Oekraïne | Wakkermens

Europa aan de rand van de afgrond

FZ — Tue, 16 Jul 2024 14:25:42 +0000

De Europese parlementsverkiezingen hebben de ontevredenheid van de volkeren over de door de EU ingeslagen weg laten zien. Een kop van het tijdschrift POLITICO formuleert raak:

6 lame ducks and Giorgia Meloni: Meet the G7 class of 2024

(dus vrij vertaald: Giorgia Meloni temidden van 6 lamme eenden. Meloni is de enige van de G7 politici, die in eigen land nog enigszins populair is.) De ontevredenen kijken nu uit naar de Amerikaanse verkiezingen en verwachten van Donald Trump de redding. In mijn ogen zou de redding van Europa echter in Europese handen moeten liggen, door zich onafhankelijk van de VS en tevens van het hele EU-bestuursapparaat op te stellen. Europa is in een wingewest van de VS gedegradeerd, zonder eigen inbreng. In een redevoering legt Rainer Rupp((Dit is het manuscript van een toespraak die Rainer Rupp hield in het HoffART Theater in Darmstadt op 23 maart 2024. Het evenement werd georganiseerd door de NachDenkSeiten en de Deutscher Freidenker-Verband e.V. Rainer Rupp, geboren in 1945, werkte van 1977 tot 1989 voor de buitenlandse spionageorganisatie Hauptverwaltung Aufklärung van de DDR. Hij was er live bij toen er in de jaren 80 een nucleaire oorlog werd gepland. Het is aan Rainer Rupp te danken dat de NAVO-oefening “Able Archer” in 1983 niet leidde tot een nucleair Armageddon. Hij voorkwam dat de Sovjet-Unie toen per ongeluk een nucleaire tegenreactie ontketende. Hij werd in 1994 door de West-Duitse justitie veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf wegens verraad. Hij werkte onder de codenaam “Topas” en was de belangrijkste spion van het Warschaupact in het NAVO-hoofdkwartier. Sinds zijn vrijlating werkt hij als publicist. In maart 2023 organiseerde hij in Berlijn de vredesconferentie “Dialoog in plaats van wapens” met voormalige generaals van de Bundeswehr en het Nationale Volksleger.)) uit hoe het zo ver heeft kunnen komen, ik heb deze tekst vertaald:

Geen uitweg - de NAVO op weg naar een grote oorlog

van Rainer Rupp De NAVO is hard op weg naar een grote oorlog. In een tweedelige analyse legt onze auteur Rainer Rupp uit hoe dit kon gebeuren. In het eerste deel werpt hij licht op de oorsprong van de prachtige “Nieuwe Wereldorde” en de ontkoppeling van de Westerse elites van hun volkeren. U heeft zich vast allemaal al afgevraagd waarom onze machtselites en hun topdienstverleners in de politiek, de media, de “wetenschap” en de kunsten de vitale belangen van het Duitse volk((en niet alleen het Duitse volk, heel Europa verkeert in een benarde situatie)) hebben verraden en Duitsland hebben meegesleurd in de proxy-oorlog tegen Rusland aan de zijde van de Amerikaanse oorlogsstokers.

Losgeslagene Westerse elites

Economisch, politiek en internationaal heeft onze betrokkenheid bij dit conflict in Oekraïne ons allemaal al veel gekost. En er zijn goede redenen om te vrezen dat het nog veel erger zal worden: de heersende elites, die totaal onverantwoordelijk zijn tegenover hun eigen volk, hebben zichzelf in een hopeloze hoek gemanoeuvreerd, niet alleen in Duitsland, maar in het hele collectieve Westen, waaruit er geen uitweg lijkt te zijn zonder banen en welvaart te verliezen. De oorlogsmisdadigers onder de Westerse elite moeten erop rekenen dat ze ofwel in ballingschap naar de VS zullen moeten vluchten nadat de Russen in Oekraïne hebben overwonnen, ofwel in dit land zullen worden berecht. De waarschijnlijke gevolgen zouden sociale uitsluiting of zelfs gevangenisstraf kunnen zijn. Deze vooruitzichten verklaren waarom ze doorgaan met de huidige koers van confrontatie met Rusland en deze gevaarlijke uitdaging stap voor stap verhogen, terwijl ze heel goed weten dat dit op een ramp voor ons allemaal kan uitlopen. Ze doen dit in de ijdele hoop Rusland met hun onhandige actionisme te kunnen overbluffen, wat dan tot de Russische capitulatie zou moeten leiden. De briljante Chinese strateeg Sun Tzu schreef 2500 jaar geleden een tijdloze verhandeling over de “kunst van het oorlogvoeren”. Hierin staat onder andere: "Om een oorlog te winnen, moet je zowel de sterke als de zwakke punten van de tegenstander kennen. Nog moeilijker, maar zelfs nog belangrijker, is het om je eigen sterktes en zwaktes te kennen, aldus deze wijze Chinees. Wie, zoals de Westerse elites, de Russische tegenstander onderschat en zichzelf overschat, heeft de oorlog al verloren voordat hij echt begonnen is. Dit laatste geldt voor de situatie van het collectieve Westen ten opzichte van Oekraïne. Terwijl deze waarheid langzaam lijkt door te dringen tot veel besluitvormers in Washington en er steeds meer aanwijzingen komen dat de VS zich van de oorlog in Oekraïne wil distantiëren, lijken de heersende elites in sommige Europese landen, zoals Frankrijk en Duitsland, volledig op hol geslagen te zijn. Ze negeren het verzet van hun eigen bevolking en voeren de krankzinnigheid in Oekraïne met steeds nieuwe provocaties tegen Rusland tot het uiterste op. Daarbij onderschatten ze volledig de militaire, technologische, logistieke en economische capaciteiten van de Russen, die op veel gebieden één of twee generaties voorlopen op de NAVO. Voor velen in het Westen is Rusland nog steeds een groot tankstation met kernwapens. Veel westerse oorlogsstokers zijn er echter van overtuigd dat het Kremlin zijn kernwapens niet durft te gebruiken uit angst voor een grote oorlog. Tegelijkertijd hebben de Westerse elites hun eigen capaciteiten schromelijk overschat, bijvoorbeeld de capaciteiten van hun “wonderwapens” of de productiecapaciteit van hun Westerse defensie-industrie. Men hoeft alleen maar te luisteren naar de vooraanstaande Duitse “militaire experts”, zoals de groene Hofreiter, Kiesewetter en Röttgen van de CDU, Pistorius en aanverwante van de SPD en de bewapeningslobbyiste van de FDP ((Marie-Agnes Strack-Zimmermann)), die beter op haar plaats zou zijn in een vampierfilm. De enige partij die nog voorstander voor vrede met Rusland is, is de AfD, en deze wordt door de verenigde oorlogsstokers van de andere partijen afgeschilderd als “rechts-radicaal”, terwijl ze zichzelf prijzen als antifascisten en oproepen tot vrede doormiddel van steeds meer wapens. Hoe zijn wij, het gewone volk, in deze fatale situatie terechtgekomen waarin de gekozen elites in het collectieve Westen zich niets meer aantrekken van de daadwerkelijke noden van de bevolking? Hun enige zorg is het veiligstellen van de door de VS geleide, neoliberale globalisering. Dat is begrijpelijk, want hun eigen macht en welvaart berusten daarop. Daarom klitten ze grensoverschrijdend als pek en zwavel aan elkaar, terwijl hun bevolking lijdt.

Terugblik: de prachtige “Nieuwe Wereldorde"

Voordat je een probleem kunt oplossen, moet je oorzaak en gevolg begrijpen. Laten we daarvoor teruggaan naar het begin van de jaren negentig, naar de VS. Want toen werd de neoliberale “Nieuwe Wereld Orde” (NWO), die de kern vormt van dit huidige kwaad, in Washington officieel bekokstoofd en in de jaren daarna met succes in het hele collectieve Westen geïmplementeerd. Iedereen die vandaag de dag praat over de “Nieuwe Wereld Orde” wordt al snel bestempeld als een samenzweringstheoreticus. In werkelijkheid had de Amerikaanse president George Bush Senior deze NWO - tegen het einde van de eerste Amerikaanse oorlog tegen Irak - echter al meer dan 30 jaar geleden geïntroduceerd en in veel presidentiële toespraken aangeprezen. Deze door de VS geleide “NWO”, die bedoeld was om de elites van het collectieve Westen te verenigen ten koste van hun eigen volk, werd door de Westerse pers bejubeld als ultieme wijsheid en het nieuwe toverwoord. De NWO moest een systeem creëren waarin geen geschillen meer bestonden tussen de elites van de vazalstaten van de VS. In ruil daarvoor zouden ze rijkelijk beloond en beschermd worden voor hun loyaliteit aan de hegemoon in Washington, waarvoor ze de belangen van hun eigen volkeren moesten opofferen op het altaar van de verplichte onderwerping aan de VS. Deze ontkoppeling van de nationale elites van de vitale belangen van hun respectievelijke volkeren, betekende dat belangenconflicten en het bijbehorende potentieel voor onrust van meet af aan geneutraliseerd konden worden. Onder deze omstandigheden konden nationale belangenconflicten niet langer leiden tot oorlogen tussen volkeren. Dit kwam omdat de respectieve nationale elites er niet in geïnteresseerd waren en er niet aan deelnamen. Maar de NWO bestond niet alleen uit rozengeur en maneschijn. Nationale elites die uit de pas dansten, die zich niet onderwierpen aan de NWO-gedragscode en in plaats daarvan voorrang gaven aan de belangen van hun eigen volk, kregen straf, zelfs binnen de EU. Recente voorbeelden zijn Viktor Orbán in Hongarije en Robert Fico in Slowakije. Francis Fukuyama((Wikipedia: Het einde van de geschiedenis en de laatste mens (Engels: The End of History and the Last Man) is een boek uit 1992 geschreven door de Amerikaanse politieke denker Francis Fukuyama.)) leverde de ideologische superstructuur voor de door de VS geleide neoliberale “Nieuwe Wereldorde” met zijn boek “Het einde van de geschiedenis”, dat in het hele Westen als bestseller werd geprezen. Deze structuur bestaat vandaag de dag nog steeds in een nauwelijks afgezwakte vorm en is nog steeds zeer krachtig. Tegenwoordig heet deze echter - verbaal ontkracht - de “op regels gebaseerde orde”. Laten we nu eens kijken naar de ontstaansgeschiedenis van de door de VS geleide “Nieuwe Wereldorde” en we zullen zien hoe verbazingwekkend snel de volgzame en gewillige elites in de landen van de Europese Unie zich aan dit nieuwe dictaat hebben onderworpen. In 1991 - nu 33 jaar geleden - gebruikte de Amerikaanse president George Bush Senior, de vader van de latere rampenpresident George W. Bush, de Amerikaanse oorlog tegen Irak om in een reeks openbare toespraken zijn “Nieuwe Wereldorde” te verkondigen. Tegen de achtergrond van de instortende Sovjet-Unie presenteerde hij zijn aartsreactionaire visie op de wereldwijde rol van de Amerikaanse elites in de toekomst. Om deze angstaanjagende visie voor de betrokken volkeren verteerbaar te maken, presenteerde Bush zichzelf echter als een soort politieke Moeder Teresa, in wiens vreedzame “Nieuwe Wereldorde” “recht, niet macht, zegeviert”.

Onder valse vlag

De oorlog van de VS tegen Irak werd verondersteld een unieke gelegenheid te bieden voor een nieuw historisch tijdperk van wereldwijde samenwerking, die (citaat Bush):

“vrij van de dreiging van terreur, sterker in het nastreven van rechtvaardigheid en zekerder in het zoeken naar vrede”. Een tijdperk waarin de naties van de wereld, Oost en West, Noord en Zuid, welvarend zijn en in harmonie leven. Honderd generaties voor ons hebben gezocht naar dit ongrijpbare pad naar vrede, terwijl de zoektocht gepaard ging met duizend oorlogen. Vandaag is de bevalling van de Nieuwe Wereldorde begonnen. Het zal een wereld zijn zoals we die nog nooit gekend hebben. Een wereld waarin de wet boven de regels van de jungle gaat. Een wereld waarin naties de verantwoordelijkheid voor vrijheid en rechtvaardigheid delen. Een wereld waarin de sterken de rechten van de zwakken verdedigen.

Wie zou er niet in zo'n paradijselijke “Nieuwe Wereldorde” willen leven? Met nog meer van dit soort toespraken beloofde de Amerikaanse president de volkeren van de wereld de hemel op aarde, de verwezenlijking van een eeuwenoude droom van de mensheid. Maar Bush' visie zeilde vanaf het begin onder een valse vlag. Hij gebruikte handig humanitaire, linkse termen om wereldwijd inhumaan beleid door te drukken, niet voor het welzijn van de mensheid in het algemeen, maar voor de belangen van een kleine kapitalistische elite, die niet nationaal georganiseerd was, maar internationaal en wereldwijd opereerde. Bush maakte toen echter al duidelijk dat zijn belofte van een mooie, vreedzame “Nieuwe Wereldorde” niet gerealiseerd kon worden zonder nieuwe oorlogen onder het politieke en economische leiderschap van de VS:

“Als we onze vastberadenheid niet zouden tonen (in de oorlog tegen Irak), zou dat een slecht signaal zijn voor elke huidige en potentiële despoot over de hele wereld. Amerika en de wereld moeten hun vitale gemeenschappelijke belangen verdedigen, – en dat zullen we doen... Amerika en de wereld moeten agressie weerstaan, – en dat zullen we. En nog iets: bij het nastreven van deze doelen zal Amerika zich niet laten intimideren... Laat niemand in het aangezicht van tirannie twijfelen aan de Amerikaanse geloofwaardigheid en betrouwbaarheid, en laat niemand eraan twijfelen dat er geen alternatief is voor Amerikaans leiderschap.”

En dan, boven alle ethische en morele overwegingen uit, benadrukte Bush wat op dat moment waarschijnlijk de belangrijkste reden voor de oorlog tegen Irak was, omdat - zoals Bush het uitdrukte - “er ook vitale economische belangen voor de VS op het spel stonden ... omdat Irak ongeveer 10 procent van de beschikbare oliereserves van de wereld heeft.” Dit maakte al duidelijk dat de “Nieuwe Wereldorde” in zijn neoliberale basiskenmerken niet veel zou verschillen van de oude orde van het neokolonialisme. Onder leiding van het Pentagon werkte een hele reeks experts van een aantal Amerikaanse denktanks uit hoe de NWO moest worden geïmplementeerd in termen van buitenlands beleid. Een onderzoeksrapport van de Amerikaanse majoor Bart R. Kessler voor het Amerikaanse “Air Command and Staff College” uit 1997 getiteld “De betekenis achter de woorden” geeft een goed overzicht.((The Meaning Behind the Words))

“Economisch stabiel en cultureel vrij” - de gemeenschap van internationale elites

De NWO van Bush wijkt dan ook radicaal af van de “realistische” traditie van Richard Nixon en Henry Kissinger, tenminste wat betreft de gekozen benaderingswijze. Deze laatsten zagen de wereldorde vooral als een stabiele machtsverdeling tussen grote, soevereine staten. De NWO van Bush volgt daarentegen de “liberale, idealistische” Amerikaanse denkschool, volgens welke een wereldorde tussen volkeren en staten wordt gevonden op basis van gedeelde waarden en de economische en politieke belangen van de internationale elites (!). In zuiver formele termen wordt groot belang gehecht aan democratie en mensenrechten, evenals aan internationaal recht en samenwerking met de VN. Maar tegelijkertijd is de overtuiging van de Amerikaanse elites dat de Verenigde Staten een “uitzonderlijke en onmisbare natie” is die zich aan geen enkele wet hoeft te houden, maar wetten kan opleggen aan andere naties, al duidelijk te lezen tussen de regels van de eerste concepten van de NWO. Volgens Majoor Kessler is de NWO van Bush “globalistisch en gericht op globaal management”. Volgens de Amerikaanse generaal Walter R. Sharp, hoofd van een taakgroep van het Pentagon om de NWO van Bush te definiëren, vereiste de creatie van “een gemeenschap van internationale elites ... die fysiek veilig, economisch stabiel en cultureel vrij is” een sterkere integratie van economische en financiële relaties door het afbreken van nationale barrières voor zaken en financiën. Aan de voorwaarden voor het succes van de NWO kon alleen worden voldaan door het creëren van een basis van gedeelde waarden en economische en politieke belangen ten gunste van de internationale elites (!). En dit kon alleen gebeuren binnen het kader van de neoliberale globalisering. Daarom veroordeelde Generaal Sharp ook het principe van nationale soevereiniteit, dat hij beschreef als een verouderd maar nog steeds “populair fetisjisme”.

De onzichtbare vuist

Daniel S. Papp, een wetenschapper en destijds adviseur van de Amerikaanse regering, definieerde Bush' NWO als een “unipolaire wereld gebaseerd op Amerikaanse militaire macht op het hoogste niveau”. Op het lagere niveau zou de wereld dan georganiseerd worden in drie economische en handelsblokken die door Washington gecontroleerd worden binnen het kader van de globalisering. Eén daarvan zou de EU zijn. Maar wat zou er gebeuren als naties soeverein willen blijven en hun belangen anders willen definiëren dan de door de VS geleide “internationale gemeenschap”? Deze naties zouden al snel het risico lopen om tot schurkenstaten of agressorstaten te worden bestempeld, voor wie niets goeds in het verschiet lag. Dit werd duidelijk gemaakt door een lid van de bewapeningsgroep, R. Wright - een ander lid van de Pentagon Studiegroep - die de strategie voor internationaal politiewerk van de VS als “werkelijk visionair” prees. Hierin staat onder andere: “De les van de Irak-oorlog (van 1991) is dat een kleine staat zich niet kan verdedigen tegen de luchtmacht van een supermacht.” President Bush licht dit persoonlijk toe en beleert de wereld onder verwijzing naar het lot van Irak: alle schurkenstaten moeten in het aangezicht van “de gruwelen van de oorlog” erkennen dat “geen enkele natie het kan opnemen tegen de verenigde wereld” en dat het daarom beter zou zijn dat ze “vreedzaam terugkeren naar de familie van vredelievende naties”. Deze kernelementen van de Bush NWO zijn sindsdien keer op keer gebruikt om nieuwe Amerikaanse sancties en andere dwingende economische maatregelen te rechtvaardigen, inclusief nieuwe Amerikaanse aanvalsoorlogen. De drijvende kracht hierachter is de neoliberale globalisering en daarachter zit de verstrengeling tussen het expansieve Amerikaanse kapitalisme en het imperialisme van de Amerikaanse regering. Waarschijnlijk de meest invloedrijke commentator in de VS in die tijd, Thomas L. Friedman, die schreef voor de New York Times (NYT), maakte dit duidelijk in een paar korte woorden: “Het vrijemarktkapitalisme en de verspreiding ervan naar vrijwel elke uithoek van de wereld wordt in de eerste plaats veiliggesteld door de militaire macht van de VS”. (Bron: “Manifest voor een snelle wereld”, NYT). Volgens de gepensioneerde generaal Brent Scowcroft, voormalig nationaal veiligheidsadviseur van Bush Senior en later hoofd van een internationaal adviesbureau, was het het Amerikaanse kapitaal dat het meest profiteerde van de neoliberale globalisering. Letterlijk, zei hij:

“Dit is een wereld waarin het kapitalisme kan gedijen. Sinds de Verenigde Staten de enige supermacht zijn, zijn globalisering en Amerikaanse macht synoniem geworden.”

Op de dag dat de door de VS geleide NAVO in strijd met het internationaal recht, de ongeprovoceerde aanvalsoorlog tegen Joegoslavië lanceerde, schreef de eerder genoemde Friedman:

“Wil globalisering werken, dan moet Amerika niet bang zijn om op te treden als de almachtige supermacht die het is. De onzichtbare hand van de markt zal nooit werken zonder de F-15 ontwerper McDonnel-Douglas. En de onzichtbare vuist die de wereld in veiligheid houdt voor McDonald's hamburgertenten en Silicon Valley-technologieën is het Amerikaanse leger, de marine, de luchtmacht en het korps mariniers.”

Maar volgens gepensioneerd generaal Scowcroft hoefden de Amerikaanse strijdkrachten begin jaren negentig in de meeste gevallen niet eens militair in te grijpen om de neoliberale globalisering veilig te stellen:

“Waar VS-Amerikanen ook met andere landen onderhandelen over investeringsbescherming, markttoegang of wat dan ook, de schaduw van de Amerikaanse militaire macht valt altijd op de onderhandelingstafel.”

Deel 2

In augustus 1998 publiceerde de particuliere spionage- en analysedienst Stratfor een lang rapport over het verbluffende succes van Bush' “Nieuwe Wereld Orde”. Stratfor was zelf verbaasd dat, ondanks het unilateralisme van de VS, de NWO zich snel had ontwikkeld tot een wereldwijd succesnummer, (citaat) “een visie die gedeeld wordt door een groot deel van de wereldelite”. De NWO had ongetwijfeld een nieuwe dimensie gecreëerd in de relaties tussen kapitalistische staten.

“Alle naties zijn nu redelijk” - en onderdanig aan de VS

Volgens Stratfor lag het succes van deze “Nieuwe Wereldorde ideologie” in het feit dat fundamentele politieke meningsverschillen tussen naties, d.w.z. tussen de elites van naties, waren verdwenen. In plaats van ideologische geschillen waren alle elites van de grote naties het nu eens over fundamentele principes, d.w.z. de markteconomie en burgerlijke democratie, de bevordering van geglobaliseerde financiën en markten. Bijgevolg waren alle “redelijke mensen”, ongeacht in welk land, het erover eens dat economische groei en welvaart, waarvan vooral de elites profiteerden, zwaarder wogen dan alle andere belangen. Het was daarom belangrijk om deze nieuwe internationale stabiliteit niet te verstoren. De enige internationale problemen waarmee de Verenigde Staten en hun bondgenoten volgens Stratfor werden geconfronteerd, waren “schurkenstaten” zoals Irak en Noord-Korea of de dreiging van interne instabiliteit van staten zoals in Joegoslavië en Somalië, of de uitbreiding van internationaal terrorisme. Maar dat alles was slechts “een marginaal probleem”. Want “alle landen waren nu redelijk. Ze hadden allemaal de noodzaak ingezien om te voorkomen dat schurkenstaten de financiële markten zouden verstoren door burgeroorlogen of de verspreiding van terrorisme”. “Omdat alle naties”, of beter gezegd hun elites, ‘een gelijk belang hadden bij het in stand houden van goed functionerende financiële markten binnen het kader van de NWO, waren ze ook bereid om samen te werken bij het oplossen van marginale problemen (zie Joegoslavië, Irak en Somalië)’. Volgens Stratfor was de absolute prioriteit om van het internationale economische systeem een genivelleerd speelveld te maken waarop globale bedrijven naar eigen goeddunken konden opereren zonder beperkingen zoals tarieven, nationale regelgeving, valutarestricties of investeringsbarrières. Volgens Stratfor is deze taak om de westerse welvaart te vergroten daarom gedelegeerd aan een groep multilaterale organisaties, zoals het Internationaal Monetair Fonds IMF, de GATT (sindsdien vervangen door de Wereldhandelsorganisatie WTO), de Wereldbank, de OVSE en niet te vergeten de NAVO. Deze organisaties “dienen allemaal hetzelfde doel en ze hebben goed werk geleverd”, aldus Stratfor. Natuurlijk “spelen de Verenigde Staten, als 's werelds leidende natie, ook een speciale en cruciale rol bij het definiëren van de missies van de VN en de andere multilaterale organisaties”, benadrukte Stratfor en vervolgde: “Maar omdat alle naties nu dezelfde basisbelangen zouden hebben, zou daaruit volgen dat geen enkele redelijke natie zich zou verzetten tegen de aanspraak van de VS op leiderschap en haar beslissingen.”

De Europese dimensie van de NWO

De mate waarin deze Amerikaanse ideologie van de NWO ook in Europa vruchtbare grond heeft gevonden, met name in de EU, kan worden geïllustreerd aan de hand van de persoon van Robert Cooper. Cooper begon zijn carrière op dit gebied als topadviseur van de Britse premier Tony Blair. Van daaruit ging hij naar de EU en werd hij “directeur-generaal voor buitenlandse en politiek-militaire zaken” in het secretariaat-generaal van de Raad van de EU en stond hij voortdurend in contact met ministers en staatshoofden. In deze rol speelde Cooper volgens Wikipedia ook een rol bij het vormgeven van de filosofie van de “ontwikkeling van het Europese veiligheids- en defensiebeleid”. Hiervoor werd hij later geridderd door de koningin en overladen met medailles en eerbewijzen door vrijwel alle regeringen van de EU-lidstaten. Waarvoor precies? Voor eisen als deze, die vervolgens ook in de EU werden geïmplementeerd:

“We hebben een nieuw soort imperialisme nodig, een imperialisme dat verenigbaar is met mensenrechten en kosmopolitische waarden: een imperialisme dat gericht is op orde en organisatie.”

Na de aanvalsoorlog tegen Joegoslavië maakt Cooper onderscheid tussen twee soorten “nieuw imperialisme”: Ten eerste is er het “vrijwillige imperialisme” van de “democratische” (!) instellingen van de Westerse wereld, zoals het “Internationaal Monetair Fonds” (IMF) of de “Wereldbank”. Volgens Cooper helpen deze instellingen “al de staten die vrijwillig de weg terug willen vinden naar de wereldeconomie van de internationale gemeenschap”. Met andere woorden, alle staten die bereid zijn om achterover te buigen en hun economische, sociale en maatschappelijke grondwet te laten dicteren door de “ondemocratische instellingen” van het IMF en de Wereldbank. Deze staten hoeven niet bang te zijn voor "humanitaire" bombardementen door de NWO. Cooper bedreigt echter alle andere staten die zich niet vrijwillig onderwerpen aan de NWO met “goed nabuurschap-imperialisme”, d.w.z. dat “verantwoordelijke” staten - zoals de VS of Frankrijk, Groot-Brittannië of Duitsland - eerst economische en politieke dwangmaatregelen opleggen en, als deze niet helpen, militair ingrijpen om instabiliteit in het global village te voorkomen. Cooper wijst op de succesvolle “humanitaire interventie” van de NAVO in Kosovo als een lichtend voorbeeld van “goed nabuurschap-imperialisme”. Het NAVO-protectoraat dat daar werd opgericht laat als geen ander voorbeeld zien hoe goed “het nieuwe kolonialisme (!) orde en structuur kan brengen”. In zijn boek “The Post-Modern State” uit 2002 werkt Cooper de EU-doctrine van het “nieuwe, liberale imperialisme” verder uit. Daarbij benadrukt hij “de noodzaak om met twee maten te meten” in de omgang met zogenaamde probleemstaten. Zijn volgende boek, “The Breaking of Nations” (Het breken/onderwerpen van staten), gaat nog een stap verder. Het zegt: “Onder elkaar moeten Europeanen opereren op basis van recht en gemeenschappelijke veiligheid. Maar buiten Europa moeten ze de hardere methoden van vroeger gebruiken - geweld, preventieve aanvallen, bedrog en wat er nog meer nodig is. Want als we in de jungle zijn, moeten we ook de wetten van de jungle toepassen. In het origineel: "When in the jungle, one must use the laws of the jungle."

Onruststoker Rusland

Volgens een andere Stratfor-analyse pakte deze versie van de Nieuwe Wereldorde een tijdje heel goed uit voor de VS. De internationale elites konden er ook van profiteren. Er waren ook “geen significante conflicten tussen de elites van de deelnemende landen”. Dit leidde tot de bekende uitspraak dat democratieën geen oorlogen tegen elkaar voeren. Toen het Jeltsin-regime nog aan de macht was in Rusland, zag het Westen een goede kans om Rusland bij deze door de VS geleide nieuwe wereldorde te betrekken. Maar toen kwam de Russische financiële ineenstorting in 1998/99, toen de hulp van het Westen uitbleef en het IMF en de Wereldbank werkeloos toekeken hoe Rusland ineenstortte. Deze passiviteit van het Westen, in combinatie met de nauwelijks verholen vreugde van de Westerse aasgieren die op zoek waren naar rijke buit, gaf de toekomstige ontwikkeling van Rusland een beslissende duw in een andere richting en moedigde nieuwe politieke krachten aan die de toekomst van Rusland niet in het Westen zagen. In de chaos die werd veroorzaakt door Westerse adviseurs aan de Russische regering in samenwerking met lokale oligarchen, werd het zaadje geplant dat in de daaropvolgende 25 jaar de machtigste tegenstander van de NWO is geworden. Sindsdien heeft het economisch, moreel en militair vernieuwde Rusland, dat vandaag de dag als zelden tevoren in zijn geschiedenis verenigd achter president Poetin staat, bewezen een onoverkomelijke tegenstander te zijn van de door de VS geleide “op regels gebaseerde orde” - zoals de NWO nu bekend staat. Tegelijkertijd is Rusland, samen met zijn strategische partner China, een baken van hoop geworden voor veel landen in het Zuiden die zich willen bevrijden uit de roofzuchtige greep van de westerse neokolonialisten.

Geen plan B: op directe weg naar oorlog

En nu komen we terug bij de situatie in Oekraïne die we aan het begin beschreven. Inmiddels begrijpt u vast beter waarom de politieke, media, wetenschappelijke en militaire elites in Europa er geen probleem mee hadden en hebben om de vitale belangen van hun eigen volk te negeren zolang het henzelf goed gaat en ze de steun hebben van de bevriende elites in Europa en aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. Het belangrijkste voor deze mensen zijn de financiële markten, waar ze allemaal flink van profiteren. Ondanks de catastrofale economische situatie in alle landen van het collectieve Westen bereiken de beurzen daar voortdurend nieuwe hoogtepunten dankzij monetaire manipulatie, waardoor de elites zich verder verrijken, terwijl de werkende bevolking steeds armer wordt door de gelijktijdige devaluatie van het geld. Dankzij het korps van gewillige presstituees slagen de elites er nog steeds in om de meerderheid van de bevolking wijs te maken dat ze alles onder controle hebben, of het nu gaat om Oekraïne, de strijd tegen inflatie, economische groei, enz. Maar het moment waarop de realiteit de sluier van leugens, manipulatie en witwassen wegneemt, nadert onverbiddelijk. Hoe langer deze tragische ontwikkeling voortduurt, hoe minder opties er overblijven om de situatie te redden of te verzachten. Het Westen heeft zijn breekpunt bereikt. Voor het eerst in decennia ontstaan er nu diepe breuklijnen tussen de elites op nationaal en internationaal niveau binnen het Westen. Realisten en pragmatici willen onderhandelen met de Russen, terwijl extremisten zoals de in het begin genoemde oorlogsstokers flirten met rechtstreekse gevechten tussen Rusland en de NAVO. De huidige situatie in Oekraïne, die als stormram dient voor het Westen en daarbij kapot wordt gemaakt, kan als volgt worden samengevat. Ten eerste had Rusland vanaf het begin duidelijk de overhand op het slagveld, in termen van militaire technologie, strategie en tactiek, of in termen van reserves, maar ook in termen van opleidingsniveau en moreel van de soldaten, de steun en eenheid van de Russische bevolking, enzovoort. Oekraïne heeft allang verloren, ook al kan het nog een tijdje doorgaan met vechten in een zelfdestructieve razernij. Wat wel zeker is, is dat de tijd die Oekraïne nog heeft, opraakt. Ten tweede is het Oekraïense leiderschap, ondanks zijn zwakte, niet bereid om onderhandelingen te voeren om de oorlog te beëindigen onder voorwaarden die aanvaardbaar zijn voor Rusland. De Russische president Vladimir Poetin heeft herhaaldelijk benadrukt dat Moskou in principe open blijft staan voor gesprekken, maar niet op basis van “wishful thinking”, maar op basis van de realiteit aan het front. Het gebrek aan flexibiliteit van het regime in Kiev is niet verrassend. Voor president Vladimir Zelenski persoonlijk en in ieder geval voor zijn kernteam is er waarschijnlijk geen manier, noch politiek noch fysiek, om de catastrofe te overleven die ze hun land hebben aangedaan. Zij waren zelf pionnen in de neoconservatieve strategie van Washington om Rusland een strategische nederlaag toe te brengen. Ze hebben allemaal gefaald en zullen ten onder gaan. En ten derde bestaat de mogelijkheid dat de elites in NAVO-Europa ook het loodje zullen leggen, omdat ze de essentiële belangen van hun eigen bevolking aan Washington hebben verkwanseld ter ondersteuning van de strategie van Washington en hen in economische ellende hebben gestort. Een ineenstorting van het Oekraïense front zal het voor de Westerse elites onmogelijk maken om de leugens die ze hebben verteld vol te houden. Zelfs de meest goedgelovige schapen in het Westen zullen de heersende elites in de politiek en de media de rug toekeren. De laatsten vrezen terecht de dag waarop de afrekening begint. In hun onthechting van de realiteit hebben de westerse elites nooit overwogen dat hun oorspronkelijke, op wensdenken gebaseerde plannen om de Russische samenleving te destabiliseren en het Russische leger strategisch te verzwakken, zouden kunnen mislukken. Daarom hebben ze geen plan B. Ze zien geen uitweg en daarom raken ze steeds meer in paniek. Paniek, inderdaad, want alleen paniek kan de duidelijk wanhopige eisen verklaren, bijvoorbeeld voor de inzet van Duitse Taurus kruisraketten die kernwapens kunnen dragen. Het plan van de Franse president Emmanuel Macron om grondtroepen naar Oekraïne te sturen, valt in dezelfde categorie van geavanceerde waanzin, die ons een enorme stap dichter bij een grote oorlog zou brengen. De westerse elites, vol vertrouwen in de overwinning, hebben geen ruimte gelaten voor een uitweg op hun snelweg naar oorlog.

Oekraïne-conflict – diverse vredesvoorstellen

FZ — Mon, 17 Jun 2024 00:10:36 +0000

Terwijl aan het Oekraïens-Russische front nog steeds hevig gevochten wordt, en dagelijks duizenden mensen omkomen, gaat alle aandacht uit naar diverse vredespogingen, of tenminste naar "politieke praatclubjes" die pretenderen de wereldvrede te willen bevorderen. De top van de G7 die van 13 tot 15 juli 2024 in Italië plaats vond, is een van deze evenementen. De Groep van Zeven of G7 is een intergouvernementeel forum van zeven vooraanstaande industriële staten. Het gaat om Canada, Duitsland, Frankrijk, Italië, Japan, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. De G7 werd opgericht om de economische belangen van de deelnemende staten te behartigen. Daarvan was dit jaar nog maar weinig te merken, het hoofddoel was Rusland te verzwakken en China in te dammen. De besproken onderwerpen behelsden:((De samenvatting is afkomstig van TASS))

De G7 beschuldigde Rusland van het gebruik van “chemische stoffen” tegen de Oekraïense strijdkrachten.
De deelnemers aan de top waarschuwden Rusland voor het gebruiken of testen van kernwapens.
De G7 zijn van mening dat Rusland Oekraïne met 486 miljard dollar moet compenseren.
De G7 zal Oekraïne 50 miljard dollar extra geven voor militaire en budgettaire doeleinden en voor de wederopbouw van het land.
De G7 roept China op er bij Rusland op aan te dringen de militaire operatie te beëindigen.
De G7 veroordeelde Wit-Rusland voor het steunen van Rusland en riep Iran op om de Russische kant niet te steunen.
De G7 verwacht ook dat Rusland en Noord-Korea hun militair-technische samenwerking beëindigen.
De G7 beloofde de effectiviteit van het prijsplafond voor Russische olie te vergroten.
De deelnemers aan de top riepen alle partijen in Soedan op om de vijandelijkheden te staken.
Ze eisten ook dat de Houthi's hun aanvallen op schepen in de Rode Zee staken.
De G7 is van mening dat het conflict in Gaza moet eindigen met de erkenning van Palestina.
De G7 heeft haar belangrijkste standpunten over de kwestie Taiwan, waaronder het principe van “één China”, niet losgelaten.
De deelnemers aan de top zijn van mening dat de Venezolaanse regering open verkiezingen moet houden en de overeenkomst met de oppositie moet nakomen.
De G7 riep alle landen op een staakt-het-vuren in acht te nemen tijdens de Olympische Spelen in Parijs.

