Wat de schrijver eveneens over het hoofd ziet is dat neoliberalisme collectivisme is. Bij het neoliberalisme is geen spoortje over van het liberale ideaal van individuele zelfontplooiing en buildung. Ontegenzeggelijk wil de gevestigde orde van het kapitaal het individu disciplineren door middel van de macht van het kapitaal. Hier komt de symbiotische verhouding tussen links en rechts van de gevestigde orde naar boven; links de idealen, rechts het kapitaal. Sinds de jaren ’90 kun je waarnemen dat deze gevestigde orde hun macht aan het vergroten zijn. Dit is een gevaarlijke tendens waarin het individu steeds meer onderworpen wordt aan een elite.

Hoe zit dat mechanistisch? In ons stelsel van de zon en de aarde kan de aarde nooit de zon worden. De universele wetten laten een omkering niet toe. Anders is dat met de levende natuur waarin de aarde wel de zon kan worden, juist dit is kenmerkend dat ten grondslag ligt aan de evolutie van de levende natuur. In beginsel betekent dat de gevestigde orde gerepresenteerd door de zon zal proberen haar macht te vergroten door zelf groter te worden of door de maan te verzwakken. Lees de media eens vanuit deze achtergrond.

Voor echte individualisatie kunnen we Friedrich Nietzsche gaan lezen vanuit het besef dat voor dit soort individualisten het hele politieke spectrum een groot pot nat is waarin het diereninstinct, het kudde-instinct bepalend is voor de taal dat wordt gesproken. Individualisatie heeft nog een lange weg te gaan.