelijk leidt, een boer is eigenaar van zijn bedrijf zolang hij de grond en het vee daadwerkelijk verzorgt– en alleen daarom. Ook een woningbezitter is eigenaar zolang hij daadwerkelijk in zijn huis woont en alleen daarom. Op het moment dat iemand stopt met het leiden van een bedrijf of niet meer in een huis woont is hij eigenaar af. Het gevolg hiervan zal zijn, dat alle handel in grond en bedrijven ophoudt, en daarmee alle krediet met zakelijk onderpand (hypotheken)((Zakelijk krediet dient vervangen te worden door persoonlijk krediet. In werkelijkheid hangt alles af van de persoonlijke vaardigheden en toewijding van een kredietnemer.)). Immers, wie stopt met zijn bedrijf of verhuist uit zijn huis hééft niets meer te verkopen. De oude eigenaar kan wel zelf zijn opvolger aanwijzen: hij kan beoordelen wie daarvoor voldoende vaardigheden heeft. Met de overdracht van het beschikkingsrecht is geen geld gemoeid. De zuivere waarde van de menselijke prestaties, die in het bedrijf of in de woning aanwezig zijn, betaalt de nieuwe eigenaar wel aan de oude. Dat laatste kan ook door eenvoudig de nog niet afgeloste leningen die opgenomen waren in verband met het betreffende bedrijf of huis, over te nemen. Alleen voor consumptiegoederen kan het oude eigendomsrecht in tact blijven, die vormen geen probleem. De praktische realisatie van deze omvorming van ons eigendomsrecht is natuurlijk allesbehalve eenvoudig. Er is nog geen land ter wereld dat dit gerealiseerd heeft, en zeer veel gevestigde belangen zullen zich hier ongetwijfeld tegen keren. Het thema eigendom wordt ook maar zelden zo fundamenteel ter discussie gesteld als ik hier gedaan heb; het is een taboe onderwerp. Toch is het onontkoombaar dat we de moed opbrengen om het traditionele eigendomsrecht in alle vrijheid, nuchter en onbevangen opnieuw te doordenken en dat we onze gedachten daarbij op geen enkele wijze bij voorbaat laten bepalen door de bestaande praktijk. De bestaande praktijk is immers uiterst problematisch, en er is werkelijk álle reden om die fundamenteel ter discussie te stellen.

Wat kunnen we zelf doen?

Het eerste en belangrijkste is: bovengenoemde inzichten telkens weer te doordenken, erover te mediteren((Goede teksten voor dit doel: R. Steiner, De kernpunten van het sociale vraagstuk, hoofdstuk 3 en van de zelfde auteur: Wereldeconomie)), het in je eigen denken tot leven te brengen en dan met zoveel mogelijk medemensen te delen. Dit lijkt misschien niet praktisch, maar in werkelijkheid is dit het meest praktische wat je kunt doen. Want zo maak je je eigen denken gezond, en helpt andere mensen dat ook te doen. En gezond, holistisch sociaal denken is de eerste en belangrijkste, broodnodige voorwaarde voor het gezond worden van de samenleving als geheel! Wie dit werk serieus oppakt, zal merken dat hij innerlijk de hele wereld tegenkomt: alle bestaande denkgewoonten, gevoelsconventies, regels en wetten, sociale praktijken zijn nu op het oude eigendomsrecht gebaseerd. De wereld staat letterlijk op zijn kop, en het is onze opgave haar weer op haar ‘pootjes’ terecht te laten komen.

Praktijk nu

De stap om ook in uiterlijke zin praktisch te willen worden gaat vanzelf voor wie zich bovenstaande inzichten echt eigen maakt. Ons doel moet zijn en blijven: wetten te veranderen zodat het tijdelijk eigendom van productiemiddelen het nieuwe fundament van ons rechtssysteem wordt. Tot dat doel bereikt is, kunnen we alleen proberen de gewenste situatie zoveel mogelijk te benaderen binnen de bestaande, weerbarstige praktijk. Dat kan door het eigendom van bedrijven en grond (zowel van boeren als van woningeigenaren) onder te brengen bij een stichting die door haar deelnemers zelf bestuurd wordt. Zo’n stichting is dan eigenlijk een “niet-eigenaar”, alleen nodig omdat er in de huidige wetgeving nu eenmaal een eigenaar in de financiële zin van het woord moét zijn, voor zaken die in de gezonde economie van de toekomst helemaal geen financiële waarde meer zullen hebben. De stichting heeft uitsluitend de opgave er zorg voor te dragen dat ‘haar’ eigendommen nooit weer verhandeld, vererfd of met nieuwe hypotheken bezwaard worden. Ze is dus niet meer dan een provisorische noodoplossing, om binnen de oude, corrupte wetgeving het nieuwe dat moet komen al zo goed mogelijk te benaderen en ervaarbaar te maken voor zoveel mogelijk mensen. Op die manier bereiken we dat onze maatschappelijke goederen steeds meer ten dienste van de mensen gebruikt zullen worden, en steeds minder een object kunnen zijn van het streven van een kleine groep mensen naar winst, bezit en macht als doel op zich, ten koste van de grote groep. Hoe meer mensen meedoen, hoe meer gelden we met elkaar vrijmaken. Daarmee kunnen we nieuwe eigendommen verwerven en neutraliseren en/of alvast een begin maken met de gezonde financiering van gezondheidszorg, onderwijs, rechtspraak en andere instellingen van het cultuurleven: middels onvoorwaardelijk schenkgeld. Enkele voorbeelden van bestaande stichtingen die in deze zin werken: stichting Sleipnir (bedrijven), stichting Mensen voor de Aarde (landbouw en wonen), Vivenda eingetragener Verein (wonen, gevestigd in Hamburg, D), Edith Maryonstiftung (Basel, CH), Mietshäuser Syndikat (Freiburg, D), Stiftung Trias (Hattingen, D).

Conclusie

Zo lang we ons denken en handelen op het traditionele eigendomsrecht blijven baseren, zijn we zelf medeverantwoordelijk voor de schaamteloze verrijking van de financiële ‘elite’: we dragen er aan bij want ook onze rentebetalingen vloeien voor een deel naar hen. Van de Nederlanders betaalt 90% meer rente dan ze ontvangt; het huidige eigendom werkt altijd in het voordeel van degenen die al veel bezit hebben. Daar kunnen en mogen we ons niet bij neerleggen, want de superrijken gebruiken de onvoorstelbare macht die hun vermogens met zich meebrengen, voor uiterst kwaadaardige doelen. Ieder mens heeft de mogelijkheid en de verantwoordelijkheid om te werken aan het neutraliseren van het eigendom van zoveel mogelijk maatschappelijke goederen. Extreme rijkdom is nooit een gevolg van werkelijke prestaties, maar altijd van het eeuwigdurend karakter van eigendomsrechten. Net zo goed als de huidige rijken zich steeds verder kunnen verrijken ten koste van de mensengemeenschap als geheel, kunnen we door eigendom te neutraliseren hetzelfde proces waarmee de wereld nu uitgebuit wordt, omkeren en inzetten ten goede. We maken dan steeds meer geld vrij voor economie, gezondheidszorg, onderwijs, wetenschap etc. die wél werkelijk ten dienste van ons mensen staan. Moge deze gezindheid en praktijk de komende tijd steeds besmettelijker en besmettelijker worden! Wouter Kamphuis, Stichting mensen voor de Aarde, biologisch-dynamische boerderij ’t Leeuweriksveld

Bedenkingen bij het basisinkomen (2)

rovanov — Wed, 30 Mar 2022 06:17:29 +0000

Dit is het derde deel van een korte serie over het Basisinkomen. Het eerste deel vindt u hier.

Dit artikel verscheen op Driegonaal

Fragmenten uit een uitgebreid artikel. “Het basisinkomen gedacht als een sociaal vangnet klinkt mooi – maar waarom zou er een vangnet moeten zijn voor degenen die goed zonder kunnen? Het basisinkomen als sociale springplank (als middel dat mensen in staat stelt zich te wijden aan wat zij essentieel vinden) is een weinig sociaal, eerder een zelfzuchtig concept. Op grond waarvan zou ik het recht moeten hebben mij te wijden aan wat ik essentieel vind – en op welke wijze draag ik dan bij aan de mogelijkheid dat ‘de ander’ van dit zelfde recht gebruikt maakt? Wie voorstander van het basisinkomen is én sociaal wil zijn, richtte zich op het realiseren van die sociale springplank voor anderen dan zichzelf (hij ontvangt overigens in dat geval al doende zijn eigen ontwikkeling op de koop toe) – en zal er niet in willen berusten dat anderen dag in dag uit werken voor zíjn sociale springplank. “Maar denk jij dan dat mensen als het basisinkomen een feit is niet zullen werken? Heb je dan zo weinig vertrouwen in de mensen?” – werd mij meermaals voorgehouden. Het stellen van deze ‘vertrouwensvraag’ is misplaatst. Of ik vertrouwen heb in de mensen is hier niet de vraag, het gaat er eenvoudigweg om dat we niet iets kunnen verdelen dat nog niet gemaakt is en dat we dus eerst moeten afspreken hoe we de taken onderling zullen verdelen. Is dat teveel gevraagd (bijvoorbeeld aan mensen die zoveel vertrouwen hebben in de wil tot werken van de basisinkomensontvangers)?” Proefnummer op Driegonaal aanvragen? Voor € 7,50 ontvangt u het meest recente (indien nog leverbaar) plus een ouder dubbelnummer (met begeleidende acceptgiro) thuisgestuurd. Hier kunt dit aanvragen.

Bedenkingen bij het basisinkomen (1)

rovanov — Sun, 27 Mar 2022 06:13:44 +0000

Dit is het tweede deel van een korte serie over het Basisinkomen. Het eerste deel vindt u hier.

Dit artikel verscheen op Driegonaal

Fragmenten uit een uitgebreid artikel. “Het invoeren van het basisinkomen is een manier van het (her)verdelen van waarde. Die waarde komt niet uit de hemel vallen maar is het resultaat van de arbeid en de inzet van de mensen die (wereldwijd) in de economie werkzaam zijn. Wanneer deze mensen – om dit punt op vereenvoudigde wijze duidelijk te maken – morgen allemaal het werk zouden neerleggen, zou er overmorgen geen waarde zijn die (her)verdeeld kan worden. Want wanneer de productie in de economie tot stilstand komt, zal de waarde van het geld in de richting van nul beginnen te dalen – eenvoudigweg omdat er niets meer te koop zal zijn. De waarde die men door middel van het basisinkomen wil verdelen, wordt dus tot stand gebracht door de productiviteit van de economie, doordat mensen dáár hun arbeid en inventiviteit inzetten. Voorstanders van het basisinkomen zijn feitelijk (welke redenen zij daarvoor ook hebben) voorstanders van een andere verdeling van de beschikbare waarde. Dat een andere verdeling van de gecreëerde waarde meer dan wenselijk is, is duidelijk. Maar een gesprek (en besluit) over deze andere verdeling kan pas gevoerd worden wanneer er eerst een ander gesprek (met besluitvorming) gevoerd is: het gesprek namelijk over het verdelen van de arbeid die nodig is om de te verdelen waarde te scheppen en het gesprek waarin onderzocht en vervolgens bepaald wordt hoeveel waarde er eigenlijk geschapen, en verdeeld, moet worden.” Proefnummer op Driegonaal aanvragen? Voor € 7,50 ontvangt u het meest recente (indien nog leverbaar) plus een ouder dubbelnummer (met begeleidende acceptgiro) thuisgestuurd. Hier kunt dit aanvragen.

De cyclus van geld

Gerard — Wed, 23 Mar 2022 07:20:58 +0000

[caption id="attachment_59781" align="alignright" width="200"] Gerard[/caption] Geld is een raar iets, we werken ermee, maar bijna niemand weet wat het in werkelijkheid is en hoe het werkt. We beseffen niet dat het helemaal geen ruilmiddel is. Geld houdt de mensheid onder druk. Geld is schuld. Geld heeft ook een einddatum. We leggen uit hoe het werkt en waarom dit gevaarlijk is.

Voordat we de cyclus van geld kunnen uitleggen, eerst even hoe geld zou horen te werken of hoe wij denken dat geld werkt.

Geld als ruilmiddel

Wat is een betaalmiddel eigenlijk? Het hoort een ruilmiddel te zijn. Simpel uitgelegd, een bakker en een slager hebben allebei één zilver muntje. Daarvan koopt de slager een brood bij de bakker, en de bakker een stuk vlees bij de slager. Uiteindelijk hebben ze allebei nog steeds één muntje. Ze moeten ook allebei naar de kapper, en ook de kapper heeft één muntje. De kapper koopt een brood bij de bakker en een stuk vlees bij de slager. Ieder heeft nog steeds één muntje. Natuurlijk kun je nog steeds wat muntjes opsparen om later met pensioen te kunnen gaan. Nog steeds is het dan een ruilmiddel maar met een later tijdstip van uitgave. Op dit sparen kan weer iemand anders een lening afsluiten. Heel in het kort, zo hoort geld te werken. Nu gaf ik als voorbeeld zilver muntjes, maar we kunnen ook met knopen betalen indien we dit zo met elkaar afspreken. Het werkt perfect, want er zijn mormoongemeenschappen in de VS die met zelf geslagen munten zo al 200 jaar elkaar betalen. Tot aan de middeleeuwen werkte het overal zo. Tot de opkomst van de centrale banken.

Ander systeem

De centrale banken voerde een ander systeem in. Geld zoals wij dat nu kennen, is geen ruilmiddel zoals hierboven kort omschreven. Geld komt nu als schuld in de markt. Ze geven zelfs schuld uit zonder dat dit geld bestaat, maar willen wel “geld” terugbetaald krijgen. Dan spreken we nog niet eens over rente welke ook ergens vandaan moet komen. Men moet dan steeds geld bijprinten, anders zou men tekort komen. En wel steeds meer en meer. Op dit moment is er veel meer schuld in de markt dan er geld bestaat. Hoewel, geld bestaat? Het is slecht een getal op een bankrekening. Het bestaat niet eens. Ons geld is een “illusie” op vertrouwen. Desondanks kun je er nog steeds alles mee kopen. Dit andere systeem op basis van schulden en rente zorgt er uiteindelijk wel voor dat slechts één instantie al het geld ter wereld bezit, de centrale banken. Dit is ook tevens hoe inflatie werkt. Producten worden helemaal niet duurder, alleen geld wordt steeds minder waard. Juist omdat men nooit meer kan stoppen met bijprinten. Vergelijk het met een fles melk. Je neemt er regelmatig slokken van maar moet de fles wel volhouden. En dat vul je dan af met water. Na enige tijd zit er geen melk meer in de fles. Zo werkt ons geld op basis van schuld ook. Als geld opraakt, vullen we schuld bij. Er moet dus steeds meer schuld bijgeprint worden om de geldzak vol te houden. Uiteindelijk is het geen geld meer, het is schuld. Hoe werkt dit en hoe nu verder? Kan dit eeuwig doorgaan? Dit beschrijft de Kondratieff cyclus.

Nicolai Kondratieff

[caption id="attachment_59915" align="alignright" width="220"] Nicolai Kondratieff[/caption] Nicolai Kondratieff (1892-1938) was een Russische econoom die beschreef hoe dit monetair systeem werkt. In 1920 (onder Lenin) stichtte hij in Moskou het conjectuurinstituut. In 1928 (onder Stalin) werd hij veroordeeld tot 8 jaar gevangenisstraf. Hij had aangetoond dat de cyclus van geld exact hetzelfde werkt onder het marxisme als onder het kapitalisme. Dat beviel Stalin en zijn centrale bankier niet. Dit moest geheim blijven. Toch schreef Kondratieff in de gevangenis stiekem door aan zijn werken. Zijn boeken werden door zijn vrouw de gevangenis uit gesmokkeld en in Oostenrijk uitgegeven. In een vervolgproces kreeg Kondratieff extra gevangenisstraf zonder contact met de buitenwereld. Hij werd in 1938 geëxecuteerd door een vuurpeloton. Zijn boeken werden in het westen eerst verboden en later vervalst door econoom Joseph Schumpeter. [caption id="attachment_59917" align="alignnone" width="350"] Joseph Schumpeter[/caption]

Waarom was dit geheime informatie

Als wij gewone mensen dit systeem zouden begrijpen, dan zou het niet meer kunnen werken. Sterker nog, dan kon je rijk kunnen worden zonder ervoor te hoeven werken. Mensen zouden in opstand gekomen zijn omdat ze dan pas beseffen dat ze bewust slaaf gemaakt zijn van geld en schuld. Tweede reden is dat dit systeem een machtsmiddel is. Hier kom ik verderop uitgebreid op terug. Omdat dit geheime informatie is, heet de “Kondratieff cyclus” tegenwoordig de “Kondratieff cyclus”, maar wel met een andere betekenis. De vervalsing van Schumpeter gaat niet meer over “geld, schulden en inflatie” maar over “industriële revoluties”. Een geweldige manier om iets zo lang geheim te houden. Deze FAKE zit ook in het onderwijs op alle universiteiten. Schumpeter was een econoom die werkte voor de centrale bankiers familie Rothschilds. Op internet vind je alleen nog de vervalsingen terug van de cyclus. Hier de echte originele.