[caption id="attachment_62416" align="alignright" width="350"] De G7 top vond onmiddellijk na de verkiezingen voor het Euro-parlement plaats[/caption] Ter verhoging van de feestvreugde was om ondoorgrondelijke redenen ook Zelenski uitgenodigd, waar hij voor de zoveelste keer de gelegenheid had de wereld te vertellen hoe slecht Poetin en Rusland in het algemeen, niet waren. Zelfs de westerse pers had voor het evenement slechts nog maar spot over. POLITICO komt met de kop: "6 lamme eenden en Giorgia Meloni" en The Guardian: "Meloni in haar sas wanneer ze een stoet van wandelende doden kan troosten". Één resultaat heeft de top wel opgeleverd, men heeft een manier verzonnen om zich de Russische tegoeden quasi-legaal toe te eigenen. Verder vormde de top het kader voor het ondertekenen van een 10-jaar geldende veiligheidsovereenkomst tussen de VS en Oekraïne, die in wezen niets nieuws bracht, maar wederom Amerikaanse financiële en militaire steun beloofde, iets dat er nu al plaatsvindt.

Op 14 juni vond er in Rusland een evenement plaats dat daarentegen een zeer serieuze character had - Poetin sprak de top-ambtenaren van het ministerie van Buitenlandse Zaken toe en stippelde het toekomstige beleid uit.((Ik heb de hele toespraak vertaald, zie: Poetin – een vredesvoorstel of een verklaring van oorlog?)) Sergej Lavrov vat de toesprak van Poetin nog eens samen en beantwoord vragen van de pers.

Toespraak en antwoorden op vragen van de media door de minister van Buitenlandse Zaken van Rusland Sergej Lavrov na de ontmoeting van de president van Rusland Vladimir Poetin met de leiding van het ministerie van Buitenlandse Zaken van Rusland, Moskou, 14 juni 2024

U hebt allemaal de toespraak van de Russische president Vladimir Poetin gehoord en zijn diepgaande analyse van de situatie met betrekking tot de veiligheid in de wereld, Europa en Eurazië. President Vladimir Poetin schetste nogmaals in detail onze consequente lijn met betrekking tot Oekraïne, die tot nu toe nog nooit op begrip is gestuit in het Westen, dat had besloten uit Oekraïne een instrument te maken om de Russische Federatie te kunnen onderdrukken, onder meer met behulp van militaire, economische en andere methoden. Over veiligheid gesproken: Vladimir Poetin zei dat het Euro-Atlantische veiligheidsmodel tot het verleden behoort. In dit verband moet ik opmerken dat we na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, en ook in de laatste jaren van het bestaan van de USSR, bereid waren tot samenwerking (de president van Rusland heeft ons daar vandaag nog eens aan herinnerd), maar dan wel op een manier die gelijkheid en belangenevenwicht zou garanderen. Het Westen, dat had besloten dat het de Koude Oorlog had gewonnen, zette koers om overal en nergens te domineren. Ook toen zaten we de eerste decennia van de vorige eeuw binnen structuren vast, die Euro-Atlantisch van karakter waren. Eind jaren negentig werd de NAVO-Rusland Raad gevormd. Er was een uitgebreid mechanisme voor onze interactie met de Europese Unie: twee topontmoetingen per jaar, vier gemeenschappelijke ontmoetingsruimten, een groot aantal gezamenlijke projecten. Natuurlijk stond de OVSE (ondanks de naam((Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa))) ook aan de wieg van het concept van de Euro-Atlantische dimensie van veiligheid. Al deze en andere structuren die op de een of andere manier “verbonden” waren met de Euro-Atlantische dimensie waren tot mislukken gedoemd als gevolg van de lijn van de Verenigde Staten om alles en iedereen aan hun wil te onderwerpen. Ook Europa is een van de slachtoffers van dit beleid geworden. Het heeft zijn onafhankelijkheid verloren. In die zin is veiligheid als iets haalbaars, wenselijks in de Euro-Atlantische context niet langer relevant voor ons. Wij willen, zoals president Vladimir Poetin zei, veiligheid nastreven in Eurazië. Dat is logisch. Omdat we op hetzelfde continent liggen, geen oceaan, geen kanaal die ons ervan scheidt. Er zijn al een aantal integratieverbanden op dit continent. Veel daarvan houden zich bezig met veiligheidskwesties. Ik bedoel de CSTO, het GOS, de SCO en economische structuren zoals de EAEU en ASEAN.((

CSTO - Organisatie voor het Verdrag inzake Collectieve Veiligheid / Collective Security Treaty Organisation,
GOS - Gemenebest van Onafhankelijke Staten
SCO - Shanghai-samenwerkingsorganisatie / Shanghai Cooperation Organisation
EAEU - Euraziatische Economische Unie / Eurasian Economic Union
ASEAN - Associatie van Zuidoost-Aziatische Naties / Association of Southeast Asian Nations

)) Ze werken allemaal in de gemeenschappelijke Euraziatische ruimte. In 2015, tijdens de eerste Rusland-ASEAN-top in Sochi, stelde president Poetin voor om na te denken over het harmoniseren van integratieprocessen op ons continent in het kader van de vorming van een Groter Euraziatisch Partnerschap. Naast de organisaties die ik heb genoemd, zijn er nog andere integratiestructuren aan het werk, onder andere in Zuid-Azië en in de zone rond de Perzische Golf - de Samenwerkingsraad van Arabische Staten. De Arabische Liga “neemt ook in belangrijke mate een plaats in" in het Euraziatische continent over. Zoals de Russische president vandaag zei, is dit het Groot Euraziatisch Partnerschap. Als het zich richt op economische, transport- en financiële ketens die onafhankelijk zijn van het dictaat van de Verenigde Staten en hun satellieten, zal het een soort sociaaleconomisch en materieel fundament vormen voor het veiligheidssysteem dat we willen opbouwen. President Poetin heeft benadrukt dat het openstaat voor alle landen en organisaties van het Euraziatische continent, zonder uitzondering. Dit houdt natuurlijk ook in dat de deur openstaat voor Europa, voor die Europese landen die eindelijk zullen beseffen dat het belangrijk is dat zij hun toekomst besteden aan de verwezenlijking van de oorspronkelijke belangen van hun volkeren en niet aan de “dienstbaarheid” aan de Verenigde Staten van Amerika, die het hele “collectieve Westen” onder de duim houden. De taken die voor ons liggen betreffen in de eerste plaats de vorming van een geconcretiseerd concept van het Groter Euraziatisch Partnerschap en Euraziatische veiligheid in al zijn dimensies: militair-politiek, economisch en humanitair. Zoals u weet, worden er op ons continent, als reactie op de pogingen van het Westen om zich de internationale sport en cultuur toe te eigenen, al een aantal evenementen georganiseerd die een Euraziatische en zelfs tot op zekere hoogte mondiale context zullen hebben. Ik heb het over de Future Games, de BRICS Games, de komende Friendship Games, het United Cultures Forum en het Intervision International Song Contest. Op initiatief van de president van Kazachstan, K.Zj.K.Tokajev, is een internationale organisatie voor de Russische taal opgericht. Dit zal ook een essentieel element zijn in het verenigen van het Euraziatische continent, waar veel mensen, landen en naties de Russische taal en de Russische cultuur kennen en liefhebben. Met betrekking tot Oekraïne heb ik niets toe te voegen. De Russische president Vladimir Poetin heeft alle gebaren van goede wil opgesomd (tot op zekere hoogte zelfs met elementen van concessies) die we sinds de Maidan en de staatsgreep in februari 2014 hebben gedaan. Talloze stappen die de nadruk legden op de constructieve benadering van Rusland, op onze wens om de Oekraïense staat te behouden door ervoor te zorgen dat het land ons vriendelijk bejegent, zijn consequent, hardvochtig en categorisch afgewezen. Nu zijn we in een situatie beland waarin de Russische president Vladimir Poetin opnieuw heeft opgeroepen om naar ons te luisteren, omdat er de afgelopen tien jaar telkens wanneer het Westen onze voorstellen afwees, niets goeds uit voort is gekomen. Vraag: De Russische president Vladimir Poetin heeft duidelijke voorwaarden geformuleerd om tot vredesbesprekingen over Oekraïne te kunnen komen. Hoe denkt het Russische Ministerie van Buitenlandse Zaken van zijn kant deze instructies in de praktijk te brengen en mogen we überhaupt contacten verwachten, vooral met het oog op de legitimiteit van de huidige regering in Oekraïne? Sergej Lavrov: President Vladimir Poetin heeft ook het aspect van legitimiteit zeer gedetailleerd uiteengezet. Dit is niet de eerste keer dat hij dit onderwerp aansnijdt. Alles is duidelijk. Toen de president van Rusland dit onderwerp eerder aankaartte, zei hij dat de uiteindelijke beslissing moet worden genomen binnen het politieke en wettelijke kader van Oekraïne. Elke jurist zal deze conclusies trekken nadat hij zich vertrouwd heeft gemaakt met de Oekraïense grondwet. Als deze signalen tot nu toe nog door niemand zijn opgepikt, betekent dit dat we opnieuw teleurgesteld worden door onze westerse partners. Wat betreft de rol van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken. We zijn niet van plan iemand achterna te lopen. Onze ambassadeurs in de respectieve hoofdsteden zullen de tekst van de toespraak van president Poetin overbrengen en verder uitleggen wat er bedoeld wordt (inclusief de achtergrond van deze situatie). We verwachten dat er een reactie volgt. Ik twijfel er niet aan dat de landen van de wereldmeerderheid dit allemaal al hebben begrepen. Ik heb met veel van hun vertegenwoordigers uitvoerig over Oekraïne gesproken, onder andere op 11 juni van dit jaar in Nizjni Novgorod met de deelnemers aan de BRICS Plus-bijeenkomst van ministers van Buitenlandse Zaken. Ze begrijpen dit allemaal heel goed. Wat de besluitvormers betreft. Zij zijn nu in Italië op de bijeenkomst van de G7. Zelensky “spookt” daar ook ergens rond. Morgen en overmorgen zal er een "evenement" in Zwitserland plaatsvinden, hoewel het onduidelijk is in welke samenstelling en op welk niveau. Ik hoop dat de toespraak van de Russische president Vladimir Poetin hen stof zal leveren om over te praten. Vraag: Zoals u weet zijn er binnenkort verkiezingen in Frankrijk. Kunt u ons vertellen hoe u de situatie beoordeelt? Wat verwacht u? Waar hoopt u op? Sergej Lavrov: Natuurlijk volgen we de ontwikkeling van de politieke situatie in de landen waar we onze diplomatieke missies hebben. Zij informeren ons over de binnenlandse en internationale agenda van de betrokken landen, net zoals de ambassadeurs van Frankrijk, Amerika en andere landen in Rusland hun hoofdsteden informeren over wat er in ons land gebeurt. Wat mijn verwachtingen betreft. Ik verwacht al heel lang niets meer van wie dan ook, ook niet van de leidende Europese landen. Ik heb medelijden met hen. Ze zijn hun onafhankelijkheid kwijt, zoals de Russische president Vladimir Poetin vandaag in zijn toespraak zei. De Franse president Macron heeft herhaaldelijk “strategische autonomie” geprezen. Maar kijk eens wat er nu in werkelijkheid gebeurt. Vraag: De door president Vladimir V. Poetin geuite voorstellen voor vrede zijn gebaseerd op het feit dat Oekraïne de voorgestelde voorwaarden van Russische zijde zou moeten volgen. Maar moet Rusland niet de eerste stap zetten en zijn troepen terugtrekken van het Oekraïense grondgebied? Sergej Lavrov: Heeft u naar de president geluisterd? Tweemaal, in het midden en aan het einde van zijn toespraak, zei hij dat hij de opeenvolging van gebeurtenissen niet nog eens wilde herhalen. Zijn verklaring zal op grote schaal worden verspreid en daar zal alles worden toegelicht. Ik denk dat als u de toespraak leest, u zich zult realiseren dat Rusland al het mogelijke heeft gedaan op basis van de gesloten akkoorden, die op aandringen van B. Johnson en van een aantal andere politici zijn tenietgedaan. Vraag: Als Oekraïne instemt met de voorwaarden van de Russische kant, zal Rusland dan de gevechten stopzetten? Waarom zou het Westen u vertrouwen? Sergej Lavrov: We vragen het Westen niet om ons te vertrouwen. De positie en acties van het Westen boezemen geen vertrouwen in. Er zijn vandaag al veel voorbeelden gegeven. Ik wil niet in herhaling vallen over niet nagekomen verplichtingen, inclusief die van juridische aard. Eerlijk gezegd maakt het voor ons niet uit of het Westen ons vertrouwt of niet. Ze moeten de daadwerkelijke situatie begrijpen. Ze begrijpen niets anders dan de harde feiten. Laten ze zich tot hun eigen volk wenden. Zij hebben immers democratie. Laten ze de mensen vragen wat ze moeten doen als reactie op de voorstellen van Poetin. Vraag: Onafhankelijk van het feit of het het Westen ons nu gelooft of niet, indien we een voorstel hadden gedaan en stel dat ze akkoord zouden gaan, zouden we dan onze troepen terugtrekken...? Sergej Lavrov: Ik zal onderbreken. Ik wil niet naar de koffiedik kijken. Ik denk dat je je zelf realiseert dat het geen zin heeft om nu te zeggen “wat als”. Dat is al gezegd. Vraag: Maar kunnen we erop vertrouwen dat ze ons niet nog een keer zullen “belazeren”? Sergej Lavrov: Natuurlijk kunnen we dat niet. Daarom is alles geformuleerd zoals het is geformuleerd. We zijn bereid om het probleem onder de voorwaarden op te lossen die de president van Rusland heeft bekend gemaakt. Pas als we hebben vastgesteld dat aan deze voorwaarden wordt voldaan, zullen we de vijandelijkheden onmiddellijk staken, zoals hij al heeft gezegd. Vraag: Zijn we van plan om dit voorstel in welke vorm dan ook naar de VN te sturen en via welke kanalen zullen de eventuele voorstellen van president Vladimir Poetin aan Oekraïne worden doorgegeven? Sergej Lavrov: Ik denk dat iedereen deze voorstellen al heeft gelezen en dat iedereen ze nu al kent. Deze aard van toespraak leent zich niet per sé voor publicatie van een document in de vorm van een officieel voorstel of initiatief. Maar dit is slechts een technische vraag. Ik ben helemaal niet geïnteresseerd in hoe het zal worden verspreid. Iedereen weet dit nu al. We zullen zien wat de reactie is. Vraag: Als ik me niet vergis, waren de laatste contacten met de leiders van de Amerikaanse diplomatische diensten in januari 2022. De speciale militaire operatie is al twee jaar aan de gang. Zijn er op dit moment, vandaag, aan Amerikaanse zijde op officieel niveau behoeften en wensen om contact op te nemen met ons ministerie van Buitenlandse Zaken? Sergej Lavrov: Ik heb geen idee wat de wensen, laat staan de behoeften, van de Amerikaanse kant zijn, in elke mogelijke betekenis van het woord. Vraag: Vindt u niet dat de voorstellen voor het starten van vredesbesprekingen meer lijken op een ultimatum tot capitulatie? Sergej Lavrov: De vraag is niet helemaal juist. President Poetin vestigde voordat hij zijn toespraak beëindigde specifiek de aandacht op het feit dat hij het totale beeld nog eens wilde schetsen. Wij stemden het memorandum over het behoud van de territoriale integriteit van Oekraïne binnen de grenzen van 1991 toe. Dit was op 21 februari 2014. Heel Europa stond garant voor de naleving van het akkoord tussen de Oekraïense president Janoekovitsj en de oppositie. Voormalig president Obama belde Poetin en vroeg hem dit akkoord niet te torpederen. Maar nadat wij onze steun hadden toegezegd, vond er desondanks de volgende ochtend een staatsgreep plaats. Als dat niet was gebeurd, zou Oekraïne binnen de grenzen van 1991 hebben tot nu hebben voortbestaan. Toen werden de regio's die weigerden de resultaten van de bloedige anticonstitutionele staatsgreep te erkennen, tot terroristen uitgeroepen. Een jaar lang ging de oorlog door. Met onze hulp, omdta iedereen ons had verzocht (Duitsers, Fransen), werden de akkoorden van Minsk gesloten, volgens welke Oekraïne zijn territoriale integriteit behield, maar zonder de Krim. En zo kan ik nog een poos doorgaan. President Poetin heeft dit alles zeer nauwkeurig uiteengezet. Ik denk dat u, als iemand met een analytische geest, waarschijnlijk in staat bent om conclusies te trekken over de vraag of het een ultimatum is of niet. Maar als u schrijft dat het een ultimatum is, vergeet dan alstublieft niet de voorgeschiedenis en wat tot deze toestand heeft geleid. Want in jullie berichten wordt heel vaak gesproken over de cancel-culture gesproken, als jullie tot conclusies komen, maar de onderliggende redenen weglaten.

Het derde evenement in deze reeks is de zogenaamde internationale vredestop in Zwitserland, die op 15 en 16 juni plaatsvond.((Swiss Peace Summit - Zelenski spreekt dit weliswaar als Piss Summit uit, wat misschien ook wel een goede benaming is - het geheel is een farce)) [caption id="attachment_62422" align="aligncenter" width="1024"] Lange gezichten op de persconferentie ter gelegenheid van de vredestop voor Oekraïne. China, Brazilië, Erdoğan en Joe Biden hebben afgezegd. Maar opperhoofd Zelenski is er wel. “Zwitserse belastingbetalers naar de kassa, alstublieft,”[/caption]

Vredestop als lachertje en “ uur nul” voor de Zwitserse neutraliteit

President Zelenski heeft de Zwitserse regering verboden om Rusland uit te nodigen en de Bondsraad heeft dit bevel gedwee opgevolgd. We mogen niet vergeten dat Kiev deze top al lange tijd voorbereidt. In januari kondigde de toen nog legitieme president van Oekraïne aan dat hij met Zwitserland was overeengekomen om een “top op basis van de Zelenski-vredesformule” te houden om te laten zien “dat de hele wereld tegen de Russische agressie is”. Sindsdien heeft Oekraïne onvermoeibaar gewerkt om zoveel mogelijk landen over te halen om deel te nemen, vooral landen die het Zuiden vertegenwoordigen, geleid door China. Oorspronkelijk wilde Oekraïne staatshoofden en regeringsleiders uit meer dan 160 landen uitnodigen voor de top. Dit aantal daalde vervolgens gestaag, net als de positie van afgevaardigden. De Amerikaanse president Joe Biden wilde de top niet bijwonen en stuurde in plaats daarvan Kamala Harris, die vertrok voordat het slotcommuniqué was aangenomen. Andere landen namen dan ook de vrijheid om ministeriële delegaties naar het protocollaire evenement in Zwitserland te sturen. Er werd officieel aangekondigd dat er vertegenwoordigers van 92 landen aanwezig waren, maar slechts 57 van hen waren staatshoofden. Sommige deelnemers stuurden ambassadeurs. In werkelijkheid is de situatie echter nog betreurenswaardiger voor de organisatoren: de Colombiaanse president Gustavo Petro, die op de lijst stond, annuleerde zijn reis naar Zwitserland op het laatste moment toen hij zich realiseerde dat de politici daar bijeenkwamen voor oorlog en niet voor vrede.((Citaat zie: Die unglaublichen Abenteuer von Wladimir Selenskij und seiner "Formel" in der Schweiz — RT DE)) BREAKING NEWS van de “vredestop” in Zwitserland: 🇫🇮 Oekraïne komt het vredesproces binnen in een sterke positie, veel sterker dan 3 weken geleden - president van Finland 🇪🇪 Rusland is een koloniale macht, bijna een halve eeuw lang, tot 1990, maakte Estland deel uit van het Russische koloniale systeem - Estse premier Kaja Kallas 🇮🇹 Beste President Zelenski, kom alstublieft naar Italië, we zijn bereid een nieuw pakket gewapende hulp naar Oekraïne te sturen - Italiaanse vicepremier 🇫🇷 Niemand in deze zaal is in oorlog met Rusland, maar iedereen wil vrede en herstel van de internationale orde. De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties zal een resolutie aannemen over de Olympische wapenstilstand, maar wij beschouwen deze wapenstilstand niet als verplichtend voor Oekraïne. Dit is een oproep aan Rusland (Macron) 🇹🇷 De nieuwe vredesvoorstellen van Poetin geven een sprankje hoop, maar de conferentie over Oekraïne in Zwitserland zou effectiever geweest zijn, mits ook Russische vertegenwoordigers eraan hadden deelgenomen - Turkse minister van Buitenlandse Zaken 🇳🇱 Het feit dat Poetin gisteren met dit waardeloze “vredesvoorstel” kwam, is een teken dat hij in paniek is, en dat is goed nieuws - Nederlandse premier Rutte 🇬🇪 Voor Boetsja was er Abchazië en voor de oorlog in Oekraïne was er een oorlog tegen Georgië. “Oekraïne vecht voor de veiligheid van heel Europa en nog veel meer,” zei de Georgische presidente Zurabishvili. Maar de kroon spande wellicht de Poolse president Duda: 🇵🇱 "Ik stel voor om Rusland op te delen in 200 etnische staten. Rusland is de grootste koloniale macht ter wereld die 200 etnische groepen gevangen houdt” En wat vinden de Russen van het hele spektakel? MK.RU (Новостной портал Московский Комсомолец - МК) schrijft:

“Één grote teleurstelling”: de resultaten van de vredestop in Zwitserland samengevat

De uitkomst van de vredestop in Zwitserland lijkt zelfs voor een leek twijfelachtig. Het slotdocument bevat slechts drie hoofdpunten en is niet ondertekend door de belangrijkste spelers in het Globale Zuiden. Op de conferentie zelf werden geen revolutionaire verklaringen afgelegd. Behalve dat hier en daar een vertegenwoordiger van een land verzuchtte: “Natuurlijk bereiken we geen vrede zonder Rusland.[...] De westerse alternative kanalen zijn al even negatief over het evenement en de officiële zwijgen het dood.((Zie bijvoorbeeld: Ian Proud - Zelensky’s Peace Summit will be another echo chamber to browbeat nations for more weapons and money - Brave New Europe of Ian Proud - Zelensky's peace formula is dead: My takeaways from the Swiss summit - Brave New Europe)) Het Zwitserse EDA (Eidgenössisches Departement für auswärtige Angelegenheiten) heeft de uiteindelijk tot stand gekomen slotverklaring gepubliceerd: Summit on Peace in Ukraine: Joint Communiqué on a Peace Framework.

De slotverklaring was zo algemeen gehouden, dat zelfs Rusland deze misschien ondertekend zou hebben, indien het land was uitgenodigd.

De Oekraïne in 2024

FZ — Tue, 30 Jan 2024 16:27:09 +0000

Men schijnt hier het Oekraïens-Russische conflict haast wel vergeten te zijn, de aandacht is gericht op de beschieting van Jemen en een deel van de Amerikaanse elite dringt erop aan Iran aan te vallen. Ondertussen vindt er ook een gigantische NAVO-oefening plaats in NAVO-landen die aan de RF grenzen. Ik wil hier een overzicht geven van de toestand in begin van 2024, men mag immers nooit vergeten er in de Oekraïne nog steeds hevig gevochten wordt. Per week worden er duizenden Oekraïense soldaten gedood, terwijl de Oekraïne nu al grote tekorten aan mankracht heeft. Indien de Oekraïne zelfstandig kon beslissen, was men vermoedelijk al lang tot bezinning gekomen en hadden er vredesbesprekingen plaats gevonden. Maar vrede is kennelijk niet gewild. Men dient het Russisch-Oekraïense conflict in een ruimer geopolitiek kader te zien, dan slechts als een oorlog tussen twee staten, we staan aan de rand van een wereldoorlog. In het Westen is men zich hiervan niet bewust, of verdringt deze feiten. Daarom is het ook noodzakelijk naar de globale ontwikkelingen te kijken, vooral naar de grootste onruststoker, de VS. Daar lopen de discussies hoog op of de Oekraïne nog verder gefinancierd moet worden. En langzaam komt er paniek op, dat men de oorlog tegen Rusland zal verliezen. De nieuwste kronkelredenering is: we moeten Zelenski blijven steunen, anders wint Trump de verkiezingen, persoonlijk zie ik daar de logica niet van in. Het Westen heeft zich veel te lang superieur gevoeld aan de rest van de wereld en vooral stelselmatig de industriële capaciteit van Rusland onderschat. Daardoor heeft het zijn eigen ondergang in gang gezet. Het Westen raakt steeds dieper betrokken bij het conflict, terwijl het nog steeds beweert “Oekraïne moet zelf beslissen of het onderhandelingen wil voeren of hoe het de door ons geleverde wapens op het territorium van Rusland inzet. Niets is minder waar, de Oekraïne is al lang de laatste rest van soevereiniteit kwijtgeraakt. In wezen is het ongelooflijk dat de toekomst van de Oekraïne af zou hangen van de verkiezingen in de VS of de interne strubbelingen in de EU. Het Russische nieuws meldde onlangs: het aantal conflicten wereldwijd heeft een kritische massa bereikt. In wezen zou er koortsachtig diplomatiek overleg gevoerd moeten worden, maar men praat nauwelijks nog met elkaar. Het Westen heeft de houding: Rusland (China, Iran etc.) vertegenwoordigen de macht van het kwaad, daar mag je niet mee onderhandelen, terwijl Rusland geen kans ziet in het Westen nog één redelijk mens met beslissingsbevoegdheid te vinden, waarmee overleg gepleegd zou kunnen worden. Gelijktijdig worden de banden met het globale Zuiden, met name met de BRICS, steeds nauwer aangehaald. Ondanks alles verzekert Rusland, dat men nog steeds tot onderhandelingen bereid is. In het Zwitserse Davos heeft onlangs, voorafgaande aan de bijeenkomst van het WEF ((15-19 januari 2024, de bijeenkomst stond trouwens onder het motto "Vertrouwen herwinnen". Hoe zou het WEF dat vertrouwen kwijtgeraakt zijn?)) de derde bijeenkomst van de zogeheten Oekraïense vredes-formule plaatsgehad. Kiev bericht triomfantelijk dat er wel 80 landen aan hebben deelgenomen (omdat al deze vertegenwoordigers toch al aanwezig waren voor het WEF). De grote afwezige was China, dat geweigerd had deel te nemen en natuurlijk Rusland, dat niet uitgenodigd was. Vredesonderhandelingen zonder de aanwezigheid van een van de betrokken partijen, kunnen alleen plaatsvinden na een volledige capitulatie, en dat is precies wat Zelenski van Rusland eist - de onvoorwaardelijke capitulatie, de vrijgave van alle Oekraïense gebieden binnen de grenzen van 1991 (dus inclusief de Krim) en reparatiebetalingen. Gezien het feit dat Rusland aan de winnende hand is, zal het land beslist niet op deze voorwaarden ingaan. De situatie aan het front ziet er catastrofaal uit voor de Oekraïners, de belangrijke veste Avdejevka (in de buurt van Donetsk) is al bijna volledig in Russische handen, de Oekraïners bieden echter verwoed weerstand, ondanks het feit dat ze zowel een tekort aan manschappen als aan wapens hebben en worden bij bosjes afgeslacht. Het Westen raadt ze al sinds weken aan zich terug te trekken en in de verdediging te gaan en in bevestigde posities af te wachten tot 2025 totdat er weer een voorraad aan wapens en troepen beschikbaar zal zijn en de Oekraïne opnieuw in de aanval kan gaan. In deze onzekere tijden kan niemand zo ver vooruit plannen, behalve misschien de Russen. Er gaan echter ook verstandigere stemmen op (hoewel je je al kunt afvragen of dit wel verstandiger is), blijkbaar bestaan er ook plannen om grote delen van de Oekraïne op te geven, het hoofd van de inlichtingendienst, Boedanov, tot staatschef te maken en vanaf Lvov partizanenopstanden te organiseren. Van vrede is geen sprake, de Biden-regering lijkt de oorlog beslist tot aan de Amerikaanse verkiezingen te willen voortzetten. De positie van Zelenski is uiterst zwak, iedereen lijkt hem wel kwijt te willen. De geplande grote mobilisatie van een half miljoen soldaten is moeilijk door te zetten, Zelenski staat met de rug tegen de muur. Onlangs zijn zelfs 17 afgevaardigden van Zelenskis partij in de Verchovna Rada (parlement) opgestapt.((Zie: Ukraine: Zelensky may soon oust military chief Zaluzhny, van Stephen Bryen.)) [caption id="attachment_62256" align="alignright" width="350"] Een van de brandende vliegers. Gezien de geprinte tekst, was de flashmob goed voorbereid.[/caption] Op 25 januari was er een grote gevangenenuitwisseling gepland, die op de verjaardag van Zelenski met veel tamtam verkondigd zou worden. Rusland heeft twee vliegtuigen richting grens gestuurd. Een ervan werd door Oekraïne neergehaald, met als resultaat 65 dode Oekraïense krijgsgevangenen. In eerste instantie meldde de Oekraïne trots: "we zijn erin geslaagd een Russisch vliegtuig af te schieten". Toen drong het besef door, dat ze hun eigen mensen gedood hadden en het bericht verdween. In de westerse media werd dit weer eens als Russische propaganda beschouwd, maar toen publiceerden de Russen foto's van het wrak en naamlijsten en toen viel de beschieting niet meer te ontkennen. De stand is nu: de Russen hebben ons niet voldoende over de geplande vlucht ingelicht, het is de schuld van de Russen dat we het vliegtuig hebben afgeschoten. Volgens de Russen waren de Oekraïeners volledig van het transport op de hoogte. Voor Zelenski zou dit incident funeste gevolgen kunnen hebben. Op zijn verjaardag werd in Kiev een flashmob gehouden, men liet brandende papieren vliegers op, met het opschrift: "gefeliciteerd met je verjaardag - moordenaar!" De Oekraïne ontwikkelt zich steeds meer tot een terreurstaat, of misschien zijn dit al de voorboden van de verwachte partizanenoorlog. Het Westen wil Rusland koste wat kost klein krijgen, als het niet op militaire manier lukt, dan probeert men het met een patrtizanenoorlog. Toe te geven dat Rusland gewonnen heeft, lijkt ondenkbaar. Bovendien zou dit vrijwel zeker de verkiezingsoverwinning van Donald Trump inhouden - het ergste schrikbeeld voor iedere Neo-con. De Russen hebben zichzelf beter onder controle, Poetin heeft tot nu toe een verdere escalatie weten te voorkomen, maar de sfeer wordt grimmiger. Onlangs voorspelde het hoofd van de Russische geheime dienst, Narysjkin, de Oekraïne voor de toekomst een treurig lot en in Rusland wordt al lang gewaarschuwd dat de voorwaarden van vredesovereenkomsten steeds nadeliger voor de Oekraïne zullen uitvallen, naarmate het conflict langer duurt.

De gemiste vrede

FZ — Sun, 31 Dec 2023 04:37:29 +0000

In het voorjaar van 2022 vonden er tussen Rusland en de Oekraïne vredesbesprekingen plaats en velen hoopten dat de SMO reeds na een maand beëindigd zou worden. Vredesverdragen lagen klaar om getekend te worden. In ieder geval was dit de Russische versie van het verhaal, dat echter door het Westen als Russische propaganda afgedaan werd. Onlangs werd op de Oekraïense staatsTV((let wel - niet door alternative of Russische kanalen!)) een interview uitgezonden met een Oekraïense politicus die bij de onderhandelingen in Istanboel betrokken geweest was. Hij bevestigde daarin dat er in de lente van 2022 een vredesverdrag getekend had kunnen worden, indien het regime in Kiev niet plotseling de overeenkomst opzij had geschoven. De journaliste vraagt ongelovig: "dus vorig jaar had al vrede kunnen zijn en al die tienduizenden soldaten waren niet gedood?" Dit wordt door Arachamija beaamd. Verder vertelt hij dat de neutraliteit van de Oekraïne de belangrijkste voorwaarde van de Russen geweest was, maar dat toen alles in kannen en kruiken was, Boris Johnson uit London aangesneld kwam met der boodschap: "samen met de Russen wordt hier niets getekend!" In de mediawereld sloegen Arachamijas uitspraken in als een bom. Hij ontkrachtte daarmee het hele narratief dat Russland op een mooie dag, zonder enige reden de Oekraïne had aangevallen en dat Poetin, geleid door imperiale waandenkbeelden, zich pas tevreden zou geven nadat hij niet op zijn minst Berlijn had veroverd. Verder werd volgehouden dat de Oekraïne altijd tot onderhandelingen bereid geweest was en dat de duivelse Russen dat hadden verhinderd. De waarheid is echter dat Zelenski in de constitutie had laten vastleggen, dat vredesonderhandelingen pas mogelijk zouden zijn, nadat de Krim was herovert en Poetin niet langer aan de macht was. Russland had daarentegen steeds verklaard tot verhandelingen bereid te zijn, maar dan met realistische voorstellen. Hoe zal een Oekraïner die familieleden heeft verloren, zich voelen als hij over deze gemiste kans op vrede hoort? Zal dit niet de bereidheid om nog verder voor de Oekraïne te vechten, aanzienlijk verminderen? Intussen komen van alle kanten getuigenissen naar buiten die de Russische versie van het verhaal bevestigen. De getuigen zijn o.a. de Turkse minister van buitenlandse zaken, de voormalige Israëlische premier Naftali Bennett((Bennett heeft na zijn aftreden een zeer openhartig interview gegeven over de Oekraïne en de vredesonderhandelingen. In het Ivrit met Engelse ondertitels: https://www.youtube.com/watch?v=ZpCTEBaTFS8&t=233s)), voormalig Bondskanselier Gerhard Schröder etc. De VS ontkennen nog steeds dat ze iets met het falen van de onderhandelingen te maken hadden((zie b.v. No, The U.S. Did Not Sabotage Russia-Ukraine Peace)) Begin november verscheen op een mij onbekende website, Brave New Europe, een gedetailleerde analyse van de gebeurtenissen in maart 2022. Ook deze analyse had in der westerse media moeten inslaan als een bom, en had in wezen voorpaginanieuws moeten zijn. Het westerse narratief wordt hierdoor weer eens grondig weerlegd. Het artikel is een gedetailleerde reconstructie van de Oekraïens-Russische vredesonderhandelingen in maart 2022 en de begeleidende bemiddelingspogingen van de toenmalige Israëlische premier Naftali Bennett, gesteund door president Erdogan en de voormalige Duitse bondskanselier Schröder. De tekst is opgesteld door de gepensioneerde generaal H. Kujat en Prof. H. Funke, twee van de initiatiefnemers van het onlangs gepresenteerde vredesplan voor de Oekraïne. En het is ook in verband met hun vredesplan dat deze reconstructie zo ontzettend belangrijk is. Het leert ons dat we het ons niet kunnen veroorloven om een staakt-het-vuren en de vredesonderhandelingen opnieuw uit te stellen. De menselijke en militaire situatie in de Oekraïne zou dramatisch kunnen verslechteren, met als bijkomend gevaar dat het zou kunnen leiden tot een verdere escalatie van de oorlog. We hebben een diplomatieke oplossing nodig voor deze wrede oorlog - en wel nu! Zeven punten in het bijzonder moeten worden benadrukt:

Slechts een maand na het begin van de Russische militaire interventie in de Oekraïne waren de Oekraïense en Russische onderhandelaars heel dicht bij een staakt-het-vuren en een alomvattende vredesoplossing voor het conflict gekomen.
In tegenstelling tot vandaag hadden president Zelenski en zijn regering zich ingespannen voor een onderhandelde vrede met Rusland en een snel einde van de oorlog.
In tegenstelling tot wat het Westen beweerde, waren de Oekraïne en Rusland het er destijds over eens dat de geplande uitbreiding van de NAVO de oorzaak van de oorlog was. Daarom richtten ze hun vredesonderhandelingen op de neutraliteit van de Oekraïne en het afzien van het NAVO-lidmaatschap. In ruil daarvoor zou de Oekraïne zijn territoriale integriteit behouden, met uitzondering van de Krim.
Het lijdt weinig twijfel dat deze vredesonderhandelingen mislukten door het verzet van de NAVO en in het bijzonder de VS en het VK. Een dergelijk vredesakkoord zou neerkomen op een nederlaag voor de NAVO, het einde van de uitbreiding van de NAVO naar het oosten en dus het einde van de droom van een door de VS gedomineerde wereld.
Het mislukken van de vredesonderhandelingen in maart 2022 en de daaropvolgende intensivering van de oorlog heeft honderdduizenden mensen het leven gekost, vooral jongeren, heeft een jonge generatie diep getraumatiseerd en de ernstigste mentale en fysieke wonden toegebracht. De Oekraïne is blootgesteld aan enorme verwoestingen. Dit heeft geleid tot een hoge graad van verarming en een aanhoudende ontvolking van het land. Niet alleen Rusland, maar ook de NAVO en het Westen dragen een zwaar deel van de schuld voor deze ramp.
De huidige onderhandelingspositie van de Oekraïne is veel slechter dan in maart 2022. De Oekraïne zou nu grote delen van zijn grondgebied kunnen verliezen.
Het blokkeren van de vredesonderhandelingen destijds heeft iedereen schade berokkend: Rusland en Europa - maar bovenal de bevolking van de Oekraïne, die met haar bloed betaalt voor de ambities van de grootmachten en daar waarschijnlijk uiteindelijk niets voor terugkrijgt.

