In het najaar van 1917 gaf Rudolf Steiner een serie van veertien lezingen in Dornach in Zwitserland. In een ervan merkte hij op dat er een tijd zal komen waarop mensen zullen zeggen: “Het is pathologisch als mensen zelfs maar denken in termen van geest en ziel. ‘Gezonde’ mensen spreken alleen maar over het lichaam. Het zal als een teken van ziekte worden beschouwd als iemand op het idee van zoiets als een geest of een ziel komt. Mensen die zo denken zullen als ziek worden beschouwd en − u kunt er zeker van zijn − er zal hier een geneesmiddel voor worden gevonden … Vanuit een ‘gezond stand- punt’ zullen mensen een vaccin uitvinden om het organisme zo vroeg mogelijk te beïnvloeden, bij voorkeur zodra het wordt geboren, zodat dit menselijke lichaam nooit ook maar op de gedachte komt dat er een ziel en een geest zijn … Materialistische artsen zal worden gevraagd de zielen uit de mensheid te verdrijven.”
In een andere lezing verklaarde hij: “… de geesten van de duisternis zullen hun menselijke gastheren, in wie ze zullen wonen, ingeven een vaccin uit te vinden dat alle hang naar spiritualiteit uit de ziel van mensen zal verdrijven als ze nog heel jong zijn, en dat zal op een indirecte manier via het levende lichaam gebeuren. Tegenwoordig worden lichamen tegen enkele dingen ingeënt; in de toekomst zullen kinderen worden ingeënt met een stof die ongetwijfeld zal kunnen worden geproduceerd, en dit zal hen immuun maken, zodat ze geen dwaze neigingen die met het spirituele leven verband houden ontwikkelen − ‘dwaas’ hier natuurlijk in de ogen van materialisten.”