Kondratieff cyclus

Kondratieff verdeelde de cyclus van geld in 4 jaargetijden, lente, zomer, herfst en winter. Het systeem start in lente en komt volledig tot stilstand einde winter. Nu in 2022 zitten we in einde winter van de 4e cyclus. (Linker grafiek) De 4 cycli van geld sinds 1790 (sinds de oprichting centrale banken) kun je aflezen aan de US 10 jaars staatsleningen. Dit is de leidende rente van toen tot op heden. We bevinden ons nu op het einde van de 4e cyclus. Elke complete cyclus van geld duurt ongeveer tussen 50 en 80 jaar. Een mensenleven lang. Elk jaargetijde duurt rond de 15 a 20 jaar, met een iets langere periode voor de winter. De rechter grafiek geeft dezelfde cyclus weer, maar nu onderverdeeld in de 4 jaargetijden van Kondratieff.

[caption id="attachment_59918" align="aligncenter" width="461"] klik voor vergroting[/caption]

[caption id="attachment_59919" align="aligncenter" width="350"] klik voor vergroting[/caption]

LENTE

1949 - 1966. Inflatie. De start. Schulden en geld zijn gesaneerd. We beginnen bij nul. De wederopbouw van de economie en welvaart. Werkgelegenheid stijgt hard. Hoge rente bij lage inflatie. Economie herstelt langzaam maar solide. Sparen is de norm, schulden zijn taboe. De “voorzichtige” generatie.

ZOMER

1966 - 1980. Stagflatie. De welvaart neemt toe. Schulden worden opgebouwd. Op het einde vindt vaak een valutacrisis plaats door oververhitting economie. Gevolgd door extreem hoge inflatie bij krimpende economie (stagflatie). Verder opgefokt door de “loon-prijs-spiraal”. Een vlucht naar onroerend goed, goud en zilver. Periode stopt acuut bij extreme renteverhoging. Veel hyperinflaties vonden plaats rond einde zomer, zoals de beroemde Weimar. De voorzichtige generatie wordt in de deze periode opgevolgd door een “roekeloze” generatie. [caption id="attachment_59831" align="aligncenter" width="600"] Hyperinflatie Weimar Duitsland. Einde zomer (1921-1923)[/caption]

HERFST

1980 - 2000. Desinflatie. Rente daalt, schulden nemen fors toe. Inflatie daalt (desinflatie) economie stijgt. Door dalende rente leent men zoveel als maar mogelijk. De mooiste en welvarendste tijd in de cyclus. De jaren 90, maar in de 3e cyclus de roerige jaren 20 (1921-1929). Bubbels in onroerend goed en aandelen. De periode van de “onverschillige” generatie.

WINTER

2000 - 2020? Deflatie. Overgang van desinflatie naar deflatie. Het feestvieren op schulden loopt uit op wanbetalingen en faillissementen. Dit heeft deflatie tot gevolg. Deflatie loopt uit tot een valutacrisis en in de tweede helft winter een handelsoorlog. Veel faillissementen en hoge werkloosheid. De armoede neemt extreme vormen aan en mondt vaak uit in faillissementen van overheden. Dit brengt nieuwe politieke stromingen voort van waaruit soms oorlog ontstaat waar veel regio’s bij betrokken raken. Op het einde van de winter loopt deflatie over op inflatie door de steeds grotere geldhoeveelheid en belastingverhogingen, maar de loon-prijs-spiraal blijft weg. Hyperinflatie is mogelijk, maar meestal afschaffen valuta aan het einde van de oorlogen. De cyclus stopt hier. Pas na totaal saneringen van kapitaal en schulden wordt er een nieuwe start gemaakt. De laatste nieuwe start was aan het einde van WO2 in 1949. De hele economie wordt gereset waarna de cyclus opnieuw begint bij lente. De “wanhopige” generatie. [caption id="attachment_59928" align="aligncenter" width="800"] Tientje van Lieftinck, einde K-winter (1945).
Nieuw geld, vorig geld werd ongeldig verklaard.[/caption]

Kort samengevat:

LENTE: 1949 - 1966. Inflatie. “voorzichtige” generatie. ZOMER: 1966 - 1980. Stagflatie. “roekeloze” generatie. HERFST: 1980 - 2000. Desinflatie. “onverschillige” generatie. WINTER: 2000 – 2021+ Deflatie. “wanhopige” generatie. RESET: 2021 – 2030. Afbraakperiode en wederopbouw (BBB, New World Order, 17 SDG, Agenda 2030) De volgende tabellen met uitleg vond ik op de website van de Fortisbank in 2009, vlak voordat Fortis failliet ging. Let in de rechter tabel op de blokken “winter” 3e en 4e cyclus (rechts onder). Start winter 1929 komt overeen met start winter 2000. Beide winters startte met een enorme beurscrash. Inmiddels weten we wat in het plaatje “2000-?” moet zijn. Het was inderdaad 2020, maar géén oorlog tegen terrorisme. Wel oorlog tegen een griepvirus, Russen en wat verder nog gepland staat.

[caption id="attachment_59930" align="aligncenter" width="350"] klik voor vergroting[/caption]

[caption id="attachment_59931" align="aligncenter" width="350"] klik voor vergroting[/caption]

Het onderstaande plaatje links uit 2003 geeft de cycli aan in een tijdlijn. 2020 als einddatum kon toen al perfect afgelezen worden. Het staat in dit plaatje nog met “2020?” De volgende grafiek rechts komt uit 2008. Het is de PPI index welke een voorspelling geeft op dieptepunt 2022 (inflatie gecorrigeerd). Minder interessant als u minder bekend bent met economie, maar dit was voor mij één van de vele extra indicatoren waarvan ik wist dat we vanaf 2020 in een Kondratieff great reset periode zouden gaan belanden. Let vooral op de top van 1980 en het dieptepunt op 2022. Ik schreef over de great reset periode 2020 in vele blogs sinds 2008. Maar het was géén voorspelling, het is zoals het pad loopt. Anders gezegd, als je met een auto zonder remmen met 100 per uur een doodlopende weg inrijdt, dan kun je exact uitrekenen wanneer het knalt. Het ligt eraan hoe lang die weg is. We zien dus inderdaad in 2022 de grondstofprijzen weer oplopen. Dat konden economen dus berekenen in 2008. In 2020 kwam ook inderdaad de “Great Reset” ter sprake via WEF (World Economic Forum). Maar nog steeds blijft het geheim wat het precies betekent en waar het vandaan komt. Overigens hoeft de PPI niet 1 op 1 overeen te komen met de vorige K-cyclus, maar dat heeft te maken met ook andere factoren die meespelen en die nu niet meer van belang zijn.

[caption id="attachment_59932" align="aligncenter" width="350"] klik voor vergroting[/caption]

PPI index

[caption id="attachment_59933" align="aligncenter" width="350"] klik voor vergroting[/caption]

Misverstand

Het enige wat je nog moet weten in deze uitleg tot nu toe, is dat dit monetair systeem in principe niets met economie en het financieel systeem te maken heeft. Het zijn drie afzonderlijke systemen. Alleen, het één kan niet functioneren zonder het ander. Economie draait nu eenmaal op geld. Maar economie kan best goed draaien op een eigen munt, als we dat zo met elkaar afspreken. Het centrale banken systeem kaapt als het ware de politieke macht omdat overheden en particulieren muurvast zitten in schulden van het centrale banken monetair systeem, wat in principe een schuldensysteem is. Het is dus een groot misverstand dat de economie ten einde loopt, zoals veel economen beweren. Het monetair systeem loopt ten einde. Economie vindt altijd wel een nieuwe weg. Het financiële systeem is weer een ander systeem wat we hierin even buiten beschouwing laten. Volgende afbeelding geeft het bekende wiel van gebeurtenissen, op vertrouwen, inflatie, credit, rente en investering. Hieruit kunnen we afleiden dat “rente en inflatie” ons hele leven bepaalt, zonder dat wij dat zelf beseffen! [caption id="attachment_59936" align="aligncenter" width="350"] klik voor vergroting[/caption] De volgende plaatjes geven van het grote wiel alleen de investeringen weer.

[caption id="attachment_59940" align="aligncenter" width="350"] klik voor vergroting[/caption]

Het volgende plaatje geeft de investeringen aan in alléén een Kondratieff winter. [caption id="attachment_59942" align="aligncenter" width="350"] klik voor vergroting[/caption]

Einde winter, machtsvacuüm

Aan het einde van de winter vindt dus altijd een “Great Reset” plaats in de cyclus. Vandaar dat we daar nu dieper op ingaan, want deze “Great Reset” werd al aangekondigd tussen nu en 2030, in de vorm van “New World Order” met de 17 SDG van de VN+WEF. Er ontstaat in een Great Reset altijd een politiek machtsvacuüm. Dit komt door de steeds lagere “reële rente” (= rente minus inflatie). Die stond begin 2022 op -7,8%. Particulieren en institutionele beleggers kopen geen obligaties meer op negatieve rente. Dat betekent dat alleen nog de centrale banken staatsleningen opkopen van de overheden. Wie betaalt, die bepaalt. Overheden staan met de rug tegen de muur met het zwaard van Damocles boven hun hoofd. Ze hebben geen enkele zeggenschap meer en dat zien we nu ook overduidelijk. Dit zagen we al aan de Griekenland crisis van 2011-2013, ook wel “eurocrisis” genoemd. Wat gebeurde er toen echt? Zodra een land (Griekenland) niet meer mee wil doen of een eigen koers wil varen, dumpen alle banken tegelijkertijd al hun obligaties op de markt. Met als gevolg een obligatiecrash. De rentes die Griekenland moest betalen stegen toen tot boven 100% per jaar op de één-jaars staatsleningen. 10, 20 en 30 jaars-leningen werden al helemaal uit de handel genomen. Griekenland sputterde nog tegen, maar uiteindelijk kregen ze weer geld toen ze weer netjes meededen. Ze konden ook niet anders, want de uitkeringen, ambtenarensalarissen en andere uitgaven, moeten wel doorgaan. Dit was een waarschuwing voor elk land ter wereld. De politieke macht ligt bij de Deep State, en dat heeft elk land sindsdien goed begrepen. Anders gaat de geldkraan dicht. De Griekenlandcrisis draaide om de BIS, IMF en ECB, maar al deze instanties zijn in particuliere handen. De echte totale machtsgreep over de hele wereld vond eigenlijk al plaats in 2012 met de Griekenlandcrisis. Daarna kreeg de particuliere organisatie World Economic Forum (WEF) vrij spel over de VN heen. Hiermee staat de wereldmacht. Griekenland was een heel belangrijke mijlpaal in de machtsgreep geschiedenis. De Deep State liet hier hun spierballen zien. Rutte zei in 2012 nog, “Geen cent meer naar Griekenland”, om vanaf 2013 daar vele miljarden per jaar naartoe over te boeken. Dat geld kregen ze ook nog door het bij de ECB (QE programma) te lenen tegen 0% rente. Anders gezegd, de totale staatsgreep kon plaatsvinden op basis van negatieve reële rente. Anders zou dat onmogelijk kunnen. Om een staatsgreep op de hele wereld te plegen, was een geduld nodig van 1949 tot nu, de hele Kondratieff cyclus. Geen complottheorie, een complotFEIT. Bikkelharde aantoonbare feiten. De term “4e industriële revolutie” mag je dus letterlijk vertalen in “Het 4e rijk”. Dat heet Nieuwspraak (1984). Samenvattend in de volgende grafiek vergelijken we de beide eindfases van de winterperiodes van de 3e en 4e cyclus.

Twee belangrijke redenen waarom wij die Kondratieff cyclus NIET mogen kennen:

EEN: de burger zou precies weten waarin te investeren. Bijvoorbeeld, ze zouden hun hypotheek vanaf 1980 variabel gemaakt hebben. Tegelijkertijd massaal langlopende obligaties gekocht hebben. Op zulk moment werkt het hele systeem niet meer. TWEE: op het einde van de cyclus kan men wereldwijd de totale macht opeisen op basis van afhankelijkheid van alles en iedereen van de centrale banken. Deze kennis is enkel bedoeld om goed te begrijpen waar de basis lag waarop dit allemaal mogelijk kon worden. Het is dus enkel de basis. Aan “geld” kun je alles wat in onze wereld gebeurt aan vastknopen. En dat geld is nu stuk. In volgende artikelen ga ik dieper in op de hele machtspiramide van burger tot BIS en daarboven. Daarnaast ook de rol van freemasons hierin, wie er boven in de top ver boven de BIS aan alle touwtjes trekken en wat hun doel is.

Conclusie

Willen we als bevolking ooit onder het huidige totalitaire regime vandaan komen, dan moeten we EERST los komen van dit monetair systeem, wat in principe al een slaven-systeem is. We kunnen het nog zo goed voor elkaar gekregen hebben in onderwijs, gezondheidszorg, rechtsspraak, politiek, economie, media, enzovoorts, dan nog functioneert het nooit onder dit monetair systeem. Ook een nieuwe parallelle samenleving, zoals we al zien ontstaan, zal eerst moeten gaan werken onder een eigen eerlijk monetair systeem op basis van ruilmiddel. Zonder dit, mislukt alles. [caption id="attachment_59945" align="alignright" width="350"] Hoe het monetair systeem door de lagen heenloopt.
(klik voor vergroting)[/caption] Dit monetair systeem is een onderzoek van mij vanaf begin 90er jaren tot 2010 a 2012 ongeveer. Vanaf 2010 heb ik mij vooral gericht op de macht zelf en de relaties daartussen. Wat je ook onderzoekt, alle lijntjes lopen altijd weer naar boven en komen samen in dezelfde top. Het is een inktvis met duizenden tentakels. Lees vooral verder in volgende gerelateerde artikelen, want het hele plaatje stopt hier nog lang niet. We kijken letterlijk achter de schermen van de enorme MATRIX waar wij in leven. We kijken vooral verder in het “alziend oog” in de top van de piramide. Voor meer informatie en bronnen over deze cyclus, zie: Longwave Group [caption id="attachment_59781" align="alignleft" width="200"] Gerard[/caption] Disclaimer: Beweringen en meningen, geuit in deze blog/column, zijn de persoonlijke mening van de auteur e/o gastbloggers. Deze staan los van eventuele officiële standpunten van personen, bedrijven of organisaties, dan wel bedrijven en organisaties die expliciet vermeld staan in de gepubliceerde blogs & teksten.

Hyperinflatie of juist niet?

Gerard — Sat, 12 Mar 2022 06:52:45 +0000

Dit bericht is van oktober jl.