Ik heb een nieuwsitem van de Russische televisie van ondertitels voorzien, om te laten zien hoe in Rusland over de mislukte vredesonderhandelingen bericht wordt.

[aiovg_video id=62221]

Als er over de Russische media gesproken wordt, heerst de mening: allemaal propaganda! Persoonlijk voel ik me, als ik de Russische media volg, veel beter geïnformeerd dan door de westerse officiële kanalen. Een kenner van deze materie, Gilbert Doctorow, schrijft hierover: Zoals ik de afgelopen weken al heb gezegd, verzinnen Russische talkshows als bijvoorbeeld "60 Minuten" geen materiaal voor hun publiek. Nee, ze nemen video en tekst over van westerse media en tonen op het scherm zeer representatieve fragmenten van wat er in het Westen wordt gezegd over de oorlog in de Oekraïne. Dit wordt dan besproken door panelleden. Een paar weken geleden besteedde de Russische televisie speciale aandacht aan een interview met generaal Harald Kujat dat in het Westen wel naar behoren was gepubliceerd. Kujat is ex-hoofd van het Militaire Comité van de NAVO en daarvoor was hij de hoogste officier van Duitsland met de titel Inspecteur-generaal van de Bundeswehr. De Russische nieuwszenders besteedden aandacht aan de evaluatie die deze hoge militaire expert gaf van de oorlogssituatie, in het bijzonder aan de manier waarop Rusland militair en economisch veel sterker naar voren komt dan in februari 2022, in tegenstelling tot de verwachtingen van de Verenigde Staten en haar bondgenoten, terwijl de Oekraïne zijn militaire potentieel heeft verspeeld en niet kan winnen, hoeveel hulp het ook krijgt van het Westen, omdat de menselijke reserves zijn uitgeput.

De perverse pogingen van de VS om vrede te stichten

FZ — Mon, 20 Nov 2023 21:21:48 +0000

We hebben al vaker over de RAND Corporation bericht. RAND is een van de organisaties die (bijna) 1:1 het beleid van de VS bepalen. Wanneer RAND een voorstel oppert, dan moet je erop bedacht zijn, dat deze 'voorstellen' ook uitgevoerd zullen worden, zij zijn als het ware een Road Map. In januari van dit jaar bracht Rand een rapport uit met de titel:

Een lange oorlog vermijden

(Avoiding a Long War)

In juni publiceerde ik een lang artikel over dit rapport. Alles duidt erop dat er in de VS stromingen zijn die een uitweg uit de heilloze oorlog in de Oekraïne zoeken. Het RAND rapport lijkt een eerste stap te zijn om het grote publiek ervan te overtuigen dat de oorlog niet noodzakelijkerwijs met een overwinning van de Oekraïne zal eindigen. Ons wordt al anderhalf jaar wijsgemaakt dat Rusland de grote schurk is, die volkomen onverwacht een onschuldig, weerloos land heeft overvallen. Bovendien was Rusland zogenaamd verzwakt en het leger zou gedemoraliseerd zijn. De Oekraïne moest echter koste wat het kost door het Westen (en volgens plan eigenlijk door de hele wereld, maar dat heeft om onduidelijke redenen anders uitgepakt) gesteund worden om in deze oorlog de overwinning te behalen. Een Oekraïense overwinning lijkt niet haalbaar en de VS staan nu voor het grote probleem - hoe het narratief zonder gezichtsverlies omgebogen kan worden. Dezelfde auteur als van het bovengenoemde RAND rapport, Samuel Charap, publiceerde in juni in Foreign Affairs een artikel dat hetzelfde standpunt verkondigd. Het lijkt erop dat de beeldvorming van de Oekraïne als het onschuldig slachtoffer herzien gaat worden. Het artikel met de titel "Een oorlog die niet te winnen is", begint als volgt ((De volledige tekst van het artikel is op Duits te vinden bij Anti-Spegel, de Engelse versie is helaas achter een pay-wall verborgen)):

"De inval van Rusland in de Oekraïne in februari 2022 was een moment van klaarheid voor de Verenigde Staten en hun bondgenoten. Er stond hen een dringende missie te wachten: de Oekraïne bijstaan in de strijd tegen de Russische agressie en Moskou straffen voor zijn wandaden. Terwijl de westerse reactie vanaf het begin duidelijk was, was het doel - het eindspel van deze oorlog - vaag."

"Deze onduidelijkheden liggen eerder de geaardheid [van deze oorlog] en kunnen niet als een fout van het Amerikaanse beleid beschouwd worden. Of zoals National Security Advisor Jake Sullivan in juni 2022 zei: "We hebben ons in feite onthouden van het formuleren van wat wij zien als een eindspel... We hebben ons gericht op wat we vandaag, morgen, volgende week kunnen doen om de Oekraïense kant zoveel mogelijk te versterken, eerst op het slagveld en dan uiteindelijk aan de onderhandelingstafel." Deze aanpak was zinvol in de eerste maanden van het conflict. Het verloop van de oorlog was toen allesbehalve duidelijk. De Oekraïense president Vladimir Zelenski had het nog over zijn bereidheid om zijn Russische ambtgenoot Vladimir Poetin te ontmoeten en het Westen had Kiev nog niet voorzien van geavanceerde grondraketsystemen, laat staan tanks en langeafstandsraketten, zoals nu het geval is. Bovendien zal het altijd moeilijk zijn voor de VS om commentaar te geven op het doel van een oorlog die hun strijdkrachten niet uitvechten. De Oekraïners zijn degenen die sterven voor hun land, dus zij beslissen uiteindelijk wanneer ze stoppen - ongeacht wat Washington misschien zou willen."

Mijns inziens waren de Westerse doelen van deze oorlog van begin af aan duidelijk, namelijk Rusland economisch en militair te verzwakken in de hoop dat daardoor ook Poetin ten val zou komen. De bovenstaande uitspraken werden in juni gedaan, nog voor het begin van het "allesbeslissende tegenoffensief". Het was echter toen al duidelijk dat de kans op een Oekraïense overwinning gering was, alleen wilde niemand dat toegeven.((Ik ben toen met schrijven gestopt, maar het verloop van de gevechten heeft aangetoond dat deze inschatting juist was - dus brij ik er nu een einde aan.)) Het "tegenoffensief" is volkomen mislukt, de verliezen van de Oekraïne waren enorm en nu staat de VS en de NAVO voor het probleem hoe je zonder gezichtsverlies je uit de puinhopen kan bevrijden. De Democraten in de VS bereiden zich alweer op de volgende verkiezingen voor en kunnen zich geen tweede Afghanistan permitteren. En toen kwam er van een onverwachte kant DE oplossing - Hamas viel Israël aan. Sindsdien is alle aandacht op Israël gericht, haast niemand bekommert zich nog om het lot van de Oekraïne. Maar ondertussen wordt daar nog steeds gevochten, de Oekraïne komt binnenkort zonder munitie te zitten en is ertoe over gegaan vrouwen en invaliden onder de wapens te roepen. De VS draaien de geldkraan dicht, de situatie ziet er tamelijk hopeloos uit. Het al lang vermoedde conflict tussen politiek en legerleiding wordt inmiddels openlijk uitgevochten. De Oekraïne staat voor de keuze of tot de laatste Oekraïner door vechten, of met Rusland te onderhandelen.

Reddingsmissie of kinderhandel?

rovanov — Sat, 18 Nov 2023 15:18:37 +0000

Dit bericht verscheen bij de Andere Krant Uit de pen van Ella Ster

ADOPTIE VAN GEHANDICAPTE OEKRAÏENSE KINDEREN

Vele tienduizenden kinderen zijn sinds de Russische invasie in februari 2022 ter adoptie naar de VS gebracht. De kinderen zouden op deze manier worden beschermd. Maar sommige van de organisaties die zich met deze adoptie bezighouden zijn uiterst schimmig. Ze zijn betrokken bij financiële schandalen en hebben nauwe banden met Amerikaanse militaire instanties die zich bezighouden met medisch onderzoek. Rusland wordt door het Westen regelmatig beschuldigd van het ontvoeren van kinderen uit de bezette gebieden in Oekraïne. Volgens de Russische regering brengen ze juist kinderen in veiligheid. Veel minder bekend is dat ook Amerikaanse organisaties zich bezighouden met de verplaatsing van kinderen, vanuit Oekraïne naar de VS. Kwetsbare kinderen, bijvoorbeeld lichamelijk gehandicapte of seksueel misbruikte kinderen uit weeshuizen, worden ter adoptie naar de VS gebracht. Twee Amerikaanse liefdadigheidsinstellingen die zich hiermee bezig houden, en hiervoor miljoenen aan donaties hebben ingezameld, zijn Exitus1 en Operation Underground Railroad (OUR). Die laatste is opgericht door Tim Ballard, de hoofdpersoon in de inmiddels beroemde film Sound of Freedom, waarin kindermisbruik aan de kaak wordt gesteld. Een andere actieve organisatie is het in Californië geregistreerde Next North Inc., die zegt samen te werken met officiële instanties in Oekraïne.

Nep-adoptiegezinnen

Lees het volledige artikel bij de Andere Krant

De andere Oekraïne

FZ — Tue, 12 Sep 2023 11:38:04 +0000

Onze media hebben het beeld geschapen dat alle Oekraïners pal achter president Zelenski en de oorlog staan. Het nationalisme viert hoogtij - maar Nazi's zijn er uiteraard niet. Mijn indruk is echter anders, er bestaat een behoorlijk aantal Oekraïners die de teloorgang van hun land betreuren en tevens het verlies van de gemeenschappelijke Russisch-Oekraïense cultuur. Als we tegenwoordig Oekraïne horen, hebben we slecht het beeld van stukgeschoten ruïnes voor ogen. Rusland doet zijn uiterste best om bij de bombardement de bewoners en de cultuurgoederen te sparen, want Rusland beschouwt de Oekraïners als een Slavisch broedervolk en de historische gebouwen als gemeenschappelijk cultureel erfenis. Er is zelfs de stelling dat als je de Russische cultuur in de Oekraïne wegdenkt, dan blijft er geen cultuur over. Zelenski & Co. doen er alles aan om alles wat aan Rusland doet denken radicaal uit de Oekraïne te verbannen. De nieuwste maatregel is, dat alle staatsdienaren met inbegrip van de militairen verplicht zijn Engels te leren. Had men dat niet eerder kunnen bedenken? Nu hebben er talloze Oekraïners met veel moeite Oekraïens geleerd, omdat Russisch verboden is en nu moeten ze alweer op een nieuwe taal omschakelen. Boze tongen zeggen nu: nogal wiedes dat er voor Engels gekozen is - buiten de Oekraïne is er geen hond die bereid is Oekraïens te leren. [caption id="attachment_61890" align="alignright" width="350"] Kaart van de Wilde Velden in de 17e eeuw[/caption] Volgens Russische geschiedschrijvers van de 18de en 19de eeuw((Bijvoorbeeld het standaardwerk in 12 delen van Nikolaj Karamzin, de Geschiedenis van Rusland - История государства Российского)) werd het gebied dat nu Oekraïne heet, na de aftocht van de Tartaren gezien als een soort niemandsland. Het gebied ook stond bekend onder de naam "de Wilde Velden", vergelijkbaar met het Amerikaanse Wilde Westen, dat pas dankzij der Russische cultuur bewoonbaar gemaakt werd. (De moderen Oekraïeners hebben daar uiteraard een andere kijk op.) Om op de schoonheid van de Oekraïne te wijzen, wil ik een paar beelden uit Tserkassy laten zien, die ik toevallig op een Oekraïens kanaal tegengekomen ben.((Ik ben gefascineerd door gebouwen die ik niet anders dan als "suikertaarten" kan beschrijven, die er nog volop behouden zijn gebleven)) Tserkassy ligt letterlijk in het hart van de Oekraïne en werd ergens in de 14de eeuw gesticht. De plek was al tijdens de Kievse Roes door Slavische stammen bewoont, maar werd tijdens de Tataarse bezetting verlaten.

[caption id="attachment_61886" align="aligncenter" width="350"] Tsjerkassy op de kaart[/caption]	[caption id="attachment_61885" align="aligncenter" width="350"] Model van de veste van Tsjerkassy[/caption]
[caption id="attachment_61887" align="aligncenter" width="350"] Het huwelijkspaleis of te wel registratiekantoor[/caption]	[caption id="attachment_61888" align="aligncenter" width="350"] Het voormalige Slavjanski Hotel[/caption]

Het bovengenoemde Oekraïense kanaal, is zowel pro-Oekraïens als pro-Russisch. Dat behoeft enige uitleg, de twee dingen lijken elkaar tegenwoordig uit te sluiten. Maar er zijn veel mensen die niets liever willen dan vrede en normaliteit. En dat zijn dan ook de beloftes waarvoor Zelenski in 2019 is gekozen, maar hij heeft zich niet aan zijn verkiezingsbelofdes gehouden. Dat wordt hem door veel mensen kwalijk genomen. Vóór de Russische aanval op 24 februari 2024, was Zelenskis populariteit tot op 20% gedaald, hoe het nu is weten we niet, er worden geen enquetes meer gehouden - het is immers oorlog. Onder druk van Washington en de NAVO wordt de Oekraïne steeds verder naar de afgrond gedreven. Ik heb hier een korte video clip, die de stemming onder dissidente Oekraïners kan weergeven.((bij het video-bestand is er een toelichting op de in de video vertoonde beelden)) [aiovg_video id=62009] Ik wil ook nog een korte literaire tekst voorstellen van de journaliste en schrijfster Miroslava Berdnik, waarin ze beschrijft hoe zij de Oekraïne van vandaag waarneemt. Berdnik heeft ook boeken geschreven over de opkomst van het nazisme in de Oekraïne. Volgens haar was deze stroming al in opkomst toen Galicië nog door de Oosterijkers bestuurd werd. Dit soort uitspraken werden haar niet in dank afgenomen, ze kreeg dan ook de nodige problemen met de Oekraïense geheime dienst SBOe.

Сегодняшняя Украина - это айсберг, который откололся от материка Русской цивилизации, и тая, уплывает в океан. Да, первое стойбище было поставлено населением, прибывшим осваивать неизведанную землю, на месте этого айсберга, но с тех пор расселилось, обжило, обустроило земли, создав, совместно с первопроходцами, уникальную цивилизацию. Но одичавшие потомки вместо того, чтобы кричать "SOS!" и спасаться, скачут по осколку, старательно топя его, обкалывают, сбрасывая как балласт фрагменты и жителей, которые пытаются спасти то, что можно спасти.

***

[caption id="attachment_61903" align="alignright" width="350"] Er is ook een andere interpretatie mogelijk: de Oekraïne is de ijsberg, die de Russische Titanic laat zinken[/caption] De Oekraïne van vandaag gelijkt op een ijsberg, die van het vasteland van de Russische beschaving is losgeraakt en in de oceaan verzinkt. Het is een feit, dat de eerste nederzettingen werden gesticht door mensen die gekomen waren om dit woeste land in bezit te nemen, op de plek waar vroeger de de ijsberg had gelegen, maar sinds die tijd hebben ze daar hun thuis gesticht, hebben het land ontgonnen en hebben gezamenlijk met oorspronkelijke bewoners een unieke beschaving geschapen. Maar hun verruwde afstammelingen, in plaats van "SOS!" te roepen en zichzelf te in veiligheid te brengen, dansen op de scherven, laten het land wegzinken, beschieten het, ontdoen zich van alles wat nog over gebleven is en gelijktijdig ook van die bewoners die proberen te redden wat er nog te redden valt.

Nog een kleurenrevolutie in de Oekraïne?

FZ — Fri, 21 Jul 2023 22:15:49 +0000

Wellicht een oplossing voor het Westen?

Dit bericht verscheen op RT-Duits

Ondertussen lijkt het erop dat het Westen op de een of andere manier weer uit het Oekraïne-project wil stappen. Maar tot nu toe ligt er nog geen voorstel op tafel over hoe dit zou kunnen functioneren. Nou ja, met een beetje creativiteit en een ongewoon gebruik van gewone middelen zou de oplossing kunnen zijn. [caption id="attachment_61917" align="aligncenter" width="1024"] Quelle: www.globallookpress.com © http://globallookpress.com/zpdtl.html?IMG=20230504_zaa_p133_038.jpg&CNT=23#[/caption] Sinds de laatste NAVO-top is het duidelijk dat het Westen in een impasse zit. Er heerst in Washington nog steeds een conflict tussen de oorlogsstokers die tegen Rusland ten strijde willen trekken, en diegenen die de strijd met China prefereren. Maar nu het Oekraïense offensief volledig is mislukt en niet alleen de wonderwapens maar ook de gewone munitie zo langzamerhand opraakt, is het duidelijk dat een uitweg uit de misère de meeste mensen gelegen zou komen. Ook al kunnen de westerse media het nog steeds niet laten om te dromen van een Oekraïense overwinning, is dit niet realistisch; zelfs niet wanneer Polen en Litouwen zouden ingrijpen (wat zelfs voor de Ruslandstrijders in Washington op dit moment te riskant is). Zo eenvoudig is het echter niet. Rusland zal een bevriezen van het conflict niet accepteren, en waarom ook? Kiev heeft inmiddels zoveel soldaten opgebrand dat het Oekraïense leger is gedegradeerd tot de derde liga en de vraag is alleen nog maar wanneer het zal instorten. Er bestaat gewoon geen reden voor Rusland om af te zien van de doelstellingen van de militaire missie. Per slot van rekening had de RAND Corporation((Zie ons artikel: Wonderen gebeuren!)) hier maanden geleden al over gespeculeerd en zelfs overwogen om de nu Russische gebieden als zodanig te accepteren. Nog afgezien van de mantra dat Oekraïne zelf zal beslissen, is het sowieso voor iedereen duidelijk dat dit zeker niet het geval is en dat een beslissing over het lot van deze kolonie uitsluitend in Washington zal worden genomen. Maar er is niet alleen het probleem met het RAND-voorstel dat Rusland niet zal meespelen, helemaal niet kan meespelen, tenzij de dreiging voor het eigen land permanent wordt weggenomen. Er is het bijkomstige probleem van de komende Amerikaanse verkiezingen, die ervoor zorgen dat de regering Biden niet nog eens zo'n zichtbare nederlaag als in Afghanistan wil lijden. En de maximalistische retoriek van de afgelopen maanden heeft ervoor gezorgd dat elke concessie - op een nederlaag lijkt neer te komen. Een voortzetting van de gevechten tot het moment van de Amerikaanse verkiezingen is echter ook nauwelijks denkbaar, want zonder aanvoer van extra (NAVO-)troepen kan er in principe niet van worden uitgegaan dat het Oekraïense leger überhaupt tot november volgend jaar nog zal bestaan. Tegelijkertijd is niet alleen de uitputting van voorraden materieel en munitie een verzwarende factor, maar ook de toenemende wrevel onder de Europese bevolking over de gevolgen van de financiële hulp aan Oekraïne en de gevolgen van de sancties. Nogmaals, het is moeilijk te voorspellen hoe de situatie zich zal ontwikkelen tussen nu en november 2024. Twee Europese regeringen hebben de afgelopen weken al het bijltje erbij neergegooid. Daarbij komt het feit dat steeds meer delen van de wereld zich afkeren van de VS en ook van de Amerikaanse dollar; een trend die in het gunstigste geval nog slechts gestopt zou kunnen worden door een volledige opheffing van alle sancties tegen Rusland. Vooral op financieel gebied zijn de gevolgen veel ernstiger dan de NAVO-landen ooit openlijk zouden toegeven; maar inmiddels zijn er zelfs de eerste officiële verklaringen gekomen dat er op grote schaal geld wordt teruggetrokken door niet-westerse landen; en niet alleen geld, maar ook goudreserves. Maar om de sancties op te heffen en dus op zijn minst deze uitstroom te verminderen, zou er een definitief einde aan het conflict moeten komen, wat een de facto Russische overwinning zou betekenen, maar formeel als een terugtrekking van de VS, die echter niet op een nederlaag zou mogen lijken, worden gepresenteerd. Welnu, daarvoor heeft het Westen slechts één optie in zijn gereedschapskist. Er zou een nieuwe kleurenrevolutie in de Oekraïne nodig zijn die, laten we zeggen, onder de vlag van "Moeders voor Vrede" (het nummer werd al met succes getrokken in de Sovjet-Unie) of een "Oekraïense Toekomst" zou aflopen. Het Zelenski-regime zou verwijdert en vervangen worden door een regering, die dan zou verklaren dat ze goede buren met Rusland wil zijn. De VS zouden dan kunnen verklaren dat ze altijd al hebben gezegd dat ze de beslissing van het Oekraïense volk respecteren, dus respecteren ze ook deze. Ze zouden dit kunnen verwoorden met spijtbetuigingen. Maar in de sfeer van de westerse propaganda zou dit geen trendbreuk of nederlaag zijn en ten opzichte van de landen in het Zuiden zouden ze op zijn minst hebben gedaan alsof ze altijd vóór de vrede waren - een vrede die hen op deze manier in de schoot is geworpen. Tenslotte zijn alle organisaties (NGO's) die destijds de Maidan hebben bekokstoofd nog steeds actief in de Oekraïne. De National Endowment for Democracy, al de Europese stichtingen, waaronder ook Duitse partijen, een enorm apparaat van bereidwillige, flexibele mensen die alleen maar verteld hoeft te worden dat er nu een ommekeer van 180 graden nodig is en dat een nauwe band met Oekraïense nazi's niet langer wenselijk is. Dat is misschien een beetje problematisch, maar men kan de mensen die nog steeds aarzelen, wat concrete cijfers voorleggen over de Oekraïense slachtoffers en de westerse munitievoorraden, en dan is er niets aan de hand. Zelfs Human Rights Watch kan met de juiste financiële middelen worden overgehaald om te erkennen dat het recht op leven een relatief hoge plaats inneemt onder de mensenrechten. Laten we zeggen dat het drie tot zes maanden duurt om het personeel om te vormen met de juiste training en om het materiaal bij te werken dat onder de mensen moet worden gebracht. Er zijn zeker mensen uit de minder dogmatische delen van de Europese vredesbewegingen die bereid zouden zijn, tegen betaling natuurlijk, om de medewerkers van de stichting te trainen op de richting naar vrede. Binnen deze tijd zou een concept uitgewerkt kunnen worden waardoor deze nieuwe beweging in de Oekraïne voet zou kunnen vatten, min of meer volgens het model van Greta Thunberg. De kettinghonden die in 2014 werden losgelaten, krijgen een geriefelijk ballingschap in de VS aangeboden of krijgen simpelweg te horen dat ze zich voortaan koest moeten houden of dat ze anders een Russische kogel tegemoet kunnen zien. Niet heel simpel, maar wel haalbaar. Als de lichtfiguur die men in de Oekraïne wil voor schuiven eenmaal gecreëerd is, kun je de hele procedure hergebruiken die ook al voor Guaidó of Tichanovskaja bekonkeld was, maar dan andersom. Laten we zeggen dat je een vijftienjarige Sonja uit Dnipropetrovsk neemt die een been heeft verloren. Knappe meid natuurlijk, maar ook dat kan je bewerken. Onder bescherming van de westerse opperheren begint ze met een hongerstaking in haar woonplaats en dan wordt ze rondgestuurd - en je weet hoe dat gaat - desnoods helemaal naar de VN in New York. Binnen de kortste keren ontstaat er een vredesbeweging in Oekraïne, die vervolgens kan worden aangezwengeld met betaalde demonstranten. Ook de vele Oekraïners in West-Europa kunnen worden ingeschakeld. Alles lijkt helemaal echt. De vlag, het logo en de vlag die onmisbaar zijn voor een kleurenrevolutie worden geleverd door een reclamebureau, en de uitrusting voor een langdurig protest wordt door een van de vele stichtingen uit de koffiekas gefinancierd. Natuurlijk kunnen er problemen ontstaan met zoiets als de Azov-strijders. Dat kan altijd gebeuren bij zo'n abrupte koerswijziging. Maar dit hoeft geen belemmering te zijn - één aanval op de vreedzame demonstranten is genoeg en je kunt daarvoor de gewone politie gebruiken; in dit geval gaat het immers om het beschermen van de rechtvaardigen en het eerbiedigen van de wensen van de vreedzame bevolking. Het kan allemaal op de beste zendtijden worden uitgezonden. Het is gegarandeerd dat na twee maanden onafgebroken verslaggeving de mensen die voorheen in het hele Westen met blauw-gele vlaggen hebben gezwaaid, ervan overtuigd zullen zijn dat ze nooit iets anders hebben gewild dan vrede. In een live-uitzending vanuit de Rada zal Sonja uit Dnipropetrovsk alle vele westerse vrienden bedanken die haar hebben geholpen om te overwinnen. Wetten die nazi-organisaties verbieden, Bandera verheerlijken en gelijke rechten voor minderheidstalen garanderen, kunnen van tevoren door de juiste advocatenkantoren worden geformuleerd en vervolgens uit de la worden getrokken. En tot slot mag Sonja de parade op 9 mei volgend jaar in Moskou vanaf de tribune bijwonen. [caption id="attachment_61913" align="alignright" width="350"] Hergebruik van symbolen. (zie oa. de Balkan oorlog)[/caption] De regering Biden zou geen probleem hebben met de argumentatie, want ze heeft altijd verklaard dat ze alleen de Oekraïense soevereiniteit wil helpen te verdedigen. Het is duidelijk dat al deze stichtingen snel hun koffers moeten pakken na deze kleurenrevolutie, maar er is altijd wel een bittere pil te slikken. Ook het feit dat de regering, die uit deze kleurenrevolutie voortkomt, de regering is die Rusland heeft voorgedragen, maar dat kan in geheime onderhandelingen bedisseld worden, daar hoeven we geen grote ophef over te maken. En de VS weten sinds 1948 al hoe ze losgeslagen Oekraïense nazi's moeten kalmeren. Nadat deze operatie is afgerond, zijn er nog een paar weken over om de schok definitief te verwerken, waarna het hele sanctiepakket weer kan worden teruggedraaid. Maar ja, de Russische markt zal voor veel westerse bedrijven verloren zijn gegaan en het vertrouwen in eventuele overeenkomsten met het Westen kan waarschijnlijk alleen worden hersteld met behulp van middeleeuwse methoden, waarbij de kinderen van de heersers als pages of gijzelaars naar de vijand werden gestuurd; maar een beetje creativiteit zou dit probleem ook kunnen oplossen (Hunter Biden echter, zou hiervoor volledig ongeschikt zijn). Klinkt dit niet als een ideale oplossing? Grotendeels bloedeloos, zonder gezichtsverlies en toch doelmatig? En bovendien eindelijk een CIA-operatie die vast en zeker een positieve vermelding in de geschiedenisboeken zal krijgen? Het is jammer dat dit slechts een verzinsel is.

Twee nieuwjaarstoespraken

FZ — Sun, 15 Jan 2023 11:44:09 +0000

[caption id="attachment_61427" align="alignright" width="350"] Nu weet ik weliswaar niet wie Mark Duursma is, maar bij het zoeken naar een titel voor dit stuk, heb ik op Twitter gezien dat hij kennelijk hetzelfde idee had[/caption] Gewoonlijk voorzie ik Russische video's van ondertitels, maar ik wil niet eenzijdig zijn, en heb voor een keer een toesprak van de Oekraïense president Zelenski ondertiteld. Het is opmerkelijk dat iemand gedurende een redevoering van 17 minuten zo weinig kan zeggen. De inhoud bestaat voornamelijk uit kreten en leuzen. Er wordt de Oekraïners geen toekomstperspectief geboden, behalve "we zullen winnen". Maar ik moet toegeven dat de video in propaganda-technisch opzicht heel geslaagd is. De beelden op de achtergrond zijn zorgvuldig gekozen, hoewel ik zou kunnen zweren dat ik sommige beelden al eerder heb gezien, maar dan waren ze afkomstig uit de Donbass. Deze video is zeker niet op oudejaarsdag in een uurtje in elkaar gedraaid, hier heeft iemand lang aan gewerkt. Als voormalige acteur en producer kent Zelenski natuurlijk alle fijne kneepjes van het productieproces. Zelenski is een demagoog van het zuiverste water. Je zou kunnen stellen dat Poetin de geest en Zelenski het hart - of eigenlijk de emoties - aanspreekt.

[aiovg_video id=61444]

Poetin is van zijn nieuwjaarsroutine afgeweken en heeft dit keer als achtergrond soldaten uit de Zuid-Oekraïense gevechtszone gekozen. Ik moet zeggen, persoonlijk ik zou daar niet graag meer dan een kwartier lang willen staan, zonder een spier te vertrekken. De westerse media hebben de toesprak natuurlijk al becommentarieerd, en alle aandacht ging uit naar de soldaten op de achtergrond, vooral omdat het gebruikelijke argument "Poetin is stervende" hier niet gebruikt kon worden - daarvoor ziet er hij gewoon te gezond uit. De media beweren nu((Zie: AwfulAvalanche, Who is that mysterious Blonde?)) dat Poetin permanent met een stelletje statisten onderweg is, die het imago van een populaire president moeten creëren. Maar ik ben er vrij zeker van dat Poetin zijn toespraak, anders dan Zelenski, niet eindeloos gerepeteerd heeft. De toespraak van Poetin kun je ook gewoon als tekst lezen, de video voegt er niet veel aan toe.

Nieuwjaarstoespraak tot de burgers van Rusland

[begin van de vertaling]

Beste burgers van Rusland! Beste vrienden! Het jaar 2022 loopt ten einde. Het was een jaar van moeilijke, noodzakelijke beslissingen, van grote stappen op weg naar volledige soevereiniteit van Rusland en een krachtige consolidatie van onze samenleving. Dit was het jaar waarin veel zaken werden opgehelderd, waarin een duidelijk onderscheid werd gemaakt tussen moed en heldendom en verraad en lafheid, waarin werd aangetoond dat er geen grotere kracht bestaat dan liefde voor de naasten, trouw aan vrienden en strijdmakkers en toewijding aan het vaderland. Het was een jaar van werkelijk lotsbepalende gebeurtenissen. Deze vormen een mijlpaal die de basis legt voor onze gemeenschappelijke toekomst, voor onze volledige onafhankelijkheid. Dit is waar we vandaag voor vechten; we verdedigen ons volk op ons historische grondgebied op het territorium van in de nieuwe leden van de Russische Federatie. Samen bouwen we en scheppen gemeenschappelijk iets nieuws. Het belangrijkste is het lot van Rusland. Het moederland verdedigen is onze heilige plicht tegenover onze voorouders en nakomelingen. Morele en historische gerechtigheid staat aan onze kant. Het voorbije jaar bracht grote en kardinale veranderingen voor ons land, en voor de hele wereld. Het was vol zorgen, angsten en verdriet. Maar ons multinationale volk heeft, zoals op elk moeilijk moment in de Russische geschiedenis, moed en waardigheid getoond, en heeft de verdedigers van het vaderland, onze soldaten en officieren en allen die bij de speciale militaire operatie betrokken waren, gesteund. We hebben altijd geweten, en vandaag zijn we er opnieuw van overtuigd, dat de soevereine, onafhankelijke en veilige toekomst van Rusland alleen van ons afhangt, van onze kracht en onze wil. Jarenlang hebben westerse elites ons allen schijnheilig wijsgemaakt dat zij vreedzame bedoelingen hebben, ook met betrekking tot een regeling van het moeilijke conflict in de Donbass. In werkelijkheid hebben ze de neonazi's aangemoedigd, die militaire en overduidelijke terroristische acties bleven uitvoeren tegen de vreedzame burgers van de volksrepublieken in de Donbass. Het Westen deed zich vredelievend voor, maar bereidde zich voor op geweld en geeft dat vandaag ook openlijk toe. Ondertussen wordt de Oekraïne en zijn bevolking cynisch misbruikt om Rusland te verzwakken en te verdelen. We hebben nooit en zullen nooit toestaan dat iemand dit doet. Russische militairen, milities en vrijwilligers vechten nu voor hun vaderland, voor waarheid en gerechtigheid, voor garanties voor vrede en veiligheid voor Rusland. Ze zijn allemaal onze helden. Zij zijn degenen die het moeilijkst hebben. Ik zend mijn hartelijke nieuwjaarsgroeten aan alle deelnemers aan deze bijzondere militaire operatie, aan hen die nu bij mij staan en aan hen die zich aan het front en aan het thuisfront bevinden, aan hen die zich in opleidingscentra voorbereiden op de strijd, aan hen die in ziekenhuizen liggen of al naar huis zijn teruggekeerd na hun plicht te hebben vervuld, aan allen die in strategische divisies gevechtsdiensten verrichten, aan al het personeel van de strijdkrachten! Kameraden, bedankt voor jullie moedige dienst! Onze hele natie is trots op uw standvastigheid, uithoudingsvermogen en moed. Miljoenen mensen zijn met hun hart en ziel bij u, en we zullen zeker ter ere van u een toost uitbrengen aan de nieuwjaarstafel. Hartelijk dank aan allen die de oorlogsinspanning ondersteunen: de machinisten en spoorwegarbeiders die de frontlinies bevoorraden, de artsen, paramedici en verpleegkundigen die vechten voor het leven van de soldaten en de gewonde burgers verplegen. Ik dank de arbeiders en ingenieurs van onze militaire en andere fabrieken die vandaag met volle overgave werken, de bouwvakkers die civiele voorzieningen en verdedigingswerken bouwen en helpen bij de wederopbouw van verwoeste steden en dorpen in Donbas en Novorossija. Beste vrienden! Sinds 2014, na de gebeurtenissen op de Krim, leeft Rusland onder sancties, maar dit jaar werd ons een echte sanctieoorlog verklaard. Degenen die de sancties instelden, verwachtten de totale vernietiging van onze industrie, financiën en transport. Dat is niet gebeurd, omdat we allemaal degelijke voorzorgsmaatregel hebben getroffen. Wat wij op dit gebied hebben gedaan en doen, heeft alles te maken met het versterken van onze soevereiniteit op het belangrijkste gebied - de economie. En onze strijd voor onszelf, voor onze belangen en voor onze toekomst dient zeker als inspirerend voorbeeld voor andere staten in hun streven naar een rechtvaardige multipolaire wereldorde. Ik denk dat het belangrijk is dat in het afgelopen jaar eigenschappen als barmhartigheid, solidariteit en actief aanpassingsvermogen in ons volk zijn toegenomen. Steeds meer mensen voelen de behoefte om anderen te helpen. Ze komen uit zichzelf bijeen, zonder formele instructies. Ik wil u bedanken voor uw gevoeligheid, verantwoordelijkheid en vriendelijkheid, voor het feit dat u, mensen van alle leeftijden en inkomens, actief deelneemt aan deze gemeenschappelijke zaak, door opslagplaatsen en transporten te organiseren om pakketten te bezorgen aan onze soldaten in het oorlogsgebied. Pakketten voor de stads- en plattelandsbewoners die geleden hebben en door kinderen uit de nieuwe gebieden op vakantie te sturen. Mijn besten, jullie verlenen enorme steun aan de families van onze gesneuvelde soldaten. Ze gaven hun leven om de levens van anderen te verdedigen. Ik begrijp hoe moeilijk het nu, op oudejaarsavond, is voor hun vrouwen, zonen, dochters, hun ouders die echte helden hebben opgevoed. Wij zullen alles in het werk stellen om de families van onze gesneuvelde strijdmakkers te helpen, hun kinderen op te voeden, hen een fatsoenlijke opleiding en een beroep te geven. Met heel mijn hart deel ik uw pijn en vraag u om mijn oprechte woorden van medeleven te accepteren. Beste vrienden! Het nieuwe jaar wordt in ons land altijd gevierd, zelfs in de meest zware tijden. Het was en is onze meest dierbare feestdag en heeft de magische gave het beste in mensen naar boven te halen, het belang van traditionele familiewaarden en de energie van vrijgevigheid en vertrouwen nog te versterken. Nu we het nieuwe jaar naderen, streven we er allemaal naar om onze dierbaren gelukkig te maken, om hen te warmen door aandacht en hartelijkheid, om hen te geven waar ze van gedroomd hebben, om de verrukking in de ogen van kinderen te zien, om ontroerende dankbaarheid te voelen voor onze aandacht van ouders en de oudere generatie - zij weten deze momenten van geluk het meest te waarderen. Beste vrienden, dit is het beste moment om alle persoonlijke krenkingen en misverstanden achter je te laten, om tegenover je dierbaren je innige gevoelens en liefde te uiten, over hoe belangrijk het is om er voor elkaar aanwezig te zijn - altijd, op elk moment. Mogen deze oprechte woorden en nobele gevoelens ons allen de kracht van geest en het vertrouwen geven waarmee we samen alle moeilijkheden zullen overwinnen en ons land groot en onafhankelijk zullen houden. Laten we voorwaarts gaan en overwinnen in het belang van onze gezinnen, in het belang van Rusland, in het belang van de toekomst van ons enige, geliefde moederland! Gelukkig Nieuwjaar, beste vrienden! Een gelukkig Nieuwjaar, 2023!