[caption id="attachment_59781" align="alignright" width="200"] Een bericht van Gerard[/caption] Veel discussies gehad de laatste tijd over het verschil tussen goud en zilver. Veel mensen denken dat ze moeten kiezen. Dat is dus niet zo. Neem ze allebei. De mate waarin je de spreiding verdeeld is geheel aan je eigen gezond verstand natuurlijk. Daar kun je dus over nadenken. Ik zal proberen de voor- en nadelen van beide fysieke producten aan te geven. Zilver is een (te) kleine markt. Hoe kleiner de markt, hoe meer het te manipuleren is. Denk aan het nummertje van Suzi Quatro “48 crash” uit 1973. Zilver tikte in 2011 de 48 usd aan om vervolgens in enkele dagen te crashen naar 14. Hoe doen de financiële terroristen dat? Ze drijven zelf mee de prijs omhoog. Een kleine markt en ze hebben vele miljarden tot hun beschikking. Ze gaan er dus zelf in via de futures. Op een bepaald hoogtepunt trekken ze in enkele minuten tijd alles van long naar short. Dat doen ze nog niet eens zelf. Die 48 was gewoon een instelling in hun computerprogramma. Met miljarden op zulke kleine markt en de gevolgen zijn enorm. Dit doen ze op goud ook, maar die markt is veel groter en dus de effecten kleiner. Overigens doen ze zulks op alle markten, dus ook op olie en andere grondstoffen. Prijzen komen niet meer tot stand door de vraag aanbod van de markten. In ieder geval steeds minder want voor dit soort speculaties komt steeds meer geld beschikbaar voor de miljardairs. Wij hebben hier gewoon mee te leven. Op zich niet erg, want wij kunnen OOK kopen als het laag staat en verkopen op een parabolische stijging. Als je zekerheid wil, is dan zilver dat zo speculatief en volatiel is wel een goede keuze? Naast edelmetaal is zilver veel gebruikt in de industrie en daarmee voor 50% afhankelijk van de economie. De prijs van zilver beweegt ook altijd tussen goud en koper in. Koper is immers de grootste indicator van economische groei. Overigens is de rust wel terug op zilver. De volatiliteit is flink afgenomen sinds 2012. Zilver is schaars hoor je wel eens. Maar wel veel gebruikt als geleider in de industrie. Daar zijn wel vervangers voor die veel goedkoper en nog meer geleidend zijn in de elektronica. Dat is grafeen. De techniek is al ver gevorderd hierin. Dat laatste geldt overigens ook voor goud, al wordt dat veel minder gebruikt in de industrie van de elektronica. Nadeel van zowel goud als zilver is dat we niet precies weten hoeveel er nog beschikbaar is onder de grond. Is men daar dan wél eerlijk over? We weten het niet zeker. Maar welke alternatieven hebben we anders? Zeldzame metalen? Mogelijk, maar dan glij je af naar de speculatieve hoek. In dat geval moet je jezelf afvragen wat je wilt, speculatie of zekerheid. Voordeel van goud is dat het in de loop van minstens 2000 jaar zijn waarde behouden heeft. Een bewezen veilige belegging dus. Nadeel van goud zou kunnen zijn dat er gigantisch veel opgeslagen ligt in de grote superkelders van de centrale banken veelal. We halen het al honderden jaren uit de grond, bakken er broodjes van en stoppen het weer netjes opnieuw onder de grond. Dat is dan weer iets wat je veel minder ziet bij zilver. Als je met goud een huis wilt kopen, dan past het in een klein rugzakje. Ga je met zilver een huis kopen, dan heb je een volle verhuiswagen nodig. ook dit is een belangrijk verschil tussen goud en zilver. Gaan we naar de pensioenen kijken van de Aziatische landen, dan zie je daar eigenlijk alleen maar goud en weinig zilver. Een derde van de wereldbevolking spaart zijn pensioen in fysiek goud, zo konden we nog lezen in mijn vorige blog. Waarom toch altijd die moeilijke afweging die mensen maken of ze goud of zilver moeten kopen. Koop het allebei, het is een uitstekende spreiding. Vervolgens barsten ook de discussies los over wel of niet aflossen schulden. Dat kan voor ieders persoonlijke situatie echt anders zijn. Heb je een tophypotheek en spaargeld is bij lange na niet genoeg om deze af te lossen, dan ben je waarschijnlijk beter af in fysiek edelmetaal. Heb je meer dan voldoende geld om de schulden geheel af te lossen, overweeg dan die optie. Om hier een goede beslissing in te nemen, moeten we eerst kijken wat ze precies van plan zijn. Wat ze uiteindelijk willen staat allang vast en ze schrijven het zelf in Agenda 2030 en ook in de 17 SDG. “Je zult niets meer bezitten, en je zult gelukkig zijn.” Dat lijkt mij duidelijk. Hier hoef je dus niet over na te denken. Maar dan, “hoe” willen ze dat bereiken? Dan zeggen ze dan weer niet. Het enige wat ze wel loslaten, is dat ze een “social credit system” willen i.p.v. geld. Hoe gaan ze dat doen en wat gebeurt er precies. Dat is de grote vraag. Toekomst voorspellen is lastig, daarom schets ik verschillende scenario’s. Eerste scenario. Mensen worden massaal wakker en zien opeens de hoax van klimaat, stikstof, griep en zo meer. We komen in opstand en stoppen die financiële terroristen en globalisten. Schwab, Gates, Soros, en anderen in de gevangenis. Het volk gaat een eerlijke maatschappij oprichten. Ook dan moeten we naar een nieuwe munt toe want de schulden verdwijnen niet zomaar. De top is nog steeds de baas over alle schulden en geld. De schuld van de een is het bezit van een ander. Bovendien, alle schuld ter wereld is ook tevens al het geld ter wereld. Zonder schulden ben je in ieder geval veel meer “onafhankelijk” van banken en roverheden. Maar ook hier, heb je niet genoeg geld om uit de schulden te komen, is sparen in fysiek edelmetaal een goede optie. Tweede scenario. Door hyperinflatie. Alle schulden verdampen en klaar is kees. Een broodje bij de bakker gaat een half miljoen euro kosten. Dus met een half brood los je jouw hele hypotheek af. Dat zou toch mooi zijn he! Ik denk niet dat de banken zo gek zullen zijn! Maar het is en blijft een mogelijkheid. In dat geval bereiken de VN en WEF hun doel niet van “u bezit niets meer”. Dus dit scenario lijkt mij heel onwaarschijnlijk. Maar dan nog, met fysiek edelmetaal ben je heel goed af. Uiteraard blijft je eigen huis nog steeds de werkelijke waarde behouden. Daarbij, in tijden van hyperinflatie is een verdere spreiding in aandelen natuurlijk ook uitstekend. Kijk maar eens naar de beurzen van landen die in hyperinflatie terecht zijn gekomen. Aandelenbeurzen stijgen net zo hard als de inflatie.

Derde scenario. Op bepaalt moment komt er weer een nieuw soort van Eurocrisis. Niemand kan nog lenen, ook de roverheid niet. De roverheden kunnen dan de ambtenaren en uitkeringen niet meer betalen. Om aan alle ellende een einde te maken schaffen ze geld af en voeren het nieuwe systeem in. Een soort van totaal saneringen waarin de onderpanden ingeleverd moeten worden. Je krijgt in hun nieuwe puntensysteem het salaris overgemaakt. De nieuwe punten kunnen niet gebruikt worden om de hypotheek mee te betalen. Het Social Credit System is enkel voor voedsel, energie en huur met een levensduur van een maand. Alles waar schuld op zit, raak je dan kwijt als onderpand. Vierde scenario. Voedsel en energie zo duur zetten, dat je vanzelf de hypotheek niet meer kunt betalen. Ze kunnen immers alle prijzen al manipuleren. Huizenprijzen laten ze bewust zo hoog oplopen door een bouwstop te plaatsen en immigratie op te voeren. De smoezen zijn stikstof, natuurgebied, CO2, en zo nog een paar. Ze creëren dus schaarste. Dit doen ze ook op de voedsel- en energiemarkt. Boeren worden al gedwongen te stoppen. Dit gebeurt ook al wereldwijd. Veel boeren krijgen al subsidie van de roverheid als ze hun oogst vernietigen, o.a. in de VS. In India kennen we al een verbod op landbouw. Het creëert schaarste. Je hele salaris gaat op aan voedsel en energie. Voedsel is onmisbaar voor de mens. Uiteindelijk kun je niet meer aan de hypotheekverplichtingen voldoen. Maar ook je leningen op je auto niet. In zulk geval zul je het onderpand in moeten leveren. Uiteindelijk ga je alles huren. Dat is exact wat ook in Agenda 2030 en de 17 SDG staat, “alles huren, geen bezit”. Pas daarna schaft men geld af en voert men het “social credit system” in. In dit scenario ben je absoluut beter af indien je géén schulden hebt. Je kunt het in ieder geval langer volhouden. Je kunt je afvragen hoelang dan, want een eigen huis gaat vermogens belast worden in Box 3, zo liggen er nieuwe plannen. Nog jaarlijks tegen 1,2% van de waarde van het (te dure) huis. Dat is ook een smak geld. Uiteindelijk raakt men dan alsnog alles kwijt. Zo niet, dan verhogen ze die 1,2% nog wel een paar keer. Bij 1,2% gaan de meeste mensen het al niet redden. Dit scenario werkt dus precies omgekeerd van het derde scenario. Dus eerst iedereen straatarm maken door prijsmanipulatie en voedseltekorten. Vervolgens onderpand innemen omdat men de schulden niet kan betalen. En daarna pas naar het puntensysteem. Van alle vier scenario’s geef ik het vierde scenario de meeste kans. Het past ook perfect in de Agenda 2030 en de 17 SDG. Het tweede scenario met hyperinflatie geef ik de minste kans, ook al zou dat het beste zijn wat ons kan overkomen. Ik zou hier onmiddellijk voor tekenen als ik mocht kiezen. Een glazen bol heb ik dus niet. Ik zet enkel de mogelijkheden tegenover elkaar af om te overwegen. Zodat we zelf de juiste beslissingen kunnen nemen. Tenslotte kreeg ik pas nog veel vragen of het wel zo zeker is dat de valuta’s ten einde lopen. Dat is een absolute JA. Een 100% zekerheid. Als je weet hoe het corrupte monetaire systeem werkt, dan twijfel je er niet aan. Je hoeft het niet eens te weten, kijk naar de gevolgen. Negatieve rente kan nooit lang duren. De rente zakt steeds verder. Negatieve rente is een feest. Lekker zo veel mogelijk lenen en je krijgt daar nog geld bij uit. De schuld printen ze bij, en wel steeds meer en meer. Voor de hyperinflatie-gelovigen onder ons, het is “schuld” wat ze bij printen, géén “geld”. Een hardnekkig misverstand.

De relatie tussen internet en edelmetaal

Gerard — Tue, 08 Mar 2022 06:38:15 +0000

Dit bericht verscheen in november jl.

[caption id="attachment_59781" align="alignright" width="200"] Een bericht van Gerard[/caption] Inmiddels is duidelijk geworden dat we al midden in de New World Order zitten. We zullen moeten wennen aan lockdowns, muilkorven en apartheidspassen voor de rest van ons leven. Verreweg de meeste mensen vinden dit prachtig en willen zo ook verder leven. Het is de psychose die mensen zover gebracht heeft. Het is de media die ons dit levert. Mensen die veel tv kijken en kranten lezen, zijn veelal slachtoffer geworden. Zelf ben ik al een hele tijd bezig geweest met de vraag waarom de elite perse de hele wereldbevolking gevaccineerd wil hebben. Of het werkt of niet speelt niet eens een rol. Sterker nog, gevaccineerde mensen worden veel zieker. Er moet dus een andere reden zijn. We weten dat onze nieuwe leider altijd gezegd heeft dat hij mensen en robots wil samenvoegen (Klaus Schwab). De spuit is natuurlijk een belangrijk onderdeel daarvan, blijkt nu. Mensen die meedoen aan dit experiment zijn inmiddels magnetisch geworden. Waarom is dat? Helpt magnetisme tegen virussen? Pas kwam ik een goot onderzoeksrapport tegen van enkele wetenschappers die werkzaam zijn in de nieuwe robot/mens en nano techniek. Opvallend overigens dat de meeste werkzaam zijn in India. Ik heb dus elke medewerker persoonlijk nagetrokken om zeker te zijn dat het geen fakebericht is. Waaraan ze precies werken laat ik er even buiten. In dit rapport wordt tot in het kleinste detail uitgelegd hoe het werkt. We moeten eerst ingespoten worden met grafeenoxide en nanoparticals. Het magnetisme is nodig om de mens in een antenne te veranderen. Vervolgens krijgt iedereen een device toegewezen via software in de mobiele telefoon. Dit is een ip6 adres tegenwoordig. De 5G masten zijn nodig om zoveel nieuwe adressen te kunnen verwerken en aan te sturen. 5G moet dus veel meer data kunnen verwerken. [caption id="attachment_59819" align="alignright" width="350"] De werking van het systeem.[/caption] De connectie gaat via je mobiel, die ieder bijna altijd bij zich heeft. De mobiel kan hierop het zenuwstelsel aansturen van de persoon van wie de mobiel is. Het grote wapen is dus niet de 5G mast zelf, maar je eigen mobiele telefoon. Die techniek is ongelooflijk ver. Dit is dus de techniek waar Klaus Schwab het al jarenlang over heeft. Het rapport gaat diep in op de techniek hoe nanoparticals werken en hoe de telefoon daarmee omgaat. Nanoparticals zijn complete chips op minder dan 0,1mm grote. Daarnaast sensoren en routers die onderdeel zijn van het geheel. Het rapport is veel te groot en op veel ga ik nu niet in. Dit blog is daar niet voor. Ik noem dus even de allerbelangrijkste. Met dit geheel kan het zenuwstelsel per persoon bestuurd worden via internet tot op de kleinste details. Ongetwijfeld gaat dit gekoppeld worden aan het social credit system. Want dat zeggen en schrijven ze ook steeds, alles wordt gekoppeld aan één systeem. De marketing is ook al klaar. Jouw mobiel kan voortaan aangeven wanneer je naar het ziekenhuis moet met een aandoening. Slim bedacht. Op Pubmed.gov staan sinds 2016 artikelen van proeven over hoe men via een connectie en ip-adres het zenuwstelsel van apen kan aansturen. Het ging niet alleen over het aansturen van bewegingen, ook gedrag kon men toen al aanpassen. Op Pubmed kan iedereen dit zelf opzoeken. Wil je hieraan ontsnappen, dan zul je definitief afstand moeten nemen van je mobiele telefoon. Beter nog, laat je gewoon niet injecteren. Dan kun je onmogelijk een vast ip-adres krijgen. Het gaat hierbij vooral om de jonge jeugd. Hoe jonger, hoe beter het werkt. Wat ze met de ouderen van plan zijn, dat weten we inmiddels wel. De vraag is, willen wij dit? Hebben we nog een keuze? Ik denk het wel, als je maar op tijd weet wat ze van plan zijn en weet hoe het werkt. Lekken zoals dit rapport zijn niet zo gevaarlijk, want het komt toch niet op het NOS journaal.

[caption id="attachment_59822" align="aligncenter" width="350"] De levels in het lichaam met de drie nanoparticals.[/caption]

[caption id="attachment_59823" align="aligncenter" width="350"] Opbouw van de nanochip.[/caption]

Inflatie en goud

Inmiddels is in de maand oktober de inflatie in USD verder opgelopen tot 5,4% (YoY) en zit nog steeds in stijgende lijn. Men gaat er nu van uit dat dit géén tijdelijke bubbel is. De FED dreigt al met renteverhogingen. Goud reageert niet omdat men ervan uit gaat dat renteverhogingen gaan werken. Dalende inflatie en hogere rente is natuurlijk slecht voor goud. Maar of renteverhoging gaat werken, dat is de grote vraag. De schuldenlast is zo extreem hoog, dat elke kleine renteverhoging vele miljarden lek zal schieten in de begrotingen van vooral overheden en uiteindelijk ook bij bedrijven en particulieren. Kortom, kunnen we een renteverhoging wel aan? Men kan de rente wel verhogen, maar dan zit men nog steeds met het feit dat centrale banken nooit kunnen stoppen met QE (schuld bijprinten). Sterker nog, steeds meer moeten blijven printen. Erger nog, nóg meer extra moeten blijven printen om de extra miljarden rentelast met schuld te financieren welke overheden op hun dak krijgen. Dit steeds verder verhogen van de QE kan niet eeuwig doorgaan. Dit gaat ook niet eeuwig door. In Agenda 2030 en ook in de New World Order wordt geld niet eens meer omschreven. De nieuwe wereld is er een zonder geld. Dat moet in 2030 klaar zijn. Anders gezegd, er is een schuldenval opgesteld in de loop van de afgelopen 20 jaar. Die val klapt dicht zodra de rente verhoogd wordt. Dan draait de hele wereld, en daarmee ieders inkomen, op de gunst van de centrale banken. Voor zover dat nu al niet het geval is. We draaien al enige tijd niet meer op overheden. De begrotingstekorten worden elk jaar hoger. De VS noteert over 2021 al 2,77 biljoen. Het gaat al niet meer over miljarden. Let wel, dit gaat over “begrotingstekorten”, niet eens over hun staatsschuld (28,4 biljoen). De val klapt dicht bij renteverhogingen. Wat denk je wat dit doet met de goudprijs? Hier hoef je niet eens over na te denken. Bij renteverhoging is de schuldencrisis weer helemaal terug van nooit weggeweest sinds 2008. Anders gezegd, het blikje ligt nu eindelijk op het einde van de weg. Inmiddels weten wij allang dat inflatie niet iets is wat toevallig op ons af komt. Het wordt tot in de detail gestuurd door centrale banken in opdracht van hogere instanties. Als voorbeeld de woningmarkt. Bewust stoppen met bouwen heeft in Nederland de woningprijzen met 50% opgejaagd in amper enkele jaren. Een goed voorbeeld van hoe je inflatie op kunt jagen door zelf schaarste te creëren. Overheden gaan natuurlijk over de woningmarkt, maar inmiddels weten we dat die geen enkele zeggenschap meer hebben. Daar heb ik minstens 10 blogs aan besteed. De hoofdreden waarom overheden geen zeggenschap meer hebben, is dat ze allemaal gigantische schulden hebben bij de centrale banken. Wie betaalt, die bepaalt. Al jaren schreef ik over het feit dat rente alleen maar kan dalen. We kijken dan vooral naar de VS 10 years treasury en voor euro naar de Duitse 10 jaars bund. Daar trek je de inflatie vanaf voor de “reële rente”. Voor de USD is dit dus 1,5% - 5,4% = -4%. Dat betekent letterlijk dat je 4% rendement maakt als je schulden maakt. De Duitse bund staat op -0,4% en de inflatie is in Europa ook al boven de 3,4% gestegen. Dan zit je ook tegen -4% aan. Dan heb je het alleen nog maar over de inflatiecijfers die ze ons geven. De werkelijke inflatie ligt veel hoger. De inflatie op de huizenmarkt alleen al ligt tussen 7% en 10% per jaar. Tel uit je winst. We hebben het hier over staatsleningen die negatieve rente hebben. Dus de staat wordt goed verwend door de centrale banken die QE rechtstreeks leveren in staatsleningen. Maar dan moeten ze wel doen wat ze bevelen. Of eigenlijk wat de meesters van de centrale banken bevelen. Wat er gebeurt als je niet meedoet als overheid? Dat zagen we in Griekenland in 2012. Inmiddels doet Griekenland weer braaf mee met het QE systeem van de ECB. Anderzijds, als je nog een spaarrekening hebt, heb je ook de reële rente van bijna -4% op je dak. Daar komt box 3 van 1,2% nog bovenop. Dus -5% per jaar. De DNB geeft 400 miljard aan spaarrekeningen aan in 2020. Een toename van 30 miljard in het afgelopen corona-jaar. De vlucht naar aandelen blijft hierdoor aanhouden en kan alleen maar toenemen. Dus aandelen blijven nog wel een tijdje doorstijgen. Het grote voordeel daarbij is natuurlijk dat aandelen géén geld zijn. Geld is best een gevaarlijke belegging omdat dit op z’n einde loopt, ook al kan dat nog best een paar jaar duren. Nogmaals, geld bestaat niet meer in de New World Order en Agenda 2030. Binnen 8 jaar zullen we dan eindelijk weten hoe ze het geld (schuld) gaan afschaffen. Goud en zilver gaan nog steeds niet mee in de hogere inflatie en lagere rentes. Ik denk dat dit een kwestie van tijd is. Tot die tijd betaal je er een reële prijs voor. Goud is niet meer spotgoedkoop, maar de dubbele bodem van juni 2020 en maart/april 2021 rond 1700 gaan we niet meer zien. Die kans is klein, naar mijn overtuiging. Het mooie van goud en zilver is, dat het niet meer volatiel is. Dit geeft aan dat de interesse gedaald is. De verkopers zijn er al uit. Dit maakt een vast aangestampte bodem in de markt. Dus kopers zijn nog zeker niet te laat. Maar ook hier geldt, we moeten even doorhebben hoe het systeem werkt.