[einde van de vertaling]

С рождеством – Zalig Kerstfeest

FZ — Sun, 08 Jan 2023 00:15:47 +0000

[caption id="attachment_61418" align="alignright" width="350"] Poetin in de Verkondigingskathedraal
(Благовещенский собор) in Moskou[/caption] De Russisch-orthodoxe kerk viert Kerstmis op 6 en 7 januari. Volgens de Juliaanse kalender vindt Kerstmis natuurlijk eveneens ook op 25 december plaats, maar dat is dan volgens onze Gregoriaanse kalender 7 januari. 6 januari is zoiets als onze Kerstavond, op die dag vinden in alle orthodoxe kerken plechtige middernachtsmissen met veel gezang plaats. Met het oog op het komende orthodoxe kerstfeest heeft de Russische president Vladimir Poetin per decreet een staakt-het-vuren van anderhalve dag afgekondigd: Naar aanleiding van de oproep van Zijne Heiligheid Patriarch Kirill draag ik de minister van Defensie van de Russische Federatie op om van 6 januari 2023 om 12.00 uur tot 7 januari 2023 om 24.00 uur een staakt-het-vuren in te stellen langs de gehele contactlijn met Oekraïne. Aangezien er een groot aantal orthodoxe burgers in de gevechtszones woont, roepen wij de Oekraïense zijde op eveneens een staakt-het-vuren af te kondigen en hen in de gelegenheid te stellen zowel op kerstavond als op eerste kerstdag kerkdiensten bij te wonen. Slechts een uur nadat president Poetin het voor alle Russische troepen langs het front geldende staakt-het-vuren van 36 uur had afgekondigd, wees het bureau van Zelenski dit staakt-het-vuren krachtig van de hand, noemde het "hypocriet" en eiste dat alle Russische troepen de bezette gebieden onmiddellijk zouden verlaten. Zelenski's adviseur Michailo Podoljak eiste op Twitter ertoe op dat de Russische strijdkrachten.... "de bezette gebieden zouden verlaten - alleen dan kan er sprake zijn van een 'tijdelijk staakt-het-vuren'." Bespaar me deze hypocrisie!" President Biden zei donderdag dat de oproep van de Russische president Vladimir Poetin tot een tijdelijk kerststaakt-het-vuren ertoe diende "om op adem te kunnen komen". Woordvoerder Ned Price van het ministerie van Buitenlandse Zaken noemde de verklaring van Poetins kerstbestand een "cynische zet....". om te rusten om te hergroeperen en uiteindelijk weer aan te vallen". De hernieuwde aanval kan dan nog wraakzuchtiger, brutaler en dodelijker worden als Poetin zijn zin krijgt." Het Russische leger is helemaal niet enthousiast over de tijdelijke rust. Men was net bezig in het zwaar bevochten Bachmoet/Artjomovsk vooruitgang te boeken, nu is de vaart er weer uit en de Oekraïeners hebben nu de kans om te hergroeperen.((Vergelijk hiertoe bijvoorbeeld de video van Alexander Mercouris, Russia Breaks Through in Soledar; Putin Announces Ceasefire, US Germany Send Armour To Ukraine))

(ZeroHedge heeft hierover een gedetailleerd artikel geschreven: White House Rejects Putin's Christmas Truce As But A "Cynical Ploy" )

In het Westen (met inbegrip van de Oekraïne) gelooft niemand dat het Poetin er echt om gaat de orthodoxe gelovigen een kans te geven vreedzaam Kerstmis te vieren. Ik denk dat toekomstige onderhandelingen - die op een gegeven moment beslist zullen moeten plaatsvinden - veel meer kans van slagen zouden hebben, indien de bestuurders in het Westen ervan zouden uitgaan, dat de Russen over het algemeen echt menen wat ze zeggen.

[caption id="attachment_61420" align="alignright" width="350"] Hierbij bestaat ook een video[/caption] Ondertussen proberen helpers ervoor te zorgen dat ook de kinderen in de Donbass ongestoord Kerstmis kunnen vieren. De Donbass, met name de stad Donetsk, wordt namelijk nog steeds dagelijks met Oekraïense raketten bestookt en bepaalde wijken zien er tegenwoordig net als Marioepol eruit. De tekst van de afbeelding luidt: KINDEREN VAN DE DONBASS Noodsituatie! Speciale mobilisatie voor Kerstmis.

1 op de 2 kinderen krijgt geen kerstcadeau 😢.

In DONBASS zijn er veel kinderen die ziek zijn en geen medische behandeling kunnen krijgen, bovendien is het leven van deze kinderen door alle gevaren aan die ze blootgesteld zijn uiterst moeilijk.

Sommige kinderen zijn zelfs bang dat de Kerstman niet zal komen omdat hij door een bom gedood zou kunnen worden.

In Wezen behoren Oekraïenssprekende Oekraïners tot dezelfde kerk als Russischsprekende Oekraïners, maar het orthodoxe geloof wordt nu door de staat vervolgd. De Orthodoxie wordt gezien als iets Russischs, dat uitgebannen dient te worden. De SBU (Oekraïense geheime dienst) heeft al in verscheidene kloosters huiszoekingen verricht en monniken en priesters gearresteerd. Boze tongen beweren dat deze acties vooral ertoe dienen om de hand te kunnen leggen op de bezittingen van de Kloosters. In Russische kranten valt onder de kop "Niets is meer heilig" te lezen: "Op 2 december legde de Oekraïense president Volodimir Zelenski een verklaring af die naar vooroorlogse maatstaven onvoorstelbaar was: de activiteiten van de Oekraïens-orthodoxe kerk, die het op één na grootste aantal parochianen van het land telt, kunnen worden verboden. De politicus legde uit dat de autoriteiten een dergelijk besluit zouden kunnen nemen vanwege de banden van het kerkbestuur met het patriarchaat van Moskou, "dat het centrum van de Russische invloed" in het buitenland vormt." Om het maar met Nietzsche te zeggen:

Gott ist tot!

De Oekraïne heeft nu nieuwe heiligen! [caption id="attachment_61414" align="aligncenter" width="821"] Viering van de verjaardag van Stefan Bandera((Door zijn aanhangers wordt Bandera gezien als een held, door anderen (met name tegenstanders van het Oekraïens nationalisme) als een nazi-collaborateur.))[/caption]

Verschroeide aarde in een nieuw jasje

FZ — Wed, 30 Nov 2022 13:23:41 +0000

De kerncentrale van Zaporozje wordt opnieuw beschoten

De Oekraïense strijdkrachten bestoken het terrein van de kerncentrale met voornamelijk Amerikaanse HIMARS raketten. Omdat intussen niemand meer ervan uit gaat dat dit achter de rug van de Amerikanen om gebeurt, de besturing van de HIMARS ligt voor zover wij weten in Amerikaanse handen, zou je ervan kunnen uitgaan dat de VS willens en wetens in Europa een nucleaire ramp willen veroorzaken. Ik stuitte op dit onderwerp door een artikel van Awful Avalanche, en heb vervolgens het daar geciteerde Russische artikel van 20 november 2022 vertaald. [caption id="attachment_61152" align="alignright" width="350"] In de ochtend van 20 november hebben Oekraïense troepen het areaal van de kerncentrale al twee keer beschoten.
Foto: EAST NEWS[/caption]

De kernafvalopslag is het doelwit: de reden voor de beschieting van de kerncentrale in Zaporozjе toegelicht

Prosvirnov, een deskundige, legde uit wat Oekraïne probeert te bereiken door de beschietingen van de kerncentrale van Zaporozje voort te zetten. Artikel: Aleksej Morozov Op zondag 20 november 2022 zijn van Oekraïense zijde de beschietingen van de kerncentrale van Zaporozje hervat. Volgens het Russische ministerie van Defensie heeft de Oekraïense artillerie op 19 november 11 groot-kaliber granaten afgevuurd naar het terrein van de kerncentrale van Zaporozje. In de ochtend van 20 november hebben Oekraïense troepen het areaal van de kerncentrale opnieuw twee keer beschoten. Naar verluid was het vuur gericht op de opslagplaats voor kernafval. Dit is geen toeval. Toen de eerste beschietingen in de zomer begonnen, wisten deskundigen niet of raketten en granaten konden worden ingezet om de reactor zelf op te blazen. Natuurlijk zijn kerncentrales ontworpen met een enorme veiligheidsmarge. Maar die marge betreft de productie-processen binnen de reactor zelf. Niemand heeft ooit verwacht dat een kerncentrale opzettelijk gebombardeerd zou worden. En ook al zou ermee rekening gehouden zijn, dan is het nog moeilijk een dergelijk scenario na te bootsen - er zijn geen voorbeelden. Desalniettemin zijn de deskundigen tot de conclusie gekomen dat een storing in de reactor zelf hoogst onwaarschijnlijk is. [...] Maar er is een gemakkelijker doelwit - de opslagplaats voor nucleair afval. Afgewerkt afval van de reactor moet op een deugdelijke manier worden verwijderd. De kerncentrale van Zaporozje heeft in het verleden Russische brandstaven gebruikt. De Russen brachten vervolgens het afval naar speciale bedrijven en verwerkten het daar verder. De Oekraïne heeft enkele jaren geleden de contacten met Rusland verbroken en is overgestapt naar Amerikaanse brandstaven van Westinghouse (ondanks het feit dat deze eigenlijk niet bij dit type reactor pasten). Maar op de een of andere manier functioneert het toch wel. Maar de Amerikanen waren niet van plan het afval weg te halen. En dit afval bevond (en bevindt) zich gewoon op het terrein van de centrale. Met minimale veiligheidsmaatregelen. Men heeft bij dit bedrijf een vergunning voor droogopslag in containers gekocht en plaatst het afval nu direct op het terrein van de kerncentrale. Dergelijke locaties zijn zeer kwetsbaar en vormen een risico voor radioactieve vervuiling, indien deze door projectielen worden geraakt. Dit is te vergelijken met een 'vuile bom'", aldus Prosvirnov. Wat gebeurt er als een granaat een afvalopslagplaats vernietigt? Er zal vermoedelijk een explosie plaatsvinden, maar dan geen nucleaire, de uitstoot , d.w.z. het roet en het stof dat in de atmosfeer opstijgt, zijn radioactief. Dan hangt alles af van de richting van de wind. Onder de isotopen in het afval bevinden zich enkele kortlevende, wat betekent dat ze relatief snel vervallen en onschadelijk worden. Maar er zijn er ook die de bodem en het water voor lange tijd verontreinigen. Maar nogmaals, dit hangt allemaal af van wind, regenval en duizend andere factoren waarmee van tevoren geen rekening kan worden gehouden. En daarmee heb je dan in feite de vuile bom - je hoeft niet eens onderzoek ernaar te doen - de onderdelen van de bom liggen al klaar in de centrale. [einde van de vertaling] Ondertussen zijn we een paar dagen verder, de centrale wordt nog steeds beschoten, maar heeft het godzijdank nog niet begeven. Wel gaan in de westerse media geruchten rond dat de Russen op punt staan de oblast Zaporozje net als Cherson te verlaten. Vooralsnog lijkt dat nog slechts wensdenken te zijn, de Russen zullen het gebied niet opgeven, er is geen militair-strategische reden voor. De Russen maken goede vorderingen rond de stad Bachmoet, het Oekraïense leger lijkt uitgeput. De enige mogelijkheid die het Oekraïense leger nog heeft om de Russen te verdrijven, lijkt inderdaad een nucleaire ramp te zijn. Mocht iets dergelijks gebeuren dan zouden de Russen tot evacuatie overgaan, maar welk belang heeft de Oekraïne aan een nucleair gecontamineerd gebied? Dit zou ook voor de Oekraïne onbruikbaar zijn, en dan heb ik het niet eens over de vele slachtoffers op de langere termijn. En daarmee zijn we weer terug bij de tactiek van de verschroeide aarde, waarvan ik hoop dat deze nooit toegepast zal worden!

Oekraïne, enkele kanttekeningen

rovanov — Thu, 23 Jun 2022 15:16:22 +0000

Alhoewel onderstaand bericht een herhaling is van onze nieuwsbrief van maart jl., heeft de importantie om de inhoud te verspreiden alleen maar toegenomen. De westerse leiders zijn raadloos en vormen hierdoor een reëel gevaar die een escalatie van de oorlogshandelingen in Oekraïne bevordert. Een eventuele escalatie vindt in Europa plaats, ver weg van Washington. Een escalatie zou zelfs voor Amerika zo slecht nog niet zijn: Europa in as en Rusland zwaar beschadigd. Het verlies van Amerika's hegemonie zou (voor korte duur) enigszins geremd kunnen worden.

Beste medemensen!

Het verhaal over de oorlog in Oekraïne zit wel iets anders in elkaar dan het simplistische beeld wat de media ons voorschotelen over de kwaadaardige Russische beer. Ik ben verbaasd. Nee, diep gechoqueerd. Niet door de invasie van Rusland in Oekraïne, maar over het gemak waarmee hele volksstammen hun hoofd soepel van links naar rechts bewegen wanneer er aan het media-meng-paneel een knopje van links naar rechts wordt gedraaid. De volledig gelijkgeschakelde media, werpt na twee jaar oefenen haar vruchten af. Corona is out Oekraïne is in. Angst voor Corona is ingewisseld voor angst voor de Russen.

Social Media

Ook de (on)sociale media platformen hebben de censuur na twee jaar training aardig onder de knie. Kritische uitlatingen over de gang van zaken rond Oekraïne worden door algoritmen direct verwijderd. Haat zaaien en het oproepen tot geweld was altijd officieel verboden op deze kanalen. Behalve oproepen tot moord op Poetin of voor algemene Russenjacht.

Herinnering aan donkere tijden in de geschiedenis

De door de media opgeklopte vurigheid waarmee de emoties rond Oekraïne in Europa letterlijk overlopen, is ronduit verontrustend te noemen. De gestuurde, opgezweepte emoties lopen over en vinden een gerichte “uitlaat” in Russenhaat. In Nederlandse concertzalen wordt het concert geopend met het Oekraïense volkslied. Mensen met Russische achtergrond moeten zich openlijk distantiëren van Poetin anders verliezen zij hun baan. Op winkeldeuren verschijnen de eerste bordjes: Russen niet welkom. De ongevaccineerden zijn naadloos vervangen voor Russen. Deze ontwikkeling herinnert aan donkere tijden in onze Europese geschiedenis. Hoort dit bij het nieuwe normaal? Hiermee wordt voor de tweede achtereenvolgende keer naadloos een thema gecreëerd waarbij een vrije gedachtewisseling een lastig project wordt.

Leed in Oekraïne

Het staat buiten kijf dat de bewoners van Oekraïne een ellendige tijd beleven, dat er veel onschuldige slachtoffers zijn en er groot leed heerst. Natuurlijk moet hier, waar mogelijk, hulp geboden worden. Natuurlijk kan je hier ook emotioneel door getroffen zijn en kan je medemenselijkheid tonen voor de Oekraïners. Laten we vooral ook onze selectieve waarneming proberen te overwinnen en ons medeleven ook de inwoners in Donbass toekomen. De inwoners van Donetsk en Luhansk worden al 8 jaren lang door volksmilities, met ondersteuning van het Oekraïense leger, bestookt, gebombardeerd en willekeurig vermoord. De massaal gecreëerde verontwaardiging over Rusland is op z’n zachts gezegd misplaatst, onheilspellend dubbelzinnig en nep. Het verhaal over de oorlog in Oekraïne zit wel iets anders in elkaar dan het simplistische beeld van de kwaadaardige Russische beer die een groot gevaar voor Europa vormt.

Verontwaardiging

Waar was de grote verontwaardiging over de voortdurende genocide in Jemen, de verwoestingen in Libië en Syrië of de rampzalige bezettingen van Irak en Afghanistan? Waar was de grote verontwaardiging toen de NAVO (incl. Nederland) het voormalige Joegoslavië illegaal verwoeste en uit elkaar gebombardeerd heeft? Blijkbaar hebben we een zeer selectief empathisch vermogen.

Niet Rusland maar Amerika vormt het gevaar

Hulp aan Oekraïne in de vorm van wapenleveranties is geen hulp. Zij verleidt de Oekraïners te vechten, wat gelijk staat aan zelfmoord, omdat wapenleveranties tot nog meer bloedvergieten en slachtoffers zullen leiden. Rusland gaat deze oorlog winnen, met of zonder wapenleveranties. Dat weet Amerika en dat weten ook onze Europese dienders. En ja, er bestaat inderdaad de mogelijkheid dat de oorlogshandelingen volledig escaleren. Of dit gebeurt is minder afhankelijk van Rusland maar meer óf, en zo ja welke stappen Amerika neemt. Het imperium USA brokkelt af. China heeft grote economische en financiële belangen in- en met de VS, toch sympathiseert zij (voorzichtig) met Rusland. Ook India heeft dik genoeg van de alom aanwezige arrogante VS. Een kat in het nauw (VS) maakt rare sprongen.

Amerika’s imperium

Vanuit de zelfverzekerde arrogantie nemen “de Amerikanen” geen blad voor hun mond met betrekking tot hun belangen in de wereld of de spelletjes die ze in het verleden gespeeld hebben. Zo ook het volgende citaat van George Friedman van de The Chicago Council on Global Affairs:

...Het primaire interesse van de Verenigde Staten was in de laatste eeuw, dus in de Eerste, Tweede en ook in de Koude oorlog, de relatie tussen Duitsland en Rusland. Want verenigt zouden deze beiden de enige macht zijn, die ons zou kunnen bedreigen en daarom is te waarborgen, dat dit niet gebeurt….

Bovenstaande uitspraak kan je rustig nog eens een tweede keer lezen... Wellicht komen dan vele gebeurtenissen in de wereld en met name in Europa in een volledig ander daglicht te staan. Een wig tussen Rusland en Duitsland (Europa) te slaan is het primaire interesse van de VS. Met de Oekraïne crisis is deze wig tussen Rusland en Europa voor de komende 20 jaar gewaarborgd.

Enkele USA data:

Van de 248 militaire conflicten die na de Tweede Wereldoorlog plaatsvonden, werden er 201 door de VS geïnitieerd.
De VS geven ca. 40% van de totale, wereldwijde militaire uitgaven uit. (Rusland 3,1%)
Barack Obama bombardeerde in 2016 in 1 jaar tijd 7 landen: Libië, Syrië, Jemen, Somalië, Pakistan, Afghanistan en Irak. Obama noch de VS werden hiervoor ter verantwoording geroepen. Obama ontving de Nobelprijs voor de vrede. Waar was toen de grote verontwaardiging?
De VS hebben 11 vliegdekschepen. China 2, Rusland 1
De VS onderhoudt meer dan 750 militaire basissen in het buitenland. (Rusland ca. 20)

In het tijdschrift Foreign Affairs werd in 1990 onder de titel “The Transformation of Western-Europe” het volgende kaartje gepubliceerd.(zie rechts) Het geeft de wenselijke Oost – West grens aan, wenselijk vanuit Amerikaans perspectief natuurlijk.

Inspanningen van Rusland voor vriendschap

Na de val van de Berlijnse muur (1989) en kort daarop het uiteenvallen van de Sovjet Unie leefde in Europa en Rusland de euforische hoop dat deze gebeurtenis een duurzame vrede, ja zelfs een vriendschap tussen Rusland en de Europese landen tot gevolg zou kunnen hebben. Vandaag beseffen zich weinigen nog dat vooral Rusland hiervoor een grote bijdrage leverde. Rusland trok zich vrijwillig (het was vredestijd) terug uit Oost-Duitsland om een hereniging van Duitsland mogelijk te maken. Ook Rusland droomde openlijk van een vriendschappelijke relatie met West-Europa. De perestrojka (hervorming) en glasnost (openheid) werden in het leven geroepen door de toenmalige leider van de Sovjet-Unie Michail Gorbatsjov. Gorbatsjov sprak over het Huis van Europa. Ook Poetin heeft lang vanuit deze impuls geacteerd en hield indrukwekkende toespraken op verschillende plaatsen in Europa. Steeds weer pleitte hij voor het Huis van Europa, gedreven uit wederzijds respect voor een duurzame en vriendschappelijke samenwerking. Dat Amerika deze ontwikkeling absoluut niet beviel is, gezien het voorafgaande, duidelijk. Immers, Amerika had angst voor een toenadering van Europa tot Rusland. Sindsdien beëindigde Amerika enkele zeer belangrijke vredesverdragen, die de bewapening van beide grootmachten regelden, waaronder het ABM-verdrag en het INF-verdrag. Vergeefs heeft Poetin de afgelopen jaren geprobeerd om nieuwe overeenkomsten te treffen. Hierop werd niet of afwijzend door de VS gereageerd. Met een engelen geduld en een uiterst lovenswaardige terughoudendheid heeft Rusland in de afgelopen 8 jaar de westerse (militaire) provocaties, waaronder regelmatige schending van het luchtruim en intensieve NAVO “oefeningen” (ook gesimuleerde atoombom aanvallen) direct langs de Russische grenzen, laten gebeuren. Bovendien, en belangrijk om altijd weer te beseffen, is dat Rusland groot interesse heeft in een bloeiend Europa. Wie anders zal zo dichtbij huis de immense hoeveelheden gas en olie kopen? Zo moeilijk is dat niet te begrijpen. Uit dit zicht moet men ook naar de hele “ophef” over Nord Stream kijken. Zowel Europa als Rusland hebben groot voordeel bij deze pijpleidingen en is een gezond win – win project. Dat is niet in het interesse van Amerika. Sterker nog: Amerika had (tot voor kort) de controle over Oekraïne en beheerste daardoor ook de gasleidingen die door de Oekraïne van Rusland naar Europa lopen. Rusland kan niets beginnen met een vernietigde infrastructuur in Europa. Rusland vormt geen enkel gevaar voor Europa.

Bedreigingen voor Rusland

Het is voor veruit de meesten mensen in West-Europa moeilijk voorstelbaar dat Rusland niet agressief zou kunnen zijn. De media hebben hier dan ook ruim 70 jaar hard aan gewerkt. Wanneer men echter een andere optiek zou toelaten, zou men kunnen zien dat het juist Rusland is die, meestal gedwongen, reageert op bedreigingen vanuit het Westen. Zo was bijvoorbeeld ook al de oprichting van het zgn. Warschaupact in 1955, een antwoord op de dreigende NAVO die 6 jaar daarvoor in 1949 werd opgericht. (Opgezweept door een zeer agressieve Russenjacht in Amerika).
De hereniging van Oost- en West-Duitsland werd mogelijk gemaakt doordat Rusland vrijwillig zijn troepen uit de DDR terug trok. Er werd geen schot gelost en honderden pantsers rolden naar huis. Daarvoor beloofden de Europese en Amerikaanse bewindslieden dat het NAVO gebied zich “...geen centimeter…” in oostelijke richting zou verplaatsen. Inmiddels is het NAVO gebied ruim 1000 km naar het oosten verlegd en nog enkel gescheiden door Oekraïne.
Rusland verklaarde sinds 2007 al dat de rode lijn voor de oprukkende NAVO Oekraine is. Sindsdien probeert Rusland hierover in gesprek te komen met Europa en de de USA. Vergeefs. Het argument dat Oekraïne hierover zelf moet kunnen beslissen is een rookgordijn wat vooral de stemming van de Europese burgers (incl. Oekraïners) moet beïnvloeden. Hoe zou Amerika reageren wanneer Mexico of Cuba in een vriendschappelijke verhouding met Rusland, Russisch nucleair wapenmateriaal zouden installeren? Deze situatie hadden we al eens tijdens de Cuba crisis in 1962. (Overigens onstond ook deze crisis door de Russische reactie nadat de VS eerst kernkoppen in Italië en Turkije geplaatst hadden)
In 2014 speelde Victoria Nuland op de achtergrond een prominente rol bij de gebeurtenissen in Oekraïne tijdens de regering Obama. Openlijk praalde zij dat de regime-change in Oekraïne slechts 5 miljard USD had gekost en dat nu Amerika niets meer in de weg stond om de Russische Zwarte vloot in te nemen. Beroemd en pijnlijk tegelijkertijd werd een gelekt telefoongesprek met de toenmalige Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne waarin zij de opmerking maakte “...fuck the EU!” (over vrienden gesproken).
De Oekraïense president Zelensky, van beroep acteur, heeft al laten weten dat hij ook zonder hulp uit het westen, opzoek gaat naar de atoombom. Het moge duidelijk zijn dat Zelensky gesouffleerd wordt vanuit de USA en dat dit soort uitspraken, hoe infantiel dan ook, nooit zomaar gedaan worden. Ook hierbij lijkt het erop dat de VS een escalatie in Oekraïne wilde.
Er worden steeds meer gegevens bekend dat de USA meerdere laboratoria in Oekraïne onderhield. In deze laboratoria werd naar biologische wapens onderzoek gedaan. Volgens het Handvest van de Verenigde Naties verboden.
Wat weinigen weten is dat Oekraïne sinds de Tweede Wereldoorlog een tamelijk nazi nest is. Het fascistisch gedachtegoed is wijdverbreid. De ideologie van het ‘Dritte Reich’ leeft zonder onderbreking onder grote delen van de bevolking en ook binnen de politiek. Volksmilities terroriseren al decennia lang grote delen van Oekraïne en deze milities worden door de Oekraïense overheid en natuurlijk ook de CIA gebruikt. We gaan daar op deze plek niet verder op in, maar de bijgevoegde documentaire "Ukraine On Fire" van Oliver Stone, geeft hierover veel opheldering.
Oekraïne is een van de meest instabiele landen ter wereld. Er heerst een onvoorstelbare corruptie, die hoofdzakelijk gekoppeld is aan “willekeurige” incidenten. Hierdoor is dit niet goed vergelijkbaar met de corruptie in bijvoorbeeld Rusland. Deze heeft op haar manier “systeem” waardoor “bekende” structuren de regel zijn. (Eigenlijk vergelijkbaar met de VS dus). Het is een schrikbarende voorstelling wanneer dit land over de A-bom of over biologische wapens zou beschikken.

[aiovg_video id=60166]

Het volkerenrecht en de Russische invasie

Het Handvest van de Verenigde Naties regelt het recht tussen staten onderling. Dit handvest is door 194 landen ondergetekend. Dit handvest verbiedt oorlogshandelingen op vreemd grondgebied. Landen respecteren elkaars soevereiniteit en staatsgrenzen en mengen zich niet in de binnenlandse politiek. Uitzonderingen op het verbod om een oorlog te beginnen, landen binnen te vallen of te bombarderen: 1- De Verenigde Naties geven een mandaat hiertoe. 2- Oorlogshandelingen uit noodzakelijke zelfverdediging. Nu is het voor Amerika heel lastig om plausibel te maken dat Joegoslavië, Libië, Syrië, Jemen, Somalië, Pakistan, Afghanistan of Irak uit zelfverdediging gebombardeerd moesten worden. En in ieder geval was er geen VN-mandaat. Volgens het Handvest van de VN waren het dus allemaal illegale oorlogshandelingen en zouden de opdrachtgevers hiervan voor het Internationale gerechtshof in Den Haag moeten worden gebracht. (Overigens: Amerika erkent de autoriteit van dit hof niet aan wanneer het Amerikaanse staatsburgers betreft.) Anders ligt het bij de invasie van Rusland in Oekraïne. De al jaren gaande zijnde ontwikkelingen vormen aantoonbaar een reële en grote bedreiging voor Rusland. Een oorlog uit zelfverdediging zou tenminste een gedachte kunnen zijn.

De opgave van & voor Europa

Na de aanslagen van 11 september 2001, toen de toenmalige Amerikaanse president George W. Bush 'The War on Terror' lanceerde, deed deze een opmerkelijk kinderlijke en simplistische uitspraak: “Wie niet voor ons is, is tegen ons.” Deze kleuter-achtige zienswijze op de wereld was bedoeld als niet mis te verstane waarschuwing aan alle regeringsleiders in de wereld. Deze, met Nederland voorop, volgen dan ook 1:1 kritiekloos de “aanwijzingen” uit de VS. Er is echter nog een lastiger element waardoor wij ons laten dwingen om voor of tegen (Amerika) te zijn. Op verschillende plekken op Wakkermens wijzen we er op dat Europa sinds WO2 door de VS bezet is en dat we geleerd hebben dat de VS Europa bevrijd heeft. (De werkelijke overwinning van Hitler-Duitsland vond overigens door de Russen, aan het Oostfront plaats. Amerika stapte pas in de oorlog toen Europa grotendeels in as lag.) De overwinnaar schrijft de geschiedenis, zijn wij daarom Amerika voor eeuwig dankbaarheid verschuldigd? Waarom bevrijden we ons niet uit de tang tussen Oost & West? Omdat wij binnen Europa nog in oude voorstellingen gevangen zijn. Het tweedelige denken. Het ja – nee, links – rechts, voor – tegen, Oost – West. Het tegenoverstellen van partijen en belangen, en de onkunde zich werkelijk uiteen te zetten met de belangen van de ander, drijft Europa en haar burgers in de confrontatie. Iedereen voelt zich bedreigt, wil geen stap terug nemen en moet zich tegenoverstellen. Uiteindelijk zal dit denken uitmonden in een oorlog van allen tegen allen. Als Europa hebben we het potentiaal in ons, en dit niet alleen geografisch gezien, om de hand uit te strekken naar de vermeende “tegenstander”. Een werkelijk zinvolle handreiking waarmee we weloverwogen oplossingen ontwikkelen om in een vredig bloeiend Europa te kunnen leven. Dat we werkelijk nieuwe ideeën een kans geven van waaruit een vruchtbare toekomst visie kan ontstaan. Een Huis van Europa waar economische belangen en culturele verscheidenheid uit respect voor de ander een plek hebben. In de wetenschap dat het welzijn van mensen altijd in afhankelijkheid verkeert met “de ander”. We moeten ons bevrijden uit het tweeledige denken van Oost en West. We moeten ons een eigen, ook cultureel, zelfstandige plaats toedelen van waaruit Europa via bemiddeling de verbindende schakel tussen Oost en West kan worden.

Dit proces begint in ons eigen denken.

NB Ik keur op geen enkele wijze het geweld wat Rusland pleegt goed. Ik ondervind wel veel begrip voor het handelen van Rusland. In de laatste tien jaar heeft Rusland op allerlei manieren haar bereidheid getoond om in gesprek te komen. Bijna gebedeld bij de internationale gemeenschap om ook naar hun belangen te willen kijken. Wat blijft de in het nauw gedreven Russen over wanneer het gesprek categorisch en minachtend afgewezen wordt? Blijf gezond zelfstandig denken! Hartelijke groet, Rovanov

Documentaire: Ukraine on Fire

Indrukwekkende documentaire! Deze documentaire uit 2016 werd gemaakt door Oliver Stone. De aangereikte en uitgebreide historische achtergrond biedt de mogelijkheid om tot een beter inzicht te komen over de actuele ontwikkelingen. (Nederlandse ondertitels)

[aiovg_video id=59983]

Hoe verder met Oekraïne?

Nikolaj Platoschkin, voormalig Russische diplomaat, zat door huisarrest in Rusland vast. Een oppositionele politicus en geen Poetin vriend. Hij heeft veel kennis over- en inzicht in het internationale gebeuren. Hier doet hij zijn verhaal. Hij beschrijft de historische en culturele verbinding tussen Rusland en grote delen van Oekraïne. Hij schetst mogelijke oplossingen voor het geo-politische conflict. (Nederlandse ondertitels)

[aiovg_video id=60014]

Eerst Oekraïne, dan het Midden-Oosten en Pakistan?

rovanov — Sun, 24 Apr 2022 05:56:31 +0000

Het onderstaand bericht verscheen op Driegliederung.de, is van Johannes Mosmann en vertaald door WM

Hoe Duitsland in Corona waan, de huidige gebeurtenissen verslaapt en zichzelf meesleept in een eind-loze oorlog

[caption id="attachment_60500" align="alignright" width="350"] Afbeelding bron((CC BY-SA 4.0 nl. Het werk mag onder dezelfde voorwaarden opnieuw worden gebruikt. Beeldcollage: Johannes Mosmann. Gebruikte werken: Olaf Kosinsky, Wikimedia Commons, 2019-05-09 Annalena Baerbock GRÜNE MdB alsmede Sandro Halank, 2021-12-07 Ondertekening van het regeerakkoord van de 20e zittingsperiode van de Bondsdag. Bovendien, de volgende Adobe Stock beelden: Prachtige Zonnebloem (Helianthus annuus, Asteraceae) geïsoleerd op witte achtergrond door Olaf Simon, zakenman met gebruik van luidspreker rijden op olifant door Tsung-Lin Wu, vernietiging concept door Sergey Nivens, man met wijzende vinger gebaar rijden op wandelen olifant door Tsung-Lin Wu.))[/caption] Terwijl iedereen naar Oekraïne kijkt, smeulen er in andere delen van de wereld al andere oorlogen - waaraan Duitsland actief zal deelnemen. Tenminste als de Duitse politiek niet onmiddellijk tot bezinning komt. Dat dit nauwelijks nog mogelijk lijkt, is vooral te danken aan de mechanismen van het Corona-systeem die twee jaar lang zijn getraind. Het lijkt erop dat de zesde golf de "golf van solidariteit" met Oekraïne is. Ook deze golf wordt weer geassocieerd met interpretaties van wereldgebeurtenissen die niet in twijfel kunnen worden getrokken zonder de eigen positie in gevaar te brengen. Frank-Walter Steinmeier bijvoorbeeld((Huidige Bondspresident)), die zich in zijn tijd als minister van Buitenlandse Zaken heeft verzet tegen escalatie door de VS, moet zich verontschuldigen en publiekelijk verklaren: "Wij hebben vastgehouden aan bruggen waar onze partners ons voor waarschuwden". Zelfs Angela Merkel, die als kanselier de oorlogsdreiging op afstand hield door een uiterst behendige evenwichtsoefening, wordt bespot om haar "strategische fout". Heftige emoties en het bijbehorende simplistische verklaringspatroon creëren een uiterst beperkt politiek terrein dat een adequate reactie op de Russische aanval praktisch uitsluit. Grote delen van de bevolking verwarren medelijden en morele veroordeling met een professionele beoordeling van de oorzaken en doelen van deze oorlog, op basis waarvan alleen de Oekraïners geholpen zouden kunnen worden. Opvattingen die afwijken van het verhaal van een oorlog die monocausaal is veroorzaakt door een krankzinnige eenzame dader, bijvoorbeeld, zijn eenvoudigweg uit den boze - eenvoudigweg omdat Poetin slecht is. Dat is al erg genoeg. Wat krankzinnig is, is dat deze geestesgesteldheid ook de politieke leiders in zijn greep heeft. Duitsland is momenteel zonder echte leiding. Poetin gebruikt dit om ongehinderd zijn ware oorlogsdoelen te realiseren. In werkelijkheid is het Russische leiderschap niet begaan met Oekraïne, noch met zijn onmiddellijke buren. De aanval functioneert veeleer als een symbool dat zijn leiderschap in een nieuwe alliantie tegen de westerse overheersing veilig stelt. Vanuit het oogpunt van Rusland ontstaat er op dit moment een "nieuwe wereldorde" waarin Europa niet langer een stem heeft. Onder andere de nucleaire macht Pakistan is hier ook bij betrokken. Andere landen, zoals Saoedi-Arabië, aarzelen nog. In het Midden-Oosten, waar Robert Habeck((Duitse minister van economische zaken)) zich nu mee wil gaan bemoeien, zal het de komende maanden uiterst gevaarlijk worden. En op de achtergrond van de herstructurering van onze oude wereldorde ligt het kalme oog van de storm - China. De VS begrijpen deze processen heel goed. De Duitsers daarentegen willen er niets van begrijpen omdat "begrijper" in dit land een belediging is.

Gevaarlijke waarheden

Op de eerste persconferentie, na een zes weken durende onderbreking vanwege ziekte, heeft minister-president Manuela Schwesig (SPD) van Mecklenburg-Vorpommern voor het eerst toegegeven dat zij fouten heeft gemaakt in haar Ruslandbeleid. Zowel de steun voor de aanleg van de aardgaspijpleiding Nord Stream 2 als de oprichting van de Stichting voor klimaatbescherming waren vanuit het huidige perspectief verkeerd, zei Schwesig woensdag na een kabinetsvergadering."((https://www.ndr.de/nachrichten/mecklenburg-vorpommern/Schwesig-raeumt-erstmals-Fehler-in-Russland-Politik-ein,schwesig1150.html)) Ondertussen zal Manuela Schwesig nauwelijks een andere keuze gehad hebben. Het verhaal, van de juiste weergave waarvan haar eigen positie thans afhangt, is dat Poetin in Oekraïne een aanvalsoorlog voert in strijd met het volkenrecht, die er niet zou zijn gekomen indien Duitsland eerder tegen de "dictator" was opgestaan.((https://www.fr.de/politik/ukraine-krieg-wladimir-putin-russland-nuetzliche-idioten-deutschland-merkel-merz-scholz-lindner-91443310.html)) In feite is de situatie precies omgekeerd. In feite is het andersom: door de aanleg van Nord Stream 2 te steunen, heeft Manuela Schwesig een bijdrage geleverd aan de vrede in Europa. Indien de Duitse politici hadden afgezien van de onophoudelijke sabotage van de economische en culturele betrekkingen met Rusland, indien zij, zoals kanselier Scholz aanvankelijk eiste, met name ook de pijpleiding als een zuiver economische aangelegenheid hadden beschouwd, zou deze oorlog nooit hebben plaatsgevonden. Het moorden begon omdat uiteindelijk te weinigen in Duitsland dachten zoals de minister-president van Mecklenburg-Vorpommern, maar zich aansloten bij de oorlogszucht van onze "Groenen". Dit wil geenszins zeggen dat Nord Stream 2 op zich politiek of economisch zinvol is. Of het juist is om vast te houden aan Nord Stream 2 is één ding. Maar als de Duitse regering publiekelijk verklaart dat zij vasthoudt aan Nord Stream 2 en de VS vervolgens ongehinderd dreigbrieven kunnen schrijven aan Duitse bedrijven, is dat een heel andere zaak. Jarenlang heeft Duitsland het beeld versterkt dat het geen contractpartner kon zijn omdat alle beslissingen uiteindelijk in Washington werden genomen. Toen de NSA de mobiele telefoon van de Bondskanselier afluisterde en de hele wereld erom lachte, wat zei de federale regering toen tegen de VS? Niets. Zo zou het eindeloos door kunnen gaan. Poetin was dus steeds meer rechtstreeks met de VS gaan onderhandelen - en zich op een oorlog gaan voorbereiden. In deze gevaarlijke wereldsituatie strompelde een nieuwe, onervaren regering binnen, die elke realiteitszin ontbeerde, althans in haar groene spectrum. De uiteindelijke beslissing om Oekraïne aan te vallen werd genomen toen Scholz terugkeerde uit de VS en plotseling genezen was van zijn eerdere standpunt over de pijplijn. Duitsland had aldus aan het wereldpubliek het definitieve bewijs geleverd dat Duitsland niet mondig is en geen rechtsbevoegdheid bezat. Hierdoor viel Duitsland als onderhandelingspartner uit. Dit heeft op zijn beurt verstrekkende gevolgen voor de toekomstige wereldorde. Dit willen de Russische leiders nu beïnvloeden.

Hersentraining voor het volk

Zulke dingen uit te spreken, is gevaarlijk. En precies dat is op zijn beurt de diepere oorzaak van deze oorlog. Terwijl degenen die menen te mogen oordelen over "Rusland-begrijpers" verrast waren door de oorlog, zagen anderen hem aankomen. Spookachtig vormde zich een "publieke opinie" die onvrijwillig afstevende op een gewelddadig conflict met Rusland. Het "incident" met Donald Trump vertraagde het onvermijdelijke enigszins, maar gaf tegelijkertijd de aanzet tot de intellectuele onderbouwing van de naderende oorlog: omdat Poetin de Amerikaanse president met nepnieuws aan de macht had geholpen, zetten de Amerikaanse Democraten en de EU-Commissie een tot dan toe ongekend systeem op om de publieke opinie te sturen.((https://www.dreigliederung.de/essays/2020-10-johannes-mosmann-corona-virus-mit-kuenstlicher-intelligenz-gegen-den-freien-geist-google-ki-fakes-news-eu-kommission)) De werkelijke situatie kon toen worden afgelezen aan de manier waarop de EU met Rusland omging. Het grote gebeuren kon worden getest door het Corona-virus aan te pakken - en het systeem werkte feilloos. Twee jaar lang hebben de mensen onsamenhangende flarden van gedachten geconsumeerd zonder dat hun denkorganen zich actief verzetten tegen de onverteerbare kost en moesten braken; twee jaar lang hebben zij tegenstrijdige, betekenisloze bevelen opgevolgd zonder dat hun eigen wil daar aanstoot aan nam. En zij genoten ervan degenen die de erosie van het denken en de wilsactiviteit opmerkten en waarschuwden voor de destructieve gevolgen, af te maken of er ten minste bovenuit te stijgen. Zo had het sentiment ook iets van het Corona-horrorsprookje. Bij een incidentie van 100 werd de maskerplicht ingevoerd. Nu, met een incidentie van 1.700, schaffen ze het weer af.((https://de.statista.com/statistik/daten/studie/1192085/umfrage/coronainfektionen-covid-19-in-den-letzten-sieben-tagen-in-deutschland/)) Het "vaccin" vaccineert niet. Iedereen krijgt Corona, op de een of andere manier. Maar door het mislukte experiment is de samenleving op haar grondvesten geschud, is een generatie kinderen blijvend beschadigd en hebben miljoenen mensen honger geleden. En toch - zelfs nu alles precies zo is gelopen als "lateraal denkers", "nazi's" en "aluminium hoedjesdragers" begin 2020 voorspelden, is er nog steeds geen herziening van de absolute waarheid van Lauterbach((Duitse minister van volksgezondheid)) & Co. De mislukking leidt niet tot massaontslagen. Of aan de rehabilitatie van de publiekelijk veroordeelden. Nee, de waarheid blijft de waarheid, ondanks alle realiteit. Bill Gates onderkende terecht het sociaal-politieke potentieel van het virus: "De pandemie zet de hele mensheid tegenover het virus ... Dit is als een wereldoorlog, behalve in dit geval staan we allemaal aan dezelfde kant."((https://www.gatesnotes.com/Health/Pandemic-Innovation)) Samen tegen Corona. De mantra schalt al twee jaar door de luidsprekers van het station. Solidariteit is wie niet vraagt, maar gehoorzaamt. Maar zij die nog steeds willen vasthouden aan vrijheid en democratie te midden van de "wereldoorlog" tegen Corona, drijven de spot met de doden en kunnen zeker zijn van de woede van het volk. Dit gedragspatroon kan gemakkelijk op elke tegenstander worden overgebracht. En zoals hier((https://www.dreigliederung.de/essays/2020-10-johannes-mosmann-corona-virus-mit-kuenstlicher-intelligenz-gegen-den-freien-geist-google-ki-fakes-news-eu-kommission)) te zien is, was Rusland in feite vanaf het begin het verklaarde volgende doel van de operatie. Al in oktober 2020 droeg de EU-Commissie Big Tech op om bijvoorbeeld de volgende verklaring te behandelen alsof het "nepnieuws" van "Corona-ontkenners" was: "Euro-Atlantische netwerken willen de zaak-Nawalny gebruiken om Nord Stream 2 te dwarsbomen."((Even zo blz. 8)) Tot op zekere hoogte overlapten Corona en anti-Rusland-campagnes elkaar ook, want Poetin was ook schuldig aan de vele Duitse vaccinatieweigeraars en daarmee ook schuldig aan de dodelijke Covid 19 gevallen.((https://www.tagesschau.de/investigativ/rtde-covid-propaganda-desinformation-101.html))

De olifant in de kamer

Manuela Schwesig maakte in haar Ruslandbeleid een fout. Net zoals de vele slimme koppen die tegen het Corona-beleid van de Duitse regering waren, ook een fout maakten. En iedereen die een fout maakt moet tenminste in het openbaar naar het kruis kruipen. Wellicht zal het volk dan genade tonen. Dat is wat de publieke moraal eist. Er is geen plaats voor "ontkenners" of "begrijpers" in deze mooie nieuwe strak georganiseerde maatschappij. Poetin viel Oekraïne aan. Iedereen met televisie kon dat met eigen ogen zien. Net zoals iedereen de Corona sterfgevallen kon zien. Wat is er om over na te denken nu het ding tastbaar is? Ontdoe je van het virus! Schiet Poetin dood! Maar onder het retorische dwangmatig denken, zindert een onbewuste wil tot vrijheid. En omdat dit niet langer een bewuste gedachte kan worden, zoekt het ondergrondse wegen om het zelfgebreide korset af te werpen. Psychologische factoren zoals deze - moeten in aanmerking worden genomen door iedereen die de oorzaken van moderne oorlogen wil onderzoeken. De Eerste Wereldoorlog, bijvoorbeeld, kan niet worden begrepen als men alleen naar de politieke achtergrond kijkt. Een van de oorzaken van de oorlog was dat er in Duitsland een echt verlangen naar oorlog was ontstaan. De jeugdbeweging van de "Wandervögel" trok bijvoorbeeld dansend en zingend ten strijde, omdat zij hoopten dat dit hen zou bevrijden van te nauw geworden sociale structuren. Oorlog als catharsis, als een terugkeer naar nul, als een kans op een nieuw begin. Het was vergelijkbaar met de Tweede Wereldoorlog. Persoonlijkheden als Gottfried Benn zijn daar een goed voorbeeld van. Hitler wekte bij deze intellectueel een diepgeworteld verlangen op: eindelijk wordt het gemoed aangesproken! Uit de abstracte numerieke ruimte, in het volle leven! Maar de situatie is nu, aan de vooravond van de Derde Wereldoorlog, precies hetzelfde. Twee jaar van Corona-maatregelen en cijferspelletjes hebben de mensen van binnen opgedroogd. Zij voelen zich uitgeput en leeg - ook al is het alleen maar in hun onderbewustzijn. En het onderbewustzijn gedraagt zich vaak in spiegelbeeld van wat het bovenkamertje theoretisch "wil". Dergelijke psychologische factoren spelen een grote rol in de vredeswaanzin van deze dagen. De bevangen mensen schamen zich nog steeds voor hun duistere gevoelens, zij gebruiken nog steeds de blauwe en gele vlaggen als ezelsbruggetje voor hun eigen nationalisme, Zelensky vindt het best en stuurt de "Oekraïense helden" in plaats van hun eigen jeugd in de dood - maar de olifant is in de kamer. En dit is de olifant waarop onze politiek rijdt, zonder echter iets van olifanten te weten of zelfs maar richting te kunnen wijzen.

Een groot aangekondigde verrassingsaanval

Sinds het begin van 2020 is Duitsland emotioneel in een oorlogsmodus. De Russische leiders bereidde zich echter al sinds 2014 voor om een militaire aanval op Oekraïne economisch te kunnen overleven. Minder emotioneel, meer koelbloedig berekenend. Onmiddellijk na de Krim-crisis introduceerde Poetin een programma om Rusland op alle vitale gebieden zelfvoorzienend te maken.((https://www.zeit.de/wirtschaft/2014-07/sanktionen-russland)) Tegen 2020 was de aanval nog niet besloten, maar het was economisch wel mogelijk geworden. Of dit vanuit het oogpunt van Moskou ook noodzakelijk zou zijn, hing nu uitsluitend af van het gedrag van Europa en het Duitse beleid in het bijzonder. Poetin wachtte en keek toe. En hij herhaalde in steeds duidelijker bewoordingen welke conclusies hij trok. De vermeende verrassingsaanval was al maanden van tevoren aangekondigd. Maar Duitsland was in zijn Corona-waan al te ver verwijderd om deze aankondiging te kunnen horen. En Duitsers mochten sowieso al niets meer "begrijpen" van wat van Russische zijde kwam. Het ging voor Poetin nooit om de pijplijn. Nord Stream 2 is economisch gezien niet oninteressant voor Rusland, maar het is een zaak van ondergeschikt belang. De nieuwe verbinding tussen Midden-Europa en Rusland was veelmeer een symbool voor de relatie en tegelijkertijd een toetssteen voor de ruggengraat van de Duitsers. Zou de Duitse leiding de economische belangen van haar eigen volk weten te verdedigen tegen de politieke ambities van de VS? Of zou het een nederlaag aanvaarden voor een ideologisch partnerschap met zijn "vrienden" overzee? Toen Robert Habeck zich met een stalen helm op in de Donbas liet fotograferen en Annalena Baerbock minister van Buitenlandse Zaken werd, was de zaak in feite besloten. Kanselier Scholz veroorzaakte een korte aarzeling met zijn schuchtere poging om de would-be oorlogshelden in zijn kabinet aan banden te leggen. Maar toen ook deze wilskracht in de algehele ontsporing uitdoofde, viel Poetin aan. Maar de Russische leiders zijn ook niet bezorgd over Oekraïne. Het is geen vraag dat Oekraïne van economische en geostrategische waarde voor Rusland is. En de angst van Poetin voor nazi-bataljons uitgerust met kernraketten en bio- en chemische wapens is, ook al willen veel Duitsers dit niet horen, reëel en gegrond is.((https://www.dreigliederung.de/essays/2022-03-johannes-mosmann-annalena-und-die-wilden-tiere)) Maar de echte "betekenis" van deze oorlog voor Rusland zit hem weer in het symbool. Vele, zeer vele volkeren van deze aarde wachten op iemand die hun een uitweg wijst uit de US-Amerikaanse slavernij. Hem willen ze volgen. En Poetin laat nu zien dat hij kan doen waartoe Irak, Syrië en Libië (maar ook de EU ten aanzien van Iran) niet in staat waren: het uitbreken uit de door de VS gedomineerde infrastructuur van de wereldeconomie. Dat is het echte doel van deze "speciale operatie". Rusland heeft nooit een geheim gemaakt van zijn ware oorlogsdoelen. Onlangs nog, op 16 maart 2022, herhaalde de Russische minister van Buitenlandse Zaken in een talkshow wat de Russische leiders al verscheidene malen hadden verklaard: "Het gaat helemaal niet om Oekraïne. Het gaat al lang niet meer om Oekraïne, maar om de wereldorde". Een nieuwe realiteit tekent zich af: de unipolaire wereld behoort onherroepelijk tot het verleden, een multipolaire wereld is in opkomst. Dit is een objectief proces. Het kan niet worden gestopt."((https://mid.ru/de/foreign_policy/news/1804655/)) Westerse sancties zijn natuurlijk hierbij ingerekend. Door SWIFT te sluiten, schaadt Europa het vertrouwen in de Westerse infrastructuur, creëert angst voor de Amerikaanse almacht en helpt Poetin om meer kopers te winnen om zijn betalingssysteem onafhankelijk van het Westen op te zetten.((Een goed onderbouwde schets van de Russische calculatie wordt gegeven door de econoom Stephan Eisenhut in zijn essay "Rusland rekent anders", opgenomen in Die Drei 2/2022, beschikbaar op: https://diedrei.org/lesen/russland-rechnet-anders)) Op 26 januari 2022, nauwelijks een maand voor de aanval op Oekraïne, verklaarde Lavrov:

"We streven ernaar onze afhankelijkheid van de Amerikaanse dollar te verminderen. De Amerikanen 'helpen' ons daarbij actief: zij doen al het mogelijke om het vertrouwen in hun eigen munt te vernietigen en deze riskant te maken voor het internationale betalingsverkeer, niet alleen voor de Russische Federatie, maar ook voor elk ander land in de wereld"((https://mid.ru/de/foreign_policy/news/1795942/))

En dan, na het uitbreken van de oorlog:

"Saudi-Arabië wil nu al yuan in plaats van Amerikaanse dollars. Dit proces is niet te stoppen... De rol van de Amerikaanse dollar zal afnemen. Het vertrouwen in de dollar daalt aanzienlijk."

Van de meer dan 140 landen die door de VS zijn opgeroepen om sancties tegen Rusland op te leggen, doet slechts een klein deel dat ook daadwerkelijk((https://www.nachdenkseiten.de/?p=82217)) De overgrote meerderheid wacht af en kijkt toe. Deze berichten vind je niet bij ons. Ook wordt hier niet gemeld waarom de houding van China geen geheim is - en wat de wereld nu in Pakistan te wachten staat.

Bandieten & terroristen

Meer dan 80% van China's energie-import moet door de Straat van Malakka. Maar dat is waar de oorlogsschepen van de VS zijn. Dit is een van de redenen waarom China probeert de Arabische Zee te bereiken via de Pakistaanse haven Gwadar, als onderdeel van de "Nieuwe Zijderoute" die het 10 jaar geleden is begonnen op te bouwen. Van daaruit is het slechts een steenworp verwijderd van de oliestaten waarvoor Robert Habeck((Duitse minister van economische zaken)) momenteel een knieval maakt. Malakka zal aan belang inboeten als het China lukt. Dom genoeg trokken de VS zich echter in 2021 "overhaast" terug uit Afghanistan, waarbij ze een groot deel van hun oorlogsmaterieel achter lieten. Terwijl Duitsland filosofeerde over de moraal van de geschiedenis, bereidden Rusland en China zich voor op terreur die zich naar Pakistan zou uitbreiden en de voltooiing van de "Nieuwe Zijderoute" in gevaar zou kunnen brengen.((https://www.voanews.com/a/regional-extremists-energized-by-taliban-s-takeover-could-pose-threat-to-pakistan-china-interests-expert-says-/6236892.html)) Zoals verwacht, annuleerde de Pakistaanse Taliban in december 2021 het staakt-het-vuren met de Pakistaanse regering.((https://www.stern.de/news/pakistanische-taliban-kuendigen-waffenruhe-mit-regierung-auf-31409094.html)) Tegelijkertijd zag de Pakistaanse president Imran Khan zich plotseling geconfronteerd met wat hij zag als een door de VS gestuurde destabilisatie van zijn regering.((https://www.theguardian.com/world/2022/mar/31/imran-khan-address-pakistan-faces-no-confidence-vote)) En alsof dat nog niet genoeg was, kondigden de Indiase en de US-minister van defensie dat ze militair nauwer zouden gaan samenwerken((https://www.dw.com/de/usa-rücken-näher-an-die-seite-indiens/a-56937566)) - enkele dagen nadat India "per ongeluk" een raket op Pakistan had gelanceerd.((https://www.dw.com/de/indien-schießt-versehentlich-rakete-auf-pakistan-ab/a-61099213)) Op 24 februari 2022, enkele uren voor de aanval op Oekraïne, reisde de Pakistaanse president naar Moskou.((https://www.nzz.ch/international/pakistan-imran-khans-seltsamer-besuch-bei-putin-nzz-ld.1671708)) Het was het eerste bezoek van een Pakistaans staatshoofd aan Rusland in 23 jaar. Duitse politici vinden dit even onopmerkelijk als de terugtrekking van Amerikaanse troepen uit Afghanistan. Het lijkt in ieder geval het verhaal over de doorgedraaide enkele dader niet te schokken. Of Poetin werkelijk in staat zal zijn Khan te redden en de kernmacht Pakistan te stabiliseren, wanneer het Westen daar in de komende maanden terroristen in vrijheidsstrijders transformeert, is niettemin twijfelachtig. Peking hoopt het in ieder geval en zal zich in de Oekraïne-oorlog onvoorwaardelijk achter Rusland scharen, niet in de laatste plaats om die reden. Niet alleen Gwadar, maar ook de nieuwe Russische energieleveranties, die eigenlijk voor Europa bestemd waren, zijn belangrijk voor China. De transportroutes kunnen nog worden uitgebreid, maar op lange termijn kan deze route zowel de Straat van Malakka als de Pakistaanse havenstad Gwadar ontlasten.

Het laatste hoofdstuk van de dichters en denkers

Poetin is zonder twijfel de dader. Toch beschrijft dit perspectief slechts een heel klein deel van de werkelijkheid. Omdat de Duitsers momenteel alleen dit uittreksel - fragment zien, zien zij ook over het hoofd dat hun "vredesbeweging" de voorbereiding is van een nog veel wredere oorlog, die bovendien nooit zal eindigen. De VS is altijd en voortdurend in oorlog. En omdat Duitsland nu wanhopig zijn afhankelijkheid van Rusland wil inruilen voor een afhankelijkheid van de Arabische wereld, zal het ook de volgende keer geen "nee" kunnen zeggen tegen de oorlog in Irak. Dankzij de bemiddeling van Habeck gaat Duitsland nu een rechtstreekse concurrentie met China aan, dat momenteel de belangrijkste klant is van de woestijnstaten.((https://asiatimes.com/2021/12/china-to-rely-more-on-middle-east-for-oil-and-gas/)) De Duitse regering zal dus flink moeite moeten doen, zodat de oliestaten de petro-dollar niet afwijzen en in plaats daarvan alleen yuan eisen. Het moet van de VS leren hoe het kwaadaardige spel met de religieuze gevoelens van soennieten en sjiieten gespeeld moet worden. Toevallig heeft Saoedi-Arabië zojuist verklaard van plan te zijn de koppeling aan de dollar op te geven en de yuan te accepteren, althans ten opzichte van zijn grootste klant, China - aangezien "de Saoedische ontevredenheid met Washington groeit."((https://finanzmarktwelt.de/saudi-arabien-denkt-ueber-yuan-statt-us-dollar-fuer-oel-verkaeufe-nach-china-nach-228761/)) Rusland voorziet China van energie, China voorziet de VS van goederen, en de VS voorziet Europa onder meer van zijn virtuele werelden. Dat is waar de stroom eindigt. Er is geen verkeer tussen Europa en Rusland, er is een afscheiding. Europa haalt zijn energie uit de Arabische wereld, raakt daar betrokken bij misdaden tegen de menselijkheid en is permanent verwikkeld in een oorlog zonder einde. Ook kan zij zich niet langer afzijdig houden van de proxy-oorlogen om de minerale rijkdommen van Afrika. De ware tegenstander van Duitsland heet dan China, waarmee het echter symbiotisch verbonden blijft omdat het reusachtige rijk de productieve basis levert voor Duitslands eigen dienstverleningsmaatschappij. Dat is het huidige scenario voor onze toekomst. En het kan volledig gedomineerd worden door de VS. Dit betekent dat zolang Duitsland zo goed braaf blijft meespelen en dan ook nog eens zoals gewenst een actieve rol in het Midden-Oosten op zich neemt, de Oekraïne oorlog zeker in het belang van de VS is. Alleen Oekraïne en Europa kunnen in deze oorlog verliezen. Rusland, China en de VS daarentegen zullen hoe dan ook winnen. Onze groene politieke eerstejaars hebben met iets heel anders te maken dan wat de "democratische meerderheid" in Duitsland graag zou zien. De geesten van vele Duitsers, die kinderlijk naïef zijn opgevoed, zouden willen dat zij de oorzaken van de oorlog konden zien, aanraken of zelfs verpersoonlijken. Ze kunnen de verwoeste huizen immers echt op televisie zien. Ze zien wanhopige mensen, lijken, gedode kinderen. En het gezicht van Poetin, die de aanval bevolen heeft. Ze zouden dat gezicht een klap willen geven. Maar door dat te doen, doen zij niets voor de vrede, maar verergeren de huidige oorlog en bereiden zij de volgende voor. Zij die werkelijk vrede willen, moeten de oorzaken van de oorlog zoeken en bestrijden. Deze kunnen echter niet op het beeldscherm gevolgd worden, maar kunnen alleen denkend doorgrond worden. Dat is vermoeiend. En het maakt eenzaam, want een open uitwisseling over wat men meent te herkennen is nauwelijks meer mogelijk. Bovendien blijft de politieke sabotage van het discours niet zonder werking: het eigen denken verslapt en wordt onvruchtbaar. De menselijke geest heeft vrije, levendige uitwisseling nodig. Dus hoe beter het isolement van kritisch denkende mensen lukt, hoe groter de waarschijnlijkheid dat zij alleen dat wat vreemd is aan de werkelijkheid aan het licht kunnen brengen, .hoe groter het gevaar van een oorlog wordt. Dit is de dodelijke val waarin het volk van de "dichters en denkers" nu vastzitten. Zal het in staat zijn zichzelf op eigen kracht te bevrijden? Johannes Mosmann, 01 april 2022

Annalena en de wilde dieren

rovanov — Tue, 19 Apr 2022 10:17:58 +0000

Annalena Baerbock is de Duitse minister van Buitenlandse Zaken en een oorlogsstoker. Zij heeft de Young Leaders School van het WEF doorlopen en is lid van Die Grünen. De partij die uit de vredesbeweging is voortgekomen.

Sommigen willen "neutraliteit" voor Oekraïne. Maar dit zou praktisch moeten worden afgedwongen tegen persoonlijkheden als Ihor Kolomoisky, een van de "touwtrekkers" achter Zelenski. En het zou ook rekening moeten houden met de ware doelstellingen van Rusland. Johannes Mosmann belicht deze twee aspecten van de oorlog die door de media onopgemerkt zijn gebleven.

Het onderstaand bericht verscheen op Driegliederung.de, is van Johannes Mosmann en vertaald door WM

Van 2015 tot 2019 zond de Oekraïense zender 1 + 1 de serie "Dienaren van het Volk" uit en maakte de komiek Volodymyr Zelenski beroemd. In de satire speelt Selenskyi de president van Oekraïne. Op oudejaarsavond 2018 kondigde hij verrassend aan dat hij ook in het echte leven president wilde worden. De nieuw op te richten partij zou "Dienaren van het Volk" gaan heten, zoals in de TV-serie. Het spel werd serieus - en uiteindelijk oorlog. Een essay over de krankzinnige mengeling van fictie en werkelijkheid die ons momenteel in een kernoorlog dreigt te storten - en een pleidooi voor een nuchtere vredestechniek die miljoenen levens zou kunnen redden.

Een script voor de werkelijkheid

Aanvankelijk dachten de Oekraïners dat het een publiciteitsstunt van de zender was. Maar de komiek was serieus - tenminste zo serieus als Ihor Kolomojskyj, producent van de serie en eigenaar van het mediabedrijf. De oligarch is in verband gebracht met talrijke geweldsmisdrijven((https://de.wikipedia.org/wiki/Ihor_Kolomojskyj. Zie ook: https://www.bpb.de/themen/europa/ukraine/299569/kommentar-der-gewachsene-einfluss-von-ihor-kolomojskyj/)) en mag, als hoofdverdachte in het "grootste fraudeschandaal van de 21e eeuw"((https://www.manager-magazin.de/finanzen/privatbank-wie-das-groesste-geldhaus-der-ukraine-dem-krieg-trotzt-a-9f97fb52-1656-44d2-abc7-20a4db76d159)), momenteel de VS niet in reizen. Als voormalig eigenaar van de Oekraïense "PrivatBank" zou hij onder meer 5,5 miljard dollar hebben verduisterd door het geld naar zijn eigen bedrijfsnetwerk over te maken en de bank vervolgens door de staat te laten "redden".((https://www.spiegel.de/ausland/usa-verhaengen-sanktionen-gegen-ukrainischen-oligarchen-igor-kolomoiski-a-58dfdfe5-96ae-4d9d-ab38-75265f0e338c)) De door hem gefinancierde doodseskaders vervolgen, martelen en vermoorden al 8 jaar lang Russen in de Donbas. Bovendien betaaalt Kolomojskyj "premies" en financiert o.a. ook het Azov-regiment, dat met hakenkruizen en een SS-cultus rechtse amateurmoordenaars uit heel Europa naar Oost-Oekraïne lokt.((https://www.sueddeutsche.de/politik/kolomoisky-praesidentschaftswahl-in-der-ukraine-selensky-1.4418172?reduced=true)) De oligarch, volgens de New York Times "Oekraïnes machtigste figuur buiten de regering",((https://www.nytimes.com/2019/11/13/world/europe/ukraine-ihor-kolomoisky-russia.html)) had de middelen en het mediabereik om de door het volk zo geliefde presidentiële soap in mei 2019 werkelijkheid te laten worden. De coup slaagde - de Oekraïners gaven acteur Zelenski de rol van de echte president. Na de verkiezing probeerde de komiek gras over zijn achtergrond te laten groeien. Maar toen onthulden de Pandora Papers hoe diep de nieuwbakken president zakelijk al betrokken was bij de oligarch via verschillende offshore-rekeningen.((https://www.laender-analysen.de/ukraine-analysen/256/offshore-geschaefte-selenskyj-und-kolomojskyj-in-den-pandora-papers)) Naast de president zouden volgens Volodymyr Fessenko, hoofd van PENTA, ongeveer 30 andere regeringsambtenaren en parlementariërs "close" zijn met Kolomoysky.((https://www.mdr.de/nachrichten/welt/osteuropa/ostblogger/ukraine-oligarch-kolomojskyj-100.html)) Maar corruptie is relatief in het "meest corrupte land van Europa"((https://www.spiegel.de/panorama/korruption-in-der-ukraine-die-kampfansage-a-1096878.html)). De Europese Rekenkamer meldde nog in september 2021 dat een handvol oligarchen de staat en de economie onder elkaar hadden verdeeld en samen de feitelijke regering van het land vormden.((https://www.eca.europa.eu/de/Pages/DocItem.aspx?did=59383)) Ihor Kolomojskyj, die haaien in zijn kantoor houdt ("om te zien hoe geschokt zijn gasten op het bloedbad reageerden"),((https://www.addendum.org/ibiza/straches-schillernder-oligarch/)) is bepaald niet de dikste vis in de schaal. Rinat Akhmetov, bijvoorbeeld, is waarschijnlijk twee keer zo rijk en bezit de andere helft van de Oekraïense mediawereld. Waarnemers vermoeden dat de president daarom ook een open oor heeft voor Akhmetov.((https://ukraineverstehen.de/zajaczkowski-awakow-machterhalt-mit-allen-mitteln-teil-2/))

Relatievorming op z'n Oekraïens

De oligarchen strijden met elkaar om macht en invloed in Oekraïne en, in de Donbas ook concreet om aandelen in onder meer de zware industrie. Maar hun hoofd business is de strijd tussen de NAVO en Rusland om de macht in de regio. De EU betaalde vele miljarden euro's voor de gunsten van Oekraïne - het grootste deel van dit geld is waarschijnlijk verdwenen naar de offshore-rekeningen van de oligarchen. Volgens de media slokt corruptie ongeveer 32 miljard euro per jaar op.((https://orf.at/stories/3229706/))Dit is echter niet genoeg voor Ihor Kolomojskyj. In november 2019 dreigde hij openlijk dat Oekraïne zich op Rusland zou heroriënteren als het Westen niet meer geld zou sturen. In een interview met de New York Times zei de "ondernemer" tegen verbijsterde journalisten: "De Amerikanen dwingen ons ten strijde te trekken en geven ons er niet eens het geld voor". Maar hij wist wel een goed middel voor een betere relatie: "Wat is de snelste manier om problemen op te lossen en de relatie te verbeteren? Alleen met geld..." En dan spreekt de geheime heerser van Oekraïne duidelijke taal: "Als ik naar mezelf kijk zoals de rest van de wereld, zie ik mezelf als een monster, een poppenspeler, een meester van Zelenski, iemand die apocalyptische plannen maakt - ik kan beginnen dat waar te maken." De anticorruptiemaatregelen die het IMF aan leningen wil verbinden, zouden "diepgewortelde zakelijke relaties" verstoren. Oekraïne zou liever de door de Russen aangeboden 100 miljard dollar aannemen en toetreden tot een nieuw "Warschaupact", aldus Kolomoysky.((https://www.nytimes.com/2019/11/13/world/europe/ukraine-ihor-kolomoisky-russia.html)) Met het begin van de Russische invasie heeft de kanselarij rechtbank van Delaware de zaak tegen Kolomojskyj wegens witwassen van geld en fraude opgeschort. Tegenstrijdigheden met de Oekraïense wet waren te vrezen. Het Openbaar Ministerie vermoedt dat de oligarch een "deal" heeft gesloten met de Oekraïense president waarbij de Oekraïense regering de inmiddels genationaliseerde PrivatBank, toch de grootste bank van het land, zou overdragen aan het privébezit van de oligarch - om "hangende of dreigende rechtszaken tegen Kolomoisky te omzeilen."((https://www.law360.com/articles/1470420/ukraine-s-privatbank-gets-chancery-filing-delay-due-to-war)) "Het veroveren van de staat door blokken van machtige politieke en zakelijke elites, die piramidaal zijn gestructureerd en verankerd in de openbare instellingen en de economie, is geïdentificeerd als een kenmerk van corruptie in Oekraïne", vat de Europese Rekenkamer samen in haar speciaal verslag over de situatie in Oekraïne, dat nog maar enkele weken oud is.((https://www.eca.europa.eu/de/Pages/DocItem.aspx?did=59383)) En de controleurs maken duidelijk dat het Oekraïense volk geenszins louter het slachtoffer is van georganiseerde misdaad. Integendeel, corruptie wordt "door grote delen van de bevolking aanvaard als bijna onvermijdelijk. Burgers rechtvaardigen hun betrokkenheid bij dergelijke kleine corruptie vaak door op te merken dat hoge ambtenaren en oligarchen op veel grotere schaal betrokken zijn bij omkoping".

Spelen met vuur

De Oekraïense ambassadeur Andrij Melnyk, die net met succes financiële hulp en snelle wapenleveringen heeft gevraagd aan de Duitse regering en nu zelfs oproept tot NAVO-interventie, legde in 2015 bloemen bij het graf van nazi-collaborateur en oorlogsmisdadiger Stepan Bandera. De Bondsregering gaf pas commentaar toen de partij Die Linke daarom vroeg: "De Bondsregering is op de hoogte van een tweet van de Oekraïense ambassadeur waarin hij melding maakt van zijn bezoek aan het graf van Bandera ... De Oekraïense ambassadeur is voldoende op de hoogte van ons standpunt in deze zaak. De Duitse regering veroordeelt de misdaden die de Organisatie van Oekraïense Nationalisten, OUN, mede onder leiding van Bandera, heeft begaan tegen Poolse, Joodse en Oekraïense burgers en functionarissen."((https://dserver.bundestag.de/btp/18/18102.pdf#P.9775)) Wat de Duitse regering daarentegen verzwijgt, is te lezen op Wikipedia: "Met name in het westen van Oekraïne wordt Bandera vandaag de dag door bredere lagen van de bevolking vereerd als een nationale held; er zijn ook honderden straten naar hem genoemd, vele levensgrote standbeelden en bustes, diverse monumenten alsmede diverse musea ter ere van hem ... Het Simon Wiesenthal Centrum veroordeelde het eerbetoon en wees erop dat Bandera medeplichtig was aan de dood van duizenden Joden."((https://de.wikipedia.org/wiki/Stepan_Bandera)) Stepan Bandera kreeg in 2010 postuum de titel "Held van de Natie" uitgereikt door de pro-westerse regering van Oekraïne, de hoogste erkenning van het land. Dit gebeurde niet geheel toevallig: in 1941 probeerden de Oekraïense fascisten zich te bevrijden uit de verstikkende omarming van Rusland door zich nuttig te maken voor de oprukkende nazi's. "Alle andere politieke doelen moesten ondergeschikt worden gemaakt aan de eenheid en onafhankelijkheid van Oekraïne. Dit doel moest worden bereikt door "immoraliteit", d.w.z. door allianties met elke tegenstander van Groot-Rusland zonder uitzondering."((https://de.wikipedia.org/wiki/Organisation_Ukrainischer_Nationalisten)) De huidige "democratische beweging" in Oekraïne probeert nu van haar kant een eigen natie-staat op te bouwen in de schaduw van de oprukkende NAVO. Daarom zien zowel de Oekraïense nationalisten als Poetin hier een parallel met de geschiedenis - alleen Annalena Baerbock((Annalena Baerbock is de Duitse minister van Buitenlandse zaken en een oorlogshavik. Zij heeft de Young Leaders School van het WEF doorlopen. Zij is lid van De Groenen Partij, de partij die uit de vredesbeweging is voortgekomen.)) ziet die niet, want de NAVO is Hitler niet. Voor Stepan Bandera liep de poging om een nationale identiteit te vinden met de hulp van Ruslands vijanden fataal af. Toen ze hem niet meer nodig hadden, gooiden de nazi's hem in een concentratiekamp. Na de bevrijding door de Geallieerden namen de VS vervolgens de financiering van de OUN over. Met steun van de CIA richtte Bandera in München een verbanningscentrum voor Oekraïense fascisten op, totdat de Russische inlichtingendienst hem op het spoor kwam en hem in 1959 vermoordde.((https://de.wikipedia.org/wiki/Stepan_Bandera)) De echte heersers van Oekraïne geven niets om het tragische verhaal van hun nationale held. Ze winnen altijd, of ze nu een deal sluiten met de VS of met Rusland. Democratie, nationale trots of SS-romantiek - zij dienen altijd die stemmingen en gevoelens die hun op het moment nuttig lijken. En zij hebben het hele medialandschap, alle takken van de economie en het corrupte staatsapparaat van Oekraïne tot hun beschikking. Het feit dat Ihor Kolomojskyj een actief lid van de Joodse gemeenschap is, kan dus een theoretische tegenspraak zijn met zijn engagement tegenover nationalisten, ultrarechtsen en antisemieten - maar geen praktische. De oligarch houdt zich bezig met het grote geheel.