Bitcoin

Vóór 2030 moet geld gestopt zijn te bestaan. Velen hopen naar bitcoin te kunnen overstappen. Men kan op dit moment letterlijk alles verbieden. Hoezo zou men betalen met bitcoin dan niet kunnen verbieden? Hoe simpel is het om al die websites te blokkeren? Omdat ze dit tot nu toe nog niet gedaan hebben? Ik denk dat ze dit bewust niet doen. Laat iedereen maar zijn zuur verdiende centjes in bitcoin stoppen. Als de elite het genoeg vinden, dan verbieden of blokkeren ze bitcoin met het grootste gemak. Letterlijk alles wat je op internet doet wordt al geregistreerd. Het wordt opgeslagen in de enorme datacenters in de Cloud. Onze eigen persoonlijke data die wijzelf niet eens mogen inzien. Ook die data gaat gekoppeld worden aan het Social Credit System. Als je gaat betalen met bitcoin, zien zij dat natuurlijk ook. Als betalen met bitcoin verboden wordt, dan heb je aan bitcoin zonder internet dus helemaal niks meer. Met VPN dan? Kijk eens naar China, hoe gemakkelijk ook die onbereikbaar werden. In China kun je alleen nog maar naar internetsites die het regime goedkeurt. Dat komt hier ook, ongetwijfeld. Dan verandert internet in één grote propagandamachine, net als tv en kranten.

Doen we nog mee?

De parallelle samenleving is al in volle opbouw. Steeds meer mensen zijn er al mee bezig. En dit gaat veel verder dan de honderden illegale cafés en restaurants die er nu al zijn in Nederland. Zelf bezoek ik ze ook regelmatig. Het gaat van kleine schuurtjes tot grotere zalen omgebouwde locaties. Er zijn al mensen bezig om zelf bier te brouwen en whisky te stoken. Laatst was ik bij iemand die zelf geteelde tabaksbladeren in zijn schuur aan de waslijn had hangen. Veel mensen komen steeds minder in de supermarkt. Bij steeds meer aangesloten boeren is alles te koop. Alle grote supermarktketens zijn al aangesloten bij het WEF van Klaus Schwab tegenwoordig. Daarnaast sluiten ook bouwvakkers, dakdekkers, loodgieters, en andere beroepen daarbij aan. Ik ken ook ouders die hun kinderen niet meer naar school laten gaan. Ontslagen of gepensioneerde leraren geven les. Iedereen is bezig buiten het totalitaire regime om werk te leveren en iets op te bouwen. Het gaat allemaal met horten en stoten en met veel tegenslagen en mislukkingen, maar het begin is er en het groeit. Als geld verboden of waardeloos wordt op het moment dat Social Credit System wordt ingevoerd, hoe ga je dan elkaar betalen? In de parallelle samenleving zijn ook mensen bezig met alternatief lokaal geld. Of dit ooit gaat werken, betwijfel ik. Dus ben ik ervan overtuigd dat fysiek goud en zilver een enorme rol gaan spelen in de nieuwe samenleving. Ik ken geen enkel mooier alternatief. Ook al wordt er nu nog weinig over nagedacht. Men vindt dit nog raar en ongeloofwaardig. Men ziet het nog niet, maar de wereld verandert snel. Een samenleving die buiten het totalitaire regime van Klaus Schwab en de Rothschilds gaat werken, zal steeds op kleine lokale schaal plaatsvinden. In sommige lokale regio’s zijn ze verder dan andere. Vooral kleine dorpen zijn daar goed in. Klein en lokaal, zo blijven ze vaak ver onder de radar. Steeds meer mensen die wakker worden, maken er al gebruik van. Uiteindelijk zullen we terug moeten in de tijd. Een tijd zonder mobiele telefoon en wifi. Misschien wel zonder internet. Dat kan gemakkelijk, want ik herinner mij die tijd nog goed. Voor de meeste mensen de mooiste tijd van hun leven, ook voor mij. Mobiel en internet worden toch al als wapen ingezet in onze nieuwe slavenmaatschappij, de “New World Order”, zo legde ik hierboven al uit. Daarbij, internet gaat gecensureerd worden naar Chinees model. Dat wordt nu nog niet zo gezien, maar ook dat komt nog wel. Al met al zie ik hierin echt een gouden toekomst voor fysiek goud en zilver. Of fysiek goud en zilver ooit verboden gaan worden? Dat zal best wel. Maar hoeveel mensen zullen nog braaf zulke leugenachtige en onbetrouwbare regering blijven volgen? Een regering die uiteindelijk zelf slaaf is van de miljardairsfamilies? Een regering die als enige doel heeft ons tot slaaf te maken en overtollige mensen op te ruimen? Wat uiteindelijk de basis is van elk totalitair regime, zowel nu als in het verleden. Steeds meer mensen gaan daar niet in mee. Dus dat vrijwillig inleveren van goud en zilver bij de roverheid zie ik niet meteen gebeuren bij wakkere mensen. Maar ze gaan het zeker proberen. Iemand ooit opgevallen waarom men steeds minder insecten ziet de laatste jaren? Ze sterven massaal uit. Het begon ooit met de bijen. Het schijnt te komen door de toegenomen EMF (Electro Magnetic Fields) in de lucht op steeds meer frequenties. Zou dit ook gezond zijn voor mensen? Het interesseert de elite geen bal. Ze gaan gewoon door. EMF is immers de basis van hun totalitaire systeem. Het is allang bewezen dat EMF hoog kankerverwekkend is. 1 op de 3 sterft al aan kanker, was 100 jaar geleden nog 1 op de 1000. Maar ja, wie maakt zich daar dan druk om? Niemand, het interesseert ons niet eens. De griep, dat is pas erg. Stel je eens voor dat na al die groeiende protesten en weerstand het geplande totalitaire systeem zou mislukken en omvallen. Er alsnog een Nurnberg 2 komt. Dat democratie weer hersteld wordt. Dat censuur weer wordt afgeschaft. Dat centrale banken de alleen heersende macht wordt ontnomen. Dan nog hebben we te maken met een gigantische schuldencrisis. Daar is geen enkele oplossing voor. Economie gaat crashen. Geld gaat crashen, hoe dan ook. Je kunt gemakkelijk voorspellen wat er dan gebeurt, chaos en anarchie. Uiteindelijk kan dit leiden tot burgeroorlog. Dit laatste kan gemakkelijk zo gestuurd worden indien de elite hun totalitaire regime zien mislukken. Ze hebben immers, naast al het geld en alle overheden, ook de gehele media onder controle. De weg naar vrede en vrijheid is nu eenmaal altijd een moeilijke weg geweest. Daar staat het geschiedenisboek vol van.

Mijnbouw en hydrogen

Dan nog even over de mijnbouw. Die ligt steeds zwaarder onder vuur door wetgeving. Zoals we weten draait de mijnbouw vooral op enorme hoeveelheden fossiele brandstof. Vooral diesel. Hier is al een gedeeltelijk verbod op vanwege klimaatdoelen en daar blijft het niet bij. Men rijdt met dieseltrucks tot 500 ton. Die kunnen onmogelijk elektrisch worden op accu’s. De mijnbouw maakt veel kosten om die op waterstof om te bouwen. De kosten zijn zo hoog, dat alleen de supergrote mijnbouwers zoals Rio Tinto er iets mee kunnen. Ik vrees dat deze wetgeving een enorme klap in de mijnbouw tot gevolg zal hebben. Natuurlijk zijn er verschillende soorten mijnbouw. 500 ton trucks gebruikt men massaal bij openpit-mijnen. Andere mijnen veel minder tot niet. Vervolgens liggen niet alle mijnen in de buurt van elektriciteitscentrales. Elektriciteit opwekken met dieselgenerators ter plekke zorgt voor hetzelfde probleem. Ondergrondse- en bergmijnen werkten overigens altijd al met generators en stroom. Onder de grond kan dat ook niet anders. Maar ook generators moeten overschakelen van diesel naar zonne- en windenergie. Dat gaat niet werken met zulke grote afnames aan permanente stabiele stroom. Daarnaast mag men nooit vergeten dat dieselolie de grootste kostenpost is voor bijna alle mijnen. Als de olieprijs stijgt, dan heeft de mijnbouw daar het meeste last van. Wie in mijnbouw wil investeren, moet heel goed onderzoek doen want er zitten vreselijk veel haken en ogen aan. Bovendien, met alles rekening houdend, zijn er nog geen twee mijnbedrijven hetzelfde. Elk land heeft al zijn eigen wetgeving. Dan hebben we nog de geografische ligging. Kijk alleen al de enorme dieseltreinen die Rio Tinto nodig heeft en rijden over afstanden van duizenden kilometers. Nu spreek ik bij Rio wel over ijzererts, maar elk bedrijf heeft zo hun eigen problemen en kosten. Voor ons als leek in de mijnbouw kunnen we bijna niet anders dan een ETF overwegen wat goud- en zilvermijnen betreft. Mijnbouw kan bijna niet anders dan naar waterstof over te stappen. Dat gaat ook heel massaal gebeuren. Daar wordt ook al hard aan gewerkt. Aan waterstof (hydrogen) ligt nog een hele wereld te winnen voor beleggers. Nu zijn het nog speculatieve bedrijven in ontwikkeling. Het mooie aan waterstofbedrijven is dat ze nog steeds zwaar ondergewaardeerd zijn. Veel bedrijven hierin hebben ook een te zwaar risico. Daarom is spreiding zo belangrijk. Maar ook op waterstof zijn goede ETF’s van te krijgen. Zelf investeer ik 10x liever in waterstof dan in goud- en zilvermijnbouw. Al kan het nog best lange tijd duren voordat een deel van dit soort bedrijven zal uitgroeien tot grote multinationals, maar dat gaat zeker gebeuren.

CBDC vs goud en zilver

Gerard — Sat, 05 Mar 2022 06:45:19 +0000

CBDC = Central Bank Digital Currency = Digitaal Geld van een Centrale Bank [caption id="attachment_59781" align="alignright" width="200"] Een bericht van Gerard[/caption] Erg veel mensen denken nog steeds dat er vanaf 2020 iets veranderde in de wereld. Dat is niet juist. Het is een opgezet plan over meer dan 120 jaar. Eigenlijk moeten we nog verder terug naar 1750 a 1800, maar dat sla ik even over. Een van de belangrijkste momenten was wel in 1913. In de nacht van 23 december 1913, het Amerikaanse Congres was al met kerstreces, werd in het geniep de grootste monetaire staatsgreep gepleegd in de geschiedenis. De geheime 1910 Jekyll Island samenzwering tussen Rothschild, Rockefeller en JP Morgan bankiers werd bekrachtigd tot wet, het nieuwe monetair systeem. Het ontstaan van de Federal Reserve (FED), de centrale bank van de VS. Los van de overheid. Ze mogen voortaan onbeperkt dollars bijprinten zonder tussenkomst van politiek bestuur. Vanaf 1913 begon de FED geld uit te geven op basis van schuld. Naast het monetaire systeem begon men ook het financiële systeem naar hun hand te zetten. En hiermee ook de economie. Die drie systemen (monetair, financieel, economie) moet men overigens los van elkaar zien. Ze relateren alleen aan elkaar. In de jaren na 1913 begonnen de Rothschild met hun bankiers steeds meer centrale banken in hun handen onder te brengen. Vaak creëerden ze zelf hyperinflaties door de economie te manipuleren en te laten ontsporen. Zo ook de Weimar Duitsland, maar tegelijkertijd ook veel oost Europese landen. Steeds meer werden overheden buitenspel gezet in het monetair systeem. Onafhankelijke centrale banken werden de norm. Op zich was er wel wat voor te zeggen, want overheden printen “geld”, terwijl CB’s “schuld” bijprinten. Het is en blijft een dilemma. Maar CB’s kwamen in verkeerde handen. De particuliere CB’s worden bestuurd door de BIS vanaf 1930. Deze BIS financierde WO2 omdat het failliete Duitsland en Japan hier geen geld meer voor hadden. Na WO2 namen de centrale banken nog meer valuta van landen over omdat velen hun valuta’s hadden zien crashen door de oorlog. Zo ook Nederland. Het eerste centrale bank tientje van de DNB was het beroemde tientje van Lieftinck in 1945. De DNB viel ook onder de BIS. Hyperinflatie bleef een middel om steeds meer monetair beheer over te nemen. Zimbabwe is daar een voorbeeld van. De ECB pakte meteen alle landen die de euro in moesten voeren. Sinds 1930 heeft de BIS langzaam maar zeker het monetair systeem van 193 landen overgenomen, bovenop de CB’s. Dat is bijna elk land ter wereld. Soms gebruikte ze er ook echte oorlog voor, zoals Irak, Libië, Syrië. Landen die niet mee wilden doen. Soms zie je wel eens een lijst voorbij komen hoeveel fysiek goud een land in bezit heeft. Dit is FAKE. Geen enkel land bezit goud, alleen schuld. Goud wat hier bedoeld wordt, is goud van de centrale banken. Centrale banken zijn privaat bezit van uiteindelijk de familie Rothschild. Dus naast al het geld ter wereld, bezitten ze ook een groot deel van al het fysiek goud ter wereld. Daarnaast via Blackrock en Vanguard ook nog bijna alle multinationals ter wereld. Tegelijkertijd dwongen ze alle overheden tot het maken van schulden. Dit deden ze door via de VN elke lidstaat een oerwoud aan bindende verdragen op te leggen, zoals de zinloos geld verslindende klimaatverdragen. Na de crisis van 2008 werden de staatsleningen enkel nog door de centrale banken verstrekt, de bekende Quantitive Easing (QE). De vrije markt (obligatiemarkt) had men bewust kapot gemaakt door de rente tot ver onder de inflatie te trekken. Precies hiermee haalde men alle politieke macht binnen. Dat zagen we aan Griekenland in 2012. Zodra een land niet meedoet of een eigen koers wil varen, dumpen de banken hun obligaties op de markt. Met als gevolg een obligatiecrash want niemand koopt ze nog. De rentes die Griekenland moest betalen stegen toen tot boven 100% per jaar op de één-jaars staatsleningen. 10, 20 en 30 jaars-leningen werden al helemaal uit de handel genomen. Griekenland sputterde nog tegen, maar uiteindelijk kregen ze weer geld toen ze weer netjes meededen. Dit was een waarschuwing voor elk land ter wereld. De politieke macht ligt bij de Deep State, en dat heeft elk land sindsdien goed begrepen. Anders gaat de geldkraan dicht. De Griekenlandcrisis draaide om de BIS, IMF en ECB, maar al deze instanties zijn in particuliere handen. De echte totale machtsgreep over de hele wereld vond eigenlijk al plaats in 2012 met de Griekenlandcrisis. Daarna kreeg de particuliere organisatie World Economic Forum (WEF) vrij spel over de VN heen. Hiermee staat de wereldmacht. Griekenland was een heel belangrijke mijlpaal in de machtsgreep geschiedenis. De Deep State liet hier hun spierballen zien. Rutte zei in 2012 nog, “Geen cent meer naar Griekenland”, om vanaf 2013 daar vele miljarden per jaar naartoe over te boeken. Dat geld kregen ze ook nog door het bij de ECB (QE programma) te lenen tegen 0% rente. Nu pas komen we aan in 2020. Teveel mensen en journalisten beginnen vanaf hier pas te kijken naar wat er werkelijk aan de hand is. Het besef is er vaak nog steeds niet dat dit een enorme lange termijn planning was. Geen complottheorie, een complotFEIT. Blijven wij achter met de “onbeantwoorde” vraag, wat is het doel van die gigantische hoeveelheid goud dat de CB’s bezitten? Goud wat in handen is van uiteindelijk een totalitair regime of, zoals ze het zelf noemen, één-wereldregering. Een regime welke alle macht in de wereld heeft overgenomen. Krijgt dat goud nog ooit een doel? Of is het puur rijkdom vergaren. Dit weten we niet. Wel is het zo dat, met zulk gigantisch veel fysiek goud, men de financiële markt hiermee sterk kan beïnvloeden. Maar ja, dat doen ze nu ook al. Het blijft een groot vraagteken, maar wel eentje om in de gaten te houden. Nooit bang worden voor een plotselinge scherpe daling en in paniek verkopen, want dat is precies wat ze willen. Ze kopen het zelf laag terug. Dat spelletje kennen we nu wel. Dat doen ze op aandelen ook steeds.