De rode lijn

De kernmacht Rusland verklaarde ondubbelzinnig dat de VS en Europa op het punt stonden een "rode lijn" te overschrijden. In Wit-Rusland hadden de VS in 2021 met Duitse hulp bijna een staatsgreep bewerkstelligd. De strijders waren afkomstig uit Oekraïne. Bovendien probeert Oekraïne Rusland, dat voor zijn bestaan afhankelijk is van de uitvoer van energie, te betrekken bij een oorlog in de Donbas om Duitsland ervan te overtuigen af te zien van de aanleg van de pijplijn. Oekraïne is in handen van corrupte oligarchen die rechts-radicale bewegingen financieren. Russen werden aangevallen en de Russische taal werd verboden. Er bestond grote bezorgdheid over het publiekelijk aangekondigde plan van de Oekraïense regering om kernraketten aan te schaffen en toe te treden tot de NAVO. Als het Westen nu niet stopt, zullen er consequenties zijn. Om elk misverstand over de gevolgen die hij bedoelde te vermijden, liet Poetin een enorm leger aan de Oekraïense grens opstellen. Nu lag de bal in het kamp van het Westen. Om precies te zijn: in Duitsland, want het standpunt van de VS was duidelijk: Rusland moest alsjeblieft "een beetje" binnenvallen.((https://www.tagesanzeiger.ch/ein-bisschen-darf-putin-in-die-ukraine-einmarschieren-425420779503)) Deze vreemde uitspraak van de Amerikaanse president had de Duitse politici op het laatst de oren moeten doen spitsen. Maar Duitsland was bezig met de overdracht van de macht - en verloor zijn hoofd er over. De leider van de Groene Partij, Robert Habeck, liet zich met een stalen helm op fotograferen aan de frontlinie in de Donbas,((https://www.focus.de/politik/ausland/habeck-eckt-mit-vorstoss-fuer-waffenlieferungen-in-die-ukraine-an_id_13330764.html)) en Annalena Baerbock vertelde iedereen dat haar eerste officiële daad zou zijn de aanleg van de pijpleiding tegen te houden en Poetin eens echt de waarheid te zeggen.((https://www.welt.de/debatte/kommentare/article234587878/Nord-Stream-2-Baerbock-hat-einen-klaren-Blick-auf-Putins-Ambitionen.html)) In een land dat onder economische sancties gebukt gaat, was Duitsland bezig met zijn machtsovergang. De angst groeide in Rusland, dat ernstige schade had opgelopen door de economische sancties. In allerijl werd aan de westerse mogendheden een verdrag voorgelegd, waarin werd bepaald dat "alles in het werk moet worden gesteld om het gevaar van het uitbreken van een oorlog tussen kernwapenstaten te voorkomen".((https://develop.ostinstitut.de/files/de/2021/Ostinstitut_Vertrag_zwischen_der_RF_und_den_USA_über_Sicherheitsgarantien_OL_2_2021.pdf)) Baerbock vertelde ondertussen aan de taz dat Duitsland meer bommenwerpers nodig had die kernwapens konden dragen,((https://taz.de/Annalena-Baerbock-ueber-Aussenpolitik/!5819421/)) en herhaalde onophoudelijk dat zij Rusland ernstige economische schade wilde toebrengen.((https://www.merkur.de/politik/gruenen-kanzlerkandidatin-annalena-baerbock-russland-aussenminister-heiko-maas-china-seidenstrasse-nawalny-90475975.html)) Op dat moment greep kanselier Scholz in. In een moment van mentale alertheid had hij blijkbaar begrepen dat Duitsland in geen geval zijn laatste troef, de pijplijn, mocht vergokken.((https://www.merkur.de/politik/ukraine-scholz-baerbock-putin-gruene-habeck-russland-usa-nord-stream-2-zr-91213260.html)) De Amerikaanse afrekening kwam snel: Biden ontmantelde Scholz voor de camera. Maak je geen zorgen, zei hij, de VS zouden Duitsland van duur vloeibaar gas voorzien.((https://www.ardmediathek.de/video/phoenix-vor-ort/antrittsbesuch-scholz-bei-biden/phoenix/Y3JpZDovL3Bob2VuaXguZGUvMjUwMjA0Mw)) De Duitse kiezers, kennelijk totaal ontgoocheld na twee jaar Corona-verwarring, huldigden Scholz hiervoor en riepen: meer van dat, meer! Geef de Oekraïense komiek de kernbom, schop Poetin onder z'n kont! De aanval op Oekraïne mag dan wreed zijn - irrationeel, zoals de westerse media ons willen doen geloven, is hij niet. Op zijn laatst na de gezamenlijke persconferentie van Biden en Scholz, besefte Poetin dat Duitsland van het wereldtoneel was gestapt om een figurantenrol te spelen in een B-film. Van nu af aan zou Rusland rechtstreeks moeten onderhandelen met het hoofd van de Duitsers - en zichzelf in de best mogelijke positie moeten brengen om dat te doen. De hoop om de VS op hun plaats te zetten, door de handen ineen te slaan met Europa en zich zo te kunnen beschermen tegen China was definitief vervlogen. Het Russische volk zou onder het dak van de rode draak moeten kruipen. De grens tussen de VS en China werd verlegd naar Oost-Europa, omdat de evenwichtige middenmacht zichzelf had afgeschaft. Dat is de oorzaak van oorlog.

Willen we een totale oorlog?

Wordt Poetin dan alleen gedreven door externe omstandigheden? Kan de aanval op Oekraïne wellicht "gerechtvaardigd" zijn? Wie dit uit het bovenstaande opmaakt, heeft de ernst van de situatie niet begrepen. Of de Russische president een "misdadiger" is of dat, omgekeerd, zijn daden zelfs "gerechtvaardigd" kunnen worden (voor wie eigenlijk?) zijn moreel-filosofische vragen. Ze zijn niet van belang voor externe gebeurtenissen. Zij die dergelijke vragen stellen, bewijzen rechtstreeks dat hun medeleven met de oorlogsslachtoffers hypocrisie is en dat zij in werkelijkheid alleen in zichzelf geïnteresseerd zijn. Thomas Fischer, voormalig president van het Federale Hooggerechtshof, probeert dit duidelijk te maken in een opmerkelijk artikel in de Spiegel: "De oorlog in Oekraïne wordt niet beslist op basis van wat juist is. Of de Russische aanval in strijd is met het internationaal recht en een misdaad is, is alleen van belang als er een mogendheid is die dit recht kan afdwingen, d.w.z. een overweldigende, grotere mogendheid. Een dergelijke macht bestaat in de vorm van het militaire potentieel van de NAVO, of beter gezegd van de VS. Het probleem is dat het gebruik van dit geweld de vraag wie "gelijk" heeft uiteindelijk irrelevant zou maken, omdat het zou leiden tot de vernietiging van geheel Europa en aanzienlijke andere delen van de wereld. Dit brengt ons op een gebied dat ongemakkelijk is voor mensen die zich beschermd willen voelen in het warme nest van gelijk hebben. Dit gebied gaat over politiek, staatsmanschap en proportionaliteit. [...] Naar alle waarschijnlijkheid zal Oekraïne deze oorlog verliezen. Noch gelijk hebben, noch medeleven tonen, zal dat veranderen . Willen wij de Oekraïners echt aanmoedigen om hun jonge generatie naar een heldendood te sturen? Duitse toonaangevende media tieren over de naderende "binnenlandse oorlog" van de burgerbevolking tegen het Russische leger? Men kan zeggen (sommigen zeggen het) dat Oekraïne het Vietnam van Rusland moet worden. Dat is een buitengewoon cynische uitnodiging van derden tot onvoorstelbaar lijden."((https://www.spiegel.de/panorama/ukraine-krieg-gas-und-oel-aus-russland-olaf-scholz-hat-recht-kolumne-a-bf8a5981-a91d-4dda-a537-af65146ee8a8)) Zo spreekt een tijdgenoot die dapper de gruwel van dit uur onder ogen ziet. De vergeefse terugtrekking in de diepten van de eigen ziel, die grote delen van de Duitse publieke opinie in haar greep heeft, werd daarentegen onlangs gedemonstreerd door Jost Schieren, uitgerekend hoofd van het Pedagogisch Onderzoekscentrum van de Vereniging van Onafhankelijke Vrijescholen en decaan van de Alanus Universiteit: "Wat moet ik doen? Wat kan ik doen? Mijn antwoord is: Dood Poetin! - een oproep tot tirannicide. [...] Wie de kans heeft en Poetin niet doodt, pleegt nalatigheid van bijstand. Maar wie kan Poetin doden? Waar zijn de inlichtingendiensten van de wereld die nu kunnen optreden? [Dood Poetin is een oproep, een actie en een boodschap die nu door de wereld moet gaan, waar veel mensen zich bij aansluiten, geschreven op schoolborden en wapperend uit ramen in plaats van vredesvlaggen, geplakt als bumperstickers op auto's en een hashtag vormend: #killputin. Het is geen geëmotioneerde boodschap van haat, het is geen agressie tegen de agressor, deze oproep is veeleer een rationele berekening van menselijkheid: voordat er nog duizenden mensen in nood komen en sterven, laat er dan één sterven. Dood Poetin!"((Het artikel was oorspronkelijk hier te vinden en werd na protesten teruggetrokken: https://info3-verlag.de/blog/killputin/))

Waar de weg van het onderwijs begint

"Oekraïners en Oekraïense vrouwen zijn van nature een mengeling van anarchisten en democraten," beweert Yaroslava Black-Terletska, een van oorsprong Oekraïense en priester van de Christengemeenschap in Keulen. "Het is een grappig mengsel: de mensen van Oekraïne houden er niet van als iemand over hen regeert, een vreemdeling die over hun zou bepalen. Ze doen het liever met hun eigen president, zelfs als die dom of corrupt is."((https://dasgoetheanum.com/es-geht-um-die-mitte/)) Ik vind dat helemaal niet grappig. Maar ik geloof mevrouw Black-Terletska dat Oekraïners van nature democraten zijn, net zoals ik geloof dat Duitse demonstranten denken dat blauwe en gele pochetten een symbool van vrede zijn. Maar ik geloof ook dat de meeste Russen evenveel of even weinig te maken hebben met wat er nu gebeurt als de gemiddelde Oekraïner of Duitser. Als je de ware gevoelens van de leden van verschillende volkeren onderzoekt, zul je alleen maar nobele dingen vinden. Maar voorlopig hebben dergelijke houdingsvragen niets te maken met de uiterlijke werkelijkheid. In alle landen zijn de mensen verenigd in het streven naar een gemeenschappelijk, groot ideaal. De realiteit staat in de weg. Het gaat er dus niet om of de Oekraïners "voor democratie" zijn of de Duitsers "voor vrede", maar of het mogelijk is over te schakelen van de idealistische bepaling van "het eigen standpunt" naar het veld waarop de werkelijkheid speelt. Dit gebied wordt momenteel gedomineerd door de Kolomojskyjs van deze wereld. Waarom is dat? Wat doen de oligarchen anders dan de vredelievende mensen in Oost en West? Zij gaan volledig voorbij aan de inhoud van de betreffende sentimenten, de "vrijheid" van het Westen, het Russische pan-Slavisme of het nationalisme van de Oekraïners, en beschouwen dergelijke verschijnselen alleen voor zover zij van buitenaf werkzame krachten zijn. Zij die werkelijk invloed uitoefenen, werken met de uiterlijke werkelijkheid, niet met de subjectieve inhoud. Wanneer Duitsers bijvoorbeeld met de Russische leiders over mensenrechten willen praten, hebben zij "mensenrechten" in hun gedachten. Zij concentreren zich op een inhoud - en zien het externe feit over het hoofd dat zij er met de Russische leiders over willen praten. Dit feit heeft een effect, niet de inhoud van het hoofd. Het effect is dat de Russische leiders walgen van de arrogantie van de Duitsers en daardoor minder ontvankelijk worden voor het idee van de mensenrechten. De politiek effectieve buitenkant van de Duitse "opinie" is precies het tegenovergestelde van haar inhoud. En voor dit niveau van feiten, hebben de grote "spelers" een gevoel. De machtigen onderscheiden zich van de machtelozen doordat zij de subjectieve binnenwereld en de objectieve buitenwereld niet door elkaar halen. De kiezers wordt geleerd dat het de inhoud is die telt. In werkelijkheid zijn subjectief waargenomen inhouden betekenisloos. Vermeende vredesactivisten over de hele wereld zijn momenteel druk doende de aanval van Poetin te "veroordelen", hun "solidariteit met Oekraïne" te betuigen en op de een of andere manier "voor vrede" te zijn. Zij geven ongegeneerd toe dat zij de aanval op Oekraïne "niet begrijpen"; zij gebruiken zelfs "Poetin-begrijpers" en, meer recent, "Rusland-begrijpers" als scheldwoord. De mate van naïviteit dient als maatstaf voor de morele status van de eigen persoon: wie Poetin begrijpt, moet wel geen mededogen hebben met de slachtoffers van de oorlog. Dit toont aan wat deze vredeswaanzin werkelijk drijft: oorlog is een gelegenheid om te gloeien van medelijden met de slachtoffers en haat tegen de daders - en om zichzelf daarin te ervaren. Degenen die Poetin trachten te begrijpen, voelen daarentegen niet minder voor de slachtoffers. Hij gelooft gewoon niet dat zijn eigen medeleven al het wereldschokkende feit is dat er alleen toe doet. Hij stelt zich gewoon minder voor over zichzelf en zijn eigen morele standpunt. In plaats van "voor vrede" te zijn, wil hij vrede echt maken. Hij wil dat het moorden echt ophoudt. Aan "welke kant" hij zich dus bevindt in de virtuele cartografie van de juiste meningen , speelt voor hem geen rol. Want hij weet dat de buitenkant van deze vredesbeweging oorlog is.

De grote verliezer is Europa

Veel Europeanen waren blijkbaar zelfs verrast door de aanval op Oekraïne. Tot op de dag van vandaag, kunnen ze niet verklaren hoe het heeft kunnen gebeuren. Met de aanslag heeft een krankzinnige dictator zijn eigen land in een hopeloze situatie gebracht, menen zij. Rusland zou het wereldwijde isolement economisch niet kunnen overleven; de ellende van de bevolking zou er uiteindelijk toe leiden dat Poetin uit de macht wordt gezet. De oorlog is dus ook een verschrikkelijke vergissing wat de belangen van de Russische leiders betreft - "Caesar" moet wel krankzinnig zijn. Deze karikatuur is in twee opzichten misleidend : Enerzijds verdoezelt zij de redenen van de Russische aanval en dus de oorzaken van de oorlog waarbij het Westen rechtstreeks betrokken was en is. Anderzijds is Poetin niet gek en niet alleen - en daarom in werkelijkheid veel gevaarlijker dan de westerse media ons willen doen geloven. Misschien moeten de Europeanen een atlas tevoorschijn halen. Het oneindige land waar Europa zogezegd aan vastzit, is Rusland. Een vruchtbaar land met een unieke eigenschap: het zorgt voor zijn inwoners. De Russische economie is, in tegenstelling tot die van de Europese landen, nog steeds grotendeels zelfvoorzienend en dienovereenkomstig minder afhankelijk van de wereldeconomie. Al in 2014 reageerde de "gek uit Moskou" op westerse sancties met een verbod op de invoer van landbouwproducten - om "nationale belangen te beschermen".((https://www.n-tv.de/politik/Putin-verbietet-Agrarimporte-article13379716.html)) Op dat moment betrok Rusland nog 30% van zijn voedsel uit het buitenland. Dankzij de spiraal van sancties is het nu zelfvoorzienend - en 's werelds grootste graanexporteur.((https://laender-analysen.de/russland-analysen/375/der-aufstieg-russlands-zum-weltweit-groessten-weizenexporteur-bedeutung-fuer-den-globalen-getreidehandel/)) Ook op andere gebieden is de Russische leiding onmiddellijk na de Krim-crisis begonnen met het scheppen van de voorwaarden om verdere "provocaties" van het Westen met een militaire aanval te kunnen beantwoorden en dit economisch te kunnen overleven.((https://www.zeit.de/wirtschaft/2014-07/sanktionen-russland)) Natuurlijk gaat de Russische bevolking nu moeilijke tijden tegemoet. De chips van Chinese fabrikanten werken trager, een namaak iPhone is ook niet naar ieders smaak en Duitse luxe limousines zijn nu onbetaalbaar in Rusland. Maar het Russische volk kan ontberingen verdragen. Als het moet, zelfs voor tientallen jaren. In Duitsland daarentegen zouden zelfs minieme prijsschommelingen het onstabiele evenwicht van de "sociale markteconomie" in een gevaarlijke scheefgroei kunnen brengen. Minder auto rijden, zoals sommigen denken, zal de binnenlandse vrede ook niet lang bewaren. De energieprijzen drijven alle andere prijzen op. Het graantekort doet de rest, ook indirect via onrust onder bondgenoten, toenemende vluchtelingenstromen, enz. Maar dit betekent: rechts wint, Europa valt uiteen. Vandaag de dag zijn de VS ook zelfvoorzienend op de belangrijkste gebieden, zoals energie en basisvoedingsmiddelen. Europa, daarentegen, blijft afhankelijk. Dat de VS hun "Europese vrienden" daarom iets zullen geven is tamelijk onwaarschijnlijk. De financiële markt staat op instorten. Het is dus waarschijnlijker dat de VS zijn slechte leningen in Europa zal begraven. Poetin is nog nooit zo helder in zijn hoofd geweest als nu. Decennialang had hij tevergeefs gehoopt door de Europeanen als Europeaan te worden gezien - ook uit vrees voor Chinese overheersing. Zijn Rusland zou in Europa moeten zijn, niet in Azië. Op 24 februari 2022, gaf hij het op. De aanval op Oekraïne was tegelijkertijd het radicale fundamentele besluit van de "Russische tsaar" om toe te geven aan de sanctiedruk van het Westen en zich op Azië te richten. Met deze wrede, maar strategisch geniale zet, manoeuvreerde hij Rusland uit het defensief. In plaats van te wachten op de volgende gunsteling van Washington die uit de gifbeker drinkt((Putin beweert dat Navalny zichzelf vergiftigt heeft. Omdat de betreffende ambtenaren hun berichten zwart maken en de belangrijke onderzoeksuitkomsten nog steeds achter slot en grendel verblijven, zal de zaak waarschijnlijk nooit opgehelderd worden. Vandaar kan je geen enkele these uitsluiten Putin, het Westen, criminelen of eigen aanhang. Daarover kan nauwelijks gediscussieerd worden, omdat zelfs twijfel aan de schuld van Poetin door de invloed van de EU-commissie, dit door de Big-Tech bedrijven als Fake-News geïdentificeerd en gecensureerd werd. Zie ook hier: thttps://www.dreigliederung.de/files/download/essays/2020-10-johannes-mosmann-corona-virus-mit-kuenstlicher-intelligenz-gegen-den-freien-geist.pdf)) en Rusland nieuwe sancties oplegt, confronteerde Poetin de Europeanen met hun eigen kwetsbaarheid. Nu moet Europa luisteren - of een wereldoorlog beginnen. Alleen Habeck gelooft nog steeds dat hij Poetin niet hoeft te begrijpen: De groene minister van Economische Zaken wil de energietransitie liever heel snel doorzetten, namelijk "met Tesla-snelheid".((https://www.zdf.de/nachrichten/wirtschaft/habeck-energie-importstopp-ukraine-krieg-russland-100.html)) Zou hij misschien daadwerkelijk sneller in een Tesla (en met een stalen helm?) in Washington kunnen komen dan de AfD aan de macht? Hoe dan ook, de klimaatbeschermer zal zich moeten haasten. Omdat zijn snelle sjees - net als windturbines, smartphones en gevechtsvliegtuigen - zeldzame aardmetalen nodig heeft. De grootste afzetting ter wereld bevindt zich in China. De op één na grootste bevindt zich in Rusland.((https://institut-seltene-erden.de/russland-will-den-abbau-seltener-erden-foerdern/))

Oekraïense tragedie had makkelijk voorkomen kunnen worden

FZ — Sun, 10 Apr 2022 05:52:39 +0000

Als het bericht uit de Wall Street Journal, het centrale orgaan van het Amerikaanse grootkapitaal, klopt, dan heeft de krant een enorm, mensenverachtend schandaal aan het licht gebracht.

Een commentaar van Rainer Rupp uit Apolut [begin van de vertaling] Want de dood van duizenden en het lijden van tienduizenden mensen in de Oekraïne, ongeacht aan welke kant, komen door de onthulling van de Wall Street Journal in een heel ander daglicht te staan. De tragedie had kunnen worden voorkomen dankzij een diplomatiek initiatief van bondskanselier Olaf Scholz en president Emmanuel Macron, dat in eerste instantie wel serieus bedoeld was. Het vooruitzicht op een vreedzame oplossing is echter op het laatste moment mislukt, voornamelijk door het arrogante, nationalistische fanatisme van de politieke leiders in de Oekraïne, in combinatie met de duidelijke desinteresse van Washington in een door onderhandelingen tot stand gebrachte oplossing.

De schromelijke overschatting door Kiev van de gevechtscapaciteit van zijn door de VS/NAVO opgeleide strijdkrachten, waarvan de dragende kracht werd gevormd en nog steeds wordt gevormd door de fascistische vrijwilligersbataljons, heeft in combinatie met de bodemloze domheid van de politieke dilettant Volodymir Zelenski, onafwendbaar geleid tot de huidige ramp.

De beroepsacteur Zelenski, die reeds in een TV-satire als politieke clown de rol van de Oekraïense president had gespeeld, verkeerde aan het begin van de huidige crisis waarschijnlijk in de veronderstelling, dat voor hem een heldhaftige winnende rol was weggelegd in het door Washington geschreven VS/NAVO-script. Maar het grote Hollywood happy-end dat in het script werd beloofd, werd ingehaald door de harde realiteit van Russische successen bij de demilitarisering en de nog steeds voortdurende denazificatie van de Oekraïne. Het script van de VS/NAVO-sancties met de bedoeling de Russische economie te ruïneren, was kennelijk eveneens geschreven door politieke amateurs uit de Amerikaanse filmindustrie. De westerse scenarioschrijvers hadden kennelijk verwacht dat Moskou na de eerste harde klap van de sancties ook nog de andere wang zou aanbieden. In plaats daarvan heeft Rusland gereageerd met tegensancties, waardoor de tovenaarsleerlingen van de VS/NAVO nu economisch worden gedestabiliseerd door hun eigen toverkunst. Volgens de onthullingen in de Wall Street Journal had dit alles kunnen worden vermeden door een minimum aan gezond verstand en een beetje politieke moed van de zijde van kanselier Scholz en president Macron ten opzichte van de krijgsheren in Washington. Ook in Duitsland dreigt nu een torenhoge inflatie, productiedalingen, massale werkloosheid en nog meer verarming, maar daar staat 100 miljard euro voor militaire herbewapening tegenover, naast de jaarlijkse begroting van de Bundeswehr. Met het oog op deze ontwikkeling kan men alleen maar verbijsterd het hoofd schudden. Niet alleen heeft de regering van de rood-groene coalitie totaal gefaald, hetzelfde geldt voor de oppositiepartijen CDU/CSU en Die Linke. Zij hebben zich allen ontpopt als gewillige helpers van de Oekraïense nazi-onderdrukkers en gretige volgelingen van de door de VS/NAVO georkestreerde oorlogshysterie tegen Rusland. Laten we nu eens het artikel in de Wall Street Journal nader bekijken. Het is getiteld: “Vladimir Putin’s 20-Year March to War in Ukraine – and How the West Mishandled It“. (Vladimir Poetins 20-jarige mars naar oorlog in de Oekraïne - en hoe het Westen het verkeerd heeft aanpakte). In dit zeer lange artikel, waarin uiteraard het beleid van de VS wordt verdedigd, vindt men midden in de tekst terloops de volgende passage: "Vervolgens heeft de heer Scholz een laatste poging gedaan om een akkoord tussen Moskou en Kiev te bereiken. Op 19 februari zei hij in München (op de zogeheten "veiligheidsconferentie") tegen de heer Zelenski dat de Oekraïne zijn aspiraties om lid van de NAVO te worden moet laten varen en de neutraliteit van het land moet uitroepen als onderdeel van een breder Europees veiligheidsakkoord tussen het Westen en Rusland. Het pact zou worden ondertekend door de heer Poetin en de heer Biden, die samen de veiligheid van de Oekraïne zouden garanderen."

"Zelenski zei dat men er niet op kon vertrouwen dat Poetin zich aan een dergelijke overeenkomst zou houden en dat de meeste Oekraïners zich bij de NAVO wilden aansluiten. Zijn antwoord liet Duitse functionarissen vrezen dat de kansen op vrede aan het vervliegen waren."

Daags na de ontmoeting tussen Scholz en Zelenski riep de Franse president Macron in een gesprek tussen de leiders, Biden op om nog een poging te doen op het diplomatieke vlak. Volgens de Wall Street Journal zei Macron tegen Biden: "Ik denk dat jij de laatste persoon bent die nog iets zou kunnen doen, Joe. Ben je bereid Poetin te ontmoeten?" Maar Washington leek niet geïnteresseerd in een verder diplomatiek offensief. Niettemin had Macron - volgens de krant - in de nacht van 20 februari afwisselend met Poetin en Biden getelefoneerd. Maar Biden of zijn adviseurs in het Witte Huis waren blijkbaar niet geïnteresseerd om het voorstel van Scholz te steunen, te weten om gezamenlijk met Poetin de neutraliteit van de Oekraïne te garanderen als onderdeel van een breder, Europees veiligheidsakkoord tussen het Westen en Rusland. Op aandringen van Macron verklaarde Biden slechts, dat de Franse president Poetin mocht doorgeven dat hij bereid was tot een volgend telefoongesprek. Maar de volgende dag - voegt de Wall Street Journal eraan toe - belde Poetin Macron terug en zei "dat hij had besloten de onafhankelijkheid van de separatistische enclaves in Oost-Oekraïne te erkennen". Hij zei dat fascisten in Kiev de macht in handen hadden, en dat de NAVO niet op zijn zorg over de veiligheid had gereageerd en in plaats daarvan van plan was kernraketten in de Oekraïne te plaatsen". De details van het Duitse voorstel voor een vreedzame beëindiging van de Oekraïnecrisis, dat door Macron werd gesteund, zijn helaas niet bekend. Maar onder de druk van het werkelijke verloop van de oorlog, die voor de Oekraïne catastrofale vormen heeft aangenomen, zijn de dagdromen van de regering in Kiev over een NAVO-lidmaatschap van een zegevierende Oekraïne verdampt. Het wordt steeds benauwder voor Zelenski en zijn regering. Met elke dag dat de Russische militaire speciale operatie voortduurt, verdwijnen meer van zijn politieke opties. Zelenski heeft, uit arrogantie of onwetendheid of een mengeling van beide, er de voorkeur aan gegeven zich vast te klampen aan de holle beloften van de VS/UK/NAVO in plaats van het gezond verstand te volgen in de cruciale fase van diplomatieke onderhandelingen. De Oekraïense neutraliteit zou niet alleen het leven van duizenden mensen hebben gered, maar zou ook het verblijf van de twee Donbass-republieken in het kader van een onafhankelijke Oekraïense federatie volgens Minsk II hebben gegarandeerd. Nu, echter, zit Zelenski "met de gebakken peren". Hij heeft er zijn laatste hoop op gezet - helemaal de geboren acteur die hij is - dat hij de Oekraïne kan behouden zoals zij nu is, namelijk met de fascistische misdadigers op de sleutelposities van de staat, dankzij vurige en theatrale video-oproepen aan God en de wereld. Zelenski verzet zich nog steeds tegen de realiteit, zoals blijkt uit zijn laatste video-oproep aan de VN-Veiligheidsraad van 5 april, die hij volstopt met onverdraaglijke bloedbad-porno s en gemakkelijk te doorgronden leugens. In zijn kring van adviseurs lijkt er echter één een stuk dichter bij de werkelijkheid te zijn gekomen. Er is geen andere verklaring voor het feit dat tijdens de laatste Oekraïens-Russische onderhandelingen in Turkije de hoofdonderhandelaar van Zelenski, David Arachamja, de Russen de Oekraïense neutraliteit aanbood; in feite niets anders dan wat Scholz en Macron reeds hadden voorgesteld aan Zelenski, om een Russische militaire operatie te voorkomen. Het is een angstwekkende "ironie" wanneer men zich realiseert dat alle verwoeste levens, alle steden, dorpen en industrieterreinen die door artillerievuur zijn verwoest, alle miljoenen vluchtelingen, al het lijden van de mensen aan beide zijden van het front voorkomen hadden kunnen worden als Zelensky zes weken geleden had ingestemd met wat zijn eigen onderhandelaar Moskou nu vrijwillig heeft aangeboden als basis voor onderhandelingen. Intussen is er op de landkaart echter veel veranderd en een terugkeer naar de status quo ante, met name naar Minsk II met betrekking tot de Donbass-Volksrepublieken, zal waarschijnlijk niet meer mogelijk zijn. Maar kanselier Scholz, en ook president Macron, hadden de ramp in de Oekraïne kunnen voorkomen. Terwijl zij zich bewust waren van de noodlottige domheid van Zelenski's misplaatste beslissing, hadden noch Scholz noch Macron de politieke moed om openlijk "neen" te zeggen tegen de VS/NAVO-beloften van militaire steun aan de Oekraïne, die Zelenski hadden bekrachtigd in zijn megalomane dromen dat hij het tegen Rusland kon opnemen. Een "duidelijk nee" zou absoluut noodzakelijk zijn geweest, omdat de bedoelingen van de oorlogszuchtigen in Washington en Londen toen al voor iedereen duidelijk waren. Het doel was immers de Oekraïne te gebruiken als kanonnenvoer in een militaire en economische uitputtingsslag tegen Rusland. Het was ook van meet af aan duidelijk dat dit hoge kosten zou inhouden voor de Duitse economie en bevolking en dat de kosten in de toekomst nog hoger zouden uitvallen. Bijgevolg heeft SPD-bondskanselier Scholz zijn ambtseed gebroken, namelijk om schade aan het Duitse volk te voorkomen. In plaats daarvan heeft hij de belangen van de VS/NAVO en EU-elites voortreffelijk gediend. Maar met de sociaal-democraten is het, als met het verhaal van de schorpioen die de kikker vraagt om hem naar de andere oever te brengen. Ze hebben geen keus.((Een schorpioen komt bij een rivier die hij wil oversteken. De schorpioen vraagt de kikker om hem op zijn rug over de rivier te dragen. De kikker weigert omdat hij bang is gedood te worden door de schorpioen. De schorpioen overtuigt de kikker door te zeggen dat hij er zelf geen belang bij heeft om te sterven omdat hij niet kan zwemmen. De kikker gaat akkoord. Toch steekt de schorpioen hem in het midden van de rivier. Stervend, zoekt de kikker naar een verklaring. De schorpioen verwijst naar zijn karakter, dat hem geen andere keuze laat dan te steken.)) [eind van de vertaling]

Het westen negeert Kievs oorlogsmisdaden

FZ — Thu, 07 Apr 2022 06:13:05 +0000

Voormalig Oekraïens premier Azarov: Het Westen negeert Kievs oorlogsmisdaden

De Europese landen en de VS hebben de oorlogsmisdaden van Oekraïne altijd genegeerd. Deze boute uitspraak is afkomstig uit een interview dat de voormalige premier van de Oekraïne, Nikolaj Azarov, op 1 april de krant Izvestja heeft gegeven. Azarov kaart nu vooral de strategie van de Oekraïense strijdkrachten (AFU) aan, om zich in steden te verschansen en vanuit woonwijken een beschieting van de Russen uit te lokken. "Niets hoeft te worden gebetonneerd, bevestigd. Ga gewoon op het dak of uit de flat en vuur artillerie af. Dat is wat ze doen. Vandaar die grote verwoesting op het strijdtoneel. Een dergelijk gedrag van een leger wordt algemeen als een oorlogsmisdaad beschouwd, maar noch de Amerikanen noch de Europeanen maken zich daar druk over", aldus de politicus. Hij benadrukte ook dat de Oekraïense autoriteiten en massamedia valse informatie verspreiden over de vermeende successen van de strijdkrachten van de Oekraïne, alsook over "verliezen" van het Russische leger. Tegelijkertijd blijkt uit het optreden van de NAVO en de Europese Unie dat zij wel baat hebben bij een escalatie van de situatie in de Oekraïne. "Zij zijn bereid om wapens te leveren, zoveel mogelijk, zodat het bloedbad zo lang mogelijk duurt," zei de voormalige premier. Azarov wees ook op de algemene wetteloosheid die in de Oekraïne om zich heen grijpt. Hij benadrukte dat het regime in Kiev, al voor het begin van de Russische interventie, dictatoriaal was en dat de Oekraïense autoriteiten na de Russische aanval dachten hun handen vrij te hebben en dat daarom de wetteloosheid nog weliger begon te tieren. De voormalige premier sprak over de talrijke arrestaties in Oekraïne van wetenschappers, journalisten en publieke figuren die kritiek hadden op de autoriteiten. Er is geen oppositie in de massamedia en er wordt absoluut onjuiste informatie aan de bevolking doorgegeven. Tegelijkertijd wordt de verruwing van de zeden in de Oekraïne door Europa volledig genegeerd.

[aiovg_video id=60319]

Azarov((voor wat meer informatie over de persoon van Azarov, zie b.v. ons artikel: Onthullingen van Oekraïense ex-premier)) telt in de video een paar onlangs gearresteerde bekende Oekraïense journalisten en politieke figuren op. Omdat deze bij ons onbekend zijn, hier de namen:

Denis Kireev: was lid van de eerste delegatie Oekraïense vredesonderhandelaars. Op 5 maart 2022 werd hij gedood, volgens sommige bronnen door de SBU.
Jelena Berezjnaja: mensenrechtsactiviste, gearresteerd 16 maart 2022
Hanna Herman: journaliste en politica. Heeft na het verbod van verschillende televisiezenders een stichting voor het vrije woord opgericht.
Joeri Doedkin: politicoloog, journalist, aangeklaagd wegens staatsverraad.
Dmitri Dzjangirov: journalist, publicist, politicoloog

Boetsja

rovanov — Wed, 06 Apr 2022 05:57:17 +0000

De beelden uit de stad Boetsja die momenteel door de grote persbureaus de wereld rondgepompt worden, doen denken aan de beelden die door de organisatie van de Witte Helmen in Syrië werden verspreid. Later bleek dat de heldendaden die deze Witte Helmen verrichtten, allemaal in scene gezet waren en gefinancierd werden door (vooral) de Britse geheime dienst. Het doel moge duidelijk zijn geweest: het demoniseren van Assad en Poetin in de (westerse) publieke opinie. Ook al weten we wellicht achteraf dat de waargenomen beelden een onwaarheid voorspiegelden, missen ze hun werking niet. We moeten dus alert- en ons er van bewust blijven dat het inzicht niet alleen door de waarneming kan ontstaan. Ons denken is onmisbaar om tot een eigen inzicht te komen. Een kort chronologisch overzicht:

30 maart: De Russen zijn verdwenen uit Boetsja
31 maart: De burgemeester van Boetsja verklaard dat Boetsja bevrijd is en maakt geen melding van lijken
1-2 april: De Oekraïense Nazi milities trekken Boetsja binnen
2 april: Een film van de opruimwerkzaamheden door de Oekraïense politie, waarin geen melding van lijken.
3 april: de pers stort zich op het gebeuren.