CBDC

[caption id="attachment_59782" align="alignright" width="350"] Agustin Carstens, opperhoofd BIS[/caption] In eerdere blogs heb ik uitgelegd dat de BIS helemaal bovenaan in de machtspiramide staat met ongekend veel politieke macht. Inmiddels liet Agustin Carstens, directeur van de BIS, in november al iets meer los over het nieuwe geldsysteem, de CBDC (Central Bank Digital Currency). De CBDC zal worden ingevoerd terwijl het cash geld nog bestaat. De eerste CBDC komt ook beschikbaar als een soort Chipknip, zodat we nog even anoniem kunnen betalen. In een interview (FT) gaf hij toe dat de corona pandemie de stap naar CBDC mogelijk gaat maken. Er komt dus een “zachte” overgang. Uiteindelijk gaat de CBDC werken onder een app op de telefoon. Daarna pas gaat de CBDC samengevoegd worden met de gezondheidspas, OV-kaart, rijbewijs, enz. Zodra de salarissen en uitkeringen uitgekeerd gaan worden in CBDC, gaan andere valuta’s langzaam verdwijnen. Belangrijk om te weten, het gaat dus in kleine stapjes en niet in één keer. Zodra het eenmaal zover is, kan het puntensysteem er aan gekoppeld worden. Het gedragssysteem zoals dat in China al is ingevoerd. Ben je in China stout geweest, dan mag je niet meer met het openbaar vervoer reizen of kom je een winkelcentrum niet meer in. Dit systeem ontneemt je alle vrijheden. Binnen vijf jaar zou de CBDC volledig functioneel moeten zijn.

AI en CBDC

De laatste stap in de CBDC is natuurlijk, hoe houden we zoveel mensen onder controle. Wat bepaalt voor ons of we ons keurig gedragen zodat we gebruik kunnen maken van de CBDC. Dat doet AI (kunstmatige intelligentie). Hier zijn veel misverstanden over. Wat is het precies? Onlangs kwam Zeewolde in het nieuws omdat daar een datacenter van Facebook moet komen. Er wordt daar zoveel energie voor data opslag gebruikt, dat daar zelfs een eigen energiecentrale voor nodig is. Er zijn al 190 grote datacenters in Nederland gebouwd de laatste paar jaar. We noemen het “de cloud”. Volgens Facebook, Google, Microsoft, Amazon, Apple, enzovoorts, is de enorme omvang ook bedoeld om ons koopgedrag te analyseren. Dit is misleiding. Al onze data wordt bijgehouden. Ook ons koopgedrag via bankrekening. Ook al onze bezochte internetsites. Ook onze GPS gegevens van onze telefoons en auto’s. Dit ook nog op datum en tijd. Ook onze bioscoop-, festival- en museumbezoeken. Ook camerabeelden op straat met gezichtsherkenning. Ook ons medisch dossier. De lijst is eindeloos. Dit komt allemaal in enorme grote databases terecht. Alles bij elkaar zijn het op 18 miljoen mensen miljarden records per dag. Zelf heb ik 25 jaar aan bedrijfsdatabases gewerkt en ken die innovatie van dichtbij. Miljarden records opgeslagen in duizenden databases. ‘AI’ is niets anders dan het indexeren van al die records over al die verschillende databases heen. Ook nog over heel veel verschillende opslaglocaties heen. Daar weer een persoonlijke tijdelijke database uit samen stellen met specifieke data. Dat is een gigantische techniek en dit is de basis voor AI. Dus met het scannen van jouw persoonlijke QR code, kan men binnen enkele seconden zien hoe vaak, wanneer en hoe laat je bijvoorbeeld in Amsterdam bent geweest in de afgelopen 10 jaar. Zo kan men ook jouw persoonlijk CO2 verbruik vaststellen. Zoiets kan dan gebruikt worden voor of je toegang krijgt tot een tankstation of je auto start niet meer, want ook auto’s zijn gekoppeld aan meerdere databases. Dat noemen we dan Internet of Things (IOT). Elke camera op de straat scant al jouw kenteken en gezicht. Op elke hoek van de straat staat al een camera. Zelfs in je eigen huis wemelt het van de microfoons in bijna elk elektronisch apparaat welke aangesloten is op internet. 1984 op z’n best! Aan de hand van al die automatische data uitlezingen (indexeringen) kan men vaststellen hoeveel CBDC je per maand krijgt. Dit kan geheel automatisch, er komt geen mensenhand aan te pas. De techniek die dit mogelijk maakt heet AI. Als je al weet dat datacenters per dag miljarden records verzamelen en de meeste data buiten op straat zoals camerabeelden, dan snap je tevens waarom 5G en later 6G zo noodzakelijk zijn.

Geld als ruilmiddel

Het belang van goud en zilver als betaalmiddel wordt door zulke technieken steeds duidelijker. Maar wat is een betaalmiddel eigenlijk? Het hoort een ruilmiddel te zijn. Simpel uitgelegd, een bakker en een slager hebben allebei één zilver muntje. Daarvan koopt de slager een brood bij de bakker, en de bakker een stuk vlees bij de slager. Uiteindelijk hebben ze allebei nog steeds één muntje. Ze moeten ook allebei naar de kapper, en ook de kapper heeft één muntje. De kapper koopt een brood en een stuk vlees. Ieder heeft nog steeds één muntje. Natuurlijk kun je nog steeds wat muntjes opsparen om later met pensioen te kunnen gaan. Nog steeds is het dan een ruilmiddel maar met een later tijdstip van uitgave. Op dit sparen kan weer iemand anders een lening afsluiten. Heel in het kort, zo hoort geld te werken. Nu gaf ik als voorbeeld zilver muntjes, maar we kunnen ook met knopen betalen indien we dit zo met elkaar afspreken. Het werkt perfect, want er zijn mormoongemeenschappen in de VS die zo al 200 jaar elkaar betalen met zelf geslagen munten. Tot aan de middeleeuwen werkte het overal zo. Tot de opkomst van de centrale banken. Geld zoals wij dat nu kennen, is geen ruilmiddel zoals hierboven kort omschreven. Geld komt als schuld in de markt. Ze geven zelfs schuld uit zonder dat dit geld bestaat, maar willen wel “geld” terugbetaald krijgen. Dan spreken we nog niet eens over rente welke ook ergens vandaan moet komen. Men moet dan steeds geld bijprinten, anders zou men tekort komen. En wel steeds meer en meer. Op dit moment is er veel meer schuld in de markt dan er geld bestaat. Hoewel, geld bestaat? Het is slecht een getal op een bankrekening. Het bestaat niet eens. Ons geld is een “illusie” op vertrouwen. In vele vorige blogs zo vaak uitgelegde Kondratieff cyclus, heb ik aangetoond dat dit soort monetair systeem uiteindelijk geheel stuk gaat op het einde van de cyclus en een reset noodzakelijk is. Dat moment is nu. Het nieuwe CBDC is ook geen ruilmiddel. Het is een systeem voor slaven. Precies het doel van elk totalitair regime. De benaming “totalitair” zegt dit eigenlijk al. Velen zien niet in dat dit totalitair regime tot stand gaat komen dankzij onze mobiele telefoon en van internet. Als we hier ooit onderuit willen, dan zullen we daar afstand van moeten doen. Dan staat het gehele systeem in één klap machteloos. De techniek gaat nooit meer weg, maar dat moet wel ooit onder controle van de burgers komen en nooit meer onder een totalitair systeem. Voor later zorg natuurlijk. Goud en zilver, digitaal of fysiek? Goud en zilver zien wij nog steeds als een belegging, en dat is het ook nog. Fysiek is het nog steeds buiten alle zicht van datacenters en uiteindelijk van AI. In principe kun je ermee betalen zonder internet. Dat wordt pas interessant als cash geld verdwijnt. Digitaal goud en zilver, zoals ETF trackers bij je broker, zie ik steeds meer als een bedreiging. Je kunt het nooit fysiek opnemen. Enkel als euro op je bankrekening. En straks als CBDC. Wat het in euro waard is, dat weten we wel. Maar wat is het dan waard in CBDC? Wie dit weet mag het zeggen. Kortom, met digitaal goud en zilver zit je nog steeds muurvast in het nieuwe digitale systeem. Zoals het WEF en de VN steeds zeggen over het nieuwe systeem, “Je zult niks meer bezitten en je bent gelukkig”. In de 17 SDG van de New World Order staat openlijk te lezen dat niets meer te koop mag zijn, alleen te huur. Welke idioot gaat straks nog gouden en zilveren munten huren? Men kan digitaal zilver en goud wel goed gebruiken als hedge tegenover jouw aandelen portfolio. Mogelijk kun je het nog gebruiken als je wilt speculeren in korte koop en verkoop. Maar futures en opties zijn bijna niet meer mogelijk bij de edelmetaal-trackers voor particulieren. Voor speculatie zijn genoeg andere assets te bedenken. Gezien de ontwikkelingen in onze nieuwe wereld (New World Order), zie ik alleen maar méér noodzaak om naar fysiek edelmetaal over te gaan. Niet je totale vermogen. Kies voor jezelf een goede spreiding. Meestal ligt dat ergens tussen 20% a 40% in fysiek, afhankelijk hoe groot het vermogen is, hoelang je het wilt beleggen en wat je ermee gaat doen. De prijs van goud en zilver is in deze tijd wat minder belangrijk. Het is niet te duur op dit moment en behoorlijk stabiel. Maar dat kan snel veranderen indien de vlucht naar fysiek edelmetaal eenmaal aanvangt. De kans daarop is erg groot. Nu zien teveel mensen de sterk veranderende nieuwe wereld nog niet. Als die mensen het ook gaan zien, ben je al te laat.

Boektip

“Van Anunnaki tot illuminatie, van slaaf tot slaaf” van Jaap Rameijer. In navolging op David Icke, Robin de ruiter, Marcel Messing en anderen, is dit boek zeker een goede aanvulling. Ze schrijven niet allemaal hetzelfde, er zit overal wel wat speculatiefs en wat aannames in, maar een rode lijn valt er wel degelijk uit te halen. Er is een geheime religie wat de basis vormt van de illuminatie. In ieder geval iets wat buitenaards of buitenmenselijk moet zijn. Zoals de bijbel en nog oudere geschriften uit de mensheid dit ook duidelijk aantonen. Aangetoond is in ieder geval wel dat goden verschillende UFO’s waren. Zowel met slechte als goede bedoelingen. Het geheel past ook wel in het hedendaags satanisme wat steeds meer boven tafel komt de laatste jaren. Iets wat vooral in de top van de wereldmacht en in de top van het financiële en monetaire systeem plaats vindt. Wat wij nu zien vanaf 2020, is zeker een hele duistere kant van de illuminatie. Dit boek geeft meer inzichten wat het doel is van deze duistere religie die nu wereldmacht is. Iets waar zelfs het christendom toe behoort. De geschiedenis leert ons waar dit vandaan komt. Maar ook hoe in het verleden de mensheid steeds opnieuw de opmars van het duistere kwaad heeft weten te stoppen. De schrijver gaat verder in op de onderzoeken van o.a. Alan Butler welke terug gaat tot 8000 BC. Een geheel andere maar hoogbegaafde beschaving. Het boek haalt ook steeds veel feiten aan. Niet altijd heel diep op één onderwerp, zoals we dat kennen van David Icke en Robin de Ruiter, maar combineert alle onderzoeken en feiten tot één groot totaal beeld. Dat is de kracht van dit boek. Zelfs al kun je niet alles meteen plaatsen, het boek geeft wel degelijk een uitstekend inzicht over de geschiedenis die ons niet is geleerd en voor de gewone mens verborgen moest blijven.

Corona slaaplied

rovanov — Thu, 03 Mar 2022 06:24:56 +0000

De komende maanden zullen we de 'versoepelingen' gaan genieten. Veel landen, elk op haar eigen manier, laten de teugels vieren. Veel deelnemers aan protesten zullen hun strijd “zegevieren”. We zullen in een nieuwe waan terecht komen, de waan van de overwinning. Maar pas op. Het zijn de zoethoudertjes, het botje wat de hond toegeworpen wordt om deze af te leiden. Onze alertheid en kritische houding zal afnemen. Tegelijkertijd wordt het steeds duidelijker dat de machthebbers geenszins van plan zijn de opgetuigde infrastructuur en de daarbij behorende wetgeving los te laten. Waarom? De zorg is stelselmatig verder afgeschaald en tegelijkertijd worden vele miljoenen geïnvesteerd in prik- en test accommodaties. Dit zijn investeringen die op een lange termijn planning wijzen. Er zijn wel degelijk coronavirussen en mensen worden er ook ziek van. Maar is dat nu anders dan in andere jaren? Ik denk het niet, alhoewel we dat niet zeker kunnen weten want we hebben nog nooit in deze vorm zoveel en blindelings nietszeggende tests doorgevoerd.

Vele valse vlaggen

In het voorjaar van 2020 bleek vrij snel dat Corona niet het killervirus is. Toch heeft men een angstcampagne opgetuigd. Een geweldig georkestreerde actie waarbij bijna 200 landen in dezelfde richting marcheerden. Dit is in de geschiedenis nog nooit eerder gebeurt en men zou hier even bij stil moeten staan. Elk land vertegenwoordigt normaal gesproken verschillende interesses. Bij elk congres of top ontmoeting tussen staatshoofden duurt het daarom soms dagen om slechts tot een gemeenschappelijke verklaring te komen. Nu was het anders. Binnen de kortste tijd waren alle landen gelijk geschakeld. Bij staatshoofden en media over de hele wereld kwamen letterlijk dezelfde zinnen over de lippen. Zoiets gebeurt niet toevallig maar heeft een lange en geniale voorbereiding gehad. Door de gebeurtenissen van 11 september 2001, toen de twee vliegtuigen de drie torens van het World Trade Center in New York vernietigden, is het gunstige klimaat geschapen om wetgeving door te voeren waarmee individuele burgerrechten en algemeen erkende mensenrechten werden afgeschaft. In het belang van de algemeenheid, vinden veel burgers dit inmiddels normaal. Toen was het de terreurangst die de burgers lieten instemmen met wetgeving die een alomvattende surveillance door de staat mogelijk maakte. Sindsdien kunnen opsporingsdiensten ongelimiteerd de bevolking monitoren. Ook toen vonden er in vrijwel elk land ter wereld vergelijkbare maatregelen plaats door wetten in te voeren die de soevereiniteit van de burger beperkte oftewel elimineerden.

Hoe nu verder

Vanuit bovenstaand perspectief kunnen we zeggen dat de heftige gebeurtenissen van de 11e september 2001 de weg voorbereidde die nu geperfectioneerd zal gaan worden. Het corona narratief heeft deze ontwikkeling overgenomen. Zij transformeert de angst voor terreur naar de angst voor lijf en leven, angst voor de ander. En aangezien deze ‘ander’ iedereen kan zijn, voelden de meeste burgers zich veiliger door het monitoren, surveilleren en in de gaten houden van hun medemensen via de C-app. Opvoeden en conditionering van de bevolking is actueel een hoog streven voor diegenen die achter de schermen aan de touwtjes trekken. De technische mogelijkheden hebben sinds 9/11 enorm toegenomen. Zo is de fel omstreden data-sleepnet-wet uit 2017 inmiddels bijna gedevalueerd tot een relikwie uit vervlogen tijden. Immers, opsporingsdiensten zijn intussen in staat om, hand in hand met Big Tech, de individuele burger 24/7 te monitoren. (Dat de burger hier zelf ijverig aan mee werkt, beschrijven we al jaren op Wakkermens. o.a. hier)

Het momentum wordt gebruikt

Rond 2008 wordt in de Europese politiek het eerst openlijk over een digitale (gezondheids)pas gesproken. De corona hysterie heeft hier een enorme stuwkracht aan gegeven en we mochten zelfs al een beetje oefenen via de corona-app. Inmiddels is het woord gezondheid komen te vervallen en spreekt men alleen nog over een Europese Digitale Identiteit (EDI). Het invoeren van deze EDI–pas, waarschijnlijk als app, wellicht in de overgangsfase ook nog als plastic chip-kaart, geeft de machthebbers onbeperkte mogelijkheden. De bedoeling is om uiteindelijk alles aan deze EDI te koppelen en te kunnen reguleren. Dit gaat dan om gezondheidsstatus zoals vaccinatie en upgrades daarvan, betalingen, belasting, toegang tot publieke diensten, openbaar vervoer of sociaal gedrag. Het Social Credit systeem dus. Na de invoering van de digitale Euro, die natuurlijk alleen via je EDI beschikbaar is, zijn zelfs de uitgaven van de individuele burger te sturen, controleren of te blokkeren bij ongewenst gedrag. Stop dus met pinnen!!!