[caption id="attachment_60314" align="alignright" width="350"] Zelenski en de burgermeester van Boetsja in een pauze bij de herdenking (toen er net geen camera's waren) - ze vermaken zich uitstekend.
https://t.me/BifFidU/8453[/caption] Het merendeel van de civiele doden dragen een witte band om hun arm. Dit was aanvankelijk een Russisch herkenningsteken. Vele civilisten droegen ook deze witte banden tijdens de Russische bezetting en het is niet onwaarschijnlijk dat, als het al om doden gaat, deze slachtoffer zijn geworden van de "zuiveringsacties" van de Oekraïense Nazi-milities. Ook het door Franse journalisten beschreven feit dat een van de gedode personen een Oekraïens paspoort in de hand had, ondersteunt de hypothese van de Russische oorlogscorrespondent Kots:

Een Oekraïens paspoort omhoog houden heeft alleen zin tegenover Oekraïense militairen - als een poging om hen hopelijk ervan te weerhouden te schieten.

Rusland heeft inmiddels al twee keer een urgente zitting van de VN Veiligheidsraad aangevraagd. Deze wordt door Groot Brittannië geblokkeerd. De voormalig afgevaardigde(("voormalig" alleen omdat zijn partij, Oppositioneel Platform voor het Leven, inmiddels is verboden. Zelenski heeft op 20 maart 11 partijen verboden)) van de Verchovna Rada, Ilya Kiva zei dat wat in Boetsja is gebeurd een geplande actie was van de Oekraïense contraspionage met de hulp van de Britse MI6. Kiva zei (https://t.me/realCRP/4165):

"Ze arriveerden bijna in de ochtend, zetten het gebied af, strooiden de lijken uit en dreven vervolgens de journalisten erheen. Daartoe keerde die clown Zelenski terug om de belangstelling van de internationale pers te wekken voor de vermeende tragedie die zich had afgespeeld, maar dat was allemaal een leugen. Dit is allemaal een voorgeprogrammeerde productie die in de eerste plaats agressie en haat bij je zou moeten opwekken, maar zo was het niet."

Nog een kanttekening: boze tongen beweren dat voor de plaats Boetsja is gekozen, omdat de naam aan het Engelse woord butcher (slager) herinnert, en dus voor Angelsaksen makkelijk te onthouden is.

Poetin doet dat – waarvoor Gaddafi moest sterven.

rovanov — Tue, 05 Apr 2022 05:20:10 +0000

Poetin voert een door goud gedekte Roebel in.

Nu lijkt dat niet zo opzienbarend, is het echter wel. Om de enorme consequenties te begrijpen die dit voor de wereld zou kunnen hebben, moeten we even een stukje geschiedenis ophalen: In 1944 werd in Bretton Woods een financieel-economisch akkoord gesloten tussen 44 landen. Hierbij werden vaste wisselkoersen tussen de landen overeengekomen met als bijzonderheid dat de Amerikaanse dollar volledig gedekt werd door goud. De Amerikanen garandeerden dus dat alle landen altijd dollars tegen een vastgesteld koers goud konden wisselen. Deze garantie gold alleen voor de dollar, dus geen goud tegen Gulden of goud tegen D-Mark. Dit zorgde ervoor dat de dollar de wereldreserve munt werd en tevens de plaats kon innemen als wereldbetaalmiddel. Dit gaf de Amerikanen de garantie dat er altijd een grote vraag naar dollars zou zijn en dat zij, en dan ook alleen zij, in staat waren om de internationale geldstromen en geldhoeveelheid in de wereld te beheersen.

De Amerikanen braken hun belofte

De vraag naar dollars nam een enorme vlucht. Alle internationale betalingen werden inmiddels in dollars afgerekend. De enorme transacties die alleen al door de oliehandel ontstonden, gaf de Amerikanen de mogelijkheid om steeds meer dollars bij te drukken om hun eigen begrotingstekorten te dichten. (o.a. door Vietnam oorlog) Dit laatste ontging de overige landen natuurlijk niet en zij begonnen voorzichtig bij de Amerikaanse centrale bank dollars weer voor goud in te wisselen. Het systeem ging over de kop en in 1971 trok President Nixon eenzijdig de garantie terug om dollars tegen goud te kunnen wisselen. Hiermee was de dollar dus eigenlijk niets meer waard. Enkel en alleen omdat alle landen nog steeds de dollar als wereldbetalingsmiddel bleven gebruiken, verhinderde het faillissement van Amerika.

Gaddafi

Muammar Gaddafi van Libië was een rare snuiter. Een excentriek leider met revolutionaire ideeën over socialisme in een moslim wereld. Hij had de pest aan Amerika. Libië beschikte over zeer veel olie waardoor Gaddafi in staat was als heerser uit “barmhartigheid” zijn schaapjes goed te verzorgden. Het ging de Libiërs goed. Toch moest ook Libië in 2011 er aan geloven en werd, onder valse vlag in de Arabische lentestorm, vernietigd en Gaddafi gedood. Zijn dood had niets te maken met een revolutionaire volksopstand (immers het ging de burgers in Libië relatief goed) maar met Gaddafi’s vergevorderde plan om een door goud gedekte petro-dinar in te voeren. Dit bracht de petro-dollar in gevaar en zou Amerika’s wereldheerschappij aan het wankelen kunnen brengen.

Geniale Russische strategie

Als eerste stap heeft Rusland nu aangekondigd dat de gas en olieleveranties vanaf 1 april 2022 in Roebel betaald moeten, dus niet meer in dollars of euro’s. Dit geldt voor alle landen die de sancties tegen Rusland ondersteunen. Dit is op zich wel te begrijpen. Waarom zou Rusland de munt accepteren (en daarmee ondersteunen) van die landen die alle mogelijke, ook illegale, praktijken aanwenden om Rusland schade toe te voegen? Zo heeft bijvoorbeeld “het westen” onder aanwijzing van de VS alle banktegoeden van Rusland geblokkeerd. Dit is illegaal. Natuurlijk is deze eenzijdige Russische beslissing in zeker opzicht ook een contractbreuk, (juridisch overigens niet) maar ook hier zien we waar we in onze laatste Nieuwsbrief ook al op wezen, dat het een Russische reactie op een westerse bedreiging is. Als vervolg stap kondigde Rusland aan dat de Roebel gegarandeerd gedekt wordt door goud. Dit is direct een frontale aanval op de dollar. De schade die hiermee aan de US-dollar aangericht wordt, zal in eerste instantie niet direct merkbaar zijn. Grote landen zoals China en India zijn al lang alternatieve betalingsmodaliteiten overeengekomen. Ook bestaan de meeste internationale schulden uit dollarschulden. Om deze schulden af te kunnen lossen, moeten nationale overheden dollars kopen waardoor de vraag naar dollars nog steeds op hoog niveau zal blijven. Ik vind het een moedige zet van Rusland en deze zal zeker ondersteuning vinden van landen die al lang klaar zijn met de Amerikaanse financiële dictatuur.

Rusland: De Nieuwe Wereldorde is tot een einde gekomen

rovanov — Sun, 03 Apr 2022 06:12:41 +0000

Een uitermate verhelderend interview met Dmitri Medvedev verscheen op Frontnieuws Vice-voorzitter van de Russische Veiligheidsraad Dmitri Medvedev heeft onlangs een vernietigende uitspraak gedaan over de zogenaamde “unipolaire wereld”. Die wereld, zei hij, “is tot een einde gekomen.” Hij voegde eraan toe dat “de Amerikanen niet langer de meesters van de planeet Aarde zijn.”((‘The unipolar world has come to an end,’ Russia’s former president says,” Russia Today, March 24, 2022.)) Medvedev had het ook over “de hypocriete wit-tandige glimlachjes van politici en diplomaten die één ding zeggen en iets heel anders doen.”((Ibid)) [caption id="attachment_60227" align="alignright" width="350"] Dmitri Medvedev[/caption] Met betrekking tot het feit dat Rusland een Europees land is, zei Medvedev: “In termen van zijn geografie en geschiedenis is Rusland een Europees land. Ook wat onze culturele identiteit betreft zijn wij Europees, want een groot deel van onze bevolking vertegenwoordigt de Europese beschaving, die nauw verbonden is met de christelijke beschaving. Maar wij hebben ook veel mensen die tot het moslimgeloof behoren, en ook tot de andere grote godsdiensten van Rusland: Boeddhisme en Jodendom.”((“Post-Cold War world order is over, former Russian president says (FULL INTERVIEW),” Russia Today, March 26, 2022.)) Deze vragen en antwoorden komen uit een interview dat Russia Today met Medvedev heeft gehouden: Vraag: Het is duidelijk dat we het hier niet over geografie hebben. Vandaag de dag hebben veel Russen, waaronder de topambtenaren van het land – als u luistert naar wat zij zeggen – het gevoel dat wij ons afzetten tegen Europa, als zijn tegenpool. Antwoord: Nee, zij zijn het die zich tegen ons opzetten, die zich van ons proberen te onderscheiden. Zij hebben niet het monopolie op “Europeaan-zijn”. De Europese beschaving heeft zich gestadig over het hele continent ontwikkeld. Zeker, wij zijn niet, in die zin, opvolgers van het Romeinse Rijk, in tegenstelling tot een aantal andere Europese landen die tot de Germaanse taalgroep behoren. Wij hebben onze eigen geschiedenis, maar onze geschiedenis is even Europees als die van hen. Wanneer men dus tegen ons zegt dat wij niet meer als Europeanen beschouwd worden, klinkt dat eerlijk gezegd belachelijk. Dat is alles wat ik over onze identiteit te zeggen heb. Dat is geen reden om een oordeel te vellen – u stelde mij een vraag, en ik zei u dat wij nog “Europeeser” zijn dan zij. Dat is alles. Vraag: De omvang van het anti-Russische sentiment in deze situatie is verbijsterend. Het is alsof heel Europa, zelfs de landen waarvan wij dachten dat zij onze vrienden en partners waren, verenigd zijn in hun diepe haat tegen ons land, en die komt op elk niveau tot uiting. En nu zeggen de Europeanen, die altijd beweerden dat zij zo tolerant waren en de beginselen van de democratie zo toegedaan, zulke vreselijke dingen over Rusland en de Russen, over onze leiders. Om nog maar te zwijgen van Biden – ik geloof niet dat wij ooit zo’n retoriek gehoord hebben van een topambtenaar van zijn kaliber. Aan de andere kant, als we Polen nemen, is Biden misschien toch zo slecht nog niet. En als ik een vraag over Polen mag stellen, als we even van de hoofdzaak mogen afwijken – wat is uw beoordeling van de positie van Warschau in deze situatie? Want het voelt alsof Polen hier niet alleen een sleutelrol wil spelen, maar ook Lvov en de westelijke delen van Oekraïne als een soort protectoraat wil hebben. Ik begrijp dat dit twee vragen in één zijn, dus mag ik u beide vragen stellen? Antwoord: De retoriek is zeker zeer scherp. Zij wordt ongetwijfeld bepaald door de huidige gebeurtenissen, en alle politieke krachten in Europa proberen deze situatie in hun voordeel te gebruiken en hun eigen doelen te bereiken op het gebied van de binnenlandse politiek. Elk land heeft wel iets om handen, of het nu verkiezingen zijn of een crisis, of de noodzaak om een coalitie te vormen. En dus hebben zij een doelwit of een vijand nodig. In dit geval is Rusland de aangewezen vijand, dus ik ben niet verbaasd over de retoriek. Maar u hebt gelijk, wanneer u zegt dat het soms alle begrip tart, of, zoals ze zeggen, verder gaat dan goed en kwaad. Op alledaags niveau zien wij deze Russofobe retoriek ook tot uiting komen, hoewel ik zou zeggen dat het van geval tot geval verschilt. Het heeft ook te maken met nieuwe communicatiemethoden, zoals de platforms van de sociale media, want de patronen die vroeger minder voorkwamen, kunnen nu onmiddellijk wortel schieten. Russofobe retoriek is echter niets nieuws. Onlangs citeerde ik de Russische dichter Fjodor Tjoettsjev, die vertelde hoe het Westen 150 jaar geleden tegen Rusland samenspande en er alles aan deed om ons tot outcasts en paria’s te maken. Tyutchev merkte op dat deze heksenjacht 30 jaar duurde. Ik kan het niet helpen, maar ik zie bepaalde gelijkenissen tussen die tijd en het moderne Rusland. Rusland in zijn huidige vorm is iets meer dan 30 jaar oud, en gedurende die 30 jaar hebben wij overal de schuld van gekregen, vooral de laatste 20 jaar of zo. Men zegt dat wij alles van de USSR hebben opgepikt, ook de ideologie, hoewel dat niet waar is, en men bekritiseert ons voor dit en dat. De russofobe retoriek die wij nu uit het Westen horen, is dus niets nieuws. Van tijd tot tijd horen wij absoluut verbijsterende opmerkingen, maar wij zijn beleefd en worden nooit persoonlijk. Niemand wijst erop dat er mensen zijn die duidelijke tekenen van dementie of ouderdomsseniliteit vertonen. Niemand heeft het over opa’s die hun evenwicht verliezen terwijl ze de trap oplopen om in een vliegtuig te stappen, of die vergeten welke kant hun kantoor op is en dan recht de bosjes in gaan. Niemand wijst daarop, want wij zijn beleefd en wij onthouden ons van het vermelden van deze dingen. Maar dat komt allemaal neer op ethiek en goede manieren. Wat Polen betreft, ik heb onlangs wel over dit onderwerp moeten spreken, vanwege de rol die Polen nu op zich probeert te nemen. Polen is meer dan een trouwe leenman van de Verenigde Staten van Amerika, die bij elke stap zijn trouw probeert te bewijzen, om te laten zien dat het de rots en voornaamste bondgenoot van de Verenigde Staten in Europa is. In wezen – op deze of gene manier – probeert Polen honderden jaren in plaats van tientallen jaren van zijn mislukte pogingen om de vroegere glorie van Rzeсzpоspolita te herstellen, terug te winnen. En als dat niet lukt, dan om de wereld er tenminste aan te herinneren dat Polen vroeger een zeer serieuze macht was, zowel in Europa als in de wereld, bijna een imperium in wording. Vandaag wordt de elite van het land vertegenwoordigd door de Wet en Rechtvaardigheidspartij met de heer Kaczyński aan het roer, en die is de laatste tien jaar een pro-Amerikaanse en agressief anti-Russische koers gaan varen. Ik kan mij een andere tijd herinneren – toen Polen en Rusland actief probeerden hun betrekkingen te herstellen, vooral na de tragische dood van de Poolse president, en het er vrij doenbaar uitzag omdat er geen onoverkomelijke hindernissen tussen ons lagen. Maar toen de oppositiepartij die ik zojuist noemde aan de macht kwam, veranderde de vector van het land drastisch, het werd wild rusofoob. Ik kan het niets anders noemen dan politieke imbeciliteit, want er is niets meer aan. Zij proberen de kiezers die zeer anti-Russisch zijn te consolideren, en het is geen geheim dat Polen nogal wat van zulke mensen heeft, want daar zijn historische redenen voor, en dus proberen zij daar gebruik van te maken en hun vinger in de Oekraïense zaken te steken. Vooral omdat Polen nu een vrij groot aantal vluchtelingen uit Oekraïne opvangt, en Polen dat in zijn eigen voordeel probeert te gebruiken. Zij nemen een aantal maatregelen die niet alleen bedoeld zijn om de vluchtelingen te steunen (want die kan men natuurlijk alleen maar willen helpen), maar ook om weer een andere manier te vinden om Rusland te straffen. Zij stellen enkele nieuwe regelingen voor, waarbij zij zelfs de Grondwet wijzigen om de eigendommen van Rusland te kunnen confisqueren. Gisteren hebben zij een groot aantal Russische diplomaten het land uitgezet. Ik begrijp niet goed wat ze daarmee willen bereiken, want als Rusland een even groot aantal diplomaten zou uitwijzen, zou Polen zijn hele ambassade moeten sluiten. Is dat goed? Uiteindelijk is het aan elke soevereine staat om te beslissen of hij diplomatieke betrekkingen wil onderhouden of niet. Maar dit soort beleid is volkomen destructief. Ik zou willen recapituleren dat de Poolse autoriteiten gewoon proberen hun uiterste loyaliteit aan de Verenigde Staten te bewijzen en daar meer punten voor te krijgen in de vorm van financiële en economische steun, en ook om in eigen land meer politieke steun te krijgen. Dit is allemaal triest, en het zal niet goed aflopen. Zij kunnen natuurlijk een symmetrische reactie op hun acties verwachten, of tegenmaatregelen die door het internationaal recht worden gedicteerd. Wij zullen gewoon in een situatie terechtkomen waarin wij helemaal niet meer met elkaar praten. Is dat goed voor Polen? Ik weet het niet, het is uiteindelijk de beslissing van Polen.

Wanneer zal het conflict in Oekraïne ophouden?

Vraag: Wij zitten natuurlijk niet bij de Generale Staf, en ik ben geen vertegenwoordiger van het Ministerie van Defensie, maar ik zal u eerlijk zeggen dat mijn vrienden en kennissen voortdurend vragen hoe lang het offensief nog zal duren. Maar zoals ik al zei, wij zijn niet op de Frunzenskaja Embankment, maar de Veiligheidsraad van de Russische Federatie is hier. Mag ik u vragen wat u persoonlijk vindt van het verloop van de operatie en in hoeverre zij werkelijk beantwoordt aan de doelstellingen die werden aangekondigd. Antwoord: De operatie heeft in de eerste plaats plaatsgevonden omdat de doelen die de Russische staat zich gesteld had, niet via diplomatieke weg bereikt konden worden. De president heeft dit aan het begin gezegd. Het verloop van de operatie, de plannen voor de uitvoering ervan worden bepaald door de opperbevelhebber. Volgens de grondwet is dat de President. De President heeft zijn beoordelingen gegeven. De operatie verloopt volgens plan. Dit plan is door de opperbevelhebber opgesteld en goedgekeurd. Daarom zal ik nu geen aanvullende beoordelingen geven, het lijkt mij dat dit een volledig uitputtende beoordeling is die door de President is gegeven. Maar het is duidelijk dat de operatie zal doorgaan totdat de door de President van het land gestelde doelen bereikt zijn. Deze doelen betreffen de toekomst van Oekraïne; de status van Oekraïne als neutrale staat, een staat die geen anti-Russisch beleid voert, een staat die niet gemilitariseerd is, en een staat die onze normale buur zou moeten zijn. Zolang de resultaten van de demilitarisering en denazificatie van Oekraïne niet bereikt zijn, moet de operatie dus doorgaan – zoals ze door de president van het land bedacht is, zoals ze besloten is.

De VS denken dat zij boven de wet staan

Vraag: De VS hebben in het verleden meermalen soortgelijke acties ondernomen in regio’s die op geen enkele manier tot hun onmiddellijke belangen behoren. Deze landen zijn niet hun buren of een bedreiging voor de VS. Neem Joegoslavië, Irak, Afghanistan. Maar de militaire actie van de VS heeft nog nooit tot zo’n massale en geconsolideerde reactie van het Westen geleid. Niemand reageerde op een gebombardeerd bruiloftsfeest in Afghanistan door Europese kledingwinkels in de VS te sluiten. Er waren ook geen andere repercussies. Waarom? Waarom zijn wij getuige van zo’n krachtige reactie op de stappen van Rusland, die volgens u volledig gerechtvaardigd zijn uit het oogpunt van onze veiligheid? Antwoord: Nu zal dit niet klinken als een inzicht, maar het is duidelijk dat de VS geloven dat zij een natie zijn die buiten het internationale recht staat, boven alle anderen. Na de ineenstorting van de USSR en het einde van de bipolaire wereldorde, die gebaseerd was op de patstelling tussen de NAVO en het Warschaupact, zagen de VS zichzelf als de winnaar en de enige begunstigde van de ondergang van de Sovjet-Unie. Terwijl in werkelijkheid de Sovjet-Unie niet door toedoen van de NAVO uiteenviel, maar om interne redenen. En daarom gedragen zij zich zo: zij denken dat zij niet voor het gerecht gebracht kunnen worden, maar zij hebben het recht over iedereen te oordelen, zij zijn de uiteindelijke beslissers, zij hebben het recht te doen wat zij willen. Er zijn een aantal drijfveren achter dit gedrag. In de eerste plaats zijn de VS economisch een zeer sterk land. Ten tweede geeft het met wraakzucht de belangrijkste reservevaluta uit, en blijft het zijn binnenlandse schuld opstapelen. In feite is de hele wereld de schuldeiser van de VS. De hele wereld kan het moeilijk hebben, zich in crises storten, terwijl de Amerikanen dollars drukken. Daarom voelen zij zich nu ook in dit opzicht volkomen ongestraft. Precies om die reden zijn de acties van de VS in Afghanistan, Irak, en Vietnam enkele tientallen jaren geleden, nooit onder enig juridisch onderzoek door de internationale gemeenschap gekomen. Ten tijde van de oorlog in Vietnam leefde de Sovjet-Unie echter nog en drong aan op vrij zware debatten op multilaterale platforms. De Sovjet-Unie hielp toen, zoals u weet, Vietnam. De VS hebben hun beleid lange tijd voortgezet. Wij herinneren ons allemaal hoe het is afgelopen. Let wel, Vietnam is duizenden kilometers van de VS verwijderd. Nu is het een feit dat weinig mensen zich herinneren, zelfs in dit land, omdat het lang geleden is, maar mijn Vietnamese vrienden zeiden dat de interventie van de VS in Vietnam gedurende een groot deel van de jaren zestig meer dan een miljoen Vietnamezen het leven heeft gekost. Denkt u daar maar eens over na. Meer dan een miljoen! Kijk maar eens op de kaart en zie voor uzelf waar de VS ligt en waar Vietnam ligt. Toch gingen de VS erin, en meer dan een miljoen mensen stierven als gevolg daarvan. Zelfs toen werd het nooit op grote schaal veroordeeld, hoewel wij het Warschaupact en de Sovjet-Unie op onze plaats hadden. En nadat de Sovjet-Unie van de wereldkaart verdwenen was, samen met het Warschaupact, raakten de VS absoluut buiten zinnen. Zij denken dat zij kunnen doen wat zij willen. Joegoslavië is daar een voorbeeld van. Wij zagen een volslagen minachting voor het internationale recht, het gebruik van de strijdkrachten en wapens door een aantal landen, waaronder munitie met verarmd uranium. Was er een oproer? Nee. Zij beseften dat zij hun gang konden gaan, verzonnen een rechtvaardiging, en kwamen ermee weg. Vandaag geven sommige Europese leiders toe: “Wel, ja, misschien hebben ze wat overdreven gereageerd”. Maar verder dan dat gaat het niet. Nogmaals, de VS gedragen zich zo over de hele wereld omdat zij denken dat er geen concurrentie meer is. Maar zij hebben het mis. Het leven staat niet stil, wat nieuwe ontwikkelingen in de internationale betrekkingen en nieuwe landen als sterke machthebbers doet ontstaan. Dat betekent dat er nieuwe zwaartepunten in de internationale betrekkingen worden gevormd. Neem de Volksrepubliek China, India, en de Russische Federatie. De unipolaire wereld is voorbij. De VS is niet langer de meester van de planeet Aarde.

Russen die vertrokken zijn, zijn welkom om terug te keren, maar geen verraders

Vraag: U moet weten dat sommige Russen hun spullen hebben gepakt en het land hebben verlaten onmiddellijk nadat de speciale operatie in de Donbass was begonnen. Denkt u dat zij zullen terugkeren, of is het een enkele reis? Antwoord: Hoe moet ik dat weten? Vraag: Wat kunt u zeggen tegen de mensen die besloten hebben Rusland te verlaten? Antwoord: Ieder mens is de architect van zijn eigen fortuin. Het is hun recht om zulke beslissingen te nemen. Sommigen zijn voorlopig vertrokken, zoals ik begrepen heb. Anderen zijn voorgoed vertrokken, uit vrees dat de huidige situatie hun leven in de toekomst kan beïnvloeden. Het is hun beslissing. Ik zal deze mensen niet becommentariëren of bekritiseren. Voor mij persoonlijk is het duidelijk dat een aanzienlijk deel van deze mensen uiteindelijk naar Rusland zal terugkeren. Deze militaire operatie beïnvloedt ieders psychologische toestand, ziet u. De mensen blijven er aan denken. Ik denk dat dit een van de redenen kan zijn geweest, voor sommige mensen. Maar dat is het dan ook. Ik geloof dat wat belangrijker is voor het land, bijvoorbeeld de manier is waarop de programmeurs met de actualiteit omgaan. Deze bedrijven zijn internationaal, en nu zijn zij uiteindelijk van alles afgesneden – betalingssystemen, bankverrichtingen, grote buitenlandse klanten. Voor hen zijn de gevolgen echt hard. En ik kan hun motieven begrijpen, waarom zij een betere plaats onder de zon proberen te vinden. De regering heeft daartoe een aantal voorstellen uitgewerkt, en de president heeft reeds een decreet ondertekend. Laten wij hopen dat wij erin zullen slagen de negatieve gevolgen voor de IT-specialisten te verzachten en hen in het land te houden. Laten we hopen dat de meesten van hen in Rusland zullen blijven. Dit is een echt probleem. En ik heb echt medelijden met deze mensen, op persoonlijk vlak, want zij verkeren in een penibele situatie. En hoewel wij het niet waren die deze beperkingen hebben ingevoerd, moeten wij toch bedenken hoe wij het voor deze mensen beter kunnen maken.

Westerse sancties verenigen en verdelen niet de Russen

Vraag: En als wij het hebben over ondernemers, over grote zakenlieden, hebben zij steun te midden van het militaire offensief? Rekening houdend met het feit dat er nu een enorm aantal maatregelen tegen hen genomen worden. Hun huizen, voertuigen, jachten en al het andere is hun ontnomen. Wat vindt u daarvan, rekening houdend met het feit dat het Westen placht te zeggen dat privé-eigendom geëerbiedigd moest worden. En, in het algemeen, is het normaal om rekeningen te blokkeren en huizen te bevolken met vluchtelingen – dat zou voor iedereen onaangenaam zijn. Antwoord: Als wij het over het bedrijfsleven hebben, dan is dat ook een deel van onze maatschappij, met inbegrip van de grote bedrijven – zij zijn, zoals men zegt, schuldig zonder enige schuld. Laten wij ons eens afvragen: is er over het algemeen tenminste iemand uit die grote zaken – tot op zekere hoogte – in staat om een kleine fractie, één jota, invloed uit te oefenen op de positie van de leiding van het land. Ik kan u meteen zeggen: neen, absoluut niet. Want wij hebben verschillende taken. Wie de staat bestuurt, richt zich in de eerste plaats op de belangen van het hele land, op de belangen van het volk van Rusland. Iemand die zijn eigen bedrijf beheert (dit is een zeer belangrijke taak), doet alleen dit. Daarom zijn de berekeningen dat zij, door het Russische bedrijfsleven te beperken, op de een of andere manier invloed zullen uitoefenen op de autoriteiten, absoluut zinloos, zij zijn gewoonweg dom. Zij proberen ook invloed uit te oefenen op de sectoren van de economie die achter dit grote bedrijfsleven staan. En dat zijn honderdduizenden, miljoenen van onze mensen. In feite probeert de Westerse wereld met deze sancties de burgers van ons land te beïnvloeden, hen te kwetsen. En natuurlijk proberen ze hen op te hitsen om zich te keren tegen de koers van de staatsleiding, tegen de koers van de president, in de hoop dat dat uiteindelijk zal resulteren in een of andere onrust, in problemen voor de autoriteiten. Maar het komt mij voor dat de mensen die deze beslissingen genereren absoluut onze mentaliteit niet begrijpen, zij begrijpen de houding van het Russische volk in de ruimste zin van het woord niet. Zij begrijpen de prikkels niet, dat wanneer dergelijke druk wordt uitgeoefend (en deze druk is niet op grote ondernemers, niet op grote bedrijven, dit is druk op iedereen en allemaal), de maatschappij wordt geconsolideerd. Zelfs degenen die het op de een of andere manier moeilijk hadden of meenden dat zij weinig steun kregen, of dat er een paar verkeerde beslissingen genomen waren, zeggen in deze situatie: “Nou, ja, ze hebben waarschijnlijk ergens een fout in gemaakt. Maar in het algemeen, in deze situatie, zal ik voor de staat staan”. Dit, lijkt mij, kunnen zij absoluut niet begrijpen, net zoals zij 70 jaar geleden, en 100 jaar geleden, en tijdens verschillende soorten gewapende campagnes die gevoerd werden, ook tegen ons land, niet in staat waren om dit te begrijpen. Dit soort beperkingen en ontberingen – ze verenigen mensen alleen maar, consolideren mensen, maar verdelen ze niet. En dit is hun voornaamste misrekening, dit is de zwakke plek van deze domme sancties.

Doodstraf hoeft niet terug te komen

Vraag: Laten we niet vergeten dat de Raad van Europa jarenlang geprobeerd heeft Rusland beperkingen op te leggen. U zei onlangs dat er nu niet veel meer is dat ons tegenhoudt, vooral wat de doodstraf betreft. Rusland heeft afgezien van de doodstraf door toe te treden tot een aantal verdragen van de Raad van Europa. Aangezien dit een belangrijke kwestie is voor onze natie, is hier mijn vraag: hoe waarschijnlijk is een terugkeer naar de doodstraf? Heeft Rusland die nodig? Antwoord: Dit is een zeer ingewikkelde kwestie. Het hangt af van het wereldbeeld in het algemeen. Het is een filosofisch en moreel dilemma. Er zijn uiteenlopende opvattingen over de doodstraf. En dat is natuurlijk, dat is altijd zo geweest. Eén ding weet ik zeker. Het Russische Constitutionele Hof heeft zich in sommige van zijn uitspraken zeker laten leiden door de deelname van dit land aan de verdragen van de Raad van Europa. Deze verdragen zijn voor ons niet meer bindend. Niettemin zijn er juridische richtlijnen van het Constitutionele Hof over deze kwestie. En dit is een volledig soevereine beslissing, die niet rechtstreeks voortvloeit uit ons lidmaatschap van de Raad van Europa. Er is echter wel een duidelijk impliciet verband. Vandaag zijn er geen beperkingen in dit opzicht. Het is echter nog steeds een zeer netelige kwestie. Er zit niet alleen een juridische kant aan, maar ook een morele. Zelfs de fundamentele, canonieke bronnen van de godsdiensten geven tegengestelde antwoorden op deze vraag. De religieuze visie op deze kwestie is een van de basisargumenten rond het debat over de doodstraf in om het even welk land. Europa heeft op een gegeven ogenblik de doodstraf afgeschaft. Dat hebben wij ook gedaan. In tegenstelling tot de VS, China, en een aantal andere landen. Zij houden er nog steeds aan vast als straf voor degenen die bijzonder zware misdaden hebben begaan, in de eerste plaats moord. Nogmaals, vandaag de dag zijn de internationale bepalingen niet meer bindend, maar er zijn wel binnenlandse wettelijke bepalingen die door het Constitutionele Hof zijn vastgesteld. Zij weerspiegelen het huidige misdaadcijfer. Als het niet uit de hand loopt, denk ik dat deze rechtshouding hetzelfde kan blijven. Maar ook rechtshoudingen zijn niet eeuwig. Een verschuiving in onze maatschappij zou tot een herziening van de rechtshouding kunnen dwingen. De beslissingen van het Grondwettelijk Hof zijn geen heilig geschrift, zij kunnen veranderen. Wij hebben het in de hele geschiedenis van Rusland gezien. De Sovjet-Unie heeft na de oorlog de doodstraf afgeschaft. Maar dat duurde niet lang, en de doodstraf werd vrij snel weer ingevoerd. Dit was het gevolg van een piek in gewelddadige misdaden, waaronder moorden. Ik weet niet hoe het verder zal aflopen.

De Russen zullen zich de haat van het Westen voor altijd herinneren

Vraag: Mijnheer Medvedev, denkt u veel na over de druk waarmee Russische onderdanen nu in het buitenland te maken hebben? Vaak lopen zij echt gevaar. Ik zag online een video over wat er gebeurd is met de Russische ambassade in Ierland – ik heb daar als kind een tijdje gewoond, mijn vader was daar gedetacheerd – en die was overspoten met verf en een chauffeur is met zijn auto tegen de hekken gebotst. Het is gewoon onvoorstelbaar. Zoiets zou elke Russische onderdaan in het buitenland kunnen overkomen. Intussen zegt de VN dat een staakt-het-vuren in Oekraïne de russofobie zou doen afnemen. Wat is uw mening over dat standpunt en heeft dit verband zin? Antwoord: Ik zou het niet het standpunt van de VN willen noemen. De VN is een internationale organisatie die uit meer dan 200 natiestaten bestaat. Als we het hebben over wat de VN-ambtenaren gezegd hebben, wel, dan kan dat zo zijn. Laat ik openlijk zeggen dat de bestuursorganen van de VN, en ook Secretaris-Generaal Guterres, de laatste tijd verschillende uitspraken hebben gedaan die ik uit het oogpunt van internationaal recht bedenkelijk zou noemen. De VN zou boven conflicten moeten staan in plaats van partij te kiezen. Natuurlijk is het niveau van de Russofobie dezer dagen door het dak, zoals wij reeds besproken hebben. Die manifesteert zich in de vorm van aanvallen op Russische mensen en druk die op onze diplomatieke missies wordt uitgeoefend. Wat valt er over dit onderwerp te zeggen? Als wij diplomatieke missies nemen, ligt de verantwoordelijkheid bij het land waar de diplomatieke missie gevestigd is. Dat is de taak van het gastland. Zodra het gastland onverschillig wordt over het lot van een ambassade, worden de diplomatieke banden gewoonlijk opgeschort of verbroken. Het incident in Dublin dat u noemde is dus volledig de verantwoordelijkheid van Ierland. Zij moeten gewoon de juiste maatregelen nemen als reactie. Het overkomt ook gewone mensen – ik zie het en lees erover, het blijkt uit de online en sociale media inhoud waar ze veel kritiek hebben op Rusland. Ik denk dat het met de actualiteit te maken heeft. Sommigen voelen zich oprecht zo, anderen doen het voor de hype of omdat iedereen het doet. Het is hun eigen persoonlijke keuze. Vroeg of laat zal het tij wel weer zakken, zo werkt dat nu eenmaal. Maar de herinneringen zullen blijven. Wij zullen het ons ook herinneren, ook de Russische mensen die in het buitenland zijn blijven steken terwijl ze op vakantie of op zakenreis waren. Het zal in ieders geheugen gegrift staan. Ze zeggen dat ze daar geen Russen willen, en het is niet meer dan normaal dat onze mensen die toen toevallig in het buitenland waren, zich dat zullen herinneren. Ik betwijfel of zij nu hoger over de Europeanen zullen denken dan vroeger. Hoe zit het met de gastvrijheid, de verdraagzaamheid en de neutraliteit waarover u sprak? Dat is allemaal onmiddellijk verdampt, wat betekent dat het in de eerste plaats nooit bestaan heeft. Het betekent dat er geen cultuur en geen waarden waren. Het was slechts een façade, en nu is alle vuiligheid aan de oppervlakte gekomen, wat wij zien in het gedrag van ieder die russofobe ideeën spuwt. Wij zullen het ons ook herinneren. Wij zullen niemand vergeten die het gedaan heeft – in zijn officiële hoedanigheid of gewoon in persoonlijke interacties. Tegenwoordig wordt alles vastgelegd. Wij hebben allemaal een digitale voetafdruk. Dat is iets waar iedereen aan moet denken als hij nare dingen schrijft over Rusland, ons beleid of onze mensen. Het zal voor altijd in het collectieve geheugen van ons volk gegrift staan. En ik overdrijf hier niet.