Buiten het zicht, verstrekkende gevolgen

Er staan op korte termijn twee grote beslissingen op de agenda van onze politici. Beiden hebben (nu dan ook officieel) het elimineren van de democratie tot gevolg. 1 - Binnenkort “besluiten” de staats- en regeringschefs over deze Europese Digitale Identiteit. Hiermee zal nog eens een enorme brok aan soevereiniteit naar Brussel overgeheveld worden. Zoals ook nu al veel Europese wet- en regelgeving boven onze nationale wetten staan, zullen we ook hierover als burger niets meer te brokken hebben. Zie het Europees promotie filmpje hieronder. N.B. Het machtsblok in Brussel heeft niets met een democratische gemeenschap te maken. De almachtige Europese Commissie wordt per handjeklap geïnstalleerd.

[aiovg_video id=59748]

EU propaganda filmpje voor Digitale Identiteit

2 - Een evenzo bedenkelijke ontwikkeling zijn de verdragen die worden voorbereidt waarin soevereine staten zich zullen verplichten om punctueel de aanwijzingen van de WHO op te volgen in geval van een pandemie. Alleen de WHO bepaald waarom en wanneer er sprake is van een pandemie. Tot nu toe waren het grotendeels adviezen die in nationale maatregelen moest worden omgezet. Binnenkort beslist de WHO welke stappen, maatregelen er hier in Nederland genomen worden. N.B. Er heerst over de WHO het misverstand dat dit een staatsorgaan is. De WHO is lange tijd geleden geprivatiseerd en wordt voor het leeuwendeel gefinancierd door bedrijven en ander privé organisaties.

[aiovg_video id=57008]

WHO propaganda filmpje uit 2014

Deze dingen worden er door gedrukt terwijl wij onze “vrijheid” vieren of in de ban van de Oekraïne propaganda zijn.

13 redenen waarom kinderen het Covid-19 vaccin niet moeten krijgen

rovanov — Sun, 20 Feb 2022 07:22:08 +0000

Het onderstaande artikel is een vertaling van 13 reasons why 5 to 11-year-old Children should not be given the Covid-19 Vaccine Wakkermens heeft dit overgenomen van de Stichting VaccinVrij

Op dinsdag 22 december gaf de Britse medicijnregulator (MHRA) toestemming voor noodgebruik voor de Pfizer/ BioNTech Covid-19 injectie – om te worden toegediend aan alle kinderen tussen 5 en 11 jaar oud. Binnen enkele minuten adviseerde het ‘Joint Committee on Vaccination and Immunisation’ (JCVI) de Britse regering om de prik uit te rollen naar alle kinderen die geacht worden tot een klinische risicogroep te behoren, of die contact hebben met iemand in het huishouden die verminderde weerstand heeft. Professor Wei Shen Lim, voorzitter van het JCVI zei:

De meerderheid van de kinderen van 5 tot 11 jaar loopt een zeer gering risico op ernstige ziekte als gevolg van COVID-19. Sommige 5- tot 11-jarigen hebben echter onderliggende gezondheidsaandoeningen waardoor zij een hoger risico lopen, en wij adviseren om deze kinderen als eerste te laten vaccineren.

Nu de vermeende Omicron-variant op het punt staat de dominante stam in het VK te worden, heeft het weinig zin om de Pfizer-injectie aan kinderen te geven, omdat deze alleen gericht is tegen het S-eiwit van het virus, dat bij Omicron sterk is gemuteerd (veranderd). Maar dat is niet de enige reden waarom kinderen vanaf 5 jaar de Covid-19 injectie niet zouden moeten krijgen. Om de beslissing te kunnen nemen om hun kind wel of niet het Pfizer Covid-19 vaccin te laten geven, moeten ouders op de hoogte worden gebracht van alle feiten. Daarom hebben we 13 onderbouwde redenen verzameld waarom 5- tot 11-jarige kinderen het Covid-19-vaccin niet zouden moeten krijgen…

Reden Nr. 1

86% van de 12-15-jarige kinderen kregen een bijwerking van het Pfizer Covid-19 vaccin in de klinische studie Deze informatie is openbaar en is opgenomen in een informatieblad van de US Food & Drug Administration (FDA) dat hier kan worden geraadpleegd (zie blz. 25, tabel 5 en verder). Het bovengenoemde informatieblad bevat twee tabellen met details over het alarmerende aantal bijwerkingen en beschadigingen bij 12- tot 15-jarige kinderen die ten minste één dosis van de Pfizer mRNA-injectie kregen toegediend. Uit de tabellen blijkt dat 1.127 kinderen één dosis van de mRNA-prik hebben gekregen, maar dat slechts 1.097 kinderen de tweede dosis hebben gekregen. Dit feit op zich roept al vragen op over de reden waarom 30 kinderen geen tweede dosis van de Pfizer-prik hebben gekregen. Van de 1.127 kinderen die een eerste dosis van de prik kregen, ondervond 86% een bijwerking. Van de 1.097 kinderen die een tweede dosis van de prik kregen, ondervond 78,9% een bijwerking.

Reden nr. 2

1 op de 9 kinderen in de klinische proef van Pfizer kreeg een ernstige bijwerking waardoor zij niet meer in staat waren om hun dagelijkse activiteiten uit te voeren. In de klinische studie van Pfizer met het Covid-19-vaccin bij kinderen van 12 tot 15 jaar werd vastgesteld dat tijdens de observatieperiode van twee maanden 10,7% oftewel bij 1 op 9 kinderen ernstige bijwerkingen optraden in de gevaccineerde groep en 1,9% in de niet met Covid-19 -gevaccineerde groep. Bijgevolg hadden kinderen die het Covid-vaccin kregen bijna zes keer meer kans op een ernstige bijwerking tijdens de observatieperiode van twee maanden in vergelijking met kinderen die het vaccin niet kregen. Bovendien was de incidentie van Covid-19 in de niet-gevaccineerde groep 1,6%. Er werden dus bijna zeven keer meer ernstige bijwerkingen waargenomen in de gevaccineerde groep, dan er Covid-19-gevallen waren in de niet-gevaccineerde groep. Al deze informatie is vrij beschikbaar in officiële documenten van de Food and Drug Administration (FDA) en het Centre for Disease Control (CDC).

Reden nr. 3

Er hebben zich slechts 17 sterfgevallen in verband met Covid-19 voorgedaan bij tieners en kinderen sinds maart 2020 Officiële NHS-gegevens die hier kunnen worden bekeken (zie Tabel 3 – ‘COVID-19 sterfgevallen per leeftijdsgroep en reeds bestaande aandoening’ van het downloadbare excel-document) laten zien dat sinds maart 2020 slechts 17 mensen onder de 19 jaar zijn overleden met Covid-19 die geen bekende, reeds bestaande aandoeningen hadden in de ziekenhuizen van Engeland tot 8 december 2021. Uit de gegevens blijkt ook dat in hetzelfde tijdsbestek krap 60 mensen onder de 19 jaar met Covid-19 zijn overleden die wel andere ernstige onderliggende aandoeningen hadden. Er zijn ongeveer 15,6 miljoen mensen van 19 jaar en jonger in het Verenigd Koninkrijk, wat betekent dat slechts 1 op elke 260.000 kinderen en tieners in 21 maanden met Covid-19 zou zijn overleden die andere ernstige reeds bestaande aandoeningen hadden. Terwijl slechts 1 op de 917.647 kinderen in 21 maanden met Covid-19 is overleden, die geen bekende, reeds bestaande aandoeningen hadden. Een wetenschappelijke studie getiteld “Deaths in Children and Young People in England following SARS-CoV-2 infection during the first pandemic year: a national study using linked mandatory child death reporting data” (die hier kan worden gevonden), uitgevoerd door Clare Smith van NHS England en ‘Improvement’ en verschillende universiteiten, concludeerde ook dat kinderen een verwaarloosbaar risico lopen op overlijden, ziekenhuisopname of ernstige ziekte als gevolg van het vermeende Covid-19-virus. De studie verzamelde gegevens uit de National Child Mortality Database; een verplicht systeem dat alle sterfgevallen registreert bij kinderen onder de 18 jaar in Engeland. Wat de onderzoekers vonden is dat slechts 25 kinderen onder de 18 jaar overleden aan Covid-19 tussen maart 2020 en februari 2021, waarbij 15 van de 25 een reeds bestaande levensbedreigende aandoening hadden, en 19 van de 25 een chronische aandoening hadden. Uit de studie bleek ook dat 16 van de 25 helaas overleden kinderen twee of meer co-morbiditeiten (meerdere sterfte-oorzaken) hadden, waarbij 8 kinderen reeds bestaande neurologische (zenuw) en respiratoire (ademhalings) problemen hadden, 3 kinderen reeds bestaande neurologische en cardiologische (hart)problemen hadden, en 3 kinderen respiratoire en cardiologische problemen hadden.

Reden nr. 4

Het risico dat kinderen een ernstige ziekte oplopen als gevolg van Covid-19 is uiterst gering Uit een studie (hier te vinden) onder leiding van professor Russell Viner van het UCL Great Ormond Street Institute of Child Health, gepubliceerd op de medRxiv-server, bleek dat 251 jongeren onder de 18 jaar in Engeland tijdens het eerste jaar van de pandemie (tot eind februari 2021) met Covid-19 op de intensive care werden opgenomen. De resultaten van de studie toonden aan dat er 5.830 opnames in verband met Covid-19 waren onder kinderen tot 17 jaar tijdens het pandemie-jaar, dit vertegenwoordigt slechts 1,3% van de secundaire zorg-opnames onder kinderen. De hoofdauteur van de studie zei: “Deze nieuwe studies tonen aan dat het risico van ernstige ziekte of overlijden als gevolg van SARS-CoV-2 bij kinderen en jongeren uiterst gering is”.

Reden nr. 5

Het Pfizer Covid-19-vaccin is experimenteel en bevindt zich nog in een klinische testfase De Pfizer mRNA Covid-19 injectie is in feite slechts tijdelijk toegelaten (zie officieel MHRA document hier) – alleen voor gebruik in noodsituaties. In oktober heeft de regering wijzigingen aangebracht in de Human Medicines Regulations 2012 om de MHRA in staat te stellen een tijdelijke vergunning voor een Covid-19-vaccin te verlenen zonder te hoeven wachten op het EMA. Een tijdelijke gebruiksvergunning is slechts één jaar geldig en vereist dat de farmaceutische bedrijven aan specifieke verplichtingen voldoen, zoals lopende of nieuwe studies. Zodra uitgebreide gegevens over het product zijn verkregen, kan een standaardvergunning voor het in de handel brengen worden verleend. Dit betekent dat de fabrikant van het vaccin niet aansprakelijk kan worden gesteld voor letsel of overlijden ten gevolge van zijn vaccin, tenzij dit te wijten was aan een probleem met de kwaliteitscontrole. De reden waarom voor de Pfizer mRNA Covid-19 injectie slechts een tijdelijke vergunning is verleend, is dat het zich nog steeds in klinische proeven bevindt die pas op 2 mei 2023 zullen worden afgerond. U kunt de officiële Clinical Trial Study Tracker voor de Pfizer-injectie op de site van de Amerikaanse National Library of Medicine hier bekijken. Dit is de eerste keer dat mRNA-injecties ooit zijn toegelaten voor gebruik bij mensen (zie hier), en de bijwerkingen op lange termijn zijn niet bekend, wat betekent dat de miljoenen mensen over de hele wereld die de Pfizer Covid-19-injectie hebben gekregen, in wezen deelnemen aan een experiment.

Reden Nr. 6

Drie wetenschappelijke studies, uitgevoerd door de Britse regering, de Universiteit van Oxford en CDC, die in augustus werden gepubliceerd, hebben aangetoond dat de Covid-19 vaccins niet werken. Nieuw onderzoek in verschillende settings toont aan dat de vermeende Delta Covid-19 variant, de nu dominante variant in het VK, zeer hoge virale ladingen produceert die even hoog zijn in de gevaccineerde populatie vergeleken met de niet-gevaccineerde populatie. Daaruit blijkt dat het vaccineren van individuen de verspreiding van de vermeende dominante Delta Covid-19-variant niet stopt of vertraagt. CDC-studie De CDC-studie (hier te vinden) richtte zich op 469 gevallen (positieve testen) onder inwoners van Massachusetts die gedurende een periode van twee weken openbare bijeenkomsten binnen en buiten bijwoonden. Uit de resultaten bleek dat 346 van de gevallen zich voordeden onder gevaccineerde inwoners en dat 74% van hen Covid-19-symptomen vertoonde, waarvan 1,2% in het ziekenhuis werd opgenomen. De overige 123 gevallen (positieve testen) kwamen echter voor onder de niet-gevaccineerde bevolking, waarbij slechts 1 persoon in het ziekenhuis werd opgenomen (0,8%). Studie van de Universiteit van Oxford De studie van de Oxford University (hier te vinden) onderzocht 900 ziekenhuismedewerkers in Vietnam die tussen maart en april 2021 waren gevaccineerd met de virale vector-injectie van Oxford/ AstraZeneca. Het voltallige ziekenhuispersoneel testte midden mei 2021 negatief op het Covid-19-virus, maar het eerste geval onder de gevaccineerde personeelsleden werd ontdekt op 11 juni. Alle 900 personeelsleden van het ziekenhuis werden vervolgens opnieuw getest op het Covid-19-virus en er werden onmiddellijk 52 nieuwe gevallen vastgesteld, waardoor het ziekenhuis tot een lockdown werd gedwongen. In de daaropvolgende twee weken werden nog eens 16 gevallen vastgesteld. Uit de studie bleek dat 76% van de Covid-19 positieve personeelsleden ademhalingssymptomen ontwikkelden, waarbij 3 personeelsleden longontsteking kregen en één personeelslid drie dagen zuurstoftherapie nodig had. De virale piekbelasting bij de volledig gevaccineerde besmette groep bleek 251 keer hoger te zijn dan de virale piekbelasting bij het personeel in maart-april 2020 toen zij niet waren gevaccineerd. Onderzoek van het Britse ministerie van Volksgezondheid en Sociale Zorg De studie van het Britse ministerie van Volksgezondheid en Sociale Zorg (hier te vinden) is een analyse van de lopende monitoring van SARS-CoV-2 onder de gehele bevolking in het Verenigd Koninkrijk en omvat metingen van de virale belasting onder de bevolking. Uit de studie blijkt dat de virale belasting onder de gevaccineerde en de niet-gevaccineerde bevolking vrijwel gelijk is, en veel hoger dan vóór de invoering van de Covid-19-injectie werd vastgesteld. Uit de studie bleek ook dat de meerderheid van de gevallen onder de gevaccineerde bevolking symptomen vertoonde toen zij positief getest werden. De auteurs van de studie concluderen dat de injectie van Pfizer en Oxford/ AstraZeneca niet langer werkzaam is tegen wat volgens hen de Delta Covid-19-variant is.

Reden nr. 7

Uit gegevens van Public Health England blijkt dat het merendeel van de Covid-19 sterfgevallen zich voordoet onder gevaccineerde mensen en dit suggereert dat de vaccins de ziekte verergeren. Verschillende rapporten van het UK Health Security Agency Vaccine Surveillance geven een gedetailleerd overzicht van het aantal gevallen van Covid-19 per vaccinatiestatus in Engeland. De grafiek rechts toont het aantal ziekenhuisopnames per vaccinatiestatus over een periode van 16 weken van 16 aug. 21 tot 05 dec. 21. Uit de grafiek blijkt dat tussen augustus en begin september de volledig gevaccineerde populatie de meerderheid van de Covid-19-gevallen voor zijn rekening nam. Tussen midden september en begin oktober veranderde dit echter in de niet-gevaccineerde populatie, die de meerderheid van de gevallen voor haar rekening nam. Dit is waarschijnlijk te wijten aan het feit dat kinderen in september weer naar school gaan en worden “aangemoedigd” om regelmatig te testen. Maar tussen 11 oktober en 5 december zijn de rollen weer omgedraaid, en is het de volledig gevaccineerde bevolking die de meerderheid van de Covid-19-gevallen in Engeland voor haar rekening heeft genomen. Deze gegevens alleen al maken een einde aan de mythe dat het Covid-19-vaccin zal voorkomen dat kinderen besmet raken en Covid-19 verspreiden. De volgende grafiek toont de sterfgevallen per vaccinatiestatus over een periode van 16 weken van 16 aug. 21 tot 05 dec. 21. Tussen 16 aug. en 05 dec. was de niet-gevaccineerde bevolking goed voor 11.767 ziekenhuisopnames tegen Covid-19. De gevaccineerde populatie was echter verantwoordelijk voor bijna het dubbele, namelijk 19 730 ziekenhuisopnames, waarvan 18 406 onder de populatie die in 2/3 doses was gevaccineerd. Dit betekent dat 63% van de Covid-19 ziekenhuisopnames sinds augustus 2021 voor rekening komt van de gevaccineerde bevolking. Grafiek 3 toont de sterfgevallen per vaccinatiestatus over een periode van 16 weken van 16 aug. 21 tot 05 dec. 21. Tussen 16 aug 21 en 05 dec 21 waren er 3.070 Covid-19 sterfgevallen onder de niet-gevaccineerde bevolking in Engeland, vergeleken met 12.058 sterfgevallen onder de gevaccineerde bevolking in hetzelfde tijdsbestek. Dat is een verschil van 293%. Het sterftecijfer wordt berekend door het aantal bekende sterfgevallen te delen door het aantal bekende gevallen onder de bevolking. Zoals uit het bovenstaande blijkt, bedraagt het sterftecijfer onder de niet-gevaccineerde bevolking slechts 0,2%, wat overeenkomt met het gemiddelde sterftecijfer in 2020 voordat de Covid-19-injectie bij de massa’s werd geïntroduceerd. De 4e grafiek toont het sterftecijfer onder de niet-gevaccineerde bevolking en het sterftecijfer onder de gevaccineerde bevolking in 2/3 doses tussen 16 augustus en 05 december 21. Het sterftecijfer onder de volledig gevaccineerde bevolking ligt echter veel hoger, namelijk op 0,8%. Volgens de officiële cijfers van de Britse regering hebben volledig gevaccineerde personen dus 4 keer/ 300% meer kans om te sterven bij blootstelling aan het Covid-19-virus. Bovenstaande gegevens zijn afkomstig uit de volgende officiële rapporten van de UK Health Security Agecy over het toezicht op vaccins. COVID-19-vaccin surveillance rapport – Week 37 (bestrijkt Week 33-36) COVID-19-vaccin surveillance rapport – Week 41 (bestrijkt Week 37-40) COVID-19-vaccin surveillance rapport – Week 45 (bestrijkt Week 41-44) COVID-19-vaccin surveillance rapport – Week 49 (bestrijkt Week 45-48)

Reden nr. 8

Alleen al in het VK waren er tot 1 september minstens 1,18 miljoen bijwerkingen van de Covid-19-vaccins. Uit het tweeëndertigste verslag over bijwerkingen van de injecties met Covid-19 van Pfizer/ BioNTech, Oxford/ AstraZeneca en Moderna, die zijn gemeld bij het Yellow Card-systeem van de Britse toezichthouder voor geneesmiddelen (MHRA), blijkt dat er tussen 9 december 2020 en 1 september 2021 1.186.844 bijwerkingen zijn gemeld. De rapporten voor elk beschikbaar vaccin zijn hier te vinden onder de rubriek analyseprint en omvatten bijwerkingen zoals blindheid, toevallen, beroertes, verlammingen, hartstilstand en vele andere ernstige aandoeningen. Vanaf 8 december 2021 zijn er nu meer dan 1,3 miljoen bijwerkingen geweest, waaronder 1.852 sterfgevallen. De Pfizer mRNA-injecties hebben tot 1 september 2021 ten minste 107 volledig verlamde mensen en een aantal andere mensen gedeeltelijk verlamd achtergelaten. De MHRA stelt echter dat naar schatting 10% van de bijwerkingen daadwerkelijk wordt gemeld bij het Yellow Card-systeem (het bijwerkingen-registratiesysteem in UK), wat betekent dat het werkelijke aantal bijwerkingen enorm veel hoger ligt.

Reden nr. 9

Er zijn in 8 maanden meer sterfgevallen als gevolg van de Covid-19-injecties, dan als gevolg van alle andere beschikbare vaccins bij elkaar sinds het jaar 2001 De Britse toezichthouder voor geneesmiddelen heeft gereageerd op een WOB-verzoek om informatie (hier te vinden) waarin werd gevraagd hoeveel sterfgevallen er in de afgelopen 20 jaar zijn geweest als gevolg van alle vaccins. Uit hun antwoord bleek dat er in slechts acht maanden tijd vier keer zoveel sterfgevallen zijn geweest als gevolg van de Covid-19-injecties. Het verzoek werd gedaan via e-mail aan de Medicine and Healthcare product Regulatory Agency (MHRA) op 6 augustus 2021. En in antwoord op de gestelde vraag over het aantal sterfgevallen als gevolg van alle andere vaccins in de afgelopen twintig jaar, onthulde de MHRA dat zij in totaal 404 gemelde bijwerkingen van alle beschikbare vaccins (met uitzondering van de Covid-19 injecties) hadden ontvangen die in verband werden gebracht met een dodelijke afloop tussen 1 januari 2001 en 25 augustus 2021 – een tijdsbestek van 20 jaar en 8 maanden. Volgens het MHRA Yellow Card Report (zie hier – onder elke sectie van de analyseprint) zijn er echter 1.632 sterfgevallen gemeld als bijwerkingen van de Covid-19-vaccins van 9 december 2020 tot 1 september 2021. Dit omvat 16 sterfgevallen als gevolg van de Moderna-prik, 24 sterfgevallen waarbij het merk vaccin niet was gespecificeerd, 1.064 sterfgevallen als gevolg van het AstraZeneca-vaccin, en 524 sterfgevallen als gevolg van de Pfizer mRNA-injectie.

Reden nr. 10

Het risico op Myocarditis (hartontsteking) bij kinderen als gevolg van het Pfizer-vaccin Myocarditis is een ontsteking van de hartspier, en pericarditis is een ontsteking van de beschermende zakjes rondom het hart. Beide aandoeningen zijn ernstig omdat de hartspier niet kan regenereren, en beide aandoeningen zijn officieel toegevoegd aan de bijsluiters van de Pfizer-prik en Moderna-prik door de MHRA (zie hier). Myocarditis en pericarditis komen zeer zelden voor in de (ongevaccineerde) bevolking. Men schat dat er in het VK ongeveer 6 nieuwe gevallen van myocarditis per 100.000 patiënten per jaar zijn en ongeveer 10 nieuwe gevallen van pericarditis per 100.000 patiënten per jaar. De MHRA heeft een grondig onderzoek ingesteld naar zowel Britse als internationale meldingen van myocarditis en pericarditis na vaccinatie tegen Covid-19 vanwege een recente toename van de meldingen van deze aandoeningen, met name met de vaccins van Pfizer/BioNTech en Moderna, met een consistent patroon dat die vaker voorkomen bij jonge mannen. Uit een wetenschappelijke studie, gepubliceerd op het JAMA-netwerk, is ook gebleken dat de incidentie van myocarditis bij gevaccineerde personen ten minste het dubbele is van wat de gezondheidsautoriteiten beweren. De nieuwe JAMA-studie (hier te vinden) vertoonde een soortgelijk patroon als een CDC-studie (hier te vinden), zij het met een hogere incidentie van myocarditis en pericarditis na vaccinatie, wat wijst op onderrapportage van bijwerkingen van vaccinatie. De onderzoekers berekenden dat het gemiddelde aantal gevallen van myocarditis of pericarditis per maand tijdens de pre-vaccinatieperiode van januari 2019 tot en met januari 2021 16,9 was, vergeleken met 27,3 tijdens de vaccinatieperiode van februari tot en met mei 2021. Het gemiddelde aantal gevallen van pericarditis tijdens dezelfde periodes was 49,1 en 78,8. Dr. George Diaz, die de studie uitvoerde, vertelde Medscape dat “Onze studie resulteerde in hogere aantallen gevallen waarschijnlijk omdat we het EMR doorzochten, en ook omdat VAERS vereist dat artsen verdachte gevallen vrijwillig melden,” vertelde Diaz aan Medscape. Ook werden in de overheidsstatistieken pericarditis en myocarditis “op één hoop gegooid”.

Reden nr. 11

Kinderen zijn gestorven en sterven nog steeds als gevolg van de Covid-19-vaccins Uit het VS Vaccine Adverse Event Reporting System (VAERS), dat hier kan worden opgezocht door de specifieke VAERS-ID in te voeren, blijkt dat in de VS verschillende kinderen zijn overleden na het Covid-19-vaccin, waarbij de meeste van hen een hartstilstand kregen. Een 16-jarig meisje kreeg het Pfizer-vaccin op 19 maart 2021. Negen dagen later kreeg dezelfde vrouw thuis een hartstilstand. Op 30 maart 2021 was zij helaas overleden. Gevonden onder VAERS ID 1225942. Een 15-jarig meisje kreeg een hartstilstand en belandde op de intensive care vier dagen na de Moderna mRNA-prik. Ook zij overleed helaas. Gevonden onder VAERS ID 1187918.

Een andere 15-jarige vrouw ontving haar tweede dosis van de Pfizer-prik op 6 juni 2021. Helaas overleed zij een dag later plotseling zonder reden. Gevonden onder VAERS ID 1383620. Een 15-jarige man overleed door een onverklaarbare reden drieëntwintig dagen na het krijgen van de Pfizer-prik. Gevonden onder VAERS ID 1382906.

Dit zijn helaas maar een paar voorbeelden van sterfgevallen onder kinderen als gevolg van de Covid-19-vaccins in de VS.

Reden Nr. 12

Wie heeft er baat bij dat uw kind het Covid-19 vaccin krijgt? Het zal u misschien verbazen te weten dat huisartsen reeds werden aangemoedigd om de volwassen bevolking te injecteren met het Covid-19 vaccin met een betaling van £12.58 voor elke toegediende dosis. Het zal u dus misschien nog meer verbazen dat de huisartsen een extra betaling van £10 krijgen bovenop de £12,58 die reeds wordt aangeboden voor elke injectie die aan een kind in het Verenigd Koninkrijk wordt toegediend. Dit alles is gedocumenteerd in een officieel NHS-document dat hier te vinden is. Volgens de laatste telling in 2020 zijn er in het Verenigd Koninkrijk ongeveer 3.154.459 kinderen in de leeftijd van 12 tot 15 jaar. Dus huisartsen in het hele Verenigd Koninkrijk samen kunnen 142,45 miljoen pond verdienen als elk kind met een Covid-19-vaccin wordt geïnjecteerd.

Reden nr. 13

Het Joint Committee on Vaccination and Immunisation (JCVI) heeft geweigerd het Pfizer-vaccin aan te bevelen voor kinderen van 12-15 jaar Op 3 september 2021 kondigde het JCVI aan (zie hier) dat het NIET aanbeveelt om de Pfizer Covid-19 injectie aan te bieden aan alle kinderen boven de 12 jaar. De beoordeling van het JCVI is dat de gezondheidsvoordelen van vaccinatie marginaal groter zijn dan de mogelijke bekende nadelen. De marge van de voordelen wordt echter te klein geacht om de universele vaccinatie van gezonde 12- tot 15-jarigen op dit moment te ondersteunen. Het JCVI citeerde het volgende: “Voor de overgrote meerderheid van de kinderen is de SARS-CoV-2-infectie a-symptomatisch of mild symptomatisch en verdwijnt zonder behandeling. Van de zeer weinige kinderen tussen 12 en 15 jaar die in het ziekenhuis moeten worden opgenomen, heeft de meerderheid onderliggende gezondheidsproblemen. Sinds 1 april 2009 is de minister van Volksgezondheid in Engeland op grond van de Health Protection (Vaccination) Regulations 2009 verplicht ervoor te zorgen dat, voor zover redelijkerwijs mogelijk, de aanbevelingen van het JCVI worden uitgevoerd (zie hier – blz. 6). Maar in een ongekende stap hebben de minister van Volksgezondheid en de regering besloten om het JCVI te omzeilen en het advies van de vier Chief Medical Officers (CMO’s) van het Verenigd Koninkrijk in te winnen. In hun brief aan de regering (hier te vinden) verklaarden de Britse CMO’s dat zij hadden gekeken naar de voordelen en risico’s voor de volksgezondheid van wereldwijde vaccinatie in deze leeftijdsgroep om te bepalen of dit de risico-baten verhouding in beide richtingen zou verschuiven. Zij beweerden in hun brief dat “het belangrijkste in deze leeftijdsgroep het effect op het onderwijs was”. Dit roept een aantal serieuze vragen op: – Heeft Covid-19 de scholen gesloten? Het antwoord is natuurlijk nee. De scholen werden gesloten op grond van het regeringsbeleid. – Moet iemand een medische behandeling ondergaan om deel te kunnen nemen aan de maatschappij of het onderwijs? Het antwoord is natuurlijk nee. In het geval van het Covid-19-vaccin moet die reden het voorkomen van infectie zijn, wat niet het geval is, of het voorkomen van ziekte, wat niet het geval is omdat kinderen zo weinig risico lopen om ernstig ziek te worden als gevolg van het Covid-19-vaccin. De beslissing van Chris Whitty en zijn collega’s, de Chief Medical Officers, om de regering te adviseren dat de Covid-19-vaccins moeten worden aangeboden aan kinderen van 12 tot 15 jaar, was geen beslissing op basis van wetenschap, maar een politieke beslissing. Dit zijn 13 redenen waarom kinderen van 5 tot 11 jaar het Covid-19-vaccin niet moeten krijgen, en elk van deze redenen is gebaseerd op wetenschappelijke gegevens. Nu is de keuze aan u, we hopen dat u de juiste maakt. Bron originele artikel: https://dailyexpose.uk/2021/12/23/13-reasons-why-children-5-to-11-should-not-have-the-covid-vaccine/ Doneer aan The Exposé https://dailyexpose.uk/2022/01/01/january-fundraising-campaign/

Gedeelde smart

rovanov — Sat, 19 Feb 2022 07:51:43 +0000

Een essay van Rosalinde

Op een bordje naast de ingang wordt bezoekers vriendelijk verzocht hun QR en ID gereed te houden. Ik lees: ‘jij mag er niet in’. We hebben het hier over een café waar ik in de afgelopen vijftien jaar al talloze keren voorbij ben gelopen zonder ooit de minste aanvechting te hebben gehad om naar binnen te gaan. Ik had zelfs eerder de neiging om hard door te lopen vanwege het soort muziek dat naar buiten waaide. Dus waarom voelt dit dan als een deur die in mijn gezicht wordt dichtgeslagen? [caption id="attachment_59654" align="alignright" width="350"] Een verre vriend met glimlach
(en zijn boot in aanbouw)[/caption] Ik loop snel door naar de winkel waar allemaal nors ogende mannen werken, die tegenwoordig op mij juist veel vriendelijker overkomen dan de anderen, omdat ze hun gezicht laten zien. Daar kom ik niet alleen voor de paprika en de knoflook, maar ook voor mijn dagelijkse portie glimlach tegen de prijs van een luchtige opmerking. Uiteraard hangen ook in deze winkel bordjes met de gebruikelijke teksten, maar die zien eruit alsof ze al jaren geleden zijn opgehangen en vervolgens zijn vergeten – al lang niet meer van toepassing. Weer thuis laat ik me inspireren door penvrienden uit verschillende landen. Mijn Zweedse penvriendin moppert meer over drugsoverlast in haar buurt dan over corona. De ene Duitse penvriendin doet vooral haar best om zich niet gek te laten maken door de richtlijnen waardoor ze haar werk nauwelijks meer kan doen. De andere Duitse penvriendin is hard op zoek naar de waarheid, maar ik weet niet of die haar zal helpen. Een penvriend uit een klein stadje in het noorden van Californië vertelt me dat je in zijn omgeving helemaal niets merkt van corona: geen zieken en geen maatregelen. Alleen een paar stoffige en genegeerde bordjes ‘mask must be worn’. Ik vind dat een troostend beeld. Maar pas echt opbeurend vind ik de brieven van de Brit van een jaar of zestig, die psytrance party’s organiseert. Lockdown? Nooit van gehoord. Wij zijn gewoon doorgegaan met feesten met een grote groep vaste bezoekers, van wie veel zestigplussers, schrijft hij. En ik ondertussen maar braaf de richtlijnen volgen (want dat deed ik in die tijd nog), uit consideratie met diezelfde zestigplussers (of misschien waren dat dan toch anderen). Blijkbaar is hij niet zo’n schijtluis als ik, denk ik als ik lees over zijn avontuur op zee in een zelfgemaakte roeiboot. Vier dagen door elkaar gehusseld worden in een storm vond hij een fascinerende ervaring. Zelf zou ik zoiets alleen maar afschuwelijk vinden. Omdat ik daar geen stoer verhaal tegenover kan stellen, stel ik maar wat vragen over zijn dagelijks leven. En dan komt het. Hij vertelt over zijn ervaringen met bazen. Hij kan veel hebben, maar gezeur over een door hem gemaakte vergissing, daar kan hij niet tegen. Wat een grapjas, denk ik nog. Rond hotsen in een bootje in de storm, geen probleem, maar afkeuring? Dat gaat te ver. Het volgende moment herinner ik me hoe vaak ik de afgelopen tijd bang ben geweest om door de maatschappij te worden uitgekotst. Dat is precies waardoor zo’n bordje over een QR-code bij een nooit bezocht café me zo’n onheilspellend gevoel geeft. En ik begin te vermoeden dat die angst vrij universeel is.