Internationale sport gedraagt zich op “slechtst mogelijke manier”

Vraag: Laten we het over iets anders hebben. U had het over IT-specialisten die zwaar getroffen zijn en die hulp zullen krijgen, maar ik wil u iets vragen over onze sporters. Wat hen overkomt is ongekend: zij mogen niet meedoen aan wedstrijden of worden gedwongen dat onder een neutrale vlag te doen, zij worden onder druk gezet om petities te ondertekenen en verklaringen af te leggen. Wij weten allemaal dat in sommige sporten de carrière van een atleet van voorbijgaande aard is. Zal Rusland dan niet aan de zijlijn van de internationale sport terechtkomen? Competitie is heel belangrijk – het is voor sporters van cruciaal belang om het tegen getalenteerde tegenstanders op te nemen. Nu lijkt het erop dat het dopingschandaal slechts een probeersel was. Antwoord: Correct. Elena, Ilja, jullie hebben ook gelijk. Laat ik eerst zeggen dat het natuurlijk zwaar is voor onze atleten – hetzelfde als voor onze IT-specialisten. Maar voor de laatsten zijn de uitdagingen vrij recent begonnen, toen onze “vrienden” begonnen te proberen ons op alle mogelijke manieren te beperken en een ijzeren gordijn op te trekken als het om financiën en recht gaat. Voor de atleten is de situatie sinds 2014 nijpend. U hebt gelijk, onze atleten trainen hard, maar ze mogen niet meedoen aan wedstrijden. Als ze dat wel doen, moeten ze in principe anoniem meedoen – geen Russische vlag, geen Russisch volkslied. Zij worden gedwongen afstand te nemen van hun land, door te zeggen dat zij alleen zichzelf vertegenwoordigen. Dit is cynisch en amoreel, en laat me niet eens beginnen over het besluit van het IOC met betrekking tot ons Paralympisch team. Het is gewoon onbegrijpelijk. Het is monsterlijk en schandelijk. Ons hoofddoel is dus om paratleten te steunen, om ervoor te zorgen dat zij zich op gelijke voet met alle anderen in het maatschappelijk leven betrokken voelen. Maar zij krijgen te horen: “Nee, uw regering is verschrikkelijk en daarom geven wij niet om u.” Dat gaat tegen elke morele code in. Ik vind dat het IOC zich hier op de slechtst mogelijke manier gedragen heeft. Ja, het begon allemaal acht jaar geleden met het dopingschandaal. Wij hebben toegegeven dat wij in ons land een dopingprobleem hadden, wij zijn hier in gebreke gebleven. Maar zeggen dat Rusland, ik bedoel de Russische coaches en atleten de enigen waren die doping gebruikten, is schandalig en cynisch. Andere landen deden het ook, maar het is Rusland dat iedereen heeft ingeschakeld. Het doel dat onze “vrienden”, overwegend uit de Angelsaksische wereld, zich stelden, was Rusland uit de internationale wedstrijdsporten te verdringen. Waarom? Nogmaals, dat was om de wrok binnen Rusland aan te wakkeren en de mensen aan te zetten om er iets aan te doen. Onze atleten lijden dus al sinds 2014. Wij zullen hen op alle mogelijke manieren blijven steunen en zo veel mogelijk wedstrijden in eigen land organiseren. Wij zullen proberen hun rechten te verdedigen in alle organisaties, ook al is dat tegenwoordig een enorme uitdaging. Deze beslissingen zijn genomen door bepaalde mensen in het IOC, de EU, de VS en het VK, dat geen deel meer uitmaakt van de EU. Het is duidelijk dat bepaalde mensen achter deze beslissingen zitten, en degenen die van wedstrijdsport verstoken zijn, zullen hun bitterheid in hun richting kanaliseren.

Moskou’s regels voor het gebruik van kernwapens

Vraag: President Poetin heeft er vaak op gehamerd dat Rusland alleen optreedt om zich te verdedigen tegen de vijandige acties van het Westen. En in een recent interview hebt u gezegd dat ons land genoeg “macht” heeft om onze vijanden op hun plaats te zetten. Wat impliceert dat Rusland een soort vergelding heeft overwogen in geval van agressie. Wat bedoelde u daar precies mee, mijnheer Medvedev? Antwoord: Wij weten allebei precies wat ik bedoelde. Rusland is niet uw doorsnee land – het is een permanent lid van de Veiligheidsraad van de VN. En, terzijde, laat mij zeggen dat alle ondoordachte plannen om te proberen ons uit de Veiligheidsraad te verwijderen volkomen ongegrond zijn. Dat zou in strijd zijn met het Handvest van de VN en met het hele internationale recht, trouwens. Het gaat hier om de grillen van individuele staten. Dat is mijn eerste punt. En mijn tweede punt is, dat Rusland een kernmogendheid is met de grootste voorraad strategische kernwapens op de planeet. Natuurlijk bedreigt niemand iemand, maar u noemde de opmerkingen van president Poetin… Enkele weken geleden werden de nucleaire afschrikkingstroepen van ons land in hoge staat van paraatheid gebracht. Het was een eenvoudige boodschap, opdat elk land dat zich met het buitenlands beleid van Rusland probeert te bemoeien, zou weten wat het kan verwachten. Zij hebben ons gehoord en gezegd dat zij niets zouden proberen. Ik hoop zeker dat dit geholpen heeft om sommige van de heethoofden in Polen en andere satellieten van de VS af te koelen. Toch komen zij af en toe nog met belachelijke ideeën, zoals het sluiten van het luchtruim boven Oekraïne. Gelukkig zijn er koelbloedige en redelijke analisten in het Pentagon en elders die zeggen dat dit absoluut uit den boze is, omdat het zou leiden tot een rechtstreekse militaire confrontatie met Rusland. Ik denk dat dit voorlopig voldoende zal zijn. Wij hebben weliswaar een speciaal document over nucleaire afschrikking, waarin uitdrukkelijk staat onder welke omstandigheden de Russische Federatie het recht heeft kernwapens te gebruiken. Er zijn verschillende van die voorwaarden, laat mij u eraan herinneren wat dat zijn. De eerste is de lancering van ballistische kernraketten om Russisch grondgebied aan te vallen. Ten tweede is er het gebruik van kernwapens of andere massavernietigingswapens door een tegenstander tegen Russisch grondgebied of zijn bondgenoten. Het derde heeft te maken met een aanval op kritieke infrastructuur die leidt tot de verlamming van onze nucleaire afschrikkingsmacht. En de vierde, ten slotte, is wanneer tegen de Russische Federatie of haar bondgenoten een daad van agressie wordt gepleegd – hetzij met kernwapens, hetzij met conventionele wapens – die het bestaan zelf van de staat bedreigt. Al deze voorwaarden staan opgesomd in het document dat door het uitvoerend bevel van de president is goedgekeurd. Dit getuigt van onze vastberadenheid om de onafhankelijkheid en soevereiniteit van Rusland te handhaven. Laat niemand ook maar de minste reden hebben om eraan te twijfelen dat wij in staat zijn een passend antwoord te geven op elke aanval of aantasting van ons land, zijn onafhankelijkheid, of zijn beleid. Maar bedenk wel dat ik dit allemaal zeg omdat u de vraag stelde. Uiteraard is ons standpunt dat, hoe ingewikkeld ook, elke situatie met diplomatieke middelen moet worden benaderd. En in het geval van Oekraïne blijven onderhandelingen de meest constructieve en redelijke weg. Wij beseffen dat diplomatie niet altijd tot succes leidt, maar toch is dit de juiste weg.

VS hadden “meer hersens” tijdens Cubaanse Raketcrisis

Vraag: U noemde zojuist iets dat iedereen op de planeet beangstigt – het vooruitzicht van een kernoorlog. Een ander beangstigend vooruitzicht is een militaire confrontatie tussen Rusland en de NAVO. In veel opzichten lijken deze twee scenario’s op elkaar – in feite kunnen zij één en hetzelfde zijn. Gelooft u dat er een risico bestaat dat zo’n oorlog uitbreekt? Zou u de huidige situatie willen vergelijken met de Cubaanse Rakettencrisis, toen de wereld ook op springen leek te staan? Destijds noemden wij deze impasse de “Koude Oorlog”. Hoe zou u de huidige toestand van de betrekkingen tussen Rusland en het collectieve Westen noemen? Antwoord: Niemand wil oorlog. Een atoomoorlog is een bedreiging voor het bestaan zelf van de menselijke beschaving. In die zin hebben de analisten die, misschien wat cynisch, zeggen dat de uitvinding van kernwapens een enorm aantal conflicten in de 20e en 21e eeuw heeft voorkomen, gelijk. Dit is waar. Het is dus duidelijk dat er altijd een dreiging is. Als voormalig opperbevelhebber ben ik mij terdege bewust van de omvang ervan. Onze mensen weten dat de kernwapens van de NAVO gericht zijn op installaties in dit land, en dat onze kernkoppen gericht zijn op doelen in Europa en de VS. Maar zo is het leven. Wij moeten dat altijd voor ogen houden en op een verantwoordelijke manier handelen. Zo eenvoudig is dat. Wat de Cubaanse Raketcrisis betreft, ik heb er om voor de hand liggende redenen geen persoonlijke herinneringen aan, ik weet er alleen van uit de geschiedenisboeken. Maar ik heb de kans gehad om met een van de getuigen, Fidel Castro, te spreken. Vandaag leven wij in een andere realiteit, in een andere wereld. Er is geen Sovjet-Unie, geen Warschaupact, veel illusies zijn weg. Veel dingen zijn niet meer op hun plaats, maar de lessen van de Cubaanse Rakettencrisis zijn toen goed blijven hangen. Het had een ontnuchterend effect op iedereen, ook op de leiders van de VS, de NAVO, de Sovjet-Unie, en het Warschaupact. De wereld beleefde toen een Koude Oorlog, maar nu is de situatie op de een of andere manier erger, naar mijn mening. Toen probeerden onze tegenstanders de situatie in de Sovjet-Unie niet zo agressief tot een kookpunt te brengen. Toegegeven, hun acties waren misschien verhuld, maar er werden geen sancties opgelegd aan hele industrieën of aan de landbouw, laat staan persoonlijke sancties. Het is nooit bij iemand opgekomen om Brezjnev, Podgorny en Kosygin sancties op te leggen. Zij begrepen natuurlijk wel dat het geen zin had, net als nu, maar zij hadden tenminste de hersens om het toen niet te doen. Nu zit iedereen in een lastig parket. Men heeft sancties opgelegd, maar er moet nog steeds gecommuniceerd worden, al was het maar om allerlei ongewenste gevolgen te voorkomen, waaronder zulke verschrikkelijke als, laten we zeggen, een conflict tussen Rusland en de NAVO. Het is alsof iedereen onder sancties valt, iedereen staat op een of andere lijst. Ik heb met president Obama het bekende START III, of Start-verdrag, ondertekend. Dat verdrag werd verlengd door president Poetin en president Biden. Waarom het zo gênant maken? De verdragen zijn ondertekend, maar het is gedaan door personen die op de sanctielijst staan. Als de Russische leiding in dit opzicht onverantwoordelijk zou zijn, zou u waarschijnlijk kunnen zeggen: “Als u ons zo behandelt, dan is dat maar zo, tot ziens”. Er is een rechtsleer die clausula rebus sic stantibus heet, wat betekent dat internationale verdragen geldig zijn zolang de omstandigheden die er aanleiding toe gaven, bestaan. Die omstandigheden zijn verdwenen. U behandelt ons niet meer als tegenhangers. De personen die het verdrag hebben ondertekend staan op uw sanctielijst. Misschien is het tijd om er uit te stappen? Ik probeer er alleen maar op te wijzen dat deze sancties geen enkele zin hebben, zij zijn absurd. Dat was niet het geval tijdens de Koude Oorlog. En het is nu een realiteit. De relatie tussen de Russische Federatie en het Westen, de door de VS geleide Angelsaksische beschaving in de ruime zin van het woord, is er waarschijnlijk slechter aan toe dan in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw. Daar is geen twijfel over mogelijk.

Jalta opknappen voor besprekingen over de nieuwe wereldorde

Vraag: Nu, over de besprekingen met Oekraïne… hoe zou u de vorderingen beoordelen? Het lijkt erop dat er nog steeds enkele afspraken mogelijk zijn. Hoe zullen deze afspraken gewaarborgd worden? Zal het Westen in dit opzicht een soort verantwoordelijkheid moeten dragen? Als de speciale operatie voorbij is, zou er dan, gezien alle factoren, een nieuwe conferentie van Jalta nodig zijn om de nieuwe wereldorde te formaliseren, die, zoals u zegt, niet meer unipolair is. Antwoord: Het is een onverdienstelijke taak om commentaar te leveren op onderhandelingen, en het is verkeerd. Voor besprekingen is stilte nodig. En het is niet zonder reden dat de partijen onderhandelen via videoconferentie, bijna dagelijks, en niet in de face-to-face vorm die meer tijd vergt. Daarom zal ik geen commentaar geven op de besprekingen. Ik wil de onderhandelaars niet in de problemen brengen en geen aanleiding geven tot overdreven verwachtingen of emotionele reacties die dergelijke commentaren van mijn kant zouden kunnen opwekken. Het doel van deze besprekingen is duidelijk – de resultaten te bekrachtigen die de Russische speciale operatie nastreeft, met name de neutrale status van Oekraïne, de demilitarisering ervan, en de intrekking van de door de nazi-ideologie ingegeven wetten die door de Oekraïense regering werden ingevoerd. Wat men ook over deze wetten zegt, zij verdelen het volk in feite naar hun nationale identiteit. Sommigen worden mensen met de juiste nationaliteit genoemd, anderen worden praktisch uitgesloten. En er zijn nog een aantal andere doelen die Rusland nastreeft. Oekraïne streeft natuurlijk zijn eigen doelen na, en hoopt die in de loop van de besprekingen te bereiken. Deze omvatten in de eerste plaats het behoud van zijn soevereiniteit en het veiligstellen van de verdere ontwikkeling van het land. Wat de garanties betreft dat de onderhandelde voorwaarden zullen worden uitgevoerd, zijn er twee soorten. In de eerste plaats zijn er de garanties van de ondertekenaars van de overeenkomsten. Op den duur hebben degenen die de documenten zullen ondertekenen, het gezag en de verantwoordelijkheid om op de uitvoering ervan toe te zien. En ten tweede zijn er de garanties in verband met verschillende internationale mechanismen. Ik zal het belang daarvan hier niet overdrijven, natuurlijk, want er zijn heel wat overeenkomsten die wel ondertekend maar niet uitgevoerd zijn. Maar in elk geval is dit beter dan rechtsonzekerheid of herhaalde pogingen van Oekraïne om zich in de NAVO te weven en zo een directe dreiging aan de grenzen van Rusland te creëren. In dat opzicht zijn een overeenkomst en de wettelijke garanties die zij biedt veel beter dan geen overeenkomst. En dat is de manier om het conflict op te lossen. U noemde Jalta. Ik kan alleen maar zeggen dat wij met genoegen buitenlandse delegaties zullen ontvangen in de Russische stad Jalta voor besprekingen. Het paleis dat in het verleden voor dit doel gebruikt werd is niet in ideale staat, maar het kan nog steeds gebruikt worden om gasten te ontvangen.

Een aanval op de eigen economische waarden

Vraag: Mijnheer Medvedev, men hoeft Fidel Castro niet te zijn om…. Antwoord: Fidel Castro kan niet vervangen worden, hij was uniek. Vraag: …om over de gebeurtenissen van 1998 te praten. Laat mij mijn waarnemingen met u delen. Zelfs mensen die na 1998 geboren zijn, blijven mij als journalist vragen – zij schijnen te denken dat ik bevoegd ben om deze vraag te beantwoorden… Antwoord: Maar u bent bevoegd. Journalisten weten alles. Zij weten meer dan politici. Vraag: Dank u. Ze blijven me dus vragen of we teruggaan naar 1998. En zij hebben het over de wanbetaling. Wij hebben het default scenario voorlopig vermeden, want wij mochten betalingen doen op onze staatsschuld. Maar toch? Antwoord: Herinnert u zich 1998 nog, persoonlijk? Vraag: Ik herinner me dat de roebel vier keer in waarde daalde ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Antwoord: Ik begrijp het. Ja, dat is een herinnering die niet gemakkelijk vergeten wordt. Je kunt niet twee keer in dezelfde rivier stappen. In 1998 had ik niets met het staatsbestuur te maken en zag ik alles door de lens van een gewone burger, een zakenman, zo u wilt. Maar de Russische staat en maatschappij waren toen veel minder beschermd. Maar ik herinner me 2008 en 2009 nog heel goed, toen ik persoonlijk de financiële crisis moest aanpakken. Ik herinner me ook nog heel goed 2014 en alle jaren daarna, toen ik als voorzitter van de Russische regering de problemen moest aanpakken. Elke crisis is uniek, op zijn manier. In 2008 hebben we de G20 opgericht. Nu willen ze Rusland uit de G20 verwijderen. Maar ik herinner me hoe het vlak voor mijn neus geboren werd. Het besluit om G20 op te richten was collectief. Eerst nam president Bush deel, daarna Barack Obama. Iedereen was opgetogen dat vertegenwoordigers van zoveel verschillende landen aan dezelfde tafel zaten – Rusland, de VS, China, India. G20 was een format dat voortkwam uit consensus, gebaseerd op unanimiteit. En nu stellen ze voor om ons uit de G20 te verwijderen. Nee, jongens, dat kunnen jullie niet doen! Jullie hebben ons gevraagd om lid te worden van G7, om de achtste lidstaat te worden. Dat is juist. Maar het is anders. G7 is uw privé-club en als u niet wilt dat wij er deel van uitmaken, dan gaan wij wel. En dat hebben wij gedaan, wij zijn er “uitgejouwd”. Maar die club is niet belangrijk meer. G20 is een ander verhaal. Het was de G20 die ons uit de financiële crisis van 2008 heeft geholpen. Waarom heb ik het daar nu over? Omdat de situatie waarin wij ons bevinden anders is. Toen probeerden wij allemaal de wereldwijde financiële crisis te overwinnen, die veroorzaakt was door de financiële zeepbel in de Verenigde Staten van Amerika. Ons gemeenschappelijk doel was om daartegen op te staan. En dat doel hebben wij bereikt, overigens. Met wisselend succes, maar wij hebben de Russische en de wereldeconomie in betrekkelijk korte tijd uit die crisis getrokken. Wat er nu echter gebeurt, is een economische oorlog die het Westen tegen Rusland heeft verklaard – om een Franse minister te citeren. Zij hebben een economische oorlog tegen Rusland verklaard. En zij proberen deze oorlog te voeren zonder regels. Waarom? U vroeg het, maar ik kreeg de kans niet om te antwoorden. Wat staat er op de vaandels van elke kapitalistische maatschappij, van elke markteconomie? Volstrekte eerbiediging van de particuliere eigendomsrechten! Dat is heilig! De wereld mag vergaan, maar het recht zal zegevieren. Alles kan vergaan, maar het privé-eigendom zal blijven bestaan. En wat doen zij? Zij blokkeren de tegoeden van onze financiële instellingen, zelfs die van de Centrale Bank. Zij spreken zelfs over confiscatie van deze tegoeden, d.w.z. over nationalisatie ervan. Luister, dit is een echte oorlog zonder regels. Wat zullen de gevolgen van deze oorlog zijn? Vernietiging van de hele economische wereldorde. Dit is een aanval op de economische waarden van onze planeet – ironisch genoeg zijn deze waarden het eerst gevormd in Europa en de Verenigde Staten van Amerika, in ons land, en later, aan het eind van de 18e eeuw en het begin van de 19e eeuw, ook in Aziatische landen. Nu zien wij hoe de grondbeginselen van de markteconomie verworpen worden. Wat kunnen wij dan zeggen? Als zij geen waarde hechten aan deze beginselen, laat hen dan maar doen wat zij van plan zijn, maar dat zal Rusland natuurlijk dwingen te reageren met symmetrische maatregelen. Maar aan de andere kant zou deze nieuwe uitdaging en onze reactie die daarop moet volgen, zeer doeltreffend kunnen zijn. Ik heb het al vaak gezegd, en dit is waar – als er in 2014 geen sancties tegen Rusland waren ingesteld, dan hadden we nu een slechtere situatie in onze landbouw gehad. Iedereen begrijpt het goed. We hebben hun invoer stopgezet, en nu staat onze voedselzekerheid op een zeer hoog peil. Ik hoop dat onze collega’s in de regering zelfs in deze situatie adequate oplossingen zullen kunnen vinden die de ontwikkeling van onze industrie, met inbegrip van de vliegtuigbouw, de automobielindustrie en de sleutelsectoren zoals de micro-elektronica en de IT, zouden bevorderen. Wij zullen deze kwesties hoe dan ook moeten aanpakken. Ja, het zal nu moeilijker worden, maar aan de andere kant is er niemand anders op wie wij kunnen rekenen. Deze keer zullen wij alles zelf moeten doen.

"Roebels voor olie" was een vrij voor de hand liggende zet

Vraag: Laten wij overgaan tot een zeer belangrijke kwestie. Ironisch genoeg zegt het Westen dat zij ons alles zullen afsnijden, maar zij kunnen zich niet van ons gas en onze olie afsnijden, eenvoudig omdat dat averechts zou werken, zij zouden bevriezen. Zij zullen nu proberen minder energie te gebruiken en met nieuwe voorstellen komen. Niettemin hebben zij tot nu toe afgezien van sancties tegen onze olie en ons gas. Maar in de toekomst zeggen zij dat zij geen gas en olie uit Rusland meer zouden willen gebruiken. Hoe realistisch is dat? Moeten wij gewoon blijven zitten en wachten tot dat gebeurt, of liever wat actie ondernemen? De Russische president heeft aangekondigd over te stappen op de Russische roebel als vereffeningsmunt. Hoe zal dat uitpakken? Hoe zal het er in de praktijk uitzien? Antwoord: Wel, laat ze het maar kopen zolang ze willen. Niemand wil geld verliezen, toch? Dit is allemaal bravoure en borstklopperij. Wel, voor de VS zou het kunnen werken, want zij hebben een hele reeks leveranciers, zij zijn geïsoleerd van Europa, zij zijn niet zo afhankelijk van onze leveringen. De VS hebben onze olie in de ban gedaan, al is dat niet zo goed gegaan. De Amerikanen zullen president Biden blijven herinneren aan de prijs van een gallon. Oekraïne is heel ver weg en de benzineprijzen ergens in het Midwesten staan op dit moment op een recordhoogte. De inflatie bedraagt 10 procent. Het is een verbijsterend cijfer voor de VS. Dit besluit zal de regering van de VS dus achtervolgen. Haar consumenten zullen een groot “dank u wel” zeggen voor wat hun regering hun binnenlandse economie aandoet als neveneffect van pogingen om de Russen te bezweren. Over het geheel genomen ben ik er filosofisch over. Het is onze natuurlijke rijkdom, het is ons gas en onze olie. Wij moeten het verhandelen met de Europeanen, met Azië. In het algemeen is er om de 50-70 jaar een wereldwijde energieverschuiving geweest. Ik weet niet wat in 2050 de belangrijkste energiebron zal zijn – waterstof of een andere technologie. Ik weet het gewoon niet. Dus moeten wij ons ook daarop voorbereiden. Maar op dit ogenblik is dit een belangrijk deel van onze inkomsten, en wij moeten er de volledige compensatie voor krijgen. In het huidige klimaat kijken wij zeker naar de Aziatische markten, en zoeken wij naar manieren om onze bevoorrading te diversifiëren. Onze Europese vrienden lijken grote haast te hebben om van de olie- en gasleveringen uit Rusland af te zien. Maar in werkelijkheid is dat een zeer moeilijke opgave. 40 procent van hun gasvoorziening komt uit Rusland. Russische olie is goed voor ongeveer een derde van hun invoer. Maar hoe dan ook, het is aan hen. Als zij er van af willen, zullen zij dat doen. De vraag is alleen, wanneer. Dat is iets waar wij ook op moeten reageren. Wat het besluit van president Poetin betreft om over te schakelen op roebels, ik denk dat het een vrij voor de hand liggende zet is. Zij hebben de correspondentrekeningen voor onze handelsbanken gesloten, verrekeningen in dollars en euro’s onmogelijk gemaakt, en de banken op de sanctielijst afgesloten van SWIFT, althans sommige van hen. Wat dachten zij dat wij zouden doen? Het enige wettige betaalmiddel in de Russische Federatie is de roebel. Het is dus een eenvoudig aanbod: aangezien er geen andere manier is, moet u in roebels betalen. Laat hen dus maar een manier vinden om te betalen. Hoe dan ook, het overleg is aan de gang. We zullen wel zien hoe het uitpakt. Maar het was een zeer intuïtieve beslissing. Vraag: Hoe zit het met Nord Stream? De Amerikanen haasten zich om het te begraven… Antwoord: Ze haasten zich. Vraag: Zij noemen het “een homp metaal”, en gebruiken enkele eigenaardige woorden om het te beschrijven. Denkt u dat dit project nog enig potentieel heeft? En als we het over de infrastructuur hebben, hoe lang zal die in vorm blijven zonder gebruikt of onderhouden te worden, zonder gas te pompen? Antwoord: Ik ben geen deskundige op dit gebied, ik kan de duurzaamheid van de Nord Stream infrastructuur niet beoordelen. Ik ben er zeker van dat zij duurzaam is, maar ik weet niet in welke mate – wij hebben het natuurlijk niet over maanden. Wat grootschalige economische projecten betreft, ben ik geneigd optimistisch te zijn – ondanks de huidige omstandigheden en de emotioneel geladen context waarmee wij te maken hebben wanneer de hartstochten hoog oplopen. Het zit zo, er zijn bepaalde wetten die niet genegeerd kunnen worden, ook al proberen onze vrienden ze op dit moment te overtreden. Er zijn aanzienlijke financiële investeringen gedaan, dit is een zeer belangrijk en voordelig project, dat voor alle partners winstgevend is. Conflicten komen en gaan, maar de economie en het geld blijven. Ik denk dat het Nord Stream 2 project een goede toekomst heeft. Dat zal gebeuren als onze partners op een gegeven moment besluiten hun hoofd te gebruiken en eraan denken dat zij belastingbetalers en kiezers hebben om verantwoording aan af te leggen, dat er bepaalde sociale verplichtingen zijn die zij moeten nakomen. Hun verantwoordelijkheid is niet alleen om Rusland te kwetsen, maar om de kernproblemen in hun economie op te lossen. Zij moeten eraan denken hun eigen bevolking te helpen, ervoor zorgen dat de rekeningen van hun belastingbetalers niet door het dak gaan. En ik moet dit zeggen. Wat gebeurde er vlak nadat zij hun besluit over Nord Stream 2 genomen hadden? Wat wij zeiden dat zou gebeuren. De rekeningen van de nutsbedrijven stegen tot ongekende hoogten. In sommige gevallen wel tweeduizend euro. Ik herinner u eraan dat wij nog maar kort geleden, een paar jaar geleden, spraken over gas uit pijpleidingen, niet over de spotmarkt. Maar alles boven de 400-500 dollar of euro leek een schandalige prijs. En nu zien wij deze cijfers. Is het een goede situatie? Natuurlijk niet. Daarom ben ik geneigd om voorzichtig optimistisch te zijn als we het hierover hebben.

Kapitalisme betekent dat ze terug zullen komen

Vraag: Denkt u dat wij op een gegeven ogenblik westerse bedrijven naar Rusland zullen zien terugkeren, ik bedoel die bedrijven die zich nu terugtrekken of hun activiteiten in Rusland opschorten? Antwoord: Natuurlijk zullen wij dat. Het is alleen de vraag wanneer zij zullen terugkeren en wat het hun zal kosten in termen van verliezen. Ziet u, Rusland is een vrij grote markt, sommigen zeggen een premium markt. Dus als zij bereid zijn een deel van hun inkomsten te verliezen, is het aan hen. Wij kunnen zonder hen, maar het punt is dat zij het niet willen verliezen, zij blijven ons zeggen dat zij wachten en hopen op een vreedzame oplossing van het conflict in Oekraïne. En zij blijven ons vragen om hun activiteiten niet over te nemen, of een externe leiding aan te stellen of te nationaliseren, omdat zij terug willen. Ik geloof dat een van de perssecretarissen, hetzij van de Verenigde Staten, hetzij van een ander land, gezegd heeft dat de regering niets te maken had met dit besluit van de grote bedrijven – dat het alleen hun eigen besluit was, hun burgerlijke positie, dat zij uit eigen wil hun hoofd in die strop hebben gestoken. Zij wilden deze markt opgeven – ik zeg dat zij Karl Marx eens moeten lezen. Marx legt heel goed uit dat het kapitaal nooit een kans zal laten liggen om de winst te vergroten. Dit betekent dat, tenzij zij onder enorme druk stonden van hun eigen regeringen, ik bedoel de regeringen van het Westen, geen van deze bedrijven er ook maar aan zou denken om Rusland als markt op te geven. Dit was een politieke beslissing. En politieke besluiten hebben een houdbaarheidsdatum. Economie daarentegen is eeuwigdurend.

De VS is de echte “schurkenstaat

Vraag: De sancties zijn dus toegepast om druk uit te oefenen op elke sector van onze economie. Het voelt alsof nu, in tegenstelling tot de situatie toen de Sovjet-Unie het IJzeren Gordijn optrok om zich uit eigen wil van het Westen af te sluiten, Rusland gedwongen wordt dat gordijn op te trekken en een soort nieuw Noord-Korea te worden. Het is alsof de mensen het niet willen, niemand wil het, maar de grote machtige machine werkt al, en iemand drukt op de knoppen. Ik zeg dat het net Noord-Korea is, omdat Noord-Korea bedolven is onder de sancties; of het is net Cuba, waar de mensen nog in auto’s rijden die in de jaren zestig gemaakt zijn. Dus misschien wil iemand dat Russen oud schroot gaan doorzoeken en oude ZAZ “Zaporozhets” auto’s gaan repareren om erin te rijden… Antwoord: Wat jammer dat ik de mijne verkocht heb. Ik bezat vroeger een Zhiguli auto uit de jaren 80. Ik denk dat ik die nu wel kan gebruiken. Vraag: Dat was waarschijnlijk de bedoeling. Wat denkt u dan – als worst-case scenario – dat zoiets in Rusland zou kunnen gebeuren? Antwoord: Ik denk dat iedereen wel begrijpt dat dat niet kan. Ook al heb ik in de loop van dit interview wel vraagtekens gezet bij de intellectuele vermogens van de mensen die al die sancties tegen Rusland bedenken, ik moet zeggen dat er daar verschillende mensen zijn, en sommigen beseffen heel goed wat er aan de hand is. Ziet u, zij begrijpen allemaal dat, met alle gepaste en uiterste respect voor onze vrienden in Cuba en de Democratische Volksrepubliek Korea, Rusland geen Cuba en geen Noord-Korea is. Rusland is Rusland, het grootste land ter wereld, een permanent lid van de VN-Veiligheidsraad, een enorme economie en een kernmogendheid, en daarom hebben al die ideeën dat Rusland beteugeld kan worden zoals Cuba of Noord-Korea dat ooit waren en dat het gewoon zo gehouden kan worden, geen poot om op te staan. Het is onmogelijk. Het is gewoon volstrekt onmogelijk. Ook al zouden sommigen in de politieke kringen en elites van het Westen het zo willen. Ja, er zijn duidelijk uitdagingen en die zullen wij moeten overwinnen. Helaas bestaan die zowel op regeringsniveau als op het niveau van alledag. Toch is het niets nieuws voor ons, en het is niet rampzalig. Het verbleekt in vergelijking met de ontberingen die ons land in de 20e eeuw heeft moeten doorstaan. Ik zeg u wat – het is zelfs niet van dezelfde orde als de problemen waarmee wij te maken hadden tijdens de coronavirus pandemie. Toen voelden wij ons van tijd tot tijd echt ongemakkelijk, omdat wij geen idee hadden hoe dit virus zich zou gedragen, ongeacht waar het vandaan kwam. Zou het het grootste deel van de mensheid kunnen uitroeien, zoals in sommige science-fiction boeken? In die tijd was het dus veel spannender, zou ik zeggen. De tragedie is natuurlijk dat het virus zoveel doden veroorzaakte. Maar dit is een ander verhaal, en men kan zich hier geen illusies maken. Men probeert ons in de categorie “schurkennatie” of “schurkenland” te plaatsen. Wat de etymologie betreft, ik denk dat het Reagan was die de term bedacht heeft. De Russische vertaling ervoor is “verstotene”, maar “schurk” ligt eigenlijk dichter bij “vogelvrijverklaarde”. In feite zijn het de VS die hier de schurkennatie zijn. Het is niet omdat wij niet van Amerikanen houden. Het is omdat de VS voortdurend veroveringsoorlogen over de hele wereld ontketenen. Zij zijn de verschoppeling en de vogelvrij verklaarde.

Saoedische politicoloog over de oorlog in Oekraïne: Je kunt niet op de VS vertrouwen

rovanov — Fri, 01 Apr 2022 05:56:01 +0000

In een interview met Der Spiegel legt de Saoedische politicoloog Mansour Almarzoqi uit waarom Saoedi-Arabië de Russische operatie in Oekraïne niet heeft veroordeeld. Hij bekritiseerde de dubbele moraal van het Westen op internationaal niveau in de nasleep van de Oekraïne-crisis.

[caption id="attachment_60215" align="alignright" width="350"] Dikke rook stijgt op uit een olieopslagplaats in de Saoedi-Arabische kuststad Jeddah aan de Rode Zee op 25 maart 2022 nadat Huthi's uit Jemen opnieuw een Aramco-installatie als doelwit hadden gekozen.[/caption] De Saoedische politicoloog en directeur van het Centrum voor Strategische Studies van het Prins Saud Al-Faisal Instituut voor Diplomatieke Studies in Riyadh Mansour Almarzoqi sprak met Der Spiegel over de "terughoudende" kritiek van zijn land op Rusland, de westerse arrogantie en het buitenlands beleid van de VS. Op de vraag waarom Saoedi-Arabië tot dusver heeft vermeden om de Russische operatie in Oekraïne te veroordelen, antwoordde Almarzoqi dat Riyad het standpunt van sommige westerse hoofdsteden niet deelt. Zij menen dat Saoedi-Arabië deel moet uitmaken van dit conflict, aan de zijde van het Westen: "Riyad maakt geen deel uit van dit conflict en wil er ook geen deel van uitmaken," onderstreepte de Saoedische politieke wetenschapper. In een interview met Der Spiegel bekritiseerde Almarzoqi de dubbele moraal van het Westen in de nasleep van de Oekraïne-crisis op internationaal niveau. De Oekraïne-crisis brengt eens te meer de "hypocrisie van het Westen" aan het licht als het gaat om de waarde van mensenlevens, migratie of de soevereiniteit van natiestaten. Er is absoluut geen verschil tussen de invasie van Irak door George Bush in 2003 en de oorlog in Oekraïne. Hetzelfde Westen dat de Israëlische bezetting van Palestina aanvaardt, is nu verontwaardigd over de Russische "bezetting" van Oekraïense steden, voegde hij eraan toe. Op de vraag hoe belangrijk Peking voor het Koninkrijk is, antwoordde Almarzoqi dat uit sommige wetenschappelijke onderzoeken blijkt dat China binnen tien jaar de VS zal vervangen als 's werelds nummer één economie. "Onze handel met China bedroeg 76 miljard dollar in 2019, terwijl die met de VS slechts 32 miljard dollar bedroeg."

"Een belangrijk verschil tussen zakendoen met Washington en zakendoen met Peking is dat de VS in de hele wereld hardnekkig hegemoniale, expansionistische doelstellingen nastreven en ons vervolgens vragen die doelstellingen met hen te delen. Met China daarentegen, gaat het alleen om het zaken doen."

In verband met het strategisch partnerschap tussen de VS en Saoedi-Arabië zei de Saoedische politicoloog dat de VS niet betrouwbaar is. "Alleen een dwaas zou Washington vertrouwen. En alleen een naïef persoon zou daarop vertrouwen. Het Koninkrijk Saoedi-Arabië is geen van beide."

"De geschiedenis leert ons dat de VS in de Tweede Wereldoorlog zelfs hun naaste bondgenoot, het Verenigd Koninkrijk, bijna in de steek lieten. Winston Churchill had de toenmalige president van de VS, Franklin Roosevelt, dringend om hulp gevraagd, maar dat mocht niet baten. Washington greep pas tegen het einde van de oorlog in toen zijn eigen strategische belangen in gevaar kwamen."

Vervolgens bekritiseerde Almarzoqi het Westen omdat het nog steeds probeert zijn waardesysteem aan de rest van de wereld op te leggen "op een manier die geen rekening houdt met contextuele, historische of beschavingsgrenzen". De Saoedi's hebben onlangs te kennen gegeven dat hun relatie met Washington onder de regering-Biden is verslechterd, en zij willen meer steun voor hun interventie in het Jemen-conflict. De Ansarollah (beter bekend als "Huthis") hebben onlangs hun vergeldingsaanvallen op oliefaciliteiten in Saudi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten geïntensiveerd. De Amerikaanse president Joe Biden heeft echter al enkele militaire capaciteiten en strijdkrachten uit de Golfregio teruggetrokken (waaronder Saoedi-Arabië) om zich meer op China te richten.