CoRona moTief

rovanov — Sat, 05 Feb 2022 07:37:22 +0000

Dit artikel verscheen in het tijdschrift Driegonaal

Als corona een muziekstuk was (zou best kunnen met zo’n zwierige naam), zou in dat stuk een veelheid aan motieven opduiken. Wat het hoofdmotief van het stuk zou zijn, is ook duidelijk. Ik las een uitvoerig artikel in een landelijk dagblad waarin een Nederlandse schrijver beschreef dat en waarom hij mensen die zich niet tegen corona (hebben) laten vaccineren egoïsten vindt die “alleen bezig zijn met zichzelf”. Een ruim deel van het artikel ging over zijn eigen gezondheid; hij lijdt aan een nare hartkwaal en de zorg die daarvoor nodig is dreigt uitgesteld te worden door het aantal (corona-)patiënten op IC’s. Deze uitweiding over zijn persoonlijke situatie maakte dat ik mij bij het lezen van zijn artikel wat ongemakkelijk begon te voelen. - Ieder die in een ziekenhuis ligt, houdt daar een bed bezet waarop een ander dan niet kan liggen, dat is duidelijk (en geldt voor veel dingen in het leven, bijvoorbeeld: de boterham die ik eet, kan een ander niet eten - een veelbetekenend feit wanneer we er acht op slaan). Maar deze objectieve constatering kreeg voor mij een enigszins andere kleur door de suggestie van de schrijver: het is mijn bed dat daar bezet wordt gehouden. Dat verandert de strekking van zijn betoog aanmerkelijk, want als ik dat betoog kernachtig samenvat wordt er gezegd: ‘Hé, vaccinweigeraars, jullie zijn egoïsten en zijn alleen met jezelf bezig; denk eens aan mij!’ Het zijn ‘de anderen’ die mijn vrijheid aantasten en zij zijn het ook die mij mijn vrijheid moeten geven… Het centrale corona motief is vrijheid. Het is de vrijheid die, als het hoofdkarakter in de opera, miskend, bedreigd en in gevaar gebracht wordt en die misschien, na de katharsis, als een phoenix uit de as herrijst, ja, zelfs zijn ware gedaante aanneemt. Zo ver is het nog niet, gezien de valse tonen die door de corona-gebeurtenissen worden opgeroepen. Er wordt nog vooral geworsteld met en om vrijheid en daarbij wordt zichtbaar dat het begrip ‘vrijheid’ voor velen een willekeurige betekenis heeft. Vrijheid is nog een bleek begrip. Met een reuzensprong: wanneer een mens de vrijheid kent en in zich draagt, is er - buiten hemzelf - niets of niemand die hem daarvan kan beroven. Wat deze mens dan doet? - Dat bepaalt hij zelf, met inachtneming van wat hij in de wereld om zich heen nodig acht. Aan wat hij doet, of waarvoor hij kiest, valt niet af te lezen of het om een vrije daad of vrije keuze gaat. En ook is duidelijk: in vrijheid zal hij een ander niet schaden. In die richting kunnen we ons ontwikkelen om tot vrijheid te komen. Van de wegen die anderen bewandelen in hun zoektocht naar vrijheid kunnen we slechts met interesse kennis nemen. Dat zou ook meer kansen opleveren om werkelijk met elkaar in gesprek te raken. John Hogervorst Dit bericht verscheen in het tijdschrift Driegonaal 37/5

Wat is precies de vierde industriële revolutie?

rovanov — Mon, 27 Dec 2021 00:34:31 +0000

Terwijl de wereld de afgelopen 18 maanden in een soort verlamming van een schok heeft verkeerd, is er op de achtergrond stilletjes en onopvallend een proces aan het versnellen dat ons leven meer zal veranderen dan welke ziekte ooit zou kunnen: de Vierde Industriële Revolutie. De massale invoering van robots, het gebruik van 3D-printers en autonome voertuigen, het wereldwijde gebruik van kunstmatige intelligentie, de vooruitgang van nano- en biotechnologie, nieuwe vormen van energieopslag en quantumcomputing zijn slechts enkele van de veranderingen die op ons afkomen. Bovenal zullen het internet van de dingen en zelfreplicerende machines ervoor zorgen dat wereldwijd honderden miljoenen banen verloren gaan, zonder dat er een zinvolle vervanging voor in de plaats komt. Maar hoe moet de wereld functioneren met massale werkloosheid op een nooit eerder geziene schaal? De elites rekenen op een verdere concentratie van de macht, op de ontmanteling van alle democratische structuren en op totale controle door de invoering van programmeerbaar geld. Maar moeten wij ons laten leiden naar de toekomst die zij gepland hebben? Zijn wij overgeleverd aan de ontwikkeling of zijn er manieren om te ontsnappen aan de apocalyps van een digitale gevangenis?

Een "moet je zien" lezing!

[aiovg_video id=59180]

De omkering van morele waarden

rovanov — Sun, 26 Dec 2021 07:08:04 +0000

Een column van Karel Beckman verscheen op 18 december in De Andere Krant

Sinds wanneer ben je zo principieel geworden? Als wij als vrienden nou vragen of je je wil laten testen, is dat toch een kleine moeite? Herkenbaar? Het is een van de vele morele dilemma’s waar, zeker nu rond de feestdagen, critici van het coronabeleid, zoals ik, mee worden geconfronteerd. Liever gezegd: een van de vele omkeringen van moraliteit. Want getuigt het echt van vriendschap als je van je vriend vraagt om zijn principes op te geven? Stel dat ik zou vragen aan een homoseksuele vriend om zijn homoseksualiteit niet te tonen als ik met hem uitga, omdat ik dat lastig vind. Iedereen zou begrijpen dat ik dan geen echte vriend zou zijn. De coronacrisis heeft een zeer sterke morele dimensie. Mensen zijn moreel ontwapend doordat er van ze wordt gevraagd om het ‘voor een ander’ te doen. Daar durft niemand nee tegen te zeggen. ‘Je wilt toch niet dat je oma overlijdt?’ Maar wie bepaalt dat ‘de bescherming van oma’ de maatstaf is waaraan al het gedrag moet voldoen en waar de hele maatschappij zich naar moet richten? Wie bepaalt hoe die bescherming eruit ziet? Wat gezondheid is en niet? Hugo de Jonge? Pfizer? En heeft oma geen eigen verantwoordelijkheid om haar gezondheid te beschermen, als zij dat nodig vindt, en het recht om haar eigen keuzes te maken? Wil oma dit eigenlijk wel? Wat over het hoofd wordt gezien in deze morele discussie, is dat er bij het morele beroep dat op mensen wordt gedaan, geen sprake is van vrijwilligheid. Het is niet: wil-je-iets-doen-voor-een-ander? Het is: je-moet-doen-wat-wij-zeggen-voor-de-ander. De staat vraagt ons niet om onszelf te laten inspuiten, mondkapjes te dragen, onze onderneming te sluiten, niet uit eten of naar een concert te gaan, afstand te houden, zij dwingt ons om dat allemaal te doen. De staat legt op, met geweld of dreiging van geweld, wat de één moet doen voor de ander. Wie de één is en wie de ander. De staat bepaalt wat moreel is en wat niet. Als we accepteren dat de staat onze morele keuzes kan voorschrijven, en ons gedrag kan bepalen, ‘zolang het ‘voor een ander’ is, hebben we geen vrijheid meer en geen rechten. Dan kan ons alles worden opgelegd, uit naam van ieder door de staat bepaald ‘moreel’ doel. We weten uit de geschiedenis hoe dat afloopt. Hetzelfde principe gold in totalitaire communistische staten. “Van eenieder naar vermogen, voor eenieder naar behoefte,” was de slogan van Karl Marx. Vertaald in staatsdwang betekende dit dat de staat alles kon opleggen aan mensen zolang het maar ‘voor de armen’ was. Dit heeft niets met ware moraliteit te maken. Een werkelijk morele samenleving respecteert de vrijwillige keuzes van mensen. Stelt mensen in staat om zelf afwegingen te maken over de risico’s die zij wensen te lopen. Legt de beslissingsbevoegdheid over hoe mensen willen leven bij die mensen zelf. En grijpt alleen in als er echt gevaar te duchten is van een individu. Is dat ‘egoïstisch’? Bedenk: het tegenovergestelde van zelfbeschikkingsrecht is slavernij. De ironie is dat je-moet-doen-wat-wij-zeggen-voor-een-ander niet alleen niet moreel is, maar ook niet leidt tot een sociale samenleving waarin de zwakkeren worden beschermd. Integendeel, het leidt tot een dog-eat-dog maatschappij waarin sommige groepen worden opgeofferd aan de belangen van anderen. Waarin we allemaal elkaars potentiële vijanden en bedreigingen zijn geworden. Net als in de totalitaire communistische en fascistische staten, en om dezelfde redenen. Mijn vraag aan mijn vrienden: als jullie echt mijn vrienden zijn, waarom accepteer je dan niet hoe ik met mijn lichaam wens om te gaan? Dat doe ik bij jullie toch ook? Dit bericht is van Karel Beckman en is verscheen als column op 18 december in de Andere Krant

Diagnose complotdenker

rovanov — Mon, 20 Dec 2021 07:21:54 +0000

Een column van Pieter Stuurman verscheen op 27 november in De Andere Krant

Hoe vaak moeten ‘complotdenkers’ achteraf gelijk krijgen voordat in overweging genomen wordt dat ze misschien toch een punt hebben? Hoeveel ‘complottheorieën’ moeten achteraf door de werkelijkheid worden bevestigd voordat er spreekwoordelijke kwartjes gaan vallen? Wie bijvoorbeeld anderhalf jaar geleden bezorgd was over aankomende censuur (zoals ik), werd krankzinnig verklaard. Wie er voor waarschuwde dat mensen zouden worden uitgesloten van voorzieningen (zoals ik), werd weggezet als fantast. Wie zei dat alle maatregelen die toen als ‘tijdelijk’ gepresenteerd werden een jaar later nog steeds (of in nog ergere vorm) zouden bestaan (zoals ik), was een onheilsprofeet. Wie toen voorzag dat er een digitale controlepas zou worden ingevoerd (zoals ik), werd direct neergesabeld. ‘Allemaal waanzinnige complottheorieën!’. Maar desondanks zijn ze inmiddels stuk voor stuk door de tijd en de realiteit als correct bevestigd. En dan heb ik het alleen nog maar over ‘voorspellingen’. Die voorspellingen gingen indertijd natuurlijk over wat toen nog de toekomst was. Inherent aan de toekomst is dat die er, op het moment van voorspellen, nog niet is. En wat er (nog) niet is, kan niet worden bewezen. De toekomst is nooit bewijsbaar en dat maakt een voorspelling dus altijd gemakkelijk aan te vallen. Maar inmiddels is het zover dat ook het benoemen van bestaande en bewezen zaken, je al op het predicaat ‘complotdenker’ komt te staan. Recentelijk kwam CBS met de nieuwe sterftecijfers. Het totale aantal sterfgevallen ligt in Nederland momenteel 20%(!) hoger dan normaal. In alle leeftijdsgroepen. Nooit eerder is een dergelijke enorme stijging voorgekomen. Het is letterlijk ongekend. CBS zegt er geen verklaring voor te hebben. Natuurlijk is het de primaire taak van CBS om de cijfers te verzamelen en te presenteren, en dus niet zozeer om er een verklaring voor te vinden. Dat mogen wij dus zelf doen. Dus, laten we dat doen. Wat zou nou een mogelijke verklaring kunnen zijn voor deze ongekende stijging van sterfte? Wat hebben we dit jaar anders gedaan dan alle voorgaande jaren, en dat deze, nooit eerder vertoonde stijging veroorzaakt zou kunnen hebben? Zou het ‘héél misschien’ zo kunnen zijn dat we dit jaar 85% van de bevolking hebben ingespoten met een bepaalde stof, en dat er ‘héél misschien’ een verband zou kunnen bestaan tussen dat ongekende inspuiten en die ongekende sterfte? Om te zien dat hier op zijn minst een mogelijk causaal verband zou kunnen bestaan, hoef je nou niet direct hoogbegaafd te zijn. Begrijpen dat het op zijn minst de moeite waard is om dat mogelijke verband te onderzoeken, vergt ook geen bijzondere mentale vermogens. Maar nee, het is ‘onbekend’ en daar blijft het bij. Wie het mogelijke verband toch opmerkt, is gewoon een ‘complotdenker’, en daarmee basta. En complotdenkers zijn nu officieel voor gek verklaard. Want vorige week kwamen wetenschappers van het UMC Groningen met de diagnose: complotdenkers zijn per definitie paranoïde. Ze hebben waanbeelden en bizarre overtuigingen. Ze hebben veel overeenkomsten met mensen die lijden aan psychoses. Voor het gemak komt UMC ook maar meteen met een nogal verontrustend advies voor iedereen die onverhoopt zo’n griezelige en psychotische complotdenker in het wild tegenkomt: “Benader ze als iemand met schizofrenie!” Alsof het hondsdolle wolven betreft die omzichtig ‘benaderd’ moeten worden. Ik ben dan ook erg benieuwd naar hun diagnose van het mentale gebrek dat mensen ertoe drijft om de meest waarschijnlijke verklaring voor een alarmerend probleem bij voorbaat af te wijzen. Ook ben ik benieuwd naar hun diagnose van de geestesgesteldheid van bestuurders die kennelijk niet in staat zijn om causale verbanden op te merken, of er iets mee te doen. Maar het meest benieuwd ben ik naar hun diagnose van de mentale aandoening bij ‘wetenschappers’ die beweren dat mensen die voor de hand liggende verbanden wel opmerken, geestesziek zouden zijn. Maar ik denk dat iemand anders dat onderzoek maar beter kan doen. Dit bericht van van Pieter Stuurman verscheen als column op 27 november in de Andere Krant

samenleving | Wakkermens

EU Kerstmis 2022

Kijktip

Rusland na afloop - Tocht door een gecanceld land

Geboortepijnen van een nieuwe wereld

Wat wil het Westen?

Hopeloos

Nieuwe orde

Poetin’s rede bij Valdaj 2022

De corona­ crisis als fuik voor digitale controle

Europese digitale identiteit

Inbreuk vrije verkeer personen

Rutte’s voortrekkersrol

Het paard van Troje

Marketing

Algoritmes

Digitale munt

Veiligheidsrisico’s

Nieuwe normaal

De juiste prijs (in plaats van het basisinkomen)

We hebben geen inkomensprobleem

Werk als de behoeder van de menselijke waardigheid

Een nieuwe samenleving door en voor de individuele, vrije mens

Een van de doelen

Een schrikbeeld zonder weerga.

Wat dan wel?

Inkomensverschillen

Eigendomsrecht en gelijkheid

Schadelijke kant van het eigendomsrecht nu

Wat kunnen we zelf doen?

Praktijk nu

Conclusie

Bedenkingen bij het basisinkomen (2)

Bedenkingen bij het basisinkomen (1)

De cyclus van geld

Geld als ruilmiddel

Ander systeem

Nicolai Kondratieff

Waarom was dit geheime informatie

Kondratieff cyclus

LENTE

ZOMER

HERFST

WINTER

Kort samengevat:

Misverstand

Einde winter, machtsvacuüm

Twee belangrijke redenen waarom wij die Kondratieff cyclus NIET mogen kennen:

Conclusie

Hyperinflatie of juist niet?

De relatie tussen internet en edelmetaal

Inflatie en goud

Bitcoin

Doen we nog mee?

Mijnbouw en hydrogen

CBDC vs goud en zilver

CBDC

AI en CBDC

Geld als ruilmiddel

Boektip

Corona slaaplied

Vele valse vlaggen

Hoe nu verder

Het momentum wordt gebruikt

Buiten het zicht, verstrekkende gevolgen

Deze dingen worden er door gedrukt terwijl wij onze “vrijheid” vieren of in de ban van de Oekraïne propaganda zijn.

13 redenen waarom kinderen het Covid-19 vaccin niet moeten krijgen

Reden Nr. 1

Reden nr. 2

Reden nr. 3

Reden nr. 4

Reden nr. 5

Reden Nr. 6

Reden nr. 7

Reden nr. 8

Reden nr. 9

Reden nr. 10

Reden nr. 11

Reden Nr. 12

Reden nr. 13

De corona crisis als fuik voor digitale controle